mèng zǐ yuē yú wǒ suǒ yù yě
孟子曰：“鱼，我所欲也；
xióng zhǎng yì wǒ suǒ yù yě èr zhě bù kě dé jiān shě yú ér qǔ xióng zhǎng zhě yě
熊掌，亦我所欲也，二者不可得兼，舍鱼而取熊掌者也。
shēng yì wǒ suǒ yù yě
生，亦我所欲也；
yì yì wǒ suǒ yù yě èr zhě bù kě dé jiān shě shēng ér qǔ yì zhě yě
义，亦我所欲也，二者不可得兼，舍生而取义者也。
shēng yì wǒ suǒ yù suǒ yù yǒu shèn yú shēng zhě gù bù wéi gǒu de yě
生亦我所欲，所欲有甚于生者，故不为苟得也；
sǐ yì wǒ suǒ è suǒ è yǒu shèn yú sǐ zhě gù huàn yǒu suǒ bù pì yě
死亦我所恶，所恶有甚于死者，故患有所不辟也。
rú shǐ rén zhī suǒ yù mò shén yú shēng zé fán kě yǐ de shēng zhě hé bù yòng yě
如使人之所欲莫甚于生，则凡可以得生者，何不用也？
shǐ rén zhī suǒ è mò shén yú sǐ zhě zé fán kě yǐ pì huàn zhě hé bù wèi yě
使人之所恶莫甚于死者，则凡可以辟患者，何不为也？
yóu shì zé shēng ér yǒu bù yòng yě yóu shì zé kě yǐ pì huàn ér yǒu bù wéi yě
由是则生而有不用也，由是则可以辟患而有不为也。
shì gù suǒ yù yǒu shèn yú shēng zhě suǒ è yǒu shèn yú sǐ zhě fēi dú xián zhě yǒu shì xīn yě rén jiē yǒu zhī xián zhě néng wù sàng ěr
是故所欲有甚于生者，所恶有甚于死者，非独贤者有是心也，人皆有之，贤者能勿丧耳。
yī dān sì yī dòu gēng de zhī zé shēng fú de zé sǐ
一箪食，一豆羹，得之则生，弗得则死。
hū ěr ér yǔ zhī háng dào zhī rén fú shòu
呼尔而与之，行道之人弗受；
cù ěr ér yǔ zhī qǐ rén bù xiè yě
蹴尔而与之，乞人不屑也。
wàn zhōng zé bù biàn lǐ yì ér shòu zhī
万钟则不辨礼义而受之。
wàn zhōng yú wǒ hé jiā yān
万钟于我何加焉？
wèi gōng shì zhī měi qī qiè zhī fèng suǒ shí qióng fá zhě de wǒ yǔ
为宫室之美、妻妾之奉、所识穷乏者得我与？
xiāng wéi shēn sǐ ér bù shòu jīn wèi gōng shì zhī měi wèi zhī
乡为身死而不受，今为宫室之美为之；
xiāng wéi shēn sǐ ér bù shòu jīn wèi qī qiè zhī fèng wéi zhī
乡为身死而不受，今为妻妾之奉为之；
xiāng wéi shēn sǐ ér bù shòu jīn wèi suǒ shí qióng fá zhě de wǒ ér wèi zhī shì yì bù kě yǐ yǐ hū
乡为身死而不受，今为所识穷乏者得我而为之，是亦不可以已乎？
cǐ zhī wèi shī qí běn xīn
此之谓失其本心。