第五十六回 — 西游记 — 吴承恩

shén kuáng zhū cǎo kòu dào mèi fàng xīn yuán

神狂诛草寇道昧放心猿

shī yuē líng tái wú wù wèi zhī qīng jì jì quán wú yī niàn shēng

诗曰：灵台无物谓之清，寂寂全无一念生。

yuán mǎ láo shōu xiū fàng dàng jīng shén jǐn shèn mò zhēng róng

猿马牢收休放荡，精神谨慎莫峥嵘。

chú liù zéi wù sān shèng wàn yuán dōu ba zì fēn míng

除六贼，悟三乘，万缘都罢自分明。

sè yá yǒng miè chāo zhēn jiè zuò xiǎng xī fāng jí lè chéng

色邪永灭超真界，坐享西方极乐城。

huà shuō táng sān zàng yǎo dīng jiáo tiě yǐ sǐ mìng liú dé yī gè bù huài zhī shēn gǎn méng xíng zhě děng dǎ sǐ xiē zǐ jīng jiù chū pí pá dòng

话说唐三藏咬钉嚼铁，以死命留得一个不坏之身，感蒙行者等打死蝎子精，救出琵琶洞。

yí lù wú cí yòu zǎo shì zhū míng shí jié dàn jiàn nà xūn fēng shí sòng yě lán xiāng zhuó yǔ cái qíng xīn zhú liáng

一路无词，又早是朱明时节，但见那：熏风时送野兰香，濯雨才晴新竹凉。

ài yè mǎn shān wú kè cǎi pú huā yíng jiàn zì zhēng fāng

艾叶满山无客采，蒲花盈涧自争芳。

hǎi liú jiāo yàn yóu fēng xǐ xī liǔ yīn nóng huáng què kuáng

海榴娇艳游蜂喜，溪柳陰浓黄雀狂。

海榴娇艳游蜂喜，溪柳阴浓黄雀狂。

cháng lù nà néng bāo jiǎo shǔ lóng zhōu yīng diào mì luó jiāng

长路那能包角黍，龙舟应吊汨罗江。

tā shī tú men xíng shǎng duān yáng zhī jǐng xū dù zhōng tiān zhī jié hū yòu jiàn yī zuò gāo shān zǔ lù

他师徒们行赏端阳之景，虚度中天之节，忽又见一座高山阻路。

zhǎng lǎo lè mǎ huí tóu jiào dào wù kōng qián miàn yǒu shān kǒng yòu shēng yāo guài shì bì jǐn fáng

长老勒马回头叫道：“悟空，前面有山，恐又生妖怪，是必谨防。

xíng zhě děng dào shī fu fàng xīn wǒ děng guī mìng tóu chéng pà shén yāo guài

”行者等道：“师父放心，我等皈命投诚，怕甚妖怪！

zhǎng lǎo wén yán shén xǐ jiā biān cuī jùn mǎ fàng pèi zǎn jiāo lóng

”长老闻言甚喜，加鞭催骏马，放辔趱蛟龙。

xū yú shàng le shān yá jǔ tóu guān kàn zhēn gè shì dǐng diān sōng bǎi jiē yún qīng shí bì jīng zhēn guà yě téng

须臾上了山崖，举头观看，真个是：顶巅松柏接云青，石壁荆榛挂野藤。

wàn zhàng cuī wēi qiān céng xuán xuē

万丈崔巍，千层悬削。

wàn zhàng cuī wēi fēng lǐng jùn qiān céng xuán xuē hè yá shēn

万丈崔巍峰岭峻，千层悬削壑崖深。

cāng tái bì xiǎn pù yīn shí gǔ guì gāo huái jié dà lín

苍苔碧藓铺陰石，古桧高槐结大林。

苍苔碧藓铺阴石，古桧高槐结大林。

lín shēn chù tīng yōu qín qiǎo shēng shí kān yín

林深处，听幽禽，巧声——实堪吟。

jiàn nèi shuǐ liú rú xiè yù lù páng huā luò shì duī jīn

涧内水流如泻玉，路旁花落似堆金。

shān shì è bù kān xíng shí bù quán wú bàn bù píng

山势恶，不堪行，十步全无半步平。

hú lí mí lù chéng shuāng yù bái lù xuán yuán zuò duì yíng

狐狸糜鹿成双遇，白鹿玄猿作对迎。

hū wén hǔ xiào jīng rén dǎn hè míng zhèn ěr tòu tiān tíng

忽闻虎啸惊人胆，鹤鸣振耳透天庭。

huáng méi hóng xìng kān gōng shí yě cǎo xián huā bù shí míng

黄梅红杏堪供食，野草闲花不识名。

sì zhòng jìn shān huǎn xíng liáng jiǔ guò le shān tóu xià xi pō nǎi shì yī duàn píng yáng zhī de

四众进山，缓行良久，过了山头，下西坡，乃是一段平阳之地。

zhū bā jiè mài nòng jīng shén jiào shā hé shàng tiāo zhe dàn zi tā shuāng shǒu jǔ bǎ shàng qián gǎn mǎ

猪八戒卖弄精神，教沙和尚挑着担子，他双手举钯，上前赶马。

nà mǎ gèng bù jù tā píng nà dāi zi tà chī chī de gǎn zhǐ shì huǎn xíng bù jǐn

那马更不惧他，凭那呆子嗒笞笞的赶，只是缓行不紧。

xíng zhě dào xiōng dì nǐ gǎn tā zěn de

行者道：“兄弟，你赶他怎的？

ràng tā màn màn zǒu bà le

让他慢慢走罢了。

bā jiè dào tiān sè jiāng wǎn zì shàng shān xíng le zhè yī rì dù lǐ è le dà jiā zǒu dòng xiē xún gè rén jiā huà xiē zhāi chī

”八戒道：“天色将晚，自上山行了这一日，肚里饿了，大家走动些，寻个人家化些斋吃。

xíng zhě wén yán dào jì rú cǐ děng wǒ jiào tā kuài zǒu

”行者闻言道：“既如此，等我教他快走。

bǎ jīn gū bàng huǎng yī huǎng hē le yī shēng nà mǎ liū le jiāng rú fēi shì jiàn shùn píng lù wǎng qián qù le

”把金箍棒幌一幌，喝了一声，那马溜了缰，如飞似箭，顺平路往前去了。

nǐ shuō mǎ bù pà bā jiè zhǐ pà xíng zhě hé yě

你说马不怕八戒，只怕行者何也？

xíng zhě wǔ bǎi nián qián céng shòu yù dì fēng zài dà luó tiān yù mǎ jiān yǎng mǎ guān míng bì mǎ wēn gù cǐ chuán liú zhì jīn shì mǎ jiē jù hóu zi

行者五百年前曾受玉帝封在大罗天御马监养马，官名弼马温，故此传留至今，是马皆惧猴子。

nà zhǎng lǎo wǎn bú zhù jiāng kǒu zhǐ bān jǐn zhe ān qiáo ràng tā fàng le yí lù pèi tóu yǒu èr shí lǐ xiàng kāi tián de fāng cái huǎn bù ér xíng

那长老挽不住缰口，只扳紧着鞍桥，让他放了一路辔头，有二十里向开田地，方才缓步而行。

zhèng zǒu chù hū tīng dé yī bàng luó shēng lù liǎng biān shǎn chū sān shí duō rén yī gè gè qiāng dāo gùn bàng lán zhù lù kǒu dào hé shàng

正走处，忽听得一棒锣声，路两边闪出三十多人，一个个枪刀棍棒，拦住路口道：“和尚！

nà lǐ zǒu

那里走！

hu de gè táng sēng zhàn jīng jīng zuò bù wěn diē xià mǎ lái dūn zài lù páng cǎo kē lǐ zhǐ jiào dài wáng ráo mìng

”唬得个唐僧战兢兢，坐不稳，跌下马来，蹲在路旁草科里，只叫：“大王饶命！

dài wáng ráo mìng

大王饶命！

nà wéi tóu de liǎng gè dà hàn dào bù dǎ nǐ zhǐ shì yǒu pán chán liú xià

”那为头的两个大汉道：“不打你，只是有盘缠留下。

zhǎng lǎo fāng cái xǐng wù zhī tā shì huǒ qiǎng rén què qiàn shēn tái tóu guān kàn dàn jiàn tā yí gè qīng liǎn liáo yá qī tài suì yí gè bào jing yuán yǎn sài sàng mén

”长老方才省悟，知他是伙强人，却欠身抬头观看，但见他：一个青脸獠牙欺太岁，一个暴睛圆眼赛丧门。

bìn biān hóng fā rú piāo huǒ hàn xià huáng xū shì chā zhēn

鬓边红发如飘火，颔下黄须似插针。

tā liǎng gè tóu dài hǔ pí huā kē nǎo yāo xì diāo qiú cǎi zhàn qún

他两个头戴虎皮花磕脑，腰系貂裘彩战裙。

yí gè shǒu zhōng zhí zhuó láng yá bàng yí gè jiān shàng héng dān tà téng

一个手中执着狼牙棒，一个肩上横担-挞藤。

guǒ rán bù yà bā shān hǔ zhēn gè yóu rú chū shuǐ lóng

果然不亚巴山虎，真个犹如出水龙。

sān zàng jiàn tā zhè bān xiōng è zhǐ de zǒu qǐ lái hé zhǎng dāng xiōng dào

三藏见他这般凶恶，只得走起来，合掌当胸道：

dài wáng pín sēng shì dōng tǔ táng wáng chà wǎng xī tiān qǔ jīng zhě zì bié le cháng ān nián shēn rì jiǔ jiù yǒu xiē pán chán yě shǐ jìn le

“大王，贫僧是东土唐王差往西天取经者，自别了长安，年深日久，就有些盘缠也使尽了。

chū jiā rén zhuān yǐ qǐ huà wèi yóu nà de gè cái bó

出家人专以乞化为由，那得个财帛？

wàn wàng dài wáng fāng biàn fāng biàn ràng pín sēng guò qù ba

万望大王方便方便，让贫僧过去罢！

nà liǎng gè zéi shuài zhòng xiàng qián dào

”那两个贼帅众向前道：

wǒ men zài zhè lǐ qǐ yī piàn hǔ xīn jié zhù yào lù zhuān yào xiē cái bó shèn me fāng biàn fāng biàn

“我们在这里起一片虎心，截住要路，专要些财帛，甚么方便方便？

nǐ guǒ wú cái bó kuài zǎo tuō xià yī fú liú xià bái mǎ fàng nǐ guò qù

你果无财帛，快早脱下衣服，留下白马，放你过去！

sān zàng dào ē mí tuó fó

”三藏道：“阿弥陀佛！

pín sēng zhè jiàn yī fú shì dōng jiā huà bù xi jiā huà zhēn líng líng suì suì huà lái de

贫僧这件衣服，是东家化布，西家化针，零零碎碎化来的。

nǐ ruò bō qù kě bù hài shā wǒ yě

你若剥去，可不害杀我也？

zhǐ shì zhè shì lǐ zuò de hǎo hàn nà shì lǐ biàn chù shēng li

只是这世里做得好汉，那世里变畜生哩！

nà zéi wén yán dà nù chè dà gùn shàng qián jiù dǎ

”那贼闻言大怒，掣大棍，上前就打。

zhè zhǎng lǎo kǒu nèi bù yán xīn zhōng àn xiǎng dào kě lián

这长老口内不言，心中暗想道：“可怜！

nǐ zhǐ shuō nǐ de gùn zi hái bù zhī wǒ tú dì de gùn zi li

你只说你的棍子，还不知我徒弟的棍子哩！

nà zéi nà róng fēn shuō jǔ zhe bàng méi tóu méi liǎn de dǎ lái

”那贼那容分说，举着棒，没头没脸的打来。

zhǎng lǎo yī shēng bú huì shuō huǎng yù zhe zhè jí nàn chù mò nài hé zhǐ de dǎ gè kuáng yǔ dào èr wèi dài wáng qiě mò dòng shǒu wǒ yǒu gè xiǎo tú dì zài hòu miàn jiù dào

长老一生不会说谎，遇着这急难处，没奈何，只得打个诳语道：“二位大王，且莫动手，我有个小徒弟，在后面就到。

tā shēn shàng yǒu jǐ liǎng yín zi bǎ yǔ nǐ ba

他身上有几两银子，把与你罢。

nà zéi dào zhè hé shàng shì yě chī bù dé kuī qiě kǔn qǐ lái

”那贼道：“这和尚是也吃不得亏，且捆起来。

zhòng lóu luó yī qí xià shǒu bǎ yī tiáo shéng kǔn le gāo gāo diào zài shù shàng

众娄罗一齐下手，把一条绳捆了，高高吊在树上。

què shuō sān gè zhuàng huò jīng suí hòu gǎn lái

却说三个撞祸精，随后赶来。

bā jiè hē hē dà xiào dào shī fu qù de hǎo kuài bù zhī zài nà lǐ děng wǒ men li

八戒呵呵大笑道：“师父去得好快，不知在那里等我们哩。

hū jiàn zhǎng lǎo zài shù shàng tā yòu shuō nǐ kàn shī fu děng biàn bà le què yòu yǒu zhè bān xīn cháng pá shàng shù qù chě zhe téng r dǎ qiū qiān shuǎ zǐ li

”忽见长老在树上，他又说：“你看师父，等便罢了，却又有这般心肠，爬上树去，扯着藤儿打秋千耍子哩！

xíng zhě jiàn le dào dāi zi mò luàn tán

”行者见了道：“呆子，莫乱谈。

shī fu diào zài nà lǐ bú shì

师父吊在那里不是？

nǐ liǎng gè màn lái děng wǒ qù kàn kàn

你两个慢来，等我去看看。

hǎo dà shèng jí dēng gāo pō xì kàn rèn de shì huǒ qiǎng rén xīn zhōng àn xǐ dào zào huà

”好大圣，急登高坡细看，认得是伙强人，心中暗喜道：“造化！

zào huà

造化！

mǎi mài shàng mén le

买卖上门了！

jí zhuǎn bù yáo shēn yī biàn biàn zuò gè gàn gān jìng jìng de xiǎo hé shàng chuān yī lǐng zī yī nián jì zhǐ yǒu èr bā jiān shàng bēi zhe yí gè lán bù bāo fú yè kāi bù lái dào qián biān jiào dào shī fu zhè shì zěn me shuō huà

”即转步，摇身一变，变做个干干净净的小和尚，穿一领缁衣，年纪只有二八，肩上背着一个蓝布包袱，拽开步，来到前边，叫道：“师父，这是怎么说话？

zhè dōu shì xiē shèn me dǎi rén

这都是些甚么歹人？

sān zàng dào tú dì ya hái bù jiù wǒ yī jiù hái wèn shèn de

”三藏道：“徒弟呀，还不救我一救，还问甚的？

xíng zhě dào shì gàn shèn gòu dàng de

”行者道：“是干甚勾当的？

sān zàng dào zhè yī huǒ lán lù de bǎ wǒ lán zhù yào mǎi lù qián

”三藏道：“这一伙拦路的，把我拦住，要买路钱。

yīn shēn biān wú wù suì bǎ wǒ diào zài zhè lǐ zhǐ děng nǐ lái jì jiào jì jiào bù rán bǎ zhè pǐ mǎ sòng yǔ tā ba

因身边无物，遂把我吊在这里，只等你来计较计较，不然，把这匹马送与他罢。

xíng zhě wén yán xiào dào

”行者闻言笑道：

shī fu bù jì tiān xià yě yǒu hé shàng shì nǐ zhè yàng pí sōng de què shǎo

“师父不济，天下也有和尚，似你这样皮松的却少。

táng tài zōng chà nǐ wǎng xī tiān jiàn fú shuí jiào nǐ bǎ zhè lóng mǎ sòng rén

唐太宗差你往西天见佛，谁教你把这龙马送人？

sān zàng dào tú dì ya shì zhè děng diào qǐ lái dǎ zhe yào zěn shēng shì hǎo

”三藏道：“徒弟呀，似这等吊起来，打着要，怎生是好？

xíng zhě dào nǐ zěn me yǔ tā shuō lái

”行者道：“你怎么与他说来？

sān zàng dào tā dǎ dī wǒ jí le mò nài hé bǎ nǐ gōng chū lái yě

”三藏道：“他打的我急了，没奈何，把你供出来也。

xíng zhě dào shī fu nǐ hǎo méi dā sā nǐ gōng wǒ zěn de

”行者道：“师父，你好没搭撒，你供我怎的？

sān zàng dào wǒ shuō nǐ shēn biān yǒu xiē pán chán qiě jiào dào mò dǎ wǒ shì yī shí jiù nàn de huà r

”三藏道：“我说你身边有些盘缠，且教道莫打我，是一时救难的话儿。

xíng zhě dào hǎo

”行者道：“好！

hǎo

好！

hǎo

好！

chéng nǐ tái jǔ zhèng shì zhè yàng gōng

承你抬举，正是这样供。

ruò kěn yí gè yuè gōng de qī bā shí zāo lǎo sūn yuè yǒu mǎi mài

若肯一个月供得七八十遭，老孙越有买卖。

nà huǒ zéi jiàn xíng zhě yǔ tā shī fu jiǎng huà sā kāi shì wéi jiāng shàng lái dào xiǎo hé shàng nǐ shī fu shuō nǐ yāo lǐ yǒu pán chán chèn zǎo ná chū lái ráo nǐ men xìng mìng

那伙贼见行者与他师父讲话，撒开势，围将上来道：“小和尚，你师父说你腰里有盘缠，趁早拿出来，饶你们性命！

ruò dào bàn ge bù zì jiù dōu sòng le nǐ de cán shēng

若道半个不字，就都送了你的残生！

xíng zhě fàng xià bāo fú dào liè wèi zhǎng guān bú yào rǎng

”行者放下包袱道：“列位长官，不要嚷。

pán chán yǒu xiē zài cǐ bāo fú bù duō zhǐ yǒu mǎ tí jīn èr shí lái dìng fěn miàn yín èr sān shí dìng sǎn suì de wèi zēng jiàn shù

盘缠有些在此包袱，不多，只有马蹄金二十来锭，粉面银二三十锭，散碎的未曾见数。

yào shí jiù lián bāo r ná qù qiè mò dǎ wǒ shī fù

要时就连包儿拿去，切莫打我师父。

gǔ shū yún dé zhě běn yě cái zhě mò yě cǐ shì mò shì

古书云，德者本也，财者末也，此是末事。

wǒ děng chū jiā rén zì yǒu huà chù

我等出家人，自有化处。

ruò yù zhe gè zhāi sēng de zhǎng zhě chèn qián yě yǒu yī fú yě yǒu néng yòng jǐ hé

若遇着个斋僧的长者，衬钱也有，衣服也有，能用几何？

zhǐ wàng fàng xià wǒ shī fù lái wǒ jiù yī bìng fèng cheng

只望放下我师父来，我就一并奉承。

nà huǒ zéi wén yán dōu shén huān xǐ dào zhè lǎo hé shàng qiān lìn zhè xiǎo hé shàng dǎo hái kāng kǎi

”那伙贼闻言，都甚欢喜道：“这老和尚悭吝，这小和尚倒还慷慨。

jiào fàng xià lái

”教：“放下来。

nà zhǎng lǎo dé le xìng mìng tiào shàng mǎ gù bu de xíng zhě zào zhuó biān yī zhí pǎo huí jiù lù

”那长老得了性命，跳上马，顾不得行者，躁着鞭，一直跑回旧路。

xíng zhě máng jiào dào zǒu cuò lù le

行者忙叫道：“走错路了。

tí zhe bāo fú jiù yào zhuī qù

”提着包袱，就要追去。

nà huǒ zéi lán zhù dào nà lǐ zǒu

那伙贼拦住道：“那里走？

jiāng pán chán liú xià miǎn de dòng xíng

将盘缠留下，免得动刑！

xíng zhě xiào dào shuō kāi pán chán xū sān fēn fēn zhī

”行者笑道：“说开，盘缠须三分分之。

nà zéi tóu dào zhè xiǎo hé shàng tè guāi jiù yào mán zhe tā shī fu liú qǐ xiē ér

”那贼头道：“这小和尚忒乖，就要瞒着他师父留起些儿。

yě bà ná chū lái kàn

也罢，拿出来看。

ruò duō shí yě fēn xiē yǔ nǐ bèi dì lǐ mǎi guǒ zǐ chī

若多时，也分些与你背地里买果子吃。

xíng zhě dào gē ya bú shì zhè děng shuō

”行者道：“哥呀，不是这等说。

wǒ nà lǐ yǒu shèn pán chán

我那里有甚盘缠？

shuō nǐ liǎng gè dǎ jié bié rén de jīn yín shì bì fēn xiē yǔ wǒ

说你两个打劫别人的金银，是必分些与我。

nà zéi wén yán dà nù mà dào zhè hé shàng bù zhī sǐ huó

”那贼闻言大怒，骂道：“这和尚不知死活！

nǐ dào bù kěn yǔ wǒ fǎn huí wǒ yào

你倒不肯与我，返回我要！

bú yào zǒu

不要走！

kàn dǎ

看打！

lún qǐ yī tiáo tà téng gùn zhào xíng zhě guāng tóu shàng dǎ le qī bā xià

”轮起一条-挞藤棍，照行者光头上打了七八下。

xíng zhě zhǐ dāng bù zhī qiě mǎn miàn péi xiào dào gē ya ruò shì zhè děng dǎ jiù dǎ dào lái nián dǎ ba chūn yě shì bù dàng zhēn de

行者只当不知，且满面陪笑道：“哥呀，若是这等打，就打到来年打罢春，也是不当真的。

nà zéi dà jīng dào zhè hé shàng hǎo yìng tóu

”那贼大惊道：“这和尚好硬头！

xíng zhě xiào dào bù gǎn bù gǎn chéng guò jiǎng le yě jiāng jiù kàn de guò

”行者笑道：“不敢不敢，承过奖了，也将就看得过。

nà zéi nà róng fēn shuō liǎng sān gè yī qí luàn dǎ xíng zhě dào liè wèi xī nù děng wǒ ná chū lái

”那贼那容分说，两三个一齐乱打，行者道：“列位息怒，等我拿出来。

hǎo dà shèng ěr zhōng mō yī mō bá chū yí gè xiù huā zhēn r dào liè wèi wǒ chū jiā rén guǒ rán bù céng dài de pán chán zhǐ zhè gè zhēn r sòng nǐ ba

”好大圣，耳中摸一摸，拔出一个绣花针儿道：“列位，我出家人，果然不曾带得盘缠，只这个针儿送你罢。

nà zéi dào huì qì ya

”那贼道：“晦气呀！

bǎ yí gè fù guì hé shàng fàng le què ná zhù zhè gè qióng tū lǘ

把一个富贵和尚放了，却拿住这个穷秃驴！

nǐ hǎo dào huì zuò cái féng

你好道会做裁缝？

wǒ yào zhēn zuò shèn de

我要针做甚的？

xíng zhě tīng shuō bú yào jiù niān zài shǒu zhōng huǎng le yī huǎng biàn zuò wǎn lái cū xì de yī tiáo gùn zi

”行者听说不要，就拈在手中，幌了一幌，变作碗来粗细的一条棍子。

nà zéi hài pà dào zhè hé shàng shēng de xiǎo dào huì nòng shù fǎ r

那贼害怕道：“这和尚生得小，倒会弄术法儿。

xíng zhě jiāng gùn zi chā zài dì xià dào liè wèi ná de dòng jiù sòng nǐ ba

”行者将棍子插在地下道：“列位拿得动，就送你罢。

liǎng gè zéi shàng qián qiǎng duó kě lián jiù rú qīng tíng hàn shí zhù mò xiǎng nòng dòng bàn fēn háo

”两个贼上前抢夺，可怜就如蜻蜓撼石柱，莫想弄动半分毫。

zhè tiáo gùn běn shì rú yì jīn gū bàng tiān chèng chēng de yī wàn sān qiān wǔ bǎi jīn zhòng nà huǒ zéi zěn me zhī de

这条棍本是如意金箍棒，天秤称的，一万三千五百斤重，那伙贼怎么知得？

dà shèng zǒu shàng qián qīng qīng de ná qǐ diū yí gè mǎng fān shēn ǎo bù shì zhǐ zhe qiǎng rén dào nǐ dōu zào huà dī yù zhe wǒ lǎo sūn le

大圣走上前，轻轻的拿起，丢一个蟒翻身拗步势，指着强人道：“你都造化低，遇着我老孙了！

nà zéi shàng qián lái yòu dǎ le wǔ liù shí xià

”那贼上前来，又打了五六十下。

xíng zhě xiào dào nǐ yě dǎ dé shǒu kùn le qiě ràng lǎo sūn dǎ yī bàng r què xiū dàng zhēn

行者笑道：“你也打得手困了，且让老孙打一棒儿，却休当真。

nǐ kàn tā zhǎn kāi gùn zi huǎng yī huǎng yǒu jǐng lán cū xì qī bā zhàng cháng duǎn dàng de yī gùn bǎ yí gè dǎ dǎo zài dì zuǐ chún ǎn tǔ zài bù zuò shēng

”你看他展开棍子，幌一幌，有井栏粗细，七八丈长短，荡的一棍，把一个打倒在地，嘴唇揞土，再不做声。

nà yí gè kāi yán mà dào zhè tū sī lǎo dà wú lǐ

那一个开言骂道：“这秃厮老大无礼！

pán chán méi yǒu zhuǎn shāng wǒ yī gè rén

盘缠没有，转伤我一个人！

xíng zhě xiào dào qiě xiāo tíng qiě xiāo tíng

”行者笑道：“且消停，且消停！

dài wǒ yī gè gè dǎ lái yī fà jiào nǐ duàn le gēn ba

待我一个个打来，一发教你断了根罢！

dàng de yòu yī gùn bǎ dì èr gè yòu dǎ sǐ le hu de nà zhòng lóu luó piē qiāng qì gùn sì lù táo shēng ér zǒu

”荡的又一棍，把第二个又打死了，唬得那众娄罗撇枪弃棍，四路逃生而走。

què shuō táng sēng qí zhe mǎ wǎng dōng zhèng pǎo bā jiè shā sēng lán zhù dào shī fu wǎng nà lǐ qù

却说唐僧骑着马，往东正跑，八戒、沙僧拦住道：“师父往那里去？

cuò zǒu lù le

错走路了。

zhǎng lǎo dōu mǎ dào tú dì a chèn zǎo qù yǔ nǐ shī xiōng shuō jiào tā gùn xià liú qíng mò yào dǎ shā nèi xiē qiáng dào

”长老兜马道：“徒弟啊，趁早去与你师兄说，教他棍下留情，莫要打杀那些强盗。

bā jiè dào shī fu zhù xià děng wǒ qù lái

”八戒道：“师父住下，等我去来。

dāi zi yí lù pǎo dào qián biān lì shēng gāo jiào dào gē ge shī fu jiào nǐ mò dǎ rén li

”呆子一路跑到前边，厉声高叫道：“哥哥，师父教你莫打人哩。

xíng zhě dào xiōng dì nà céng dǎ rén

”行者道：“兄弟，那曾打人？

bā jiè dào nà qiáng dào wǎng nà lǐ qù le

”八戒道：“那强盗往那里去了？

xíng zhě dào bié gè dōu sàn le zhǐ shì liǎng gè tou er zài zhè lǐ shuì jiào li

”行者道：“别个都散了，只是两个头儿在这里睡觉哩。

bā jiè xiào dào nǐ liǎng gè zāo wēn de hǎo dào shì áo le yè zhè bān xīn kǔ bù wǎng bié chù shuì què shuì zài cǐ chù

”八戒笑道：“你两个遭瘟的，好道是熬了夜，这般辛苦，不往别处睡，却睡在此处！

dāi zi xíng dào shēn biān kàn kàn dào dào yǔ wǒ shì yì qǐ de gān jìng zhāng zhe kǒu shuì tǎng chū xiē zhān xián lái le

”呆子行到身边，看看道：“倒与我是一起的，干净张着口睡，淌出些粘涎来了。

xíng zhě dào shì lǎo sūn yī gùn zi dǎ chū dòu fǔ lái le

”行者道：“是老孙一棍子打出豆腐来了。

bā jiè dào rén tóu shàng yòu yǒu dòu fǔ

”八戒道：“人头上又有豆腐？

xíng zhě dào dǎ chū nǎo zi lái le

”行者道：“打出脑子来了！

bā jiè tīng shuō dǎ chū nǎo zi lái huāng máng pǎo zhuàn qù duì táng sēng dào sàn le huǒ yě

”八戒听说打出脑子来，慌忙跑转去，对唐僧道：“散了伙也！

sān zàng dào shàn zāi

”三藏道：“善哉！

shàn zāi

善哉！

wǎng nà tiáo lù shàng qù le

往那条路上去了？

bā jiè dào

”八戒道：

dǎ yě dǎ de zhí le jiǎo yòu huì wǎng nà lǐ qù zǒu li

“打也打得直了脚，又会往那里去走哩！

sān zàng dào nǐ zěn me shuō sàn huǒ

”三藏道：“你怎么说散伙？

bā jiè dào dǎ shā le bú shì sàn huǒ shì shèn de

”八戒道：“打杀了，不是散伙是甚的？

sān zàng wèn dǎ dī zěn me mú yàng

”三藏问：“打的怎么模样？

bā jiè dào tóu shàng dǎ le liǎng gè dà kū lóng

”八戒道：“头上打了两个大窟窿。

sān zàng jiào jiě kāi bāo qǔ jǐ wén chèn qián kuài qù nà lǐ tǎo liǎng gè gāo yào yǔ tā liǎng gè tiē tiē

”三藏教：“解开包，取几文衬钱，快去那里讨两个膏药与他两个贴贴。

bā jiè xiào dào

”八戒笑道：

shī fu hǎo méi zhèng jīng gāo yào zhǐ hǎo tiē de huó rén de chuāng zhǒng nà lǐ hǎo tiē de sǐ rén de kū lóng

“师父好没正经，膏药只好贴得活人的疮肿，那里好贴得死人的窟窿？

sān zàng dào zhēn dǎ sǐ le

”三藏道：“真打死了？

jiù nǎo qǐ lái kǒu lǐ bú zhù de xù xù dāo dāo hú sūn zhǎng hóu zi duǎn dōu zhuǎn mǎ yǔ shā sēng bā jiè zhì sǐ rén qián jiàn nà xiě lín lín de dǎo wò shān pō zhī xià

”就恼起来，口里不住的絮絮叨叨，猢狲长，猴子短，兜转马，与沙僧、八戒至死人前，见那血淋淋的，倒卧山坡之下。

zhè zhǎng lǎo shén bù rěn jiàn jí zhe bā jiè kuài shǐ dīng bǎ zhù gè kēng zǐ mái le wǒ yǔ tā niàn juǎn dǎo tóu jīng

这长老甚不忍见，即着八戒：“快使钉钯，筑个坑子埋了，我与他念卷倒头经。

bā jiè dào shī fu zuǒ shǐ le rén yě

”八戒道：“师父左使了人也。

xíng zhě dǎ shā rén hái gāi jiào tā qù shāo mái zěn me jiào lǎo zhū zuò tǔ gōng

行者打杀人，还该教他去烧埋，怎么教老猪做土工？

xíng zhě bèi shī fu mà nǎo le hē zhe bā jiè dào po lǎn bèn huò

”行者被师父骂恼了，喝着八戒道：“泼懒夯货！

chèn zǎo er qù mái

趁早儿去埋！

chí le xiē ér jiù shì yī gùn

迟了些儿，就是一棍！

dāi zi huāng le wǎng shān pō xià zhù le yǒu sān chǐ shēn xià miàn dōu shì shí jiǎo shí gēn káng zhù bǎ chǐ dāi zi diū le bǎ biàn bǎ zuǐ gǒng gǒng dào ruǎn chù yī zuǐ yǒu èr chǐ wǔ liǎng zuǐ yǒu wǔ chǐ shēn bǎ liǎng gè zéi shī mái le pán zuò yī gè fén duī

”呆子慌了，往山坡下筑了有三尺深，下面都是石脚石根，扛住钯齿，呆子丢了钯，便把嘴拱，拱到软处，一嘴有二尺五，两嘴有五尺深，把两个贼尸埋了，盘作一个坟堆。

sān zàng jiào wù kōng qǔ xiāng zhú lái dài wǒ dǎo zhù hǎo niàn jīng

三藏叫：“悟空，取香烛来，待我祷祝，好念经。

xíng zhě nǔ zhe zuǐ dào hǎo bù zhī qù

”行者努着嘴道：“好不知趣！

zhè bàn shān zhī zhōng qián bù bā cūn hòu bù zháo diàn nà tǎo xiāng zhú

这半山之中，前不巴村，后不着店，那讨香烛？

jiù yǒu qián yě wú chǔ qù mǎi

就有钱也无处去买。

sān zàng hèn hèn de dào hóu tóu guò qù

”三藏恨恨的道：“猴头过去！

děng wǒ cuō gǔ fén xiāng dǎo gào

等我撮土焚香祷告。

zhè shì sān zàng lí ān bēi yě zhǒng shèng sēng shàn niàn zhù huāng fén zhù yún bài wéi hǎo hàn tīng dǎo yuán yīn niàn wǒ dì zǐ dōng tǔ táng rén

”这是三藏离鞍悲野冢，圣僧善念祝荒坟，祝云：“拜惟好汉，听祷原因：念我弟子，东土唐人。

fèng tài zōng huáng dì zhǐ yì shàng xī fāng qiú qǔ jīng wén

奉太宗皇帝旨意，上西方求取经文。

shì lái cǐ dì féng ěr duō rén bù zhī shì hé fǔ hé zhōu hé xiàn dōu zài cǐ shān nèi jié dǎng chéng qún

适来此地，逢尔多人，不知是何府、何州、何县，都在此山内结党成群。

wǒ yǐ hǎo huà āi gào yīn qín

我以好话，哀告殷勤。

ěr děng bù tīng fǎn shàn shēng chēn

尔等不听，返善生嗔。

què zāo xíng zhě gùn xià shāng shēn

却遭行者，棍下伤身。

qiē niàn shī hái bào lù wú suí yǎn tǔ pán fén

切念尸骸暴露，吾随掩土盘坟。

zhé qīng zhú wèi xiāng zhú wú guāng cǎi yǒu xīn qín

折青竹为香烛，无光彩，有心勤；

qǔ wán shí zuò shī shí wú zī wèi yǒu chéng zhēn

取顽石作施食，无滋味，有诚真。

nǐ dào sēn luó diàn xià xīng cí dào shù xún gēn tā xìng sūn wǒ xìng chén gè jū yì xìng

你到森罗殿下兴词，倒树寻根，他姓孙，我姓陈，各居异姓。

yuān yǒu tóu zhài yǒu zhǔ qiè mò gào wǒ qǔ jīng sēng rén

冤有头，债有主，切莫告我取经僧人。

bā jiè xiào dào shī fu tuī le gàn jìng tā dǎ shí què yě méi yǒu wǒ men liǎng gè

”八戒笑道：“师父推了干净，他打时却也没有我们两个。

sān zàng zhēn gè yòu cuō tǔ dǎo gào dào hǎo hàn gào zhuàng zhǐ gào xíng zhě yě bù gàn bā jiè shā sēng zhī shì

”三藏真个又撮土祷告道：“好汉告状，只告行者，也不干八戒、沙僧之事。

dà shèng wén yán rěn bu zhù xiào dào shī fu nǐ lǎo rén jiā tè méi qíng yì

”大圣闻言，忍不住笑道：“师父，你老人家忒没情义。

wèi nǐ qǔ jīng wǒ fèi le duō shǎo yīn qín láo kǔ rú jīn dǎ sǐ zhè liǎng gè máo zéi nǐ dào jiào tā qù gào lǎo sūn

为你取经，我费了多少殷勤劳苦，如今打死这两个毛贼，你倒教他去告老孙。

suī shì wǒ dòng shǒu dǎ què yě zhǐ shì wèi nǐ

虽是我动手打，却也只是为你。

nǐ bù wǎng xī tiān qǔ jīng wǒ bù yǔ nǐ zuò tú dì zěn me huì lái zhè lǐ huì dǎ shā rén

你不往西天取经，我不与你做徒弟，怎么会来这里，会打杀人！

suǒ xìng děng wǒ zhù tā yī zhù

索性等我祝他一祝。

zuàn zhe tiě bàng wàng nà fén shàng dǎo le sān xià dào zāo wēn de qiáng dào nǐ tīng zhe

”攥着铁棒，望那坟上捣了三下，道：“遭瘟的强盗，你听着！

wǒ bèi nǐ qián qī bā gùn hòu qī bā gùn dǎ de wǒ bù téng bù yǎng de chù nǎo le xìng zi yī chà èr wù jiāng nǐ dǎ sǐ le jǐn nǐ dào nà lǐ qù gào wǒ lǎo sūn shí shì bù pà yù dì rèn de wǒ tiān wáng suí de wǒ

我被你前七八棍，后七八棍，打得我不疼不痒的，触恼了性子，一差二误，将你打死了，尽你到那里去告，我老孙实是不怕：玉帝认得我，天王随得我；

èr shí bā xiù jù wǒ jiǔ yào xīng guān pà wǒ

二十八宿惧我，九曜星官怕我；

fǔ xiàn chéng huáng guì wǒ dōng yuè tiān qí bù wǒ

府县城隍跪我，东岳天齐怖我；

shí dài yán jūn céng yǔ wǒ wèi pú cóng wǔ lù chāng shén céng yǔ wǒ dāng hòu shēng

十代阎君曾与我为仆从，五路猖神曾与我当后生；

bù lùn sān jiè wǔ sī shí fāng zhū zǎi dōu yǔ wǒ qíng shēn miàn shú suí nǐ nà lǐ qù gào

不论三界五司，十方诸宰，都与我情深面熟，随你那里去告！

sān zàng jiàn shuō chū zhè bān è huà què yòu xīn jīng dào tú dì ya wǒ zhè dǎo zhù shì jiào nǐ tǐ hào shēng zhī dé wèi liáng shàn zhī rén nǐ zěn me jiù rèn zhēn qǐ lái

”三藏见说出这般恶话，却又心惊道：“徒弟呀，我这祷祝是教你体好生之德，为良善之人，你怎么就认真起来？

xíng zhě dào shī fu zhè bu shì hǎo shuǎ zǐ de gòu dàng qiě hé nǐ gǎn zǎo xún sù qù

”行者道：“师父，这不是好耍子的勾当，且和你赶早寻宿去。

nà zhǎng lǎo zhǐ de huái tián shàng mǎ

”那长老只得怀嗔上马。

sūn dà shèng yǒu bù mù zhī xīn bā jiè shā sēng yì yǒu jí dù zhī yì shī tú dōu miàn shì bèi fēi yī dà lù xiàng xī zhèng zǒu hū jiàn lù běi xià yǒu yī zuò zhuāng yuàn

孙大圣有不睦之心，八戒、沙僧亦有嫉妒之意，师徒都面是背非，依大路向西正走，忽见路北下有一座庄院。

sān zàng yòng biān zhǐ dìng dào wǒ men dào nà lǐ jiè sù qù

三藏用鞭指定道：“我们到那里借宿去。

bā jiè dào zhèng shì

”八戒道：“正是。

suì xíng zhì zhuāng shě biān xià mǎ

”遂行至庄舍边下马。

kàn shí què yě hǎo gè zhù chǎng dàn jiàn yě huā yíng jìng zá shù zhē fēi

看时，却也好个住场，但见：野花盈径，杂树遮扉。

yuǎn àn liú shān shuǐ píng qí zhǒng mài kuí

远岸流山水，平畦种麦葵。

jiān jiā lù rùn qīng ōu sù yáng liǔ fēng wēi juàn niǎo qī

蒹葭露润轻鸥宿，杨柳风微倦鸟栖。

qīng bǎi jiān sōng zhēng cuì bì hóng péng yìng liǎo dòu fāng fěi

青柏间松争翠碧，红蓬映蓼斗芳菲。

cūn quǎn fèi wǎn jī tí niú yáng shí bǎo mù tóng guī

村犬吠，晚鸡啼，牛羊食饱牧童归。

cuàn yān jié wù huáng liáng shú zhèng shì shān jiā rù mù shí

爨烟结雾黄粱熟，正是山家入暮时。

zhǎng lǎo xiàng qián hū jiàn nà cūn shè mén lǐ zǒu chū yí gè lǎo zhě jí yǔ xiāng jiàn dào le wèn xùn

长老向前，忽见那村舍门里走出一个老者，即与相见，道了问讯。

nà lǎo zhě wèn dào

那老者问道：

sēng jiā cóng nà lǐ lái

“僧家从那里来？

sān zàng dào pín sēng nǎi dōng tǔ dà táng qīn chāi wǎng xī tiān qiú jīng zhě

”三藏道：“贫僧乃东土大唐钦差往西天求经者。

shì lù guò bǎo fāng tiān sè jiāng wǎn tè lái tán fǔ gào sù yī xiāo

适路过宝方，天色将晚，特来檀府告宿一宵。

lǎo zhě xiào dào

”老者笑道：

nǐ guì chǔ dào wǒ zhè lǐ chéng tú tiáo dì zěn me shè shuǐ dēng shān dú zì dào cǐ

“你贵处到我这里，程途迢递，怎么涉水登山，独自到此？

sān zàng dào pín sēng hái yǒu sān gè tú dì tóng lái

”三藏道：“贫僧还有三个徒弟同来。

lǎo zhě wèn gāo tú hé zài

”老者问：“高徒何在？

sān zàng yòng shǒu zhǐ dào nà dà lù páng lì de biàn shì

”三藏用手指道：“那大路旁立的便是。

lǎo zhě měng tái tóu kàn jiàn tā men miàn mào chǒu lòu jí huí shēn wǎng lǐ jiù zǒu bèi sān zàng chě zhù dào lǎo shī zhǔ qiān wàn cí bēi gào jiè yī xiǔ

”老者猛抬头，看见他们面貌丑陋，急回身往里就走，被三藏扯住道：“老施主，千万慈悲，告借一宿！

lǎo zhě zhàn jīng jīng qián kǒu nán yán yáo zhe tóu bǎi zhuó shǒu dào bù bù bù bù xiàng rén mú yàng

”老者战兢兢钳口难言，摇着头，摆着手道：“不不不不象人模样！

shì shì shì jǐ gè yāo jīng

是是是几个妖精！

sān zàng péi xiào dào shī zhǔ qiè xiū kǒng jù wǒ tú dì shēng de shì zhè děng xiàng mào bú shì yāo jīng

”三藏陪笑道：“施主切休恐惧，我徒弟生得是这等相貌，不是妖精！

lǎo zhě dào yé ye ya yí gè yè chā yí gè mǎ miàn yí gè léi gōng

”老者道：“爷爷呀，一个夜叉，一个马面，一个雷公！

xíng zhě wén yán lì shēng gāo jiào dào léi gōng shì wǒ sūn zi yè chā shì wǒ chóng sūn mǎ miàn shì wǒ xuán sūn li

”行者闻言，厉声高叫道：“雷公是我孙子，夜叉是我重孙，马面是我玄孙哩！

nà lǎo zhě tīng jiàn pò sàn hún fēi miàn róng shī sè zhǐ yào jìn qù

”那老者听见，魄散魂飞，面容失色，只要进去。

sān zàng chān zhù tā tóng dào cǎo táng péi xiào dào lǎo shī zhǔ bú yào pà tā

三藏搀住他，同到草堂，陪笑道：“老施主，不要怕他。

tā dōu shì zhè děng cū lǔ bú huì shuō huà

他都是这等粗鲁，不会说话。

zhèng quàn jiě chù zhī jiàn hòu miàn zǒu chū yí gè pó pó xié zhe wǔ liù suì de yí gè xiǎo hái ér dào yé ye wèi hé zhè bān jīng kǒng

正劝解处，只见后面走出一个婆婆，携着五六岁的一个小孩儿，道：“爷爷，为何这般惊恐？

lǎo zhě cái jiào mā ma kàn chá lái

”老者才叫：“妈妈，看茶来。

nà pó pó zhēn gè diū le hái ér rù lǐ miàn pěng chū èr zhōng chá lái

那婆婆真个丢了孩儿，入里面捧出二锺茶来。

chá ba sān zàng què zhuǎn xià lái duì pó pó zuò lǐ dào pín sēng shì dōng tǔ dà táng chà wǎng xī tiān qǔ jīng de cái dào guì chǔ bài qiú zūn fǔ jiè sù yīn shì wǒ sān gè tú dì mào chǒu lǎo jiā zhǎng jiàn le xū jīng yě

茶罢，三藏却转下来，对婆婆作礼道：“贫僧是东土大唐差往西天取经的，才到贵处，拜求尊府借宿，因是我三个徒弟貌丑，老家长见了虚惊也。

pó pó dào jiàn mào chǒu de jiù zhè děng xū jīng ruò jiàn le lǎo hǔ chái láng què zěn me hǎo

”婆婆道：“见貌丑的就这等虚惊，若见了老虎豺狼，却怎么好？

lǎo zhě dào mā ma ya rén miàn chǒu lòu hái kě zhǐ shì yán yǔ yī fà xià rén

”老者道：“妈妈呀，人面丑陋还可，只是言语一发吓人。

wǒ shuō tā xiàng yè chā mǎ miàn léi gōng tā yāo he dào léi gōng shì tā sūn zi yè chā shì tā chóng sūn mǎ miàn shì tā xuán sūn

我说他象夜叉马面雷公，他吆喝道，雷公是他孙子，夜叉是他重孙，马面是他玄孙。

wǒ tīng cǐ yán gù rán sǒng jù

我听此言，故然悚惧。

táng sēng dào bú shì bú shì xiàng léi gōng de shì wǒ dà tú sūn wù kōng xiàng mǎ miàn dī shì wǒ èr tú zhū wù néng xiàng yè chā de shì wǒ sān tú shā wù jìng

”唐僧道：“不是不是，象雷公的是我大徒孙悟空，象马面的是我二徒猪悟能，象夜叉的是我三徒沙悟净。

tā men suī shì chǒu lòu què yě bǐng jiào shā mén guī yī shàn guǒ bú shì shèn me è mó dú guài pà tā zěn me

他们虽是丑陋，却也秉教沙门，皈依善果，不是甚么恶魔毒怪，怕他怎么！

gōng pó liǎng gè wén shuō tā míng hào guī zhèng shā mén zhī yán què cái dìng xìng huí jīng jiào qǐng lái qǐng lái

”公婆两个，闻说他名号皈正沙门之言，却才定性回惊，教：“请来，请来。

zhǎng lǎo chū mén jiào lái yòu fēn fù dào shì cái zhè lǎo zhě shén è nǐ děng jīn jìn qù xiāng jiàn qiē wù kàng lǐ gè yào zūn zhòng xiē

”长老出门叫来，又吩咐道：“适才这老者甚恶你等，今进去相见，切勿抗礼，各要尊重些。

bā jiè dào wǒ jùn xiù wǒ sī wén bù bǐ shī xiōng sā pō

”八戒道：“我俊秀，我斯文，不比师兄撒泼。

xíng zhě xiào dào

”行者笑道：

bú shì zuǐ zhǎng ěr dà liǎn chǒu biàn yě shì yí gè hǎo nán zǐ

“不是嘴长，耳大、脸丑，便也是一个好男子。

shā sēng dào mò zhēng jiǎng zhè lǐ bú shì nà zhuā guāi nòng qiào zhī chù qiě jìn qù

”沙僧道：“莫争讲，这里不是那抓乖弄俏之处，且进去！

qiě jìn qù

且进去！

suì cǐ bǎ xíng náng mǎ pǐ dōu dào cǎo táng shàng qí tóng chàng le gè rě zuò dìng

遂此把行囊马匹，都到草堂上，齐同唱了个喏，坐定。

nà mā ma r xián huì jí biàn xié zhuǎn xiǎo ér fu fēn zhǔ fàn ān pái yī dùn sù zhāi tā shī tú chī le

那妈妈儿贤慧，即便携转小儿，咐吩煮饭，安排一顿素斋，他师徒吃了。

jiàn jiàn wǎn le yòu zhǎng qǐ dēng lái dōu zài cǎo táng shàng xián xù

渐渐晚了，又掌起灯来，都在草堂上闲叙。

zhǎng lǎo cái wèn shī zhǔ gāo xìng

长老才问：“施主高姓？

lǎo zhě dào xìng yáng

”老者道：“姓杨。

yòu wèn nián jì

”又问年纪。

lǎo zhě dào qī shí sì suì

老者道：“七十四岁。

yòu wèn jǐ wèi lìng láng

”又问：“几位令郎？

lǎo zhě dào zhǐ dé yī gè shì cái mā ma xié de shì xiǎo sūn

”老者道：“止得一个，适才妈妈携的是小孙。

zhǎng lǎo qǐng lìng láng xiāng jiàn bài yī

长老：“请令郎相见拜揖。

lǎo zhě dào nà sī bù zhōng bài

”老者道：“那厮不中拜。

lǎo zhuō mìng kǔ yǎng bù zháo tā rú jīn bù zài jiā le

老拙命苦，养不着他，如今不在家了。

sān zàng dào hé fāng shēng lǐ

”三藏道：“何方生理？

lǎo zhě diǎn tóu ér tàn

”老者点头而叹：

kě lián

“可怜！

kě lián

可怜！

ruò kěn hé fāng shēng lǐ shì wú zhī xìng yě

若肯何方生理，是吾之幸也！

nà sī zhuān shēng è niàn bù wù běn děng zhuān hǎo dǎ jiā jié dào shā rén fàng huǒ

那厮专生恶念，不务本等，专好打家截道，杀人放火！

xiāng jiāo de dōu shì xiē hú qún gǒu dǎng

相交的都是些狐群狗党！

zì wǔ rì zhī qián chū qù zhì jīn wèi huí

自五日之前出去，至今未回。

sān zàng wén shuō bù gǎn yán chuǎn xīn zhōng àn xiǎng dào

”三藏闻说，不敢言喘，心中暗想道：

huò zhě wù kōng dǎ shā de jiù shì yě

“或者悟空打杀的就是也。

zhǎng lǎo shén sī bù ān qiàn shēn dào shàn zāi

”长老神思不安，欠身道：“善哉！

shàn zāi

善哉！

rú cǐ xián fù mǔ hé shēng è nì r

如此贤父母，何生恶逆儿！

xíng zhě jìn qián dào lǎo guān ér shì zhè děng bù liáng bù xiào jiān dào yá yíng zhī zǐ lián lěi fù mǔ yào tā hé yòng

”行者近前道：“老官儿，似这等不良不肖、奸盗邪滢之子，连累父母，要他何用！

děng wǒ tì nǐ xún tā lái dǎ shā le ba

等我替你寻他来打杀了罢。

lǎo zhě dào wǒ dài yě yào sòng le tā nài hé zài wú yǐ cì rén dīng zòng shì bù cái yí dìng hái liú tā yǔ lǎo hàn yǎn tǔ

”老者道：“我待也要送了他，奈何再无以次人丁，纵是不才，一定还留他与老汉掩土。

shā sēng yǔ bā jiè xiào dào shī xiōng mò guǎn xián shì nǐ wǒ bú shì guān fǔ

”沙僧与八戒笑道：“师兄，莫管闲事，你我不是官府。

tā jiā bù xiào yǔ wǒ hé gān

他家不肖，与我何干！

qiě gào shī zhǔ jiàn cì yī shù cǎo r zài nà xiāng dǎ pù shuì jiào tiān míng zǒu lù

且告施主，见赐一束草儿，在那厢打铺睡觉，天明走路。

lǎo zhě jí qǐ shēn zhe shā sēng dào hòu yuán lǐ ná liǎng gè dào cǎo jiào tā men zài yuán zhōng cǎo tuán piáo nèi ān xiē

”老者即起身，着沙僧到后园里拿两个稻草，教他们在园中草团瓢内安歇。

xíng zhě qiān le mǎ bā jiè tiāo le xíng lǐ tóng zhǎng lǎo jù dào tuán piáo nèi ān xiē bù tí

行者牵了马，八戒挑了行李，同长老俱到团瓢内安歇不题。

què shuō nà huǒ zéi nèi guǒ yǒu lǎo yáng de ér zi

却说那伙贼内果有老杨的儿子。

zì tiān zǎo zài shān qián bèi xíng zhě dǎ sǐ liǎng gè zéi shǒu tā men dōu sì sàn táo shēng yuē mō dào sì gēng shí hòu yòu jié zuò yī huǒ zài mén qián dǎ mén

自天早在山前被行者打死两个贼首，他们都四散逃生，约摸到四更时候，又结坐一伙，在门前打门。

lǎo zhě tīng de mén xiǎng jí pī yī dào mā ma nà sī men lái yě

老者听得门响，即披衣道：“妈妈，那厮们来也。

mā ma dào jì lái nǐ qù kāi mén fàng tā lái jiā

妈妈道：“既来，你去开门，放他来家。

lǎo zhě fāng cái kāi mén zhī jiàn nà yī huǒ zéi dōu rǎng dào è le

”老者方才开门，只见那一伙贼都嚷道：“饿了！

è le

饿了！

zhè lǎo yáng de ér zi máng rù lǐ miàn jiào qǐ tā qī lái dǎ mǐ zhǔ fàn

”这老杨的儿子忙入里面，叫起他妻来，打米煮饭。

què chú xià wú chái wǎng hòu yuán lǐ ná chái dào chú fáng lǐ wèn qī dào hòu yuán lǐ bái mǎ shì nà lǐ de

却厨下无柴，往后园里拿柴到厨房里，问妻道：“后园里白马是那里的？

qí qī dào shì dōng tǔ qǔ jīng de hé shàng zuó wǎn zhì cǐ jiè sù gōng gōng pó pó guǎn dài tā yī dùn wǎn zhāi jiào tā zài cǎo tuán piáo nèi shuì li

”其妻道：“是东土取经的和尚，昨晚至此借宿，公公婆婆管待他一顿晚斋，教他在草团瓢内睡哩。

nà sī wén yán zǒu chū cǎo táng pāi shǒu dǎ zhǎng xiào dào xiōng dì men zào huà

”那厮闻言，走出草堂，拍手打掌笑道：“兄弟们，造化！

zào huà

造化！

yuān jiā zài wǒ jiā lǐ yě

冤家在我家里也！

zhòng zéi dào nà gè yuān jiā

”众贼道：“那个冤家？

nà sī dào què shì dǎ sǐ wǒ men tou er de hé shàng lái wǒ jiā jiè sù xiàn shuì zài cǎo tuán piáo lǐ

”那厮道：“却是打死我们头儿的和尚，来我家借宿，现睡在草团瓢里。

zhòng zéi dào

”众贼道：

què hǎo

“却好！

què hǎo

却好！

ná zhù zhèi xiē tū lǘ yī gè gè duò chéng ròu jiàng yī zé de nà xíng náng bái mǎ èr lái yǔ wǒ men tou er bào chóu

拿住这些秃驴，一个个剁成肉酱，一则得那行囊白马，二来与我们头儿报仇！

nà sī dào qiě mò máng nǐ men qiě qù mó dāo

”那厮道：“且莫忙，你们且去磨刀。

děng wǒ zhǔ fàn shú le dà jiā chī bǎo xiē yī qí xià shǒu

等我煮饭熟了，大家吃饱些，一齐下手。

zhēn gè nèi xiē zéi mó dāo de mó dāo mó qiāng de mó qiāng

”真个那些贼磨刀的磨刀，磨枪的磨枪。

nà lǎo ér tīng de cǐ yán qiāo qiāo de zǒu dào hòu yuán jiào qǐ táng sēng sì wèi dào nà sī lǐng zhòng lái le zhī de rǔ děng zài cǐ yì yù tú hài wǒ lǎo zhuō niàn nǐ yuǎn lái bù rěn shāng hài kuài zǎo shōu shí xíng lǐ wǒ sòng nǐ wǎng hòu mén chū qù ba

那老儿听得此言，悄悄的走到后园，叫起唐僧四位道：“那厮领众来了，知得汝等在此，意欲图害，我老拙念你远来，不忍伤害，快早收拾行李，我送你往后门出去罢！

sān zàng tīng shuō zhàn jīng jīng de kòu tóu xiè le lǎo zhě jí huàn bā jiè qiān mǎ shā sēng tiāo dàn xíng zhě ná le jiǔ huán xī zhàng

”三藏听说，战兢兢的叩头谢了老者，即唤八戒牵马，沙僧挑担，行者拿了九环锡杖。

lǎo zhě kāi hòu mén fàng tā qù le yī jiù qiāo qiāo de lái qián shuì xià

老者开后门，放他去了，依旧悄悄的来前睡下。

què shuō nà sī men mó kuài le dāo qiāng chī bǎo le fàn shí shí yǐ wǔ gēng tiān qì yī qí lái dào yuán zhōng kàn chù què bú jiàn le

却说那厮们磨快了刀枪，吃饱了饭食，时已五更天气，一齐来到园中看处，却不见了。

jí máng diǎn dēng zháo huǒ xún gòu duō shí sì wú zōng jī dàn jiàn hòu mén kāi zhe dōu dào cóng hòu mén zǒu le

即忙点灯着火，寻彀多时，四无踪迹，但见后门开着，都道：“从后门走了！

zǒu le

走了！

fā yī shēng hǎn gǎn jiāng shàng ná lái

”发一声喊，“赶将上拿来。

yī gè gè rú fēi shì jiàn zhí gǎn dào dōng fāng rì chū què cái wàng jiàn táng sēng

”一个个如飞似箭，直赶到东方日出，却才望见唐僧。

nà zhǎng lǎo hū tīng de hǎn shēng huí tóu guān kàn hòu miàn yǒu èr sān shí rén qiāng dāo cù cù ér lái biàn jiào tú dì a zéi bīng zhuī zhì zěn shēng nài hé

那长老忽听得喊声，回头观看，后面有二三十人，枪刀簇簇而来，便叫：“徒弟啊，贼兵追至，怎生奈何！

xíng zhě dào fàng xīn

”行者道：“放心！

fàng xīn

放心！

lǎo sūn le tā qù lái

老孙了他去来！

sān zàng lè mǎ dào wù kōng qiè mò shāng rén zhǐ xià tuì tā biàn bà

”三藏勒马道：“悟空，切莫伤人，只吓退他便罢。

xíng zhě nà kěn tīng xìn jí chè bàng huí shǒu xiāng yíng dào liè wèi nà lǐ qù

”行者那肯听信，急掣棒回首相迎道：“列位那里去？

zhòng zéi mà dào tū sī wú lǐ

”众贼骂道：“秃厮无礼！

hái wǒ dài wáng de mìng lái

还我大王的命来！

nà sī men quān zi zhèn bǎ xíng zhě wéi zài zhōng jiān jǔ qiāng dāo luàn kǎn luàn shuò

”那厮们圈子阵把行者围在中间，举枪刀乱砍乱搠。

zhè dà shèng bǎ jīn gū bàng huǎng yī huǎng wǎn lái cū xì bǎ nà huǒ zéi dǎ de xīng luò yún sàn tāng zhe de jiù sǐ wǎn zhe de jiù wáng

这大圣把金箍棒幌一幌，碗来粗细，把那伙贼打得星落云散，汤着的就死，挽着的就亡；

zhe de gǔ zhé cā zhe de pí shāng guāi xiē de pǎo tuō jǐ gè chī xiē de dōu jiàn yán wáng

着的骨折，擦着的皮伤，乖些的跑脱几个，痴些的都见阎王！

sān zàng zài mǎ shàng jiàn dǎ dǎo xǔ duō rén huāng de fàng mǎ bēn xi

三藏在马上，见打倒许多人，慌的放马奔西。

zhū bā jiè yǔ shā hé shàng jǐn suí biān dèng ér qù

猪八戒与沙和尚，紧随鞭镫而去。

xíng zhě wèn nà bù sǐ dài shāng de zéi rén dào nà gè shì nà yáng lǎo ér de ér zi

行者问那不死带伤的贼人道：“那个是那杨老儿的儿子？

nà zéi hēng hēng de gào dào yé ye nà chuān huáng de shì

”那贼哼哼的告道：“爷爷，那穿黄的是！

xíng zhě shàng qián duó guò dāo lái bǎ gè chuān huáng de gē xià tou lái xiě lín lín tí zài shǒu zhōng shōu le tiě bàng yè kāi yún bù gǎn dào táng sēng mǎ qián tí zhe tóu dào shī fu zhè shì yáng lǎo ér de nì zǐ bèi lǎo sūn qǔ jiāng shǒu jí lái yě

”行者上前，夺过刀来，把个穿黄的割下头来，血淋淋提在手中，收了铁棒，拽开云步，赶到唐僧马前，提着头道：“师父，这是杨老儿的逆子，被老孙取将首级来也。

sān zàng jiàn le dà jīng shī sè huāng de diē xià mǎ lái mà dào zhè po hú sūn xià shā wǒ yě

”三藏见了，大惊失色，慌得跌下马来，骂道：“这泼猢狲唬杀我也！

kuài ná guò

快拿过！

kuài ná guò

快拿过！

bā jiè shàng qián jiāng rén tóu yī jiǎo tī xià lù páng shǐ dīng bǎ zhù xiē tǔ gài le

”八戒上前，将人头一脚踢下路旁，使钉钯筑些土盖了。

shā sēng fàng xià dàn zi chān zhe táng sēng dào shī fu qǐng qǐ

沙僧放下担子，搀着唐僧道：“师父请起。

nà zhǎng lǎo zài dì xià zhèng le xìng xīn zhōng niàn qǐ jǐn gū er zhòu lái bǎ gè xíng zhě lēi de ěr hóng miàn chì yǎn zhàng tóu hūn zài dì xià dǎ gǔn zhī jiào mò niàn

”那长老在地下正了性，心中念起《紧箍儿咒》来，把个行者勒得耳红面赤，眼胀头昏，在地下打滚，只教：“莫念！

mò niàn

莫念！

nà zhǎng lǎo niàn gòu yǒu shí yú biàn hái bú zhù kǒu

”那长老念彀有十余遍，还不住口。

xíng zhě fān jīn dǒu shù qīng tíng téng tòng nán jìn zhǐ jiào shī fu ráo wǒ zuì ba

行者翻筋斗，竖蜻蜓，疼痛难禁，只叫：“师父饶我罪罢！

yǒu huà biàn shuō mò niàn

有话便说，莫念！

mò niàn

莫念！

sān zàng què cái zhù kǒu dào méi huà shuō wǒ bú yào nǐ gēn le nǐ huí qù ba

”三藏却才住口道：“没话说，我不要你跟了，你回去罢！

xíng zhě rěn téng kē tóu dào shī fu zěn de jiù gǎn wǒ qù yé

”行者忍疼磕头道：“师父，怎的就赶我去耶？

sān zàng dào nǐ zhè po hóu xiōng è tài shèn bú shì gè qǔ jīng zhī rén

”三藏道：“你这泼猴，凶恶太甚，不是个取经之人。

zuó rì zài shān pō xià dǎ sǐ nà liǎng gè zéi tóu wǒ yǐ guài nǐ bù rén

昨日在山坡下，打死那两个贼头，我已怪你不仁。

jí wǎn le dào lǎo zhě zhī jiā méng tā cì zhāi jiè sù yòu méng tā kāi hòu mén fàng wǒ děng táo le xìng mìng suī rán tā de ér zi bù xiào yǔ wǒ wú gān yě bù gāi jiù xiāo tā shǒu kuàng yòu shā sǐ duō rén huài le duō shǎo shēng mìng shāng le tiān dì duō shǎo hé qì

及晚了到老者之家，蒙他赐斋借宿，又蒙他开后门放我等逃了性命，虽然他的儿子不肖，与我无干，也不该就枭他首，况又杀死多人，坏了多少生命，伤了天地多少和气。

lǚ cì quàn nǐ gèng wú yī háo shàn niàn yào nǐ hé wéi

屡次劝你，更无一毫善念，要你何为！

kuài zǒu

快走！

kuài zǒu

快走！

miǎn de yòu niàn zhēn yán

免得又念真言！

xíng zhě hài pà zhī jiào mò niàn mò niàn

”行者害怕，只教：“莫念，莫念！

wǒ qù yě

我去也！

shuō shēng qù yí lù jīn dǒu yún wú yǐng wú zōng suì bú jiàn le

”说声去，一路筋斗云，无影无踪，遂不见了。

yí

咦！

zhè zhèng shì xīn yǒu xiōng kuáng dān bù shú shén wú dìng wèi dào nán chéng

这正是：心有凶狂丹不熟，神无定位道难成。

bì jìng bù zhī nà dà shèng tóu xiàng hé fāng qiě tīng xià huí fēn jiě

毕竟不知那大圣投向何方，且听下回分解——