qín bài dōng zhōu yǔ wèi zhàn yú yī quē shā xī wǔ
秦败东周，与魏战于伊阙，杀犀武。
wèi lìng gōng sūn yǎn chéng shèng ér liú yú jìng qǐng bēi cí gē dì yǐ jiǎng yú qín
魏令公孙衍乘胜而留于境，请卑辞割地，以讲于秦。
wèi dòu lǚ wèi wèi wáng yuē chén bù zhī yǎn zhī suǒ yǐ tīng yú qín zhī shǎo duō rán ér chén néng bàn yǎn zhī gē ér lìng qín jiǎng yú wáng
为窦屡谓魏王曰：“臣不知衍之所以听于秦之少多，然而臣能半衍之割，而令秦讲于王。
wáng yuē nài hé duì yuē wáng bù ruò yǔ dòu lǚ guān nèi hóu ér lìng zhào
”王曰：“奈何?”对曰：“王不若与窦屡关内侯，而令赵。
wáng zhòng qí xíng ér hòu fèng zhī
王重其行而厚奉之。
yīn yáng yán yuē wén zhōu wèi lìng dòu lǚ yǐ gē wèi yú fèng yáng jūn ér tīng qín yǐ
因扬言曰：‘闻周、魏令窦屡以割魏于奉阳君，而听秦矣。
fu zhōu jūn dòu lǚ fèng yáng jūn zhī yǔ ráng hóu mào shǒu zhī chóu yě
’夫周君、窦屡、奉阳君之与穰侯，贸首之仇也。
jīn xíng hé zhě dòu lǚ yě
今行和者，窦屡也；
zhì gē zhě fèng yáng jūn yě
制割者，奉阳君也。
tài hòu kǒng qí bù yīn ráng hóu yě ér yù bài zhī bì yǐ shǎo gē qǐng hé yú wáng ér hé yú dōng zhōu yǔ wèi yě
太后恐其不因穰侯也，而欲败之，必以少割请合于王，而和于东周与魏也。