第一百回 — 西游记 — 吴承恩

jìng huí dōng tǔ wǔ shèng chéng zhēn

径回东土五圣成真

qiě bù yán tā sì zhòng tuō shēn suí jīn gāng jià fēng ér qǐ què shuō chén jiā zhuāng jiù shēng sì nèi duō rén tiān xiǎo qǐ lái réng zhì guǒ yáo lái xiàn zhì lóu xià bú jiàn le táng sēng

且不言他四众脱身，随金刚驾风而起，却说陈家庄救生寺内多人，天晓起来，仍治果肴来献，至楼下，不见了唐僧。

zhè gè yě lái wèn nà gè yě lái xún jù huāng huāng zhāng zhāng mò zhī suǒ cuò jiào kǔ lián tiān de dào

这个也来问，那个也来寻，俱慌慌张张，莫知所措，叫苦连天的道：

qīng qīng bǎ gè huó fó fàng qù le

“清清把个活佛放去了！

yī huì jiā wú jì jiāng bàn lái de pǐn wù jù tái zài lóu shàng jì sì shāo zhǐ

”一会家无计，将办来的品物，俱抬在楼上祭祀烧纸。

yǐ hòu měi nián sì dà jì èr shí sì xiǎo jì

以后每年四大祭，二十四小祭。

hái yǒu nà gào bìng de bǎo ān de qiú qīn xǔ yuàn qiú cái qiú zi de wú shí wú rì bù lái shāo xiāng jì sài zhēn gè shì jīn lú bù duàn qiān nián huǒ yù zhǎn cháng míng wàn zài dēng bù tí

还有那告病的，保安的，求亲许愿，求财求子的，无时无日不来烧香祭赛，真个是金炉不断千年火，玉盏常明万载灯，不题。

què shuō bā dà jīn gāng shǐ dì èr zhèn xiāng fēng bǎ tā sì zhòng bù yī rì sòng zhì dōng tǔ jiàn jiàn wàng jiàn cháng ān

却说八大金刚使第二阵香风，把他四众，不一日送至东土，渐渐望见长安。

yuán lái nà tài zōng zì zhēn guàn shí sān nián jiǔ yuè wàng qián sān rì sòng táng sēng chū chéng zhì shí liù nián jí chà gōng bù guān zài xī ān guān wài qǐ jiàn le wàng jīng lóu jiē jīng tài zōng nián nián qīn zhì qí de

原来那太宗自贞观十三年九月望前三日送唐僧出城，至十六年，即差工部官在西安关外起建了望经楼接经，太宗年年亲至其地。

qià hǎo nà yī rì chū jià fù dào lóu shàng hū jiàn zhèng xī fāng mǎn tiān ruì ǎi zhèn zhèn xiāng fēng jīn gāng tíng zài kōng zhōng jiào dào shèng sēng cǐ jiān nǎi cháng ān chéng le

恰好那一日出驾复到楼上，忽见正西方满天瑞霭，阵阵香风，金刚停在空中叫道：“圣僧，此间乃长安城了。

wǒ men bù hǎo xià qù zhè lǐ rén líng lì kǒng xiè lòu wú xiàng

我们不好下去，这里人伶俐，恐泄漏吾像。

sūn dà shèng sān wèi yě bù xiāo qù rǔ zì qù chuán le jīng yǔ rǔ zhǔ jí biàn huí lái

孙大圣三位也不消去，汝自去传了经与汝主，即便回来。

wǒ zài xiāo hàn zhōng děng nǐ yǔ nǐ yī tóng jiǎo zhǐ

我在霄汉中等你，与你一同缴旨。

dà shèng dào zūn zhě zhī yán suī dāng dàn wú shī rú hé tiāo de jīng dān

”大圣道：“尊者之言虽当，但吾师如何挑得经担？

rú hé qiān de zhè mǎ

如何牵得这马？

xū de wǒ děng tóng qù yī sòng

须得我等同去一送。

fán nǐ zài kōng shào děng liàng bù gǎn wù

烦你在空少等，谅不敢误。

jīn gāng dào qián rì guān yīn pú sà qǐ guò rú lái wǎng lái zhī zài bā rì fāng wán cáng shù

”金刚道：“前日观音菩萨启过如来，往来只在八日，方完藏数。

jīn yǐ jīng sì rì yǒu yú zhǐ pà bā jiè tān tú fù guì wù le qī xiàn

今已经四日有余，只怕八戒贪图富贵，误了期限。

bā jiè xiào dào shī fu chéng fó wǒ yě wàng chéng fó qǐ yǒu tān tú zhī lǐ

”八戒笑道：“师父成佛，我也望成佛，岂有贪图之理！

po dà cū rén

泼大粗人！

dōu zài cǐ děng wǒ dài jiāo le jīng jiù lái yǔ nǐ huí xiàng yě

都在此等我，待交了经，就来与你回向也。

dāi zi tiāo zhe dān shā sēng qiān zhe mǎ xíng zhě lǐng zhe shèng sēng dōu àn xià yún tóu luò yú wàng jīng lóu biān

”呆子挑着担，沙僧牵着马，行者领着圣僧，都按下云头，落于望经楼边。

tài zōng tóng duō guān yī qí jiàn le jí xià lóu xiāng yíng dào yù dì lái yě

太宗同多官一齐见了，即下楼相迎道：“御弟来也？

táng sēng jí dǎo shēn xià bài tài zōng chān qǐ yòu wèn cǐ sān zhě hé rén

”唐僧即倒身下拜，太宗搀起，又问：“此三者何人？

táng sēng dào shì tú zhōng shōu de tú dì

”唐僧道：“是途中收的徒弟。

tài zōng dà xǐ jí mìng shì guān jiāng zhèn yù chē mǎ kòu bèi qǐng yù dì shàng mǎ tóng zhèn huí cháo

”太宗大喜，即命侍官：“将朕御车马扣背，请御弟上马，同朕回朝。

táng sēng xiè le ēn qí shàng mǎ dà shèng lún jīn gū bàng jǐn suí bā jiè shā sēng jù fú mǎ tiāo dàn suí jià hòu gòng rù cháng ān

唐僧谢了恩，骑上马，大圣轮金箍棒紧随，八戒、沙僧俱扶马挑担，随驾后共入长安。

zhēn gè shì dāng nián qīng yàn lè shēng píng wén wǔ ān rán xiǎn jùn yīng

真个是：当年清宴乐升平，文武安然显俊英。

shuǐ lù chǎng zhōng sēng yǎn fǎ jīn luán diàn shàng zhǔ chà qīng

水陆场中僧演法，金銮殿上主差卿。

guān wén chì cì táng sān zàng jīng juàn yuán yīn pèi wǔ xíng

关文敕赐唐三藏，经卷原因配五行。

kǔ liàn xiōng mó zhǒng zhǒng miè gōng chéng jīn xǐ shàng cháo jīng

苦炼凶魔种种灭，功成今喜上朝京。

táng sēng sì zhòng suí jià rù cháo mǎn chéng zhōng wú yī bù zhī shì qǔ jīng rén lái le

唐僧四众，随驾入朝，满城中无一不知是取经人来了。

què shuō nà cháng ān táng sēng jiù zhù de hóng fú sì dà xiǎo sēng rén kàn jiàn jǐ zhū sōng shù yī kē kē tóu jù xiàng dōng jīng yà dào guài zāi

却说那长安唐僧旧住的洪福寺大小僧人，看见几株松树一颗颗头俱向东，惊讶道：“怪哉！

guài zāi

怪哉！

jīn yè wèi zēng guā fēng rú hé zhè shù tóu dōu niǔ guò lái le

今夜未曾刮风，如何这树头都扭过来了？

nèi yǒu sān zàng de jiù tú dào kuài ná yī fú lái

”内有三藏的旧徒道：“快拿衣服来！

qǔ jīng de lǎo shī fu lái le

取经的老师父来了！

zhòng sēng wèn dào nǐ hé yǐ zhī zhī

”众僧问道：“你何以知之？

jiù tú yuē dāng nián shī fu qù shí céng yǒu yán dào wǒ qù zhī hòu huò sān wǔ nián huò liù qī nián dàn kàn sōng shù zhī tóu ruò shì dōng xiàng wǒ jí huí yǐ

”旧徒曰：“当年师父去时，曾有言道：‘我去之后，或三五年，或六七年，但看松树枝头若是东向，我即回矣。

wǒ shī fù fú kǒu shèng yán gù cǐ zhī zhī

’我师父佛口圣言，故此知之。

jí pī yī ér chū zhì xi jiē shí zǎo yǐ yǒu rén chuán bō shuō qǔ jīng de rén shì cái fāng dào wàn suì yé ye jiē rù chéng lái le

”急披衣而出，至西街时，早已有人传播说：“取经的人适才方到，万岁爷爷接入城来了。

zhòng sēng tīng shuō yòu jí jí pǎo lái què jiù yù zhe yī jiàn dà jià bù gǎn jìn qián suí hòu gēn zhì cháo mén zhī wài

”众僧听说，又急急跑来，却就遇着，一见大驾，不敢近前，随后跟至朝门之外。

táng sēng xià mǎ tóng zhòng jìn cháo

唐僧下马，同众进朝。

táng sēng jiāng lóng mǎ yǔ jīng dān tóng háng zhě bā jiè shā sēng zhàn zài yù jiē zhī xià

唐僧将龙马与经担，同行者、八戒、沙僧，站在玉阶之下。

tài zōng chuán xuān

太宗传宣：

yù dì shàng diàn

“御弟上殿。

cì zuò táng sēng yòu xiè ēn zuò le jiào bǎ jīng juàn tái lái

”赐坐，唐僧又谢恩坐了，教把经卷抬来。

xíng zhě děng qǔ chū jìn shì guān chuán shàng

行者等取出，近侍官传上。

tài zōng yòu wèn duō shǎo jīng shù

太宗又问：“多少经数？

zěn shēng qǔ lái

怎生取来？

sān zàng dào

”三藏道：

chén sēng dào le líng shān cān jiàn fó zǔ méng chà ā nuó qié yè èr zūn zhě xiān yǐn zhì zhēn lóu nèi cì zhāi cì dào bǎo gé nèi zhuàn jīng

“臣僧到了灵山，参见佛祖，蒙差阿傩、伽叶二尊者先引至珍楼内赐斋，次到宝阁内传经。

nà zūn zhě xū suǒ rén shì yīn wèi zēng bèi de bù céng sòng tā tā suì yǐ jīng yǔ le

那尊者需索人事，因未曾备得，不曾送他，他遂以经与了。

dāng xiè fó zǔ zhī ēn dōng xíng hū bèi yāo fēng qiǎng le jīng qù xìng xiǎo tú yǒu xiē shén tōng gǎn duó què jù pāo zhì sǎn màn

当谢佛祖之恩东行，忽被妖风抢了经去，幸小徒有些神通赶夺，却俱抛掷散漫。

yīn zhǎn kàn jiē shì wú zì kōng běn

因展看，皆是无字空本。

chén děng zhe jīng

臣等着惊，

fù qù bài gào kěn qiú

复去拜告恳求，

fó zǔ dào cǐ jīng chéng jiù zhī shí

佛祖道：‘此经成就之时，

yǒu bǐ qiū shèng sēng jiāng xià shān yǔ shě wèi guó zhào zhǎng zhě jiā kàn sòng le yī biàn

有比丘圣僧将下山与舍卫国赵长者家看诵了一遍，

bǎo tā jiā shēng zhě ān quán

保-他家生者安全，

wáng zhě chāo tuō

亡者超脱，

zhǐ tǎo le tā sān dòu sān shēng mǐ lì huáng jīn

止讨了他三斗三升米粒黄金，

yì sī hái xián mài jiàn le

意思还嫌卖贱了，

hòu lái zǐ sūn méi qián shǐ yòng

后来子孙没钱使用。

wǒ děng zhī èr zūn zhě xū suǒ rén shì fó zǔ míng zhī zhǐ de jiāng qīn cì zǐ jīn bō yú sòng tā fāng chuán le yǒu zì zhēn jīng

’我等知二尊者需索人事，佛祖明知，只得将钦赐紫金钵盂送他，方传了有字真经。

cǐ jīng yǒu sān shí wǔ bù gè bù zhōng jiǎn le jǐ juǎn chuán lái gòng jì wǔ qiān líng sì shí bā juǎn cǐ shù gài hé yī cáng yě

此经有三十五部，各部中检了几卷传来，共计五千零四十八卷，此数盖合一藏也。

tài zōng gèng xǐ jiào guāng lù sì shè yàn kāi dōng gé chóu xiè

”太宗更喜，教：“光禄寺设宴，开东阁酬谢。

hū jiàn tā sān tú lì zài jiē xià róng mào yì cháng biàn wèn gāo tú guǒ wài guó rén yé

”忽见他三徒立在阶下，容貌异常，便问：“高徒果外国人耶？

zhǎng lǎo fǔ fú dào dà tú dì xìng sūn fǎ míng wù kōng chén yòu hū tā wèi sūn xíng zhě

”长老俯伏道：“大徒弟姓孙，法名悟空，臣又呼他为孙行者。

tā chū shēn yuán shì dōng shèng shén zhōu ào lái guó huā guǒ shān shuǐ lián dòng rén shì yīn wǔ bǎi nián qián dà nào tiān gōng bèi fó zǔ kùn yā zài xī fān liǎng jiè shān shí xiá zhī nèi méng guān yīn pú sà quàn shàn qíng yuàn guī yī shì chén dào bǐ jiù chū shén kuī cǐ tú bǎo hù

他出身原是东胜神洲傲来国花果山水帘洞人氏，因五百年前大闹天宫，被佛祖困压在西番两界山石匣之内，蒙观音菩萨劝善，情愿皈依，是臣到彼救出，甚亏此徒保护。

èr tú dì xìng zhū fǎ míng wù néng chén yòu hū tā wèi zhū bā jiè

二徒弟姓猪，法名悟能，臣又呼他为猪八戒。

tā chū shēn yuán shì fú líng shān yún zhàn dòng rén shì yīn zài wū sī cáng gāo lǎo zhuāng shàng zuò guài jí méng pú sà quàn shàn kuī xíng zhě shōu zhī yī lù shàng tiāo dàn yǒu lì shè shuǐ yǒu gōng

他出身原是福陵山云栈洞人氏，因在乌斯藏高老庄上作怪，即蒙菩萨劝善，亏行者收之，一路上挑担有力，涉水有功。

sān tú dì xìng shā fǎ míng wù jìng chén yòu hū tā wèi shā hé shàng

三徒弟姓沙，法名悟净，臣又呼他为沙和尚。

tā chū shēn yuán shì liú shā hé zuò guài zhě yě méng pú sà quàn shàn bǐng jiào shā mén

他出身原是流沙河作怪者，也蒙菩萨劝善，秉教沙门。

nà pǐ mǎ bú shì zhǔ gōng suǒ cì zhě

那匹马不是主公所赐者。

tài zōng dào máo piàn xiāng tóng rú hé bú shì

”太宗道：“毛片相同，如何不是？

sān zàng dào chén dào shé pán shān yīng chóu jiàn shè shuǐ yuán mǎ bèi cǐ mǎ tūn zhī kuī xíng zhě qǐng pú sà wèn cǐ mǎ lái lì yuán shì xī hǎi lóng wáng zhī le yīn yǒu zuì yě méng pú sà jiù jiě jiào tā yǔ chén zuò jiǎo lì

”三藏道：“臣到蛇盘山鹰愁涧涉水，原马被此马吞之，亏行者请菩萨问此马来历，原是西海龙王之了，因有罪，也蒙菩萨救解，教他与臣作脚力。

dāng shí biàn zuò yuán mǎ máo piàn xiāng tóng

当时变作原马，毛片相同。

xìng kuī tā dēng shān yuè lǐng bá shè qí qū qù shí qí zuò lái shí tuó jīng yì shén lài qí lì yě

幸亏他登山越岭，跋涉崎岖，去时骑坐，来时驮经，亦甚赖其力也。

tài zōng wén yán chēng zàn bù yǐ yòu wèn yuǎn shè xī fāng duān dì lù chéng duō shǎo

”太宗闻言，称赞不已，又问：“远涉西方，端的路程多少？

sān zàng dào zǒng jì pú sà zhī yán yǒu shí wàn bā qiān lǐ zhī yuǎn

”三藏道：“总记菩萨之言，有十万八千里之远。

tú zhōng wèi zēng jì shù zhǐ zhī jīng guò le yī shí sì biàn hán shǔ

途中未曾记数，只知经过了一十四遍寒暑。

rì rì shān rì rì lǐng yù lín bù xiǎo yù shuǐ kuān hóng

日日山，日日岭，遇林不小，遇水宽洪。

hái jīng jǐ zuò guó wáng jù yǒu zhào yàn yìn xìn

还经几座国王，俱有照验印信。

jiào tú dì jiāng tōng guān wén dié qǔ shàng lái duì zhǔ gōng jiǎo nà

叫：“徒弟，将通关文牒取上来，对主公缴纳。

dāng shí dì shàng

”当时递上。

tài zōng kàn le nǎi zhēn guàn yī shí sān nián jiǔ yuè wàng qián sān rì gěi

太宗看了，乃贞观一十三年九月望前三日给。

tài zōng xiào dào jiǔ láo yuǎn shè jīn yǐ zhēn guàn èr shí qī nián yǐ

太宗笑道：“久劳远涉，今已贞观二十七年矣。

dié wén shàng yǒu bǎo xiàng guó yìn wū jī guó yìn chē chí guó yìn xi liáng nǚ guó yìn jì sài guó yìn zhū zǐ guó yìn shī tuo guó yìn bǐ qiū guó yìn miè fǎ guó yìn

”牒文上有宝象国印，乌鸡国印，车迟国印，西梁女国印，祭赛国印，朱紫国印，狮驼国印，比丘国印，灭法国印；

yòu yǒu fèng xiān jùn yìn yù huá zhōu yìn jīn píng fǔ yìn

又有凤仙郡印，玉华州印，金平府印。

tài zōng lǎn bì shōu le

太宗览毕，收了。

zǎo yǒu dāng jià guān qǐng yàn jí xià diàn xié shǒu ér xíng yòu wèn gāo tú néng lǐ mào hu

早有当驾官请宴，即下殿携手而行，又问：“高徒能礼貌乎？

sān zàng dào xiǎo tú jù shì shān cūn kuàng yě zhī yāo shēn wèi ān zhōng huá shèng cháo zhī lǐ shù wàn wàng zhǔ gōng shè zuì

”三藏道：“小徒俱是山村旷野之妖身，未谙中华圣朝之礼数，万望主公赦罪。

tài zōng xiào dào bù zuì tā bù zuì tā dōu tóng qǐng dōng gé fù yàn qù yě

”太宗笑道：“不罪他，不罪他，都同请东阁赴宴去也。

sān zàng yòu xiè le ēn zhāo hū tā sān zhòng dōu dào gé nèi guān kàn

”三藏又谢了恩，招呼他三众，都到阁内观看。

guǒ shì zhōng huá dà guó bǐ xún cháng bù tóng

果是中华大国，比寻常不同。

nǐ kàn nà mén xuán cǎi xiù de chèn hóng zhān

你看那：门悬彩绣，地衬红毡。

yì xiāng fù yù qí pǐn xīn xiān

异香馥郁，奇品新鲜。

hǔ pò bēi bō li zhǎn xiāng jīn diǎn cuì

琥珀杯，玻璃盏，镶金点翠；

huáng jīn pán bái yù wǎn qiàn jǐn huā chán

黄金盘，白玉碗，嵌锦花缠。

làn zhǔ mán jing táng jiāo xiāng yù

烂煮蔓菁，糖浇香芋。

mó gu tián měi hǎi cài qīng qí

蘑菇甜美，海菜清奇。

jǐ cì tiān lái jiāng là sǔn shù fān bàn shàng mì diào kuí

几次添来姜辣笋，数番办上蜜调葵。

miàn jīn chūn shù yè mù ěr dòu fǔ pí

面筋椿树叶，木耳豆腐皮。

shí huā xiān cài jué fěn gàn wēi

石花仙菜，蕨粉干薇。

huā jiāo zhǔ lái fú jiè mò bàn guā sī

花椒煮莱菔，芥末拌瓜丝。

jǐ pán sù pǐn hái yóu kě shù zhǒng qí xī guǒ duó kuí

几盘素品还犹可，数种奇稀果夺魁。

hé táo shì bǐng lóng yǎn lì zhī

核桃柿饼，龙眼荔枝。

xuān zhōu jiǎn lì shān dōng zǎo jiāng nán yín xìng tù tóu lí

宣州茧栗山东枣，江南银杏兔头梨。

zhēn sōng lián ròu pú táo dà fěi zi guā rén líng mǐ qí

榛松莲肉葡萄大，榧子瓜仁菱米齐。

gǎn lǎn lín qín píng pó shā guǒ

橄榄林檎，苹婆沙果。

cí gu nèn ǒu cuì li yáng méi

慈菇嫩藕，脆李杨梅。

wú bān bù bèi wú jiàn bù qí

无般不备，无件不齐。

hái yǒu xiē zhēng sū mì shí jiān jiā zhuàn gèng yǒu nà měi jiǔ xiāng chá yǔ yì qí

还有些蒸酥蜜食兼嘉馔，更有那美酒香茶与异奇。

shuō bù jìn bǎi wèi zhēn xiū zhēn shàng pǐn guǒ rán shì zhōng huá dà guó yì xī yí

说不尽百味珍馐真上品，果然是中华大国异西夷。

shī tú sì zhòng yǔ wén wǔ duō guān jù shì liè zuǒ yòu tài zōng huáng dì réng zhèng zuò dāng zhōng gē wǔ chuī tán zhěng qí yán sù suì jǐn lè yī rì

师徒四众与文武多官俱侍列左右，太宗皇帝仍正坐当中，歌舞吹弹，整齐严肃，遂尽乐一日。

zhèng shì jūn wáng jiā huì sài táng yú qǔ de zhēn jīng fú yǒu yú

正是：君王嘉会赛唐虞，取得真经福有余。

qiān gǔ liú chuán qiān gǔ shèng fó guāng pǔ zhào dì wáng jū

千古流传千古盛，佛光普照帝王居。

dāng rì tiān wǎn xiè ēn yàn sàn

当日天晚，谢恩宴散。

tài zōng huí gōng duō guān huí zhái táng sēng děng guī yú hóng fú sì zhī jiàn sì sēng kē tóu yíng jiē

太宗回宫，多官回宅，唐僧等归于洪福寺，只见寺僧磕头迎接。

fāng jìn shān mén zhòng sēng bào dào shī fu zhè shù tóu r jīn zǎo jù hū rán xiàng dōng

方进山门，众僧报道：“师父，这树头儿今早俱忽然向东。

wǒ men jì de shī fu zhī yán suì chū chéng lái jiē guǒ rán dào le

我们记得师父之言，遂出城来接，果然到了！

zhǎng lǎo xǐ zhī bù shèng suì rù fāng zhàng

”长老喜之不胜，遂入方丈。

cǐ shí bā jiè yě bù rǎng chá fàn yě bù nòng xuān tóu xíng zhě shā sēng gè gè wěn zhòng

此时八戒也不嚷茶饭，也不弄喧头，行者、沙僧个个稳重。

zhǐ yīn dào guǒ wán chéng zì rán ān jìng

只因道果完成，自然安静。

dàng wǎn shuì le

当晚睡了。

cì zǎo tài zōng shēng cháo duì qún chén yán yuē zhèn sī yù dì zhī gōng zhì shēn zhì dà wú yǐ wéi chou

次早，太宗升朝，对群臣言曰：“朕思御弟之功，至深至大，无以为酬。

yī yè wú mèi kǒu zhàn jǐ jù lǐ tán quán biǎo xiè yì dàn wèi zēng xiě chū

一夜无寐，口占几句俚谈，权表谢意，但未曾写出。

jiào zhōng shū guān lái zhèn niàn yǔ nǐ nǐ yī yī xiě zhī

叫：“中书官来，朕念与你，你一一写之。

qí wén yún gài wén èr yí yǒu xiàng xiǎn fù zǎi yǐ hán shēng

”其文云：“盖闻二仪有象，显覆载以含生；

sì shí wú xíng qián hán shǔ yǐ huà wù

四时无形，潜寒暑以化物。

shì yǐ kuī tiān jiàn de yōng yú jiē shi qí duān

是以窥天鉴地，庸愚皆识其端；

míng yīn dòng yáng xián zhé hǎn qióng qí shù

明陰洞阳，贤哲罕穷其数。

明阴洞阳，贤哲罕穷其数。

rán tiān dì bāo hu yīn yáng ér yì shí zhě yǐ qí yǒu xiàng yě

然天地包乎陰阳，而易识者，以其有象也；

然天地包乎阴阳，而易识者，以其有象也；

yīn yáng chù hu tiān dì ér nán qióng zhě yǐ qí wú xíng yě

陰阳处乎天地，而难穷者，以其无形也。

阴阳处乎天地，而难穷者，以其无形也。

gù zhī xiàng xiǎn kě zhēng suī yú bù huò

故知象显可征，虽愚不惑；

xíng qián mò dǔ zài zhì yóu mí

形潜莫睹，在智犹迷。

kuàng hū fú dào chóng xū chéng yōu kòng jì

况乎佛道崇虚，乘幽控寂。

hóng jì wàn pǐn diǎn yù shí fāng

弘济万品，典御十方。

jǔ wēi líng ér wú shàng yì shén lì ér wú xià

举威灵而无上，抑神力而无下；

dà zhī zé mí yú yǔ zhòu xì zhī zé shè yú háo lí

大之则弥于宇宙，细之则摄于毫厘。

wú miè wú shēng lì qiān jié ér gèn gǔ

无灭无生，历千劫而亘古；

ruò yǐn ruò xiǎn yùn bǎi fú ér zhǎng jīn

若隐若显，运百福而长今。

miào dào níng xuán zūn zhī mò zhī qí jì

妙道凝玄，遵之莫知其际；

fǎ liú chén jì yì zhī mò cè qí yuán

法流湛寂，挹之莫测其源。

gù zhī chǔn chǔn fán yú qū qū yōng bǐ tóu qí zhǐ qù néng wú yí huò zhě zāi

故知蠢蠢凡愚，区区庸鄙，投其旨趣，能无疑惑者哉！

rán zé dà jiào zhī xìng jī hu xī tǔ

然则大教之兴，基乎西土。

téng hàn tíng ér jiǎo mèng zhào dōng yù ér liú cí

腾汉庭而皎梦，照东域而流慈。

gǔ zhě fēn xíng fēn jī zhī shí yán wèi chí ér chéng huà

古者分形分迹之时，言未驰而成化；

dāng cháng jiàn cháng yǐn zhī shì mín yǎng dé ér zhī zūn

当常见常隐之世，民仰德而知遵。

jí hu huì yǐng guī zhēn qiān yí yuè shì jīn róng yǎn sè bù jìng sān qiān zhī guāng

及乎晦影归真，迁移越世，金容掩色，不镜三千之光；

lì xiàng kāi tú kōng duān sì bā zhī xiāng

丽象开图，空端四八之相。

yú shì wēi yán guǎng bèi zhěng qín lèi yú sān tú

于是微言广被，拯禽类于三途；

yí xùn xiá xuān dǎo qún shēng yú shí dì

遗训遐宣，导群生于十地。

fú yǒu jīng néng fēn dà xiǎo zhī chéng gèng yǒu fǎ chuán é xié zhèng zhī shù

佛有经，能分大小之乘，更有法，传讹邪正之术。

wǒ sēng xuán zàng fǎ shī zhě fǎ mén zhī lǐng xiù yě

我僧玄奘法师者，法门之领袖也。

yòu huái shèn mǐn zǎo wù sān kōng zhī gōng

幼怀慎敏，早悟三空之功；

zhǎng qì shén qīng xiān bāo sì rěn zhī xíng

长契神清，先包四忍之行。

sōng fēng shuǐ yuè wèi zú bǐ qí qīng huá

松风水月，未足比其清华；

xiān lù míng zhū jù néng fāng qí lǎng rùn

仙露明珠，讵能方其朗润！

gù yǐ zhì tōng wú lěi shén cè wèi xíng

故以智通无累，神测未形。

chāo liù chén ér jiǒng chū shǐ qiān gǔ ér chuán fāng

超六尘而迥出，使千古而传芳。

níng xīn nèi jìng bēi zhèng fǎ zhī ling chi

凝心内境，悲正法之陵迟；

qī lǜ xuán mén kǎi shēn wén zhī é miù

栖虑玄门，慨深文之讹谬。

sī yù fēn tiáo zhèn lǐ guǎng bǐ qián wén

思欲分条振理，广彼前闻；

jié wěi xù zhēn kāi cí hòu xué

截伪续真，开兹后学。

shì yǐ qiào xīn jìng tǔ fǎ yóu xī yù

是以翘心净土，法游西域。

chéng wēi yuǎn mài cè zhàng gū zhēng

乘危远迈，策杖孤征。

jī xuě chen fēi tú jiān shī dì

积雪晨飞，途间失地；

jīng shā xī qǐ kōng wài mí tiān

惊沙夕起，空外迷天。

wàn lǐ shān chuān bō yān xiá ér jìn bù

万里山川，拨烟霞而进步；

bǎi zhòng hán shǔ niè shuāng yǔ ér qián zōng

百重寒暑，蹑霜雨而前踪。

chéng zhòng láo qīng qiú shēn yù dá

诚重劳轻，求深欲达。

zhōu yóu xī yǔ shí yǒu sì nián

周游西宇，十有四年。

qióng lì yì bāng xún qiú zhèng jiào

穷历异邦，询求正教。

shuāng lín bā shuǐ wèi dào cān fēng

双林八水，味道餐风；

lù yuàn jiù fēng zhān qí yǎng yì

鹿苑鹫峰，瞻奇仰异。

chéng zhì yán yú xiān shèng shòu zhēn jiào yú shàng xián

承至言于先圣，受真教于上贤。

tàn zé miào mén jīng qióng ào yè

探赜妙门，精穷奥业。

sān shèng liù lǜ zhī dào chí zhòu yú xīn tián

三乘六律之道，驰骤于心田；

yī cáng bǎi qiè zhī wén bō tāo yú hǎi kǒu

一藏百箧之文，波涛于海口。

yuán zì suǒ lì zhī guó wú yá qiú qǔ zhī jīng yǒu shù

爰自所历之国无涯，求取之经有数。

zǒng děi dà chéng yào wén fán sān shí wǔ bù jì wǔ qiān sì shí bā juǎn yì bù zhōng huá xuān yáng shèng yè

总得大乘要文，凡三十五部，计五千四十八卷，译布中华，宣扬胜业。

yǐn cí yún yú xī jí zhù fǎ yǔ yú dōng chuí

引慈云于西极，注法雨于东陲。

shèng jiào quē ér fù quán cāng shēng zuì ér hái fú

圣教缺而复全，苍生罪而还福。

shī huǒ zhái zhī gàn yàn gòng bá mí tú

湿火宅之干焰，共拔迷途；

lǎng jīn shuǐ zhī hūn bō tóng zhēn bǐ àn

朗金水之昏波，同臻彼岸。

shì zhī è yīn yè zhuì shàn yǐ yuán shēng

是知恶因业坠，善以缘升。

shēng zhuì zhī duān wéi rén zì zuò

升坠之端，惟人自作。

pì zhī guì shēng gāo lǐng yún lù fāng de xuàn qí huā

譬之桂生高岭，云露方得泫其花；

lián chū lǜ bō fēi chén bù néng rǎn qí yè

莲出绿波，飞尘不能染其叶。

fēi lián xìng zì jié ér guì zhì běn zhēn liáng yóu suǒ fù zhě gāo zé wēi wù bù néng lèi

非莲性自洁而桂质本贞，良由所附者高，则微物不能累；

suǒ píng zhě jìng zé zhuó lèi bù néng zhān

所凭者净，则浊类不能沾。

fu yǐ huì mù wú zhī yóu zī shàn ér chéng shàn shěn hu rén lún yǒu shí níng bù yuán qìng ér chéng qìng

夫以卉木无知，犹资善而成善，矧乎人轮有识，宁不缘庆而成庆？

fāng jì zhēn jīng chuán bù bìng rì yuè ér wú qióng

方冀真经传布，并日月而无穷；

jǐng fú xiá fū yǔ qián kūn ér yǒng dà yě yú

景福遐敷，与乾坤而永大也欤！

xiě bì jí zhào shèng sēng

”写毕，即召圣僧。

cǐ shí zhǎng lǎo yǐ zài cháo mén wài hòu xiè wén xuān jí rù xíng fǔ fú zhī lǐ

此时长老已在朝门外候谢，闻宣急入，行俯伏之礼。

tài zōng chuán qǐng shàng diàn jiāng wén zì dì yǔ zhǎng lǎo lǎn biàn

太宗传请上殿，将文字递与长老览遍。

fù xià xiè ēn zòu dào

复下谢恩，奏道：

zhǔ gōng wén cí gāo gǔ lǐ qù yuān wēi dàn bù zhī shì hé míng mù

“主公文辞高古，理趣渊微，但不知是何名目。

tài zōng dào zhèn yè kǒu zhàn dá xiè yù dì zhī yì míng yuē shèng jiào xù bù zhī hǎo fǒu

”太宗道：“朕夜口占，答谢御弟之意，名曰圣教序，不知好否。

zhǎng lǎo kòu tóu chēng xiè bù yǐ

”长老叩头，称谢不已。

tài zōng yòu yuē zhèn cái kuì guī zhāng yán cán jīn shí

太宗又曰：“朕才愧圭璋，言惭金石。

zhì yú nèi diǎn yóu suǒ wèi wén

至于内典，尤所未闻。

kǒu zhàn xù wén chéng wèi bǐ zhuō

口占叙文，诚为鄙拙。

huì hàn mò yú jīn jiǎn biāo wǎ lì yú zhū lín

秽翰墨于金简，标瓦砾于珠林。

xún gōng shěng lǜ miàn nǜ xīn

循躬省虑，-面恧心。

shén bù zú chēng xū láo zhì xiè

甚不足称，虚劳致谢。

dāng shí duō guān qí hè dǐng lǐ shèng jiào yù wén biàn chuán nèi wài

当时多官齐贺，顶礼圣教御文，遍传内外。

tài zōng dào yù dì jiāng zhēn jīng yǎn sòng yī fān hé rú

太宗道：“御弟将真经演诵一番，何如？

zhǎng lǎo dào zhǔ gōng ruò yǎn zhēn jīng xū xún fó dì bǎo diàn fēi kě sòng zhī chù

”长老道：“主公，若演真经，须寻佛地，宝殿非可诵之处。

tài zōng shén xǐ jí wèn dāng jià guān cháng ān chéng sì yǒu nà zuò sì yuàn jié jìng

”太宗甚喜，即问当驾官：“长安城寺，有那座寺院洁净？

bān zhōng shǎn shàng dà xué shì xiāo zòu dào chéng zhōng yǒu yī yàn tǎ sì jié jìng

”班中闪上大学士萧-奏道：“城中有一雁塔寺洁净。

tài zōng jí lìng duō guān bǎ zhēn jīng gè qián pěng jǐ juǎn tóng zhèn dào yàn tǎ sì qǐng yù dì tán jīng qù lái

”太宗即令多官：“把真经各虔捧几卷，同朕到雁塔寺，请御弟谈经去来。

duō guān suì gè gè pěng zhe suí tài zōng jià xìng sì zhōng dā qǐ gāo tái pū shè qí zhěng

”多官遂各各捧着，随太宗驾幸寺中，搭起高台，铺设齐整。

zhǎng lǎo réng mìng bā jiè shā sēng qiān lóng mǎ lǐ xíng náng xíng zhě zài wǒ zuǒ yòu

长老仍命：“八戒沙僧牵龙马，理行囊，行者在我左右。

yòu xiàng tài zōng dào zhǔ gōng yù jiāng zhēn jīng chuán liú tiān xià xū dāng yù lù fù běn fāng kě bù sàn

”又向太宗道：“主公欲将真经传流天下，须当誉录副本，方可布散。

yuán běn hái dāng zhēn cáng bù kě qīng xiè

原本还当珍藏，不可轻亵。

tài zōng yòu xiào dào yù dì zhī yán shén dāng

”太宗又笑道：“御弟之言甚当！

shén dāng

甚当！

suí zhào hàn lín yuàn jí zhōng shū kē gè guān yù xiě zhēn jīng

”随召翰林院及中书科各官誉写真经。

yòu jiàn yī sì zài chéng zhī dōng míng yuē téng huáng sì

又建一寺，在城之东，名曰誊黄寺。

zhǎng lǎo pěng jǐ juǎn dēng tái fāng yù fěng sòng hū wén de xiāng fēng liáo rào bàn kōng zhōng yǒu bā dà jīn gāng xiàn shēn gāo jiào dào sòng jīng de fàng xià jīng juàn gēn wǒ huí xi qù yě

长老捧几卷登台，方欲讽诵，忽闻得香风缭绕，半空中有八大金刚现身高叫道：“诵经的，放下经卷，跟我回西去也。

zhè dǐ xià xíng zhě sān rén lián bái mǎ píng dì ér qǐ zhǎng lǎo yì jiāng jīng juàn diū xià yě cóng tái shàng qǐ yú jiǔ xiāo xiāng suí téng kōng ér qù huāng de nà tài zōng yǔ duō guān wàng kōng xià bài

”这底下行者三人，连白马平地而起，长老亦将经卷丢下，也从台上起于九霄，相随腾空而去，慌得那太宗与多官望空下拜。

zhè zhèng shì shèng sēng nǔ lì qǔ jīng biān xī yǔ zhōu liú shí sì nián

这正是：圣僧努力取经编，西宇周流十四年。

kǔ lì chéng tú zāo huàn nán duō jīng shān shuǐ shòu

苦历程途遭患难，多经山水受。

gōng wán bā jiǔ hái jiā jiǔ xíng mǎn sān qiān jí dà qiān

功完八九还加九，行满三千及大千。

dà jué miào wén huí shàng guó zhì jīn dōng tǔ yǒng liú chuán

大觉妙文回上国，至今东土永留传。

tài zōng yǔ duō guān bài bì jí xuǎn gāo sēng jiù yú yàn tǎ sì lǐ xiū jiàn shuǐ lù dà huì kàn sòng dà zàng zhēn jīng chāo tuō yōu míng niè guǐ pǔ shī shàn qìng jiāng téng lù guò jīng wén chuán bù tiān xià bù tí

太宗与多官拜毕，即选高僧，就于雁塔寺里，修建水陆大会，看诵《大藏真经》，超脱幽冥孽鬼，普施善庆，将誊录过经文，传布天下不题。

què shuō bā dà jīn gāng jià xiāng fēng yǐn zháo zhǎng lǎo sì zhòng lián mǎ wǔ kǒu fù zhuǎn líng shān lián qù lián lái shì zài bā rì zhī nèi

却说八大金刚，驾香风，引着长老四众，连马五口，复转灵山，连去连来，适在八日之内。

cǐ shí líng shān zhū shén dōu zài fú qián tīng jiǎng

此时灵山诸神，都在佛前听讲。

bā jīn gāng yǐn tā shī tú jìn qù duì rú lái dào dì zǐ qián fèng jīn zhǐ jià sòng shèng sēng děng yǐ dào táng guó jiāng jīng jiāo nà jīn tè jiǎo zhǐ

八金刚引他师徒进去，对如来道：“弟子前奉金旨，驾送圣僧等，已到唐国，将经交纳，今特缴旨。

suì jiào táng sēng děng jìn qián shòu zhí

”遂叫唐僧等近前受职。

rú lái dào shèng sēng rǔ qián shì yuán shì wǒ zhī èr tú míng huàn jīn chán zi

如来道：“圣僧，汝前世原是我之二徒，名唤金蝉子。

yīn wèi rǔ bù tīng shuō fǎ qīng màn wǒ zhī dà jiào gù biǎn rǔ zhī zhēn líng zhuǎn shēng dōng tǔ

因为汝不听说法，轻慢我之大教，故贬汝之真灵，转生东土。

jīn xǐ guī yī bǐng wǒ jiā chí yòu chéng wú jiào qǔ qù zhēn jīng shén yǒu gōng guǒ jiā shēng dà zhí zhèng guǒ rǔ wèi zhān tán gōng dé fú

今喜皈依，秉我迦持，又乘吾教，取去真经，甚有功果，加升大职正果，汝为旃檀功德佛。

sūn wù kōng rǔ yīn dà nào tiān gōng wú yǐ shén shēn fǎ lì yā zài wǔ xíng shān xià xìng tiān zāi mǎn zú guī yú shì jiào qiě xǐ rǔ yǐn è yáng shàn zài tú zhōng liàn mó jiàng guài yǒu gōng quán zhōng quán shǐ jiā shēng dà zhí zhèng guǒ rǔ wèi dòu zhàn shèng fú

孙悟空，汝因大闹天宫，吾以甚深法力，压在五行山下，幸天灾满足，归于释教，且喜汝隐恶扬善，在途中炼魔降怪有功，全终全始，加升大职正果，汝为斗战胜佛。

zhū wù néng

猪悟能，

rǔ běn tiān hé shuǐ shén

汝本天河水神，

tiān péng yuán shuài

天蓬元帅，

wèi rǔ pán táo huì shàng xù jiǔ xì le xiān é

为汝蟠桃会上酗酒戏了仙娥，

biǎn rǔ xià jiè tóu tāi

贬汝下界投胎，

shēn rú chù lèi

身如畜类，

xìng rǔ jì ài rén shēn

幸汝记爱人身，

zài fú líng shān yún zhàn dòng zào niè

在福陵山云栈洞造孽，

xǐ guī dà jiào

喜归大教，

rù wú shā mén

入吾沙门，

bǎo shèng sēng zài lù

保圣僧在路，

què yòu yǒu wán xīn

却又有顽心，

sè qíng wèi mǐn

色情未泯，

yīn rǔ tiāo dàn yǒu gōng

因汝挑担有功，

jiā shēng rǔ zhí zhèng guǒ

加升汝职正果，

zuò jìng tán shǐ zhě

做净坛使者。

bā jiè kǒu zhōng rǎng dào tā men dōu chéng fó rú hé bǎ wǒ zuò gè jìng tán shǐ zhě

”八戒口中嚷道：“他们都成佛，如何把我做个净坛使者？

rú lái dào yīn rǔ kǒu zhuàng shēn yōng shí cháng kuān dà

”如来道：“因汝口壮身慵，食肠宽大。

gài tiān xià sì dà bù zhōu zhān yǎng wú jiào zhě shén duō fán zhū fó shì jiào rǔ jìng tán nǎi shì gè yǒu shòu yòng de pǐn jí rú hé bù hǎo

盖天下四大部洲，瞻仰吾教者甚多，凡诸佛事，教汝净坛，乃是个有受用的品级，如何不好！

shā wù jìng rǔ běn shì juàn lián dà jiàng xiān yīn pán táo huì shàng dǎ suì bō li zhǎn biǎn rǔ xià jiè rǔ luò yú liú shā hé shāng shēng chī rén zào niè xìng guī wú jiào chéng jìng jiā chí bǎo hù shèng sēng dēng shān qiān mǎ yǒu gōng jiā shēng dà zhí zhèng guǒ wèi jīn shēn luó hàn

沙悟净，汝本是卷帘大将，先因蟠桃会上打碎玻璃盏，贬汝下界，汝落于流沙河，伤生吃人造孽，幸皈吾教，诚敬迦持、保护圣僧，登山牵马有功，加升大职正果，为金身罗汉。

yòu jiào nà bái mǎ rǔ běn shì xī yáng dà hǎi guǎng jìn lóng wáng zhī zǐ

”又叫那白马：“汝本是西洋大海广晋龙王之子，

yīn rǔ wéi nì fù mìng

因汝违逆父命，

fàn liǎo bù xiào zhī zuì

犯了不孝之罪，

xìng de guī shēn guī fǎ

幸得皈身皈法，

guī wǒ shā mén

皈我沙门，

měi rì jiā kuī nǐ tuó fù shèng sēng lái xi

每日家亏你驮负圣僧来西，

yòu kuī nǐ tuó fù shèng jīng qù dōng

又亏你驮负圣经去东，

yì yǒu gōng zhě

亦有功者，

jiā shēng rǔ zhí zhèng guǒ

加升汝职正果，

wèi bā bù tiān lóng mǎ

为八部天龙马。

zhǎng lǎo sì zhòng jù gè kòu tóu xiè ēn

”长老四众，俱各叩头谢恩。

mǎ yì xiè ēn qì réng mìng jiē dì yǐn le mǎ xià líng shān hòu yá huà lóng chí biān jiāng mǎ tuī rù chí zhōng

马亦谢恩讫，仍命揭谛引了马下灵山后崖化龙池边，将马推入池中。

xū yú jiān nà mǎ dǎ gè zhǎn shēn jí tuì le máo pí huàn le tóu jiǎo hún shēn shàng zhǎng qǐ jīn lín sāi hàn xià shēng chū yín xū yī shēn ruì qì sì zhǎo xiáng yún fēi chū huà lóng chí pán rào zài shān mén lǐ qíng tiān huá biǎo zhù shàng zhū fú zàn yáng rú lái de dà fǎ

须臾间，那马打个展身，即退了毛皮，换了头角，浑身上长起金鳞，腮颔下生出银须，一身瑞气，四爪祥云，飞出化龙池，盘绕在山门里擎天华表柱上，诸佛赞扬如来的大法。

sūn xíng zhě què yòu duì táng sēng dào shī fu cǐ shí wǒ yǐ chéng fó yǔ nǐ yì bān mò chéng hái dài jīn gū r nǐ hái niàn shèn me jǐn gū zhòu r lēi wǒ

孙行者却又对唐僧道：“师父，此时我已成佛，与你一般，莫成还戴金箍儿，你还念甚么《紧箍咒》儿-勒我？

chèn zǎo er niàn gè sōng gū er zhòu tuō xià lái dǎ de fěn suì qiè mò jiào nà shèn me pú sà zài qù zhuō nòng tā rén

趁早儿念个松箍儿咒，脱下来，打得粉碎，切莫叫那甚么菩萨再去捉弄他人。

táng sēng dào dāng shí zhǐ wèi nǐ nán guǎn gù yǐ cǐ fǎ zhì zhī

唐僧道：“当时只为你难管，故以此法制之。

jīn yǐ chéng fó zì rán qù yǐ qǐ yǒu hái zài nǐ tóu shàng zhī lǐ

今已成佛，自然去矣，岂有还在你头上之理！

nǐ shì mō mō kàn

你试摸摸看。

xíng zhě jǔ shǒu qù mō yī mō guǒ rán wú zhī

”行者举手去摸一摸，果然无之。

cǐ shí zhān tán fú dòu zhàn fú jìng tán shǐ zhě jīn shēn luó hàn jù zhèng guǒ le běn wèi tiān lóng mǎ yì zì guī zhēn

此时旃檀佛、斗战佛、净坛使者、金身罗汉，俱正果了本位，天龙马亦自归真。

yǒu shī wèi zhèng shī yuē yī tǐ zhēn rú zhuǎn luò chén hé hé sì xiāng fù xiū shēn

有诗为证，诗曰：一体真如转落尘，合和四相复修身。

wǔ xíng lùn sè kōng hái jì bǎi guài xū míng zǒng mò lùn

五行论色空还寂，百怪虚名总莫论。

zhèng guǒ zhān tán guī dà jué wán chéng pǐn zhí tuō chén lún

正果旃檀皈大觉，完成品职脱沉沦。

jīng zhuàn tiān xià ēn guāng kuò wǔ shèng gāo jū bù èr mén

经传天下恩光阔，五圣高居不二门。

wǔ shèng guǒ wèi zhī shí zhū zhòng fó zǔ pú sà shèng sēng luó hàn jiē dì bǐ qiū yōu pó yí sāi gè shān gè dòng de shén xiān dà shén dīng jiǎ gōng cáo qié lán tǔ dì yī qiè dé dào de shī xian shǐ chū jù lái tīng jiǎng zhì cǐ gè guī fāng wèi

五圣果位之时，诸众佛祖、菩萨、圣僧、罗汉、揭谛、比丘、优婆夷塞，各山各洞的神仙、大神、丁甲、功曹、伽蓝、土地，一切得道的师仙，始初俱来听讲，至此各归方位。

nǐ kàn nà líng jiù fēng tóu jù xiá cǎi jí lè shì jiè jí xiáng yún

你看那：灵鹫峰头聚霞彩，极乐世界集祥云。

jīn lóng wěn wò yù hǔ ān rán

金龙稳卧，玉虎安然。

wū tù rèn suí lái wǎng guī shé píng rǔ pán xuán

乌兔任随来往，龟蛇凭汝盘旋。

dān fèng qīng luán qíng shuǎng shuǎng xuán yuán bái lù yì yí yí

丹凤青鸾情爽爽，玄猿白鹿意怡怡。

bā jié qí huā sì shí xiān guǒ

八节奇花，四时仙果。

qiáo sōng gǔ guì cuì bǎi xiū huáng

乔松古桧，翠柏修篁。

wǔ sè méi shí kāi shí jié wàn nián táo shí shú shí xīn

五色梅时开时结，万年桃时熟时新。

qiān guǒ qiān huā zhēng xiù yì tiān ruì ǎi fēn yún

千果千花争秀，一天瑞霭纷纭。

dà zhòng hé zhǎng guī yī dōu niàn nā mó rán dēng shàng gǔ fú

大众合掌皈依，都念：南无燃灯上古佛。

nā mó yào shī liú lí guāng wáng fú

南无药师琉璃光王佛。

nā mó shì jiā móu ní fó

南无释迦牟尼佛。

nā mó guò qù wèi lái xiàn zài fú

南无过去未来现在佛。

nā mó qīng jìng xǐ fú

南无清净喜佛。

nā mó pí lú shī fú

南无毗卢尸佛。

nā mó bǎo zhuàng wáng fú

南无宝幢王佛。

nā mó mí lè zūn fú

南无弥勒尊佛。

nā mó ē mí tuó fó

南无阿弥陀佛。

nā mó wú liàng shòu fó

南无无量寿佛。

nā mó jiē yǐn guī zhēn fú

南无接引归真佛。

nā mó jīn gāng bù huài fú

南无金刚不坏佛。

nā mó bǎo guāng fú

南无宝光佛。

nā mó lóng zūn wáng fú

南无龙尊王佛。

nā mó jīng jìn shàn fú

南无精进善佛。

nā mó bǎo yuè guāng fú

南无宝月光佛。

nā mó xiàn wú yú fú

南无现无愚佛。

nā mó pó liú nà fú

南无婆留那佛。

nā mó nà luō yán fú

南无那罗延佛。

nā mó gōng dé huá fú

南无功德华佛。

nā mó cái gōng dé fú

南无才功德佛。

nā mó shàn yóu bù fú

南无善游步佛。

nā mó zhān tán guāng fú

南无旃檀光佛。

nā mó mó ní chuáng fú

南无摩尼幢佛。

nā mó huì jù zhào fú

南无慧炬照佛。

nā mó hǎi dé guāng míng fú

南无海德光明佛。

nā mó dà cí guāng fú

南无大慈光佛。

nā mó cí lì wáng fú

南无慈力王佛。

nā mó xián shàn shǒu fú

南无贤善首佛。

nā mó guǎng zhǔ yán fú

南无广主严佛。

nā mó jīn huá guāng fú

南无金华光佛。

nā mó cái guāng míng fú

南无才光明佛。

nā mó zhì huì shèng fú

南无智慧胜佛。

nā mó shì jìng guāng fú

南无世静光佛。

nā mó rì yuè guāng fú

南无日月光佛。

nā mó rì yuè zhū guāng fú

南无日月珠光佛。

nā mó huì chuáng shèng wáng fú

南无慧幢胜王佛。

nā mó miào yīn shēng fú

南无妙音声佛。

nā mó cháng guāng chuáng fú

南无常光幢佛。

nā mó guān shì dēng fú

南无观世灯佛。

nā mó fǎ shèng wáng fú

南无法胜王佛。

nā mó xū mí guāng fú

南无须弥光佛。

nā mó dà huì lì wáng fú

南无大慧力王佛。

nā mó jīn hǎi guāng fú

南无金海光佛。

nā mó dà tōng guāng fú

南无大通光佛。

nā mó cái guāng fú

南无才光佛。

nā mó zhān tán gōng dé fú

南无旃檀功德佛。

nā mó dòu zhàn shèng fú

南无斗战胜佛。

nā mó guān shì yīn pú sà

南无观世音菩萨。

nā mó dà shì zhì pú sà

南无大势至菩萨。

nā mó wén shū pú sà

南无文殊菩萨。

nā mó pǔ xián pú sà

南无普贤菩萨。

nā mó qīng jìng dà hǎi zhòng pú sà

南无清净大海众菩萨。

nā mó lián chí hǎi huì fú pú sà

南无莲池海会佛菩萨。

nā mó xī tiān jí lè zhū pú sà

南无西天极乐诸菩萨。

nā mó sān qiān jiē dì dà pú sà

南无三千揭谛大菩萨。

nā mó wǔ bǎi ā luó dà pú sà

南无五百阿罗大菩萨。

nā mó bǐ qiū yí sāi ní pú sà

南无比丘夷塞尼菩萨。

nā mó wú biān wú liàng fǎ pú sà

南无无边无量法菩萨。

nā mó jīn gāng dà shì shèng pú sà

南无金刚大士圣菩萨。

nā mó jìng tán shǐ zhě pú sà

南无净坛使者菩萨。

nā mó bā bǎo jīn shēn luó hàn pú sà

南无八宝金身罗汉菩萨。

nā mó bā bù tiān lóng guǎng lì pú sà

南无八部天龙广力菩萨。

rú shì děng yī qiè shì jiè zhū fú yuàn yǐ cǐ gōng dé zhuāng yán fú jìng tǔ

如是等一切世界诸佛，愿以此功德，庄严佛净土。

shàng bào sì zhòng ēn xià jì sān tú kǔ

上报四重恩，下济三途苦。

ruò yǒu jiàn wén zhě xī fā pú tí xīn

若有见闻者，悉发菩提心。

tóng shēng jí lè guó jǐn bào cǐ yī shēn

同生极乐国，尽报此一身。

shí fāng sān shì yī qiè fú zhū zūn pú sà mó hē sà mó hē bō rě bō luó mì

十方三世一切佛，诸尊菩萨摩诃萨，摩诃般若波罗密。

xī yóu jì zhì cǐ zhōng

”《西游记》至此终——