第六十二回 — 西游记 — 吴承恩

dí gòu xǐ xīn wéi sǎo tǎ fù mó guī zhèng nǎi xiū shēn

涤垢洗心惟扫塔缚魔归正乃修身

shí èr shí zhōng wàng bù dé xíng gōng bǎi kè quán shōu

十二时中忘不得，行功百刻全收。

wǔ nián shí wàn bā qiān zhōu xiū jiào shén shuǐ hé mò zòng huǒ guāng chóu

五年十万八千周，休教神水涸，莫纵火光愁。

shuǐ huǒ tiáo tíng wú sǔn chù wǔ xíng lián luò rú gōu

水火调停无损处，五行联络如钩。

yīn yáng hé hé shàng yún lóu chéng luán dēng zǐ fǔ kuà hè fù yíng zhōu

陰阳和合上云楼，乘鸾登紫府，跨鹤赴瀛洲。

阴阳和合上云楼，乘鸾登紫府，跨鹤赴瀛洲。

zhè yī piān cí pái míng lín jiāng xiān

这一篇词，牌名《临江仙》。

dān dào táng sān zàng shī tú sì zhòng

单道唐三藏师徒四众，

shuǐ huǒ jì jì

水火既济，

běn xìng qīng liáng

本性清凉，

jiè de chún yīn bǎo shàn

借得纯陰宝扇，

借得纯阴宝扇，

shàn xi zào huǒ guò shān

扇息燥火过山，

bù yī rì xíng guò le bā bǎi zhī chéng

不一日行过了八百之程，

shī tú men sǎn dàn xiāo yáo

师徒们散诞逍遥，

xiàng xī ér qù

向西而去，

zhèng zhí qiū mò dōng chū shí xù

正值秋末冬初时序，

jiàn le xiē yě jú cán yīng luò

见了些：野菊残英落，

xīn méi nèn ruǐ shēng

新梅嫩蕊生。

cūn cūn nà hé jià chǔ chù shí xiāng gēng

村村纳禾稼，处处食香羹。

píng lín mù luò yuǎn shān xiàn qū jiàn shuāng nóng yōu hè qīng

平林木落远山现，曲涧霜浓幽壑清。

yīng zhōng qì bì zhé yíng chún yīn yáng yuè dì xuán míng shèng shuǐ dé shùn rì lián qíng

应锺气，闭蛰营，纯陰阳，月帝玄溟，盛水德，舜日怜晴。

应锺气，闭蛰营，纯阴阳，月帝玄溟，盛水德，舜日怜晴。

dì qì xià jiàng tiān qì shàng shēng

地气下降，天气上升。

hóng cáng bú jiàn yǐng chí zhǎo jiàn shēng bīng

虹藏不见影，池沼渐生冰。

xuán yá guà suǒ téng huā bài sōng zhú níng hán sè gèng qīng

悬崖挂索藤花败，松竹凝寒色更青。

sì zhòng xíng gòu duō shí qián yòu yù chéng chí xiāng jìn

四众行彀多时，前又遇城池相近。

táng sēng lēi zhù mǎ jiào tú dì wù kōng nǐ kàn nà xiāng lóu gé zhēng róng shì gè shèn me qù chù

唐僧勒住马叫徒弟：“悟空，你看那厢楼阁峥嵘，是个甚么去处？

xíng zhě tái tóu guān kàn nǎi shì yī zuò chéng chí

行者抬头观看，乃是一座城池。

zhēn gè shì lóng pán xíng shì hǔ jù jīn chéng

真个是：龙蟠形势，虎踞金城。

sì chuí huá gài jìn bǎi zhuǎn zǐ xū píng

四垂华盖近，百转紫墟平。

yù shí qiáo lán pái qiǎo shòu huáng jīn tái zuò liè xián míng

玉石桥栏排巧兽，黄金台座列贤明。

zhēn gè shì shén zhōu dōu huì tiān fǔ yáo jīng

真个是神洲都会，天府瑶京。

wàn lǐ bāng jī gù qiān nián dì yè lóng

万里邦畿固，千年帝业隆。

mán yí gǒng fú jūn ēn yuǎn hǎi yuè cháo yuán shèng huì yíng

蛮夷拱服君恩远，海岳朝元圣会盈。

yù jiē jié jìng niǎn lù qīng níng

御阶洁净，辇路清宁。

jiǔ sì gē shēng nào huā lóu xǐ qì shēng

酒肆歌声闹，花楼喜气生。

wèi yāng gōng wài zhǎng chūn shù yīng xǔ zhāo yáng cǎi fèng míng

未央宫外长春树，应许朝阳彩凤鸣。

xíng zhě dào shī fu nà zuò chéng chí shì yī guó dì wáng zhī suǒ

行者道：“师父，那座城池，是一国帝王之所。

bā jiè xiào dào

”八戒笑道：

tiān xià fǔ yǒu fǔ chéng xiàn yǒu xiàn chéng zěn me jiù jiàn shì dì wáng zhī suǒ

“天下府有府城，县有县城，怎么就见是帝王之所？

xíng zhě dào

”行者道：

nǐ bù zhī dì wáng zhī jū yǔ fǔ xiàn zì shì bù tóng

“你不知帝王之居，与府县自是不同。

nǐ kàn tā sì miàn yǒu shí shù zuò mén zhōu wéi yǒu bǎi shí yú lǐ lóu tái gāo sǒng yún wù bīn fēn

你看他四面有十数座门，周围有百十余里，楼台高耸，云雾缤纷。

fēi dì jīng bāng guó hé yǐ yǒu cǐ zhuàng lì

非帝京邦国，何以有此壮丽？

shā sēng dào gē ge yǎn míng suī shí de shì dì wáng zhī chù què huàn zuò shèn me míng sè

”沙僧道：“哥哥眼明，虽识得是帝王之处，却唤做甚么名色？

xíng zhě dào yòu wú pái biǎn jīng hào hé yǐ zhī zhī

”行者道：“又无牌匾旌号，何以知之？

xū dào chéng zhōng xún wèn fāng kě zhī yě

须到城中询问，方可知也。

zhǎng lǎo cè mǎ xū yú dào mén

”长老策马，须臾到门。

xià mǎ guò qiáo jìn mén guān kàn zhī jiàn liù jiē sān shì huò zhí tōng cái yòu jiàn yì guān lóng shèng rén wù háo huá

下马过桥，进门观看，只见六街三市，货殖通财，又见衣冠隆盛，人物豪华。

zhèng xíng shí hū jiàn yǒu shí shù gè hé shàng yī gè gè pī jiā dài suǒ yán mén qǐ huà zhuó shí de lán lǚ bù kān

正行时，忽见有十数个和尚，一个个披枷戴锁，沿门乞化，着实的蓝缕不堪。

sān zàng tàn yuē tù sǐ hú bēi wù shāng qí lèi

三藏叹曰：“兔死狐悲，物伤其类。

jiào wù kōng nǐ shàng qián qù wèn tā yī shēng wèi hé zhè děng zāo zuì

”叫：“悟空，你上前去问他一声，为何这等遭罪？

xíng zhě yī yán jí jiào nà hé shàng nǐ shì nà sì lǐ de

”行者依言，即叫：“那和尚，你是那寺里的？

wéi shèn shì pī jiā dài suǒ

为甚事披枷戴锁？

zhòng sēng guì dǎo dào yé ye wǒ děng shì jīn guāng sì fù qū de hé shàng

”众僧跪倒道：“爷爷，我等是金光寺负屈的和尚。

xíng zhě dào jīn guāng sì zuò luò hé fāng

”行者道：“金光寺坐落何方？

zhòng sēng dào zhuǎn guò yú tóu jiù shì

”众僧道：“转过隅头就是。

xíng zhě jiāng tā dài zài táng sēng qián wèn dào zěn shēng fù qū nǐ shuō wǒ tīng

”行者将他带在唐僧前，问道：“怎生负屈，你说我听。

zhòng sēng dào yé ye bù zhī nǐ men shì nà fāng lái de wǒ děng shì yǒu xiē miàn shàn

”众僧道：“爷爷，不知你们是那方来的，我等似有些面善。

cǐ wèn bù gǎn zài cǐ fèng gào qǐng dào huāng shān jù shuō kǔ chǔ

此问不敢在此奉告，请到荒山，具说苦楚。

zhǎng lǎo dào yě shì wǒ men qiě dào tā nà sì zhōng qù zǐ xì xún wèn yuán yóu

”长老道：“也是，我们且到他那寺中去，仔细询问缘由。

tóng zhì shān mén mén shàng héng xiě qī gè jīn zì chì jiàn hù guó jīn guāng sì

”同至山门，门上横写七个金字：“敕建护国金光寺”。

shī tú men jìn de mén lái guān kàn dàn jiàn nà gǔ diàn xiāng dēng lěng xū láng yè sǎo fēng

师徒们进得门来观看，但见那：古殿香灯冷，虚廊叶扫风。

líng yún qiān chǐ tǎ yǎng xìng jǐ zhū sōng

凌云千尺塔，养性几株松。

mǎn de luò huā wú kè guò yán qián zhū wǎng rèn pān lóng

满地落花无客过，檐前蛛网任攀笼。

kōng jià gǔ wang xuán zhōng huì bì chén duō cǎi xiàng méng

空架鼓，枉悬钟，绘壁尘多彩象朦。

jiǎng zuò yōu rán sēng bú jiàn chán táng jìng yǐ niǎo cháng féng

讲座幽然僧不见，禅堂静矣鸟常逢。

qī liáng kān tàn xī jì mò kǔ wú qióng

凄凉堪叹息，寂寞苦无穷。

fú qián suī yǒu xiāng lú shè huī lěng huā cán shì shì kōng

佛前虽有香炉设，灰冷花残事事空。

sān zàng xīn suān zhǐ bú zhù yǎn zhōng chū lèi

三藏心酸，止不住眼中出泪。

zhòng sēng men dǐng zhe jiā suǒ jiāng zhèng diàn tuī kāi qǐng zhǎng lǎo shàng diàn bài fó

众僧们顶着枷锁，将正殿推开，请长老上殿拜佛。

zhǎng lǎo jìn diàn fèng shàng xīn xiāng kòu chǐ sān zā

长老进殿，奉上心香，叩齿三咂。

què zhuǎn yú hòu miàn jiàn nà fāng zhàng yán zhù shàng yòu suǒ zhe liù qī gè xiǎo hé shàng sān zàng shén bù rěn jiàn

却转于后面，见那方丈檐柱上又锁着六七个小和尚，三藏甚不忍见。

jí dào fāng zhàng zhòng sēng jù lái kòu tóu wèn dào liè wèi lǎo yé xiàng mào bù yī kě shì dōng tǔ dà táng lái de me

及到方丈，众僧俱来叩头问道：“列位老爷象貌不一，可是东土大唐来的么？

xíng zhě xiào dào zhè hé shàng yǒu shèn wèi bǔ xiān zhī zhī fǎ

”行者笑道：“这和尚有甚未卜先知之法？

wǒ men zhèng shì

我们正是。

nǐ zěn me rèn de

你怎么认得？

zhòng sēng dào yé ye wǒ děng yǒu shèn wèi bǔ xiān zhī zhī fǎ zhǐ shì tòng fù le qū kǔ wú chǔ fēn míng rì zhú jiā zhǐ shì jiào tiān jiào de

”众僧道：“爷爷，我等有甚未卜先知之法，只是痛负了屈苦，无处分明，日逐家只是叫天叫地。

xiǎng shì jīng dòng tiān shén zuó rì yè jiān gè rén dōu dé yī mèng shuō yǒu gè dōng tǔ dà táng lái de shèng sēng jiù de wǒ děng xìng mìng zhù cǐ yuān kǔ kě shēn

想是惊动天神，昨日夜间，各人都得一梦，说有个东土大唐来的圣僧，救得我等性命，庶此冤苦可伸。

jīn rì guǒ jiàn lǎo ye zhè bān yì xiàng

今日果见老爷这般异象。

gù rèn de yě

故认得也。

sān zàng wén yán dà xǐ dào nǐ zhè lǐ shì hé dì fāng

”三藏闻言大喜道：“你这里是何地方？

yǒu hé yuān qū

有何冤屈？

zhòng sēng guì gào yé ye cǐ chéng míng huàn jì sài guó nǎi xi bāng dà qù chù

”众僧跪告：“爷爷，此城名唤祭赛国，乃西邦大去处。

dāng nián yǒu sì yí cháo gòng nán yuè tuó guó běi gāo chāng guó dōng xī liáng guó xi běn bō guó nián nián jìn gòng měi yù míng zhū jiāo fēi jùn mǎ

当年有四夷朝贡：南月陀国，北高昌国，东西梁国，西本钵国，年年进贡美玉明珠，娇妃骏马。

wǒ zhè lǐ bù dòng gān gē bù qù zhēng tǎo tā nà lǐ zì rán bài wéi shàng bāng

我这里不动干戈，不去征讨，他那里自然拜为上邦。

sān zàng dào jì bài wéi shàng bāng xiǎng shì nǐ zhè guó wáng yǒu dào wén wǔ xián liáng

”三藏道：“既拜为上邦，想是你这国王有道，文武贤良。

zhòng sēng dào yé ye wén yě bù xián wǔ yě bù liáng guó jūn yě bú shì yǒu dào

”众僧道：“爷爷，文也不贤，武也不良，国君也不是有道。

wǒ zhè jīn guāng sì zì lái bǎo tǎ shàng xiáng yún lǒng zhào ruì ǎi gāo shēng yè fàng xiá guāng wàn lǐ yǒu rén céng jiàn

我这金光寺，自来宝塔上祥云笼罩，瑞霭高升，夜放霞光，万里有人曾见；

zhòu pēn cǎi qì sì guó wú bù tóng zhān

昼喷彩气，四国无不同瞻。

gù cǐ yǐ wéi tiān fǔ shén jīng sì yí cháo gòng

故此以为天府神京，四夷朝贡。

zhǐ shì sān nián zhī qián mèng qiū shuò rì yè bàn zǐ shí xià le yī chǎng xuè yǔ

只是三年之前，孟秋朔日，夜半子时，下了一场血雨。

tiān míng shí jiā jiā hài pà hù hù shēng bēi

天明时，家家害怕，户户生悲。

zhòng gōng qīng zòu shàng guó wáng bù zhī tiān gōng shén shì jiàn zé

众公卿奏上国王，不知天公甚事见责。

dāng shí yán qǐng dào shì dǎ jiào hé shàng kàn jīng dá tiān xiè de

当时延请道士打醮，和尚看经，答天谢地。

shuí xiǎo de wǒ zhè sì lǐ huáng jīn bǎo tǎ wū le zhè liǎng nián wài guó bù lái cháo gòng

谁晓得我这寺里黄金宝塔污了，这两年外国不来朝贡。

wǒ wáng yù yào zhēng fá zhòng chén jiàn dào wǒ sì lǐ sēng rén tōu le tǎ shàng bǎo bèi suǒ yǐ wú xiáng yún ruì ǎi wài guó bù cháo

我王欲要征伐，众臣谏道：“我寺里僧人偷了塔上宝贝，所以无祥云瑞霭，外国不朝。

hūn jūn gèng bù chá lǐ nèi xiē zāng guān jiāng wǒ sēng zhòng ná le qù qiān bān kǎo dǎ wàn yàng zhuī qiú

”昏君更不察理，那些赃官，将我僧众拿了去，千般拷打，万样追求。

dāng shí wǒ zhè lǐ yǒu sān bèi hé shàng qián liǎng bèi yǐ bèi kǎo dǎ bù guò sǐ le rú jīn yòu zhuō wǒ bèi wèn zuì jiā suǒ

当时我这里有三辈和尚，前两辈已被拷打不过死了，如今又捉我辈问罪枷锁。

lǎo yé zài shàng wǒ děng zěn gǎn qī xīn dào qǔ tǎ zhōng zhī bǎo

老爷在上，我等怎敢欺心盗取塔中之宝！

wàn wàng yé ye lián niàn fāng yǐ lèi jù wù yǐ qún fēn shě dà cí dà bēi guǎng shī fǎ lì zhěng jiù wǒ děng xìng mìng

万望爷爷怜念，方以类聚，物以群分，舍大慈大悲，广施法力，拯救我等性命！

sān zàng wén yán diǎn tóu tàn dào zhè zhuāng shì àn mèi nán míng

三藏闻言，点头叹道：“这桩事暗昧难明。

yī zé shì cháo tíng shī zhèng èr lái shì rǔ děng yǒu zāi

一则是朝廷失政，二来是汝等有灾。

jì rán tiān jiàng xuè yǔ wū le bǎo tǎ nà shí jié hé bù qǐ běn zòu jūn zhì lìng shòu kǔ

既然天降血雨，污了宝塔，那时节何不启本奏君，致令受苦？

zhòng sēng dào yé ye wǒ děng fán rén zěn zhī tiān yì

”众僧道：“爷爷，我等凡人，怎知天意？

kuàng qián bèi jù wèi biàn de wǒ děng rú hé chù zhī

况前辈俱未辨得，我等如何处之！

sān zàng dào wù kōng jīn rì shén shí fēn le

”三藏道：“悟空，今日甚时分了？

xíng zhě dào yǒu shēn shí qián hòu

行者道：“有申时前后。

sān zàng dào wǒ yù miàn jūn dǎo huàn guān wén nài hé zhè zhòng sēng zhī shì bù dé míng bái nán yǐ duì jūn zòu yán

”三藏道：“我欲面君倒换关文，奈何这众僧之事，不得明白，难以对君奏言。

wǒ dāng shí lí le cháng ān zài fǎ mén sì lǐ lì yuàn shàng xī fāng féng miào shāo xiāng yù sì bài fó jiàn tǎ sǎo tǎ

我当时离了长安，在法门寺里立愿：上西方逢庙烧香，遇寺拜佛，见塔扫塔。

jīn rì zhì cǐ yù yǒu shòu qū sēng rén nǎi yīn bǎo tǎ zhī lèi

今日至此，遇有受屈僧人，乃因宝塔之累。

nǐ yǔ wǒ bàn yī bǎ xīn tiáo zhǒu dài wǒ mù yù le shǎng qù sǎo sǎo jí kàn zhè wū huì zhī shì hé rú bù fàng guāng zhī gù hé rú fǎng zhe duān dì fāng hǎo miàn jūn zòu yán jiě jiù tā men zhè kǔ nàn yě

你与我办一把新笤帚，待我沐浴了，上去扫扫，即看这污秽之事何如，不放光之故何如，访着端的，方好面君奏言，解救他们这苦难也。

zhèi xiē jiā suǒ de hé shàng tīng shuō lián máng qù chú fáng qǔ bǎ chú dāo dì yǔ bā jiè dào yé ye nǐ jiāng cǐ dāo dǎ kāi nà zhù zi shàng suǒ de xiǎo hé shàng tiě suǒ fàng tā qù ān pái zhāi fàn xiāng tāng fú shì lǎo yé jìn zhāi mù yù

”这些枷锁的和尚听说，连忙去厨房取把厨刀，递与八戒道：“爷爷，你将此刀打开那柱子上锁的小和尚铁锁，放他去安排斋饭香汤，伏侍老爷进斋沐浴。

wǒ děng qiě shàng jiē huà bǎ xīn tiáo zhǒu lái yǔ lǎo yé sǎo tǎ

我等且上街化把新笤帚来与老爷扫塔。

bā jiè xiào dào

”八戒笑道：

kāi suǒ yǒu hé nán zāi

“开锁有何难哉？

bù yòng dāo fǔ jiào wǒ nà yī wèi máo liǎn lǎo yé tā shì kāi suǒ de jī nián

不用刀斧，教我那一位毛脸老爷，他是开锁的积年。

xíng zhě zhēn gè jìn qián shǐ gè jiě suǒ fǎ yòng shǒu yī mǒ jǐ bǎ suǒ jù tuì luò xià

”行者真个近前，使个解锁法，用手一抹，几把锁俱退落下。

nà xiǎo hé shàng jù pǎo dào chú zhōng jìng shuā guō zào ān pái chá fàn

那小和尚俱跑到厨中，净刷锅灶，安排茶饭。

sān zàng shī tú men chī le zhāi jiàn jiàn tiān hūn zhī jiàn nà jiā suǒ de hé shàng ná le liǎng bǎ tiáo zhǒu jìn lái sān zàng shén xǐ

三藏师徒们吃了斋，渐渐天昏，只见那枷锁的和尚，拿了两把笤帚进来，三藏甚喜。

zhèng shuō chù yí gè xiǎo hé shàng diǎn le dēng lái qǐng xǐ zǎo

正说处，一个小和尚点了灯，来请洗澡。

cǐ shí mǎn tiān xīng yuè guāng huī qiáo lóu shàng gēng gǔ qí fā zhèng shì nà sì bì hán fēng qǐ wàn jiā dēng huǒ míng

此时满天星月光辉，谯楼上更鼓齐发，正是那：四壁寒风起，万家灯火明。

liù jiē guān hù yǒu sān shì bì mén tíng

六街关户牖，三市闭门庭。

diào tǐng guī shēn shù gēng lí bà duǎn shéng

钓艇归深树，耕犁罢短绳。

qiáo fū kē fǔ xiē xué zǐ sòng shū shēng

樵夫柯斧歇，学子诵书声。

sān zàng mù yù bì chuān le xiǎo xiù biǎn shān shù le huán tāo zú xià huàn yī shuāng ruǎn gōng xié shǒu lǐ ná yī bǎ xīn tiáo zhǒu duì zhòng sēng dào nǐ děng ān qǐn dài wǒ sǎo tǎ qù lái

三藏沐浴毕，穿了小袖褊衫，束了环绦，足下换一双软公鞋，手里拿一把新笤帚，对众僧道：“你等安寝，待我扫塔去来。

xíng zhě dào tǎ shàng jì bèi xuè yǔ suǒ wū yòu kuàng rì jiǔ wú guāng kǒng shēng è wù yī zé yè jìng fēng hán yòu méi gè bàn lǚ zì qù kǒng yǒu chà chí lǎo sūn yǔ nǐ tóng shàng rú hé

”行者道：“塔上既被血雨所污，又况日久无光，恐生恶物，一则夜静风寒，又没个伴侣，自去恐有差池，老孙与你同上如何？

sān zàng dào shén hǎo

”三藏道：“甚好！

shén hǎo

甚好！

liǎng rén gè chí yī bǎ

”两人各持一把，

xiān dào dà diàn shàng

先到大殿上，

diǎn qǐ liú lí dēng

点起琉璃灯，

shāo le xiāng

烧了香，

fú qián bài dào dì zǐ chén xuán zàng fèng dōng tǔ dà táng chà wǎng líng shān cān jiàn wǒ fú rú lái qǔ jīng

佛前拜道：“弟子陈玄奘奉东土大唐差往灵山参见我佛如来取经，

jīn zhì jì sài guó jīn guāng sì

今至祭赛国金光寺，

yù běn sēng yán bǎo tǎ bèi wū

遇本僧言宝塔被污，

guó wáng yí sēng dào bǎo

国王疑僧盗宝，

xián yuān qǔ zuì

衔冤取罪，

shàng xià nán míng

上下难明。

dì zǐ jié chéng sǎo tǎ wàng wǒ fú wēi líng zǎo shì wū tǎ zhī yuán yīn mò zhì fán fū zhī yuān qū

弟子竭诚扫塔，望我佛威灵，早示污塔之原因，莫致凡夫之冤屈。

zhù ba yǔ xíng zhě kāi le tǎ mén zì xià céng wàng shàng ér sǎo

”祝罢，与行者开了塔门，自下层望上而扫。

zhī jiàn zhè tǎ zhēn shì zhēng róng yǐ hàn tū wù líng kōng

只见这塔，真是峥嵘倚汉，突兀凌空。

zhèng huàn zuò wǔ sè liú lí tǎ qiān jīn shè lì fēng

正唤做五色琉璃塔，千金舍利峰。

tī zhuǎn rú chuān kū mén kāi shì chū lóng

梯转如穿窟，门开似出笼。

bǎo píng yǐng shè tiān biān yuè jīn duó shēng chuán hǎi shàng fēng

宝瓶影射天边月，金铎声传海上风。

dàn jiàn nà xū yán gǒng dòu jué dǐng liú yún

但见那虚檐拱斗，绝顶留云。

xū yán gǒng dòu zuò chéng qiǎo shí chuān huā fèng

虚檐拱斗，作成巧石穿花凤；

jué dǐng liú yún zào jiù fú tú rào wù lóng

绝顶留云，造就浮屠绕雾龙。

yuǎn tiào kě guān qiān lǐ wài gāo dēng shì zài jiǔ xiāo zhōng

远眺可观千里外，高登似在九霄中。

céng céng mén shàng liú lí dēng yǒu chén wú huǒ

层层门上琉璃灯，有尘无火；

bù bù yán qián bái yù lán jī gòu fēi chóng

步步檐前白玉栏，积垢飞虫。

tǎ xīn lǐ fó zuò shàng xiāng yān jìn jué

塔心里，佛座上，香烟尽绝；

chuāng líng wài shén miàn qián zhū wǎng qiān méng

窗棂外，神面前，蛛网牵蒙。

lú zhōng duō shǔ fèn zhǎn nèi shǎo yóu róng

炉中多鼠粪，盏内少油熔。

zhǐ yīn àn shī zhōng jiān bǎo kǔ shā sēng rén mìng luò kōng

只因暗失中间宝，苦杀僧人命落空。

sān zàng fā xīn jiāng tǎ sǎo guǎn jiào zhòng jiàn jiù shí róng

三藏发心将塔扫，管教重见旧时容。

táng sēng yòng zhou zi sǎo le yī céng yòu shàng yī céng

唐僧用帚子扫了一层，又上一层。

rú cǐ sǎo zhì dì qī céng shàng què zǎo èr gēng shí fēn

如此扫至第七层上，却早二更时分。

nà zhǎng lǎo jiàn jué kùn juàn xíng zhě dào kùn le nǐ qiě zuò xia děng lǎo sūn tì nǐ sǎo ba

那长老渐觉困倦，行者道：“困了，你且坐下，等老孙替你扫罢。

sān zàng dào zhè tǎ shì duō shǎo céng shù

”三藏道：“这塔是多少层数？

xíng zhě dào pà bù yǒu shí sān céng li

”行者道：“怕不有十三层哩。

zhǎng lǎo dān zhe láo juàn dào shì bì sǎo le fāng chèn běn yuàn

”长老耽着劳倦道：“是必扫了，方趁本愿。

yòu sǎo le sān céng yāo suān tuǐ tòng jiù yú shí céng shàng zuò dào dào wù kōng nǐ tì wǒ bǎ nà sān céng sǎo jìng xià lái ba

”又扫了三层，腰酸腿痛，就于十层上坐倒道：“悟空，你替我把那三层扫净下来罢。

xíng zhě dǒu sǒu jīng shén dēng shàng dì shí yī céng shà shí yòu shàng dào dì shí èr céng

”行者抖擞精神，登上第十一层，霎时又上到第十二层。

zhèng sǎo chù zhǐ tīng de tǎ dǐng shàng yǒu rén yán yǔ xíng zhě dào guài zāi

正扫处，只听得塔顶上有人言语，行者道：“怪哉！

guài zāi

怪哉！

zhè zǎo wǎn yǒu sān gēng shí fēn zěn me de yǒu rén zài zhè dǐng shàng yán yǔ

这早晚有三更时分，怎么得有人在这顶上言语？

duàn hū shì xié wù yě

断乎是邪物也！

qiě kàn kàn qù

且看看去。

hǎo hóu wáng qīng qīng de xié zhe tiáo zhǒu sā qǐ yī fú zuān chū qián mén tà zhe yún tóu guān kàn zhī jiàn dì shí sān céng tǎ xīn lǐ zuò zhe liǎng gè yāo jīng miàn qián fàng yī pán xià fàn yī zhī wǎn yī bǎ hú zài nà lǐ cāi quán chī jiǔ li

好猴王，轻轻的挟着笤帚，撒起衣服，钻出前门，踏着云头观看，只见第十三层塔心里坐着两个妖精，面前放一盘下饭，一只碗，一把壶，在那里猜拳吃酒哩。

xíng zhě shǐ gè shén tōng diū le tiáo zhǒu chè chū jīn gū bàng lán zhù tǎ mén hè dào hǎo guài wù

行者使个神通，丢了笤帚，掣出金箍棒，拦住塔门喝道：“好怪物！

tōu tǎ shàng bǎo bèi de yuán lái shì nǐ

偷塔上宝贝的原来是你！

liǎng gè guài wù huāng le jí qǐ shēn ná hú ná wǎn luàn guàn bèi xíng zhě héng tiě bàng lán zhù dào wǒ ruò dǎ sǐ nǐ méi rén gòng zhuàng

”两个怪物慌了，急起身拿壶拿碗乱掼，被行者横铁棒拦住道：“我若打死你，没人供状。

zhǐ bǎ bàng bī jiāng qù

”只把棒逼将去。

nà guài tiē zài bì shàng mò xiǎng zhēng zhá de dòng kǒu lǐ zhǐ jiào ráo mìng ráo mìng

那怪贴在壁上，莫想挣扎得动，口里只叫：“饶命饶命！

bù gàn wǒ shì

不干我事！

zì yǒu tōu bǎo bèi de zài nà lǐ yě

自有偷宝贝的在那里也。

xíng zhě shǐ gè ná fǎ yī zhī shǒu zhuā jiāng guò lái jìng ná xià dì shí céng tǎ zhōng

”行者使个拿法，一只手抓将过来，径拿下第十层塔中。

bào dào shī fu ná zhù tōu bǎo bèi zhī zéi le

报道：“师父，拿住偷宝贝之贼了！

sān zàng zhèng zì dǔn shuì hū wén cǐ yán yòu jīng yòu xǐ dào shì nà lǐ ná lái de

”三藏正自盹睡，忽闻此言，又惊又喜道：“是那里拿来的？

xíng zhě bǎ guài wù jiū dào miàn qián guì xià dào tā zài tǎ dǐng shàng cāi quán chī jiǔ shuǎ zǐ shì lǎo sūn tīng de xuān huá yī zòng yún tiào dào dǐng shàng lán zhù wèi zēng zhuó lì

”行者把怪物揪到面前跪下道：“他在塔顶上猜拳吃酒耍子，是老孙听得喧哗，一纵云，跳到顶上拦住，未曾着力。

dàn kǒng yī bàng dǎ sǐ méi rén gòng zhuàng gù cǐ qīng qīng zhuō lái

但恐一棒打死，没人供状，故此轻轻捉来。

shī fu kě qǔ tā gè kǒu cí kàn tā shì nà lǐ yāo jīng tōu de bǎo bèi zài yú hé chǔ

师父可取他个口词，看他是那里妖精，偷的宝贝在于何处。

nà guài wù zhàn zhàn jīng jīng kǒu jiào ráo mìng

”那怪物战战兢兢，口叫“饶命！

suì cóng shí gōng dào wǒ liǎng gè shì luàn shí shān bì bō tán wàn shèng lóng wáng chà lái xún tǎ de

”遂从实供道：“我两个是乱石山碧波潭万圣龙王差来巡塔的。

tā jiào zuò bēn bō r bà wǒ jiào zuò bà bō r bēn

他叫做奔波儿灞，我叫做灞波儿奔。

tā shì nián yú guài wǒ shì hēi yú jīng

他是鲇鱼怪，我是黑鱼精。

yīn wǒ wàn shèng lǎo lóng shēng le yí gè nǚ ér jiù huàn zuò wàn shèng gōng zhǔ

因我万圣老龙生了一个女儿，就唤做万圣公主。

nà gōng zhǔ huā róng yuè mào yǒu èr shí fēn rén cái zhāo dé yī gè fù mǎ huàn zuò jiǔ tóu fù mǎ shén tōng guǎng dà

那公主花容月貌，有二十分人才，招得一个驸马，唤做九头驸马，神通广大。

qián nián yǔ lóng wáng lái cǐ xiǎn dà fǎ lì xià le yī zhèn xuè yǔ wū le bǎo tǎ tōu le tǎ zhōng de shè lì zǐ fó bǎo

前年与龙王来此，显大法力，下了一阵血雨，污了宝塔，偷了塔中的舍利子佛宝。

gōng zhǔ yòu qù dà luó tiān shàng líng xiāo diàn qián tōu le wáng mǔ niáng niáng de jiǔ yè líng zhī cǎo yǎng zài nà tán dǐ xià jīn guāng xiá cǎi zhòu yè guāng míng

公主又去大罗天上灵霄殿前，偷了王母娘娘的九叶灵芝草，养在那潭底下，金光霞彩，昼夜光明。

jìn rì wén de yǒu gè sūn wù kōng wǎng xī tiān qǔ jīng shuō tā shén tōng guǎng dà yán lù shàng zhuān yī xún rén de bú shì suǒ yǐ zhèi xiē shí cháng chà wǒ děng lái cǐ xún lán ruò hái yǒu nà sūn wù kōng dào shí hǎo zhǔn bèi yě

近日闻得有个孙悟空往西天取经，说他神通广大，沿路上专一寻人的不是，所以这些时常差我等来此巡拦，若还有那孙悟空到时，好准备也。

xíng zhě wén yán xī xī lěng xiào dào nà niè chù děng zhè děng wú lǐ guài dào qián rì qǐng niú mó wáng zài nà lǐ fù huì

”行者闻言嘻嘻冷笑道：“那孽畜等这等无礼，怪道前日请牛魔王在那里赴会！

yuán lái tā jié jiāo zhè huǒ po mó zhuān gàn bù liáng zhī shì

原来他结交这伙泼魔，专干不良之事！

shuō wèi liǎo zhī jiàn bā jiè yǔ liǎng sān gè xiǎo hé shàng zì tǎ xià tí zhe liǎng gè dēng lóng zǒu shàng lái dào shī fu sǎo le tǎ bù qù shuì jiào zài zhè lǐ jiǎng shèn me li

说未了，只见八戒与两三个小和尚，自塔下提着两个灯笼，走上来道：“师父，扫了塔不去睡觉，在这里讲甚么哩？

xíng zhě dào shī dì nǐ lái zhèng hǎo

”行者道：“师弟，你来正好。

tǎ shàng de bǎo bèi nǎi shì wàn shèng lǎo lóng tōu le qù

塔上的宝贝，乃是万圣老龙偷了去。

jīn zhe zhè liǎng gè xiǎo yāo xún tǎ tàn tīng wǒ děng lái de xiāo xī què cái bèi wǒ ná zhù yě

今着这两个小妖巡塔，探听我等来的消息，却才被我拿住也。

bā jiè dào jiào zuò shèn me míng zì shèn me yāo jīng

”八戒道：“叫做甚么名字，甚么妖精？

xíng zhě dào cái rán gōng le kǒu cí yí gè jiào zuò bēn bō r bà yí gè jiào zuò bà bō r bēn

”行者道：“才然供了口词，一个叫做奔波儿灞，一个叫做灞波儿奔；

yí gè shì nián yú guài yí gè shì hēi yú jīng

一个是鲇鱼怪，一个是黑鱼精。

bā jiè chè bǎ jiù dǎ dào jì shì yāo jīng qǔ le kǒu cí bù dǎ sǐ hé dài

”八戒掣钯就打，道：“既是妖精，取了口词，不打死何待？

xíng zhě dào nǐ bù zhī qiě liú zhe huó de hǎo qù jiàn huáng dì jiǎng huà yòu hǎo zuò záo yǎn qù xún zéi zhuī bǎo

”行者道：“你不知，且留着活的，好去见皇帝讲话，又好做凿眼去寻贼追宝。

hǎo dāi zi zhēn gè shōu le bǎ yī jiā yí gè dōu zhuā xià tǎ lái

”好呆子，真个收了钯，一家一个，都抓下塔来。

nà guài zhǐ jiào ráo mìng

那怪只叫：“饶命！

bā jiè dào zhèng yào nǐ nián yú hēi yú zuò xiē xiān tāng yǔ nà fù yuān qū de hé shàng chī li

”八戒道：“正要你鲇鱼黑鱼做些鲜汤，与那负冤屈的和尚吃哩！

liǎng sān gè xiǎo hé shàng xǐ xǐ huān huān tí zhe dēng lóng yǐn zhǎng lǎo xià le tǎ

”两三个小和尚喜喜欢欢，提着灯笼引长老下了塔。

yí gè xiān pǎo bào zhòng sēng dào hǎo le

一个先跑报众僧道：“好了！

hǎo le

好了！

wǒ men de jiàn qīng tiān le

我们得见青天了！

tōu bǎo bèi de yāo guài yǐ shì yé ye men zhuō jiāng lái yǐ

偷宝贝的妖怪，已是爷爷们捉将来矣！

xíng zhě jiào ná tiě suǒ lái chuān le pí pá gǔ suǒ zài zhè lǐ

”行者教：“拿铁索来，穿了琵琶骨，锁在这里。

rǔ děng kān shǒu wǒ men shuì jiào qù míng rì zài zuò lǐ huì nèi xiē hé shàng dōu jǐn jǐn de shǒu zhe ràng sān zàng men ān qǐn

汝等看守，我们睡觉去，明日再做理会，”那些和尚都紧紧的守着，让三藏们安寝。

bù jué de tiān xiǎo zhǎng lǎo dào wǒ yǔ wù kōng rù cháo dǎo huàn guān wén qù lái

不觉的天晓，长老道：“我与悟空入朝，倒换关文去来。

zhǎng lǎo jí chuān le jǐn jiā shā dài le pí lú mào zhěng shù wēi yí zhuài bù qián jìn

”长老即穿了锦-袈裟，戴了毗卢帽，整束威仪，拽步前进。

xíng zhě yě shù yī shù hǔ pí qún zhěng yī zhěng mián bù zhí duō qǔ le guān wén tóng qù

行者也束一束虎皮裙，整一整绵布直裰，取了关文同去。

bā jiè dào zěn me bù dài zhè liǎng gè yāo zéi

八戒道：“怎么不带这两个妖贼？

xíng zhě dào dài wǒ men zòu guò le zì yǒu jià tiē zhe rén lái tí tā

”行者道：“待我们奏过了，自有驾帖着人来提他。

suì xíng zhì cháo mén wài kàn bù jìn nà zhū què huáng lóng qīng dōu jiàng què

”遂行至朝门外，看不尽那朱雀黄龙，清都绛阙。

sān zàng dào dōng huá mén duì gé mén dà shǐ zuò lǐ dào fán dà rén zhuǎn zòu pín sēng shì dōng tǔ dà táng chà qù xī tiān qǔ jīng zhě yì yù miàn jūn dǎo huàn guān wén

三藏到东华门，对阁门大使作礼道：“烦大人转奏，贫僧是东土大唐差去西天取经者，意欲面君，倒换关文。

nà huáng mén guān guǒ yǔ tōng bào zhì jiē qián zòu dào wài miàn yǒu liǎng gè yì róng yì fú sēng rén chēng yán nán shàn bù zhōu dōng tǔ táng cháo chà wǎng xī fāng bài fó qiú jīng yù cháo wǒ wáng dǎo huàn guān wén

”那黄门官果与通报，至阶前奏道：“外面有两个异容异服僧人，称言南赡部洲东土唐朝差往西方拜佛求经，欲朝我王，倒换关文。

guó wáng wén yán chuán zhǐ jiào xuān zhǎng lǎo jí yǐn xíng zhě rù cháo

”国王闻言，传旨教宣，长老即引行者入朝。

wén wǔ bǎi guān jiàn le xíng zhě wú bù jīng pà yǒu de shuō shì hóu hé shàng yǒu de shuō shì léi gōng zuǐ hé shàng gè gè sǒng rán bù gǎn jiǔ shì

文武百官，见了行者，无不惊怕，有的说是猴和尚，有的说是雷公嘴和尚，个个悚然，不敢久视。

zhǎng lǎo zài jiē qián wǔ dǎo shān hū de xíng bài dà shèng chā zhuó shǒu xié lì zài páng gōng rán bù dòng

长老在阶前舞蹈山呼的行拜，大圣叉着手，斜立在旁，公然不动。

zhǎng lǎo qǐ zòu dào chén sēng nǎi nán shàn bù zhōu dōng tǔ dà táng guó chà lái bài xī fāng tiān zhú guó dà léi yīn sì fú qiú qǔ zhēn jīng zhě lù jīng bǎo fāng bù gǎn shàn guò yǒu suí shēn guān wén qǐ dǎo yàn fāng xíng

长老启奏道：“臣僧乃南赡部洲东土大唐国差来拜西方天竺国大雷音寺佛求取真经者，路经宝方，不敢擅过，有随身关文，乞倒验方行。

nà guó wáng wén yán dà xǐ

”那国王闻言大喜。

chuán zhǐ jiào xuān táng cháo shèng sēng shàng jīn luán diàn ān xiù dūn cì zuò

传旨教宣唐朝圣僧上金銮殿，安绣墩赐坐。

zhǎng lǎo dú zì shàng diàn xiān jiāng guān wén pěng shàng rán hòu xiè ēn gǎn zuò

长老独自上殿，先将关文捧上，然后谢恩敢坐。

nà guó wáng jiāng guān wén kàn le yī biàn xīn zhōng xǐ yuè dào shì nǐ dà táng wáng yǒu jí néng xuǎn gāo sēng bù bì lù tú yáo yuǎn bài wǒ fú qǔ jīng

那国王将关文看了一遍，心中喜悦道：“似你大唐王有疾，能选高僧，不避路途遥远，拜我佛取经；

guǎ rén zhè lǐ hé shàng zhuān xīn zhǐ shì zuò zéi bài guó qīng jūn

寡人这里和尚，专心只是做贼，败国倾君！

sān zàng wén yán hé zhǎng dào zěn jiàn de bài guó qīng jūn

”三藏闻言合掌道：“怎见得败国倾君？

guó wáng dào guǎ rén zhè guó

”国王道：“寡人这国，

nǎi shì xī yù shàng bāng

乃是西域上邦，

cháng yǒu sì yí cháo gòng

常有四夷朝贡，

jiē yīn guó nèi yǒu gè jīn guāng sì

皆因国内有个金光寺，

sì nèi yǒu zuò huáng jīn bǎo tǎ

寺内有座黄金宝塔，

tǎ shàng yǒu guāng cǎi chōng tiān

塔上有光彩冲天，

jìn bèi běn sì zéi sēng

近被本寺贼僧，

àn qiè le qí zhōng zhī bǎo

暗窃了其中之宝，

sān nián wú yǒu guāng cǎi

三年无有光彩，

wài guó zhè èr nián yě bù lái cháo

外国这二年也不来朝，

guǎ rén xīn tòng hèn zhī

寡人心痛恨之。

sān zàng hé zhǎng xiào dào wàn suì chā zhī háo lí shī zhī qiān lǐ yǐ

”三藏合掌笑道：“万岁，差之毫厘，失之千里矣。

pín sēng zuó wǎn dào yú tiān fǔ yī jìn chéng mén jiù jiàn shí shù gè jiā niǔ zhī sēng

贫僧昨晚到于天府，一进城门，就见十数个枷纽之僧。

wèn jí hé zuì tā dào shì jīn guāng sì fù yuān qū zhě

问及何罪，他道是金光寺负冤屈者。

yīn dào sì xì shěn gèng bù gàn běn sì sēng rén zhī shì

因到寺细审，更不干本寺僧人之事。

pín sēng rù yè sǎo tǎ yǐ huò nà tōu bǎo zhī yāo zéi yǐ

贫僧入夜扫塔，已获那偷宝之妖贼矣。

guó wáng dà xǐ dào yāo zéi ān zài

”国王大喜道：“妖贼安在？

sān zàng dào xiàn bèi xiǎo tú suǒ zài jīn guāng sì lǐ

”三藏道：“现被小徒锁在金光寺里。

nà guó wáng jí jiàng jīn pái

”那国王急降金牌：

zhe jǐn yī wèi kuài dào jīn guāng sì qǔ yāo zéi lái guǎ rén qīn shěn

“着锦衣卫快到金光寺取妖贼来，寡人亲审。

sān zàng yòu zòu dào wàn suì suī yǒu jǐn yī wèi hái de xiǎo tú qù fāng kě

”三藏又奏道：“万岁，虽有锦衣卫，还得小徒去方可。

guó wáng dào gāo tú zài nà lǐ

”国王道：“高徒在那里？

sān zàng yòng shǒu zhǐ dào nà yù jiē páng lì zhě biàn shì

”三藏用手指道：“那玉阶旁立者便是。

guó wáng jiàn le dà jīng dào shèng sēng rú cǐ fēng zī gāo tú zěn me zhè děng xiàng mào

”国王见了，大惊道：“圣僧如此丰姿，高徒怎么这等象貌？

sūn dà shèng tīng jiàn le lì shēng gāo jiào dào

”孙大圣听见了，厉声高叫道：

bì xià rén bù kě mào xiàng hǎi shuǐ bù kě dǒu liáng

“陛下，人不可貌相，海水不可斗量。

ruò ài fēng zī zhě rú hé zhuō de yāo zéi yě

若爱丰姿者，如何捉得妖贼也？

guó wáng wén yán huí jīng zuò xǐ dào shèng sēng shuō de shì zhèn zhè lǐ bù xuǎn rén cái zhǐ yào huò zéi de bǎo guī tǎ wéi shàng

”国王闻言，回惊作喜道：“圣僧说的是，朕这里不选人材，只要获贼得宝归塔为上。

zài zhe dāng jià guān kàn chē gài jiào jǐn yī wèi hǎo shēng fú shì shèng sēng qù qǔ yāo zéi lái

”再着当驾官看车盖，教锦衣卫好生伏侍圣僧去取妖贼来。

nà dāng jià guān jí bèi dà jiào yī chéng huáng sǎn yī bǐng jǐn yī wèi diǎn qǐ xiào wèi jiāng xíng zhě bā tái bā chāo dà sì shēng hē lù jìng zhì jīn guāng sì

那当驾官即备大轿一乘，黄伞一柄，锦衣卫点起校尉，将行者八抬八绰，大四声喝路，径至金光寺。

zì cǐ jīng dòng mǎn chéng bǎi xìng wú chǔ wú yī rén bù lái kàn shèng sēng jí nà yāo zéi

自此惊动满城百姓，无处无一人不来看圣僧及那妖贼。

bā jiè shā sēng tīng de hè dào zhǐ shuō shì guó wáng chà guān jí chū yíng jiē yuán lái shì xíng zhě zuò zài jiào shàng

八戒、沙僧听得喝道，只说是国王差官，急出迎接，原来是行者坐在轿上。

dāi zi dāng miàn xiào dào gē ge nǐ dé le běn shēn yě

呆子当面笑道：“哥哥，你得了本身也！

xíng zhě xià le jiào chān zhe bā jiè dào wǒ zěn me dé liǎo běn shēn

”行者下了轿，搀着八戒道：“我怎么得了本身？

bā jiè dào nǐ dǎ zhe huáng sǎn tái zhe bā rén jiào què bú shì hóu wáng zhī zhí fèn

”八戒道：“你打着黄伞，抬着八人轿，却不是猴王之职分？

gù shuō nǐ dé le běn shēn

故说你得了本身。

xíng zhě dào

”行者道：

qiě mò qǔ xiào

“且莫取笑。

suì jiě xià liǎng gè yāo wù yā jiàn guó wáng

”遂解下两个妖物，押见国王。

shā sēng dào gē ge yě dài qiè xiǎo dì dài qiè

沙僧道：“哥哥，也带挈小弟带挈。

xíng zhě dào nǐ zhī zài cǐ kān shǒu xíng lǐ mǎ pǐ

”行者道：“你只在此看守行李马匹。

nà jiā suǒ zhī sēng dào yé ye men dōu qù chéng shòu huáng ēn děng wǒ men zài cǐ kān shǒu

”那枷锁之僧道：“爷爷们都去承受皇恩，等我们在此看守。

xíng zhě dào jì rú cǐ děng wǒ qù zòu guò guó wáng què lái fàng nǐ

”行者道：“既如此，等我去奏过国王，却来放你。

bā jiè jiū zhe yí gè yāo zéi shā sēng jiū zhe yí gè yāo zéi sūn dà shèng yī jiù zuò le jiào bǎi kāi tóu dā jiāng liǎng gè yāo guài yā fù dāng cháo

”八戒揪着一个妖贼，沙僧揪着一个妖贼，孙大圣依旧坐了轿，摆开头搭，将两个妖怪押赴当朝。

xū yú zhì bái yù jiē duì guó wáng dào nà yāo zéi yǐ qǔ lái le

须臾至白玉阶，对国王道：“那妖贼已取来了。

guó wáng suì xiáng lóng chuáng yǔ táng sēng jí wén wǔ duō guān tóng mù shì zhī nà guài yí gè shì bào sāi wū jiǎ jiān zuǐ lì yá

”国王遂降龙床，与唐僧及文武多官同目视之，那怪一个是暴腮乌甲，尖嘴利牙；

yí gè shì huá pí dà dù jù kǒu cháng xū suī rán shì yǒu zú néng xíng dà dǐ shì biàn chéng de rén xiàng

一个是滑皮大肚，巨口长须，虽然是有足能行，大抵是变成的人象。

guó wáng wèn yuē nǐ shì hé fāng zéi guài nà chù yāo jīng jǐ nián qīn wú guó tǔ hé nián dào wǒ bǎo bèi yī pán gòng yǒu duō shǎo zéi tú dōu huàn zuò shèn me míng zì cóng shí yī yī gōng lái

国王问曰：“你是何方贼怪，那处妖精，几年侵吾国土，何年盗我宝贝，一盘共有多少贼徒，都唤做甚么名字，从实一一供来！

èr guài cháo shàng guì xià jǐng nèi xiě lín lín de gèng bù zhī téng tòng gōng dào sān zài zhī wài qī yuè chū yī yǒu gè wàn shèng lóng wáng shuài lǐng xǔ duō qīn qī zhù jū zài běn guó dōng nán lí cǐ chù lù yǒu bǎi shí tán hào bì bō shān míng luàn shí

”二怪朝上跪下，颈内血淋淋的，更不知疼痛，供道：“三载之外，七月初一，有个万圣龙王，帅领许多亲戚，住居在本国东南，离此处路有百十，潭号碧波，山名乱石。

shēng nǚ duō jiāo yāo ráo měi sè zhāo zhuì yí gè jiǔ tóu fù mǎ shén tōng wú dí

生女多娇，妖娆美色，招赘一个九头驸马，神通无敌。

tā zhī nǐ tǎ shàng zhēn qí yǔ lóng wáng hé pán zuò zéi xiān xià xuè yǔ yī chǎng hòu bǎ shè lì tōu qì

他知你塔上珍奇，与龙王合盘做贼，先下血雨一场，后把舍利偷讫。

jiàn rú jīn zhào yào lóng gōng zòng hēi yè míng rú bái rì

见如今照耀龙宫，纵黑夜明如白日。

gōng zhǔ shī néng jì jì mì mì yòu tōu le wáng mǔ líng zhī zài tán zhōng wēn yǎng bǎo wù

公主施能，寂寂密密，又偷了王母灵芝，在潭中温养宝物。

wǒ liǎng gè bú shì zéi tóu nǎi lóng wáng chà lái xiǎo zú

我两个不是贼头，乃龙王差来小卒。

jīn yè bèi qín suǒ gōng shì shí

今夜被擒，所供是实。

guó wáng dào jì qǔ le gōng rú hé bù gōng zì jiā míng zì

”国王道：“既取了供，如何不供自家名字？

nà guài dào wǒ huàn zuò bēn bō r bà tā huàn zuò bà bō r bēn bēn bō r bà shì gè nián yú guài bà bō r bēn shì gè hēi yú jīng

那怪道：“我唤做奔波儿灞，他唤做灞波儿奔，奔波儿灞是个鲇鱼怪，灞波儿奔是个黑鱼精。

guó wáng jiào jǐn yī wèi hǎo shēng shōu jiān chuán zhǐ

”国王教锦衣卫好生收监，传旨：

shè le jīn guāng sì zhòng sēng de jiā suǒ kuài jiào guāng lù sì pái yàn jiù yú qí lín diàn shàng xiè shèng sēng huò zéi zhī gōng yì qǐng shèng sēng bǔ qín zéi shǒu

“赦了金光寺众僧的枷锁，快教光禄寺排宴，就于麒麟殿上谢圣僧获贼之功，议请圣僧捕擒贼首。

guāng lù sì jí shí bèi le hūn sù liǎng yàng yán xí guó wáng qǐng táng sēng sì zhòng shàng qí lín diàn xù zuò wèn dào shèng sēng zūn hào

光禄寺即时备了荤素两样筵席，国王请唐僧四众上麒麟殿叙坐，问道：“圣僧尊号？

táng sēng hé zhǎng dào pín sēng sú jiā xìng chén fǎ míng xuán zàng

”唐僧合掌道：“贫僧俗家姓陈，法名玄奘。

méng jūn cì xìng táng jiàn hào sān zàng

蒙君赐姓唐，贱号三藏。

guó wáng yòu wèn shèng sēng gāo tú hé hào

”国王又问：“圣僧高徒何号？

sān zàng dào xiǎo tú jù wú hào dì yī gè míng sūn wù kōng dì èr gè míng zhū wù néng dì sān gè míng shā wù jìng cǐ nǎi nán hǎi guān shì yīn pú sà qǐ de míng zì

”三藏道：“小徒俱无号，第一个名孙悟空，第二个名猪悟能，第三个名沙悟净，此乃南海观世音菩萨起的名字。

yīn bài pín sēng wèi shī pín sēng yòu jiāng wù kōng jiào zuò xíng zhě wù néng jiào zuò bā jiè wù jìng jiào zuò hé shàng

因拜贫僧为师，贫僧又将悟空叫做行者，悟能叫做八戒，悟净叫做和尚。

guó wáng tīng bì qǐng sān zàng zuò le shàng xí sūn xíng zhě zuò le cè shǒu zuǒ xí zhū bā jiè shā hé shàng zuò le cè shǒu yòu xí jù shì sù guǒ sù cài sù chá sù fàn

”国王听毕，请三藏坐了上席，孙行者坐了侧首左席，猪八戒沙和尚坐了侧首右席，俱是素果、素菜、素茶、素饭。

qián miàn yī xí hūn de zuò le guó wáng xià shǒu yǒu bǎi shí xí hūn de zuò le wén wǔ duō guān

前面一席荤的，坐了国王，下首有百十席荤的，坐了文武多官。

zhòng chén xiè le jūn ēn tú gào le shī zuì zuò dìng

众臣谢了君恩，徒告了师罪，坐定。

guó wáng bǎ zhǎn sān zàng bù gǎn yǐn jiǔ tā sān gè gè shòu le ān xí jiǔ

国王把盏，三藏不敢饮酒，他三个各受了安席酒。

xià biān zhǐ tīng de guǎn xián qí zòu nǎi shì jiào fāng sī dòng lè

下边只听得管弦齐奏，乃是教坊司动乐。

nǐ kàn bā jiè fàng kāi shí sǎng zhēn gè shì hǔ yàn láng tūn jiāng yī xí guǒ cài zhī lèi chī de qìng jìn

你看八戒放开食嗓，真个是虎咽狼吞，将一席果菜之类，吃得罄尽。

shǎo qǐng jiān tiān huàn tāng fàn yòu lái yòu chī dé yī háo bù shèng xún jiǔ de lái yòu bēi bēi bù cí

少顷间，添换汤饭又来，又吃得一毫不剩，巡酒的来，又杯杯不辞。

zhè chǎng yán xí zhí lè dào wǔ hòu fāng sàn

这场筵席，直乐到午后方散。

sān zàng xiè le shèng yàn guó wáng yòu liú zhù dào zhè yī xí liáo biǎo shèng sēng huò guài zhī gōng

三藏谢了盛宴，国王又留住道：“这一席聊表圣僧获怪之功。

jiào guāng lù sì kuài fān xí dào jiàn zhāng gōng lǐ zài qǐng shèng sēng dìng bǔ zéi shǒu qǔ bǎo guī tǎ zhī jì

”教光禄寺：“快翻席到建章宫里，再请圣僧定捕贼首，取宝归塔之计。

sān zàng dào jì yào bǔ zéi qǔ bǎo bù láo zài yàn pín sēng děng jiù cǐ cí wáng jiù qín zhuō yāo guài qù yě

”三藏道：“既要捕贼取宝，不劳再宴，贫僧等就此辞王，就擒捉妖怪去也。

guó wáng bù kěn yí dìng qǐng dào jiàn zhāng gōng yòu chī le yī xí

”国王不肯，一定请到建章宫，又吃了一席。

guó wáng jǔ jiǔ dào nà wèi shèng sēng shuài zhòng chū shī xiáng yāo bǔ zéi

国王举酒道：“那位圣僧帅众出师，降妖捕贼？

sān zàng dào jiào dà tú dì sūn wù kōng qù

”三藏道：“教大徒弟孙悟空去。

dà shèng gǒng shǒu yìng chéng

”大圣拱手应承。

guó wáng dào

国王道：

sūn zhǎng lǎo jì qù yòng duō shǎo rén mǎ

“孙长老既去，用多少人马？

jǐ shí chū chéng

几时出城？

bā jiè rěn bu zhù gāo shēng jiào dào

”八戒忍不住高声叫道：

nà lǐ yòng shèn me rén mǎ

“那里用甚么人马！

yòu nà lǐ guǎn shèn me shí chén

又那里管甚么时辰！

chèn rú jīn jiǔ zuì fàn bǎo wǒ gòng shī xiōng qù shǒu dào qín lái

趁如今酒醉饭饱，我共师兄去，手到擒来！

sān zàng shén xǐ dào bā jiè zhè yī xiàng qín jǐn a

”三藏甚喜道：“八戒这一向勤紧啊！

xíng zhě dào jì rú cǐ zhe shā sēng dì bǎo hù shī fu wǒ liǎng gè qù lái

”行者道：“既如此，着沙僧弟保护师父，我两个去来。

nà guó wáng dào

”那国王道：

èr wèi zhǎng lǎo jì bù yòng rén mǎ kě yòng bīng qì

“二位长老既不用人马，可用兵器？

bā jiè xiào dào nǐ jiā de bīng qì wǒ men yòng bù dé

”八戒笑道：“你家的兵器，我们用不得。

wǒ dì xiōng zì yǒu suí shēn qì xiè

我弟兄自有随身器械。

guó wáng wén shuō jí qǔ dà gōng lái yǔ èr wèi zhǎng lǎo sòng xíng

”国王闻说，即取大觥来，与二位长老送行。

sūn dà shèng dào jiǔ bù chī le zhī jiào jǐn yī wèi bǎ liǎng gè xiǎo yāo ná lái wǒ men dài le tā qù zuò záo yǎn

孙大圣道：“酒不吃了，只教锦衣卫把两个小妖拿来，我们带了他去做凿眼。

guó wáng chuán zhǐ jí shí tí chū

”国王传旨，即时提出。

èr rén xié zhe liǎng gè xiǎo yāo jià fēng tou shǐ gè shè fǎ jìng shàng dōng nán qù le

二人挟着两个小妖，驾风头，使个摄法，径上东南去了。

ǎi

噫！

tā nà jūn chén yī jiàn téng fēng wù cái shí shī tú shì shèng sēng

他那君臣一见腾风雾，才识师徒是圣僧。

bì jìng bù zhī cǐ qù rú hé qín huò qiě tīng xià huí fēn jiě

毕竟不知此去如何擒获，且听下回分解——