第五十二回 — 西游记 — 吴承恩

wù kōng dà nào jīn shān dōu dòng rú lái àn shì zhǔ rén gōng

悟空大闹金山兜洞如来暗示主人公

huà shuō sūn dà shèng dé le jīn gū bàng dǎ chū mén qián tiào shàng gāo fēng duì zhòng shén mǎn xīn huān xǐ

话说孙大圣得了金箍棒，打出门前，跳上高峰，对众神满心欢喜。

lǐ tiān wáng dào nǐ zhè chǎng rú hé xíng zhě dào lǎo sūn biàn huà jìn tā dòng qù nà guài wù yuè fā chàng chàng wǔ wǔ de chī dé shèng jiǔ li gèng bù céng dǎ tīng de tā de bǎo bèi zài nà lǐ

李天王道：“你这场如何”行者道：“老孙变化进他洞去，那怪物越发唱唱舞舞的，吃得胜酒哩，更不曾打听得他的宝贝在那里。

wǒ zhuǎn tā hòu miàn hū tīng de mǎ jiào lóng yín zhī shì huǒ bù zhī wù

我转他后面，忽听得马叫龙吟，知是火部之物。

dōng bì xiāng kào zhe wǒ de jīn gū bàng shì lǎo sūn ná zài shǒu zhōng yí lù dǎ jiāng chū lái yě

东壁厢靠着我的金箍棒，是老孙拿在手中，一路打将出来也。

zhòng shén dào nǐ de bǎo bèi dé le wǒ men de bǎo bèi hé shí dào shǒu

”众神道：“你的宝贝得了，我们的宝贝何时到手？

xíng zhě dào bù nán

”行者道：“不难！

bù nán

不难！

wǒ yǒu le zhè gēn tiě bàng bù guǎn zěn de yě yào dǎ dǎo tā qǔ bǎo bèi hái nǐ

我有了这根铁棒，不管怎的，也要打倒他，取宝贝还你。

zhèng jiǎng chǔ zhǐ tīng de nà shān pō xià luó gǔ qí míng hǎn shēng zhèn de yuán lái shì sì dài wáng shuài zhòng jīng líng lái gǎn xíng zhě

正讲处，只听得那山坡下锣鼓齐鸣，喊声振地，原来是兕大王帅众精灵来赶行者。

xíng zhě jiàn le jiào dào hǎo

行者见了，叫道：“好！

hǎo

好！

hǎo

好！

zhèng hé wú yì

正合吾意！

liè wèi qǐng zuò dài lǎo sūn zài qù zhuō tā

列位请坐，待老孙再去捉他。

hǎo dà shèng jǔ tiě bàng pī miàn yíng lái hè dào po mó nà lǐ zǒu

好大圣，举铁棒劈面迎来，喝道：“泼魔那里走！

kàn gùn

看棍！

nà guài shǐ qiāng zhī zhù mà dào zéi hóu tóu

”那怪使枪支住，骂道：“贼猴头！

zhuó shí wú lǐ

着实无礼！

nǐ zěn me bái zhòu jié wú wù jiàn

你怎么白昼劫吾物件？

xíng zhě dào wǒ bǎ nǐ zhè gè bù zhī sǐ de niè chù

”行者道：“我把你这个不知死的孽畜！

nǐ dǎo nòng quān tào bái zhòu qiǎng duó wǒ wù

你倒弄圈套白昼抢夺我物！

nà jiàn r shì nǐ de

那件儿是你的？

bú yào zǒu

不要走！

chī lǎo yé yī gùn

吃老爷一棍！

nà guài wù lún qiāng gé jià

”那怪物轮枪隔架。

zhè yī chǎng hào zhàn dà shèng shī wēi měng yāo mó bù shùn róu

这一场好战：大圣施威猛，妖魔不顺柔。

liǎng jiā qí dòu yǒng nà gè kěn gàn xiū

两家齐斗勇，那个肯干休！

zhè yí gè tiě bàng rú lóng wěi nà yí gè cháng qiāng shì mǎng tóu

这一个铁棒如龙尾，那一个长枪似蟒头。

zhè yí gè bàng lái xiè shù rú fēng xiǎng nà yí gè qiāng jià xióng wēi shì shuǐ liú

这一个棒来解数如风响，那一个枪架雄威似水流。

zhī jiàn nà cǎi wù méng méng shān lǐng àn xiáng yún shù lín chóu

只见那彩雾朦朦山岭暗，祥云——树林愁。

mǎn kōng fēi niǎo jiē tíng chì sì yě láng chóng jǐn suō tóu

满空飞鸟皆停翅，四野狼虫尽缩头。

nà zhèn shàng xiǎo yāo nà hǎn zhè bì xiāng xíng zhě dǒu sǒu

那阵上小妖呐喊，这壁厢行者抖擞。

yī tiáo tiě bàng wú rén dí dǎ biàn xī fāng wàn lǐ yóu

一条铁棒无人敌，打遍西方万里游。

nà gān cháng qiāng zhēn duì shǒu yǒng zhèn jīn chēng shàng chóu

那杆长枪真对手，永镇金-称上筹。

xiāng yù zhè chǎng wú hǎo sàn bú jiàn gāo dī shì bù xiū

相遇这场无好散，不见高低誓不休。

nà mó wáng yǔ sūn dà shèng zhàn jīng sān gè shí chén bù fēn shèng bài zǎo yòu jiàn tiān sè jiāng wǎn

那魔王与孙大圣战经三个时辰，不分胜败，早又见天色将晚。

yāo mó zhī zhāo cháng qiāng dào wù kōng nǐ zhù le tiān hūn dì àn bú shì gè dǔ dòu zhī shí qiě gè xiē xī xiē xī míng cháo zài yǔ nǐ bǐ bèng

妖魔支着长枪道：“悟空，你住了，天昏地暗，不是个赌斗之时，且各歇息歇息，明朝再与你比迸。

xíng zhě mà dào po chù xiū yán

”行者骂道：“泼畜休言！

lǎo sūn de xìng tou cái lái guǎn shèn me tiān wǎn

老孙的兴头才来，管甚么天晚！

shì bì yǔ nǐ dìng gè shū yíng

是必与你定个输赢！

nà guài wù hē yī shēng xū huǎng yī qiāng táo le xìng mìng shuài qún yāo shōu zhuǎn gān gē rù dòng zhōng jiàng mén jǐn jǐn bì le

”那怪物喝一声，虚幌一枪，逃了性命，帅群妖收转干戈，入洞中将门紧紧闭了。

zhè dà shèng yè gùn fāng huí tiān shén zài àn tóu hè xǐ dōu dào shì yǒu néng yǒu lì de dà qí tiān wú liàng wú biān dí zhēn běn shì

这大圣拽棍方回，天神在岸头贺喜，都道：“是有能有力的大齐天，无量无边的真本事！

xíng zhě xiào dào chéng guò jiǎng

”行者笑道：“承过奖！

chéng guò jiǎng

承过奖！

lǐ tiān wáng jìn qián dào cǐ yán shí fēi bāo jiǎng zhēn shì yī tiáo hǎo hàn zi

”李天王近前道：“此言实非褒奖，真是一条好汉子！

zhè yī zhèn yě bù yà dāng shí mán dì wǎng zhào tiān luó yě

这一阵也不亚当时瞒地网罩天罗也！

xíng zhě dào qiě xiū tí sù huà

”行者道：“且休题夙话。

nà yāo mó bèi lǎo sūn dǎ le zhè yī chǎng bì rán pí juàn

那妖魔被老孙打了这一场，必然疲倦。

wǒ yě shuō bù dé xīn kǔ nǐ men dōu fàng huái zuò zuò děng wǒ zài jìn dòng qù dǎ tīng tā de quān zi wù yào tōu le tā de zhuō zhù nà guài xún qǔ bīng qì fèng huán rǔ děng guī tiān

我也说不得辛苦，你们都放怀坐坐，等我再进洞去打听他的圈子，务要偷了他的，捉住那怪，寻取兵器，奉还汝等归天。

tài zǐ dào jīn yǐ tiān wǎn bù ruò ān mián yī xiǔ míng zǎo qù ba

”太子道：“今已天晚，不若安眠一宿，明早去罢。

xíng zhě xiào dào zhè xiǎo láng bù zhī shì shì

”行者笑道：“这小郎不知世事！

nà jiàn zuò zéi de hǎo bái rì lǐ xià shǒu

那见做贼的好白日里下手？

shì zhè děng tāo mō de bì xū yè qù yè lái bù zhī bù jué cái shì mǎi mài li

似这等掏摸的，必须夜去夜来，不知不觉，才是买卖哩。

huǒ dé yǔ léi gōng dào sān tài zi xiū yán zhè jiàn shì wǒ men bù zhī dà shèng shì gè guàn jiā shú tào xū jiào tā chèn cǐ shí hou yī zé mó tóu kùn juàn èr lái yè hēi wú fáng jiù qǐng kuài qù

”火德与雷公道：“三太子休言，这件事我们不知，大圣是个惯家熟套，须教他趁此时候，一则魔头困倦，二来夜黑无防，就请快去！

kuài qù

快去！

hǎo dà shèng xiào xī xī de jiāng tiě bàng cáng le tiào xià gāo fēng yòu zhì dòng kǒu yáo shēn yī biàn biàn zuò yí gè cù zhī r zhēn gè zuǐ yìng xū zhǎng pí hēi yǎn míng zhǎo jiǎo yā chā

好大圣，笑唏唏的，将铁棒藏了，跳下高峰，又至洞口，摇身一变，变作一个促织儿，真个嘴硬须长皮黑，眼明爪脚丫叉。

fēng qīng yuè míng jiào qiáng yá yè jìng rú tóng rén huà

风清月明叫墙涯，夜静如同人话。

qì lù qī liáng jǐng sè shēng yīn duàn xù kān kuā

泣露凄凉景色，声音断续堪夸。

kè chuāng lǚ sī pà wén tā piān zài kōng jiē chuáng xià

客窗旅思怕闻他，偏在空阶床下。

dēng kāi dà tuǐ sān wǔ tiào tiào dào mén biān zì mén fèng lǐ zuān jiāng jìn qù dūn zài nà bì gēn xià yíng zhe lǐ miàn dēng guāng zǐ xì guān kàn

蹬开大腿三五跳，跳到门边，自门缝里钻将进去，蹲在那壁根下，迎着里面灯光，仔细观看。

zhī jiàn nà dà xiǎo qún yāo yī gè gè láng cān hǔ yàn zhèng dōu chī dōng xī li

只见那大小群妖，一个个狼餐虎咽，正都吃东西哩。

xíng zhě dié dié chuí chuí de jiào le yī biàn

行者揲揲锤锤的叫了一遍。

shǎo shí jiān shōu le jiā huǒ yòu dōu qù ān pái wō pù gè gè ān shēn

少时间，收了家火，又都去安排窝铺，各各安身。

yuē mō yǒu yī gēng shí fēn xíng zhě cái dào tā hòu biān fáng lǐ zhǐ tīng nà lǎo mó chuán lìng jiào gè mén shàng xiǎo de xǐng shuì

约摸有一更时分，行者才到他后边房里，只听那老魔传令，教：“各门上小的醒睡！

kǒng sūn wù kōng yòu biàn shèn me sī rù jiā tōu dào

恐孙悟空又变甚么私入家偷盗。

yòu yǒu xiē gāi bān zuò yè de dí dí tuō tuō bāng líng qí xiǎng zhè dà shèng yuè hǎo xíng shì zuān rù fáng mén jiàn yǒu yī jià shí chuáng zuǒ yòu liè jǐ gè mǒ fěn chá yān de shān jīng shù guǐ zhǎn pū gài fú shì lǎo mó tuō jiǎo de tuō jiǎo jiě yī de jiě yī

”又有些该班坐夜的，涤涤托托，梆铃齐响，这大圣越好行事，钻入房门，见有一架石床，左右列几个抹粉搽胭的山精树鬼，展铺盖伏侍老魔，脱脚的脱脚，解衣的解衣。

zhī jiàn nà mó wáng kuān le yī fú zuǒ bo shàng bái sēn sēn de tào zhe nà gè quān zi yuán lái xiàng yí gè lián zhū zhuó tóu mú yàng

只见那魔王宽了衣服，左-膊上，白森森的套着那个圈子，原来象一个连珠镯头模样。

nǐ kàn tā gèng bù qǔ xià zhuǎn wǎng shàng mǒ le liǎng mǒ jǐn jǐn de lēi zài bo shàng fāng cái shuì xià

你看他更不取下，转往上抹了两抹，紧紧的勒在-膊上，方才睡下。

xíng zhě jiàn le jiāng shēn yòu biàn biàn zuò yí gè huáng pí gè zǎo tiào shàng shí chuáng zuān rù bèi lǐ pá zài nà guài de bo shàng zhuó shí yī kǒu dīng de nà guài fān shēn mà dào zhèi xiē shǎo dǎ dī nú cái

行者见了，将身又变，变作一个黄皮虼蚤，跳上石床，钻入被里，爬在那怪的-膊上，着实一口，叮的那怪翻身骂道：“这些少打的奴才！

bèi yě bù dǒu chuáng yě bù fú bù zhī shèn me dōng xī yǎo le wǒ zhè yī xià

被也不抖，床也不拂，不知甚么东西，咬了我这一下！

tā què bǎ quān zi yòu luō shàng liǎng luō yī rán shuì xià

”他却把圈子又捋上两捋，依然睡下。

xíng zhě pá shàng nà quān zi yòu yǎo yī kǒu

行者爬上那圈子，又咬一口。

nà guài shuì bù dé yòu fān guò shēn lái dào cì nào shā wǒ yě

那怪睡不得，又翻过身来道：“刺闹杀我也！

xíng zhě jiàn tā guān fáng de jǐn bǎo bèi yòu suí shēn bù kěn chú xià liào tōu tā de bù dé

行者见他关防得紧，宝贝又随身，不肯除下，料偷他的不得。

tiào xià chuáng lái hái biàn zuò cù zhī r chū le fáng mén jìng zhì hòu miàn yòu tīng de lóng yín mǎ sī yuán lái nà céng mén jǐn suǒ huǒ lóng huǒ mǎ dōu diào zài lǐ miàn

跳下床来，还变做促织儿，出了房门，径至后面，又听得龙吟马嘶，原来那层门紧锁，火龙火马，都吊在里面。

xíng zhě xiàn le yuán shēn zǒu jìn mén qián shǐ gè jiě suǒ fǎ niàn dòng zhòu yǔ yòng shǒu yī mǒ yī shēng nà suǒ shuāng jù jiù tuō luò tuī kāi mén chuǎng jiàng jìn qù guān kàn yuán lái nà lǐ miàn bèi huǒ qì zhào de míng huǎng huǎng de rú bái rì yì bān

行者现了原身，走近门前，使个解锁法，念动咒语，用手一抹，——一声，那锁双-俱就脱落，推开门，闯将进去观看，原来那里面被火器照得明晃晃的，如白日一般。

hū jiàn dōng xī liǎng biān xié kào zhe jǐ jiàn bīng qì dōu shì tài zǐ de kǎn yāo dāo děng wù bìng nà huǒ dé de huǒ gōng huǒ jiàn děng wù

忽见东西两边斜靠着几件兵器，都是太子的砍妖刀等物，并那火德的火弓火箭等物。

xíng zhě yìng huǒ guāng zhōu wéi kàn le yī biàn yòu jiàn nà mén bèi hòu yī zhāng shí zhuō zi shàng yǒu yí gè miè sī pán ér fàng zhe yī bǎ háo máo

行者映火光，周围看了一遍，又见那门背后一张石桌子上有一个篾丝盘儿，放着一把毫毛。

dà shèng mǎn xīn huān xǐ jiāng háo máo ná qǐ lái ā le liǎng kǒu rè qì jiào shēng biàn

大圣满心欢喜，将毫毛拿起来，呵了两口热气，叫声“变！

jí biàn zuò sān wǔ shí gè xiǎo hóu jiào tā dōu ná le dāo jiàn chǔ suǒ qiú lún jí gōng jiàn qiāng chē hú lú huǒ yā huǒ shǔ huǒ mǎ yī yīng tào qù zhī wù qí le huǒ lóng zòng qǐ huǒ shì cóng lǐ biān wǎng wài shāo lái

”即变作三五十个小猴，教他都拿了刀、剑、杵、索、球、轮及弓、箭枪、车、葫芦、火鸦、火鼠、火马一应套去之物，骑了火龙，纵起火势，从里边往外烧来。

zhǐ tīng de hōng hōng pū pū pīng pīng hǎo biàn sì zǎ léi lián pào zhī shēng

只听得烘烘——，扑扑乒乒，好便似咋雷连炮之声。

huāng de nèi xiē dà xiǎo yāo jīng mèng mèng zhā zhā de pī zhe bèi méng zhe tóu hǎn de hǎn kū de kū yī gè gè zǒu tóu wú lù bèi zhè huǒ shāo sǐ dà bàn

慌得那些大小妖精，梦梦查查的，披着被，朦着头，喊的喊，哭的哭，一个个走头无路，被这火烧死大半。

měi hóu wáng dé shèng huí lái zhǐ hǎo yǒu sān gēng shí hòu

美猴王得胜回来，只好有三更时候。

què shuō nà gāo fēng shàng lǐ tiān wáng zhòng wèi hū jiàn huǒ guāng huǎng liàng yī yōng qián lái jiàn xíng zhě qí zhe lóng hē hē hū hū zòng zhe xiǎo hóu jìng shàng fēng tóu lì shēng gāo jiào dào lái shōu bīng qì

却说那高峰上，李天王众位忽见火光幌亮，一拥前来，见行者骑着龙，喝喝呼呼，纵着小猴，径上峰头，厉声高叫道：“来收兵器！

lái shōu bīng qì

来收兵器！

huǒ dé yǔ né zhā dā yìng yī shēng zhè xíng zhě jiāng shēn yī dǒu nà bǎ háo máo fù shàng shēn lái

”火德与哪吒答应一声，这行者将身一抖，那把毫毛复上身来。

né zhā tài zǐ shōu le tā liù jiàn bīng qì huǒ dé xīng jūn zhe zhòng huǒ bù shōu le huǒ lóng děng wù dōu xiào yín yín zàn hè xíng zhě bù tí

哪吒太子收了他六件兵器，火德星君着众火部收了火龙等物，都笑吟吟赞贺行者不题。

què shuō nà jīn dòng lǐ huǒ yàn fēn fēn hu de gè sì dài wáng hún bù fù tǐ jí qiàn shēn kāi le fáng mén shuāng shǒu ná kàn quān zi dōng tuī dōng huǒ miè xi tuī xi huǒ xiāo mǎn kōng zhōng mào yān tū huǒ zhí zhuó bǎo bèi pǎo le yī biàn sì xià lǐ yān huǒ jù xī

却说那金-洞里火焰纷纷，唬得个兕大王魂不附体，急欠身开了房门，双手拿看圈子，东推东火灭，西推西火消，满空中冒烟突火，执着宝贝跑了一遍，四下里烟火俱熄。

jí máng shōu jiù qún yāo yǐ cǐ shāo shā dà bàn nán nán nǚ nǚ shōu bù shàng bǎi shí yú dīng

急忙收救群妖，已此烧杀大半，男男女女，收不上百十余丁；

yòu zhā kàn cáng bīng zhī nèi gè jiàn jiē wú

又查看藏兵之内，各件皆无；

yòu qù hòu miàn kàn chù jiàn bā jiè shā sēng yǔ zhǎng lǎo hái kǔn zhù wèi jiě bái lóng mǎ hái zài cáo shàng xíng lǐ dān yì zài wū lǐ

又去后面看处，见八戒、沙僧与长老还捆住未解，白龙马还在槽上，行李担亦在屋里。

yāo mó suì hèn dào bù zhī shì nà gè xiǎo yāo bù zǐ xì shī le huǒ zhì lìng rú cǐ

妖魔遂恨道：“不知是那个小妖不仔细，失了火，致令如此！

páng yǒu jìn shì de gào dào dài wáng zhè huǒ bù gàn běn jiā zhī shì duō shì gè tōu yíng jié zhài zhī zéi fàng le nà huǒ bù zhī wù dào le shén bīng qù yě

”旁有近侍的告道：“大王，这火不干本家之事，多是个偷营劫寨之贼，放了那火部之物，盗了神兵去也。

lǎo mó fāng rán xǐng wù dào méi yǒu bié rén duàn hū shì sūn wù kōng nà zéi

”老魔方然省悟道：“没有别人，断乎是孙悟空那贼！

guài dào wǒ lín shuì shí bù dé ān wěn

怪道我临睡时不得安稳！

xiǎng shì nà zéi hóu biàn huà jìn lái zài wǒ zhè bo dīng le liǎng kǒu

想是那贼猴变化进来，在我这-膊叮了两口。

yí dìng shì yào tōu wǒ de bǎo bèi jiàn wǒ mǒ lè de jǐn bù néng xià shǒu gù cǐ dào le bīng qì zòng zháo huǒ lóng fàng cǐ hěn dú zhī xīn yì yù shāo shā wǒ yě

一定是要偷我的宝贝，见我抹勒得紧，不能下手，故此盗了兵器，纵着火龙，放此狠毒之心，意欲烧杀我也。

zéi hóu a

贼猴啊！

nǐ wang shǐ jī guān bù zhī wǒ de běn shì

你枉使机关，不知我的本事！

wǒ dàn dài le zhè jiàn bǎo bèi jiù shì rù dà hǎi ér bù néng ruò fù huǒ chí ér bù néng fén li

我但带了这件宝贝，就是入大海而不能溺，赴火池而不能焚哩！

zhè fān ruò ná zhù nà zéi zhǐ bǎ guā le diǎn duǒ fāng chèn wǒ xīn

这番若拿住那贼，只把刮了点垛，方趁我心！

shuō zhe huà ào nǎo duō shí bù jué de jī míng tiān xiǎo

”说着话，懊恼多时，不觉的鸡鸣天晓。

nà gāo fēng shàng tài zǐ dé le liù jiàn bīng qì duì xíng zhě dào dà shèng tiān sè yǐ míng bù xū dài màn

那高峰上太子得了六件兵器，对行者道：“大圣，天色已明，不须怠慢。

wǒ men chèn nà yāo mó cuò le ruì qì yǔ huǒ bù děng fú zhù nǐ zài qù lì zhàn shù jī zhè cì kě qín ná yě

我们趁那妖魔挫了锐气，与火部等扶住你，再去力战，庶几这次可擒拿也。

xíng zhě xiào dào shuō de yǒu lǐ

”行者笑道：“说得有理。

wǒ men qí le xīn shuǎ zǐ r qù yé

我们齐了心，耍子儿去耶！

yī gè gè dǒu sǒu wēi fēng xǐ nòng wǔ yì jìng zhì dòng kǒu

”一个个抖擞威风，喜弄武艺，径至洞口。

xíng zhě jiào dào po mó chū lái

行者叫道：“泼魔出来！

yǔ lǎo sūn dǎ zhě

与老孙打者！

yuán lái nà lǐ liǎng shàn shí mén bèi huǒ qì huà chéng huī jìn mén lǐ biān yǒu jǐ gè xiǎo yāo zhèng rán sǎo dì cuō huī hū jiàn zhòng shèng qí lái huāng de diū le sào zhǒu piē xia huī bà pǎo rù lǐ miàn yòu bào dào sūn wù kōng lǐng zhe xǔ duō tiān shén yòu zài mén wài mà zhàn li

”原来那里两扇石门被火气化成灰烬，门里边有几个小妖，正然扫地撮灰，忽见众圣齐来，慌得丢了扫帚，撇下灰耙，跑入里面，又报道：“孙悟空领着许多天神，又在门外骂战哩！

nà sì guài wén bào dà jīng bèng bèng gāng yá yǎo xiǎng

”那兕怪闻报大惊，-迸迸，钢牙咬响；

dī liū liū huán yǎn zhēng yuán tǐng zhe cháng qiāng dài le bǎo bèi zǒu chū mén lái pō kǒu luàn mà dào wǒ bǎ nǐ zhè gè tōu yíng fàng huǒ de zéi hóu

滴溜溜，环眼睁圆，挺着长枪，带了宝贝，走出门来，泼口乱骂道：“我把你这个偷营放火的贼猴！

nǐ yǒu duō dà shǒu duàn gǎn zhè děng miǎo shì wǒ yě

你有多大手段，敢这等藐视我也？

xíng zhě xiào liǎn er mà dào po guài wù

”行者笑脸儿骂道：“泼怪物！

nǐ yào zhī wǒ de shǒu duàn qiě shàng qián lái wǒ shuō yǔ nǐ tīng zì xiǎo shēng lái shǒu duàn qiáng qián kūn wàn lǐ yǒu míng yáng

你要知我的手段，且上前来，我说与你听：自小生来手段强，乾坤万里有名扬。

dāng shí yǐng wù xiū xiān dào xī rì chuán lái bù lǎo fāng

当时颖悟修仙道，昔日传来不老方。

lì zhì bài tóu fāng cùn dì qián xīn cān jiàn shèng rén xiāng

立志拜投方寸地，虔心参见圣人乡。

xué chéng biàn huà wú liàng fǎ yǔ zhòu cháng kōng rèn wǒ kuáng

学成变化无量法，宇宙长空任我狂。

xián zài shān qián jiāng hǔ fú mèn lái hǎi nèi bǎ lóng jiàng

闲在山前将虎伏，闷来海内把龙降。

zǔ jū huā guǒ chēng wáng wèi shuǐ lián dòng lǐ chěng gāng qiáng

祖居花果称王位，水帘洞里逞刚强。

jǐ fān yǒu yì tú tiān jiè shù cì wú zhī duó shàng fāng

几番有意图天界，数次无知夺上方。

yù cì qí tiān míng dà shèng chì fēng yòu zèng měi hóu wáng

御赐齐天名大圣，敕封又赠美猴王。

zhǐ yīn yàn shè pán táo huì wú jiǎn xiāng yāo wǒ xìng gāng

只因宴设蟠桃会，无简相邀我性刚。

àn chuǎng yáo chí tōu yù yè sī xíng kōng gé yǐn qióng jiāng

暗闯瑶池偷玉液，私行空阁饮琼浆；

lóng gān fèng suǐ céng tōu chī bǎi wèi zhēn xiū wǒ qiè cháng

龙肝凤髓曾偷吃，百味珍馐我窃尝；

qiān zǎi pán táo suí shòu yòng wàn nián dān yào rèn chōng cháng

千载蟠桃随受用，万年丹药任充肠。

tiān gōng yì wù bān bān qǔ shèng fǔ qí zhēn jiàn jiàn cáng

天宫异物般般取，圣府奇珍件件藏。

yù dì fǎng wǒ yǒu shǒu duàn jí fā tiān bīng bǎi zhàn chǎng

玉帝访我有手段，即发天兵摆战场。

jiǔ yào è xīng zāo wǒ biǎn wǔ fāng xiōng sù bèi wú shāng

九曜恶星遭我贬，五方凶宿被吾伤。

pǔ tiān shén jiāng jiē wú dí shí wàn xióng shī bù gǎn dāng

普天神将皆无敌，十万雄师不敢当。

wēi bī yù huáng chuán zhǐ yì guàn jiāng xiǎo shèng bǎ bīng yáng

威逼玉皇传旨意，灌江小圣把兵扬。

xiāng chí qī shí dān èr biàn gè nòng jīng shén gè gè qiáng

相持七十单二变，各弄精神个个强。

nán hǎi guān yīn lái zhù zhàn jìng píng yáng liǔ yě xiāng bāng

南海观音来助战，净瓶杨柳也相帮。

lǎo jūn yòu shǐ jīn gāng tào bǎ wǒ qín ná dào shàng fāng

老君又使金刚套，把我擒拿到上方。

bǎng jiàn yù huáng zhāng dà dì cáo guān kǎo jiào zuì gāi dāng

绑见玉皇张大帝，曹官拷较罪该当。

jí chà dà lì kāi dāo zhǎn dāo kǎn tóu pí huǒ yàn guāng

即差大力开刀斩，刀砍头皮火焰光。

bǎi jì qiān fāng nòng bù sǐ jiāng wú yā fù lǎo jūn táng

百计千方弄不死，将吾押赴老君堂。

liù dīng shén huǒ lú zhōng liàn liàn de hún shēn yìng shì gāng

六丁神火炉中炼，炼得浑身硬似钢。

qī qī shù wán kāi dǐng kàn wǒ shēn tiào chū yòu xiōng zhāng

七七数完开鼎看，我身跳出又凶张。

zhū shén bì hù wú zhē dǎng zhòng shèng shāng liáng bǎ fú yāng

诸神闭户无遮挡，众圣商量把佛央。

qí shí rú lái duō fǎ lì guǒ rán zhì huì guǎng wú liàng

其实如来多法力，果然智慧广无量。

shǒu zhōng dǔ sài fān jīn dǒu jiāng shān yā wǒ bù néng qiáng

手中赌赛翻筋斗，将山压我不能强。

yù huáng cái shè ān tiān huì xī yù fāng chēng jí lè chǎng

玉皇才设安天会，西域方称极乐场。

yā kùn lǎo sūn wǔ bǎi zài yī xiē chá fàn bù céng cháng

压困老孙五百载，一些茶饭不曾尝。

jīn chán zhǎng lǎo lín fán shì dōng tǔ chà tā bài fó xiāng

金蝉长老临凡世，东土差他拜佛乡。

yù qǔ zhēn jīng huí shàng guó dà táng dì zhǔ dù xiān wáng

欲取真经回上国，大唐帝主度先亡。

guān yīn quàn wǒ guī yī shàn bǐng jiào jiā chí bù fàng kuáng

观音劝我皈依善，秉教迦持不放狂。

jiě tuō gāo shān gēn xià nán rú jīn xi qù qǔ jīng zhāng

解脱高山根下难，如今西去取经章。

po mó xiū nòng zhāng hú zhì hái wǒ táng sēng bài fǎ wáng

泼魔休弄獐狐智，还我唐僧拜法王！

nà guài wén yán zhǐ zhe xíng zhě dào nǐ yuán lái shì gè tōu tiān de dà zéi

”那怪闻言，指着行者道：“你原来是个偷天的大贼！

bú yào zǒu

不要走！

chī wú yī qiāng

吃吾一枪！

zhè dà shèng shǐ bàng lái yíng

”这大圣使棒来迎。

liǎng gè zhèng zì xiāng chí zhè bì xiāng né zhā tài zǐ shēng chēn huǒ dé xīng jūn fā hěn jí jiāng nà liù jiàn shén bīng huǒ bù děng wù wàng yāo mó shēn shàng pāo lái sūn dà shèng gèng jiā xióng shì

两个正自相持，这壁厢哪吒太子生嗔，火德星君发狠，即将那六件神兵，火部等物，望妖魔身上抛来，孙大圣更加雄势。

yī biān yòu léi gōng shǐ shāo tiān wáng jǔ dāo bù fēn shàng xià yī yōng qí lái

一边又雷公使捎，天王举刀，不分上下，一拥齐来。

nà mó tóu wēi wēi lěng xiào xiù zi zhōng àn àn jiāng bǎo bèi qǔ chū sā shǒu pāo qǐ kōng zhōng jiào shēng zhe

那魔头巍巍冷笑，袖子中暗暗将宝贝取出，撒手抛起空中，叫声“着！

hū lǎ de yī xià bǎ liù jiàn shén bīng huǒ bù děng wù léi gōng shāo tiān wáng dāo xíng zhě bàng jìn qíng yòu dōu lāo qù zhòng shén líng yī rán chì shǒu sūn dà shèng réng shì kōng quán

”唿喇的一下，把六件神兵、火部等物、雷公捎、天王刀、行者棒，尽情又都捞去，众神灵依然赤手，孙大圣仍是空拳。

yāo mó dé shèng huí shēn jiào xiǎo de men bān shí qì mén dòng tǔ xiū zào cóng xīn zhěng lǐ fáng láng

妖魔得胜回身，叫：“小的们，搬石砌门，动土修造，从新整理房廊。

dài qí bèi le shā táng sēng sān zhòng lái xiè tǔ dà jiā sàn fú shòu yòng

待齐备了，杀唐僧三众来谢土，大家散福受用。

zhòng xiǎo yāo lǐng mìng wéi chí bù tí

”众小妖领命维持不题。

què shuō nà lǐ tiān wáng shuài zhòng huí shàng gāo fēng huǒ dé yuàn né zhā xìng jí léi gōng guài tiān wáng fàng diāo wéi shuǐ bó zài páng wú yǔ

却说那李天王帅众回上高峰，火德怨哪吒性急，雷公怪天王放刁，惟水伯在旁无语。

xíng zhě jiàn tā men miàn bù sī dǔ xīn yǒu yíng sī mò nài hé huái hèn qiáng huān duì zhòng xiào dào liè wèi bù xū fán nǎo zì gǔ dào shèng bài bīng jiā zhī cháng

行者见他们面不厮睹，心有萦思，没奈何，怀恨强欢，对众笑道：“列位不须烦恼，自古道，胜败兵家之常。

wǒ hé tā lùn wǔ yì yě zhī rú cǐ

我和他论武艺，也只如此。

dàn zhǐ shì tā duō le zhè gè quān zi suǒ yǐ wéi hài bǎ wǒ děng bīng qì yòu tào jiāng qù le

但只是他多了这个圈子，所以为害，把我等兵器又套将去了。

nǐ qiě fàng xīn dài lǎo sūn zài qù zhā zhā tā de jué sè lái yě

你且放心，待老孙再去查查他的脚色来也。

tài zǐ dào nǐ qián qǐ zòu yù dì chá kān mǎn tiān shì jiè gèng wú yì diǎn zōng jì rú jīn què yòu hé chǔ qù chá

”太子道：“你前启奏玉帝，查勘满天世界，更无一点踪迹，如今却又何处去查？

xíng zhě dào wǒ xiǎng qi lai fó fǎ wú biān rú jīn qiě shàng xī tiān wèn wǒ fú rú lái jiào tā zhe huì yǎn guān kàn dà dì sì bù zhōu kàn zhè guài shì nà fāng shēng zhǎng hé chǔ xiāng guàn zhù jū quān zi shì jiàn shèn me bǎo bèi

”行者道：“我想起来，佛法无边，如今且上西天问我佛如来，教他着慧眼观看大地四部洲，看这怪是那方生长，何处乡贯住居，圈子是件甚么宝贝。

bù guǎn zěn de yī dìng yào ná tā yǔ liè wèi chū qì hái rǔ děng huān xǐ guī tiān

不管怎的，一定要拿他，与列位出气，还汝等欢喜归天。

zhòng shén dào

”众神道：

jì yǒu cǐ yì bù xū jiǔ tíng kuài qù kuài qù

“既有此意，不须久停，快去快去！

hǎo xíng zhě shuō shēng qù jiù zòng jīn dǒu yún zǎo zhì líng shān là xià xiáng guāng sì fāng guān kàn hǎo qù chù líng fēng shū jié dié zhàng qīng jiā xiān yuè dǐng diān mó bì hàn

好行者，说声去，就纵筋斗云，早至灵山，落下祥光，四方观看，好去处：灵峰疏杰，迭嶂清佳，仙岳顶巅摩碧汉。

xī tiān zhān jù zhèn xíng shì yā zhōng huá

西天瞻巨镇，形势压中华。

yuán qì liú tōng tiān dì yuǎn wēi fēng fēi chè mǎn tái huā

元气流通天地远，威风飞彻满台花。

shí wén zhōng qìng yīn cháng měi tīng jīng shēng míng lǎng

时闻钟磬音长，每听经声明朗。

yòu jiàn nà qīng sōng zhī xià yōu pó jiǎng cuì bǎi zhī jiān luó hàn xíng

又见那青松之下优婆讲，翠柏之间罗汉行。

bái hè yǒu qíng lái jiù lǐng qīng luán zhuó yì xián tíng

白鹤有情来鹫岭，青鸾着意-闲亭。

xuán hóu duì duì qíng xiān guǒ shòu lù shuāng shuāng xiàn zǐ yīng

玄猴对对擎仙果，寿鹿双双献紫英。

yōu niǎo shēng pín rú sù yǔ qí huā sè xuàn bù zhī míng

幽鸟声频如诉语，奇花色绚不知名。

huí luán pán rào chóng chóng gù gǔ dào wān huán chǔ chù píng

回峦盘绕重重顾，古道湾环处处平。

zhèng shì qīng xū líng xiù de zhuāng yán dà jué fó jiā fēng

正是清虚灵秀地，庄严大觉佛家风。

nà xíng zhě zhèng rán diǎn kàn shān jǐng hū tīng de yǒu rén jiào dào sūn wù kōng cóng nà lǐ lái

那行者正然点看山景，忽听得有人叫道：“孙悟空，从那里来？

wǎng hé chǔ qù

往何处去？

jí huí tóu kàn yuán lái shì bǐ qiū ní zūn zhě

”急回头看，原来是比丘尼尊者。

dà shèng zuò lǐ dào

大圣作礼道：

zhèng yǒu yī shì yù jiàn rú lái

“正有一事，欲见如来。

bǐ qiū ní dào nǐ zhè gè wán pí

”比丘尼道：“你这个顽皮！

jì rán yào jiàn rú lái zěn me bù dēng bǎo chà qiě zài zhè lǐ kàn shān

既然要见如来，怎么不登宝刹，且在这里看山？

xíng zhě dào chū lái guì dì gù cǐ dà dǎn

”行者道：“初来贵地，故此大胆。

bǐ qiū ní dào nǐ kuài gēn wǒ lái yě

”比丘尼道：“你快跟我来也。

zhè xíng zhě jǐn suí zhì léi yīn sì shān mén xià yòu jiàn nà bā dà jīn gāng xióng jiū jiū de liǎng biān dǎng zhù bǐ qiū ní dào

”这行者紧随至雷音寺山门下，又见那八大金刚，雄纠纠的两边挡住，比丘尼道。

wù kōng zàn hou piàn shí děng wǒ yǔ nǐ zòu shàng qù lái

“悟空，暂候片时，等我与你奏上去来。

xíng zhě zhǐ de zhù lì mén wài

”行者只得住立门外。

nà bǐ qiū ní zhì fú qián hé zhǎng dào sūn wù kōng yǒu shì yào jiàn rú lái

那比丘尼至佛前合掌道：“孙悟空有事，要见如来。

rú lái chuán zhǐ lìng rù jīn gāng cái shǎn lù fàng xíng

”如来传旨令入，金刚才闪路放行。

xíng zhě dī tóu lǐ bài bì rú lái wèn dào wù kōng qián wén de guān yīn zūn zhě jiě tuō rǔ shēn guī yī shì jiào bǎo táng sēng lái cǐ qiú jīng nǐ zěn me dú zì dào cǐ

行者低头礼拜毕，如来问道：“悟空，前闻得观音尊者解脱汝身，皈依释教，保唐僧来此求经，你怎么独自到此？

yǒu hé shì gù

有何事故？

xíng zhě dùn shǒu dào shàng gào wǒ fú dì zǐ zì bǐng jiā chí yǔ táng cháo shī fu xi lái xíng zhì jīn shān jīn dòng yù zhe yí gè è mó tóu míng huàn sì dài wáng shén tōng guǎng dà bǎ shī fu yǔ shī dì děng shè rù dòng zhōng

”行者顿首道：“上告我佛，弟子自秉迦持，与唐朝师父西来，行至金-山金-洞，遇着一个恶魔头，名唤兕大王，神通广大，把师父与师弟等摄入洞中。

dì zǐ xiàng yī qiú qǔ méi hǎo yì liǎng jiā bǐ bèng bèi tā jiāng yí gè bái sēn sēn de yí gè quān zi qiǎng le wǒ de tiě bàng

弟子向伊求取，没好意，两家比迸，被他将一个白森森的一个圈子，抢了我的铁棒。

wǒ kǒng tā shì tiān jiàng sī fán jí shàng jiè chá kān bù chū

我恐他是天将思凡，急上界查勘不出。

méng yù dì chāi qiǎn lǐ tiān wáng fù zǐ zhù yuán yòu bèi tā qiǎng le tài zǐ de liù bān bīng qì

蒙玉帝差遣李天王父子助援，又被他抢了太子的六般兵器。

jí qǐng huǒ dé xīng jūn fàng huǒ shāo tā yòu bèi tā jiāng huǒ jù qiǎng qù

及请火德星君放火烧他，又被他将火具抢去。

yòu qǐng shuǐ dé xīng jūn fàng shuǐ tā

又请水德星君放水-他，

yī háo yòu tā bù zháo

一毫又-他不着，

dì zǐ fèi ruò gān jīng shén qì lì

弟子费若干精神气力，

jiāng nà tiě bàng děng wù tōu chū

将那铁棒等物偷出，

fù qù suǒ zhàn

复去索战，

yòu bèi tā jiāng qián wù yī rán tào qù

又被他将前物依然套去，

wú fǎ shōu xiáng

无法收降，

yīn cǐ tè gào wǒ fú

因此特告我佛，

wàng chuí cí yǔ dì zǐ kàn kàn

望垂慈与弟子看看，

guǒ rán shì hé wù chū shēn

果然是何物出身，

wǒ hǎo qù ná tā jiā shǔ sì lín

我好去拿他家属四邻，

qín cǐ mó tóu

擒此魔头，

jiù wǒ shī fù

救我师父，

hé gǒng qián chéng

合拱虔诚，

bài qiú zhèng guǒ

拜求正果。

rú lái tīng shuō jiāng huì yǎn yáo guān zǎo yǐ zhī shí duì xíng zhě dào nà guài wù wǒ suī zhī zhī dàn bù kě yǔ nǐ shuō

”如来听说，将慧眼遥观，早已知识，对行者道：“那怪物我虽知之，但不可与你说。

nǐ zhè hóu ér kǒu chǎng yī chuán dào shì wǒ shuō tā tā jiù bù yǔ nǐ dòu dìng yào rǎng shàng líng shān fǎn yí huò yú wǒ yě

你这猴儿口敞，一传道是我说他，他就不与你斗，定要嚷上灵山，反遗祸于我也。

wǒ zhè lǐ zhāo fǎ lì zhù nǐ qín tā qù ba

我这里着法力助你擒他去罢。

xíng zhě zài bài chēng xiè dào rú lái zhù wǒ shèn me fǎ lì rú lái jí lìng shí bā zūn luó hàn kāi bǎo kù qǔ shí bā lì jīn dān shā yǔ wù kōng zhù lì

”行者再拜称谢道：“如来助我甚么法力”如来即令十八尊罗汉开宝库取十八粒“金丹砂”与悟空助力。

xíng zhě dào jīn dān shā què rú hé

行者道：“金丹砂却如何？

rú lái dào nǐ qù dòng wài jiào nà yāo mó bǐ shì

”如来道：“你去洞外，叫那妖魔比试。

yǎn tā chū lái què jiào luó hàn fàng shā xiàn zhù tā shǐ tā dòng bù dé shēn bá bù dé jiǎo píng nǐ jiū dǎ biàn liǎo

演他出来，却教罗汉放砂，陷住他，使他动不得身，拔不得脚，凭你揪打便了。

xíng zhě xiào dào miào

”行者笑道：“妙！

miào

妙！

miào

妙！

chèn zǎo qù lái

趁早去来！

nà luó hàn bù gǎn chí yán jí qǔ jīn dān shā chū mén xíng zhě yòu xiè liǎo rú lái

”那罗汉不敢迟延，即取金丹砂出门，行者又谢了如来。

yí lù zhā kàn zhǐ yǒu shí liù zūn luó hàn xíng zhě rǎng dào zhè shì nà gè qù chù què mài fàng rén

一路查看，止有十六尊罗汉，行者嚷道：“这是那个去处，却卖放人！

zhòng luó hàn dào nà gè mài fàng

”众罗汉道：“那个卖放？

xíng zhě dào yuán chà shí bā zūn jīn zěn me zhǐ de shí liù zūn

”行者道：“原差十八尊，今怎么只得十六尊？

shuō bù liǎo lǐ biān zǒu chū xiáng lóng fú hǔ èr zūn shàng qián dào wù kōng zěn me jiù zhè děng fàng diāo

说不了，里边走出降龙、伏虎二尊，上前道：“悟空，怎么就这等放刁？

wǒ liǎng gè zài hòu tīng rú lái fēn fù huà de

我两个在后听如来吩咐话的。

xíng zhě dào tè mài fǎ

”行者道：“忒卖法！

tè mài fǎ

忒卖法！

cái zì ruò rǎng chí le xiē ér nǐ gǎn jiù bù chū lái le

才自若嚷迟了些儿，你敢就不出来了。

zhòng luó hàn xiào hē hē jià qǐ xiáng yún

”众罗汉笑呵呵驾起祥云。

bù duō shí dào le jīn shān jiè

不多时，到了金-山界。

nà lǐ tiān wáng jiàn le shuài zhòng xiāng yíng bèi yán qián shì

那李天王见了，帅众相迎，备言前事。

luó hàn dào bù bì xù fán kuài qù jiào tā chū lái

罗汉道：“不必絮繁，快去叫他出来。

zhè dà shèng niǎn zhe quán tou lái yú dòng kǒu mà dào po guài wù kuài chū lái yǔ nǐ sūn wài gōng jiàn gè shàng xià

”这大圣捻着拳头，来于洞口，骂道：“泼怪物，快出来与你孙外公见个上下！

nà xiǎo yāo yòu fēi pǎo qù bào mó wáng nù dào zhè zéi hóu yòu bù zhī qǐng shuí lái chāng jué yě

”那小妖又飞跑去报，魔王怒道：“这贼猴又不知请谁来猖獗也！

xiǎo yāo dào gèng wú shén jiāng zhǐ tā yī rén

”小妖道：“更无甚将，止他一人。

mó wáng dào nà gēn bàng zi yǐ bèi wǒ shōu lái zěn me què yòu yī rén dào cǐ

”魔王道：“那根棒子已被我收来，怎么却又一人到此？

gǎn shì yòu yào zǒu quán

敢是又要走拳？

suí dài le bǎo bèi chāo qiāng zài shǒu jiào xiǎo yāo bān kāi shí kuài tiào chū mén lái mà dào zéi hóu

”随带了宝贝，绰枪在手，叫小妖搬开石块，跳出门来骂道：“贼猴！

nǐ jǐ fān jiā bù dé biàn yi jiù gāi huí bì rú hé yòu lái yāo he

你几番家不得便宜，就该回避，如何又来吆喝？

xíng zhě dào zhè po mó bù shí hǎo dǎi

”行者道：“这泼魔不识好歹！

ruò yào nǐ wài gōng bù lái chú fēi nǐ fú le jiàng péi le lǐ sòng chū wǒ shī fù shī dì wǒ jiù ráo nǐ

若要你外公不来，除非你服了降，陪了礼，送出我师父师弟，我就饶你！

nà guài dào nǐ nà sān gè hé shàng yǐ bèi wǒ xǐ jìng le bù jiǔ biàn yào zǎi shā nǐ hái bù shí qǐ dǎo

那怪道：“你那三个和尚已被我洗净了，不久便要宰杀，你还不识起倒！

qù le ba

去了罢！

xíng zhě tīng shuō zǎi shā èr zì dēng dēng sāi biān huǒ fā àn bú zhù xīn tóu zhī nù diū le jià zi lún zhe quán xié xíng bù wàng yāo mó shǐ gè guà miàn

”行者听说宰杀二字，-蹬蹬腮边火发，按不住心头之怒，丢了架子，轮着拳，斜行-步，望妖魔使个挂面。

nà guài zhǎn cháng qiāng pī shǒu xiāng yíng

那怪展长枪，劈手相迎。

xíng zhě zuǒ tiào yòu tiào hōng nà yāo mó

行者左跳右跳，哄那妖魔。

yāo mó bú shì shì jì gǎn lí dòng kǒu nán lái

妖魔不是是计，赶离洞口南来。

xíng zhě jí zhāo hū luó hàn bǎ jīn dān shā wàng yāo mó yī qí pāo xià gòng xiǎn shén tōng hǎo shā

行者即招呼罗汉把金丹砂望妖魔一齐抛下，共显神通，好砂！

zhèng shì nà shì wù rú yān chū sǎn màn fēn fēn ǎi ǎi xià tiān yá

正是那：似雾如烟初散漫，纷纷霭霭下天涯。

bái máng máng dào chù mí rén yǎn

白茫茫，到处迷人眼；

hūn mò mò fēi shí zhǎo lù chà

昏漠漠，飞时找路差。

dǎ chái de qiáo zǐ shī le bàn cǎi yào de xiān tóng bú jiàn jiā

打柴的樵子失了伴，采药的仙童不见家。

xì xì qīng piāo rú mài miàn cū cū fān fù shì zhī má

细细轻飘如麦面，粗粗翻复似芝麻。

shì jiè méng lóng shān dǐng àn cháng kōng mí méi tài yáng zhē

世界朦胧山顶暗，长空迷没太阳遮。

bù bǐ áo chén suí jùn mǎ nán yán qīng ruǎn chèn xiāng chē

不比嚣尘随骏马，难言轻软衬香车。

cǐ shā běn shì wú qíng wù gài dì zhē tiān bǎ guài ná

此砂本是无情物，盖地遮天把怪拿。

zhǐ wèi yāo mó qīn zhèng dào ā luó fèng fǎ chěng háo huá

只为妖魔侵正道，阿罗奉法逞豪华。

shǒu zhōng jiù yǒu míng zhū xiàn děng shí guā de yǎn shēng huā

手中就有明珠现，等时刮得眼生花。

nà yāo mó jiàn fēi shā mí mù bǎ tóu dī le yī dī zú xià jiù yǒu sān chǐ yú shēn huāng de tā jiāng shēn yī zòng tiào zài fú shàng yī céng wèi zēng lì de wěn xū yú yòu yǒu èr chǐ yú shēn

那妖魔见飞砂迷目，把头低了一低，足下就有三尺余深，慌得他将身一纵，跳在浮上一层，未曾立得稳，须臾，又有二尺余深。

nà guài jí le bá chū jiǎo lái jí máng qǔ quān zi wǎng shàng yī piě jiào shēng zhe

那怪急了，拔出脚来，即忙取圈子，往上一撇，叫声“着！

hū lǎ de yī xià bǎ shí bā lì jīn dān shā yòu jǐn tào qù yè huí bù jìng guī běn dòng

”唿喇的一下，把十八粒金丹砂又尽套去，拽回步，径归本洞。

nà luó hàn yī gè gè kōng shǒu tíng yún

那罗汉一个个空手停云。

xíng zhě jìn qián wèn dào zhòng luó hàn zěn me bù xià shā le

行者近前问道：“众罗汉，怎么不下砂了？

luó hàn dào shì cái xiǎng le yī shēng jīn dān shā jiù bú jiàn yǐ

”罗汉道：“适才响了一声，金丹砂就不见矣。

xíng zhě xiào dào yòu shì nà huà ér tào jiāng qù le

”行者笑道：“又是那话儿套将去了。

tiān wáng děng zhòng dào zhè bān nán fú a què zěn me zhuō de tā hé rì guī tiān hé yán jiàn dì yě

”天王等众道：“这般难伏啊，却怎么捉得他，何日归天，何颜见帝也！

páng yǒu xiáng lóng fú hǔ èr luó hàn duì xíng zhě dào wù kōng nǐ xiǎo de wǒ liǎng gè chū mén chí zhì hé yě

”旁有降龙、伏虎二罗汉对行者道：“悟空，你晓得我两个出门迟滞何也？

xíng zhě dào lǎo sūn zhǐ guài nǐ duǒ bì bù lái què bù zhī yǒu shèn huà shuō

”行者道：“老孙只怪你躲避不来，却不知有甚话说。

luó hàn dào rú lái fēn fù wǒ liǎng gè shuō nà yāo mó shén tōng guǎng dà rú shī le jīn dān shā jiù jiào sūn wù kōng shàng lí hèn tiān dōu shuài gōng tài shàng lǎo jūn chù xún tā de zōng jì shù jī kě yī gǔ ér qín yě

”罗汉道：“如来吩咐我两个说，那妖魔神通广大，如失了金丹砂，就教孙悟空上离恨天兜率宫太上老君处寻他的踪迹，庶几可一鼓而擒也。

xíng zhě wén yán dào kě hèn

”行者闻言道：“可恨！

kě hèn

可恨！

rú lái què yě shǎn zhuàn lǎo sūn

如来却也闪赚老孙！

dāng shí jiù gāi duì wǒ shuō le què bù miǎn jiào rǔ děng yuǎn shè

当时就该对我说了，却不免教汝等远涉！

lǐ tiān wáng dào jì shì rú lái yǒu cǐ míng shì dà shèng jiù dāng zǎo qǐ

”李天王道：“既是如来有此明示，大圣就当早起。

hǎo xíng zhě shuō shēng qù jiù zòng yī dào jīn dǒu yún zhí rù nán tiān mén lǐ

好行者，说声去，就纵一道筋斗云，直入南天门里。

shí yǒu sì dà yuán shuài qíng quán gǒng shǒu dào qín guài shì rú hé

时有四大元帅擎拳拱手道：“擒怪事如何？

xíng zhě qiě xíng qiě dá dào wèi li

”行者且行且答道：“未哩！

wèi li

未哩！

rú jīn yǒu chǔ xún gēn qù yě

如今有处寻根去也。

sì jiāng bù gǎn liú zǔ ràng tā jìn le tiān mén bù shàng líng xiè diàn bù rù dòu niú gōng jìng zhì sān shí sān tiān zhī wài lí hèn tiān dōu shuài gōng qián jiàn liǎng xiān tóng shì lì tā yě bù tōng xìng míng yī zhí jìng zǒu huāng de liǎng tóng chě zhù dào

”四将不敢留阻，让他进了天门，不上灵屑殿，不入斗牛宫，径至三十三天之外离恨天兜率宫前，见两仙童侍立，他也不通姓名，一直径走，慌得两童扯住道：

nǐ shì hé rén

“你是何人？

dài wǎng hé chǔ qù

待往何处去？

xíng zhě cái shuō wǒ shì qí tiān dà shèng yù xún lǐ lǎo jūn li

”行者才说：“我是齐天大圣，欲寻李老君哩。

xiān tóng dào nǐ zěn zhè yàng cū lǔ

”仙童道：“你怎这样粗鲁？

qiě zhù xià ràng wǒ men tōng bào

且住下，让我们通报。

xíng zhě nà róng fēn shuō hē le yī shēng wǎng lǐ jìng zǒu hū jiàn lǎo jūn zì nèi ér chū zhuàng gè mǎn huái

”行者那容分说，喝了一声，往里径走，忽见老君自内而出，撞个满怀。

xíng zhě gōng shēn chàng gè rě dào lǎo guān yī xiàng shǎo kàn

行者躬身唱个喏道：“老官，一向少看。

lǎo jūn xiào dào zhè hóu ér bù qù qǔ jīng què lái wǒ chù hé gān

”老君笑道：“这猴儿不去取经，却来我处何干？

xíng zhě dào qǔ jīng qǔ jīng zhòu yè wú tíng

”行者道：“取经取经，昼夜无停；

yǒu xiē zǔ ài dào cǐ xíng xíng

有些阻碍，到此行行。

lǎo jūn dào xī tiān lù zǔ yǔ wǒ hé gān

”老君道：“西天路阻，与我何干？

xíng zhě dào

”行者道：

xī tiān xī tiān nǐ qiě xiū yán

“西天西天，你且休言；

xún zhe zōng jì yǔ nǐ chán chán

寻着踪迹，与你缠缠。

lǎo jūn dào wǒ zhè lǐ nǎi shì wú shàng xiān gōng yǒu shèn zōng jì kě xún

”老君道：“我这里乃是无上仙宫，有甚踪迹可寻？

xíng zhě rù lǐ yǎn bù zhuǎn jīng dōng zhāng xi kàn zǒu guò jǐ céng láng yǔ hū jiàn nà niú lán biān yí gè tóng ér dǔn shuì qīng niú bù zài lán zhōng

”行者入里，眼不转睛，东张西看，走过几层廊宇，忽见那牛栏边一个童儿盹睡，青牛不在栏中。

xíng zhě dào lǎo guān zǒu le niú yě

行者道：“老官，走了牛也！

zǒu le niú yě

走了牛也！

lǎo jūn dà jīng dào zhè niè chù jǐ shí zǒu le

”老君大惊道：“这孽畜几时走了？

zhèng rǎng jiān nà tóng ér fāng xǐng guì yú dāng miàn dào yé ye dì zǐ shuì zháo bù zhī shì jǐ shí zǒu de

”正嚷间，那童儿方醒，跪于当面道：“爷爷，弟子睡着，不知是几时走的。

lǎo jūn mà dào nǐ zhè sī rú hé dǔn shuì

”老君骂道：“你这厮如何盹睡？

tóng ér kòu tóu dào dì zǐ zài dān fáng lǐ shí dé yī lì dān dāng shí chī le jiù zài cǐ shuì zháo

”童儿叩头道：“弟子在丹房里拾得一粒丹，当时吃了，就在此睡着。

lǎo jūn dào xiǎng shì qián rì liàn de qī fǎn huǒ dān diào le yī lì bèi zhè sī shi chī le

老君道：“想是前日炼的七返火丹，吊了一粒，被这厮拾吃了。

nà dān chī yī lì gāi shuì qī rì li nà niè chù yīn nǐ shuì zháo wú rén kān guǎn suì chéng jī zǒu xià jiè qù jīn yì shì qī rì yǐ

那丹吃一粒，该睡七日哩，那孽畜因你睡着，无人看管，遂乘机走下界去，今亦是七日矣。

jí chá kě zēng tōu shén bǎo bèi

”即查可曾偷甚宝贝。

xíng zhě dào wú shén bǎo bèi zhī jiàn tā yǒu yí gè quān zi shèn shì lì hài

行者道：“无甚宝贝，只见他有一个圈子，甚是利害。

lǎo jūn jí zhā kàn shí zhū bān jù zài zhǐ bú jiàn le jīn gāng zuó

”老君急查看时，诸般俱在，止不见了金刚琢。

lǎo jūn dào shì zhè niè chù tōu le wǒ jīn gāng zuó qù le

老君道：“是这孽畜偷了我金刚琢去了！

xíng zhě dào yuán lái shì zhè jiàn bǎo bèi

行者道：“原来是这件宝贝！

dāng shí dǎ zhe lǎo sūn de shì tā

当时打着老孙的是他！

rú jīn zài xià jiè zhāng kuáng bù zhī tào le wǒ děng duō shǎo wù jiàn

如今在下界张狂，不知套了我等多少物件！

lǎo jūn dào zhè niè chù zài shén dì fāng

”老君道：“这孽畜在甚地方？

xíng zhě dào xiàn zhù jīn shān jīn dòng

”行者道：“现住金-山金-洞。

tā zhuō le wǒ táng sēng jìn qù qiǎng le wǒ jīn gū bàng

他捉了我唐僧进去，抢了我金箍棒。

qǐng tiān bīng xiāng zhù yòu qiǎng le tài zǐ de shén bīng

请天兵相助，又抢了太子的神兵。

jí qǐng huǒ dé xīng jūn yòu qiǎng le tā de huǒ jù

及请火德星君，又抢了他的火具。

wéi shuǐ bó suī bù néng sǐ tā dǎo hái bù céng qiǎng tā wù jiàn

惟水伯虽不能-死他，倒还不曾抢他物件。

zhì qǐng rú lái zhe luó hàn xià shā yòu jiāng jīn dān shā qiǎng qù

至请如来着罗汉下砂，又将金丹砂抢去。

shì nǐ zhè lǎo guān zòng fàng guài wù qiǎng duó shāng rén gāi dāng hé zuì

似你这老官，纵放怪物，抢夺伤人，该当何罪？

lǎo jūn dào wǒ nà jīn gāng zuó nǎi shì wǒ guò hán guān huà hú zhī qì zì yòu liàn chéng zhī bǎo

”老君道：“我那金刚琢，乃是我过函关化胡之器，自幼炼成之宝。

píng nǐ shèn me bīng qì shuǐ huǒ jù mò néng jìn tā

凭你甚么兵器，水火，俱莫能近他。

ruò tōu qù wǒ de bā jiāo shàn r lián wǒ yě bù néng nài tā hé yǐ

若偷去我的芭蕉扇儿，连我也不能奈他何矣。

dà shèng cái huān huān xǐ xǐ suí zhe lǎo jūn

大圣才欢欢喜喜，随着老君。

lǎo jūn zhí le bā jiāo shàn jià zhe xiáng yún tóng háng chū le xiān gōng nán tiān mén wài dī xià yún tóu jìng zhì jīn shān jiè jiàn le shí bā zūn luó hàn léi gōng shuǐ bó huǒ dé lǐ tiān wáng fù zǐ bèi yán qián shì yī biàn

老君执了芭蕉扇，驾着祥云同行，出了仙宫，南天门外，低下云头，径至金-山界，见了十八尊罗汉、雷公、水伯、火德、李天王父子，备言前事一遍。

lǎo jūn dào sūn wù kōng hái qù yòu tā chū lái wǒ hǎo shōu tā

老君道：“孙悟空还去诱他出来，我好收他。

zhè xíng zhě tiào xià fēng tóu yòu gāo shēng mà dào běi po niè chù

”这行者跳下峰头，又高声骂道：“北泼孽畜！

chèn zǎo chū lái shòu sǐ

趁早出来受死！

nà xiǎo yāo yòu qù bào zhī lǎo mó dào zhè zéi hóu yòu bù zhī qǐng shuí lái yě

”那小妖又去报知，老魔道：“这贼猴又不知请谁来也。

jí chāo qiāng jǔ bǎo yíng chū mén lái

”急绰枪举宝，迎出门来。

xíng zhě mà dào nǐ zhè po mó jīn fān zuò dìng shì sǐ le

行者骂道：“你这泼魔，今番坐定是死了！

bú yào zǒu

不要走！

chī wú yī zhǎng

吃吾一掌！

jí zòng shēn tiào gè mǎn huái pī liǎn dǎ le yí gè ěr kuò zǐ huí tóu jiù pǎo

”急纵身跳个满怀，劈脸打了一个耳括子，回头就跑。

nà mó lún qiāng jiù gǎn zhǐ tīng de gāo fēng shàng jiào dào nà niú r hái bù guī jiā kě dài hé rì

那魔轮枪就赶，只听得高峰上叫道：“那牛儿还不归家，可待何日？

nà mó tái tóu kàn jiàn shì tài shàng lǎo jūn jiù hu dé xīn jīng dǎn zhàn dào zhè zéi hóu zhēn gè shì gè dì lǐ guǐ

”那魔抬头，看见是太上老君，就唬得心惊胆战道：“这贼猴真个是个地里鬼！

què zěn me jiù fǎng de wǒ de zhǔ gōng lái yě

却怎么就访得我的主公来也？

lǎo jūn niàn gè zhòu yǔ jiāng shàn zi le yī xià nà guài jiāng quān zi diū lái bèi lǎo jūn yī bǎ jiē zhù

”老君念个咒语，将扇子-了一下，那怪将圈子丢来，被老君一把接住；

yòu yī nà guài wù lì ruǎn jīn má xiàn le běn xiàng yuán lái shì yī zhī qīng niú

又一，-那怪物力软筋麻，现了本相，原来是一只青牛。

lǎo jūn jiāng jīn gāng zuó chuī kǒu xiān qì chuān le nà guài de bí zi jiě xià lēi páo dài xì yú zuó shàng qiān zài shǒu zhōng

老君将金钢琢吹口仙气，穿了那怪的鼻子，解下勒袍带，系于琢上，牵在手中。

zhì jīn liú xià gè shuān niú bí de jū r yòu míng bīn láng zhí cǐ zhī wèi

至今留下个拴牛鼻的拘儿，又名宾郎，职此之谓。

lǎo jūn cí le zhòng shén kuà shàng qīng niú bèi shàng jià cǎi yún jìng guī dōu shuài yuàn

老君辞了众神，跨上青牛背上，驾彩云，径归兜率院；

fù yāo guài gāo shēng lí hèn tiān

缚妖怪，高升离恨天。

sūn dà shèng cái tóng tiān wáng děng zhòng dǎ rù dòng lǐ bǎ nà bǎi shí gè xiǎo yāo jìn jiē dǎ sǐ gè qǔ bīng qì xiè le tiān wáng fù zǐ huí tiān léi gōng rù fǔ huǒ dé guī gōng shuǐ bó huí hé luó hàn xiàng xī

孙大圣才同天王等众打入洞里，把那百十个小妖尽皆打死，各取兵器，谢了天王父子回天，雷公入府，火德归宫，水伯回河，罗汉向西；

rán hòu cái jiě fàng táng sēng bā jiè shā sēng ná le tiě bàng

然后才解放唐僧八戒沙僧，拿了铁棒。

tā sān rén yòu xiè le xíng zhě shōu shí mǎ pǐ xíng zhuāng shī tú men lí dòng zhǎo dà lù fāng zǒu

他三人又谢了行者，收拾马匹行装，师徒们离洞，找大路方走。

zhèng zǒu jiān zhǐ tīng de lù páng jiào

正走间，只听得路旁叫：

táng shèng sēng chī le zhāi fàn qù

“唐圣僧，吃了斋饭去。

nà zhǎng lǎo xīn jīng

”那长老心惊。

bù zhī shì shèn me rén jiào huàn qiě tīng xià huí fēn jiě

不知是甚么人叫唤，且听下回分解——