lǚ bù zì fèng xiān wǔ yuán jùn jiǔ yuán rén yě
吕布字奉先，五原郡九原人也。
yǐ xiāo wǔ gěi bīng zhōu
他以骁勇善战在并州任职。
cì shǐ dīng yuán wèi qí dū wèi zhūn hé nèi yǐ bù wéi zhǔ bù dà jiàn qīn dài
刺史丁原为骑都尉，屯河内，以布为主簿，大见亲待。
líng dì bēng yuán jiàng bīng yì luò yáng
灵帝崩，原将兵诣洛阳。
yǔ hé jìn móu zhū zhū huáng mén bài zhí jīn wú
与何进谋诛诸黄门，拜执金吾。
jìn bài dǒng zhuó rù jīng dū jiāng wéi luàn yù shā yuán bìng qí bīng zhòng
进败，董卓入京都，将为乱，欲杀原，并其兵众。
zhuō yǐ bù jiàn xìn yú yuán yòu bù lìng shā yuán
卓以布见信于原，诱布令杀原。
bù zhǎn yuán shǒu yì zhuō zhuō yǐ bù wèi qí dū wèi shén ài xìn zhī shì wèi fù zǐ
布斩原首诣卓，卓以布为骑都尉，甚爱信之，誓为父子。
bù biàn gōng mǎ lǚ lì guò rén hào wèi fēi jiàng
布便弓马，膂力过人，号为飞将。
shāo qiān zhì zhōng láng jiàng fēng dū tíng hóu
稍迁至中郎将，封都亭侯。
zhuō zì yǐ yù rén wú lǐ kǒng rén móu jǐ xíng zhǐ cháng yǐ bù zì wèi
卓自以遇人无礼，恐人谋己，行止常以布自卫。
rán zhuō xìng gāng ér biǎn fèn bù sī nán cháng xiǎo shī yì bá shǒu jǐ zhì bù
然卓性刚而褊，忿不思难，尝小失意，拔手戟掷布。
bù quán jié bì zhī wèi zhuō gù xiè zhuō yì yì jiě
布拳捷避之，为卓顾谢，卓意亦解。
yóu shì yīn yuàn zhuō
由是阴怨卓。
zhuō cháng shǐ bù shǒu zhōng gē bù yǔ zhuō shì bì sī tōng kǒng shì fā jué xīn bù zì ān
卓常使布守中合，布与卓侍婢私通，恐事发觉，心不自安。
xiān shì sī tú wáng yǔn yǐ bù zhōu lǐ zhuàng jiàn hòu jiē nà zhī
先是，司徒王允以布州里壮健，厚接纳之。
hòu bù yì yǔn chén zhuō jǐ jiàn shā zhuàng
后布诣允，陈卓几见杀状。
shí yǔn yǔ pú yè shì sūn ruì mì móu zhū zhuō shì yǐ gào bù shǐ wèi nèi yìng
时允与仆射士孙瑞密谋诛卓，是以告布使为内应。
bù yuē nài rú fù zǐ hé
布曰：“奈如父子何！
yǔn yuē jūn zì xìng lǚ běn fēi gǔ ròu
”允曰：“君自姓吕，本非骨肉。
jīn yōu sǐ bù xiá hé wèi fù zǐ
今忧死不暇，何谓父子？
bù suì xǔ zhī shǒu rèn cì zhuō
”布遂许之，手刃刺卓。
yǔ zài zhuō chuán
语在卓传。
yǔn yǐ bù wèi fèn wǔ jiāng jūn jiǎ jié yí bǐ sān sī jìn fēng wēn hóu gòng bǐng cháo zhèng
允以布为奋武将军，假节，仪比三司，进封温侯，共秉朝政。
bù zì shā zhuō hòu wèi è liáng zhōu rén liáng zhōu rén jiē yuàn
布自杀卓后，畏恶凉州人，凉州人皆怨。
yóu shì li què děng suì xiāng jié hái gōng cháng ān chéng
由是李傕等遂相结还攻长安城。
bù bù néng jù què děng suì rù cháng ān
布不能拒，傕等遂入长安。
zhuō sǐ hòu liù xún bù yì bài
卓死后六旬，布亦败。
jiāng shù bǎi qí chū wǔ guān yù yì yuán shù
将数百骑出武关，欲诣袁术。
bù zì yǐ shā zhuō wèi shù bào chóu yù yǐ dé zhī
布自以杀卓为术报雠，欲以德之。
shù è qí fǎn fù jù ér bù shòu
术恶其反复，拒而不受。
běi yì yuán shào shào yǔ bù jī zhāng yàn yú cháng shān
北诣袁绍，绍与布击张燕于常山。
yàn jīng bīng wàn yú qí shù qiān
燕精兵万馀，骑数千。
bù yǒu liáng mǎ yuē chì tù
布有良马曰赤兔。
cháng yǔ qí qīn jìn chéng lián wèi yuè děng xiàn fēng tū chén suì pò yàn jūn
常与其亲近成廉、魏越等陷锋突陈，遂破燕军。
ér qiú yì bīng zhòng jiàng shì chāo lüě shào huàn jì zhī
而求益兵众，将士钞掠，绍患忌之。
bù jué qí yì cóng shào qiú qù
布觉其意，从绍求去。
shào kǒng hái wèi jǐ hài qiǎn zhuàng shì yè yǎn shā bù bù huò
绍恐还为己害，遣壮士夜掩杀布，不获。
shì lù bù zǒu hé nèi yǔ zhāng yáng hé
事露，布走河内，与张杨合。
shào lìng zhòng zhuī zhī jiē wèi bù mò gǎn bī jìn zhě
绍令众追之，皆畏布，莫敢逼近者。
zhāng miǎo zì mèng zhuō dōng píng shòu zhāng rén yě
张邈字孟卓，东平寿张人也。
shǎo yǐ xiá wén zhèn qióng jiù jí qīng jiā wú ài shì duō guī zhī
少以侠闻，振穷救急，倾家无爱，士多归之。
tài zǔ yuán shào jiē yǔ miǎo you
太祖、袁绍皆与邈友。
pì gōng fǔ yǐ gāo dì bài qí dū wèi qiān chén liú tài shǒu
辟公府，以高第拜骑都尉，迁陈留太守。
dǒng zhuó zhī luàn tài zǔ yǔ miǎo shǒu jǔ yì bīng
董卓之乱，太祖与邈首举义兵。
biàn shuǐ zhī zhàn miǎo qiǎn wèi cí jiàng bīng suí tài zǔ
汴水之战，邈遣卫兹将兵随太祖。
yuán shào jì wèi méng zhǔ yǒu jiāo jīn sè miǎo zhèng yì zé shào
袁绍既为盟主，有骄矜色，邈正议责绍。
shào shǐ tài zǔ shā miǎo tài zǔ bù tīng zé shào yuē mèng zhuō qīn yǒu yě shì fēi dāng róng zhī
绍使太祖杀邈，太祖不听，责绍曰：“孟卓，亲友也，是非当容之。
jīn tiān xià wèi dìng bù yí zì xiāng wēi yě
今天下未定，不宜自相危也。
miǎo zhī zhī yì dé tài zǔ
“邈知之，益德太祖。
tài zǔ zhī zhēng táo qiān chì jiā yuē
太祖之征陶谦，敕家曰；
wǒ ruò bù hái wǎng yī mèng zhuō
“我若不还，往依孟卓。
hòu hái jiàn miǎo chuí qì xiāng duì
”后还，见邈，垂泣相对。
qí qīn rú cǐ
其亲如此。
lǚ bù zhī shě yuán shào cóng zhāng yáng yě guò miǎo lín bié bǎ shǒu gòng shì
吕布之舍袁绍从张杨也，过邈临别，把手共誓。
shào wén zhī dà hèn
绍闻之，大恨。
miǎo wèi tài zǔ zhōng wèi shào jī jǐ yě xīn bù zì ān
邈畏太祖终为绍击己也，心不自安。
xīng píng yuán nián tài zǔ fù zhēng qiān miǎo dì chāo yǔ tài zǔ jiāng chén gōng cóng shì zhōng láng xǔ sì wáng jiè gòng móu pàn tài zǔ
兴平元年，太祖复征谦，邈弟超，与太祖将陈宫、从事中郎许汜、王楷共谋叛太祖。
gōng shuō miǎo yuē jīn xióng jié bìng qǐ tiān xià fēn bēng jūn yǐ qiān lǐ zhī zhòng dāng sì zhàn zhī dì fǔ jiàn gù miǎn yì zú yǐ wéi rén háo ér fǎn zhì yú rén bù yǐ bǐ hu
宫说邈曰：“今雄杰并起，天下分崩，君以千里之众，当四战之地，抚剑顾眄，亦足以为人豪，而反制于人，不以鄙乎！
jīn zhōu jūn dōng zhēng qí chù kōng xū lǚ bù zhuàng shì shàn zhàn wú qián ruò quán yíng zhī gòng mù yǎn zhōu guān tiān xià xíng shì sì shí shì zhī biàn tōng cǐ yì zòng héng zhī yī shí yě
今州军东征，其处空虚，吕布壮士，善战无前，若权迎之，共牧兖州，观天下形势，俟时事之变通，此亦纵横之一时也。
miǎo cóng zhī
“邈从之。
tài zǔ chū shǐ gōng jiàng bīng liú tún dōng jùn suì yǐ qí zhòng dōng yíng bù wèi yǎn zhōu mù jù pú yáng
太祖初使宫将兵留屯东郡，遂以其众东迎布为兖州牧，据濮阳。
jùn xiàn jiē yīng wéi juàn chéng dōng ē fàn wèi tài zǔ shǒu
郡县皆应，唯鄄城、东阿、范为太祖守。
tài zǔ yǐn jūn hái yǔ bù zhàn wū pú yáng tài zǔ jūn bù lì xiāng chí bǎi yú rì
太祖引军还，与布战于濮阳，太祖军不利，相持百馀日。
shì shí suì hàn chóng huáng shǎo gǔ bǎi xìng xiāng shí
是时岁旱、虫蝗、少谷，百姓相食。
bù dōng zhūn shān yáng
布东屯山阳。
èr nián jiān tài zǔ nǎi jǐn fù shōu zhū chéng jī pò bù yú jù yě
二年间，太祖乃尽复收诸城，击破布于钜野。
bù dōng bēn liú bèi
布东奔刘备。
miǎo cóng bù liú chāo jiāng jiā shǔ zhūn yōng qiū
邈从布，留超将家属屯雍丘。
tài zǔ gōng wéi shù yuè tú zhī zhǎn chāo jí qí jiā
太祖攻围数月，屠之，斩超及其家。
miǎo yì yuán shù qǐng jiù wèi zhì zì wèi qí bīng suǒ shā
邈诣袁术请救未至，自为其兵所杀。
bèi dōng jī shù bù xí qǔ xià pī bèi hái guī bù
备东击术，布袭取下邳，备还归布。
bù qiǎn bèi zhūn xiǎo pèi
布遣备屯小沛。
bù zì chēng xú zhōu cì shǐ
布自称徐州刺史。
shù qiǎn jiàng jì líng děng bù qí sān wàn gōng bèi bèi qiú jiù yú bù
术遣将纪灵等步骑三万攻备，备求救于布。
bù zhū jiāng wèi bù yuē jiāng jūn cháng yù shā bèi jīn kě jiǎ shǒu wū shù
布诸将谓布曰：“将军常欲杀备，今可假手于术。
bù yuē bù rán
”布曰：“不然。
shù ruò pò bèi zé běi lián tài shān zhū jiāng wú wèi zài shù wéi zhōng bù dé bù jiù yě
术若破备，则北连太山诸将，吾为在术围中，不得不救也。
biàn yán bù bīng qiān qí èr bǎi chí wǎng fù bèi
”便严步兵千、骑二百，驰往赴备。
líng děng wén bù zhì jiē liǎn bīng bù gǎn fù gōng
灵等闻布至，皆敛兵不敢复攻。
bù wū pèi xī nán yī lǐ ān zhūn qiǎn líng xià qǐng líng děng líng děng yì qǐng bù gòng yǐn shí
布于沛西南一里安屯，遣铃下请灵等，灵等亦请布共饮食。
bù wèi líng děng yuē xuán dé bù dì yě
布谓灵等曰：“玄德，布弟也。
dì wèi zhū jūn suǒ kùn gù lái jiù zhī
弟为诸君所困，故来救之。
bù xìng bù xǐ hé dòu dàn xǐ jiě dòu ěr
布性不喜合斗，但喜解斗耳。
bù lìng mén hòu yú yíng mén zhòng jǔ yī zhī jǐ bù yán zhū jūn guān bù shè jǐ xiǎo zhī yī fà zhōng zhě zhū jūn dāng jiě qù bù zhōng kě liú jué dòu
”布令门候于营门中举一只戟，布言：“诸君观布射戟小支，一发中者诸君当解去，不中可留决斗。
bù jǔ gōng shè jǐ zhèng zhōng xiǎo zhī
”布举弓射戟，正中小支。
zhū jiāng jiē jīng yán jiāng jūn tiān wēi yě
诸将皆惊，言“将军天威也”！
míng rì fù huān huì rán hòu gè ba
明日复欢会，然后各罢。
shù yù jié bù wèi yuán nǎi wèi zǐ suǒ bù nǚ bù xǔ zhī
术欲结布为援，乃为子索布女，布许之。
shù qiǎn shǐ hán yìn yǐ tiě hào yì gào bù bìng qiú yíng fù
术遣使韩胤以僣号议告布，并求迎妇。
pèi xiāng chén guī kǒng shù bù chéng hūn zé xú yáng hé zòng jiāng wèi guó nán wū shì wǎng shuō bù yuē
沛相陈珪恐术、布成婚，则徐、扬合从，将为国难，于是往说布曰；
cáo gōng fèng yíng tiān zǐ fǔ zàn guó zhèng wēi líng mìng shì jiāng zhēng sì hǎi jiāng jūn yi yǔ xié tóng cè móu tú tài shān zhī ān
“曹公奉迎天子，辅赞国政，威灵命世，将征四海，将军宜与协同策谋，图太山之安。
jīn yǔ shù jié hūn shòu tiān xià bú yì zhī míng bì yǒu lěi luǎn zhī wēi
今与术结婚，受天下不义之名，必有累卵之危。
bù yì yuàn shù chū bù jǐ shòu yě nǚ yǐ zài tú zhuī huán jué hūn xiè sòng hán yìn xiāo shǒu xǔ shì
”布亦怨术初不己受也，女已在涂，追还绝婚，械送韩胤，枭首许市。
guī yù shǐ zi dēng yì tài zǔ bù bù kěn qiǎn
珪欲使子登诣太祖，布不肯遣。
huì shǐ zhě zhì bài bù zuǒ jiāng jūn
会使者至，拜布左将军。
bù dà xǐ jí tīng dēng wǎng bìng lìng fèng zhāng xiè ēn
布大喜，即听登往，并令奉章谢恩。
dēng jiàn tài zǔ yīn chén bù yǒng ér wú jì qīng wū qù jiù yi zǎo tú zhī
登见太祖，因陈布勇而无计，轻于去就，宜早图之。
tài zǔ yuē bù láng zǐ yě xīn chéng nán jiǔ yǎng fēi qīng mò néng jiū qí qíng yě
太祖曰：“布，狼子野心，诚难久养，非卿莫能究其情也。
jí zēng guī zhì zhōng èr qiān dàn bài dēng guǎng líng tài shǒu
”即增珪秩中二千石，拜登广陵太守。
lín bié tài zǔ zhí dēng shǒu yuē dōng fāng zhī shì biàn yǐ xiāng fù
临别，太祖执登手曰：“东方之事，便以相付。
lìng dēng yīn hé bù zhòng yǐ wéi nèi yìng
”令登阴合部众以为内应。
shǐ bù yīn dēng qiú xú zhōu mù dēng hái bù nù bá jǐ zhuó jǐ yuē qīng fù quàn wú xié tóng cáo gōng jué hūn gōng lù
始，布因登求徐州牧，登还，布怒，拔戟斫几曰：“卿父劝吾协同曹公，绝婚公路；
jīn wú suǒ qiú wú yī huò ér qīng fù zǐ bìng xiǎn zhòng wèi qīng suǒ mài ěr
今吾所求无一获，而卿父子并显重，为卿所卖耳！
qīng wèi wú yán qí shuō yún hé
卿为吾言，其说云何？
dēng bù wéi dòng róng xú yù zhī yuē
”登不为动容，徐喻之曰；
dēng jiàn cáo gōng yán dài jiāng jūn pì rú yǎng hǔ dāng bǎo qí ròu bù bǎo zé jiāng shì rén
“登见曹公言：‘待将军譬如养虎，当饱其肉，不饱则将噬人。
gōng yuē bù rú qīng yán yě
’公曰：‘不如卿言也。
pì rú yǎng yīng jī zé wèi yòng bǎo zé yáng qù
譬如养鹰，饥则为用，饱则扬去。
qí yán rú cǐ
’其言如此。
bù yì nǎi jiě
”布意乃解。
shù nù yǔ hán xiān yáng fèng děng lián shì qiǎn dà jiàng zhāng xūn gōng bù
术怒，与韩暹、杨奉等连势，遣大将张勋攻布。
bù wèi guī yuē jīn zhì shù jūn qīng zhī yóu yě wèi zhī nài hé
布谓珪曰：“今致术军，卿之由也，为之奈何？
guī yuē xiān fèng yǔ shù zú hé zhī jūn ěr cè móu bù sù dìng bù néng xiāng wéi chí zi dēng cè zhī bǐ zhī lián jī shì bù jù qī kě jiě lí yě
”珪曰：“暹、奉与术，卒合之军耳，策谋不素定，不能相维持，子登策之，比之连鸡，势不俱栖，可解离也。
bù yòng guī cè qiǎn rén shuō xiān fèng shǐ yǔ jǐ bìng lì gòng jī shù jūn jūn zī suǒ yǒu xī xǔ xiān fèng
”布用珪策，遣人说暹、奉，使与己并力共击术军，军资所有，悉许暹、奉。
wū shì xiān fèng cóng zhī xūn dà pò bài
于是暹、奉从之，勋大破败。
jiàn ān sān nián bù fù pàn wèi shù qiǎn gāo shùn gōng liú bèi wū pèi pò zhī
建安三年，布复叛为术，遣高顺攻刘备于沛，破之。
tài zǔ qiǎn xià hóu dūn jiù bèi wèi shùn suǒ bài
太祖遣夏侯惇救备，为顺所败。
tài zǔ zì zhēng bù zhì qí chéng xià yí bù shū wèi chén huò fú
太祖自征布，至其城下，遗布书，为陈祸福。
bù yù jiàng chén gōng děng zì yǐ fù zuì shēn jū qí jì
布欲降，陈宫等自以负罪深，沮其计。
bù qiǎn rén qiú jiù yú shù zì jiāng qiān yú qí chū zhàn bài zǒu hái bǎo chéng bù gǎn chū
布遣人求救于术，自将千馀骑出战，败走，还保城，不敢出。
shù yì bù néng jiù
术亦不能救。
bù suī xiāo měng rán wú móu ér duō cāi jì bù néng zhì yù qí dǎng dàn xìn zhū jiāng
布虽骁猛，然无谋而多猜忌，不能制御其党，但信诸将。
zhū jiāng gè yì yì zì yí gù měi zhàn duō bài
诸将各异意自疑，故每战多败。
tài zǔ qiàn wéi zhī sān yuè shàng xià lí xīn qí jiāng hóu chéng sòng xiàn wèi xù fù chén gōng jiāng qí zhòng jiàng
太祖堑围之三月，上下离心，其将侯成、宋宪、魏续缚陈宫，将其众降。
bù yǔ qí huī xià dēng bái mén lóu bīng wéi jí nǎi xià jiàng
布与其麾下登白门楼，兵围急，乃下降。
suì shēng fù bù bù yuē fù tài jí xiǎo huǎn zhī
遂生缚布，布曰：“缚太急，小缓之。
tài zǔ yuē fù hǔ bù dé bù jí yě
”太祖曰：“缚虎不得不急也。
bù qǐng yuē míng gōng suǒ huàn bù guò wū bù jīn yǐ fú yǐ tiān xià bù zú yōu
”布请曰：“明公所患不过于布，今已服矣，天下不足忧。
míng gōng jiāng bù lìng bù jiāng qí zé tiān xià bù zú dìng yě
明公将步，令布将骑，则天下不足定也。
tài zǔ yǒu yí sè
”太祖有疑色。
liú bèi jìn yuē míng gōng bú jiàn bù zhī shì dīng jiàn yáng jí dǒng tài shī hu
刘备进曰：“明公不见布之事丁建阳及董太师乎！
tài zǔ hàn zhī
“太祖颔之。
bù yīn zhǐ bèi yuē shì r zuì pǒ xìn zhě
布因指备曰：“是儿最叵信者。
wū shì yì shā bù
”于是缢杀布。
bù yǔ gōng shùn děng jiē xiāo shǒu sòng xǔ rán hòu zàng zhī
布与宫、顺等皆枭首送许，然后葬之。
tài zǔ zhī qín gōng yě wèn gōng yù huó lǎo mǔ jí nǚ bù
太祖之禽宫也，问宫欲活老母及女不？
gōng duì yuē gōng wén xiào zhì tiān xià zhě bù jué rén zhī qīn rén shī sì hǎi zhě bù fá rén zhī sì lǎo mǔ zài gōng bù zài gōng yě
宫对曰：“宫闻孝治天下者不绝人之亲，仁施四海者不乏人之祀，老母在公，不在宫也。
tài zǔ zhào yǎng qí mǔ zhōng qí shēn jià qí nǚ
”太祖召养其母终其身，嫁其女。
chén dēng zhě zì yuán lóng zài guǎng líng yǒu wēi míng
陈登者，字元龙，在广陵有威名。
yòu jǐ jiǎo lǚ bù yǒu gōng jiā fú bō jiāng jūn nián sān shí jiǔ zú
又掎角吕布有功，加伏波将军，年三十九卒。
hòu xǔ sì yǔ liú bèi bìng zài jīng zhōu mù liú biǎo zuò biǎo yǔ bèi gòng lùn tiān xià rén sì yuē chén yuán lóng hú hǎi zhī shì háo qì bù chú
后许汜与刘备并在荆州牧刘表坐，表与备共论天下人，汜曰：“陈元龙湖海之士，豪气不除。
bèi wèi biǎo yuē xǔ jūn lùn shì fēi
”备谓表曰：“许君论是非？
biǎo yuē yù yán fēi cǐ jūn wéi shàn shì bù yí xū yán
”表曰：“欲言非，此君为善士，不宜虚言；
yù yán shì yuán lóng míng zhòng tiān xià
欲言是，元龙名重天下。
bèi wèn sì jūn yán háo níng yǒu shì yá
”备问汜：“君言豪，宁有事邪？
sì yuē xī zāo luàn guò xià pī jiàn yuán lóng
”汜曰：“昔遭乱过下邳，见元龙。
yuán lóng wú kè zhǔ zhī yì jiǔ bù xiāng yǔ yǔ zì shàng dà chuáng wò shǐ kè wò xià chuáng
元龙无客主之意，久不相与语，自上大床卧，使客卧下床。
bèi yuē jūn yǒu guó shì zhī míng jīn tiān xià dà luàn dì zhǔ shī suǒ wàng jūn yōu guó wàng jiā yǒu jiù shì zhī yì ér jūn qiú tián wèn shě yán wú kě cǎi shì yuán lóng suǒ huì yě hé yuán dāng yǔ jūn yǔ
”备曰：“君有国士之名，今天下大乱，帝主失所，望君忧国忘家，有救世之意，而君求田问舍，言无可采，是元龙所讳也，何缘当与君语？
rú xiǎo rén yù wò bǎi chǐ lóu shàng wò jūn wū de hé dàn shàng xià chuáng zhī jiān yá
如小人，欲卧百尺楼上，卧君于地，何但上下床之间邪？
biǎo dà xiào
”表大笑。
bèi yīn yán yuē ruò yuán lóng wén wǔ dǎn zhì dāng qiú zhī wū gǔ ěr zào cì nán de bǐ yě
备因言曰：“若元龙文武胆志，当求之于古耳，造次难得比也。
zāng hóng zì zi yuán guǎng líng shè yáng rén yě
臧洪字子源，广陵射阳人也。
fù mín lì xiōng nú zhōng láng jiàng zhōng shān tài yuán tài shǒu suǒ zài yǒu míng
父旻，历匈奴中郎将、中山、太原太守，所在有名。
hóng tǐ mào kuí wú yǒu yì wū rén jǔ xiào lián wèi láng
洪体貌魁梧，有异于人，举孝廉为郎。
shí xuǎn sān shǔ láng yǐ bǔ xiàn zhǎng
时选三署郎以补县长；
láng yá zhào yù wèi jǔ zhǎng dōng lái liú yáo xià yì zhǎng dōng hǎi wáng lǎng zī qiū zhǎng hóng jí qiū zhǎng
琅邪赵昱为莒长，东莱刘繇下邑长，东海王朗菑丘长，洪即丘长。
líng dì mò qì guān huán jiā tài shǒu zhāng chāo qǐng hóng wèi gōng cáo
灵帝末，弃官还家，太守张超请洪为功曹。
dǒng zhuó shā dì tú wēi shè jì hóng shuō chāo yuē míng fǔ lì shì shòu ēn xiōng dì bìng jù dà jùn jīn wáng shì jiāng wēi zéi chén wèi xiāo cǐ chéng tiān xià yì liè bào ēn xiào mìng zhī qiū yě
董卓杀帝，图危社稷，洪说超曰：“明府历世受恩，兄弟并据大郡，今王室将危，贼臣未枭，此诚天下义烈报恩效命之秋也。
jīn jùn jìng shàng quán lì mín yīn fù ruò dòng bāo gǔ kě dé èr wàn rén yǐ cǐ zhū chú guó zéi wèi tiān xià chàng xiān yì zhī dà zhě yě
今郡境尚全，吏民殷富，若动枹鼓，可得二万人，以此诛除国贼，为天下倡先，义之大者也。
chāo rán qí yán yǔ hóng xi zhì chén liú jiàn xiōng miǎo jì shì
”超然其言，与洪西至陈留，见兄邈计事。
miǎo yì sù yǒu xīn huì yú suān zǎo miǎo wèi chāo yuē wén dì wèi jùn shǒu zhèng jiào wēi ēn bù yóu jǐ chū dòng rèn zāng hóng hóng zhě hé rén
邈亦素有心，会于酸枣，邈谓超曰：“闻弟为郡守，政教威恩，不由己出，动任臧洪，洪者何人？
chāo yuē hóng cái lüè zhì shù yōu chāo chāo shén ài zhī hǎi nèi qí shì yě
”超曰：“洪才略智数优超，超甚爱之，海内奇士也。
miǎo jí yǐn jiàn hóng yǔ yǔ dà yì zhī
”邈即引见洪，与语大异之。
zhì zhī yú liú yǎn zhōu gōng shān kǒng yù zhōu gōng xù jiē yǔ hóng qīn shàn
致之于刘兖州公山、孔豫州公绪，皆与洪亲善。
nǎi shè tán chǎng fāng gòng méng shì
乃设坛场，方共盟誓。
zhū zhōu jùn gēng xiāng ràng mò gǎn dāng xián gòng tuī hóng
诸州郡更相让，莫敢当，咸共推洪。
hóng nǎi shēng tán cāo pán shà xuè ér méng yuē hàn shì bù xìng huáng gāng shī tǒng zéi chén dǒng zhuó chéng xìn zòng hài huò jiā zhì zūn nüè liú bǎi xìng dà jù lún sàng shè jì jiǎn fù sì hǎi
洪乃升坛操槃歃血而盟曰：“汉室不幸，皇纲失统，贼臣董卓乘衅纵害，祸加至尊，虐流百姓，大惧沦丧社稷，翦覆四海。
yǎn zhōu cì shǐ dài yù zhōu cì shǐ zhòu chén liú tài shǒu miǎo dōng jùn tài shǒu mào guǎng líng tài shǒu chāo děng jiū hé yì bīng bìng fù guó nàn
兖州刺史岱、豫州刺史伷、陈留太守邈、东郡太守瑁、广陵太守超等，纠合义兵，并赴国难。
fán wǒ tóng méng qí xīn lù lì yǐ zhì chén jié yǔn shǒu sàng yuán bì wú èr zhì
凡是我的同盟，齐心协力，共效人臣操守，即使脑袋掉了，也绝无二心。
yǒu yū cǐ méng bǐ zhuì qí mìng wú kè yí yù
有渝此盟，俾坠其命，无克遗育。
huáng tiān hòu tǔ zǔ zōng míng líng shí jiē jiàn zhī
皇天后土，祖宗明灵，实皆鉴之！
hóng cí qì kāng kǎi tì qì héng xià wén qí yán zhě suī zú wǔ sī yǎng mò bù jī yáng rén sī zhì jié
”洪辞气慷慨，涕泣横下，闻其言者，虽卒伍厮养，莫不激扬，人思致节。
qǐng zhī zhū jūn mò shì xiān jìn ér shí jǐn zhòng sàn
顷之，诸军莫适先进，而食尽众散。
chāo qiǎn hóng yì dà sī mǎ liú yú móu zhí gōng sūn zàn zhī nán zhì hé jiān yù yōu jì èr zhōu jiāo bīng shǐ mìng bù dá
超遣洪诣大司马刘虞谋，值公孙瓒之难，至河间，遇幽、冀二州交兵，使命不达。
ér yuán shào jiàn hóng yòu qí zhòng zhī yǔ jié fēn hé hǎo
而袁绍见洪，又奇重之，与结分合好。
huì qīng zhōu cì shǐ jiāo hé zú shào shǐ hóng lǐng qīng zhōu yǐ fǔ qí zhòng
会青州刺史焦和卒，绍使洪领青州以抚其众。
hóng zài zhōu èr nián qún dào bēn zǒu
洪在州二年，群盗奔走。
shào tàn qí néng xǐ wèi dōng jùn tài shǒu zhì dōng wǔ yáng
绍叹其能，徙为东郡太守，治东武阳。
tài zǔ wéi zhāng chāo yú yōng qiū chāo yán wéi shì zāng hóng dāng lái jiù wú
太祖围张超于雍丘，超言：“唯恃臧洪，当来救吾。
zhòng rén yǐ wéi yuán cáo fāng mù ér hóng wèi shào suǒ biǎo yòng bì bù bài hǎo zhāo huò yuǎn lái fù cǐ
”众人以为袁、曹方睦，而洪为绍所表用，必不败好招祸，远来赴此。
chāo yuē zi yuán tiān xià yì shì zhōng bù bèi běn zhě dàn kǒng jiàn jìn zhì bù xiāng jí dǎi ěr
超曰：“子源，天下义士，终不背本者，但恐见禁制，不相及逮耳。
hóng wén zhī guǒ tú xiǎn hào qì bìng lēi suǒ lǐng bīng yòu cóng shào qǐng bīng mǎ qiú yù jiù chāo ér shào zhōng bù tīng xǔ
”洪闻之，果徒跣号泣，并勒所领兵，又从绍请兵马，求欲救超，而绍终不听许。
chāo suì zú miè
超遂族灭。
hóng yóu shì yuàn shào jué bù yǔ tōng
洪由是怨绍，绝不与通。
shào xīng bīng wéi zhī lì nián bù xià
绍兴兵围之，历年不下。
shào lìng hóng yì rén chén lín shū yǔ hóng yù yǐ huò fú zé yǐ ēn yì
绍令洪邑人陈琳书与洪，喻以祸福，责以恩义。
hóng dá yuē
洪答曰：
gé kuò xiāng sī fā yú wù mèi
隔阔相思，发于寤寐。
xìng xiāng qù bù wǔ zhī jiān ěr ér yǐ qù shè yì guī bù dé xiāng jiàn qí wèi chuàng liàng kě wèi xīn zāi
幸相去步武之间耳，而以趣舍异规，不得相见，其为怆悢，可为心哉！
qián rì bù yí bǐ rǔ yǎ kuàng shù xù huò fú gōng sī qiē zhì
前日不遗，比辱雅贶，述叙祸福，公私切至。
suǒ yǐ bù jí fèng dá zhě jì xué báo cái dùn bù zú sāi jié
所以不即奉答者，既学薄才钝，不足塞诘；
yì yǐ wú zǐ xié fù cè shì xī jiān zhǔ rén jiā zài dōng zhōu pū wèi chóu dí
亦以吾子携负侧室，息肩主人，家在东州，仆为仇敌。
yǐ shì shì rén suī pī zhōng qíng duò gān dǎn yóu shēn shū yǒu zuì yán gān jiàn guài fāng shǒu wěi bù jiù hé néng xù rén
以是事人，虽披中情，堕肝胆，犹身疏有罪，言甘见怪，方首尾不救，何能恤人？
qiě yǐ zi zhī cái qióng gāi diǎn jí qǐ jiāng àn yú dà dào bù dá yú qù zāi
且以子之才，穷该典籍，岂将暗于大道，不达余趣哉！
rán yóu fù yún yún zhě pū yǐ shì zhī zú xià zhī yán xìn bù yóu zhōng jiāng yǐ jiù huò yě
然犹复云云者，仆以是知足下之言，信不由衷，将以救祸也。
bì yù suàn jì cháng duǎn biàn zī shì fēi shì fēi zhī lùn yán mǎn tiān xià chén zhī gèng bù míng bù yán wú suǒ sǔn
必欲算计长短，辩谘是非，是非之论，言满天下，陈之更不明，不言无所损。
yòu yán shāng gào jué zhī yì fēi wú suǒ rěn xíng yě shì yǐ juān qì zhǐ bǐ yī wú suǒ dá
又言伤告绝之义，非吾所忍行也，是以捐弃纸笔，一无所答。
yì jì yáo cǔn qí xīn zhī qí jì dìng bù fù yū biàn yě
亦冀遥忖其心，知其计定，不复渝变也。
chóng huò lái mìng yuán yǐn gǔ jīn fēn yún liù zhǐ suī yù bù yán yān de yǐ zāi
重获来命，援引古今，纷纭六纸，虽欲不言，焉得已哉！
pū xiǎo rén yě běn yīn xíng yì kòu qiè dà zhōu ēn shēn fēn hòu níng lè jīn rì zì hái jiē rèn
仆小人也，本因行役，寇窃大州，恩深分厚，宁乐今日自还接刃！
měi dēng chéng lè bīng wàng zhǔ rén zhī qí gǔ gǎn gù yǒu zhī zhōu xuán fǔ xián nuò shǐ bù jué liú tì zhī fù miàn yě
每登城勒兵，望主人之旗鼓，感故友之周旋，抚弦搦矢，不觉流涕之覆面也。
hé zhě
为什么呢？
zì yǐ fǔ zuǒ zhǔ rén wú yǐ wéi huǐ
自以辅佐主人，无以为悔。
zhǔ rén xiāng jiē guò jué děng lún
主人相接，过绝等伦。
dāng shòu rèn zhī chū zì wèi jiū jìng dà shì gòng zūn wáng shì
当受任之初，自谓究竟大事，共尊王室。
qǐ wù tiān zǐ bú yuè běn zhōu jiàn qīn jùn jiāng gòu yǒu lǐ zhī ě
岂悟天子不悦，本州见侵，郡将遘牖里之厄。
chén liú kè chuàng bīng zhī móu móu jì qī chí sàng zhōng xiào zhī míng zhàng cè xié bèi kuī jiāo yǒu zhī fēn
陈留克创兵之谋，谋计栖迟，丧忠孝之名，杖策携背，亏交友之分。
kuí cǐ èr zhě yǔ qí bù dé yǐ sàng zhōng xiào zhī míng yǔ kuī jiāo yǒu zhī dào qīng zhòng shū tú qīn shū yì huà gù biàn shōu lèi gào jué
揆此二者，与其不得已，丧忠孝之名与亏交友之道，轻重殊涂，亲疏异画，故便收泪告绝。
ruò shǐ zhǔ rén shǎo chuí gù rén zhù zhě cè xí qù zhě kè jǐ bù jí jí yú lí you xìn xíng lù yǐ zì fǔ zé pū kàng jì zhá zhī zhì bù wéi jīn rì zhī zhàn yǐ
若使主人少垂故人，住者侧席，去者克己，不汲汲于离友，信刑戮以自辅，则仆抗季札之志，不为今日之战矣。
hé yǐ xiào zhī
用什么来证明呢？
xī zhāng jǐng míng qīn dēng tán shà xuè fèng cí bēn zǒu zú shǐ hán mù ràng yìn zhǔ rén de dì
昔张景明亲登坛喢血，奉辞奔走，卒使韩牧让印，主人得地；
rán hòu dàn yǐ bài zhāng cháo zhǔ cì jué huò chuán zhī gù xuán shí zhī jiān bù méng guān guò zhī dài ér shòu yí miè zhī huò
然后但以拜章朝主，赐爵获传之故，旋时之间，不蒙观过之贷，而受夷灭之祸。
lǚ fèng xiān tǎo zhuō lái bēn qǐng bīng bù huò gào qù hé zuì
吕奉先讨卓来奔，请兵不获，告去何罪？
fù jiàn zhuó cì bīn yú sǐ wáng
复见斫刺，滨于死亡。
liú zi qí fèng shǐ yú shí cí bù huò mìng wèi wēi huái qīn yǐ zhà qiú guī kě wèi yǒu zhì zhōng xiào wú sǔn bà dào zhě yě
刘子琪奉使逾时，辞不获命，畏威怀亲，以诈求归，可谓有志忠孝，无损霸道者也；
rán zhé jiāng bì huī xià bù méng kuī chú
然辄僵毙麾下，不蒙亏除。
pū suī bù mǐn yòu sù bù néng yuán shǐ jiàn zhōng dǔ wēi zhī zhù qiè dù zhǔ rén zhī xīn qǐ wèi sān zi yi sǐ fá dāng xíng zhōng zāi
仆虽不敏，又素不能原始见终，睹微知著，窃度主人之心，岂谓三子宜死，罚当刑中哉？
shí qiě yù yī tǒng shān dōng zēng bīng tǎo chóu jù zhàn shì hú yí wú yǐ jǔ quàn gù yì fèi wáng mìng yǐ chóng chéng zhì mù yì zhě méng róng dài fàng zhě bèi lù cǐ nǎi zhǔ rén zhī lì fēi yóu shì zhī yuán yě
实且欲一统山东，增兵讨雠，惧战士狐疑，无以沮劝，故抑废王命以崇承制，慕义者蒙荣，待放者被戮，此乃主人之利，非游士之原也。
gù pū jiàn jiè qián rén kùn qióng sǐ zhàn
故仆鉴戒前人，困穷死战。
pū suī xià yú yì cháng wén jūn zǐ zhī yán yǐ cǐ shí fēi wú xīn yě nǎi zhǔ rén zhāo yān
仆虽下愚，亦尝闻君子之言矣，此实非吾心也，乃主人招焉。
fán wú suǒ yǐ bèi qì guó mín yòng mìng cǐ chéng zhě zhèng yǐ jūn zǐ zhī wéi bù shì dí guó gù yě
凡吾所以背弃国民，用命此城者，正以君子之违，不适敌国故也。
shì yǐ huò zuì zhǔ rén jiàn gōng yú shí ér zú xià gèng yǐn cǐ yì yǐ wéi wú guī wú nǎi cí tóng qū yì fēi jūn zǐ suǒ wéi xiū qī zhě zāi
是以获罪主人，见攻逾时，而足下更引此义以为吾规，无乃辞同趋异，非君子所为休戚者哉！
wú wén zhī yě yì bù bèi qīn zhōng bù wéi jūn gù dōng zōng běn zhōu yǐ wéi qīn yuán zhōng fú jùn jiāng yǐ ān shè jì yī jǔ èr dé yǐ jiào zhōng xiào hé yǐ wèi fēi
吾闻之也，义不背亲，忠不违君，故东宗本州以为亲援，中扶郡将以安社稷，一举二得以徼忠孝，何以为非？
ér zú xià yù wú qīng běn pò jiā jūn jūn zhǔ rén
而足下欲吾轻本破家，均君主人。
zhǔ rén zhī wū wǒ yě nián wèi wú xiōng fēn wéi dǔ yǒu dào guāi gào qù yǐ ān jūn qīn kě wèi shùn yǐ
主人之于我也，年为吾兄，分为笃友，道乖告去，以安君亲，可谓顺矣。
ruò zi zhī yán zé bāo xū yi zhì mìng wū wu yuán bù dàng hào kū wū qín tíng yǐ
若子之言，则包胥宜致命于伍员，不当号哭于秦庭矣。
gǒu qū qū wū ràng huàn bù zhī yán guāi hu dào lǐ yǐ
苟区区于攘患，不知言乖乎道理矣。
zú xià huò zhě jiàn chéng wéi bù jiě jiù bīng wèi zhì gǎn hūn yīn zhī yì wéi píng shēng zhī hǎo yǐ qū jié ér gǒu shēng shèng shǒu yì ér qīng fù yě
足下或者见城围不解，救兵未至，感婚姻之义，惟平生之好，以屈节而苟生，胜守义而倾覆也。
xī yàn yīng bù jiàng zhì wū bái rèn nán shǐ bù qū bǐ yǐ qiú shēng gù shēn zhe tú xiàng míng chuí hòu shì kuàng pū jù jīn chéng zhī gù qū shì mín zhī lì sàn sān nián zhī chù yǐ wéi yī nián zhī zī kuāng kùn bǔ fá yǐ yuè tiān xià hé tú zhù shì fǎn gēng zāi
昔晏婴不降志于白刃，南史不曲笔以求生，故身著图象，名垂后世，况仆据金城之固，驱士民之力，散三年之畜，以为一年之资，匡困补乏，以悦天下，何图筑室反耕哉！
dàn jù qiū fēng yáng chén bó guī mǎ shǒu nán xiàng zhāng yáng fēi yàn lǚ lì zuò nán běi bǐ jiāng gào dǎo xiàn zhī jí gǔ gōng zòu qǐ guī zhī chéng ěr
但惧秋风扬尘，伯珪马首南向，张杨、飞燕，膂力作难，北鄙将告倒县之急，股肱奏乞归之诚耳。
zhǔ rén dāng jiàn wǒ cáo bèi fǎn jīng tuì shī zhì bīng qiū yuán hé yi jiǔ rǔ shèng nù bào wēi wū wú chéng xià zāi
主人当鉴我曹辈，反旌退师，治兵邺垣，何宜久辱盛怒，暴威于吾城下哉？
zú xià jī wú shì hēi shān yǐ wéi jiù dú bù niàn huáng jīn zhī hé zòng yá
足下讥吾恃黑山以为救，独不念黄巾之合从邪！
jiā fēi yàn zhī shǔ xī yǐ shòu wáng mìng yǐ
加飞燕之属悉以受王命矣。
xī gāo zǔ qǔ péng yuè yú jù yě guāng wǔ chuàng jī zhào yú lù lín zú néng lóng fēi zhōng xīng yǐ chéng dì yè gǒu kě fǔ zhǔ xīng huà fu hé xián zāi
昔高祖取彭越于钜野，光武创基兆于绿林，卒能龙飞中兴，以成帝业，苟可辅主兴化，夫何嫌哉！
kuàng pū qīn fèng xǐ shū yǔ zhī cóng shì
况仆亲奉玺书，与之从事。
xíng yǐ kǒng zhāng
行矣孔璋！
zú xià jiǎo lì wū jìng wài zāng hóng shòu mìng wū jūn qīn
足下徼利于境外，臧洪授命于君亲；
wú zǐ tuō shēn wū méng zhǔ zāng hóng cè míng wū cháng ān
吾子讬身于盟主，臧洪策名于长安。
zi wèi yú shēn sǐ ér míng miè pū yì xiào zi shēng sǐ ér wú wén yān bēi zāi
子谓余身死而名灭，仆亦笑子生死而无闻焉，悲哉！
běn tóng ér mò lí nǔ lì nǔ lì fu fù hé yán
本同而末离，努力努力，夫复何言！
shào jiàn hóng shū zhī wú jiàng yì zēng bīng jí gōng
绍见洪书，知无降意，增兵急攻。
chéng zhōng liáng gǔ yǐ jǐn wài wú qiáng jiù hóng zì dù bì bù miǎn hū lì shì wèi yuē yuán shì wú dào suǒ tú bù guǐ qiě bù jiù hóng jùn jiāng
城中粮谷以尽，外无强救，洪自度必不免，呼吏士谓曰：“袁氏无道，所图不轨，且不救洪郡将。
hóng wū dà yì bù dé bù sǐ jīn zhū jūn wú shì kōng yǔ cǐ huò
洪于大义，不得不死，今诸君无事空与此祸！
kě xiān chéng wèi bài jiāng qī zǐ chū
可先城未败，将妻子出。
jiāng lì shì mín jiē chuí qì yuē míng fǔ yǔ yuán shì běn wú yuàn xì jīn wèi běn cháo jùn jiāng zhī gù zì zhì cán kùn lì mín hé rěn dāng shě míng fǔ qù yě
”将吏士民皆垂泣曰：“明府与袁氏本无怨隙，今为本朝郡将之故，自致残困，吏民何忍当舍明府去也！
chū shàng jué shǔ zhǔ jīn jiǎo hòu wú kě fù shí zhě
”初尚掘鼠煮筋角，后无可复食者。
zhǔ bù qǐ nèi chú mǐ sān dòu qǐng zhōng fēn shāo yǐ wéi mí zhōu hóng tàn yuē dú shí cǐ hé wéi
主簿启内厨米三斗，请中分稍以为糜粥，洪叹曰：“独食此何为！
shǐ zuò báo zhōu zhòng fēn chuò zhī shā qí ài qiè yǐ shí jiàng shì
”使作薄粥，众分歠之，杀其爱妾以食将士。
jiàng shì xián liú tì wú néng yǎng shì zhě
将士咸流涕，无能仰视者。
nán nǚ qī bā qiān rén xiāng zhěn ér sǐ mò yǒu lí pàn
男女七八千人相枕而死，莫有离叛。
chéng xiàn shào shēng zhí hóng
城陷，绍生执洪。
shào sù qīn hóng shèng shī wéi màn dà huì zhū jiāng jiàn hóng wèi yuē zāng hóng hé xiāng fù ruò cǐ
绍素亲洪，盛施帏幔，大会诸将见洪，谓曰：“臧洪，何相负若此！
jīn rì fú wèi
今日服未？
hóng jù dì chēn mù yuē zhū yuán shì hàn sì shì wǔ gōng kě wèi shòu ēn
”洪据地瞋目曰：“诸袁事汉，四世五公，可谓受恩。
jīn wáng shì shuāi ruò wú fú yì zhī yì yù yīn jì huì xī jì fēi wàng duō shā zhōng liáng yǐ lì jiān wēi
今王室衰弱，无扶翼之意，欲因际会，希冀非望，多杀忠良以立奸威。
hóng qīn jiàn hū zhāng chén liú wèi xiōng zé hóng fǔ jūn yì yi wèi dì tóng gòng lù lì wèi guó chú hài hé wéi yōng zhòng guān rén tú miè
洪亲见呼张陈留为兄，则洪府君亦宜为弟，同共戮力，为国除害，何为拥众观人屠灭！
xī hóng lì liè bù néng tuī rèn wèi tiān xià bào chóu hé wèi fú hu
惜洪力劣，不能推刃为天下报仇，何谓服乎！
shào běn ài hóng yì yù lìng qū fú yuán zhī
”绍本爱洪，意欲令屈服，原之；
jiàn hóng cí qiè zhī zhōng bù wéi jǐ yòng nǎi shā zhī
见洪辞切，知终不为己用，乃杀之。
hóng yì rén chén róng shǎo wéi shū shēng qīn mù hóng suí hóng wèi dōng jùn chéng
洪邑人陈容少为书生，亲慕洪，随洪为东郡丞；
chéng wèi bài hóng qiǎn chū
城未败，洪遣出。
shào lìng zài zuò jiàn hóng dāng sǐ qǐ wèi shào yuē jiāng jūn jǔ dà shì yù wèi tiān xià chú bào ér zhuān xiān zhū zhōng yì qǐ hé tiān yì
绍令在坐，见洪当死，起谓绍曰：“将军举大事，欲为天下除暴，而专先诛忠义，岂合天意！
zāng hóng fā jǔ wèi jùn jiāng nài hé shā zhī
臧洪发举为郡将，奈何杀之！
shào cán zuǒ yòu shǐ rén qiān chū wèi yuē rǔ fēi zāng hóng chóu kōng fù ěr wèi
”绍惭，左右使人牵出，谓曰：“汝非臧洪俦，空复尔为！
róng gù yuē fu rén yì qǐ yǒu cháng dǎo zhī zé jūn zǐ bèi zhī zé xiǎo rén
”容顾曰：“夫仁义岂有常，蹈之则君子，背之则小人。
jīn rì níng yǔ zāng hóng tóng rì ér sǐ bù yǔ jiāng jūn tóng rì ér shēng
今日宁与臧洪同日而死，不与将军同日而生！
fù jiàn shā
”复见杀。
zài shào zuò zhě wú bù tàn xī qiè xiāng wèi yuē rú hé yī rì shā èr liè shì
在绍坐者无不叹息，窃相谓曰：“如何一日杀二烈士！
xiān shì hóng qiǎn sī mǎ èr rén chū qiú jiù yú lǚ bù
”先是，洪遣司马二人出，求救于吕布；
bǐ hái chéng yǐ xiàn jiē fù dí sǐ
比还，城已陷，皆赴敌死。
píng yuē lǚ bù yǒu xiāo hǔ zhī yǒng ér wú yīng qí zhī lüè qīng jiǎo fǎn fù wéi lì shì shì
评曰：吕布有虓虎之勇，而无英奇之略，轻狡反复，唯利是视。
zì gǔ jí jīn wèi yǒu ruò cǐ bù yí miè yě
自古及今，未有若此不夷灭也。
xī hàn guāng wǔ miù wū páng méng jìn wèi tài zǔ yì bì yú zhāng miǎo
昔汉光武谬于庞萌，近魏太祖亦蔽于张邈。
zhī rén zé zhé wéi dì nán zhī xìn yǐ
知人则哲，唯帝难之，信矣！
chén dēng zāng hóng bìng yǒu xióng qì zhuàng jié dēng jiàng nián sù yǔn gōng yè wèi suì hóng yǐ bīng ruò dí qiáng liè zhì bù lì xī zāi
陈登、臧洪并有雄气壮节，登降年夙陨，功业未遂，洪以兵弱敌强，烈志不立，惜哉！