qíng luàn xìng cóng yīn ài yù shén hūn xīn dòng yù mó tóu
情乱性从因爱欲神昏心动遇魔头
cí yuē xīn dì pín pín sǎo chén qíng xì xì chú mò jiào kēng qiàn xiàn pí lú
词曰：心地频频扫，尘情细细除，莫教坑堑陷毗卢。
běn tǐ cháng qīng jìng fāng kě lùn yuán chū
本体常清净，方可论元初。
xìng zhú xū tiāo tī cáo xī rèn xī hū wù lìng yuán mǎ qì shēng cū
性烛须挑剔，曹溪任吸呼，勿令猿马气声粗。
zhòu yè mián mián xi fāng xiǎn shì gōng fū
昼夜绵绵息，方显是功夫。
zhè yī shǒu cí pái míng nán kē zi
这一首词，牌名《南柯子》。
dān dào zhe táng sēng tuō què tōng tiān hé hán bīng zhī zāi tà bái yuán fù dēng bǐ àn
单道着唐僧脱却通天河寒冰之灾，踏白鼋负登彼岸。
sì zhòng bēn xi zhèng yù yán dōng zhī jǐng dàn jiàn nà lín guāng mò mò yān zhōng dàn shān gǔ léng léng shuǐ wài qīng
四众奔西，正遇严冬之景，但见那林光漠漠烟中淡，山骨棱棱水外清。
shī tú men zhèng dāng xíng chǔ hū rán yòu yù yī zuò tài shān zǔ zhù qù dào lù zhǎi yá gāo shí duō lǐng jùn rén mǎ nán xíng
师徒们正当行处，忽然又遇一座大山，阻住去道，路窄崖高，石多岭峻，人马难行。
sān zàng zài mǎ shàng dōu zhù jiāng shéng jiào shēng tú dì
三藏在马上兜住缰绳，叫声“徒弟。
nà sūn xíng zhě yǐn bā jiè shā sēng jìn qián shì lì dào shī fu yǒu hé fēn fù
”那孙行者引八戒、沙僧近前侍立道：“师父，有何吩咐？
sān zàng dào nǐ kàn nà qián miàn shān gāo zhǐ kǒng yǒu hǔ láng zuò guài yāo shòu shāng rén jīn fān shì bì zǐ xì
”三藏道：“你看那前面山高，只恐有虎狼作怪，妖兽伤人，今番是必仔细！
xíng zhě dào shī fu fàng xīn mò lǜ wǒ děng xiōng dì sān rén xìng hé yì hé guī zhèng qiú zhēn shǐ chū dàng guài xiáng yāo zhī fǎ pà shèn me hǔ láng yāo shòu
”行者道：“师父放心莫虑，我等兄弟三人，性和意合，归正求真，使出荡怪降妖之法，怕甚么虎狼妖兽！
sān zàng wén yán zhǐ de fàng huái qián jìn dào yú gǔ kǒu cù mǎ dēng yá tái tóu guān kàn hǎo shān cuó é chù chù luán xuē wēi wēi
”三藏闻言，只得放怀前进，到于谷口，促马登崖，抬头观看，好山：嵯峨矗矗，峦削巍巍。
cuó é chù chù chōng xiāo hàn luán xuē wēi wēi ài bì kōng
嵯峨矗矗冲霄汉，峦削巍巍碍碧空。
guài shí luàn duī rú zuò hǔ cāng sōng xié guà shì fēi lóng
怪石乱堆如坐虎，苍松斜挂似飞龙。
lǐng shàng niǎo tí jiāo yùn měi yá qián méi fàng yì xiāng nóng
岭上鸟啼娇韵美，崖前梅放异香浓。
jiàn shuǐ chán liú chū lěng diān yún àn dàn guò lái xiōng
涧水潺-流出冷，巅云黯淡过来凶。
yòu jiàn nà piāo piāo xuě lǐn lǐn fēng páo xiào è hǔ hǒu shān zhōng
又见那飘飘雪，凛凛风，咆哮饿虎吼山中。
hán yā jiǎn shù wú qī chǔ yě lù xún wō méi dìng zōng
寒鸦拣树无栖处，野鹿寻窝没定踪。
kě tàn xíng rén nán jìn bù zhòu méi chóu liǎn bǎ tóu méng
可叹行人难进步，皱眉愁脸把头蒙。
shī tú sì zhòng mào xuě chōng hán zhàn sī sī xíng guò nà diān fēng jùn lǐng yuǎn wàng jiàn shān āo zhōng yǒu lóu tái gāo sǒng fáng shè qīng yōu
师徒四众，冒雪冲寒，战澌澌，行过那巅峰峻岭，远望见山凹中有楼台高耸，房舍清幽。
táng sēng mǎ shàng xīn rán dào tú dì a zhè yī rì yòu jī yòu hán xìng de nà shān āo lǐ yǒu lóu tái fáng shè duàn hū shì zhuāng hù rén jiā ān guàn sì yuàn qiě qù huà xiē zhāi fàn chī le zài zǒu
唐僧马上欣然道：“徒弟啊，这一日又饥又寒，幸得那山凹里有楼台房舍，断乎是庄户人家，庵观寺院，且去化些斋饭，吃了再走。
xíng zhě wén yán jí zhēng jing kàn zhī jiàn nà bì xiāng xiōng yún yǐn yǐn è qì fēn fēn huí shǒu duì táng sēng dào shī fu nà xiāng bú shì hǎo chù
”行者闻言，急睁睛看，只见那壁厢凶云隐隐，恶气纷纷，回首对唐僧道：“师父，那厢不是好处。
sān zàng dào jiàn yǒu lóu tái tíng yǔ rú hé bú shì hǎo chù
”三藏道：“见有楼台亭宇，如何不是好处？
xíng zhě xiào dào
”行者笑道：
shī fu a nǐ nà lǐ zhī dào
“师父啊，你那里知道？
xī fāng lù shàng duō yǒu yāo guài xié mó shàn néng diǎn huà zhuāng zhái bù jū shèn me lóu tái fáng shè guǎn gé tíng yǔ jù néng zhǐ huà le hǒng rén
西方路上多有妖怪邪魔，善能点化庄宅，不拘甚么楼台房舍，馆阁亭宇，俱能指化了哄人。
nǐ zhī dào lóng shēng jiǔ zhǒng nèi yǒu yī zhǒng míng shèn shèn qì fàng chū jiù rú lóu gé qiǎn chí
你知道龙生九种，内有一种名‘蜃’，蜃气放出，就如楼阁浅池。
ruò yù dà jiāng hūn mí shèn xiàn cǐ shì tǎng yǒu niǎo que fēi téng dìng lái xiē chì nà pà nǐ shàng wàn lùn qiān jǐn bèi tā yī qì tūn zhī
若遇大江昏迷，蜃现此势，倘有鸟鹊飞腾，定来歇翅，那怕你上万论千，尽被他一气吞之。
cǐ yì hài rén zuì zhòng nà bì xiāng qì sè xiōng è duàn bù kě rù
此意害人最重，那壁厢气色凶恶，断不可入。
sān zàng dào jì bù kě rù wǒ què zhuó shí jī le
”三藏道：“既不可入，我却着实饥了。
xíng zhě dào shī fu guǒ jī qiě qǐng xià mǎ jiù zài zhè píng chú zuò xia dài wǒ bié chù huà xiē zhāi lái nǐ chī
”行者道：“师父果饥，且请下马，就在这平处坐下，待我别处化些斋来你吃。
sān zàng yī yán xià mǎ
”三藏依言下马。
bā jiè cǎi dìng jiāng shéng shā sēng fàng xià xíng lǐ jí qù jiě kāi bāo guǒ qǔ chū bō yú dì yǔ xíng zhě
八戒采定缰绳，沙僧放下行李，即去解开包裹，取出钵盂，递与行者。
xíng zhě jiē bō yú zài shǒu fēn fù shā sēng dào xián dì què bù kě qián jìn hǎo shēng bǎo hù shī fu wěn zuò yú cǐ dài wǒ huà zhāi huí lái zài wǎng xi qù
行者接钵盂在手，吩咐沙僧道：“贤弟，却不可前进，好生保护师父稳坐于此，待我化斋回来，再往西去。
shā sēng lǐng nuò
”沙僧领诺。
xíng zhě yòu xiàng sān zàng dào shī fu zhè qù chù shǎo jí duō xiōng qiè mò yào dòng shēn bié wǎng lǎo sūn huà zhāi qù yě
行者又向三藏道：“师父，这去处少吉多凶，切莫要动身别往，老孙化斋去也。
táng sēng dào bù bì duō yán dàn yào nǐ kuài qù kuài lái wǒ zài zhè lǐ děng nǐ
”唐僧道：“不必多言，但要你快去快来，我在这里等你。
xíng zhě zhuǎn shēn yù xíng què yòu huí lái dào shī fu wǒ zhī nǐ méi shén zuò xìng wǒ yǔ nǐ gè ān shēn fǎ ér
”行者转身欲行，却又回来道：“师父，我知你没甚坐性，我与你个安身法儿。
jí qǔ jīn gū bàng
”即取金箍棒，
huǎng le yī huǎng
幌了一幌，
jiāng nà píng dì xià zhōu wéi huà le yī dào quān zi
将那平地下周围画了一道圈子，
qǐng táng sēng zuò zài zhōng jiān
请唐僧坐在中间，
zhe bā jiè shā sēng shì lì zuǒ yòu
着八戒沙僧侍立左右，
bǎ mǎ yǔ xíng lǐ dōu fàng zài jìn shēn
把马与行李都放在近身，
duì táng sēng hé zhǎng dào lǎo sūn huà de zhè quān
对唐僧合掌道：“老孙画的这圈，
qiáng sì nà tóng qiáng tiě bì
强似那铜墙铁壁，
píng tā shèn me hǔ bào láng chóng
凭他甚么虎豹狼虫，
yāo mó guǐ guài
妖魔鬼怪，
jù mò gǎn jìn
俱莫敢近。
dàn zhǐ bù xǔ nǐ men zǒu chū quān wài zhī zài zhōng jiān wěn zuò bǎo nǐ wú yú
但只不许你们走出圈外，只在中间稳坐，保你无虞；
dàn ruò chū le quān er dìng zāo dú shǒu
但若出了圈儿，定遭毒手。
qiān wàn qiān wàn
千万千万！
zhì zhǔ zhì zhǔ
至嘱至嘱！
sān zàng yī yán shī tú jù duān rán zuò xia
”三藏依言，师徒俱端然坐下。
xíng zhě cái qǐ yún tóu xún zhuāng huà zhāi yī zhí nán xíng hū jiàn nà gǔ shù cān tiān nǎi yī cūn zhuāng shě
行者才起云头，寻庄化斋，一直南行，忽见那古树参天，乃一村庄舍。
àn xià yún tóu zǐ xì guān kàn dàn zhī jiàn xuě qī shuāi liǔ bīng jié fāng táng
按下云头，仔细观看，但只见：雪欺衰柳，冰结方塘。
shū shū xiū zhú yáo qīng yù yù qiáo sōng níng cuì
疏疏修竹摇青，郁郁乔松凝翠。
jǐ jiān máo wū bàn zhuāng yín yī zuò xiǎo qiáo xié qì fěn
几间茅屋半装银，一座小桥斜砌粉。
lí biān wēi tǔ shuǐ xiān huā yán xià zhǎng chuí bīng dòng zhù
篱边微吐水仙花，檐下长垂冰冻箸。
sà sà hán fēng sòng yì xiāng xuě màn bú jiàn méi kāi chù
飒飒寒风送异香，雪漫不见梅开处。
xíng zhě suí bù guān kàn zhuāng jǐng zhǐ tīng de ya de yī shēng chái fēi xiǎng chù zǒu chū yí gè lǎo zhě shǒu tuō lí zhàng tóu dǐng yáng qiú shēn chuān pò nà zú tà pú xié zhǔ zhe zhàng yǎng shēn cháo tiān dào xī běi fēng qǐ míng rì qíng le
行者随步观看庄景，只听得呀的一声，柴扉响处，走出一个老者，手拖藜杖，头顶羊裘，身穿破衲，足踏蒲鞋，拄着杖，仰身朝天道：“西北风起，明日晴了。
shuō bù liǎo hòu biān pǎo chū yí gè hǎ bā gǒu r lái wàng zhe xíng zhě wāng wāng de luàn fèi
”说不了，后边跑出一个哈巴狗儿来，望着行者，汪汪的乱吠。
lǎo zhě què cái zhuǎn guò tóu lái kàn jiàn xíng zhě pěng zhe bō yú dǎ gè wèn xùn dào lǎo shī zhǔ wǒ hé shàng shì dōng tǔ dà táng qīn chāi shàng xī tiān bài fó qiú jīng zhě shì lù guò bǎo fāng wǒ shī fù fù zhōng jī něi tè zào zūn fǔ mù huà yī zhāi
老者却才转过头来，看见行者捧着钵盂，打个问讯道：“老施主，我和尚是东土大唐钦差上西天拜佛求经者，适路过宝方，我师父腹中饥馁，特造尊府募化一斋。
lǎo zhě wén yán diǎn tóu dùn zhàng dào zhǎng lǎo nǐ qiě xiū huà zhāi nǐ zǒu cuò lù le
”老者闻言，点头顿杖道：“长老，你且休化斋，你走错路了。
xíng zhě dào bù cuò
”行者道：“不错。
lǎo zhě dào wǎng xī tiān dà lù zài nà zhí běi xià cǐ jiān dào nà lǐ yǒu qiān lǐ zhī yáo hái bù qù zhǎo dà lù ér xíng
”老者道：“往西天大路，在那直北下，此间到那里有千里之遥，还不去找大路而行？
xíng zhě xiào dào zhèng shì zhí běi xià wǒ shī fù xiàn zài dà lù shàng duān zuò děng wǒ huà zhāi li
”行者笑道：“正是直北下，我师父现在大路上端坐，等我化斋哩。
nà lǎo zhě dào zhè hé shàng hú shuō le
那老者道：“这和尚胡说了。
nǐ shī fu zài dà lù shàng děng nǐ huà zhāi shì zhè qiān lǐ zhī yáo jiù huì zǒu lù yě xū de liù qī rì zǒu huí qù yòu yào liù qī rì què bù è huài tā yě
你师父在大路上等你化斋，似这千里之遥，就会走路，也须得六七日，走回去又要六七日，却不饿坏他也？
xíng zhě xiào dào bù mán lǎo shī zhǔ shuō wǒ cái rán lí le shī fu hái bù shàng yī zhǎn rè chá zhī shí què jiù zǒu dào cǐ chù
”行者笑道：“不瞒老施主说，我才然离了师父，还不上一盏热茶之时，却就走到此处。
rú jīn huà le zhāi hái yào chèn qù zuò wǔ zhāi li
如今化了斋，还要趁去作午斋哩。
lǎo zhě jiàn shuō xīn zhōng hài pà dào zhè hé shàng shì guǐ
”老者见说，心中害怕道：“这和尚是鬼！
shì guǐ
是鬼！
jí chóu shēn wǎng lǐ jiù zǒu
”急怞身往里就走。
xíng zhě yī bǎ chě zhù dào shī zhǔ nà lǐ qù
行者一把扯住道：“施主那里去？
yǒu zhāi kuài huà xiē ér
有斋快化些儿。
lǎo zhě dào bù fāng biàn
”老者道：“不方便！
bù fāng biàn
不方便！
bié zhuǎn yī jiā r ba
别转一家儿罢！
xíng zhě dào nǐ zhè shī zhǔ hǎo bù huì shì
”行者道：“你这施主，好不会事！
nǐ shuō wǒ lí cǐ yǒu qiān lǐ zhī yáo ruò zài zhuǎn yī jiā què bù yòu yǒu qiān lǐ
你说我离此有千里之遥，若再转一家，却不又有千里？
zhēn shì è shā wǒ shī fù yě
真是饿杀我师父也。
nà lǎo zhě dào shí bù mán nǐ shuō wǒ jiā lǎo xiǎo liù qī kǒu cái táo le sān shēng mǐ xià guō hái wèi zēng zhǔ shóu
”那老者道：“实不瞒你说，我家老小六七口，才淘了三升米下锅，还未曾煮熟。
nǐ qiě dào bié chù qù zhuǎn zhuǎn zài lái
你且到别处去转转再来。
xíng zhě dào gǔ rén yún zǒu sān jiā bù rú zuò yī jiā
”行者道：“古人云，走三家不如坐一家。
wǒ pín sēng zài cǐ děng yī děng ba
我贫僧在此等一等罢。
nà lǎo zhě jiàn chán de jǐn nǎo le jǔ lí zhàng jiù dǎ
”那老者见缠得紧，恼了，举藜杖就打。
xíng zhě gōng rán bù jù bèi tā zhào guāng tóu shàng dǎ le qī bā xià zhǐ dāng yǔ tā fú yǎng
行者公然不惧，被他照光头上打了七八下，只当与他拂痒。
nà lǎo zhě dào zhè shì gè zhuàng tóu de hé shàng
那老者道：“这是个撞头的和尚！
xíng zhě xiào dào lǎo guān ér píng nǐ zěn me dǎ zhǐ yào jì de zhàng shù míng bái yī zhàng yī shēng mǐ màn màn liàng lái
”行者笑道：“老官儿，凭你怎么打，只要记得杖数明白，一杖一升米，慢慢量来。
nà lǎo zhě wén yán jí diū le lí zhàng pǎo jìn qù bǎ mén guān le zhǐ rǎng yǒu guǐ
”那老者闻言，急丢了藜杖，跑进去把门关了，只嚷：“有鬼！
yǒu guǐ
有鬼！
huāng de nà yī jiā r zhàn zhàn jīng jīng bǎ qián hòu mén jù guān shàng
”慌得那一家儿战战兢兢，把前后门俱关上。
xíng zhě jiàn tā guān le mén xīn zhōng àn xiǎng zhè lǎo zéi cái shuō táo mǐ xià guō bù zhī shì xū shì shí
行者见他关了门，心中暗想：“这老贼才说淘米下锅，不知是虚是实。
cháng yán dào dào huà xián liáng shì huà yú
常言道，道化贤良释化愚。
qiě děng lǎo sūn jìn qù kàn kàn
且等老孙进去看看。
hǎo dà shèng niǎn zhe jué shǐ gè yǐn shēn dùn fǎ jìng zǒu rù chú zhōng kàn chù guǒ rán nà guō lǐ qì téng téng de zhǔ le bàn guō gān fàn
”好大圣，捻着诀，使个隐身遁法，径走入厨中看处，果然那锅里气腾腾的，煮了半锅干饭。
jiù bǎ bō yú wǎng lǐ yī yā mǎn mǎn de yā le yī bō yú jí jià yún huí zhuǎn bù tí
就把钵盂往里一桠，满满的桠了一钵盂，即驾云回转不题。
què shuō táng sēng zuò zài quān zi lǐ děng dài duō shí
却说唐僧坐在圈子里，等待多时。
bú jiàn xíng zhě huí lái qiàn shēn chàng wàng dào zhè hóu zi wǎng nà lǐ huà zhāi qù le
不见行者回来，欠身怅望道：“这猴子往那里化斋去了？
bā jiè zài páng xiào dào zhī tā wǎng nà lǐ shuǎ zǐ qù lái
”八戒在旁笑道：“知他往那里耍子去来！
huà shèn me zhāi què jiào wǒ men zài cǐ zuò láo
化甚么斋，却教我们在此坐牢！
sān zàng dào zěn me wèi zhī zuò láo
”三藏道：“怎么谓之坐牢？
bā jiè dào shī fu nǐ yuán lái bù zhī
”八戒道：“师父，你原来不知。
gǔ rén huá dì wéi láo tā jiāng gùn zi huà le quān er qiáng sì tiě bì tóng qiáng jiǎ rú yǒu hǔ láng yāo shòu lái shí rú hé dǎng de tā zhù
古人划地为牢，他将棍子划了圈儿，强似铁壁铜墙，假如有虎狼妖兽来时，如何挡得他住？
zhǐ hǎo bái bái de sòng yǔ tā chī ba zi
只好白白的送与他吃罢子。
sān zàng dào wù néng píng nǐ zěn me chǔ zhì
”三藏道：“悟能，凭你怎么处治？
bā jiè dào cǐ jiān yòu bù cáng fēng yòu bù bì lěng ruò yī lǎo zhū zhī gāi shùn zhe lù wǎng xi qiě xíng
”八戒道：“此间又不藏风，又不避冷，若依老猪，只该顺着路，往西且行。
shī xiōng huà le zhāi jià le yún bì rán lái kuài ràng tā gǎn lái
师兄化了斋，驾了云，必然来快，让他赶来。
rú yǒu zhāi chī le zài zǒu
如有斋，吃了再走。
rú jīn zuò le zhè yī huì lǎo dà jiǎo lěng
如今坐了这一会，老大脚冷！
sān zàng wén cǐ yán jiù shì huì qì xīng jìn gōng suì yī dāi zi yī qí chū le quān wài
”三藏闻此言，就是晦气星进宫，遂依呆子，一齐出了圈外。
shā sēng qiān le mǎ bā jiè dān le dān nà zhǎng lǎo shùn lù bù xíng qián jìn bù yī shí dào le nà lóu gé zhī suǒ yuán lái shì zuò běi xiàng nán zhī jiā
沙僧牵了马，八戒担了担，那长老顺路步行前进，不一时，到了那楼阁之所，原来是坐北向南之家。
mén wài bā zì fěn qiáng yǒu yī zuò dǎo chuí lián shēng dǒu mén lóu dōu shì wǔ sè zhuāng de nà mén r bàn kāi bàn yǎn
门外八字粉墙，有一座倒垂莲升斗门楼，都是五色装的，那门儿半开半掩。
bā jiè jiù bǎ mǎ shuān zài mén zhěn shí gǔ shàng shā sēng xiē le dàn zi sān zàng wèi fēng zuò yú mén xiàn zhī shàng
八戒就把马拴在门枕石鼓上，沙僧歇了担子，三藏畏风，坐于门限之上。
bā jiè dào shī fu zhè suǒ zài xiǎng shì gōng hóu zhī zhái xiāng fǔ zhī jiā
八戒道：“师父，这所在想是公侯之宅，相辅之家。
qián mén wài wú rén xiǎng bì dōu zài lǐ miàn hōng huǒ
前门外无人，想必都在里面烘火。
nǐ men zuò zhe ràng wǒ jìn qù kàn kàn
你们坐着，让我进去看看。
táng sēng dào zǐ xì yé
”唐僧道：“仔细耶！
mò yào chōng zhuàng le rén jiā
莫要冲撞了人家。
dāi zi dào wǒ xiǎo de zì cóng guī zhèng chán mén zhè yī xiàng yě xué le xiē lǐ shù bù bǐ nà cūn mǎng zhī fu yě
呆子道：“我晓得，自从归正禅门，这一向也学了些礼数，不比那村莽之夫也。
nà dāi zi bǎ dīng bǎ sā zài yāo lǐ zhěng yī zhěng qīng jǐn zhí duō sī sī wén wén zǒu rù mén lǐ zhī jiàn shì sān jiān dà tīng lián lóng gāo kòng jìng qiāo qiāo quán wú rén jì yě wú zhuō yǐ jiā huǒ
那呆子把钉钯撒在腰里，整一整青锦直裰，斯斯文文，走入门里，只见是三间大厅，帘栊高控，静悄悄全无人迹，也无桌椅家火。
zhuǎn guò píng mén wǎng lǐ yòu zǒu nǎi shì yī zuò chuān táng táng hòu yǒu yī zuò dà lóu lóu shàng chuāng gé bàn kāi yǐn yǐn jiàn yī dǐng huáng líng zhàng màn
转过屏门，往里又走，乃是一座穿堂，堂后有一座大楼，楼上窗格半开，隐隐见一顶黄绫帐幔。
dāi zi dào xiǎng shì yǒu rén pà lěng hái shuì li
呆子道：“想是有人怕冷，还睡哩。
tā yě bù fēn nèi wài zhuài bù zǒu shàng lóu lái yòng shǒu xiān kāi kàn shí bǎ dāi zi hu le yí gè zhǒng
”他也不分内外，拽步走上楼来，用手掀开看时，把呆子唬了一个-踵。
yuán lái nà zhàng lǐ xiàng yá chuáng shàng bái chī chī de yī duī hái gǔ kū lóu yǒu bā dǒu dà tuǐ tǐng gǔ yǒu sì wǔ chǐ zhǎng
原来那帐里象牙床上，白媸媸的一堆骸骨，骷髅有巴斗大，腿挺骨有四五尺长。
dāi zi dìng le xìng zhǐ bú zhù sāi biān lèi luò duì kū lóu diǎn tóu tàn yún nǐ bù zhī shì nà dài nà cháo yuán shuài tǐ hé bāng hé guó dà jiàng jūn
呆子定了性，止不住腮边泪落，对骷髅点头叹云：“你不知是那代那朝元帅体，何邦何国大将军。
dāng shí háo jié zhēng qiáng shèng jīn rì qī liáng lù gǔ jīn
当时豪杰争强胜，今日凄凉露骨筋。
bú jiàn qī ér lái shì fèng nà féng shì zú bǎ xiāng fén
不见妻儿来侍奉，那逢士卒把香焚？
mán guān zhè děng zhēn kān tàn kě xī xīng wáng bà yè rén
谩观这等真堪叹，可惜兴王霸业人。
bā jiè zhèng cái gǎn tàn zhī jiàn nà zhàng màn hòu yǒu huǒ guāng yī huǎng
”八戒正才感叹，只见那帐幔后有火光一幌。
dāi zi dào xiǎng shì yǒu shì fèng xiāng huǒ zhī rén zài hòu miàn li
呆子道：“想是有侍奉香火之人在后面哩。
jí zhuǎn bù guò zhàng guān kàn què shì chuān lóu de chuāng shàn tòu guāng
”急转步过帐观看，却是穿楼的窗扇透光。
nà bì xiāng yǒu yī zhāng cǎi qī de zhuō zi zhuō zi shàng luàn dā zhe jǐ jiàn jǐn xiù mián yī
那壁厢有一张彩漆的桌子，桌子上乱搭着几件锦绣绵衣。
dāi zi tí qǐ lái kàn shí què shì sān jiàn nà jǐn bèi xīn r
呆子提起来看时，却是三件纳锦背心儿。
tā yě bù guǎn hǎo dǎi ná xià lóu lái chū tīng fáng jìng dào mén wài dào shī fu zhè lǐ quán méi rén yān shì yī suǒ wáng líng zhī zhái
他也不管好歹，拿下楼来，出厅房，径到门外道：“师父，这里全没人烟，是一所亡灵之宅。
lǎo zhū zǒu jìn lǐ miàn zhí zhì gāo lóu zhī shàng huáng líng zhàng nèi yǒu yī duī hái gǔ
老猪走进里面，直至高楼之上，黄绫帐内，有一堆骸骨。
chuàn lóu páng yǒu sān jiàn nà jǐn de bèi xīn bèi wǒ ná lái le yě shì wǒ men yī chéng r zào huà cǐ shí tiān qì hán lěng zhèng dāng yòng chǔ
串楼旁有三件纳锦的背心，被我拿来了，也是我们一程儿造化，此时天气寒冷，正当用处。
shī fu qiě tuō le biǎn shān bǎ tā qiě chuān zài dǐ xià shòu yòng shòu yòng miǎn de chī lěng
师父，且脱了褊衫，把他且穿在底下，受用受用，免得吃冷。
sān zàng dào bù kě bù kě
”三藏道：“不可不可！
lǜ yún gōng qǔ qiè qǔ jiē wèi dào
律云：公取窃取皆为盗。
tǎng huò yǒu rén zhī jué gǎn shàng wǒ men dào le dāng guān duàn rán shì yí gè qiè dào zhī zuì
倘或有人知觉，赶上我们，到了当官，断然是一个窃盗之罪。
hái bù sòng jìn qù yǔ tā dā zài yuán chù
还不送进去与他搭在原处！
wǒ men zài cǐ bì fēng zuò yī zuò děng wù kōng lái shí zǒu lù chū jiā rén bú yào zhè děng ài xiǎo
我们在此避风坐一坐，等悟空来时走路，出家人不要这等爱小。
bā jiè dào sì gù wú rén suī jī quǎn yì bù zhī zhī dàn zhǐ wǒ men zhī dào shuí rén gào wǒ
”八戒道：“四顾无人，虽鸡犬亦不知之，但只我们知道，谁人告我？
yǒu hé zhèng jiàn
有何证见？
jiù rú shi dào de yì bān nà lǐ lùn shèn me gōng qǔ qiè qǔ yě
就如拾到的一般，那里论甚么公取窃取也！
sān zàng dào nǐ hú zuò a
”三藏道：“你胡做啊！
suī shì rén bù zhī zhī tiān hé gài yān
虽是人不知之，天何盖焉！
xuán dì chuí xùn yún àn shì kuī xīn shén mù rú diàn
玄帝垂训云，暗室亏心，神目如电。
chèn zǎo sòng qù hái tā mò ài fēi lǐ zhī wù
趁早送去还他，莫爱非礼之物。
nà dāi zi mò xiǎng kěn tīng duì táng sēng xiào dào shī fu a wǒ zì wéi rén yě chuān le jǐ jiàn bèi xīn bù céng jiàn zhè děng nà jǐn de
”那呆子莫想肯听，对唐僧笑道：“师父啊，我自为人，也穿了几件背心，不曾见这等纳锦的。
nǐ bù chuān qiě dài lǎo zhū chuān yī chuān shì shì xīn wù wù jǐ bèi
你不穿，且待老猪穿一穿，试试新，晤晤脊背。
děng shī xiōng lái tuō le hái tā zǒu lù
等师兄来，脱了还他走路。
shā sēng dào jì rú cǐ shuō wǒ yě chuān yī jiàn r
”沙僧道：“既如此说，我也穿一件儿。
liǎng gè qí tuō le shàng gài zhí duō jiāng bèi xīn tào shàng
”两个齐脱了上盖直裰，将背心套上。
cái jǐn dài zi bù zhī zěn me lì zhàn bù wěn pū de yī diē
才紧带子，不知怎么立站不稳，扑的一跌。
yuán lái zhè bèi xīn r sài guò bǎng fù shǒu shà shí jiān bǎ tā liǎng gè bèi jiǎn shǒu tiē xīn kǔn le
原来这背心儿赛过绑缚手，霎时间，把他两个背剪手贴心捆了。
huāng de gè sān zàng diē zú bào yuàn jí máng shàng qián lái jiě nà lǐ biàn jiě de kāi
慌得个三藏跌足报怨，急忙上前来解，那里便解得开？
sān gè rén zài nà lǐ yāo he zhī shēng bù jué què zǎo jīng dòng le mó tóu yě
三个人在那里吆喝之声不绝，却早惊动了魔头也。
huà shuō nà zuò lóu fáng guǒ shì yāo jīng diǎn huà de zhōng rì zài cǐ ná rén
话说那座楼房果是妖精点化的，终日在此拿人。
tā zài dòng lǐ zhèng zuò hū wén de yuàn hèn zhī shēng jí chū mén lái kàn guǒ jiàn kǔn zhù jǐ gè rén le
他在洞里正坐，忽闻得怨恨之声，急出门来看，果见捆住几个人了。
yāo mó jí huàn xiǎo yāo tóng dào nà xiāng shōu le lóu tái fáng wū zhī xíng bǎ táng sēng chān zhù qiān le bái mǎ tiāo le xíng lǐ jiāng bā jiè shā sēng yī qí zhuō dào dòng lǐ
妖魔即唤小妖，同到那厢，收了楼台房屋之形，把唐僧搀住，牵了白马，挑了行李，将八戒沙僧一齐捉到洞里。
lǎo yāo mó dēng tái gāo zuò zhòng xiǎo yāo bǎ táng sēng tuī jìn tái biān guì fú yú de
老妖魔登台高坐，众小妖把唐僧推近台边，跪伏于地。
yāo mó wèn dào nǐ shì nà fāng hé shàng
妖魔问道：“你是那方和尚？
zěn me zhè bān dǎn dà bái rì lǐ tōu dào wǒ de yī fú
怎么这般胆大，白日里偷盗我的衣服？
sān zàng dī lèi gào yuē pín sēng shì dōng tǔ dà táng qīn chāi wǎng xī tiān qǔ jīng de yīn fù zhōng jī něi zhe dà tú dì qù huà zhāi wèi huí bù céng yī de tā de yán yǔ wù zhuàng xiān tíng bì fēng
”三藏滴泪告曰：“贫僧是东土大唐钦差往西天取经的，因腹中饥馁，着大徒弟去化斋未回，不曾依得他的言语，误撞仙庭避风。
bù qī wǒ zhè liǎng gè tú dì ài xiǎo ná chū zhè yī wù pín sēng jué bù gǎn huài xīn dāng jiào sòng hái běn chǔ
不期我这两个徒弟爱小，拿出这衣物，贫僧决不敢坏心，当教送还本处。
tā bù tīng wú yán yào chuān cǐ wù wù jǐ bèi bù liào zhōng le dài wáng jī huì bǎ pín sēng ná lái
他不听吾言，要穿此晤晤脊背，不料中了大王机会，把贫僧拿来。
wàn wàng cí mǐn liú wǒ cán shēng qiú qǔ zhēn jīng yǒng zhù dài wáng ēn qíng huí dōng tǔ qiān gǔ chuán yáng yě
万望慈悯，留我残生，求取真经，永注大王恩情，回东土千古传扬也！
nà yāo mó xiào dào wǒ zhè lǐ cháng tīng dé rén yán yǒu rén chī le táng sēng yí kuài ròu fā bái hái hēi chǐ luò gēng shēng xìng jīn rì bù qǐng zì lái hái zhǐ wàng ráo nǐ li
那妖魔笑道：“我这里常听得人言：有人吃了唐僧一块肉，发白还黑，齿落更生，幸今日不请自来，还指望饶你哩！
nǐ nà dà tú dì jiào zuò shèn me míng zì
你那大徒弟叫做甚么名字？
wǎng hé fāng huà zhāi
往何方化斋？
bā jiè wén yán jí kāi kǒu chēng yáng dào wǒ shī xiōng nǎi wǔ bǎi nián qián dà nào tiān gōng qí tiān dà shèng sūn wù kōng yě
”八戒闻言，即开口称扬道：“我师兄乃五百年前大闹天宫齐天大圣孙悟空也。
nà yāo mó tīng shuō shì qí tiān dà shèng sūn wù kōng lǎo dà yǒu xiē sǒng jù kǒu nèi bù yán xīn zhōng àn xiǎng dào jiǔ wén nà sī shén tōng guǎng dà rú jīn bù qī ér huì
”那妖魔听说是齐天大圣孙悟空，老大有些悚惧，口内不言，心中暗想道：“久闻那厮神通广大，如今不期而会。
jiào xiǎo de men bǎ táng sēng kǔn le jiāng nà liǎng gè jiě xià bǎo bèi huàn liǎng tiáo shéng zi yě kǔn le
”教：“小的们，把唐僧捆了，将那两个解下宝贝，换两条绳子也捆了。
qiě tái zài hòu biān dài wǒ ná zhù tā dà tú dì yī fà shuā xǐ què hǎo còu lóng zhēng chī
且抬在后边，待我拿住他大徒弟，一发刷洗，却好凑笼蒸吃。
zhòng xiǎo yāo dā yìng yī shēng bǎ sān rén yī qí kǔn le tái zài hòu biān jiāng bái mǎ shuān zài cáo tóu xíng lǐ tiāo zài wū lǐ
”众小妖答应一声，把三人一齐捆了，抬在后边，将白马拴在槽头，行李挑在屋里。
zhòng yāo dōu mó bīng qì zhǔn bèi qín ná xíng zhě bù tí
众妖都磨兵器，准备擒拿行者不题。
què shuō sūn xíng zhě zì nán zhuāng rén jiā shè le yī bō yú zhāi fàn jià yún huí fǎn jiù lù
却说孙行者自南庄人家摄了一钵盂斋饭，驾云回返旧路。
jìng zhì shān pō píng chú àn xià yún tóu zǎo yǐ bú jiàn táng sēng bù zhī hé wǎng gùn huà de quān zi hái zài zhǐ shì rén mǎ dōu bú jiàn le
径至山坡平处，按下云头，早已不见唐僧，不知何往，棍划的圈子还在，只是人马都不见了。
huí kàn nà lóu tái chù suǒ yì jù wú yǐ wéi jiàn shān gēn guài shí
回看那楼台处所，亦俱无矣，惟见山根怪石。
xíng zhě xīn jīng dào bù xiāo shuō le
行者心惊道：“不消说了！
tā men dìng shì zāo nà dú shǒu yě
他们定是遭那毒手也！
jí yī lù kàn zhe mǎ tí xiàng xī ér gǎn
急依路看着马蹄，向西而赶。
xíng yǒu wǔ liù lǐ zhèng zài qī chuàng zhī jì zhǐ wén de běi pō wài yǒu rén yán yǔ
行有五六里，正在凄怆之际，只闻得北坡外有人言语。
kàn shí nǎi yí gè lǎo wēng zhān yī shàn tǐ nuǎn mào méng tóu zú xià tà yī shuāng bàn xīn bàn jiù de yóu xuē shǒu chí zhe yī gēn lóng tóu guǎi bàng hòu biān gēn yí gè nián yòu de tóng pú zhé yī zhī là méi huā zì pō qián niàn gē ér zǒu
看时，乃一个老翁，毡衣苫体，暖帽蒙头，足下踏一双半新半旧的油靴，手持着一根龙头拐棒，后边跟一个年幼的僮仆，折一枝腊梅花，自坡前念歌而走。
xíng zhě fàng xià bō yú dí miàn dào gè wèn xùn jiào lǎo gōng gōng pín sēng wèn xùn le
行者放下钵盂，觌面道个问讯，叫：“老公公，贫僧问讯了。
nà lǎo wēng jí biàn huí lǐ dào zhǎng lǎo nà lǐ lái de
”那老翁即便回礼道：“长老那里来的？
xíng zhě dào wǒ men dōng tǔ lái de wǎng xī tiān bài fó qiú jīng yī xíng shī tú sì zhòng
”行者道：“我们东土来的，往西天拜佛求经，一行师徒四众。
wǒ yīn shī fu jī le tè qù huà zhāi jiào tā sān zhòng zuò zài nà shān pō píng chú xiāng hòu
我因师父饥了，特去化斋，教他三众坐在那山坡平处相候。
jí huí lái bú jiàn bù zhī wǎng nà tiáo lù shàng qù le
及回来不见，不知往那条路上去了。
dòng wèn gōng gōng kě zēng kàn jiàn
动问公公，可曾看见？
lǎo zhě wén yán hē hē lěng xiào dào nǐ nà sān zhòng kě yǒu yí gè zhǎng zuǐ dà ěr de me
”老者闻言，呵呵冷笑道：“你那三众，可有一个长嘴大耳的么？
xíng zhě dào yǒu yǒu yǒu
”行者道：“有有有！
yòu yǒu yí gè huì qì sè liǎn de qiān zhe yì pǐ bái mǎ lǐng zhe yí gè bái liǎn de pàng hé shàng me
”“又有一个晦气色脸的，牵着一匹白马，领着一个白脸的胖和尚么？
xíng zhě dào shì shì shì
”行者道：“是是是！
lǎo wēng dào nǐ men zǒu cuò lù le nǐ xiū xún tā gè gè gù mìng qù yě
老翁道：“你们走错路了，你休寻他，各个顾命去也。
xíng zhě dào
”行者道：
nà bái liǎn zhě shì wǒ shī fù nà guài yàng zhě shì wǒ shī dì
“那白脸者是我师父，那怪样者是我师弟。
wǒ yǔ tā gòng fā qián xīn yào wǎng xī tiān qǔ jīng rú hé bù xún tā qù
我与他共发虔心，要往西天取经，如何不寻他去！
lǎo wēng dào wǒ cái rán cóng cǐ guò shí kàn jiàn tā cuò zǒu le lù jìng chuǎng rù yāo mó kǒu lǐ qù le
”老翁道：“我才然从此过时，看见他错走了路径，闯入妖魔口里去了。
xíng zhě dào fán gōng gōng zhǐ jiào zhǐ jiào shì gè shèn me yāo mó jū yú hé fāng wǒ hǎo shàng mén qǔ suǒ tā děng wǎng xī tiān qù yě
”行者道：“烦公公指教指教，是个甚么妖魔，居于何方，我好上门取索他等，往西天去也。
lǎo wēng dào zhè zuò shān jiào zuò jīn shān shān qián yǒu gè jīn dòng nà dòng zhōng yǒu gè dú jiǎo sì dài wáng
”老翁道：“这座山叫做金-山，山前有个金-洞，那洞中有个独角兕大王。
nà dài wáng shén tōng guǎng dà wēi wǔ gāo qiáng
那大王神通广大，威武高强。
nà sān zhòng cǐ huí duàn méi mìng le nǐ ruò qù xún zhǐ pà lián nǐ yě nán bǎo bù rú bù qù zhī wèi yù yě
那三众此回断没命了，你若去寻，只怕连你也难保，不如不去之为愈也。
wǒ yě bù gǎn zǔ nǐ yě bù gǎn liú nǐ zhǐ píng nǐ xīn zhōng dù liàng xíng zhě zài bài chēng xiè dào duō méng gōng gōng zhǐ jiào wǒ qǐ yǒu bù xún zhī lǐ
我也不敢阻你，也不敢留你，只凭你心中度量，”行者再拜称谢道：“多蒙公公指教，我岂有不寻之理！
bǎ zhè zhāi fàn dào yǔ tā jiāng zhè kōng bō yú zì jiā shōu shí
”把这斋饭倒与他，将这空钵盂自家收拾。
nà lǎo wēng fàng xià guǎi bàng jiē le bō yú dì yǔ tóng pú xiàn chū běn xiàng shuāng shuāng guì xià kòu tóu jiào dà shèng xiǎo shén bù gǎn yǐn mán wǒ men liǎng gè jiù shì cǐ shān shān shén tǔ dì zài cǐ hòu jiē dà shèng
那老翁放下拐棒，接了钵盂，递与僮仆，现出本象，双双跪下叩头叫：“大圣，小神不敢隐瞒，我们两个就是此山山神土地，在此候接大圣。
zhè zhāi fàn lián bō yú xiǎo shén shōu xià ràng dà shèng shēn qīng hào shī fǎ lì
这斋饭连钵盂，小神收下，让大圣身轻好施法力。
dài jiù táng sēng chū nán jiāng cǐ zhāi hái fèng táng sēng fāng xiǎn de dà sī zhì gōng zhì xiào
待救唐僧出难，将此斋还奉唐僧，方显得大丝至恭至孝。
xíng zhě hè dào nǐ zhè máo guǐ tǎo dǎ
”行者喝道：“你这毛鬼讨打！
jì zhī wǒ dào hé bù zǎo yíng
既知我到，何不早迎？
què yòu zhè bān cáng tóu lù wěi shì shèn dào lǐ
却又这般藏头露尾，是甚道理？
tǔ dì dào dà shèng xìng jí xiǎo shén bù gǎn zào cì kǒng fàn wēi yán gù cǐ yǐn xiàng gào zhī
”土地道：“大圣性急，小神不敢造次，恐犯威颜，故此隐象告知。
xíng zhě xī nù dào nǐ qiě jì dǎ
”行者息怒道：“你且记打！
hǎo shēng yǔ wǒ shōu zhe bō yú
好生与我收着钵盂！
dài wǒ ná nà yāo jīng qù lái
待我拿那妖精去来！
tǔ dì shān shén zūn lǐng
”土地山神遵领。
zhè dà shèng què cái shù yī shù hǔ jīn tāo yè qǐ hǔ pí qún zhí zhuó jīn gū bàng jìng bēn shān qián zhǎo xún yāo dòng
这大圣却才束一束虎筋绦，拽起虎皮裙，执着金箍棒，径奔山前，找寻妖洞。
zhuǎn guò shān yá zhī jiàn nà luàn shí lín lín cuì yá biān yǒu liǎng shàn shí mén mén wài yǒu xǔ duō xiǎo yāo zài nà lǐ lún qiāng wǔ jiàn zhēn gè shì yān yún níng ruì tái xiǎn duī qīng guài shí liè qí qū qǔ dào yíng
转过山崖，只见那乱石磷磷，翠崖边有两扇石门，门外有许多小妖，在那里轮枪舞剑，真个是：烟云凝瑞，苔藓堆青——怪石列，崎岖曲道萦。
yuán xiào niǎo tí fēng jǐng lì luán fēi fèng wǔ ruò péng yíng
猿啸鸟啼风景丽，鸾飞凤舞若蓬瀛。
xiàng yáng jǐ shù méi chū fàng nòng nuǎn qiān gān zhú zì qīng
向阳几树梅初放，弄暖千竿竹自青。
dǒu yá zhī xià shēn jiàn zhī zhōng dǒu yá zhī xià xuě duī fěn shēn jiàn zhī zhōng shuǐ jié bīng
陡崖之下，深涧之中，陡崖之下雪堆粉，深涧之中水结冰。
liǎng lín sōng bǎi qiān nián xiù jǐ cù shān chá yí yàng hóng
两林松柏千年秀，几簇山茶一样红。
zhè dà shèng guān kàn bù jìn yè kāi bù jìng zhì mén qián lì shēng gāo jiào dào nà xiǎo yāo nǐ kuài jìn qù yǔ nǐ nà dòng zhǔ shuō wǒ běn shì táng cháo shèng sēng tú dì qí tiān dà shèng sūn wù kōng kuài jiào tā sòng wǒ shī fù chū lái miǎn jiào nǐ děng sàng le xìng mìng
这大圣观看不尽，拽开步径至门前，厉声高叫道：“那小妖，你快进去与你那洞主说，我本是唐朝圣僧徒弟齐天大圣孙悟空，快教他送我师父出来，免教你等丧了性命！
nà huǒ xiǎo yāo jí rù dòng lǐ bào dào dài wáng qián miàn yǒu yí gè máo liǎn gōu zuǐ de hé shàng chēng shì qí tiān dà shèng sūn wù kōng lái yào tā shī fu li
”那伙小妖，急入洞里报道：“大王，前面有一个毛脸勾嘴的和尚，称是齐天大圣孙悟空，来要他师父哩。
nà mó wáng wén de cǐ yán mǎn xīn huān xǐ dào zhèng yào tā lái li
”那魔王闻得此言，满心欢喜道：“正要他来哩！
wǒ zì lí le běn gōng xià jiàng chén shì gèng bù céng shì shì wǔ yì
我自离了本宫，下降尘世，更不曾试试武艺。
jīn rì tā lái bì shì gè duì shǒu
今日他来，必是个对手。
jí mìng xiǎo de men
”即命：“小的们！
qǔ chū bīng qì
取出兵器。
nà dòng zhōng dà xiǎo qún mó yī gè gè jīng shén dǒu sǒu jí máng tái chū yī gēn zhàng èr zhǎng de diǎn gāng qiāng dì yǔ lǎo guài
”那洞中大小群魔，一个个精神抖擞，即忙抬出一根丈二长的点钢枪，递与老怪。
lǎo guài chuán lìng jiào xiǎo de men gè yào zhěng qí jìn qián zhě shǎng tuì hòu zhě zhū
老怪传令教：“小的们，各要整齐，进前者赏，退后者诛！
zhòng yāo de lìng suí zhe lǎo guài téng chū mén lái jiào dào nà gè shì sūn wù kōng
”众妖得令，随着老怪，腾出门来，叫道：“那个是孙悟空？
xíng zhě zài páng shǎn guò jiàn nà mó wáng shēng de hǎo bù xiōng chǒu dú jiǎo cēn cī shuāng móu huǎng liàng
”行者在旁闪过，见那魔王生得好不凶丑：独角参差，双眸幌亮。
dǐng shàng cū pí tū ěr gēn hēi ròu guāng
顶上粗皮突，耳根黑肉光。
shé zhǎng shí jiǎo bí kǒu kuò bǎn yá huáng
舌长时搅鼻，口阔版牙黄。
máo pí qīng shì diàn jīn luán yìng rú gāng
毛皮青似靛，筋挛硬如钢。
bǐ xī nán zhào shuǐ xiàng gǔ bù gēng huāng
比犀难照水，象牯不耕荒。
quán wú chuǎn yuè lí yún yòng dào yǒu qī tiān zhèn de qiáng
全无喘月犁云用，倒有欺天振地强。
liǎng zhǐ jiāo jīn lán diàn shǒu xióng wēi zhí tǐng diǎn gāng qiāng
两只焦筋蓝靛手，雄威直挺点钢枪。
xì kàn zhè děng xiōng mú yàng bù wǎng míng chēng sì dài wáng
细看这等凶模样，不枉名称兕大王！
sūn dà shèng shàng qián dào
孙大圣上前道：
nǐ sūn wài gōng zài zhè lǐ yě
“你孙外公在这里也！
kuài zǎo hái wǒ shī fù liǎng wú huǐ shāng
快早还我师父，两无毁伤！
ruò dào bàn ge bù zì wǒ jiào nǐ sǐ wú zàng shēn zhī dì
若道半个不字，我教你死无葬身之地！
nà mó hè dào wǒ bǎ nǐ zhè gè dà dǎn po hóu jīng
”那魔喝道：“我把你这个大胆泼猴精！
nǐ yǒu xiē shèn me shǒu duàn gǎn chū zhè bān dà yán
你有些甚么手段，敢出这般大言！
xíng zhě dào nǐ zhè pō wù shì yě bù céng jiàn wǒ lǎo sūn de shǒu duàn
”行者道：“你这泼物，是也不曾见我老孙的手段！
nà yāo mó dào nǐ shī fu tōu dào wǒ de yī fú shí shì wǒ ná zhù le rú jīn dài yào zhēng chī
”那妖魔道：“你师父偷盗我的衣服，实是我拿住了，如今待要蒸吃。
nǐ shì gè shèn me hǎo hàn jiù gǎn shàng wǒ de mén lái qǔ tǎo
你是个甚么好汉，就敢上我的门来取讨！
xíng zhě dào wǒ shī fù nǎi zhōng liáng zhèng zhí zhī sēng qǐ yǒu tōu nǐ shèn me yāo wù zhī lǐ
”行者道：“我师父乃忠良正直之僧，岂有偷你甚么妖物之理？
yāo mó dào wǒ zài shān lù biān diǎn huà yī zuò xian zhuāng nǐ shī fu qián rù lǐ miàn xīn ài qíng yù jiāng wǒ sān lǐng nà jǐn mián zhuāng bèi xīn r tōu chuān zài shēn zhǐ yǒu zāng zhèng gù cǐ wǒ cái ná tā
”妖魔道：“我在山路边点化一座仙庄，你师父潜入里面，心爱情欲，将我三领纳锦绵装背心儿偷穿在身，只有赃证，故此我才拿他。
nǐ jīn guǒ yǒu shǒu duàn jí yǔ wǒ bǐ shì jiǎ ruò sān hé dí de wǒ ráo le nǐ shī zhī mìng
你今果有手段，即与我比势，假若三合敌得我，饶了你师之命；
rú dí bù guò wǒ jiào nǐ yí lù guī yīn
如敌不过我，教你一路归阴！
xíng zhě xiào dào
”行者笑道：
pō wù
“泼物！
bù xū jiǎng kǒu
不须讲口！
dàn shuō bǐ shì zhèng hé lǎo sūn zhī yì
但说比势，正合老孙之意。
zǒu shàng lái chī wú zhī bàng
走上来，吃吾之棒！
nà guài wù nà pà shèn me dǔ dòu tǐng gāng qiāng pī miàn yíng lái
”那怪物那怕甚么赌斗，挺钢枪劈面迎来。
zhè yī chǎng hǎo shā
这一场好杀！
nǐ kàn nà jīn gū bàng jǔ zhǎng gān qiāng yíng
你看那：金箍棒举，长杆枪迎。
jīn gū bàng jǔ liàng huò huò shì diàn chè jīn shé
金箍棒举，亮藿藿似电掣金蛇；
zhǎng gān qiāng yíng míng huǎng huǎng rú lóng lí hēi hǎi
长杆枪迎，明幌幌如龙离黑海。
nà mén qián xiǎo yāo léi gǔ pái kāi zhèn shì zhù wēi fēng
那门前小妖擂鼓，排开阵势助威风；
zhè bì xiāng dà shèng shī gōng shǐ chū zòng héng chěng běn shì
这壁厢大圣施功，使出纵横逞本事。
tā nà lǐ yī gān qiāng jīng shén dǒu sǒu
他那里一杆枪，精神抖擞；
wǒ zhè lǐ yī tiáo bàng wǔ yì gāo qiáng
我这里一条棒，武艺高强。
zhèng shì yīng xióng xiāng yù yīng xióng hàn guǒ rán duì shǒu cái féng duì shǒu rén
正是英雄相遇英雄汉，果然对手才逢对手人。
nà mó wáng kǒu pēn zǐ qì pán yān wù zhè dà shèng yǎn fàng guāng huá jié xiù yún
那魔王口喷紫气盘烟雾，这大圣眼放光华结绣云。
zhǐ wèi dà táng sēng yǒu nán liǎng jiā wú yì kǔ zhēng lún
只为大唐僧有难，两家无义苦争轮。
tā liǎng gè zhàn jīng sān shí hé bù fēn shèng fù
他两个战经三十合，不分胜负。
nà mó wáng jiàn sūn wù kōng gùn fǎ qí zhěng yī wǎng yī lái quán wú xiē pò zhàn xǐ de tā lián shēng hè cǎi dào hǎo hóu ér
那魔王见孙悟空棍法齐整，一往一来，全无些破绽，喜得他连声喝采道：“好猴儿！
hǎo hóu ér
好猴儿！
zhēn gè shì nà nào tiān guān de běn shì
真个是那闹天官的本事！
zhè dà shèng yě ài tā qiāng fǎ bù luàn yòu zhē zuǒ dǎng shén yǒu xiè shù yě jiào dào
”这大圣也爱他枪法不乱，右遮左挡，甚有解数，也叫道：
hǎo yāo jīng
“好妖精！
hǎo yāo jīng
好妖精！
guǒ rán shì yí gè tōu dān de mó tóu
果然是一个偷丹的魔头！
èr rén yòu dòu le yī èr shí hé
”二人又斗了一二十合。
nà mó wáng bǎ qiāng jiān diǎn dì hè lìng xiǎo yāo qí lái
那魔王把枪尖点地，喝令小妖齐来。
nèi xiē po guài yī gè gè ná dāo nòng zhàng zhí jiàn lún qiāng bǎ gè sūn dà shèng wéi zài zhōng jiān
那些泼怪，一个个拿刀弄杖，执剑轮枪，把个孙大圣围在中间。
xíng zhě gōng rán bù jù zhǐ jiào lái de hǎo
行者公然不惧，只叫：“来得好！
lái de hǎo
来得好！
zhèng hé wú yì
正合吾意！
shǐ yī tiáo jīn gū bàng qián yíng hòu jià dōng dǎng xi chú nà huǒ qún yāo mò xiǎng kěn tuì
”使一条金箍棒，前迎后架，东挡西除，那伙群妖，莫想肯退。
xíng zhě rěn bu zhù jiāo zào bǎ jīn gū bàng diū jiāng qǐ qù hē shēng biàn
行者忍不住焦躁，把金箍棒丢将起去，喝声“变！
jí biàn zuò qiān bǎi tiáo tiě bàng hǎo biàn sì fēi shé zǒu mǎng yíng kōng lǐ luàn là xià lái
”即变作千百条铁棒，好便似飞蛇走蟒，盈空里乱落下来。
nà huǒ yāo jīng jiàn le yī gè gè pò sàn hún fēi bào tóu suō jǐng jǐn wǎng dòng zhōng táo mìng
那伙妖精见了，一个个魄散魂飞，抱头缩颈，尽往洞中逃命。
lǎo mó wáng xī xī lěng xiào dào nà hóu bú yào wú lǐ
老魔王唏唏冷笑道：“那猴不要无礼！
kàn shǒu duàn
看手段！
jí máng xiù zhōng qǔ chū yí gè liàng zhuó zhuó bái sēn sēn de quān zi lái wàng kōng pāo qǐ jiào shēng zhe
”即忙袖中取出一个亮灼灼白森森的圈子来，望空抛起，叫声“着！
hū lǎ yī xià bǎ jīn gū bàng shōu zuò yī tiáo tào jiāng qù le
”唿喇一下，把金箍棒收做一条，套将去了。
nòng de sūn dà shèng chì shǒu kōng quán fān jīn dǒu táo le xìng mìng
弄得孙大圣赤手空拳，翻筋斗逃了性命。
nà yāo mó dé shèng huí guī dòng xíng zhě méng lóng shī zhǔ zhāng zhè zhèng shì dào gāo yī chǐ mó gāo yī zhàng xìng luàn qíng hūn cuò rèn jiā
那妖魔得胜回归洞，行者朦胧失主张，这正是：道高一尺魔高一丈，性乱情昏错认家。
kě hèn fǎ shēn wú zuò wèi dāng shí xíng dòng niàn tou chà
可恨法身无坐位，当时行动念头差。
bì jìng bù zhī zhè fān zěn me jié guǒ qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟不知这番怎么结果，且听下回分解——