kǔ yóu niang zhuàn rù dà guān yuán suān fèng jie dà nào níng guó fǔ
苦尤娘赚入大观园酸凤姐大闹宁国府
huà shuō gǔ liǎn qǐ shēn qù hòu piān zhí píng ān jié dù xún biān zài wài yuē yí gè yuè fāng huí
话说贾琏起身去后，偏值平安节度巡边在外，约一个月方回。
gǔ liǎn wèi de què xìn zhǐ de zhù zài xià chù děng hòu
贾琏未得确信，只得住在下处等候。
jí zhì huí lái xiāng jiàn jiāng shì bàn tuǒ huí chéng yǐ shì jiāng liǎng gè yuè de xiàn le
及至回来相见，将事办妥，回程已是将两个月的限了。
shéi zhī fèng jie xīn xià zǎo yǐ suàn dìng zhǐ dài jiǎ liǎn qián jiǎo zǒu le huí lái biàn chuán gè sè jiàng yì shōu shí dōng xiāng fáng sān jiān zhào yī zì jǐ zhèng shì yí yàng zhuāng shì chén shè
谁知凤姐心下早已算定，只待贾琏前脚走了，回来便传各色匠役，收拾东厢房三间，照依自己正室一样装饰陈设。
zhì shí sì rì biàn huí míng gǔ mǔ wáng fū rén shuō shí wǔ rì yī zǎo yào dào gū zǐ miào jìn xiāng qù
至十四日便回明贾母王夫人，说十五日一早要到姑子庙进香去。
zhǐ dài le píng r fēng r zhōu ruì xí fù wàng ér xí fù sì rén wèi zēng shàng chē biàn jiāng yuán gù gào sù le zhòng rén
只带了平儿、丰儿、周瑞媳妇、旺儿媳妇四人，未曾上车，便将原故告诉了众人。
yòu fēn fù zhòng nán rén sù yī sù gài yī jìng qián lái
又吩咐众男人，素衣素盖，一径前来。
xìng r yǐn lù yī zhí dào le èr jie mén qián kòu mén
兴儿引路，一直到了二姐门前扣门。
bào èr jiā de kāi le
鲍二家的开了。
xìng r xiào shuō kuài huí èr nǎi nai qù dà nǎi nai lái le
兴儿笑说：“快回二奶奶去，大奶奶来了。
bào èr jiā de tīng le zhè jù dǐng liáng gǔ zǒu le zhēn hún máng fēi jìn bào yǔ yóu èr jie
”鲍二家的听了这句，顶梁骨走了真魂，忙飞进报与尤二姐。
yóu èr jie suī yě yī jīng dàn yǐ lái le zhǐ de yǐ lǐ xiāng jiàn yú shì máng zhěng yī yíng le chū lái
尤二姐虽也一惊，但已来了，只得以礼相见，于是忙整衣迎了出来。
zhì mén qián fèng jie fāng xià chē jìn lái
至门前，凤姐方下车进来。
yóu èr jie yī kàn zhī jiàn tóu shàng jiē shì sù bái yín qì shēn shàng yuè bái duàn ǎo qīng duàn pī fēng bái líng sù qún
尤二姐一看，只见头上皆是素白银器，身上月白缎袄，青缎披风，白绫素裙。
méi wān liǔ yè gāo diào liǎng shāo mù héng dān fèng shén níng sān jiǎo
眉弯柳叶，高吊两梢，目横丹凤，神凝三角。
qiào lì ruò sān chūn zhī táo qīng jié ruò jiǔ qiū zhī jú
俏丽若三春之桃，清洁若九秋之菊。
zhōu ruì wàng r èr nǚ rén chān rù yuàn lái
周瑞旺儿二女人搀入院来。
yóu èr jie péi xiào máng yíng shàng lái wàn fú zhāng kǒu biàn jiào jiě jie xià jiàng bù céng yuǎn jiē wàng shù cāng cù zhī zuì
尤二姐陪笑忙迎上来万福，张口便叫：“姐姐下降，不曾远接，望恕仓促之罪。
shuō zhe biàn fú le xià lái
”说着便福了下来。
fèng jie máng péi xiào huán lǐ bù dié
凤姐忙陪笑还礼不迭。
èr rén xié shǒu tóng rù shì zhōng
二人携手同入室中。
fèng jie shàng zuò yóu èr jie mìng yā huán ná rù zi lái biàn xíng lǐ shuō nú jiā nián qīng yī cóng dào le zhè lǐ zhī shì jiē xì jiā mǔ hé jiā jiě shāng yì zhǔ zhāng
凤姐上座，尤二姐命丫鬟拿褥子来便行礼，说：“奴家年轻，一从到了这里之事，皆系家母和家姐商议主张。
jīn rì yǒu xìng xiāng huì ruò jiě jie bù qì nú jiā hán wēi fán shì qiú jiě jie de zhǐ shì jiào xùn
今日有幸相会，若姐姐不弃奴家寒微，凡事求姐姐的指示教训。
nú yì qīng xīn tǔ dǎn zhǐ fú shì jiě jie
奴亦倾心吐胆，只伏侍姐姐。
shuō zhe biàn xíng xià lǐ qù
”说着，便行下礼去。
fèng jiě ér máng xià zuò yǐ lǐ xiāng hái kǒu nèi máng shuō jiē yīn nú jiā fù rén zhī jiàn yī wèi quàn fu shèn zhòng bù kě zài wài mián huā wò liǔ kǒng rě fù mǔ dān yōu
凤姐儿忙下座以礼相还，口内忙说：“皆因奴家妇人之见，一味劝夫慎重，不可在外眠花卧柳，恐惹父母担忧。
cǐ jiē shì nǐ wǒ zhī chī xīn zěn nài èr yé cuò huì nú yì
此皆是你我之痴心，怎奈二爷错会奴意。
mián huā sù liǔ zhī shì mán nú huò kě jīn qǔ jiě jie èr fáng zhī dà shì yì rén jiā dà lǐ yì bù céng duì nú shuō
眠花宿柳之事瞒奴或可，今娶姐姐二房之大事亦人家大礼，亦不曾对奴说。
nú yì céng quàn èr yé zǎo xíng cǐ lǐ yǐ bèi shēng yù
奴亦曾劝二爷早行此礼，以备生育。
bù xiǎng èr yé fǎn yǐ nú wèi nà děng jí dù zhī fù sī zì xíng cǐ dà shì bìng bù shuō zhī
不想二爷反以奴为那等嫉妒之妇，私自行此大事，并不说知。
shǐ nú yǒu yuān nán su wéi tiān dì kě biǎo
使奴有冤难诉，惟天地可表。
qián yú shí rì zhī xiān nú yǐ fēng wén kǒng èr yé bù lè suì bù gǎn xiān shuō
前于十日之先奴已风闻，恐二爷不乐，遂不敢先说。
jīn kě qiǎo yuǎn xíng zài wài gù nú jiā qīn zì bài jiàn guò hái qiú jiě jie xià tǐ nú xīn qǐ dòng dà jià nuó zhì jiā zhōng
今可巧远行在外，故奴家亲自拜见过，还求姐姐下体奴心，起动大驾，挪至家中。
nǐ wǒ zǐ mèi tóng jū tóng chǔ bǐ cǐ hé xīn jiàn quàn èr yé shèn zhòng shì wù bǎo yǎng shēn tǐ fāng shì dà lǐ
你我姊妹同居同处，彼此合心谏劝二爷，慎重世务，保养身体，方是大礼。
ruò jiě jie zài wài nú zài nèi suī yú jiàn bù kān xiāng bàn nú xīn yòu hé ān
若姐姐在外，奴在内，虽愚贱不堪相伴，奴心又何安。
zài zhě shǐ wài rén wén zhī yì shén bù yǎ guān
再者，使外人闻知，亦甚不雅观。
èr yé zhī míng yě yào jǐn dǎo shì tán lùn nú jiā nú yì bù yuàn
二爷之名也要紧，倒是谈论奴家，奴亦不怨。
suǒ yǐ jīn shēng jīn shì nú zhī míng jié quán zài jiě jie shēn shàng
所以今生今世奴之名节全在姐姐身上。
nà qǐ xià rén xiǎo rén zhī yán wèi miǎn jiàn wǒ sù rì chí jiā tài yán bèi hòu jiā jiǎn xiē yán yǔ zì shì cháng qíng
那起下人小人之言，未免见我素日持家太严，背后加减些言语，自是常情。
jiě jie nǎi hé děng yàng rén wù qǐ kě xìn zhēn
姐姐乃何等样人物，岂可信真。
ruò wǒ shí yǒu bù hǎo zhī chù shàng tou sān céng gōng pó zhōng yǒu wú shù zǐ mèi zhóu lǐ kuàng gǔ fǔ shì dài míng jiā qǐ róng wǒ dào jīn rì
若我实有不好之处，上头三层公婆，中有无数姊妹妯娌，况贾府世代名家，岂容我到今日。
jīn rì èr yé sī qǔ jiě jie zài wài ruò bié rén zé nù wǒ zé yǐ wéi xìng
今日二爷私娶姐姐在外，若别人则怒，我则以为幸。
zhèng shì tiān dì shén fó bù rěn wǒ bèi xiǎo rén men fěi bàng gù shēng cǐ shì
正是天地神佛不忍我被小人们诽谤，故生此事。
wǒ jīn lái qiú jiě jie jìn qù hé wǒ yí yàng tóng jū tóng chǔ tóng fēn tóng lì tóng shì gōng pó tóng jiàn zhàng fū
我今来求姐姐进去和我一样同居同处，同分同例，同侍公婆，同谏丈夫。
xǐ zé tóng xǐ bēi zé tóng bēi qíng shì qīn mèi hé bǐ gǔ ròu
喜则同喜，悲则同悲，情似亲妹，和比骨肉。
bù dàn nà qǐ xiǎo rén jiàn le zì huǐ cóng qián cuò rèn le wǒ jiù shì èr yé lái jiā yī jiàn tā zuò zhàng fū zhī rén xīn zhōng yě wèi miǎn àn huǐ
不但那起小人见了，自悔从前错认了我，就是二爷来家一见，他作丈夫之人，心中也未免暗悔。
suǒ yǐ jiě jie jìng shì wǒ de dà ēn rén shǐ wǒ cóng qián zhī míng yī xǐ wú yú le
所以姐姐竟是我的大恩人，使我从前之名一洗无余了。
ruò jiě jie bù suí nú qù nú yì qíng yuàn zài cǐ xiāng péi
若姐姐不随奴去，奴亦情愿在此相陪。
nú yuàn zuò mèi zǐ měi rì fú shì jiě jie shū tóu xǐ miàn
奴愿作妹子，每日伏侍姐姐梳头洗面。
zhǐ qiú jiě jie zài èr yé gēn qián tì wǒ hǎo yán fāng biàn fāng biàn róng wǒ yī xí zhī dì ān shēn nú sǐ yě yuàn yì
只求姐姐在二爷跟前替我好言方便方便，容我一席之地安身，奴死也愿意。
shuō zhe biàn wū wū yè yè kū jiāng qǐ lái
”说着，便呜呜咽咽哭将起来。
yóu èr jie jiàn le zhè bān yě bù miǎn dī xià lèi lái
尤二姐见了这般，也不免滴下泪来。
èr rén duì jiàn le lǐ fēn xù zuò xià
二人对见了礼，分序座下。
píng r máng yě shàng lái yào jiàn lǐ
平儿忙也上来要见礼。
yóu èr jie jiàn tā dǎ bàn bù fán jǔ zhǐ pǐn mào bù sú liào dìng shì píng r lián máng qīn shēn wǎn zhù zhǐ jiào mèi zǐ kuài xiū rú cǐ nǐ wǒ shì yí yàng de rén
尤二姐见他打扮不凡，举止品貌不俗，料定是平儿，连忙亲身挽住，只叫“妹子快休如此，你我是一样的人。
fèng jie máng yě qǐ shēn xiào shuō shé sǐ tā le
”凤姐忙也起身笑说：“折死他了！
mèi zǐ zhǐ guǎn shòu lǐ tā yuán shì zán men de yā tou
妹子只管受礼，他原是咱们的丫头。
yǐ hòu kuài bié rú cǐ
以后快别如此。
shuō zhe yòu mìng zhōu ruì jiā de cóng bāo fú lǐ qǔ chū sì pǐ shàng sè chǐ tóu sì duì jīn zhū zān huán wèi bài lǐ
”说着，又命周瑞家的从包袱里取出四匹上色尺头，四对金珠簪环为拜礼。
yóu èr jie máng bài shòu le
尤二姐忙拜受了。
èr rén chī chá duì su yǐ wǎng zhī shì
二人吃茶，对诉已往之事。
fèng jie kǒu nèi quán shì zì yuàn zì cuò yuàn bù dé bié rén rú jīn zhǐ qiú jiě jie téng wǒ děng yǔ
凤姐口内全是自怨自错，“怨不得别人，如今只求姐姐疼我”等语。
yóu èr jie jiàn le zhè bān biàn rèn tā zuò shì gè jí hǎo de rén xiǎo rén bù suí xīn fěi bàng zhǔ zi yì shì cháng lǐ gù qīng xīn tǔ dǎn xù le yī huí jìng bǎ fèng jie rèn wéi zhī jǐ
尤二姐见了这般，便认他作是个极好的人，小人不遂心诽谤主子亦是常理，故倾心吐胆，叙了一回，竟把凤姐认为知己。
yòu jiàn zhōu ruì děng xí fù zài páng biān chēng yáng fèng jie sù rì xǔ duō shàn zhèng zhǐ shì chī kuī xīn tài chī le rě rén yuàn yòu shuō yǐ jīng yù bèi le fáng wū nǎi nai jìn qù yī kàn biàn zhī
又见周瑞等媳妇在旁边称扬凤姐素日许多善政，只是吃亏心太痴了，惹人怨，又说“已经预备了房屋，奶奶进去一看便知。
yóu shì xīn zhōng zǎo yǐ yào jìn qù tóng zhù fāng hǎo jīn yòu jiàn rú cǐ qǐ yǒu bù yǔn zhī lǐ biàn shuō yuán gāi gēn le jiě jie qù zhǐ shì zhè lǐ zěn yàng
”尤氏心中早已要进去同住方好，今又见如此，岂有不允之理，便说：“原该跟了姐姐去，只是这里怎样？
fèng jiě ér dào zhè yǒu hé nán jiě jie de xiāng lǒng xì ruǎn zhǐ guǎn zhe xiǎo sī bān le jìn qù
”凤姐儿道：“这有何难，姐姐的箱笼细软只管着小厮搬了进去。
zhèi xiē cū bèn huò yào tā wú yòng hái jiào rén kàn zhe
这些粗笨货要他无用，还叫人看着。
jiě jie shuō shuí tuǒ dàng jiù jiào shuí zài zhè lǐ
姐姐说谁妥当就叫谁在这里。
yóu èr jie máng shuō jīn rì jì yù jiàn jiě jie zhè yī jìn qù fán shì zhǐ píng jiě jie liào lǐ
”尤二姐忙说：“今日既遇见姐姐，这一进去，凡事只凭姐姐料理。
wǒ yě lái de rì zi qiǎn yě bù céng dāng guō jiā shì shì bù míng bái rú hé gǎn zuò zhǔ
我也来的日子浅，也不曾当过家，世事不明白，如何敢作主。
zhè jǐ jiàn xiāng lǒng ná jìn qù ba
这几件箱笼拿进去罢。
wǒ yě méi yǒu shén me dōng xī nà yě bù guò shì èr yé de
我也没有什么东西，那也不过是二爷的。
fèng jie tīng le biàn mìng zhōu ruì jiā de jì qīng hǎo shēng kān guǎn zhe tái dào dōng xiāng fáng qù
”凤姐听了，便命周瑞家的记清，好生看管着抬到东厢房去。
yú shì cuī zhe yóu èr jie chuān dài le èr rén xié shǒu shàng chē yòu tóng zuò yī chù yòu qiāo qiāo de gào sù tā wǒ men jiā de guī ju dà
于是催着尤二姐穿戴了，二人携手上车，又同坐一处，又悄悄的告诉他：“我们家的规矩大。
zhè shì lǎo tài tài yī gài bù zhī tǎng huò zhī èr yé xiào zhōng qǔ nǐ guǎn bǎ tā dǎ sǐ le
这事老太太一概不知，倘或知二爷孝中娶你，管把他打死了。
rú jīn qiě bié jiàn lǎo tài tài tài tài
如今且别见老太太，太太。
wǒ men yǒu yí gè huā yuán zǐ jí dà zǐ mèi zhù zhe róng yì méi rén qù de
我们有一个花园子极大，姊妹住着，容易没人去的。
nǐ zhè yī qù qiě zài yuán lǐ zhù liǎng tiān děng wǒ shè gè fǎ zǐ huí míng bái le nà shí zài jiàn fāng tuǒ
你这一去且在园里住两天，等我设个法子回明白了，那时再见方妥。
yóu èr jie dào rèn píng jiě jie cái chǔ
”尤二姐道：“任凭姐姐裁处。
nèi xiē gēn chē de xiǎo sī men jiē shì yù xiān shuō míng de rú jīn bù qù dà mén zhǐ bēn hòu mén ér lái
”那些跟车的小厮们皆是预先说明的，如今不去大门，只奔后门而来。
xià le chē gǎn sàn zhòng rén
下了车，赶散众人。
fèng jie biàn dài yóu shì jìn le dà guān yuán de hòu mén lái dào li wán chù xiāng jiàn le
凤姐便带尤氏进了大观园的后门，来到李纨处相见了。
bǐ shí dà guān yuán zhōng shí tíng rén yǐ yǒu jiǔ tíng rén zhī dào le jīn hū jiàn fèng jie dài le jìn lái yǐn dòng duō rén lái kàn wèn
彼时大观园中十停人已有九停人知道了，今忽见凤姐带了进来，引动多人来看问。
yóu èr jie yī yī jiàn guò
尤二姐一一见过。
zhòng rén jiàn tā biāo zhì hé yuè wú bù chēng yáng
众人见他标致和悦，无不称扬。
fèng jie yī yī de fēn fù le zhòng rén dōu bù xǔ zài wài zǒu le fēng shēng ruò lǎo tài tài tài tài zhī dào wǒ xiān jiào nǐ men sǐ
凤姐一一的吩咐了众人：“都不许在外走了风声，若老太太，太太知道，我先叫你们死。
yuán zhōng pó zǐ yā huán dōu sù jù fèng jie de yòu xì gǔ liǎn guó xiào jiā xiào zhōng suǒ xíng zhī shì zhī dào guān xì fēi cháng dōu bù guǎn zhè shì
”园中婆子丫鬟都素惧凤姐的，又系贾琏国孝家孝中所行之事，知道关系非常，都不管这事。
fèng jie qiāo qiāo de qiú li wán shōu yǎng jǐ rì děng huí míng liǎo wǒ men zì rán guò qù de
凤姐悄悄的求李纨收养几日，“等回明了，我们自然过去的。
li wán jiàn fèng jie nà biān yǐ shōu shí fáng wū kuàng zài fú zhōng bù hǎo chàng yáng zì shì zhèng lǐ zhǐ de shōu xià quán zhù
”李纨见凤姐那边已收拾房屋，况在服中，不好倡扬，自是正理，只得收下权住。
fèng jie yòu biàn fǎ jiāng tā de yā tou yī gài tuì chū yòu jiāng zì jǐ de yí gè yā tou sòng tā shǐ huàn
凤姐又变法将他的丫头一概退出，又将自己的一个丫头送他使唤。
àn àn fēn fù yuán zhōng xí fù men hǎo shēng zhào kàn zhe tā
暗暗吩咐园中媳妇们：“好生照看着他。
ruò yǒu zǒu shī táo wáng yī gài hé nǐ men suàn zhàng
若有走失逃亡，一概和你们算帐。
zì jǐ yòu qù àn zhōng xíng shì
”自己又去暗中行事。
hé jiā zhī rén dōu àn àn nà hǎn de shuō kàn tā rú hé zhè děng xián huì qǐ lái le
合家之人都暗暗纳罕的说：“看他如何这等贤惠起来了。
nà yóu èr jie dé le zhè gè suǒ zài yòu jiàn yuán zhōng zǐ mèi gè gè xiāng hǎo dào yě ān xīn lè yè de zì wèi de qí suǒ yǐ
那尤二姐得了这个所在，又见园中姊妹各各相好，倒也安心乐业的自为得其所矣。
shéi zhī sān rì zhī hòu yā tou shàn jie biàn yǒu xiē bù fú shǐ huàn qǐ lái
谁知三日之后，丫头善姐便有些不服使唤起来。
yóu èr jie yīn shuō méi liǎo tóu yóu le nǐ qù huí shēng dà nǎi nai ná xiē lái
尤二姐因说：“没了头油了，你去回声大奶奶拿些来。
shàn jie biàn dào èr nǎi nǎi nǐ zěn me bù zhī hǎo dǎi méi yǎn sè
”善姐便道：“二奶奶，你怎么不知好歹没眼色。
wǒ men nǎi nai tiān tiān chéng yìng le lǎo tài tài yòu yào chéng yìng zhè biān tài tài nà biān tài tài
我们奶奶天天承应了老太太，又要承应这边太太那边太太。
zhèi xiē zhóu lǐ zǐ mèi shàng xià jǐ bǎi nán nǚ tiān tiān qǐ lái dōu děng tā de huà
这些妯娌姊妹，上下几百男女，天天起来，都等他的话。
yī rì shǎo shuō dà shì yě yǒu yī èr shí jiàn xiǎo shì hái yǒu sān wǔ shí jiàn
一日少说，大事也有一二十件，小事还有三五十件。
wài tou de cóng niáng niáng suàn qǐ yǐ jí wáng gōng hòu bó jiā duō shǎo rén qíng kè lǐ jiā lǐ yòu yǒu zhèi xiē qīn yǒu de diào dù
外头的从娘娘算起，以及王公侯伯家多少人情客礼，家里又有这些亲友的调度。
yín zi shàng qiān qián shàng wàn yī rì dōu cóng tā yí gè shǒu yí gè xīn yí gè kǒu lǐ diào dù nà lǐ wèi zhè diǎn zi xiǎo shì qù fán suǒ tā
银子上千钱上万，一日都从他一个手一个心一个口里调度，那里为这点子小事去烦琐他。
wǒ quàn nǐ néng zhe xiē ér ba
我劝你能着些儿罢。
zán men yòu bú shì míng méi zhèng qǔ lái de zhè shì tā gèn gǔ shǎo yǒu yí gè xián liáng rén cái zhè yàng dài nǐ ruò chà xiē ér de rén tīng jiàn le zhè huà chǎo rǎng qǐ lái bǎ nǐ diū zài wài sǐ bù sǐ shēng bù shēng nǐ yòu gǎn zěn yàng ne
咱们又不是明媒正娶来的，这是他亘古少有一个贤良人才这样待你，若差些儿的人，听见了这话，吵嚷起来，把你丢在外，死不死，生不生，你又敢怎样呢！
yī xí huà shuō de yóu shì chuí le tóu zì wèi yǒu zhè yī shuō shào bù dé jiāng jiù xiē bà le
”一席话，说的尤氏垂了头，自为有这一说，少不得将就些罢了。
nà shàn jie jiàn jiàn lián fàn yě pà duān lái yǔ tā chī huò zǎo yī dùn huò wǎn yī dùn suǒ ná lái zhī wù jiē shì shèng de
那善姐渐渐连饭也怕端来与他吃，或早一顿，或晚一顿，所拿来之物，皆是剩的。
yóu èr jie shuō guò liǎng cì tā fǎn xiān luàn jiào qǐ lái
尤二姐说过两次，他反先乱叫起来。
yóu èr jie yòu pà rén xiào tā bù ān fèn shào bù dé rěn zhe
尤二姐又怕人笑他不安分，少不得忍着。
gé shàng wǔ rì bā rì jiàn fèng jie yī miàn nà fèng jie què shì hé róng yuè sè mǎn zuǐ lǐ jiě jie bù lí kǒu
隔上五日八日见凤姐一面，那凤姐却是和容悦色，满嘴里姐姐不离口。
yòu shuō tǎng yǒu xià rén bú dào zhī chù nǐ jiàng bú zhù tā men zhǐ guǎn gào sù wǒ wǒ dǎ tā men
又说：“倘有下人不到之处，你降不住他们，只管告诉我，我打他们。
yòu mà yā tou xí fù shuō wǒ shēn zhì nǐ men ruǎn de qī yìng de pà bèi kāi wǒ de yǎn hái pà shuí
”又骂丫头媳妇说：“我深知你们，软的欺，硬的怕，背开我的眼，还怕谁。
tǎng huò èr nǎi nǎi gào sù wǒ yí gè bù zì wǒ yào nǐ men de mìng
倘或二奶奶告诉我一个不字，我要你们的命。
yóu shì jiàn tā zhè bān de hǎo xīn sī xiǎng jì yǒu tā hé bì wǒ yòu duō shì
尤氏见他这般的好心，思想“既有他，何必我又多事。
xià rén bù zhī hǎo dǎi yě shì cháng qíng
下人不知好歹，也是常情。
wǒ ruò gào le tā men shòu le wěi qū fǎn jiào rén shuō wǒ bù xián liáng
我若告了，他们受了委屈，反叫人说我不贤良。
yīn cǐ fǎn tì tā men zhē yǎn
”因此反替他们遮掩。
fèng jie yī miàn shǐ wàng r zài wài dǎ tīng xì shì zhè yóu èr jie zhī shì jiē yǐ shēn zhì
凤姐一面使旺儿在外打听细事，这尤二姐之事皆已深知。
yuán lái yǐ yǒu le pó jiā de nǚ xù xiàn zài cái shí jiǔ suì chéng rì zài wài piáo dǔ bù lǐ shēng yè jiā sī huā jǐn fù qīn niǎn tā chū lái xiàn zài dǔ qián chǎng cún shēn
原来已有了婆家的，女婿现在才十九岁，成日在外嫖赌，不理生业，家私花尽，父亲撵他出来，现在赌钱厂存身。
fù qīn dé le yóu pó shí liǎng yín zi tuì le qīn de zhè nǚ xù shàng bù zhī dào
父亲得了尤婆十两银子退了亲的，这女婿尚不知道。
yuán lái zhè xiǎo huǒ zi míng jiào zhāng huá
原来这小伙子名叫张华。
fèng jie dōu yī yī jǐn zhī yuán wěi
凤姐都一一尽知原委，
biàn fēng le èr shí liǎng yín zi yǔ wàng r
便封了二十两银子与旺儿，
qiāo qiāo mìng tā jiāng zhāng huá gōu lái yǎng huó
悄悄命他将张华勾来养活，
zhe tā xiě yī zhāng zhuàng zǐ
着他写一张状子，
zhǐ guǎn wǎng yǒu sī yá mén zhōng gào qù
只管往有司衙门中告去，
jiù gào liǎn èr yé guó xiào jiā xiào zhī zhōng
就告琏二爷“国孝家孝之中，
bèi zhǐ mán qīn
背旨瞒亲，
zhàng cái yī shì
仗财依势，
qiǎng bī tuì qīn
强逼退亲，
tíng qī zài qǔ děng yǔ
停妻再娶”等语。
zhè zhāng huá yě shēn zhì lì hài xiān bù gǎn zào cì
这张华也深知利害，先不敢造次。
wàng r huí le fèng jie fèng jie qì de mà lài gǒu fú bù shàng qiáng de zhǒng zi
旺儿回了凤姐，凤姐气的骂：“癞狗扶不上墙的种子。
nǐ xì xì de shuō gěi tā biàn gào wǒ men jiā móu fǎn yě méi shì de
你细细的说给他，便告我们家谋反也没事的。
bù guò shì jiè tā yī nào dà jiā méi liǎn
不过是借他一闹，大家没脸。
ruò gào dà le wǒ zhè lǐ zì rán néng gòu píng xī de
若告大了，我这里自然能够平息的。
wàng r lǐng mìng zhǐ de xì shuō yǔ zhāng huá
”旺儿领命，只得细说与张华。
fèng jie yòu fēn fù wàng r tā ruò gào le nǐ nǐ jiù hé tā duì cí qù
凤姐又吩咐旺儿：“他若告了你，你就和他对词去。
rú cǐ rú cǐ zhè bān zhè bān wǒ zì yǒu dào li
”如此如此，这般这般，“我自有道理。
wàng r tīng le yǒu tā zuò zhǔ biàn yòu mìng zhāng huá zhuàng zǐ shàng tiān shàng zì jǐ shuō nǐ zhǐ gào wǒ lái wǎng guò fù yī yīng tiáo suō èr yé zuò de
”旺儿听了有他做主，便又命张华状子上添上自己，说：“你只告我来往过付，一应调唆二爷做的。
zhāng huá biàn dé le zhǔ yì hé wàng r shāng yì dìng le xiě le yī zhǐ zhuàng zǐ cì rì biàn wǎng dū chá yuàn hǎn le yuān
”张华便得了主意，和旺儿商议定了，写了一纸状子，次日便往都察院喊了冤。
chá yuàn zuò táng kàn zhuàng jiàn shì gào gǔ liǎn de shì shàng miàn yǒu jiā rén wàng r yī rén zhǐ de qiǎn rén qù gǔ fǔ chuán wàng r lái duì cí
察院坐堂看状，见是告贾琏的事，上面有家人旺儿一人，只得遣人去贾府传旺儿来对词。
qīng yī bù gǎn shàn rù zhǐ mìng rén dài xìn
青衣不敢擅入，只命人带信。
nà wàng r zhèng děng zhe cǐ shì bù yòng rén dài xìn zǎo zài zhè tiáo jiē shàng děng hòu
那旺儿正等着此事，不用人带信，早在这条街上等候。
jiàn le qīng yī fǎn yíng shǎng qù xiào dào qǐ dòng zhòng wèi xiōng dì bì shì xiōng dì de shì fàn le
见了青衣，反迎上去笑道：“起动众位兄弟，必是兄弟的事犯了。
shuō bù dé kuài lái tào shàng
说不得，快来套上。
zhòng qīng yī bù gǎn zhǐ shuō nǐ lǎo qù ba bié nào le
”众青衣不敢，只说：“你老去罢，别闹了。
yú shì lái zhì táng qián guì le
”于是来至堂前跪了。
chá yuàn mìng jiāng zhuàng zǐ yǔ tā kàn
察院命将状子与他看。
wàng r gù yì kàn le yī biàn pèng tóu shuō dào zhè shì xiǎo de jǐn zhī xiǎo de zhǔ rén shí yǒu cǐ shì
旺儿故意看了一遍，碰头说道：“这事小的尽知，小的主人实有此事。
dàn zhè zhāng huá sù yǔ xiǎo de yǒu chóu gù yì pān chě xiǎo de zài nèi
但这张华素与小的有仇，故意攀扯小的在内。
qí zhōng hái yǒu bié rén qiú lǎo yé zài wèn
其中还有别人，求老爷再问。
zhāng huá pèng tóu shuō suī hái yǒu rén xiǎo de bù gǎn gào tā suǒ yǐ zhǐ gào tā xià rén
”张华碰头说：“虽还有人，小的不敢告他，所以只告他下人。
wàng r gù yì jí de shuō hú tú dōng xī hái bù kuài shuō chū lái
”旺儿故意急的说：“糊涂东西，还不快说出来！
zhè shì cháo tíng gōng táng zhī shàng píng shì zhǔ zi yě yào shuō chū lái
这是朝廷公堂之上，凭是主子，也要说出来。
zhāng huá biàn shuō chū gǔ róng lái
”张华便说出贾蓉来。
chá yuàn tīng liǎo wú fǎ zhǐ de qù chuán gǔ róng
察院听了无法，只得去传贾蓉。
fèng jie yòu chà le qìng r àn zhōng dǎ tīng gào le qǐ lái biàn máng jiāng wáng xìn huàn lái gào sù tā cǐ shì mìng tā tuō chá yuàn zhǐ xū zhāng shēng shì jǐng hu ér yǐ yòu ná le sān bǎi yín zi yǔ tā qù dǎ diǎn
凤姐又差了庆儿暗中打听，告了起来，便忙将王信唤来，告诉他此事，命他托察院只虚张声势警唬而已，又拿了三百银子与他去打点。
shì yè wáng xìn dào le chá yuàn sī dì ān le gēn zi
是夜王信到了察院私第，安了根子。
nà chá yuàn shēn zhì yuán wěi shōu le zāng yín
那察院深知原委，收了赃银。
cì rì huí táng zhǐ shuō zhāng huá wú lài yīn tuō qiàn le gǔ fǔ yín liǎng wang niē xū cí wū lài liáng rén
次日回堂，只说张华无赖，因拖欠了贾府银两，枉捏虚词，诬赖良人。
dū chá yuàn yòu sù yǔ wáng zǐ téng xiāng hǎo wáng xìn yě zhǐ dào jiā shuō le yī shēng kuàng shì gǔ fǔ zhī rén bā bù dé liǎo shì biàn yě bù tí cǐ shì qiě dōu shōu xià zhǐ chuán gǔ róng duì cí
都察院又素与王子腾相好，王信也只到家说了一声，况是贾府之人，巴不得了事，便也不提此事，且都收下，只传贾蓉对词。
qiě shuō gǔ róng děng zhèng máng zhe gǔ zhēn zhī shì hū yǒu rén lái bào xìn shuō yǒu rén gào nǐ men rú cǐ rú cǐ zhè bān zhè bān kuài zuò dào lǐ
且说贾蓉等正忙着贾珍之事，忽有人来报信，说有人告你们如此如此，这般这般，快作道理。
gǔ róng huāng le máng lái huí gǔ zhēn
贾蓉慌了，忙来回贾珍。
gǔ zhēn shuō wǒ fáng le zhè yī zhāo zhǐ kuī tā dà dǎn zi
贾珍说：“我防了这一着，只亏他大胆子。
jí kè fēng le èr bǎi yín zi zhe rén qù dǎ diǎn chá yuàn yòu mìng jiā rén qù duì cí
”即刻封了二百银子着人去打点察院，又命家人去对词。
zhèng shāng yì zhī jiān rén bào xī fǔ èr nǎi nǎi lái le
正商议之间，人报：“西府二奶奶来了。
gǔ zhēn tīng le zhè gè dào chī le yī jīng máng yào tóng gǔ róng cáng duǒ
”贾珍听了这个，倒吃了一惊，忙要同贾蓉藏躲。
bù xiǎng fèng jie jìn lái le shuō hǎo dà gē ge dài zhe xiōng dì men gàn de hǎo shì
不想凤姐进来了，说：“好大哥哥，带着兄弟们干的好事！
gǔ róng máng qǐng ān fèng jie lā le tā jiù jìn lái
”贾蓉忙请安，凤姐拉了他就进来。
gǔ zhēn hái xiào shuō hǎo shēng cì hou nǐ gū niáng fēn fù tā men shā shēng kǒu bèi fàn
贾珍还笑说：“好生伺候你姑娘，吩咐他们杀牲口备饭。
shuō le máng mìng bèi mǎ duǒ wǎng bié chù qù le
”说了，忙命备马，躲往别处去了。
zhè lǐ fèng jiě ér dài zhe gǔ róng zǒu lái shàng fáng yóu shì zhèng yíng le chū lái jiàn fèng jie qì sè bù shàn máng xiào shuō shén me shì zhè děng máng
这里凤姐儿带着贾蓉走来上房，尤氏正迎了出来，见凤姐气色不善，忙笑说：“什么事这等忙？
fèng jie zhào liǎn yī kǒu tù mò cuì dào nǐ yóu jiā de yā tou méi rén yào le tōu zhe zhǐ wǎng gǔ jiā sòng
”凤姐照脸一口吐沫啐道：“你尤家的丫头没人要了，偷着只往贾家送！
nán dào gǔ jiā de rén dōu shì hǎo de pǔ tiān xià sǐ jué le nán rén le
难道贾家的人都是好的，普天下死绝了男人了！
nǐ jiù yuàn yì gěi yě yào sān méi liù zhèng dà jiā shuō míng chéng gè tǐ tǒng cái shì
你就愿意给，也要三媒六证，大家说明，成个体统才是。
nǐ tán mí le xīn zhī yóu méng le qiào guó xiào jiā xiào liǎng chóng zài shēn jiù bǎ gè rén sòng lái le
你痰迷了心，脂油蒙了窍，国孝家孝两重在身，就把个人送来了。
zhè huì zǐ bèi rén jiā gào wǒ men wǒ yòu shì gè méi jiǎo xiè lián guān chǎng zhōng dōu zhī dào wǒ lì hài chī cù rú jīn zhǐ míng tí wǒ yào xiū wǒ
这会子被人家告我们，我又是个没脚蟹，连官场中都知道我利害吃醋，如今指名提我，要休我。
wǒ lái le nǐ jiā gàn cuò le shén me bú shì nǐ zhè děng hài wǒ
我来了你家，干错了什么不是，你这等害我？
huò shì lǎo tài tài tài tài yǒu le huà zài nǐ xīn lǐ shǐ nǐ men zuò zhè quān tào yào jǐ wǒ chū qù
或是老太太、太太有了话在你心里，使你们做这圈套，要挤我出去。
rú jīn zán men liǎng gè yī tóng qù jiàn guān fēn zhèng míng bái
如今咱们两个一同去见官，分证明白。
huí lái zán men gōng tóng qǐng le hé zú zhōng rén dà jiā dí miàn shuō gè míng bái
回来咱们公同请了合族中人，大家觌面说个明白。
gěi wǒ xiū shū wǒ jiù zǒu lù
给我休书，我就走路。
yī miàn shuō yī miàn dà kū lā zhe yóu shì zhǐ yào qù jiàn guān
”一面说，一面大哭，拉着尤氏，只要去见官。
jí de gǔ róng guì zài dì xià pèng tóu zhǐ qiú gū niáng shěn zi xī nù
急的贾蓉跪在地下碰头，只求“姑娘婶子息怒。
fèng jiě ér yī miàn yòu mà gǔ róng tiān léi pī nǎo zi wǔ guǐ fēn shī de méi liáng xīn de zhǒng zi
”凤姐儿一面又骂贾蓉：“天雷劈脑子五鬼分尸的没良心的种子！
bù zhī tiān yǒu duō gāo de yǒu duō hòu chéng rì jiā tiáo sān wō sì gàn chū zhèi xiē méi liǎn miàn méi wáng fǎ bài jiā pò yè de yíng shēng
不知天有多高，地有多厚，成日家调三窝四，干出这些没脸面没王法败家破业的营生。
nǐ sǐ le de niang yīn líng yě bù róng nǐ zǔ zōng yě bù róng hái gǎn lái quàn wǒ
你死了的娘阴灵也不容你，祖宗也不容，还敢来劝我！
kū mà zhe yáng shǒu jiù dǎ
”哭骂着扬手就打。
gǔ róng máng kē tóu yǒu shēng shuō shěn zi bié dòng qì zǐ xì shǒu ràng wǒ zì jǐ dǎ
贾蓉忙磕头有声说：“婶子别动气，仔细手，让我自己打。
shěn zi bié dòng qì
婶子别动气。
shuō zhe zì jǐ jǔ shǒu zuǒ yòu kāi gōng zì jǐ dǎ le yī dùn zuǐ ba zi yòu zì jǐ wèn zhe zì jǐ shuō yǐ hòu kě zài gù sān bù gù sì de hùn guǎn xián shì le
”说着，自己举手左右开弓自己打了一顿嘴巴子，又自己问着自己说：“以后可再顾三不顾四的混管闲事了？
yǐ hòu hái dān tīng shū shū de huà bù tīng shěn zi de huà le
以后还单听叔叔的话不听婶子的话了？
zhòng rén yòu shì quàn yòu yào xiào yòu bù gǎn xiào
”众人又是劝，又要笑，又不敢笑。
fèng jiě ér gǔn dào yóu shì huái lǐ háo tiān dòng dì dà fàng bēi shēng zhǐ shuō gěi nǐ xiōng dì qǔ qīn wǒ bù nǎo
凤姐儿滚到尤氏怀里，嚎天动地，大放悲声，只说：“给你兄弟娶亲我不恼。
wèi shén me shǐ tā wéi zhǐ bèi qīn jiāng hùn zhàng míng er gěi wǒ bēi zhe
为什么使他违旨背亲，将混帐名儿给我背着？
zán men zhǐ qù jiàn guān shěng de bǔ kuài zào lì lái
咱们只去见官，省得捕快皂隶来。
zài zhě zán men zhǐ guò qù jiàn le lǎo tài tài tài tài hé zhòng zú rén dà jiā gōng yì le wǒ jì bù xián liáng yòu bù róng zhàng fū qǔ qīn mǎi qiè zhǐ gěi wǒ yī zhǐ xiū shū wǒ jí kè jiù zǒu
再者咱们只过去见了老太太，太太和众族人，大家公议了，我既不贤良，又不容丈夫娶亲买妾，只给我一纸休书，我即刻就走。
nǐ mèi mei wǒ yě qīn shēn jiē lái jiā shēng pà lǎo tài tài tài tài shēng qì yě bù gǎn huí xiàn zài sān chá liù fàn jīn nú yín bì de zhù zài yuán lǐ
你妹妹我也亲身接来家，生怕老太太，太太生气，也不敢回，现在三茶六饭金奴银婢的住在园里。
wǒ zhè lǐ gǎn zhe shōu shí fáng zi yí yàng hé wǒ de dào lǐ zhǐ děng lǎo tài tài zhī dào le
我这里赶着收拾房子，一样和我的道理，只等老太太知道了。
yuán shuō jiē guò lái dà jiā ān fèn shǒu jǐ de wǒ yě bù tí jiù shì le
原说接过来大家安分守己的，我也不提旧事了。
shéi zhī yòu yǒu le rén jiā de
谁知又有了人家的。
bù zhī nǐ men gàn de shén me shì wǒ yī gài yòu bù zhī dào
不知你们干的什么事，我一概又不知道。
rú jīn gào wǒ wǒ zuó rì jí le zòng rán wǒ chū qù jiàn guān yě diū de shì nǐ gǔ jiā de liǎn shào bù dé tōu bǎ tài tài de wǔ bǎi liǎng yín zi qù dǎ diǎn
如今告我，我昨日急了，纵然我出去见官，也丢的是你贾家的脸，少不得偷把太太的五百两银子去打点。
rú jīn bǎ wǒ de rén hái suǒ zài nà lǐ
如今把我的人还锁在那里。
shuō le yòu kū kū le yòu mà hòu lái fàng shēng dà kū qǐ zǔ zōng diē mā lái yòu yào xín sǐ zhuàng tóu
”说了又哭，哭了又骂，后来放声大哭起祖宗爹妈来，又要寻死撞头。
bǎ gè yóu shì róu cuō chéng yí gè miàn tuán yī fú shàng quán shì yǎn lèi bí tì bìng wú bié yǔ zhǐ mà gǔ róng niè zhàng zhǒng zǐ
把个尤氏揉搓成一个面团，衣服上全是眼泪鼻涕，并无别语，只骂贾蓉：“孽障种子！
hé nǐ lǎo zi zuò de hǎo shì
和你老子作的好事！
wǒ jiù shuō bù hǎo de
我就说不好的。
fèng jiě ér tīng shuō kū zhe liǎng shǒu bān zhe yóu shì de liǎn jǐn duì xiāng wèn dào nǐ fā hūn le
”凤姐儿听说，哭着两手搬着尤氏的脸紧对相问道：“你发昏了？
nǐ de zuǐ lǐ nán dào yǒu qié zi sāi zhe
你的嘴里难道有茄子塞着？
bù rán tā men gěi nǐ jiáo zǐ xián shàng le
不然他们给你嚼子衔上了？
wèi shén me nǐ bù gào sù wǒ qù
为什么你不告诉我去？
nǐ ruò gào sù le wǒ zhè huì zǐ píng ān bù liǎo
你若告诉了我，这会子平安不了？
zěn de jīng guān dòng fǔ nào dào zhè bù tián dì nǐ zhè huì zǐ hái yuàn tā men
怎得经官动府，闹到这步田地，你这会子还怨他们。
zì gǔ shuō qī xián fū huò shǎo biǎo zhuàng bù rú lǐ zhuàng
自古说：‘妻贤夫祸少，表壮不如里壮。
nǐ dàn fán shì gè hǎo de tā men zěn de nào chū zhèi xiē shì lái
’你但凡是个好的，他们怎得闹出这些事来！
nǐ yòu méi cái gàn yòu méi kǒu chǐ jù le zuǐ zi de hú lú jiù zhǐ huì yī wèi xiā xiǎo xīn tú xián liáng de míng er
你又没才干，又没口齿，锯了嘴子的葫芦，就只会一味瞎小心图贤良的名儿。
zǒng shì tā men yě bù pà nǐ yě bù tīng nǐ
总是他们也不怕你，也不听你。
shuō zhe cuì le jǐ kǒu
”说着啐了几口。
yóu shì yě kū dào hé zēng bú shì zhè yàng
尤氏也哭道：“何曾不是这样。
nǐ bù xìn wèn wèn gēn de rén wǒ hé zēng bù quàn de yě de tā men tīng
你不信问问跟的人，我何曾不劝的，也得他们听。
jiào wǒ zěn me yàng ne yuàn bù dé mèi mei shēng qì wǒ zhǐ hǎo tīng zhe bà le
叫我怎么样呢，怨不得妹妹生气，我只好听着罢了。
zhòng jī qiè yā huán xí fù yǐ shì wū yā yā guì le yī dì péi xiào qiú shuō èr nǎi nǎi zuì shèng míng de
众姬妾丫鬟媳妇已是乌压压跪了一地，陪笑求说：“二奶奶最圣明的。
suī shì wǒ men nǎi nai de bú shì nǎi nai yě zuó jiàn de gòu le
虽是我们奶奶的不是，奶奶也作践的够了。
dāng zhe nú cái men nǎi nai men sù rì hé děng de hǎo lái rú jīn hái qiú nǎi nai gěi liú liǎn
当着奴才们，奶奶们素日何等的好来，如今还求奶奶给留脸。
shuō zhe pěng shàng chá lái
”说着，捧上茶来。
fèng jie yě shuāi le yī miàn zhǐ le kū wǎn tóu fà yòu kū mà gǔ róng chū qù qǐng dà gē gē lái
凤姐也摔了，一面止了哭挽头发，又哭骂贾蓉：“出去请大哥哥来。
wǒ duì miàn wèn tā qīn dà yé de xiào cái wǔ qī zhí ér qǔ qīn zhè gè lǐ wǒ jìng bù zhī dào
我对面问他，亲大爷的孝才五七，侄儿娶亲，这个礼我竟不知道。
wǒ wèn wèn yě hào xué zhe rì hòu jiào dǎo zǐ zhí de
我问问，也好学着日后教导子侄的。
gǔ róng zhǐ guì zhe kē tóu shuō zhè shì yuán bù yǔ fù mǔ xiāng gān dōu shì ér zi yī shí chī le shǐ tiáo suō shū shū zuò de
”贾蓉只跪着磕头，说：“这事原不与父母相干，都是儿子一时吃了屎，调唆叔叔作的。
wǒ fù qīn yě bìng bù zhī dào
我父亲也并不知道。
rú jīn wǒ fù qīn zhèng yào shāng liáng jiē tài yé chū bìn shěn zi ruò nào qǐ lái ér zi yě shì gè sǐ
如今我父亲正要商量接太爷出殡，婶子若闹起来，儿子也是个死。
zhǐ qiú shěn zi zé fá ér zi ér zi jǐn lǐng
只求婶子责罚儿子，儿子谨领。
zhè guān sī hái qiú shěn zi liào lǐ ér zi jìng bù néng gàn zhè dà shì
这官司还求婶子料理，儿子竟不能干这大事。
shěn zi shì hé děng yàng rén qǐ bù zhī sú yǔ shuō de gē bo zhǐ zhé zài xiù zi lǐ
婶子是何等样人，岂不知俗语说的‘胳膊只折在袖子里’。
ér zi hú tú sǐ le jì zuò liǎo bù xiào de shì jiù tóng nà māo ér gǒu ér yì bān
儿子糊涂死了，既作了不肖的事，就同那猫儿狗儿一般。
shěn zi jì jiào xùn jiù bù hé ér zi yī bān jiàn shí de shào bù dé hái yào shěn zi fèi xīn fèi lì jiāng wài tou de yā zhù le cái hǎo
婶子既教训，就不和儿子一般见识的，少不得还要婶子费心费力将外头的压住了才好。
yuán shì shěn zi yǒu zhè gè bù xiào de ér zi jì rě le huò shào bù dé wěi qū hái yào téng ér zi
原是婶子有这个不肖的儿子，既惹了祸，少不得委屈，还要疼儿子。
shuō zhe yòu kē tóu bù jué
”说着，又磕头不绝。
fèng jie jiàn tā mǔ zǐ zhè bān yě zài nán wǎng qián shī zhǎn le zhǐ de yòu zhuǎn guò le yī fù xíng róng yán tán lái yǔ yóu shì fǎn péi lǐ shuō wǒ shì nián qīng bù zhī shì de rén yī tīng jiàn yǒu rén gào sù le bǎ wǒ xià hūn le bù zhī fāng cái zěn yàng dé zuì le sǎo zi
凤姐见他母子这般，也再难往前施展了，只得又转过了一副形容言谈来，与尤氏反陪礼说：“我是年轻不知事的人，一听见有人告诉了，把我吓昏了，不知方才怎样得罪了嫂子。
kě shì róng r shuō de gē bo zhé le wǎng xiù zi lǐ cáng shào bù dé sǎo zi yào tǐ liàng wǒ
可是蓉儿说的‘胳膊折了往袖子里藏’，少不得嫂子要体谅我。
hái yào sǎo zi zhuǎn tì gē ge shuō le xiān bǎ zhè guān sī àn xià qù cái hǎo
还要嫂子转替哥哥说了，先把这官司按下去才好。
yóu shì gǔ róng yī qí dōu shuō shěn zi fàng xīn héng shù yī diǎn er lián lěi bù zháo shū shū
”尤氏贾蓉一齐都说：“婶子放心，横竖一点儿连累不着叔叔。
shěn zi fāng cái shuō yòng guò le wǔ bǎi liǎng yín zi shào bù dé wǒ niáng ér men dǎ diǎn wǔ bǎi liǎng yín zi yǔ shěn zi sòng guò qù hǎo bǔ shàng de bù rán qǐ yǒu fǎn jiào shěn zi yòu tiān shàng kuī kōng zhī míng yuè fā wǒ men gāi sǐ le
婶子方才说用过了五百两银子，少不得我娘儿们打点五百两银子与婶子送过去，好补上的，不然岂有反教婶子又添上亏空之名，越发我们该死了。
dàn hái yǒu yī jiàn lǎo tài tài tài tài men gēn qián shěn zi hái yào zhōu quán fāng biàn bié tí zhèi xiē huà fāng hǎo
但还有一件，老太太，太太们跟前婶子还要周全方便，别提这些话方好。
fèng jiě ér yòu lěng xiào dào nǐ men ráo yā zhe wǒ de tóu gàn le shì zhè huì zǐ fǎn hōng zhe wǒ tì nǐ men zhōu quán
”凤姐儿又冷笑道：“你们饶压着我的头干了事，这会子反哄着我替你们周全。
wǒ suī rán shì gè dāi zi yě dāi bú dào rú cǐ
我虽然是个呆子，也呆不到如此。
sǎo zi de xiōng dì shì wǒ de zhàng fū sǎo zi jì pà tā jué hòu wǒ qǐ bù gèng bǐ sǎo zi gèng pà jué hòu
嫂子的兄弟是我的丈夫，嫂子既怕他绝后，我岂不更比嫂子更怕绝后。
sǎo zi de lìng mèi jiù shì wǒ de mèi zǐ yí yàng
嫂子的令妹就是我的妹子一样。
wǒ yī tīng jiàn zhè huà lián yè xǐ huan de lián jué yě shuì bù chéng gǎn zhe chuán rén shōu shí le wū zi jiù yào jiē jìn lái tóng zhù
我一听见这话，连夜喜欢的连觉也睡不成，赶着传人收拾了屋子，就要接进来同住。
dǎo shì nú cái xiǎo rén de jiàn shi tā men dào shuō nǎi nai tài hǎo xìng le
倒是奴才小人的见识，他们倒说：‘奶奶太好性了。
ruò shì wǒ men de zhǔ yì xiān huí le lǎo tài tài tài tài kàn shì zěn yàng zài shōu shí fáng zi qù jiē yě bù chí
若是我们的主意，先回了老太太，太太看是怎样，再收拾房子去接也不迟。
wǒ tīng le zhè huà jiào wǒ yào dǎ yào mà de cái bù yán yǔ
’我听了这话，教我要打要骂的，才不言语。
shéi zhī piān bù chēng wǒ de yì piān dǎ wǒ de zuǐ bàn kōng lǐ yòu pǎo chū yí gè zhāng huá lái gào le yī zhuàng
谁知偏不称我的意，偏打我的嘴，半空里又跑出一个张华来告了一状。
wǒ tīng jiàn le xià de liǎng yè méi hé yǎn r yòu bù gǎn shēng zhāng zhǐ de qiú rén qù dǎ tīng zhè zhāng huá shì shén me rén zhè yàng dà dǎn
我听见了，吓的两夜没合眼儿，又不敢声张，只得求人去打听这张华是什么人，这样大胆。
dǎ tīng le liǎng rì shéi zhī shì gè wú lài de huā zǐ
打听了两日，谁知是个无赖的花子。
wǒ nián qīng bù zhī shì fǎn xiào le shuō tā gào shén me
我年轻不知事，反笑了，说：‘他告什么？
dǎo shì xiǎo zi men shuō yuán shì èr nǎi nǎi xǔ le tā de
’倒是小子们说：‘原是二奶奶许了他的。
tā rú jīn zhèng shì jí le dòng sǐ è sǐ yě shì gè sǐ xiàn zài yǒu zhè gè lǐ tā zhuā zhe zòng rán sǐ le sǐ de dào bǐ dòng sǐ è sǐ hái zhí xiē
他如今正是急了，冻死饿死也是个死，现在有这个理他抓着，纵然死了，死的倒比冻死饿死还值些。
zěn me yuàn de tā gào ne
怎么怨的他告呢。
zhè shì yuán shì ye zuò de tài jí le
这事原是爷做的太急了。
guó xiào yī céng zuì jiā xiào yī céng zuì bēi zhe fù mǔ sī qǔ yī céng zuì tíng qī zài qǔ yī céng zuì
国孝一层罪，家孝一层罪，背着父母私娶一层罪，停妻再娶一层罪。
sú yǔ shuō pīn zhe yī shēn guǎ gǎn bǎ huáng dì lā xià mǎ
俗语说：“拼着一身剐，敢把皇帝拉下马。
tā qióng fēng le de rén shén me shì zuò bù chū lái kuàng qiě tā yòu ná zhe zhè mǎn lǐ bù gào děng qǐng bù chéng
”他穷疯了的人，什么事作不出来，况且他又拿着这满理，不告等请不成。
sǎo zi shuō wǒ biàn shì gè hán xìn zhāng liáng tīng le zhè huà yě bǎ zhì móu xià huí qù le
’嫂子说，我便是个韩信张良，听了这话，也把智谋吓回去了。
nǐ xiōng dì yòu bù zài jiā yòu méi gè shāng yì shào bù dé ná qián qù diàn bǔ shéi zhī yuè shǐ qián yuè bèi rén ná zhù le dāo bǎ yuè fā lái é
你兄弟又不在家，又没个商议，少不得拿钱去垫补，谁知越使钱越被人拿住了刀靶，越发来讹。
wǒ shì hào zǐ wěi shàng zhǎng chuāng duō shǎo nóng xuè r
我是耗子尾上长疮，－－多少脓血儿。
suǒ yǐ yòu jí yòu qì shào bù dé lái zhǎo sǎo zi
所以又急又气，少不得来找嫂子。
gǔ shì gǔ róng bù děng shuō wán dōu shuō bù bì cāo xīn zì rán yào liào lǐ de
”贾氏贾蓉不等说完，都说：“不必操心，自然要料理的。
gǔ róng yòu dào nà zhāng huá bù guò shì qióng jí gù shě le mìng cái gào
”贾蓉又道：“那张华不过是穷急，故舍了命才告。
zán men rú jīn xiǎng le yí gè fǎ ér jìng xǔ tā xiē yín zi zhǐ jiào tā yīng le wàng gào bù shí zhī zuì zán men tì tā dǎ diǎn wán le guān sī
咱们如今想了一个法儿，竟许他些银子，只叫他应了妄告不实之罪，咱们替他打点完了官司。
tā chū lái shí zài gěi tā xiē gè yín zi jiù wán le
他出来时再给他些个银子就完了。
fèng jiě ér xiào dào hǎo hái zi yuàn bù dé nǐ gù yī bù gù èr de zuò zhèi xiē shì chū lái
”凤姐儿笑道：“好孩子，怨不得你顾一不顾二的作这些事出来。
yuán lái nǐ jìng hú tú
原来你竟糊涂。
ruò nǐ shuō de zhè huà tā zàn qiě yī le qiě dǎ chū guān sī lái yòu dé le yín zi yǎn qián zì rán liǎo shì
若你说得这话，他暂且依了，且打出官司来又得了银子，眼前自然了事。
zhèi xiē rén jì shì wú lài zhī tú yín zi dào shǒu yī dàn guāng le tā yòu xún shì gù é zhà
这些人既是无赖之徒，银子到手一旦光了，他又寻事故讹诈。
tǎng yòu dāo dēng qǐ lái zhè shì zán men suī bù pà yě zhōng dān xīn
倘又叨登起来这事，咱们虽不怕，也终担心。
gé bú zhù tā shuō jì méi máo bìng wèi shén me fǎn gěi tā yín zi zhōng jiǔ shì bù liǎo zhī jú
搁不住他说既没毛病为什么反给他银子，终久是不了之局。
gǔ róng yuán shì gè míng bái rén tīng rú cǐ yī shuō biàn xiào dào wǒ hái yǒu gè zhǔ yì lái shì shì fēi rén qù shì shì fēi zhě zhè shì hái de wǒ le cái hǎo
”贾蓉原是个明白人，听如此一说，便笑道：“我还有个主意，‘来是是非人，去是是非者’，这事还得我了才好。
rú jīn wǒ jìng qù wèn zhāng huá gè zhǔ yì huò shì tā dìng yào rén huò shì tā yuàn yì liǎo shì de qián zài qǔ
如今我竟去问张华个主意，或是他定要人，或是他愿意了事得钱再娶。
tā ruò shuō yī dìng yào rén shào bù dé wǒ qù quàn wǒ èr yí jiào tā chū lái réng jià tā qù ruò shuō yào qián wǒ men zhè lǐ shào bù dé gěi tā
他若说一定要人，少不得我去劝我二姨，叫他出来仍嫁他去，若说要钱，我们这里少不得给他。
fèng jiě ér máng dào suī rú cǐ shuō wǒ duàn shě bù dé nǐ yí niáng chū qù wǒ yě duàn bù kěn shǐ tā qù
”凤姐儿忙道：“虽如此说，我断舍不得你姨娘出去，我也断不肯使他去。
hǎo zhí ér nǐ ruò téng wǒ zhǐ néng kě duō gěi tā qián wéi shì
好侄儿，你若疼我，只能可多给他钱为是。
gǔ róng shēn zhì fèng jie kǒu suī rú cǐ xīn què shì bā bù dé zhǐ yào běn rén chū lái tā què zuò xián liáng rén
”贾蓉深知凤姐口虽如此，心却是巴不得只要本人出来，他却做贤良人。
rú jīn zěn shuō zěn yī
如今怎说怎依。
fèng jiě ér huān xǐ le yòu shuō wài tou hǎo chù le jiā lǐ zhōng jiǔ zěn me yàng
凤姐儿欢喜了，又说：“外头好处了，家里终久怎么样？
nǐ yě tóng wǒ guò qù huí míng cái shì
你也同我过去回明才是。
yóu shì yòu huāng le lā fèng jie tǎo zhǔ yì rú hé sā huǎng cái hǎo
”尤氏又慌了，拉凤姐讨主意如何撒谎才好。
fèng jie lěng xiào dào jì méi zhè běn shì shuí jiào nǐ gàn zhè shì le
凤姐冷笑道：“既没这本事，谁叫你干这事了。
zhè huì zǐ yòu zhè gè qiāng r wǒ yòu kàn bù shàng
这会子又这个腔儿，我又看不上。
dài yào bù chū gè zhǔ yì wǒ yòu shì gè xīn cí miàn ruǎn de rén píng rén cuō nòng wǒ wǒ hái shì yī piàn chī xīn
待要不出个主意，我又是个心慈面软的人，凭人撮弄我，我还是一片痴心。
shuō bù dé ràng wǒ yīng qǐ lái
说不得让我应起来。
rú jīn nǐ men zhǐ bié lòu miàn wǒ zhǐ lǐng le nǐ mèi mei qù yǔ lǎo tài tài tài tài men kē tóu zhǐ shuō yuán xì nǐ mèi mei wǒ kàn shàng le hěn hǎo
如今你们只别露面，我只领了你妹妹去与老太太，太太们磕头，只说原系你妹妹，我看上了很好。
zhèng yīn wǒ bù dà shēng zhǎng yuán shuō mǎi liǎng gè rén fàng zài wū lǐ de jīn jì jiàn nǐ mèi mei hěn hǎo ér yòu shì qīn shàng zuò qīn de wǒ yuàn yì qǔ lái zuò èr fáng
正因我不大生长，原说买两个人放在屋里的，今既见你妹妹很好，而又是亲上做亲的，我愿意娶来做二房。
jiē yīn jiā zhōng fù mǔ zǐ mèi xīn jìn yī gài sǐ le rì zi yòu jiān nán bù néng dù rì ruò děng bǎi rì zhī hòu wú nài wú jiā wú yè shí nán děng de
皆因家中父母姊妹新近一概死了，日子又艰难，不能度日，若等百日之后，无奈无家无业，实难等得。
wǒ de zhǔ yì jiē le jìn lái yǐ jīng xiāng fáng shōu shí le chū lái zàn qiě zhù zhe děng mǎn le fú zài yuán fáng
我的主意接了进来，已经厢房收拾了出来暂且住着，等满了服再圆房。
zhàng zhe wǒ bù pà sāo de liǎn sǐ huó lài qù yǒu le bú shì yě xún bù zháo nǐ men le
仗着我不怕臊的脸，死活赖去，有了不是，也寻不着你们了。
nǐ men mǔ zǐ xiǎng xiǎng kě shǐ de
你们母子想想，可使得？
yóu shì gǔ róng yī qí xiào shuō dào dǐ shì shěn zi kuān hóng dà liàng zú zhì duō móu
”尤氏贾蓉一齐笑说：“到底是婶子宽洪大量，足智多谋。
děng shì tuǒ le shào bù dé wǒ men niáng ér men guò qù bài xiè
等事妥了，少不得我们娘儿们过去拜谢。
yóu shì máng mìng yā huán men fú shì fèng jie shū zhuāng xǐ liǎn yòu bǎi jiǔ fàn qīn zì dì jiǔ jiǎn cài
”尤氏忙命丫鬟们伏侍凤姐梳妆洗脸，又摆酒饭，亲自递酒拣菜。
fèng jie yě bù duō zuò zhí yì jiù zǒu le
凤姐也不多坐，执意就走了。
jìn yuán zhōng jiàng cǐ shì gào sù yǔ yóu èr jie yòu shuō wǒ zěn me cāo xīn dǎ tīng yòu zěn me shè fǎ zi xū de rú cǐ rú cǐ fāng jiù xià zhòng rén wú zuì shào bù dé wǒ qù chāi kāi zhè yú tóu dà jiā cái hǎo
进园中将此事告诉与尤二姐，又说我怎么操心打听，又怎么设法子，须得如此如此方救下众人无罪，少不得我去拆开这鱼头，大家才好。
bù zhī duān xiáng qiě tīng xià huí fēn jiě
不知端详，且听下回分解。