第三十一回 — 西游记 — 吴承恩

zhū bā jiè yì jī hóu wáng sūn xíng zhě zhì xiáng yāo guài

猪八戒义激猴王孙行者智降妖怪

yì jié kǒng huái fǎ guī běn xìng

义结孔怀，法归本性。

jīn shùn mù xún chéng zhèng guǒ xīn yuán mù mǔ hé dān yuán

金顺木驯成正果，心猿木母合丹元。

gòng dēng jí lè shì jiè tóng lái bù èr fǎ mén

共登极乐世界，同来不二法门。

jīng nǎi xiū xíng zhī zǒng jìng fú pèi zì jǐ zhī yuán shén

经乃修行之总径，佛配自己之元神。

xiōng hé dì huì chéng sān qì yāo yǔ mó sè yīng wǔ xíng

兄和弟会成三契，妖与魔色应五行。

jiǎn chú liù mén qù jí fù dà léi yīn

剪除六门趣，即赴大雷音。

què shuō nà dāi zi bèi yī wō hóu zi zhuō zhù le káng tái chě lā bǎ yī jiàn zhí duō zi jiū pò kǒu lǐ láo lao dāo dāo de zì jiā niàn sòng dào bà le

却说那呆子被一窝猴子捉住了，扛抬扯拉，把一件直裰子揪破，口里劳劳叨叨的，自家念诵道：“罢了！

bà le

罢了！

zhè yī qù yǒu gè dǎ shā de qíng le

这一去有个打杀的情了！

bù yī shí dào dòng kǒu

”不一时，到洞口。

nà dà shèng zuò zài shí yá zhī shàng mà dào nǐ zhè nǎng kāng de liè huò

那大圣坐在石崖之上，骂道：“你这馕糠的劣货！

nǐ qù biàn bà le zěn me mà wǒ

你去便罢了，怎么骂我？

bā jiè guì zài dì xià dào gē a wǒ bù céng mà nǐ ruò mà nǐ jiù jué le shé tou gēn

”八戒跪在地下道：“哥啊，我不曾骂你，若骂你，就嚼了舌头根。

wǒ zhǐ shuō gē ge bù qù wǒ zì qù bào shī fu biàn liǎo zěn gǎn mà nǐ

我只说哥哥不去，我自去报师父便了，怎敢骂你？

xíng zhě dào nǐ zěn me mán dé guò wǒ

”行者道：“你怎么瞒得过我？

wǒ zhè zuǒ ěr wǎng shàng yī chě xiǎo de sān shí sān tiān rén shuō huà

我这左耳往上一扯，晓得三十三天人说话；

wǒ zhè yòu ěr wǎng xià yī chě xiǎo de shí dài yán wáng yǔ pàn guān suàn zhàng

我这右耳往下一扯，晓得十代阎王与判官算帐。

nǐ jīn zǒu lù bǎ wǒ mà wǒ qǐ bù tīng jiàn

你今走路把我骂，我岂不听见？

bā jiè dào gē a wǒ xiǎo de nǐ zéi tóu shǔ nǎo de yí dìng yòu biàn zuò gè shèn me dōng xī r gēn zhe wǒ tīng de

”八戒道：“哥啊，我晓得你贼头鼠脑的，一定又变作个甚么东西儿，跟着我听的。

xíng zhě jiào xiǎo de men xuǎn dà gùn lái

”行者叫：“小的们，选大棍来！

xiān dǎ èr shí gè jiàn miàn gū guǎi zài dǎ èr shí gè bèi huā rán hòu děng wǒ shǐ tiě bàng yǔ tā sòng xíng

先打二十个见面孤拐，再打二十个背花，然后等我使铁棒与他送行！

bā jiè huāng de kē tóu dào gē ge qiān wàn kàn shī fu miàn shàng ráo le wǒ ba

”八戒慌得磕头道：“哥哥，千万看师父面上，饶了我罢！

xíng zhě dào

”行者道：

wǒ xiǎng nà shī fu hǎo rén yì r li

“我想那师父好仁义儿哩！

bā jiè yòu dào gē ge bù kàn shī fu a qǐng kàn hǎi shàng pú sà zhī miàn ráo le wǒ ba

”八戒又道：“哥哥，不看师父啊，请看海上菩萨之面，饶了我罢！

xíng zhě jiàn shuō qǐ pú sà què yǒu sān fēn r zhuǎn yì dào xiōng dì jì zhè děng shuō wǒ qiě bù dǎ nǐ nǐ què lǎo shí shuō bú yào mán wǒ

行者见说起菩萨，却有三分儿转意道：“兄弟，既这等说，我且不打你，你却老实说，不要瞒我。

nà táng sēng zài nà lǐ yǒu nán nǐ què lái cǐ hōng wǒ

那唐僧在那里有难，你却来此哄我？

bā jiè dào gē ge méi shén nán chǔ shí shì xiǎng nǐ

”八戒道：“哥哥，没甚难处，实是想你。

xíng zhě mà dào

”行者骂道：

zhè gè hǎo dǎ de liè huò

“这个好打的劣货！

nǐ zěn me hái yào zhě xiāo

你怎么还要者嚣？

wǒ lǎo sūn shēn huí shuǐ lián dòng xīn zhú qǔ jīng sēng

我老孙身回水帘洞，心逐取经僧。

nà shī fu bù bù yǒu nán chǔ chù gāi zāi nǐ chèn zǎo er gào sòng wǒ miǎn dǎ

那师父步步有难，处处该灾，你趁早儿告诵我，免打！

bā jiè wén de cǐ yán kòu tóu shàng gào dào gē a fēn míng yào mán zhe nǐ qǐng nǐ qù de bù qī nǐ zhè děng yàng líng

”八戒闻得此言，叩头上告道：“哥啊，分明要瞒着你，请你去的，不期你这等样灵。

ráo wǒ dǎ fàng wǒ qǐ lái shuō ba

饶我打，放我起来说罢。

xíng zhě dào yě bà qǐ lái shuō

”行者道：“也罢，起来说。

zhòng hóu sā kāi shǒu nà dāi zi tiào de qǐ lái liǎng biān luàn zhāng xíng zhě dào nǐ zhāng shèn me

”众猴撒开手，那呆子跳得起来，两边乱张，行者道：“你张甚么？

bā jiè dào kàn kàn nà tiáo lù r kōng kuò hǎo pǎo

”八戒道：“看看那条路儿空阔，好跑。

xíng zhě dào

”行者道：

nǐ pǎo dào nà lǐ

“你跑到那里？

wǒ jiù ràng nǐ xiān zǒu sān rì lǎo sūn zì yǒu běn shì gǎn zhuǎn nǐ lái

我就让你先走三日，老孙自有本事赶转你来！

kuài zǎo shuō lái zhè yī nǎo fā wǒ de xìng zi duàn bù ráo nǐ

快早说来，这一恼发我的性子，断不饶你！

bā jiè dào shí bù mán gē ge shuō zì nǐ huí hòu wǒ yǔ shā sēng bǎo shī fù qián xíng

”八戒道：“实不瞒哥哥说，自你回后，我与沙僧保师父前行。

zhī jiàn yī zuò hēi sōng lín shī fu xià mǎ jiào wǒ huà zhāi

只见一座黑松林，师父下马，教我化斋。

wǒ yīn xǔ yuǎn wú yī gè rén jiā xīn kǔ le lüè zài cǎo lǐ shuì shuì

我因许远，无一个人家，辛苦了，略在草里睡睡。

bù xiǎng shā sēng bié le shī fu yòu lái xún wǒ

不想沙僧别了师父，又来寻我。

nǐ xiǎo de shī fu méi yǒu zuò xìng tā dú bù lín jiān wán jǐng chū de lín jiàn yī zuò huáng jīn bǎo tǎ fàng guāng tā zhǐ dāng sì yuàn bù qī tǎ xià yǒu gè yāo jīng míng huàn huáng páo bèi tā ná zhù

你晓得师父没有坐性，他独步林间玩景，出得林，见一座黄金宝塔放光，他只当寺院，不期塔下有个妖精，名唤黄袍，被他拿住。

hòu biān wǒ yǔ shā sēng huí xún zhǐ jiàn bái mǎ xíng náng bú jiàn shī fu suí xún zhì dòng kǒu yǔ nà guài sī shā

后边我与沙僧回寻，止见白马行囊，不见师父，随寻至洞口，与那怪厮杀。

shī fu zài dòng xìng kuī le yí gè jiù xīng yuán shì bǎo xiàng guó wáng dì sān gè gōng zhǔ bèi nà guài shè lái zhě

师父在洞，幸亏了一个救星，原是宝象国王第三个公主，被那怪摄来者。

tā xiū le yī fēng jiā shū tuō shī fu jì qù suì shuō fāng biàn jiě fàng le shī fu

他修了一封家书，托师父寄去，遂说方便，解放了师父。

dào le guó zhōng dì le shū zǐ nà guó wáng jiù qǐng shī fu xiáng yāo qǔ huí gōng zhǔ

到了国中，递了书子，那国王就请师父降妖，取回公主。

gē a nǐ xiǎo de nà lǎo hé shàng kě huì xiáng yāo

哥啊，你晓得，那老和尚可会降妖？

wǒ èr rén fù qù yǔ zhàn

我二人复去与战。

bù zhī nà guài shén tōng guǎng dà jiāng shā sēng yòu zhuō le wǒ bài zhèn ér zǒu fú zài cǎo zhōng

不知那怪神通广大，将沙僧又捉了，我败阵而走，伏在草中。

nà guài biàn zuò gè jùn qiào wén rén rù cháo yǔ guó wáng rèn qīn bǎ shī fu biàn zuò lǎo hǔ

那怪变做个俊俏文人入朝，与国王认亲，把师父变作老虎。

yòu kuī le bái lóng mǎ yè xiàn lóng shēn qù xún shī fù

又亏了白龙马夜现龙身，去寻师父。

shī fu dào bù céng xún jiàn què yù zhe nà guài zài yín ān diàn yǐn jiǔ

师父倒不曾寻见，却遇着那怪在银安殿饮酒。

tā biàn yī gōng é yǔ tā xún jiǔ wǔ dāo yù chéng jī ér kǎn fǎn bèi tā yòng mǎn táng hóng dǎ shāng mǎ tuǐ

他变一宫娥，与他巡酒舞刀，欲乘机而砍，反被他用满堂红打伤马腿。

jiù shì tā jiào wǒ lái qǐng shī xiōng de shuō dào shī xiōng shì gè yǒu rén yǒu yì de jūn zǐ jūn zǐ bù niàn jiù è yí dìng kěn lái jiù shī fu yī nán

就是他教我来请师兄的，说道：“师兄是个有仁有义的君子，君子不念旧恶，一定肯来救师父一难。

wàn wàng gē ge niàn yī rì wèi shī zhōng shēn wéi fù zhī qíng qiān wàn jiù tā yī jiù

’万望哥哥念一日为师、终身为父之情，千万救他一救！

xíng zhě dào nǐ zhè gè dāi zi

”行者道：“你这个呆子！

wǒ lín bié zhī shí céng dīng níng yòu dīng níng shuō dào ruò yǒu yāo mó zhuō zhù shī fu nǐ jiù shuō lǎo sūn shì tā dà tú dì

我临别之时，曾叮咛又叮咛，说道：‘若有妖魔捉住师父，你就说老孙是他大徒弟。

zěn me què bù shuō wǒ

’怎么却不说我？

bā jiè yòu sī liang dào qǐng jiàng bù rú jī jiàng děng wǒ jī tā yī jī

”八戒又思量道：“请将不如激将，等我激他一激。

dào gē a bù shuō nǐ hái hǎo li zhǐ wèi shuō nǐ tā yī fà wú zhuàng

”道：“哥啊，不说你还好哩，只为说你，他一发无状！

xíng zhě dào zěn me shuō

”行者道：“怎么说？

bā jiè dào wǒ shuō yāo jīng nǐ bú yào wú lǐ mò hài wǒ shī fù

”八戒道：“我说：‘妖精，你不要无礼，莫害我师父！

wǒ hái yǒu gè dà shī xiōng jiào zuò sūn xíng zhě

我还有个大师兄，叫做孙行者。

tā shén tōng guǎng dà shàn néng xiáng yāo

他神通广大，善能降妖。

tā lái shí jiào nǐ sǐ wú zàng shēn zhī dì

他来时教你死无葬身之地！

nà guài wén yán yuè jiā fèn nù mà dào shì gè shèn me sūn xíng zhě wǒ kě pà tā

’那怪闻言，越加忿怒，骂道：‘是个甚么孙行者，我可怕他？

tā ruò lái wǒ bō le tā pí chóu le tā jīn kěn le tā gǔ chī le tā xīn

他若来，我剥了他皮，怞了他筋，啃了他骨，吃了他心！

ráo tā hóu zi shòu wǒ yě bǎ tā duò suì zhe yóu pēng

饶他猴子瘦，我也把他剁碎着油烹！

xíng zhě wén yán jiù qì de zhuā ěr náo sāi bào zào luàn tiào dào shì nà gè gǎn zhè děng mà wǒ

’”行者闻言，就气得抓耳挠腮，暴躁乱跳道：“是那个敢这等骂我！

bā jiè dào gē ge xī nù shì nà huáng páo guài zhè děng mà lái wǒ gù xué yǔ nǐ tīng yě

”八戒道：“哥哥息怒，是那黄袍怪这等骂来，我故学与你听也。

xíng zhě dào xián dì nǐ qǐ lái

”行者道：“贤弟，你起来。

bú shì wǒ qù bù chéng jì shì yāo jīng gǎn mà wǒ wǒ jiù bù néng bù jiàng tā wǒ hé nǐ qù

不是我去不成，既是妖精敢骂我，我就不能不降他，我和你去。

lǎo sūn wǔ bǎi nián qián dà nào tiān gōng pǔ tiān de shén jiāng kàn jiàn wǒ yī gè gè kòng bèi gōng shēn kǒu kǒu chēng hū dà shèng

老孙五百年前大闹天宫，普天的神将看见我，一个个控背躬身，口口称呼大圣。

zhè yāo guài wú lǐ tā gǎn bèi qián miàn hòu mà wǒ

这妖怪无礼，他敢背前面后骂我！

wǒ zhè qù bǎ tā ná zhù suì shī wàn duàn yǐ bào mà wǒ zhī chóu

我这去，把他拿住，碎尸万段，以报骂我之仇！

bào bì wǒ jí huí lái

报毕，我即回来。

bā jiè dào gē ge zhèng shì nǐ zhǐ qù ná le yāo jīng bào le nǐ chóu nà shí lái yǔ bù lái rèn cóng zūn yì

”八戒道：“哥哥，正是，你只去拿了妖精，报了你仇，那时来与不来，任从尊意。

nà hóu cái tiào xià yá zhuàng rù dòng lǐ tuō le yāo yī zhěng yī zhěng jǐn zhí duō shù yī shù hǔ pí qún zhí le tiě bàng jìng chū mén lái

那猴才跳下崖，撞入洞里，脱了妖衣，整一整锦直裰，束一束虎皮裙，执了铁棒，径出门来。

huāng de nà qún hóu lán zhù dào dà shèng yé ye nǐ wǎng nà lǐ qù

慌得那群猴拦住道：“大圣爷爷，你往那里去？

dài qiè wǒ men shuǎ zǐ jǐ nián yě hǎo

带挈我们耍子几年也好。

xíng zhě dào xiǎo de men nǐ shuō nà lǐ huà

”行者道：“小的们，你说那里话！

wǒ bǎo táng sēng de zhè zhuāng shì tiān shàng de xià dōu xiǎo de sūn wù kōng shì táng sēng de tú dì

我保唐僧的这桩事，天上地下，都晓得孙悟空是唐僧的徒弟。

tā dào bú shì gǎn wǒ huí lái dǎo shì jiào wǒ lái jiā kàn kàn sòng wǒ lái jiā zì zài shuǎ zǐ

他倒不是赶我回来，倒是教我来家看看，送我来家自在耍子。

rú jīn zhǐ yīn zhè jiàn shì nǐ men què dōu yào zǐ xì kān shǒu jiā yè yī shí chā liǔ zāi sōng wú de fèi zhuì dài wǒ hái qù bǎo táng sēng qǔ jīng huí dōng tǔ

如今只因这件事，你们却都要仔细看守家业，依时插柳栽松，毋得废坠，待我还去保唐僧，取经回东土。

gōng chéng zhī hòu réng huí lái yǔ nǐ men gòng lè tiān zhēn

功成之后，仍回来与你们共乐天真。

zhòng hóu gè gè lǐng mìng

”众猴各各领命。

nà dà shèng cái hé bā jiè xié shǒu jià yún lí le dòng guò le dōng yáng dà hǎi zhì xi àn zhù yún guāng jiào dào xiōng dì nǐ qiě zài cǐ màn xíng děng wǒ xià hǎi qù jìng jìng shēn zi

那大圣才和八戒携手驾云，离了洞，过了东洋大海，至西岸，住云光，叫道：“兄弟，你且在此慢行，等我下海去净净身子。

bā jiè dào máng máng de zǒu lù qiě jìng shèn me shēn zi

”八戒道：“忙忙的走路，且净甚么身子？

xíng zhě dào nǐ nà lǐ zhī dào wǒ zì cóng huí lái zhè jǐ rì nòng de shēn shàng yǒu xiē yāo jīng qì le

”行者道：“你那里知道，我自从回来，这几日弄得身上有些妖精气了。

shī fu shì gè ài gān jìng de kǒng pà xián wǒ

师父是个爱干净的，恐怕嫌我。

bā jiè yú cǐ shǐ shí de xíng zhě shì piàn zhēn xīn gèng wú tā yì

”八戒于此始识得行者是片真心，更无他意。

xū yú xǐ bì fù jià yún xi jìn zhī jiàn nà jīn tǎ fàng guāng bā jiè zhǐ dào nà bú shì huáng páo guài jiā

须臾洗毕，复驾云西进，只见那金塔放光，八戒指道：“那不是黄袍怪家？

shā sēng hái zài tā jiā lǐ

沙僧还在他家里。

xíng zhě dào nǐ zài kōng zhōng děng wǒ xià qù kàn kàn nà mén qián rú hé hǎo yǔ yāo jīng jiàn zhèn

”行者道：“你在空中，等我下去看看那门前如何，好与妖精见阵。

bā jiè dào bú yào qù yāo jīng bù zài jiā

”八戒道：“不要去，妖精不在家。

xíng zhě dào wǒ xiǎo de

”行者道：“我晓得。

hǎo hóu wáng àn luò xiáng guāng jìng zhì dòng mén wài guān kàn zhī jiàn yǒu liǎng gè xiǎo hái zi zài nà lǐ shǐ wān tóu gùn dǎ máo qiú qiǎng wō shuǎ zǐ li

”好猴王，按落祥光，径至洞门外观看，只见有两个小孩子，在那里使弯头棍，打毛球，抢窝耍子哩。

yí gè yǒu shí lái suì yí gè yǒu bā jiǔ suì le

一个有十来岁，一个有八九岁了。

zhèng xì chù bèi xíng zhě gǎn shàng qián yě bù guǎn tā shì zhāng jiā lǐ jiā de yī bǎ zhuā zhe dǐng dā zǐ tí jiāng guò lái

正戏处，被行者赶上前，也不管他是张家李家的，一把抓着顶搭子，提将过来。

nà hái zi chī le hu kǒu lǐ jiā mà dài kū de luàn rǎng jīng dòng nà bō yuè dòng de xiǎo yāo jí bào yǔ gōng zhǔ dào

那孩子吃了唬，口里夹骂带哭的乱嚷，惊动那波月洞的小妖，急报与公主道：

nǎi nai bù zhī shén rén bǎ èr wèi gōng zǐ qiǎng qù yě

“奶奶，不知甚人把二位公子抢去也！

yuán lái nà liǎng gè hái zi shì gōng zhǔ yǔ nà guài shēng de

”原来那两个孩子是公主与那怪生的。

gōng zhǔ wén yán máng máng zǒu chū dòng mén lái zhī jiàn xíng zhě tí zhe liǎng gè hái zi zhàn zài nà gāo yá zhī shàng yì yù wǎng xià guàn huāng de nà gōng zhǔ lì shēng gāo jiào dào

公主闻言，忙忙走出洞门来，只见行者提着两个孩子，站在那高崖之上，意欲往下掼，慌得那公主厉声高叫道：

nà hàn zi wǒ yǔ nǐ méi shén xiāng gān zěn me bǎ wǒ ér zi ná qù

“那汉子，我与你没甚相干，怎么把我儿子拿去？

tā lǎo zi lì hài yǒu xiē chā cuò jué bù yǔ nǐ gān xiū

他老子利害，有些差错，决不与你干休！

xíng zhě dào nǐ bù rèn de wǒ

”行者道：“你不认得我？

wǒ shì nà táng sēng de dà tú dì sūn wù kōng xíng zhě

我是那唐僧的大徒弟孙悟空行者。

wǒ yǒu gè shī dì shā hé shàng zài nǐ dòng lǐ nǐ qù fàng tā chū lái wǒ bǎ zhè liǎng gè hái ér hái nǐ shì zhè bān liǎng gè huàn yí gè hái shì nǐ pián yí

我有个师弟沙和尚在你洞里，你去放他出来，我把这两个孩儿还你，似这般两个换一个，还是你便宜。

nà gōng zhǔ wén yán jí wǎng lǐ miàn hē tuì nà jǐ gè bǎ mén de xiǎo yāo qīn dòng shǒu bǎ shā sēng jiě le

”那公主闻言，急往里面，喝退那几个把门的小妖，亲动手，把沙僧解了。

shā sēng dào gōng zhǔ nǐ mò jiě wǒ kǒng nǐ nà guài lái jiā wèn nǐ yào rén dài lèi nǐ shòu qì

沙僧道：“公主，你莫解我，恐你那怪来家，问你要人，带累你受气。

gōng zhǔ dào zhǎng lǎo a nǐ shì wǒ de ēn rén nǐ tì wǒ shé biàn le jiā shū jiù le wǒ yī mìng wǒ yě liú xīn fàng nǐ

”公主道：“长老啊，你是我的恩人，你替我折辩了家书，救了我一命，我也留心放你。

bù qī dòng mén zhī wài nǐ yǒu gè dà shī xiōng sūn wù kōng lái le jiào wǒ fàng nǐ li

不期洞门之外，你有个大师兄孙悟空来了，叫我放你哩。

ǎi

”噫！

nà shā sēng yī wén sūn wù kōng de sān gè zì hǎo biàn sì tí hú guàn dǐng gān lù zī xīn yī miàn tiān shēng xǐ mǎn qiāng dōu shì chūn yě bù shì wén de gè rén lái jiù rú shi zhe yī fāng jīn yù yì bān

那沙僧一闻孙悟空的三个字，好便似醍醐灌顶，甘露滋心，一面天生喜，满腔都是春，也不似闻得个人来，就如拾着一方金玉一般。

nǐ kàn tā shǒu fó yī zǒu chū mén lái duì xíng zhě shī lǐ dào gē ge nǐ zhēn shì cóng tiān ér jiàng yě

你看他-手佛衣，走出门来，对行者施礼道：“哥哥，你真是从天而降也！

wàn qǐ jiù wǒ yī jiù

万乞救我一救！

xíng zhě xiào dào nǐ zhè gè shā ní

”行者笑道：“你这个沙尼！

shī fu niàn jǐn gū er zhòu kě kěn tì wǒ fāng biàn yī shēng

师父念《紧箍儿咒》，可肯替我方便一声？

dōu nòng zuǐ shī zhǎn

都弄嘴施展！

yào bǎo shī fù rú hé bù zǒu xī fāng lù què zài zhè lǐ dūn shèn me

要保师父，如何不走西方路，却在这里蹲甚么？

shā sēng dào gē ge bù bì shuō le jūn zǐ jì wǎng bù jiù

”沙僧道：“哥哥，不必说了，君子既往不咎。

wǒ děng shì gè bài jūn zhī jiàng bù kě yǔ yǒng jiù wǒ jiù r ba

我等是个败军之将，不可语勇，救我救儿罢！

xíng zhě dào nǐ shàng lái

”行者道：“你上来。

shā sēng cái zòng shēn tiào shàng shí yá

沙僧才纵身跳上石崖。

què shuō nà bā jiè tíng lì kōng zhōng kàn jiàn shā sēng chū dòng jí àn xià yún tóu jiào shēng

却说那八戒停立空中，看见沙僧出洞，即按下云头，叫声：

shā xiōng dì xīn rěn

“沙兄弟，心忍！

xīn rěn

心忍！

shā sēng jiàn shēn dào èr gē nǐ cóng nà lǐ lái

”沙僧见身道：“二哥，你从那里来？

bā jiè dào wǒ zuó rì bài zhèn yè jiān jìn chéng huì le bái mǎ zhī shī fu yǒu nán bèi huáng páo shǐ fǎ biàn zuò gè lǎo hǔ

”八戒道：“我昨日败阵，夜间进城，会了白马，知师父有难，被黄袍使法，变做个老虎。

nà bái mǎ yǔ wǒ shāng yì qǐng shī xiōng lái de

那白马与我商议，请师兄来的。

xíng zhě dào dāi zi qiě xiū xù kuò bǎ zhè liǎng gè hái zi nǐ liǎng rén bào zhe xiān jìn nà bǎo xiàng chéng qù jī nà guài lái děng wǒ zài zhè lǐ dǎ tā

”行者道：“呆子，且休叙阔，把这两个孩子，你两人抱着，先进那宝象城去激那怪来，等我在这里打他。

shā sēng dào gē a zěn me yàng jī tā

”沙僧道：“哥啊，怎么样激他？

xíng zhě dào nǐ liǎng gè jià qǐ yún zhàn zài nà jīn luán diàn shàng mò fēn hǎo è bǎ nà hái zi wǎng nà bái yù jiē qián yī guàn

”行者道：“你两个驾起云，站在那金銮殿上，莫分好歹，把那孩子往那白玉阶前一掼。

yǒu rén wèn nǐ shì shèn rén nǐ biàn shuō shì huáng páo yāo jīng de ér zi bèi wǒ liǎng gè ná jiāng lái yě

有人问你是甚人，你便说是黄袍妖精的儿子，被我两个拿将来也。

nà guài tīng jiàn guǎn qíng huí lái wǒ què bù xū jìn chéng yǔ tā dòu le

那怪听见，管情回来，我却不须进城与他斗了。

ruò zài chéng shàng sī shā bì yào pēn yún āi wù bō tǔ yáng chén jīng rǎo nà cháo tíng yǔ duō guān lí shù jù bù ān yě

若在城上厮杀，必要喷云嗳雾，播土扬尘，惊扰那朝廷与多官黎庶，俱不安也。

bā jiè xiào dào gē ge nǐ dàn gàn shì jiù zuǒ wǒ men

”八戒笑道：“哥哥，你但干事，就左我们。

xíng zhě dào rú hé wèi zuǒ nǐ

”行者道：“如何为左你？

bā jiè dào zhè liǎng gè hái zi bèi nǐ zhuā lái yǐ cǐ hu pò dǎn le zhè yī huì shēng dōu kū yǎ zài yī huì bì sǐ wú yí

”八戒道：“这两个孩子，被你抓来，已此唬破胆了，这一会声都哭哑，再一会必死无疑。

wǒ men ná tā wǎng xià yī guàn guàn zuò gè ròu zi nà guài gǎn shàng kěn fàng

我们拿他往下一掼，掼做个肉-子，那怪赶上肯放？

dìng yào wǒ liǎng gè cháng mìng

定要我两个偿命。

nǐ què hái bú shì gè gān jìng rén

你却还不是个干净人？

lián jiàn zhèng yě méi nǐ nǐ què bú shì zuǒ wǒ men

连见证也没你，你却不是左我们？

xíng zhě dào tā ruò chě nǐ nǐ liǎng gè jiù yǔ tā dǎ jiāng zhè lǐ lái

”行者道：“他若扯你，你两个就与他打将这里来。

zhè lǐ yǒu zhàn chǎng kuān kuò wǒ zài cǐ děng hòu dǎ tā

这里有战场宽阔，我在此等候打他。

shā sēng dào zhèng shì zhèng shì dà gē shuō de yǒu lǐ

”沙僧道：“正是正是，大哥说得有理。

wǒ men qù lái

我们去来。

tā liǎng gè cái yǐ zhàng wēi fēng jiāng hái zi ná qù

”他两个才倚仗威风，将孩子拿去。

xíng zhě jí tiào xià shí yá dào tā tǎ mén zhī xià nà gōng zhǔ dào nǐ zhè hé shàng quán wú xìn yì

行者即跳下石崖，到他塔门之下，那公主道：“你这和尚，全无信义！

nǐ shuō fàng le nǐ shī dì jiù yǔ wǒ hái ér zěn me nǐ shī dì fàng qù bǎ wǒ hái ér yòu liú fǎn lái wǒ mén shǒu zuò shèn

你说放了你师弟，就与我孩儿，怎么你师弟放去，把我孩儿又留，反来我门首做甚？

xíng zhě péi xiào dào gōng zhǔ xiū guài nǐ lái de rì zi yǐ jiǔ dài nǐ lìng láng qù rèn tā wài gōng qù li

”行者陪笑道：“公主休怪，你来的日子已久，带你令郎去认他外公去哩。

gōng zhǔ dào hé shàng mò wú lǐ wǒ nà huáng páo láng bǐ zhòng bù tóng

”公主道：“和尚莫无礼，我那黄袍郎比众不同。

nǐ ruò hu le wǒ de hái ér yǔ tā nuó nuó jīng shì

你若唬了我的孩儿，与他挪挪惊是。

xíng zhě xiào dào gōng zhǔ a wéi rén shēng zài tiān dì zhī jiān zěn me biàn shì dé zuì

”行者笑道：“公主啊，为人生在天地之间，怎么便是得罪？

gōng zhǔ dào wǒ xiǎo de

公主道：“我晓得。

xíng zhě dào nǐ nǚ liú jiā xiǎo de shèn me

”行者道：“你女流家，晓得甚么？

gōng zhǔ dào

”公主道：

wǒ zì yòu zài gōng céng shòu fù mǔ jiào xùn

“我自幼在宫，曾受父母教训。

jì de gǔ shū yún wǔ xíng zhī shǔ sān qiān ér zuì mò dà yú bù xiào

记得古书云，五刑之属三千，而罪莫大于不孝。

xíng zhě dào nǐ zhèng shì gè bù xiào zhī rén

”行者道：“你正是个不孝之人。

gài fù xī shēng wǒ mǔ xī jū wǒ

盖父兮生我，母兮鞠我。

āi āi fù mǔ shēng wǒ qú láo

哀哀父母，生我劬劳！

gù xiào zhě bǎi xíng zhī yuán wàn shàn zhī běn què zěn me jiāng shēn péi bàn yāo jīng gèng bù sī niàn fù mǔ

故孝者，百行之原，万善之本，却怎么将身陪伴妖精，更不思念父母？

fēi děi bù xiào zhī zuì rú hé

非得不孝之罪如何？

gōng zhǔ wén cǐ zhèng yán bàn shǎng jiā ěr hóng miàn chì cán kuì wú dì hū shī kǒu dào zhǎng lǎo zhī yán zuì shàn wǒ qǐ bù sī niàn fù mǔ

”公主闻此正言，半晌家耳红面赤，惭愧无地，忽失口道：“长老之言最善，我岂不思念父母？

zhǐ yīn zhè yāo jīng jiāng wǒ shè piàn zài cǐ tā de fǎ lìng yòu jǐn wǒ de bù lǚ yòu nán lù yuǎn shān yáo wú rén kě chuán yīn xìn

只因这妖精将我摄骗在此，他的法令又谨，我的步履又难，路远山遥，无人可传音信。

yù yào zì jǐn yòu kǒng fù mǔ yí wǒ táo zǒu shì zhōng bù míng

欲要自尽，又恐父母疑我逃走，事终不明。

gù mò nài hé gǒu yán cán chuǎn chéng wèi tiān dì jiān yī dà zuì rén yě

故没奈何，苟延残喘，诚为天地间一大罪人也！

shuō ba lèi rú quán yǒng

”说罢，泪如泉涌。

xíng zhě dào gōng zhǔ bù bì shāng bēi

行者道：“公主不必伤悲。

zhū bā jiè céng gào sù wǒ shuō nǐ yǒu yī fēng shū céng jiù le wǒ shī fù yī mìng nǐ shū shàng yě yǒu sī niàn fù mǔ zhī yì

猪八戒曾告诉我，说你有一封书，曾救了我师父一命，你书上也有思念父母之意。

lǎo sūn lái guǎn yǔ nǐ ná le yāo jīng dài nǐ huí cháo jiàn jià bié xún gè jiā ǒu shì fèng shuāng qīn dào lǎo nǐ yì rú hé

老孙来，管与你拿了妖精，带你回朝见驾，别寻个佳偶，侍奉双亲到老，你意如何？

gōng zhǔ dào hé shàng a nǐ mò yào xín sǐ

”公主道：“和尚啊，你莫要寻死。

zuó zhě nǐ liǎng gè shī dì nà yàng hǎo hàn yě bù céng dǎ dé guò wǒ huáng páo láng

昨者你两个师弟，那样好汉，也不曾打得过我黄袍郎。

nǐ zhè bān yí gè jīn duō gǔ shǎo de shòu guǐ yī sì gè páng xiè mú yàng gǔ tou dōu cháng zài wài miàn yǒu shèn běn shì nǐ gǎn shuō ná yāo mó zhī huà

你这般一个筋多骨少的瘦鬼，一似个螃蟹模样，骨头都长在外面，有甚本事，你敢说拿妖魔之话？

xíng zhě xiào dào nǐ yuán lái méi yǎn sè rèn bù dé rén

”行者笑道：“你原来没眼色，认不得人。

sú yǔ yún suī pào suī dà wú jīn liǎng chèng tā suī xiǎo yā qiān jīn

俗语云：尿泡虽大无斤两，秤铊虽小压千斤。

tā men xiàng mào kōng dà wú yòng zǒu lù kàng fēng chuān yī fèi bù zhǒng huǒ xīn kōng dǐng mén yāo ruǎn chī shí wú gōng

他们相貌，空大无用，走路抗风，穿衣费布，种火心空，顶门腰软，吃食无功。

zán lǎo sūn xiǎo zì xiǎo jīn jié

咱老孙小自小，筋节。

nà gōng zhǔ dào nǐ zhēn gè yǒu shǒu duàn me

”那公主道：“你真个有手段么？

xíng zhě dào wǒ de shǒu duàn nǐ shì yě bù céng kàn jiàn jué huì xiáng yāo jí néng fú guài

”行者道：“我的手段，你是也不曾看见，绝会降妖，极能伏怪。

gōng zhǔ dào nǐ què mò wù le wǒ yé

”公主道：“你却莫误了我耶。

xíng zhě dào jué rán wù nǐ bù dé

”行者道：“决然误你不得。

gōng zhǔ dào nǐ jì huì xiáng yāo fú guài rú jīn què zěn yàng ná tā

”公主道：“你既会降妖伏怪，如今却怎样拿他？

xíng zhě shuō nǐ qiě huí bì huí bì mò zài wǒ zhè yǎn qián tǎng tā lái shí bù hǎo dòng shǒu jiǎo zhǐ kǒng nǐ yǔ tā qíng nóng le shě bù dé tā

”行者说：“你且回避回避，莫在我这眼前，倘他来时，不好动手脚，只恐你与他情浓了，舍不得他。

gōng zhǔ dào wǒ zěn de shě bù dé tā

”公主道：“我怎的舍不得他？

qí jī liú yú cǐ zhě bù dé yǐ ěr

其稽留于此者，不得已耳！

xíng zhě dào nǐ yǔ tā zuò le shí sān nián fū qī qǐ wú qíng yì

”行者道：“你与他做了十三年夫妻，岂无情意？

wǒ ruò jiàn le tā bù yǔ tā ér xì yī gùn biàn shì yī gùn yī quán biàn shì yī quán xū yào dǎ dǎo tā cái de nǐ huí cháo jiàn jià

我若见了他，不与他儿戏，一棍便是一棍，一拳便是一拳，须要打倒他，才得你回朝见驾。

nà gōng zhǔ guǒ rán yī xíng zhě zhī yán wǎng pì jìng chù duǒ bì yě shì tā yīn yuán gāi jìn gù yù zhe dà shèng lái lín

”那公主果然依行者之言，往僻静处躲避，也是他姻缘该尽，故遇着大圣来临。

nà hóu wáng bǎ gōng zhǔ cáng le tā què yáo shēn yī biàn jiù biàn zuò gōng zhǔ yì bān mú yàng huí zhuǎn dòng zhōng zhuān hou nà guài

那猴王把公主藏了，他却摇身一变，就变做公主一般模样，回转洞中，专候那怪。

què shuō bā jiè shā sēng bǎ liǎng gè hái zi ná dào bǎo xiàng guó zhōng wǎng nà bái yù jiē qián xià kě lián dōu guàn zuò gè ròu bǐng xiāng sì xiān xuè bèng liú gǔ hái fěn suì huāng de nà mǎn cháo duō guān bào dào bù hǎo le

却说八戒、沙僧，把两个孩子拿到宝象国中，往那白玉阶前-下，可怜都掼做个肉饼相似，鲜血迸流，骨骸粉碎，慌得那满朝多官报道：“不好了！

bù hǎo le

不好了！

tiān shàng guàn xià liǎng gè rén lái le

天上掼下两个人来了！

bā jiè lì shēng gāo jiào dào nà hái zi shì huáng páo yāo jīng de ér zi bèi lǎo zhū yǔ shā dì ná jiāng lái yě

”八戒厉声高叫道：“那孩子是黄袍妖精的儿子，被老猪与沙弟拿将来也！

nà guài hái zài yín ān diàn sù jiǔ wèi xǐng zhèng shuì mèng jiān tīng de yǒu rén jiào tā míng zì tā jiù fān shēn tái tóu guān kàn zhī jiàn nà yún duān lǐ shì zhū bā jiè shā hé shàng èr rén yāo he

”那怪还在银安殿，宿酒未醒，正睡梦间，听得有人叫他名字，他就翻身，抬头观看，只见那云端里是猪八戒沙和尚二人吆喝。

yāo guài xīn zhōng àn xiǎng dào zhū bā jiè biàn yě bà le shā hé shàng shì wǒ bǎng zài jiā lǐ tā zěn me dé chū lái

妖怪心中暗想道：“猪八戒便也罢了，沙和尚是我绑在家里，他怎么得出来？

wǒ de hún jiā zěn me kěn fàng tā

我的浑家，怎么肯放他？

wǒ de hái ér zěn me dé dào tā shǒu

我的孩儿，怎么得到他手？

zhè pà shì zhū bā jiè bù dé wǒ chū qù yǔ tā jiāo zhàn gù jiāng cǐ jì lái jī wǒ

这怕是猪八戒不得我出去与他交战，故将此计来羁我。

wǒ ruò rèn le zhè gè fàn tóu jiù yǔ tā dǎ a ǎi

我若认了这个泛头，就与他打啊，噫！

wǒ què hái hài jiǔ li

我却还害酒哩！

jiǎ ruò bèi tā zhù shàng yī bǎ què bù miè le zhè gè wēi fēng shí pò le nà gè guān qiào qiě děng wǒ huí jiā kàn kàn shì wǒ de ér zi bú shì wǒ de ér zi zài yǔ tā shuō huà bù chí

假若被他筑上一钯，却不灭了这个威风，识破了那个关窍，且等我回家看看，是我的儿子不是我的儿子，再与他说话不迟。

hǎo yāo guài tā yě bù cí wáng jià zhuǎn shān lín jìng qù dòng zhōng chá xìn xī

”好妖怪，他也不辞王驾，转山林，径去洞中查信息。

cǐ shí cháo zhōng yǐ zhī tā shì gè yāo guài le yuán lái tā yè lǐ chī le yí gè gōng é hái yǒu shí qī gè tuō mìng qù de wǔ gēng shí zòu le guó wáng shuō tā rú cǐ rú cǐ

此时朝中已知他是个妖怪了，原来他夜里吃了一个宫娥，还有十七个脱命去的，五更时，奏了国王，说他如此如此。

yòu yīn tā bù cí ér qù yuè fā zhī tā shì guài nà guó wáng jí zhe duō guān kān shǒu zhe jiǎ lǎo hǔ bù tí

又因他不辞而去，越发知他是怪，那国王即着多官看守着假老虎不题。

què shuō nà guài jìng huí dòng kǒu

却说那怪径回洞口。

xíng zhě jiàn tā lái shí shè fǎ hōng tā bǎ yǎn jǐ le yī jǐ pū sù sù lèi rú yǔ luò r tiān er de de diē jiǎo chuí xiōng yú cǐ dòng lǐ háo táo tòng kū

行者见他来时，设法哄他，把眼挤了一挤，扑簌簌泪如雨落，儿天儿地的，跌脚捶胸，于此洞里嚎啕痛哭。

nà guài yī shí jiān nà lǐ rèn de

那怪一时间那里认得？

shàng qián lǒu zhù dào hún jiā nǐ yǒu hé shì zhè bān fán nǎo

上前搂住道：“浑家，你有何事，这般烦恼？

nà dà shèng biān chéng de guǐ huà niē chū de xū cí lèi wāng wāng de gào dào

”那大圣编成的鬼话，捏出的虚词，泪汪汪的告道：

láng jūn a

“郎君啊！

cháng yán dào nán zǐ wú qī cái méi zhǔ fù nǚ wú fu shēn luò kōng

常言道，男子无妻财没主，妇女无夫身落空！

nǐ zuó rì jìn cháo rèn qīn zěn bù huí lái

你昨日进朝认亲，怎不回来？

jīn zǎo bèi zhū bā jiè jié le shā hé shàng yòu bǎ wǒ liǎng gè hái ér qiǎng qù shì wǒ kǔ gào gèng bù kěn ráo

今早被猪八戒劫了沙和尚，又把我两个孩儿抢去，是我苦告，更不肯饶。

tā shuō ná qù cháo zhōng rèn rèn wài gōng zhè bàn rì bú jiàn hái ér yòu bù zhī cún wáng rú hé nǐ yòu bú jiàn lái jiā jiào wǒ zěn shēng gē shè

他说拿去朝中认认外公，这半日不见孩儿，又不知存亡如何，你又不见来家，教我怎生割舍？

gù cǐ zhǐ bú zhù shāng xīn tòng kū

故此止不住伤心痛哭。

nà guài wén yán xīn zhōng dà nù dào zhēn gè shì wǒ de ér zi

”那怪闻言，心中大怒道：“真个是我的儿子？

xíng zhě dào zhèng shì bèi zhū bā jiè qiǎng qù le

”行者道：“正是，被猪八戒抢去了。

nà yāo mó qì de luàn tiào dào

”那妖魔气得乱跳道：

bà le

“罢了！

bà le

罢了！

wǒ r bèi tā guàn shā le

我儿被他掼杀了！

yǐ shì bù kě huó yě

已是不可活也！

zhǐ hǎo ná nà hé shàng lái yǔ wǒ ér zi cháng mìng bào chóu ba

只好拿那和尚来与我儿子偿命报仇罢！

hún jiā nǐ qiě mò kū nǐ rú jīn xīn lǐ jué dào zěn me

浑家，你且莫哭，你如今心里觉道怎么？

qiě yī zhì yī yī zhì

且医治一医治。

xíng zhě dào wǒ bù zěn de zhǐ shì shě bù dé hái ér kū de wǒ yǒu xiē xīn téng

”行者道：“我不怎的，只是舍不得孩儿，哭得我有些心疼。

yāo mó dào bù dǎ jǐn nǐ qǐng qǐ lái wǒ zhè lǐ yǒu jiàn bǎo bèi zhī zài nǐ nà téng shàng mō yī mō r jiù bù téng le

”妖魔道：“不打紧，你请起来，我这里有件宝贝，只在你那疼上摸一摸儿，就不疼了。

què yào zǐ xì xiū shǐ dà zhǐ r dàn zhe ruò shǐ dà zhǐ r dàn zhe a jiù kàn chū wǒ běn xiàng lái le xíng zhě wén yán xīn zhōng àn xiào dào zhè po guài dào yě lǎo shí bù dòng xíng fǎ jiù zì jiā gōng le

却要仔细，休使大指儿弹着，若使大指儿弹着啊，就看出我本相来了”行者闻言，心中暗笑道：“这泼怪，倒也老实，不动刑法，就自家供了。

děng tā ná chū bǎo bèi lái wǒ shì dàn tā yī dàn kàn tā shì gè shèn me yāo guài

等他拿出宝贝来，我试弹他一弹，看他是个甚么妖怪。

nà guài xié zhe xíng zhě yī zhí xíng dào dòng lǐ shēn yuǎn mì bì zhī chù

”那怪携着行者，一直行到洞里深远密闭之处。

què cóng kǒu zhōng tǔ chū yī jiàn bǎo bèi yǒu jī zǐ dà xiǎo shì yī kē shè lì zǐ líng lóng nèi dān

却从口中吐出一件宝贝，有鸡子大小，是一颗舍利子玲珑内丹。

xíng zhě xīn zhōng àn xǐ dào hǎo dōng xī yé

行者心中暗喜道：“好东西耶！

zhè jiàn wù bù zhī dǎ le duō shǎo zuò gōng liàn le jǐ nián mó nàn pèi le jǐ zhuǎn cí xióng liàn chéng zhè kē nèi dān shè lì

这件物不知打了多少坐工，炼了几年磨难，配了几转雌雄，炼成这颗内丹舍利。

jīn rì dà yǒu yuán fǎ yù zhe lǎo sūn

今日大有缘法，遇着老孙。

nà hóu zi ná jiāng guò lái nà lǐ yǒu shèn me téng chù tè gù yì mō le yī mō yī zhǐ tóu dàn jiāng qù

”那猴子拿将过来，那里有甚么疼处，特故意摸了一摸，一指头弹将去。

nà yāo huāng le pī shǒu lái qiǎng nǐ sī liang nà hóu zi hǎo bù liū sā bǎ nà bǎo bèi yī kǒu xī zài dù lǐ

那妖慌了，劈手来抢，你思量，那猴子好不溜撒，把那宝贝一口吸在肚里。

nà yāo mó zuàn zhe quán tou jiù dǎ bèi xíng zhě yī shǒu gé zhù bǎ liǎn mǒ le yī mǒ xiàn chū běn xiàng dào shēng yāo guài

那妖魔攥着拳头就打，被行者一手隔住，把脸抹了一抹，现出本相，道声“妖怪！

bú yào wú lǐ

不要无礼！

nǐ qiě rèn rèn kàn wǒ shì shuí

你且认认看我是谁？

nà yāo guài jiàn le dà jīng dào ya

”那妖怪见了，大惊道：“呀！

hún jiā nǐ zěn me ná chū zhè yī fù zuǐ liǎn lái yé

浑家，你怎么拿出这一副嘴脸来耶？

xíng zhě mà dào wǒ bǎ nǐ zhè gè po guài

”行者骂道：“我把你这个泼怪！

shuí shì nǐ hún jiā

谁是你浑家？

lián nǐ zǔ zōng yě hái bù rèn de li

连你祖宗也还不认得哩？

nà guài hū rán xǐng wù dào wǒ xiàng yǒu xiē rèn de nǐ li

”那怪忽然省悟道：“我象有些认得你哩。

xíng zhě dào wǒ qiě bù dǎ nǐ nǐ zài rèn rèn kàn

”行者道：“我且不打你，你再认认看。

nà guài dào wǒ suī jiàn nǐ yǎn shú yī shí jiān què xiǎng bù qǐ xìng míng

”那怪道：“我虽见你眼熟，一时间却想不起姓名。

nǐ guǒ shì shuí cóng nà lǐ lái de

你果是谁，从那里来的？

nǐ bǎ wǒ hún jiā gū dǎo zài hé chǔ què lái wǒ jiā zhà yòu wǒ de bǎo bèi

你把我浑家估倒在何处，却来我家诈诱我的宝贝？

zhuó shí wú lǐ

着实无礼！

kě wù

可恶！

xíng zhě dào nǐ shì yě bù rèn de wǒ

”行者道：“你是也不认得我。

wǒ shì táng sēng de dà tú dì jiào zuò sūn wù kōng xíng zhě

我是唐僧的大徒弟，叫做孙悟空行者。

wǒ shì nǐ wǔ bǎi nián qián de jiù zǔ zōng li

我是你五百年前的旧祖宗哩！

nà guài dào méi yǒu zhè huà

”那怪道：“没有这话！

méi yǒu zhè huà

没有这话！

wǒ ná zhù táng sēng shí zhǐ zhī tā yǒu liǎng gè tú dì jiào zuò zhū bā jiè shā hé shàng hé zēng jiàn yǒu rén shuō gè xìng sūn de

我拿住唐僧时，止知他有两个徒弟，叫做猪八戒、沙和尚，何曾见有人说个姓孙的。

nǐ bù zhī shì nà lǐ lái de gè guài wù dào cǐ piàn wǒ

你不知是那里来的个怪物，到此骗我！

xíng zhě dào wǒ bù céng tóng tā èr rén lái shì wǒ shī fù yīn lǎo sūn guàn dǎ yāo guài shā shāng shén duō tā shì gè cí bēi hào shàn zhī rén jiāng wǒ zhú huí gù bù céng tóng tā yí lù xíng zǒu

”行者道：“我不曾同他二人来，是我师父因老孙惯打妖怪，杀伤甚多，他是个慈悲好善之人，将我逐回，故不曾同他一路行走。

nǐ shì bù zhī nǐ zǔ zōng míng xìng

你是不知你祖宗名姓。

nà guài dào nǐ hǎo bù zhàng fū a

”那怪道：“你好不丈夫啊！

jì shòu le shī fu gǎn zhú què yǒu shèn me zuǐ liǎn yòu lái jiàn rén

既受了师父赶逐，却有甚么嘴脸又来见人！

xíng zhě dào nǐ zhè gè po guài qǐ zhī yī rì wéi shī zhōng shēn wéi fù fù zǐ wú gé sù zhī chóu

”行者道：“你这个泼怪，岂知一日为师，终身为父，父子无隔宿之仇！

nǐ shāng hài wǒ shī fù wǒ zěn me bù lái jiù tā

你伤害我师父，我怎么不来救他？

nǐ hài tā biàn yě bà què yòu bèi qián miàn hòu mà wǒ shì zěn de shuō

你害他便也罢，却又背前面后骂我，是怎的说？

yāo guài dào wǒ hé cháng mà nǐ

”妖怪道：“我何尝骂你？

xíng zhě dào shì zhū bā jiè shuō de

”行者道：“是猪八戒说的。

nà guài dào nǐ bú yào xìn tā nà gè zhū bā jiè jiān zhe zuǐ yǒu xiē huì xué lǎo pó shé tou nǐ zěn tīng tā

”那怪道：“你不要信他，那个猪八戒，尖着嘴，有些会学老婆舌头，你怎听他？

xíng zhě dào qiě bù bì jiǎng cǐ xián huà zhǐ shuō lǎo sūn jīn rì dào nǐ jiā lǐ nǐ hǎo dài màn le yuǎn kè

”行者道：“且不必讲此闲话，只说老孙今日到你家里，你好怠慢了远客。

suī wú jiǔ zhuàn kuǎn dài tóu què shì yǒu de kuài kuài jiāng tóu shēn guò lái děng lǎo sūn dǎ yī gùn r dāng chá

虽无酒馔款待，头却是有的，快快将头伸过来，等老孙打一棍儿当茶！

nà guài wén de shuō dǎ hē hē dà xiào dào sūn xíng zhě nǐ chà le jì jiào le

”那怪闻得说打，呵呵大笑道：“孙行者，你差了计较了！

nǐ jì shuō yào dǎ bù gāi gēn wǒ jìn lái

你既说要打，不该跟我进来。

wǒ zhè lǐ dà xiǎo qún yāo hái yǒu bǎi shí ráo nǐ mǎn shēn shì shǒu yě dǎ bù chū wǒ de mén qù

我这里大小群妖，还有百十，饶你满身是手，也打不出我的门去。

xíng zhě dào bú yào hú shuō

”行者道：“不要胡说！

mò shuō bǎi shí gè jiù yǒu jǐ qiān jǐ wàn zhǐ yào yī gè gè chá míng bái le hǎo dǎ gùn gùn wú kōng jiào nǐ duàn gēn jué jì

莫说百十个，就有几千、几万，只要一个个查明白了好打，棍棍无空，教你断根绝迹！

nà guài wén yán jí chuán hào lìng bǎ nà shān qián shān hòu qún yāo dòng lǐ dòng wài zhū guài yī qí diǎn qǐ gè zhí qì xiè bǎ nà sān sì céng mén mì mì lán zǔ bù fàng

”那怪闻言，急传号令，把那山前山后群妖，洞里洞外诸怪，一齐点起，各执器械，把那三四层门，密密拦阻不放。

xíng zhě jiàn le mǎn xīn huān xǐ shuāng shǒu lǐ gùn hē shēng jiào biàn

行者见了，满心欢喜，双手理棍，喝声叫“变！

biàn de sān tóu liù bì bǎ jīn gū bàng huǎng yī huǎng biàn zuò sān gēn jīn gū bàng

”变的三头六臂，把金箍棒幌一幌，变做三根金箍棒。

nǐ kàn tā liù zhī shǒu shǐ zhe sān gēn bàng yí lù dǎ jiāng qù hǎo biàn sì hǔ rù yáng qún yīng lái jī zhà kě lián nà xiǎo guài tāng zhe de tóu rú fěn suì

你看他六只手，使着三根棒，一路打将去，好便似虎入羊群，鹰来鸡栅，可怜那小怪，汤着的，头如粉碎；

guā zhe de xuè shì shuǐ liú

刮着的，血似水流！

wǎng lái zòng héng rú rù wú rén zhī jìng

往来纵横，如入无人之境。

zhǐ shèng yí gè lǎo yāo gǎn chū mén lái mà dào nǐ zhè po hóu qí shí bèi lǎn

止剩一个老妖，赶出门来骂道：“你这泼猴，其实惫懒！

zěn me shàng mén zi qī fù rén jiā

怎么上门子欺负人家！

xíng zhě jí huí tóu yòng shǒu zhāo hū dào nǐ lái

”行者急回头，用手招呼道：“你来！

nǐ lái

你来！

dǎ dǎo nǐ cái shì gōng jì

打倒你，才是功绩！

nà guài wù jǔ bǎo dāo fēn tóu biàn kǎn hǎo xíng zhě chè tiě bàng dí miàn xiāng yíng

那怪物举宝刀，分头便砍，好行者，掣铁棒，觌面相迎。

zhè yī chǎng zài nà shān dǐng shàng bàn yún bàn wù de shā li dà shèng shén tōng dà yāo mó běn shì gāo

这一场在那山顶上，半云半雾的杀哩：大圣神通大，妖魔本事高。

zhè gè héng lǐ shēng jīn bàng nà gè xié jǔ zhàn gāng dāo

这个横理生金棒，那个斜举蘸钢刀。

yōu yōu dāo qǐ míng xiá liàng qīng qīng bàng jià cǎi yún piāo

悠悠刀起明霞亮，轻轻棒架彩云飘。

wǎng lái hù dǐng fān duō cì fǎn fù hún shēn zhuǎn shù zāo

往来护顶翻多次，反复浑身转数遭。

yí gè suí fēng gèng miàn mù yí gè lì dì bǎ shēn yáo

一个随风更面目，一个立地把身摇。

nà gè dà zhēng huǒ yǎn shēn yuán bo zhè gè míng huǎng jīn jīng zhé hǔ yāo

那个大睁火眼伸猿膊，这个明幌金睛折虎腰。

nǐ lái wǒ qù jiāo fēng zhàn dāo yíng bàng jià bù xiāng ráo

你来我去交锋战，刀迎棒架不相饶。

hóu wáng tiě gùn yī sān lüè guài wù gāng dāo àn liù tāo

猴王铁棍依三略，怪物钢刀按六韬。

yí gè guàn xíng shǒu duàn wèi mó zhǔ yí gè guǎng shī fǎ lì bǎo táng sēng

一个惯行手段为魔主，一个广施法力保唐僧。

měng liè de hóu wáng tiān měng liè yīng háo de guài wù zhǎng yīng háo

猛烈的猴王添猛烈，英豪的怪物长英豪。

sǐ shēng bù gù kōng zhōng dǎ dōu wèi táng sēng bài fó yáo

死生不顾空中打，都为唐僧拜佛遥。

tā liǎng gè zhàn yǒu wǔ liù shí hé bù fēn shèng fù

他两个战有五六十合，不分胜负。

xíng zhě xīn zhōng àn xǐ dào zhè gè po guài tā nà kǒu dāo dào yě dǐ de zhù lǎo sūn de zhè gēn bàng

行者心中暗喜道：“这个泼怪，他那口刀，倒也抵得住老孙的这根棒。

děng lǎo sūn diū gè pò zhàn yǔ tā kàn tā kě rèn de

等老孙丢个破绽与他，看他可认得。

hǎo hóu wáng shuāng shǒu jǔ gùn shǐ yí gè gāo tàn mǎ de shì zǐ

”好猴王，双手举棍，使一个高探马的势子。

nà guài bù shí shì jì

那怪不识是计，

jiàn yǒu kòng er

见有空儿，

wǔ zhe bǎo dāo

舞着宝刀，

jìng bēn xià sān lù kǎn

径奔下三路砍，

bèi xíng zhě jí zhuǎn gè dà zhōng píng

被行者急转个大中平，

tiāo kāi tā nà kǒu dāo

挑开他那口刀，

yòu shǐ gè yè dǐ tōu táo shì

又使个叶底偷桃势，

wàng yāo jīng tóu dǐng yī gùn

望妖精头顶一棍，

jiù dǎ de tā wú yǐng wú zōng

就打得他无影无踪，

jí shōu gùn zi kàn chù

急收棍子看处，

bú jiàn le yāo jīng

不见了妖精，

xíng zhě dà jīng dào wǒ r a

行者大惊道：“我儿啊，

bù jīn dǎ

不禁打，

jiù dǎ dé bù jiàn le

就打得不见了。

guǒ shì dǎ sǐ hǎo dào yě yǒu xiē nóng xuè rú hé méi yī háo zōng yǐng

果是打死，好道也有些脓血，如何没一毫踪影？

xiǎng shì zǒu le

想是走了。

jí zòng shēn tiào zài yún duān lǐ kàn chù sì biān gèng wú dòng jìng

”急纵身跳在云端里看处，四边更无动静。

lǎo sūn zhè shuāng yǎn jing bù guǎn nà lǐ yī mǒ dōu jiàn què zěn me zǒu de zhè děng liū sā

“老孙这双眼睛，不管那里，一抹都见，却怎么走得这等溜撒？

wǒ xiǎo de le nà guài shuō yǒu xiē r rèn de wǒ xiǎng bì bú shì fán jiān de guài duō shì tiān shàng lái de jīng

我晓得了：那怪说有些儿认得我，想必不是凡间的怪，多是天上来的精。

nà dà shèng yī shí rěn bu zhù nù fà zuàn zhe tiě bàng dǎ gè jīn dǒu zhǐ tiào dào nán tiān mén shàng

那大圣一时忍不住怒发，攥着铁棒，打个筋斗，只跳到南天门上。

huāng de nà páng liú gǒu bì zhāng táo shān xīn děng zhòng liǎng biān gōng shēn kòng bèi bù gǎn lán zǔ ràng tā dǎ rù tiān mén zhí zhì tōng míng diàn xià

慌得那庞刘苟毕、张陶邓辛等众，两边躬身控背，不敢拦阻，让他打入天门，直至通明殿下。

zǎo yǒu zhāng gé xǔ qiū sì dà tiān shī wèn dào dà shèng hé lái

早有张葛许邱四大天师问道：“大圣何来？

xíng zhě dào yīn bǎo táng sēng zhì bǎo xiàng guó yǒu yī yāo mó qī piàn guó nǚ shāng hài wú shī lǎo sūn yǔ tā dǔ dòu

”行者道：“因保唐僧至宝象国，有一妖魔，欺骗国女，伤害吾师，老孙与他赌斗。

zhèng dòu jiān bú jiàn le zhè guài

正斗间，不见了这怪。

xiǎng nà guài bú shì fán jiān zhī guài duō shì tiān shàng zhī jīng tè lái chá kān nà yí lù zǒu le shèn me yāo shén

想那怪不是凡间之怪，多是天上之精，特来查勘，那一路走了甚么妖神。

tiān shī wén yán jí jìn líng xiāo diàn shàng qǐ zòu méng chà chá kān jiǔ yào xīng guān shí èr yuán chén dōng xī nán běi zhōng yāng wǔ dǒu hé hàn qún chén wǔ yuè sì dú pǔ tiān shén shèng dōu zài tiān shàng gèng wú yí gè gǎn lí fāng wèi

”天师闻言，即进灵霄殿上启奏，蒙差查勘九曜星官、十二元辰、东西南北中央五斗、河汉群辰、五岳四渎、普天神圣都在天上，更无一个敢离方位。

yòu chá nà dòu niú gōng wài èr shí bā xiù diān dǎo zhǐ yǒu èr shí qī wèi nèi dú shǎo le kuí xīng

又查那斗牛宫外，二十八宿，颠倒只有二十七位，内独少了奎星。

tiān shī huí zòu dào kuí mù láng xià jiè le

天师回奏道：“奎木狼下界了。

yù dì dào duō shǎo shí bù zài tiān le

玉帝道：“多少时不在天了？

tiān shī dào sì mǎo bú dào

”天师道：“四卯不到。

sān rì diǎn mǎo yī cì jīn yǐ shí sān rì le

三日点卯一次，今已十三日了。

yù dì dào tiān shàng shí sān rì xià jiè yǐ shì shí sān nián

”玉帝道：“天上十三日，下界已是十三年。

jí mìng běn bù shōu tā shàng jiè

即命本部收他上界。

nà èr shí qī sù xīng yuán lǐng le zhǐ yì chū le tiān mén gè niàn zhòu yǔ jīng dòng kuí xīng

那二十七宿星员，领了旨意，出了天门，各念咒语，惊动奎星。

nǐ dào tā zài nà lǐ duǒ bì

你道他在那里躲避？

tā yuán lái shì sūn dà shèng dà nào tiān gōng shí dǎ pà le de shén jiāng shǎn zài nà shān jiàn lǐ qián zāi bèi shuǐ qì yǐn zhù yāo yún suǒ yǐ bù céng kàn jiàn tā

他原来是孙大圣大闹天宫时打怕了的神将，闪在那山涧里潜灾，被水气隐住妖云，所以不曾看见他。

tā tīng de běn bù xīng yuán niàn zhòu fāng gǎn chū tóu suí zhòng shàng jiè

他听得本部星员念咒，方敢出头，随众上界。

bèi dà shèng lán zhù tiān mén yào dǎ xìng kuī zhòng xīng quàn zhù yā jiàn yù dì

被大圣拦住天门要打，幸亏众星劝住，押见玉帝。

nà guài yāo jiān qǔ chū jīn pái zài diàn xià kòu tóu nà zuì yù dì dào kuí mù láng shàng jiè yǒu wú biān de shèng jǐng nǐ bù shòu yòng què sī zǒu yī fāng hé yě

那怪腰间取出金牌，在殿下叩头纳罪，玉帝道：“奎木狼，上界有无边的胜景，你不受用，却私走一方，何也？

kuí sù kòu tóu zòu dào wàn suì shè chén sǐ zuì

”奎宿叩头奏道：“万岁，赦臣死罪。

nà bǎo xiàng guó wáng gōng zhǔ fēi fán rén yě

那宝象国王公主，非凡人也。

tā běn shì pī xiāng diàn shì xiāng de yù nǚ yīn yù yǔ chén sī tōng chén kǒng diǎn wū le tiān gōng shèng jìng tā sī fán xiān xià jiè qù tuō shēng yú huáng gōng nèi yuàn shì chén bù fù qián qī biàn zuò yāo mó zhàn le míng shān shè tā dào dòng fǔ yǔ tā pèi le yī shí sān nián fū qī

他本是披香殿侍香的玉女，因欲与臣私通，臣恐点污了天宫胜境，他思凡先下界去，托生于皇宫内院，是臣不负前期，变作妖魔，占了名山，摄他到洞府，与他配了一十三年夫妻。

yī yǐn yī zhuó mò fēi qián dìng jīn bèi sūn dà shèng dào cǐ chéng gōng

一饮一啄，莫非前定，今被孙大圣到此成功。

yù dì wén yán shōu le jīn pái biǎn tā qù dōu shuài gōng yǔ tài shàng lǎo jūn shāo huǒ dài fèng chà zào yǒu gōng fù zhí wú gōng zhòng jiā qí zuì

”玉帝闻言，收了金牌，贬他去兜率宫与太上老君烧火，带俸差躁，有功复职，无功重加其罪。

xíng zhě jiàn yù dì rú cǐ fā fàng xīn zhōng huān xǐ cháo shàng chàng gè dà rě yòu xiàng zhòng shén dào liè wèi qǐ dòng le

行者见玉帝如此发放，心中欢喜，朝上唱个大喏，又向众神道：“列位，起动了。

tiān shī xiào dào nà gè hóu zi hái shì zhè děng cūn sú tì tā shōu le guài shén yě dào bù xiè tiān ēn què jiù nuò nuò ér tuì

”天师笑道：“那个猴子还是这等村俗，替他收了怪神，也倒不谢天恩，却就喏喏而退。

yù dì dào zhǐ de tā wú shì luò de tiān shàng qīng píng shì xìng

”玉帝道：“只得他无事，落得天上清平是幸。

nà dà shèng àn luò xiáng guāng jìng zhuǎn wǎn zi shān bō yuè dòng xún chū gōng zhǔ jiāng nà sī fán xià jiè shōu yāo de yán yǔ zhèng rán chén sù zhǐ tīng de bàn kōng zhōng bā jiè shā sēng lì shēng gāo jiào dào shī xiōng yǒu yāo jīng liú jǐ gè r wǒ men dǎ yé

那大圣按落祥光，径转碗子山波月洞，寻出公主，将那思凡下界收妖的言语正然陈诉，只听得半空中八戒、沙僧厉声高叫道：“师兄，有妖精，留几个儿我们打耶。

xíng zhě dào yāo jīng yǐ jìn jué yǐ

”行者道：“妖精已尽绝矣。

shā sēng dào jì bǎ yāo jīng dǎ jué wú shén guà ài jiāng gōng zhǔ yǐn rù cháo zhōng qù ba

”沙僧道：“既把妖精打绝，无甚挂碍，将公主引入朝中去罢。

bú yào zhēng yǎn xiōng dì men shǐ gè suō dì fǎ lái

不要睁眼，兄弟们使个缩地法来。

nà gōng zhǔ zhǐ wén de ěr nèi fēng xiǎng shà shí jiān jìng huí chéng lǐ

”那公主只闻得耳内风响，霎时间径回城里。

tā sān rén jiāng gōng zhǔ dài shàng jīn luán diàn shàng nà gōng zhǔ cān bài le fù wáng mǔ hòu huì le zǐ mèi gè guān jù lái bài jiàn

他三人将公主带上金銮殿上，那公主参拜了父王、母后，会了姊妹，各官俱来拜见。

nà gōng zhǔ cái qǐ zòu dào

那公主才启奏道：

duō kuī sūn zhǎng lǎo fǎ lì wú biān jiàng le huáng páo guài jiù nú huí guó

“多亏孙长老法力无边，降了黄袍怪，救奴回国。

nà guó wáng wèn yuē

”那国王问曰：

huáng páo shì gè shén guài

“黄袍是个甚怪？

xíng zhě dào bì xià de fù mǎ shì shàng jiè de kuí xīng lìng ài nǎi shì xiāng de yù nǚ yīn sī fán jiàng luò rén jiān bù fēi xiǎo kě dōu yīn qián shì qián yuán gāi yǒu zhèi xiē yīn juàn

”行者道：“陛下的驸马，是上界的奎星，令爱乃侍香的玉女，因思凡降落人间，不非小可，都因前世前缘，该有这些姻眷。

nà guài bèi lǎo sūn shàng tiān gōng qǐ zòu yù dì yù dì chá de tā sì mǎo bú dào xià jiè shí sān rì jiù shì shí sān nián le gài tiān shàng yī rì xià jiè yī nián

那怪被老孙上天宫启奏玉帝，玉帝查得他四卯不到，下界十三日，就是十三年了，盖天上一日，下界一年。

suí chà běn bù xīng xiù shōu tā shàng jiè biǎn zài dōu shuài gōng lì gōng qù qì lǎo sūn què jiù de lìng ài lái yě

随差本部星宿，收他上界，贬在兜率宫立功去讫，老孙却救得令爱来也。

nà guó wáng xiè le xíng zhě de ēn dé biàn jiào kàn nǐ shī fu qù lái

”那国王谢了行者的恩德，便教：“看你师父去来。

tā sān rén jìng xià bǎo diàn yǔ zhòng guān dào cháo fáng lǐ tái chū tiě lóng jiāng jiǎ hǔ jiě le tiě suǒ

他三人径下宝殿，与众官到朝房里，抬出铁笼，将假虎解了铁索。

bié rén kàn tā shì hǔ dú xíng zhě kàn tā shì rén

别人看他是虎，独行者看他是人。

yuán lái nà shī fu bèi yāo shù yǎn zhù bù néng xíng zǒu xīn shàng míng bái zhǐ shì kǒu yǎn nán kāi

原来那师父被妖术魇住，不能行走，心上明白，只是口眼难开。

xíng zhě xiào dào shī fu a nǐ shì gè hǎo hé shàng zěn me nòng chū zhè bān gè è mú yàng lái yě

行者笑道：“师父啊，你是个好和尚，怎么弄出这般个恶模样来也？

nǐ guài wǒ xíng xiōng zuò è gǎn wǒ huí qù nǐ yào yī xīn xiàng shàn zěn me yī dàn nòng chū gè zhè děng zuǐ liǎn

你怪我行凶作恶，赶我回去，你要一心向善，怎么一旦弄出个这等嘴脸？

bā jiè dào gē a jiù tā yī jiù ba bú yào zhǐ guǎn jiē tiāo tā le

八戒道：“哥啊，救他一救罢，不要只管揭挑他了。

xíng zhě dào nǐ fán shì cuān suō shì tā gè dé yì de hǎo tú dì nǐ bù jiù tā yòu xún lǎo sūn zěn de

”行者道：“你凡事撺唆，是他个得意的好徒弟，你不救他，又寻老孙怎的？

yuán yǔ nǐ shuō lái dài jiàng le yāo jīng bào le mà wǒ zhī chóu jiù huí qù de

原与你说来，待降了妖精，报了骂我之仇，就回去的。

shā sēng jìn qián guì xià dào gē a gǔ rén yún bù kàn sēng miàn kàn fó miàn

”沙僧近前跪下道：“哥啊，古人云，不看僧面看佛面。

xiōng zhǎng jì shì dào cǐ wàn wàng jiù tā yī jiù

兄长既是到此，万望救他一救。

ruò shì wǒ men néng jiù yě bù gǎn xǔ yuǎn de lái fèng qǐng nǐ yě

若是我们能救，也不敢许远的来奉请你也。

xíng zhě yòng shǒu wǎn qǐ dào wǒ qǐ yǒu ān xīn bù jiù zhī lǐ

”行者用手挽起道：“我岂有安心不救之理？

kuài qǔ shuǐ lái

快取水来。

nà bā jiè fēi xīng qù yì zhōng qǔ le xíng lǐ mǎ pǐ jiāng zǐ jīn bō yú qǔ chū shèng shuǐ bàn yú dì yǔ xíng zhě

”那八戒飞星去驿中，取了行李马匹，将紫金钵盂取出，盛水半盂，递与行者。

xíng zhě jiē shuǐ zài shǒu niàn dòng zhēn yán wàng nà hǔ pī tóu yī kǒu pēn shàng tuì le yāo shù jiě le hǔ qì

行者接水在手，念动真言，望那虎劈头一口喷上，退了妖术，解了虎气。

zhǎng lǎo xiàn le yuán shēn dìng xìng zhēng jing cái rèn de shì xíng zhě yī bǎ chān zhù dào wù kōng

长老现了原身，定性睁睛，才认得是行者，一把搀住道：“悟空！

nǐ cóng nà lǐ lái yě

你从那里来也？

shā sēng shì lì zuǒ yòu bǎ nà qǐng xíng zhě xiáng yāo jīng jiù gōng zhǔ jiě hǔ qì bìng huí cháo shàng xiàng shì bèi chén le yī biàn

”沙僧侍立左右，把那请行者降妖精，救公主，解虎气，并回朝上项事，备陈了一遍。

sān zàng xiè zhī bù jìn dào xián tú kuī le nǐ yě

三藏谢之不尽道：“贤徒，亏了你也！

kuī le nǐ yě

亏了你也！

zhè yī qù zǎo yì xī fāng jìng huí dōng tǔ zòu táng wáng nǐ de gōng láo dì yī

这一去，早诣西方，径回东土，奏唐王，你的功劳第一。

xíng zhě xiào dào mò shuō mò shuō

”行者笑道：“莫说莫说！

dàn bù niàn nà huà ér zú gǎn ài hòu zhī qíng yě

但不念那话儿，足感爱厚之情也。

guó wáng wén cǐ yán yòu quàn xiè le tā sì zhòng zhěng zhì sù yán dà kāi dōng gé

”国王闻此言，又劝谢了他四众，整治素筵，大开东阁。

tā shī tú shòu le huáng ēn cí wáng xi qù guó wáng yòu lǜ duō guān yuǎn sòng

他师徒受了皇恩，辞王西去，国王又率多官远送。

zhè zhèng shì jūn huí bǎo diàn dìng jiāng shān sēng qù léi yīn cān fó zǔ

这正是：君回宝殿定江山，僧去雷音参佛祖。

bì jìng bù zhī cǐ hòu yòu yǒu shèn shì jǐ shí dé dào xī tiān qiě tīng xià huí fēn jiě

毕竟不知此后又有甚事，几时得到西天，且听下回分解——