xī shǒu fá huáng guò wèi shǐ rén wèi wèi jūn yuē bì yì zhī shī guò dà guó zhī jiāo céng wú yī jiè zhī shǐ yǐ cún zhī hu gǎn qǐng qí zuì
犀首伐黄，过卫，使人谓卫君曰：“弊邑之师过大国之郊，曾无一介之使以存之乎?敢请其罪。
jīn huáng chéng jiāng xià yǐ yǐ jiāng yí bīng ér zào dà guó zhī chéng xià
今黄城将下矣，已将移兵而造大国之城下。
wèi jūn jù shù zǔ sān bǎi gǔn huáng jīn sān bǎi yì yǐ suí shǐ zhě
”卫君惧，束组三百绲，黄金三百镒，以随使者。
nán wén zi zhǐ zhī yuē shì shèng huáng chéng bì bù gǎn lái
南文子止之曰：“是胜黄城，必不敢来；
bù shèng yì bù gǎn lái
不胜，亦不敢来。
shì shèng huáng chéng zé gōng dà míng měi nèi lín qí lún
是胜黄城，则功大名美，内临其伦。
fu zài zhōng zhě è lín yì qí shì
夫在中者恶临，议其事。
méng dà míng xié chéng gōng zuò yù yǐ dài zhōng zhī yì xī shǒu suī yú bì bù wéi yě
蒙大名，挟成功，坐御以待中之议，犀首虽愚，必不为也。
shì bù shèng huáng chéng pò xīn ér zǒu guī kǒng bù miǎn yú zuì yǐ bǐ ān gǎn gōng wèi yǐ zhòng qí bù shèng zhī zuì zāi guǒ shèng huáng chéng shuài shī ér guī suì bù gǎn guò wèi
是不胜黄城，破心而走，归，恐不免于罪矣!彼安敢攻卫以重其不胜之罪哉?”果胜黄城，帅师而归，遂不敢过卫。