cháng gēng chuán bào mó tóu hěn xíng zhě shī wéi biàn huà néng
长庚传报魔头狠行者施为变化能
qíng yù yuán yīn zǒng yī bān yǒu qíng yǒu yù zì rú rán
情欲原因总一般，有情有欲自如然。
shā mén xiū liàn fēn fēn shì duàn yù wàng qíng jí shì chán
沙门修炼纷纷士，断欲忘情即是禅。
xū zhe yì yào xīn jiān yī chén bù rǎn yuè dàng tiān
须着意，要心坚，一尘不染月当天。
xíng gōng jìn bù xiū jiào cuò xíng mǎn gōng wán dà jué xian
行功进步休教错，行满功完大觉仙。
huà biǎo sān zàng shī tú men dǎ kāi yù wǎng tiào chū qíng láo fàng mǎ xi xíng
话表三藏师徒们打开欲网，跳出情牢，放马西行。
zǒu duō shí yòu shì xià jǐn qiū chū xīn liáng tòu tǐ dàn jiàn nà jí yǔ shōu cán shǔ wú tóng yī yè jīng
走多时，又是夏尽秋初，新凉透体，但见那：急雨收残暑，梧桐一叶惊。
yíng fēi suō jìng wǎn qióng yǔ yuè huá míng
萤飞莎径晚，蛩语月华明。
huáng kuí kāi yìng lù hóng liǎo biàn shā tīng
黄葵开映露，红蓼遍沙汀。
pú liǔ xiān lián luò hán chán yìng lǜ míng
蒲柳先零落，寒蝉应律鸣。
sān zàng zhèng rán xíng chǔ hū jiàn yī zuò gāo shān fēng chā bì kōng zhēn gè shì mó xīng ài rì
三藏正然行处，忽见一座高山，峰插碧空，真个是摩星碍日。
zhǎng lǎo xīn zhōng hài pà jiào wù kōng dào nǐ kàn qián miàn zhè shān shí fēn gāo sǒng dàn bù zhī yǒu lù tōng xíng fǒu
长老心中害怕，叫悟空道：“你看前面这山，十分高耸，但不知有路通行否。
xíng zhě xiào dào shī fu shuō nà lǐ huà
”行者笑道：“师父说那里话。
zì gǔ dào shān gāo zì yǒu kè xíng lù shuǐ shēn zì yǒu dù chuán rén qǐ wú tōng dá zhī lǐ
自古道，山高自有客行路，水深自有渡船人，岂无通达之理？
kě fàng xīn qián qù
可放心前去。
zhǎng lǎo wén yán xǐ xiào huā shēng yáng biān cè mǎ ér jìn jìng shàng gāo yán
”长老闻言，喜笑花生，扬鞭策马而进，径上高岩。
xíng bù shù lǐ jiàn yī lǎo zhě bìn péng sōng bái fà piāo sāo
行不数里，见一老者，鬓蓬松，白发飘搔；
xū xī lǎng yín sī bǎi dòng
须稀朗，银丝摆动。
xiàng guà yī chuàn shù zhū zi shǒu chí guǎi zhàng xiàn lóng tóu
项挂一串数珠子，手持拐杖现龙头。
yuǎn yuǎn de lì zài nà shān pō shàng gāo hū xi jìn de zhǎng lǎo qiě zàn zhù huá liú jǐn dōu yù lè
远远的立在那山坡上高呼：“西进的长老，且暂住骅骝，紧兜玉勒。
zhè shān shàng yǒu yī huǒ yāo mó chī jǐn le yán fú shì shàng rén bù kě qián jìn
这山上有一伙妖魔，吃尽了阎浮世上人，不可前进！
sān zàng wén yán dà jīng shī sè
”三藏闻言，大惊失色。
yī shì mǎ de zú xià bù píng èr shì zuò gè diāo ān bù wěn pū de diē xià mǎ lái zhèng cuò bù dòng shuì zài cǎo lǐ hēng li
一是马的足下不平，二是坐个雕鞍不稳，扑的跌下马来，挣挫不动，睡在草里哼哩。
xíng zhě jìn qián chān qǐ dào mò pà mò pà
行者近前搀起道：“莫怕莫怕！
yǒu wǒ li
有我哩！
zhǎng lǎo dào nǐ tīng nà gāo yán shàng lǎo zhě bào dào zhè shān shàng yǒu huǒ yāo mó chī jǐn yán fú shì shàng rén shuí gǎn qù wèn tā yí gè zhēn shí duān dì
”长老道：“你听那高岩上老者，报道这山上有伙妖魔，吃尽阎浮世上人，谁敢去问他一个真实端的？
xíng zhě dào nǐ qiě zuò dì děng wǒ qù wèn tā
”行者道：“你且坐地，等我去问他。
sān zàng dào nǐ de xiàng mào chǒu lòu yán yǔ cū sú pà chōng zhuàng le tā wèn bù chū gè shí xìn
”三藏道：“你的相貌丑陋，言语粗俗，怕冲撞了他，问不出个实信。
xíng zhě xiào dào wǒ biàn gè jùn xiē ér de qù wèn tā
”行者笑道：“我变个俊些儿的去问他。
sān zàng dào nǐ shì biàn le wǒ kàn
”三藏道：“你是变了我看。
hǎo dà shèng
”好大圣，
niǎn zhe jué
捻着诀，
yáo shēn yī biàn
摇身一变，
biàn zuò gè gàn gān jìng jìng de xiǎo hé shàng jǐ
变做个干干净净的小和尚几，
zhēn gè shì mù xiù méi qīng
真个是目秀眉清，
tóu yuán liǎn zhèng
头圆脸正，
xíng dòng yǒu sī wén zhī qì xiàng
行动有斯文之气象，
kāi kǒu wú sú lèi zhī yán cí
开口无俗类之言辞，
dǒu yī dǒu jǐn yī zhí duō
抖一抖锦衣直裰，
zhuài bù shàng qián
拽步上前，
xiàng táng sēng dào shī fu
向唐僧道：“师父，
wǒ kě biàn de hǎo me
我可变得好么？
sān zàng jiàn le dà xǐ dào biàn de hǎo
”三藏见了大喜道：“变得好！
bā jiè dào zěn me bù hǎo
”八戒道：“怎么不好！
zhǐ shì bǎ wǒ men dōu bǐ xià qù le
只是把我们都比下去了。
lǎo zhū jiù gǔn shàng èr sān nián yě biàn bù dé zhè děng jùn qiào
老猪就滚上二三年，也变不得这等俊俏！
hǎo dà shèng duǒ lí le tā men jìng zhí jìn qián duì nà lǎo zhě gōng shēn dào lǎo gōng gōng pín sēng wèn xùn le
好大圣，躲离了他们，径直近前对那老者躬身道：“老公公，贫僧问讯了。
nà lǎo ér jiàn tā shēng de jùn yǎ nián shào shēn qīng dài dá bù dá de hái le tā gè lǐ yòng shǒu mō zhe tā tou er xiào xī xī wèn dào xiǎo hé shàng nǐ shì nà lǐ lái de
”那老儿见他生得俊雅，年少身轻，待答不答的还了他个礼，用手摸着他头儿笑嘻嘻问道：“小和尚，你是那里来的？
xíng zhě dào wǒ men shì dōng tǔ dà táng lái de tè shàng xī tiān bài fó qiú jīng
”行者道：“我们是东土大唐来的，特上西天拜佛求经。
shì dào cǐ jiān wén de gōng gōng bào dào yǒu yāo guài wǒ shī fù dǎn xiǎo pà jù zhe wǒ lái wèn yī shēng duān dì shì shèn yāo jīng tā gǎn zhè bān duǎn lù
适到此间，闻得公公报道有妖怪，我师父胆小怕惧，着我来问一声：端的是甚妖精，他敢这般短路！
fán gōng gōng xì shuō yǔ wǒ zhī zhī wǒ hǎo bǎ tā biǎn jiě qǐ shēn
烦公公细说与我知之，我好把他贬解起身。
nà lǎo ér xiào dào nǐ zhè xiǎo hé shàng nián yòu bù zhī hǎo dǎi yán bù bāng chèn
”那老儿笑道：“你这小和尚年幼，不知好歹，言不帮衬。
nà yāo mó shén tōng guǎng dà de jǐn zěn gǎn jiù shuō biǎn jiě tā qǐ shēn
那妖魔神通广大得紧，怎敢就说贬解他起身！
xíng zhě xiào dào jù nǐ zhī yán shì yǒu hù tā zhī yì bì dìng yǔ tā yǒu qīn huò shì jǐn lín qì yǒu
”行者笑道：“据你之言，似有护他之意，必定与他有亲，或是紧邻契友。
bù rán zěn me zhǎng tā de wēi zhì xìng tā de jié gài bù kěn qīng xīn tǔ dǎn shuō tā gè lái lì
不然，怎么长他的威智，兴他的节概，不肯倾心吐胆说他个来历？
gōng gōng diǎn tóu xiào dào zhè hé shàng dào huì nòng zuǐ
”公公点头笑道：“这和尚倒会弄嘴！
xiǎng shì gēn nǐ shī fu yóu fāng dào chù r xué xiē fǎ shù huò zhě huì qū fù wǎng liǎng yú rén jiā zhèn zhái jiàng yá nǐ bù céng zhuàng jiàn shí fēn hěn guài li
”想是跟你师父游方，到处儿学些法术，或者会驱缚魍魉，与人家镇宅降邪，你不曾撞见十分狠怪哩！
xíng zhě dào zěn de hěn
”行者道：“怎的狠？
gōng gōng dào nà yāo jīng yī fēng shū dào líng shān wǔ bǎi ā luó dōu lái yíng jiē
”公公道：“那妖精一封书到灵山，五百阿罗都来迎接；
yī zhǐ jiǎn shàng tiān gōng shí yī dà yào gè gè xiāng qīn
一纸简上天宫，十一大曜个个相钦。
sì hǎi lóng céng yǔ tā wèi you bā dòng xian cháng yǔ tā zuò huì shí dì yán jūn yǐ xiōng dì xiāng chèn shè lìng chéng huáng yǐ bīn péng xiāng ài
四海龙曾与他为友，八洞仙常与他作会，十地阎君以兄弟相称，社令城隍以宾朋相爱。
dà shèng wén yán rěn bu zhù hē hē dà xiào yòng shǒu chě zhe lǎo zhě dào bú yào shuō
”大圣闻言，忍不住呵呵大笑，用手扯着老者道：“不要说！
bú yào shuō
不要说！
nà yāo jīng yǔ wǒ hòu shēng xiǎo sī wèi xiōng dì péng yǒu yě bú jiàn shí fēn gāo zuò
那妖精与我后生小厮为兄弟朋友，也不见十分高作。
ruò zhī shì wǒ xiǎo hé shàng lái a tā lián yè jiù bān qǐ shēn qù le
若知是我小和尚来啊，他连夜就搬起身去了！
gōng gōng dào nǐ zhè xiǎo hé shàng hú shuō
”公公道：“你这小和尚胡说！
bù dāng rén zǐ
不当人子！
nà gè shén shèng shì nǐ de hòu shēng xiǎo sī
那个神圣是你的后生小厮？
xíng zhě xiào dào shí bù mán nǐ shuō wǒ xiǎo hé shàng zǔ jū ào lái guó huā guǒ shān shuǐ lián dòng xìng sūn míng wù kōng
”行者笑道：“实不瞒你说，我小和尚祖居傲来国花果山水帘洞，姓孙，名悟空。
dāng nián yě zēng zuò guò yāo jīng gàn guò dà shì
当年也曾做过妖精，干过大事。
céng yīn huì zhòng mó duō yǐn le jǐ bēi jiǔ shuì zháo mèng zhōng jiàn èr rén jiāng pī gōu wǒ qù dào yīn sī
曾因会众魔，多饮了几杯酒睡着，梦中见二人将批勾我去到阴司。
yī shí nù fà jiāng jīn gū bàng dǎ shāng guǐ pàn hu dào yán wáng jī hū xiān fān le sēn luó diàn
一时怒发，将金箍棒打伤鬼判，唬倒阎王，几乎掀翻了森罗殿。
xià de nà zhǎng àn de pàn guān ná zhǐ shí yán wáng qiān míng huà zì jiào wǒ ráo tā dǎ qíng yuàn yǔ wǒ zuò hòu shēng xiǎo sī
吓得那掌案的判官拿纸，十阎王佥名画字，教我饶他打，情愿与我做后生小厮。
nà gōng gōng wén shuō dào ē mí tuó fó
”那公公闻说道：“阿弥陀佛！
zhè hé shàng shuō le zhè guò tóu huà mò xiǎng zài zhǎng de dà le
这和尚说了这过头话，莫想再长得大了。
xíng zhě dào guān r shì wǒ zhè bān dà yě gòu le
”行者道：“官儿，似我这般大也彀了。
gōng gōng dào nǐ nián jǐ suì le
”公公道：“你年几岁了？
xíng zhě dào nǐ cāi cāi kàn
”行者道：“你猜猜看。
lǎo zhě dào yǒu qī bā suì bà le
”老者道：“有七八岁罢了。
xíng zhě xiào dào yǒu yī wàn gè qī bā suì
”行者笑道：“有一万个七八岁！
wǒ bǎ jiù zuǐ liǎn ná chū lái nǐ kàn kàn nǐ jí mò guài
我把旧嘴脸拿出来你看看，你即莫怪。
gōng gōng dào zěn me yòu yǒu gè zuǐ liǎn
”公公道：“怎么又有个嘴脸？
xíng zhě dào wǒ xiǎo hé shàng yǒu qī shí èr fù zuǐ liǎn li
”行者道：“我小和尚有七十二副嘴脸哩。
nà gōng gōng bù shí qiào zhǐ guǎn wèn tā tā jiù bǎ liǎn mǒ yī mǒ jí xiàn chū běn xiàng zī yá zuǐ liǎng gǔ tòng hóng yāo jiān xì yī tiáo hǔ pí qún shǒu lǐ zhí yī gēn jīn gū bàng lì zài shí yá zhī xià jiù xiàng gè huó léi gōng
”那公公不识窍，只管问他，他就把脸抹一抹，即现出本象，咨牙-嘴，两股通红，腰间系一条虎皮裙，手里执一根金箍棒，立在石崖之下，就象个活雷公。
nà lǎo zhě jiàn le xià de miàn róng shī sè tuǐ jiǎo suān má zhàn bù wěn pū de yī diē
那老者见了，吓得面容失色，腿脚酸麻站不稳，扑的一跌；
pá qǐ lái yòu yí gè dūn
爬起来，又一个-蹲。
dà shèng shàng qián dào lǎo guān ér bú yào xū jīng wǒ děng miàn è rén shàn
大圣上前道：“老官儿，不要虚惊，我等面恶人善。
mò pà
莫怕！
mò pà
莫怕！
shì jiān méng nǐ hǎo yì bào yǒu yāo mó
适间蒙你好意，报有妖魔。
wěi de yǒu duō shǎo guài yī fà lèi nǐ shuō shuo wǒ hǎo xiè nǐ
委的有多少怪，一发累你说说，我好谢你。
nà lǎo ér zhàn zhàn jīng jīng kǒu bù néng yán yòu tuī ěr lóng yī jù bù yīng
”那老儿战战兢兢，口不能言，又推耳聋，一句不应。
xíng zhě jiàn tā bù yán jí chóu shēn huí pō
行者见他不言，即怞身回坡。
zhǎng lǎo dào wù kōng nǐ lái le
长老道：“悟空，你来了？
suǒ wèn rú hé
所问如何？
xíng zhě xiào dào bù dǎ jǐn
”行者笑道：“不打紧！
bù dǎ jǐn
不打紧！
xī tiān yǒu biàn yǒu gè bǎ yāo jīng r zhǐ shì zhè lǐ rén dǎn xiǎo bǎ tā fàng zài xīn shàng
西天有便有个把妖精儿，只是这里人胆小，把他放在心上。
méi shì méi shì
没事，没事！
yǒu wǒ li
有我哩！
zhǎng lǎo dào nǐ kě zēng wèn tā cǐ chù shì shèn me shān shèn me dòng yǒu duō shǎo yāo guài nà tiáo lù tōng de léi yīn
”长老道：“你可曾问他此处是甚么山，甚么洞，有多少妖怪，那条路通得雷音？
bā jiè dào shī fu mò guài wǒ shuō
”八戒道：“师父，莫怪我说。
ruò lùn dǔ biàn huà shǐ cù qiā zhuō nòng rén wǒ men sān wǔ gè yě bù rú shī xiōng
若论赌变化，使促掐，捉弄人，我们三五个也不如师兄；
ruò lùn lǎo shí xiàng shī xiōng jiù bǎi yī duì wǔ yě bù rú wǒ
若论老实，象师兄就摆一队伍，也不如我。
táng sēng dào zhèng shì
“唐僧道：“正是！
zhèng shì
正是！
nǐ hái lǎo shí
你还老实。
bā jiè dào
”八戒道：
tā bù zhī zěn me zuān guò tóu bù gù wěi de wèn le liǎng shēng bù bù de jiù pǎo huí lái le
“他不知怎么钻过头不顾尾的，问了两声，不-不-的就跑回来了。
děng lǎo zhū qù wèn tā gè shí xìn lái
等老猪去问他个实信来。
táng sēng dào wù néng nǐ zǐ xì zhe
”唐僧道：“悟能，你仔细着。
hǎo dāi zi bǎ dīng bǎ sā zài yāo lǐ zhěng yī zhěng zào zhí duō niǔ niǔ niē niē bēn shàng shān pō duì lǎo zhě jiào dào gōng gōng chàng rě le
好呆子，把钉钯撒在腰里，整一整皂直裰，扭扭捏捏，奔上山坡，对老者叫道：“公公，唱喏了。
nà lǎo ér jiàn xíng zhě huí qù fāng zhǔ zhe zhàng zhèng dé qǐ lái zhàn zhàn jīng jīng de yào zǒu hū jiàn bā jiè yù jué jīng pà dào yé ye ya
”那老儿见行者回去，方拄着杖挣得起来，战战兢兢的要走，忽见八戒，愈觉惊怕道：“爷爷呀！
jīn yè zuò de shèn me è mèng yù zhe zhè huǒ è rén
今夜做的甚么恶梦，遇着这伙恶人！
wèi xiān de nà hé shàng chǒu biàn chǒu hái yǒu sān fēn rén xiāng
为先的那和尚丑便丑，还有三分人相；
zhè gè hé shàng zěn me zhè děng gè duì tǐng zuǐ pú shàn ěr duǒ tiě piàn liǎn máo jǐng xiàng yī fēn rén qì r yě méi yǒu le
这个和尚，怎么这等个碓梃嘴，蒲扇耳朵，铁片脸，-毛颈项，一分人气儿也没有了！
bā jiè xiào dào nǐ zhè lǎo gōng gōng bù gāo xìng yǒu xiē r hǎo bāo biǎn rén nǐ shì zěn de kàn wǒ li
”八戒笑道：“你这老公公不高兴，有些儿好褒贬人，你是怎的看我哩？
chǒu biàn chǒu nài kàn zài tíng yī shí jiù jùn le
丑便丑，奈看，再停一时就俊了。
nà lǎo zhě jiàn tā shuō chū rén huà lái zhǐ de kāi yán wèn tā nǐ shì nà lǐ lái de
”那老者见他说出人话来，只得开言问他：“你是那里来的？
bā jiè dào wǒ shì táng sēng dì èr gè tú dì fǎ míng jiào zuò wù néng bā jiè
”八戒道：“我是唐僧第二个徒弟，法名叫做悟能八戒。
cái zì xiān wèn de jiào zuò wù kōng xíng zhě shì wǒ shī xiōng
才自先问的，叫做悟空行者，是我师兄。
shī fu guài tā chōng zhuàng le gōng gōng bù céng wèn de shí xìn suǒ yǐ tè zhe wǒ lái bài wèn
师父怪他冲撞了公公，不曾问得实信，所以特着我来拜问。
cǐ chù guǒ shì shén shān shén dòng dòng lǐ guǒ shì shén yāo jīng nà lǐ shì xi qù dà lù fán gōng gōng zhǐ shì zhǐ shì
此处果是甚山甚洞，洞里果是甚妖精，那里是西去大路，烦公公指示指示。
lǎo zhě dào kě lǎo shí me
”老者道：“可老实么？
bā jiè dào wǒ shēng píng bù gǎn yǒu yī háo xū de
”八戒道：“我生平不敢有一毫虚的。
lǎo zhě dào nǐ mò xiàng cái lái de nà gè hé shàng zǒu huā nòng shuǐ de hú chán
老者道：“你莫象才来的那个和尚走花弄水的胡缠。
bā jiè dào
”八戒道：
wǒ bù xiàng tā
“我不象他。
gōng gōng zhǔ zhe zhàng duì bā jiè shuō cǐ shān jiào zuò bā bǎi lǐ shī tuo lǐng zhōng jiān yǒu zuò shī tuo dòng dòng lǐ yǒu sān gè mó tóu
公公拄着杖，对八戒说：“此山叫做八百里狮驼岭，中间有座狮驼洞，洞里有三个魔头。
bā jiè cuì le yī shēng nǐ zhè lǎo ér què yě duō xīn
”八戒啐了一声：“你这老儿却也多心！
sān gè yāo mó yě fèi xīn láo lì de lái bào zāo xìn
三个妖魔，也费心劳力的来报遭信！
gōng gōng dào nǐ bù pà me
”公公道：“你不怕么？
bā jiè dào bù mán nǐ shuō zhè sān gè yāo mó wǒ shī xiōng yī gùn jiù dǎ sǐ yí gè wǒ yī bǎ jiù zhù sǐ yí gè wǒ hái yǒu gè shī dì tā yī xiáng yāo zhàng yòu dǎ sǐ yí gè
”八戒道：“不瞒你说，这三个妖魔，我师兄一棍就打死一个，我一钯就筑死一个，我还有个师弟，他一降妖杖又打死一个。
sān gè dōu dǎ sǐ wǒ shī fù jiù guò qù le yǒu hé nán zāi
三个都打死，我师父就过去了，有何难哉！
nà lǎo zhě xiào dào
”那老者笑道：
zhè hé shàng bù zhī shēn qiǎn
“这和尚不知深浅！
nà sān gè mó tóu shén tōng guǎng dà de jǐn li
那三个魔头，神通广大得紧哩！
tā shǒu xià xiǎo yāo nán lǐng shàng yǒu wǔ qiān běi lǐng shàng yǒu wǔ qiān dōng lù kǒu yǒu yī wàn xi lù kǒu yǒu yī wàn
他手下小妖，南岭上有五千，北岭上有五千，东路口有一万，西路口有一万；
xún shào de yǒu sì wǔ qiān bǎ mén de yě yǒu yī wàn
巡哨的有四五千，把门的也有一万；
shāo huǒ de wú shù dǎ chái de yě wú shù gòng jì suàn yǒu sì wàn qī bā qiān
烧火的无数，打柴的也无数：共计算有四万七八千。
zhè dōu shì yǒu míng zì dài pái er de zhuān zài cǐ chī rén
这都是有名字带牌儿的，专在此吃人。
nà dāi zi wén de cǐ yán zhàn jīng jīng pǎo jiāng zhuàn lái xiāng jìn táng sēng qiě bù huí huà fàng xià bǎ zài nà lǐ chū gōng
”那呆子闻得此言，战兢兢跑将转来，相近唐僧，且不回话，放下钯，在那里出恭。
xíng zhě jiàn le hè dào nǐ bù huí huà què dūn zài nà lǐ zěn de
行者见了喝道：“你不回话，却蹲在那里怎的？
bā jiè dào hu chū shǐ lái le
”八戒道：“唬出屎来了！
rú jīn yě bù xiāo shuō gǎn zǎo r gè zì gù mìng qù ba
如今也不消说，赶早儿各自顾命去罢！
xíng zhě dào zhè gè dāi gēn
”行者道：“这个呆根！
wǒ wèn xìn piān bù jīng kǒng nǐ qù wèn jiù zhè děng huāng zhāng shī zhì
我问信偏不惊恐，你去问就这等慌张失智！
zhǎng lǎo dào duān dì hé rú
”长老道：“端的何如？
bā jiè dào zhè lǎo ér shuō cǐ shān jiào zuò bā bǎi lǐ shī tuo shān zhōng jiān yǒu zuò shī tuo dòng dòng lǐ yǒu sān gè lǎo yāo yǒu sì wàn bā qiān xiǎo yāo zhuān zài nà lǐ chī rén
”八戒道：“这老儿说：此山叫做八百里狮驼山，中间有座狮驼洞，洞里有三个老妖，有四万八千小妖，专在那里吃人。
wǒ men ruò zhe tā xiē shān biān er jiù shì tā kǒu lǐ shí le mò xiǎng qù de
我们若-着他些山边儿，就是他口里食了，莫想去得！
sān zàng wén yán zhàn jīng jīng máo gǔ sǒng rán dào wù kōng rú hé shì hǎo
”三藏闻言，战兢兢，毛骨悚然道：“悟空，如何是好？
xíng zhě xiào dào shī fu fàng xīn méi dà shì
”行者笑道：“师父放心，没大事。
xiǎng shì zhè lǐ yǒu biàn yǒu jǐ gè yāo jīng zhǐ shì zhè lǐ rén dǎn xiǎo bǎ tā jiù shuō chū xǔ duō rén xǔ duō dà suǒ yǐ zì jīng zì guài
想是这里有便有几个妖精，只是这里人胆小，把他就说出许多人，许多大，所以自惊自怪。
yǒu wǒ li
有我哩！
bā jiè dào gē ge shuō de shì nà lǐ huà
”八戒道：“哥哥说的是那里话！
wǒ bǐ nǐ bù tóng wǒ wèn de shì shí jué wú xū miù zhī yán
我比你不同，我问的是实，决无虚谬之言。
mǎn chū mǎn gǔ dū shì yāo mó zěn shēng qián jìn
满出满谷都是妖魔，怎生前进？
xíng zhě xiào dào dāi zi zuǐ liǎn bú yào xū jīng
”行者笑道：“呆子嘴脸，不要虚惊！
ruò lùn mǎn shān mǎn gǔ zhī mó zhǐ xiāo lǎo sūn yí lù bàng bàn yè dǎ gè qìng jìn
若论满山满谷之魔，只消老孙一路棒，半夜打个罄尽！
bā jiè dào bù xiū bù xiū mò shuō dà huà
”八戒道：“不羞，不羞，莫说大话！
nèi xiē yāo jīng diǎn mǎo yě de qī bā rì zěn me jiù dǎ de qìng jìn
那些妖精点卯也得七八日，怎么就打得罄尽？
xíng zhě dào nǐ shuō zěn yàng dǎ
”行者道：“你说怎样打？
bā jiè dào píng nǐ zhuā dào kǔn dào shǐ dìng shēn fǎ dìng dào yě méi yǒu zhè děng kuài de
”八戒道：“凭你抓倒，捆倒，使定身法定倒，也没有这等快的。
xíng zhě xiào dào bù yòng shèn me zhuā ná kǔn fù
”行者笑道：“不用甚么抓拿捆缚。
wǒ bǎ zhè gùn zi liǎng tóu yī chě jiào zhǎng jiù yǒu sì shí zhàng cháng duǎn
我把这棍子两头一扯叫长，就有四十丈长短；
huǎng yī huǎng jiào cū jiù yǒu bā zhàng wéi yuán cū xì
幌一幌叫粗，就有八丈围圆粗细。
wǎng shān nán yī gǔn gǔn shā wǔ qiān
往山南一滚，滚杀五千；
shān běi yī gǔn gǔn shā wǔ qiān
山北一滚，滚杀五千；
cóng dōng wǎng xi yī gǔn zhǐ pà sì wǔ wàn yà zuò ròu ní làn jiàng
从东往西一滚，只怕四五万砑做肉泥烂酱！
bā jiè dào gē ge ruò shì zhè děng gǎn miàn dǎ huò zhě èr gēng shí yě dōu le le
”八戒道：“哥哥，若是这等赶面打，或者二更时也都了了。
shā sēng zài páng xiào dào shī fu yǒu dà shī xiōng nèn yàng shén tōng pà tā zěn de
”沙僧在旁笑道：“师父，有大师兄恁样神通，怕他怎的！
qǐng shàng mǎ zǒu a
请上马走啊。
táng sēng jiàn tā men jiǎng lùn shǒu duàn mò nài hé zhǐ de kuān xīn shàng mǎ ér zǒu
”唐僧见他们讲论手段，没奈何，只得宽心上马而走。
zhèng xíng jiān bú jiàn le nà bào xìn de lǎo zhě shā sēng dào tā jiù shì yāo guài gù yì hú jiǎ hǔ wēi de lái chuán bào kǒng hu wǒ men li
正行间，不见了那报信的老者，沙僧道：“他就是妖怪，故意狐假虎威的来传报，恐唬我们哩。
xíng zhě dào bú yào máng děng wǒ qù kàn kàn
”行者道：“不要忙，等我去看看。
hǎo dà shèng tiào shàng gāo fēng sì gù wú jì jí zhuǎn miàn jiàn bàn kōng zhōng yǒu cǎi xiá huǎng liàng jí zòng yún gǎn shàng kàn shí nǎi shì tài bái jīn xīng
”好大圣，跳上高峰，四顾无迹，急转面，见半空中有彩霞幌亮，即纵云赶上看时，乃是太白金星。
zǒu dào shēn biān yòng shǒu chě zhù kǒu kǒu shēng shēng zhǐ jiào tā de xiǎo míng dào li cháng gēng
走到身边，用手扯住，口口声声只叫他的小名道：“李长庚！
li cháng gēng
李长庚！
nǐ hǎo bèi lǎn
你好惫懒！
yǒu shèn huà dāng miàn lái shuō biàn hǎo zěn me zhuāng zuò gè shān lín zhī lǎo yǎn yàng hùn wǒ
有甚话，当面来说便好，怎么装做个山林之老魇样混我！
jīn xīng huāng máng shī lǐ dào dà shèng bào xìn lái chí qǐ wù zuì
”金星慌忙施礼道：“大圣，报信来迟，乞勿罪！
qǐ wù zuì
乞勿罪！
zhè mó tóu guǒ shì shén tōng guǎng dà shì yào zhēng róng zhǐ kàn nǐ nuó yí biàn huà guāi qiǎo jī móu kě biàn guò qù
这魔头果是神通广大，势要峥嵘，只看你挪移变化，乖巧机谋，可便过去；
rú ruò dài màn xiē ér qí shí nán qù
如若怠慢些儿，其实难去。
xíng zhě xiè dào gǎn jī
”行者谢道：“感激！
gǎn jī
感激！
guǒ rán cǐ chù nán xíng wàng lǎo xīng shàng jiè yǔ yù dì shuō shēng jiè xiē tiān bīng bāng zhù lǎo sūn bāng zhù
果然此处难行，望老星上界与玉帝说声，借些天兵帮助老孙帮助。
jīn xīng dào yǒu
”金星道：“有！
yǒu
有！
yǒu
有！
nǐ zhǐ kǒu xìn dài qu jiù shì shí wàn tiān bīng yě shì yǒu de
你只口信带去，就是十万天兵，也是有的。
dà shèng bié le jīn xīng àn luò yún tóu jiàn le sān zàng dào shì cái nà gè lǎo ér yuán shì tài bái xīng lái yǔ wǒ men bào xìn de
大圣别了金星，按落云头，见了三藏道：“适才那个老儿，原是太白星来与我们报信的。
zhǎng lǎo hé zhǎng dào tú dì kuài gǎn shàng tā wèn tā nà lǐ lìng yǒu gè lù wǒ men zhuǎn le qù ba
”长老合掌道：“徒弟，快赶上他，问他那里另有个路，我们转了去罢。
xíng zhě dào zhuǎn bù dé cǐ shān jìng guò yǒu bā bǎi lǐ sì zhōu wéi bù zhī gèng yǒu duō shǎo lù li zěn me zhuǎn de
”行者道：“转不得，此山径过有八百里，四周围不知更有多少路哩，怎么转得？
sān zàng wén yán zhǐ bú zhù yǎn zhōng liú lèi dào tú dì shì cǐ jiān nán zěn shēng bài fó
”三藏闻言，止不住眼中流泪道：“徒弟，似此艰难，怎生拜佛！
xíng zhě dào mò kū mò kū
”行者道：“莫哭莫哭！
yī kū biàn nóng bāo xíng le
一哭便脓包行了！
tā zhè bào xìn bì yǒu jǐ fēn xū huà zhǐ shì yào wǒ men zhuó yì liú xīn chéng suǒ wèi yǐ gào zhě guò yě
他这报信，必有几分虚话，只是要我们着意留心，诚所谓以告者，过也。
nǐ qiě xià mǎ lái zuò zhe
你且下马来坐着。
bā jiè dào
”八戒道：
yòu yǒu shèn shāng yì
“又有甚商议？
xíng zhě dào méi shén shāng yì
”行者道：“没甚商议，
nǐ qiě zài zhè lǐ yòng xīn bǎo shǒu shī fu
你且在这里用心保守师父，
shā sēng hǎo shēng kān shǒu xíng lǐ mǎ pǐ
沙僧好生看守行李马匹，
děng lǎo sūn xiān shàng lǐng dǎ tīng dǎ tīng
等老孙先上岭打听打听，
kàn qián hòu gòng yǒu duō shǎo yāo guài
看前后共有多少妖怪，
ná zhù yí gè
拿住一个，
wèn tā gè xiáng xì
问他个详细，
jiào tā xiě gè zhí jié
教他写个执结，
kāi gè huā míng
开个花名，
bǎ tā lǎo lǎo xiǎo xiǎo
把他老老小小，
yī yī chá míng
一一查明，
fēn fù tā guān le dòng mén
吩咐他关了洞门，
bù xǔ zǔ lù
不许阻路，
què qǐng shī fu jìng jìng qiāo qiāo de guò qù
却请师父静静悄悄的过去，
fāng xiǎn de lǎo sūn shǒu duàn
方显得老孙手段！
shā sēng zhī jiào zǐ xì
”沙僧只教：“仔细！
zǐ xì
仔细！
xíng zhě xiào dào bù xiāo zhǔ fù wǒ zhè yī qù jiù shì dōng yáng dà hǎi yě dàng kāi lù jiù shì tiě guǒ yín shān yě zhuàng tòu mén
”行者笑道：“不消嘱咐，我这一去，就是东洋大海也荡开路，就是铁裹银山也撞透门！
hǎo dà shèng hū shào yī shēng zòng jīn dǒu yún tiào shàng gāo fēng bān téng fù gé píng shān guān kàn nà shān lǐ jìng qiāo wú rén
好大圣，唿哨一声，纵筋斗云，跳上高峰，扳藤负葛，平山观看，那山里静悄无人。
hū shī shēng dào cuò le
忽失声道：“错了！
cuò le
错了！
bù gāi fàng zhè jīn xīng lǎo ér qù le tā yuán lái kǒng hu wǒ zhè lǐ nà yǒu gè shèn me yāo jīng
不该放这金星老儿去了，他原来恐唬我，这里那有个甚么妖精！
tā jiù chū lái tiào fēng wán shuǎ bì dìng niān qiāng nòng bàng zào yǎn wǔ yì rú hé méi yǒu yí gè
他就出来跳风顽耍，必定拈枪弄棒，躁演武艺，如何没有一个？
zhèng zì jiā chuǎi duó zhǐ tīng de shān bèi hòu dīng dīng dāng dāng pì pì bāo bāo bāng líng zhī shēng
”正自家揣度，只听得山背后，叮叮当当、辟辟剥剥梆铃之声。
jí huí tóu kàn chù yuán lái shì gè xiǎo yāo r qián zhe yī gān lìng zì qí yāo jiān xuán zhe líng zǐ shǒu lǐ qiāo zhe bāng zi cóng běi xiàng nán ér zǒu
急回头看处，原来是个小妖儿，掮着一杆“令”字旗，腰间悬着铃子，手里敲着梆子，从北向南而走。
zǐ xì kàn tā yǒu yī zhàng èr chǐ de shēn zi
仔细看他，有一丈二尺的身子。
xíng zhě àn xiào dào tā bì shì gè pù bīng xiǎng shì sòng gōng wén xià bào tiě de
行者暗笑道：“他必是个铺兵，想是送公文下报帖的。
qiě děng wǒ qù tīng tā yī tīng kàn tā shuō xiē shén huà
且等我去听他一听，看他说些甚话。
hǎo dà shèng niǎn zhe jué niàn gè zhòu yáo shēn yī biàn biàn zuò gè cāng yíng r qīng qīng fēi zài tā mào zi shàng cè ěr tīng zhī
”好大圣，捻着诀，念个咒，摇身一变，变做个苍蝇儿，轻轻飞在他帽子上，侧耳听之。
zhī jiàn nà xiǎo yāo zǒu shàng dà lù qiāo zhe bāng yáo zhe líng kǒu lǐ zuò niàn dào wǒ děng xún shān de gè rén shì jǐn shèn dī fáng sūn xíng zhě tā huì biàn cāng yíng
只见那小妖走上大路，敲着梆，摇着铃，口里作念道：“我等寻山的，各人是谨慎堤防孙行者：他会变苍蝇！
xíng zhě wén yán àn zì jīng yí dào zhè sī kàn jiàn wǒ le ruò wèi kàn jiàn zěn me jiù zhī wǒ de míng zì yòu zhī wǒ huì biàn cāng yíng
”行者闻言，暗自惊疑道：“这厮看见我了，若未看见，怎么就知我的名字，又知我会变苍蝇！
yuán lái nà xiǎo yāo yě bù céng jiàn tā zhǐ shì nà mó tóu bù zhī zěn me jiù fēn fù tā zhè huà què shì gè yáo yán zhe tā zhè děng hú niàn
”原来那小妖也不曾见他，只是那魔头不知怎么就吩咐他这话，却是个谣言，着他这等胡念。
xíng zhě bù zhī fǎn yí tā kàn jiàn jiù yào qǔ chū bàng lái dǎ tā què yòu tíng zhù àn xiǎng dào céng jì de bā jiè wèn jīn xīng shí tā shuō lǎo yāo sān gè xiǎo yāo yǒu sì wàn qī bā qiān míng
行者不知，反疑他看见，就要取出棒来打他，却又停住，暗想道：“曾记得八戒问金星时，他说老妖三个，小妖有四万七八千名。
shì zhè xiǎo yāo zài duō jǐ wàn yě bù dǎ jǐn què bù zhī zhè sān gè lǎo mó yǒu duō dà shǒu duàn
似这小妖，再多几万，也不打紧，却不知这三个老魔有多大手段。
děng wǒ wèn tā yī wèn dòng shǒu bù chí
等我问他一问，动手不迟。
hǎo dà shèng
”好大圣！
nǐ dào tā zěn me qù wèn
你道他怎么去问？
tiào xià tā de mào zi lái
跳下他的帽子来，
dīng zài shù tóu shàng
钉在树头上，
ràng nà xiǎo yāo xiān xíng jǐ bù
让那小妖先行几步，
jí zhuǎn shēn téng nà
急转身腾那，
yě biàn zuò gè xiǎo yāo r
也变做个小妖儿，
zhào yī tā qiāo zhe bāng
照依他敲着梆，
yáo zhe líng
摇着铃，
qián zhe qí
掮着旗，
yì bān yī fú
一般衣服，
zhǐ shì bǐ tā lüè zhǎng le sān wǔ cùn
只是比他略长了三五寸，
kǒu lǐ yě nà bān niàn zhe
口里也那般念着，
gǎn shàng qián jiào dào zǒu lù de
赶上前叫道：“走路的，
děng wǒ yī děng
等我一等。
nà xiǎo yāo huí tóu dào nǐ shì nà lǐ lái de
”那小妖回头道：“你是那里来的？
xíng zhě xiào dào hǎo rén ya
”行者笑道：“好人呀！
yī jiā rén yě bù rèn de
一家人也不认得！
xiǎo yāo dào
”小妖道：
wǒ jiā méi nǐ ya
“我家没你呀。
xíng zhě dào zěn de méi wǒ
”行者道：“怎的没我？
nǐ rèn rèn kàn
你认认看。
xiǎo yāo dào miàn shēng rèn bù dé
”小妖道：“面生，认不得！
rèn bù dé
认不得！
xíng zhě dào kě zhī dào miàn shēng wǒ shì shāo huǒ de nǐ huì de wǒ shǎo
”行者道：“可知道面生，我是烧火的，你会得我少。
xiǎo yāo yáo tóu dào méi yǒu
”小妖摇头道：“没有！
méi yǒu
没有！
wǒ dòng lǐ jiù shì shāo huǒ de nà xiē xiōng dì yě méi yǒu zhè gè zuǐ jiān de
我洞里就是烧火的那些兄弟，也没有这个嘴尖的。
xíng zhě àn xiǎng dào zhè gè zuǐ hǎo de biàn jiān le xiē le
”行者暗想道：“这个嘴好的变尖了些了。
jí dī tóu bǎ shǒu wǔ zhe zuǐ róu yī róu dào wǒ de zuǐ bù jiān a
”即低头，把手侮着嘴柔一柔道：“我的嘴不尖啊。
zhēn gè jiù bù jiān le
”真个就不尖了。
nà xiǎo yāo dào nǐ gāng cái shì gè jiān zuǐ zěn me róu yī róu jiù bù jiān le
那小妖道：“你刚才是个尖嘴，怎么柔一柔就不尖了？
yí huò rén zǐ
疑惑人子！
dà bù hǎo rèn
大不好认！
bú shì wǒ yī jiā de
不是我一家的！
shǎo huì shǎo huì
少会少会！
kě yí kě yí
可疑可疑！
wǒ nà dài wáng jiā fǎ shén yán shāo huǒ de zhǐ guǎn shāo huǒ xún shān de zhǐ guǎn xún shān zhōng bù rán jiào nǐ shāo huǒ yòu jiào nǐ lái xún shān
我那大王家法甚严，烧火的只管烧火，巡山的只管巡山，终不然教你烧火，又教你来巡山？
xíng zhě kǒu guāi jiù chèn guò lái dào nǐ bù zhī dào dài wáng jiàn wǒ shāo de huǒ hǎo jiù shēng wǒ lái xún shān
”行者口乖，就趁过来道：“你不知道，大王见我烧得火好，就升我来巡山。
xiǎo yāo dào yě bà
”小妖道：“也罢！
wǒ men zhè xún shān de yī bān yǒu sì shí míng shí bān gòng sì bǎi míng gè zì nián mào gè zì míng sè
我们这巡山的，一班有四十名，十班共四百名，各自年貌，各自名色。
dài wáng pà wǒ men luàn le bān cì bù hǎo diǎn mǎo yī jiā yǔ wǒ men yí gè pái er wèi hào
大王怕我们乱了班次，不好点卯，一家与我们一个牌儿为号。
nǐ kě yǒu pái er
你可有牌儿？
xíng zhě zhī jiàn tā nà bān dǎ bàn nà bān bào shì suì zhào tā de mú yàng biàn le yīn bù céng kàn jiàn tā de pái er suǒ yǐ shēn shàng méi yǒu
”行者只见他那般打扮，那般报事，遂照他的模样变了，因不曾看见他的牌儿，所以身上没有。
hǎo dà shèng gèng bù shuō méi yǒu jiù mǎn kǒu yìng chéng dào wǒ zěn me méi pái
好大圣，更不说没有，就满口应承道：“我怎么没牌？
dàn zhǐ shì gāng cái lǐng de xīn pái
但只是刚才领的新牌。
ná nǐ de chū lái wǒ kàn
拿你的出来我看。
nà xiǎo yāo nà lǐ zhī zhè gè jī kuò jí jiē qǐ yī fú tiē shēn dài zhe gè jīn qī pái er chuān tiáo róng xiàn shéng r chě yǔ xíng zhě kàn kàn
”那小妖那里知这个机括，即揭起衣服，贴身带着个金漆牌儿，穿条绒线绳儿，扯与行者看看。
xíng zhě jiàn nà pái bèi shì gè wēi zhèn zhū mó de jīn pái zhèng miàn yǒu sān gè zhēn zì shì xiǎo zuān fēng tā què xīn zhōng àn xiǎng dào bù xiāo shuō le
行者见那牌背是个威镇诸魔的金牌，正面有三个真字，是小钻风，他却心中暗想道：“不消说了！
dàn shì xún shān de bì yǒu gè fēng zì zhuì jiǎo
但是巡山的，必有个风字坠脚。
biàn dào nǐ qiě fàng xià yī zǒu guò děng wǒ ná pái er nǐ kàn
”便道：“你且放下衣走过，等我拿牌儿你看。
jí zhuǎn shēn chā xià shǒu jiāng wěi bā shāo ér de xiǎo háo máo bá xià yī gēn niǎn tā bǎ jiào biàn
”即转身，插下手，将尾巴梢儿的小毫毛拔下一根，捻他把，叫“变！
jí biàn zuò gè jīn qī pái er yě chuān shang gè lǜ róng shéng r shàng shū sān gè zhēn zì nǎi zǒng zuān fēng ná chū lái dì yǔ tā kàn le
”即变做个金漆牌儿，也穿上个绿绒绳儿，上书三个真字，乃总钻风，拿出来，递与他看了。
xiǎo yāo dà jīng dào wǒ men dōu jiào zuò gè xiǎo zuān fēng piān nǐ yòu jiào zuò gè shèn me zǒng zuān fēng
小妖大惊道：“我们都叫做个小钻风，偏你又叫做个甚么总钻风！
xíng zhě gàn shì zhǎo jué shuō huà hé yí jiù dào nǐ shí bù zhī dài wáng jiàn wǒ shāo de huǒ hǎo bǎ wǒ shēng gè xún fēng yòu yǔ wǒ gè xīn pái jiào zuò zǒng xún fēng jiào wǒ guǎn nǐ zhè yī bān sì shí míng xiōng dì yě
”行者干事找绝，说话合宜，就道：“你实不知，大王见我烧得火好，把我升个巡风，又与我个新牌，叫做总巡风，教我管你这一班四十名兄弟也。
nà yāo wén yán jí máng chàng rě dào
”那妖闻言，即忙唱喏道：
zhǎng guān zhǎng guān xīn diǎn chū lái de shí shì miàn shēng yán yǔ chōng zhuàng mò guài
“长官，长官，新点出来的，实是面生，言语冲撞，莫怪！
xíng zhě hái zhe lǐ xiào dào guài biàn bù guài nǐ zhǐ shì yī jiàn jiàn miàn qián què yào li
”行者还着礼笑道：“怪便不怪你，只是一件：见面钱却要哩。
měi rén ná chū wǔ liǎng lái ba
每人拿出五两来罢。
xiǎo yāo dào zhǎng guān bú yào máng dài wǒ xiàng nán lǐng tóu huì le wǒ zhè yī bān de rén yī zǒng dǎ fā ba
”小妖道：“长官不要忙，待我向南岭头会了我这一班的人，一总打发罢。
xíng zhě dào jì rú cǐ wǒ hé nǐ tóng qù
”行者道：“既如此，我和你同去。
nà xiǎo yāo zhēn gè qián zǒu dà shèng suí hòu xiāng gēn
”那小妖真个前走，大圣随后相跟。
bù shù lǐ hū jiàn yī zuò bǐ fēng
不数里，忽见一座笔峰。
hé yǐ wèi zhī bǐ fēng
何以谓之笔峰？
nà shān tóu shàng zhǎng chū yī tiáo fēng lái yuē yǒu sì wǔ zhàng gāo rú bǐ chā zài jià shàng yì bān gù yǐ wéi míng
那山头上长出一条峰来，约有四五丈高，如笔插在架上一般，故以为名。
xíng zhě dào biān qián bǎ wěi bā jū yī jū tiào shǎng qù zuò zài fēng jiān er shàng jiào dào zuān fēng
行者到边前，把尾巴掬一掬，跳上去坐在峰尖儿上，叫道：“钻风！
dōu guò lái
都过来！
nèi xiē xiǎo zuān fēng zài xià miàn gōng shēn dào zhǎng guān cì hou
”那些小钻风在下面躬身道：“长官，伺候。
xíng zhě dào nǐ kě zhī dài wáng diǎn wǒ chū lái zhī gù
”行者道：“你可知大王点我出来之故？
xiǎo yāo dào bù zhī
”小妖道：“不知。
xíng zhě dào dài wáng yào chī táng sēng zhǐ pà sūn xíng zhě shén tōng guǎng dà shuō tā huì biàn huà zhǐ kǒng tā biàn zuò xiǎo zuān fēng lái zhè lǐ zhe lù jìng dǎ tàn xiāo xī bǎ wǒ shēng zuò zǒng zuān fēng lái chá kān nǐ men zhè yī bān kě yǒu jiǎ de
”行者道：“大王要吃唐僧，只怕孙行者神通广大，说他会变化，只恐他变作小钻风，来这里-着路径，打探消息，把我升作总钻风，来查勘你们这一班可有假的。
xiǎo zuān fēng lián shēng yīng dào zhǎng guān wǒ men jù shì zhēn de
”小钻风连声应道：“长官，我们俱是真的。
xíng zhě dào nǐ jì shì zhēn de dài wáng yǒu shèn běn shì nǐ kě xiǎo de
”行者道：“你既是真的，大王有甚本事，你可晓得？
xiǎo zuān fēng dào wǒ xiǎo de
”小钻风道：“我晓得。
xíng zhě dào nǐ xiǎo de kuài shuō lái wǒ tīng
”行者道：“你晓得，快说来我听。
rú ruò shuō de hé zhe wǒ biàn shì zhēn de
如若说得合着我，便是真的；
ruò shuō chà le yī xiē r biàn shì jiǎ de wǒ dìng ná qù jiàn dài wáng chǔ zhì
若说差了一些儿，便是假的，我定拿去见大王处治。
nà xiǎo zuān fēng jiàn tā zuò zài gāo chù nòng zhāng nòng zhì hū hū hē hē de mò nài hé zhǐ de shí shuō dào wǒ dài wáng shén tōng guǎng dà běn shì gāo qiáng yī kǒu céng tūn le shí wàn tiān bīng
”那小钻风见他坐在高处，弄獐弄智，呼呼喝喝的，没奈何，只得实说道：“我大王神通广大，本事高强，一口曾吞了十万天兵。
xíng zhě wén shuō tǔ chū yī shēng dào nǐ shì jiǎ de
”行者闻说，吐出一声道：“你是假的！
xiǎo zuān fēng huāng le dào zhǎng guān lǎo yé wǒ shì zhēn de zěn me shuō shì jiǎ de
”小钻风慌了道：“长官老爷，我是真的，怎么说是假的？
xíng zhě dào nǐ jì shì zhēn de rú hé hú shuō
”行者道：“你既是真的，如何胡说！
dài wáng shēn zi néng yǒu duō dà yī kǒu dōu tūn le shí wàn tiān bīng
大王身子能有多大，一口都吞了十万天兵？
xiǎo zuān fēng dào zhǎng guān yuán lái bù zhī wǒ dài wáng huì biàn huà yào dà néng chēng tiān táng yào xiǎo jiù rú cài zǐ
”小钻风道：“长官原来不知，我大王会变化：要大能撑天堂，要小就如菜子。
yīn nà nián wáng mǔ niáng niáng shè pán táo dà huì
因那年王母娘娘设蟠桃大会，
yāo qǐng zhū xian
邀请诸仙，
tā bù céng jù jiǎn lái qǐng
他不曾具柬来请，
wǒ dài wáng yì yù zhēng tiān
我大王意欲争天，
bèi yù huáng chà shí wàn tiān bīng lái jiàng wǒ dài wáng
被玉皇差十万天兵来降我大王，
shì wǒ dài wáng biàn huà fǎ shēn
是我大王变化法身，
zhāng kāi dà kǒu
张开大口，
shì chéng mén yì bān
似城门一般，
yòng lì tūn jiāng qù
用力吞将去，
hu de zhòng tiān bīng bù gǎn jiāo fēng
唬得众天兵不敢交锋，
guān le nán tiān mén
关了南天门，
gù cǐ shì yī kǒu céng tūn shí wàn bīng
故此是一口曾吞十万兵。
xíng zhě wén yán àn xiào dào ruò shì jiǎng shǒu tóu zhī huà lǎo sūn yě zēng gàn guò
”行者闻言暗笑道：“若是讲手头之话，老孙也曾干过。
yòu yīng shēng dào èr dài wáng yǒu hé běn shì
”又应声道：“二大王有何本事？
xiǎo zuān fēng dào èr dài wáng shēn gāo sān zhàng wò cán méi dān fèng yǎn měi rén shēng biǎn dān yá bí shì jiāo lóng
小钻风道：“二大王身高三丈，卧蚕眉，丹凤眼，美人声，匾担牙，鼻似蛟龙。
ruò yú rén zhēng dòu zhǐ xiāo yī bí zi juǎn qù jiù shì tiě bèi tóng shēn yě jiù hún wáng pò sàng
若与人争斗，只消一鼻子卷去，就是铁背铜身，也就魂亡魄丧！
xíng zhě dào bí zi juǎn rén de yāo jīng yě hǎo ná
”行者道：“鼻子卷人的妖精也好拿。
yòu yīng shēng dào sān dài wáng yě yǒu jǐ duō shǒu duàn
”又应声道：“三大王也有几多手段？
xiǎo zuān fēng dào wǒ sān dài wáng bú shì fán jiān zhī guài wù míng hào yún chéng wàn lǐ péng xíng dòng shí tuán fēng yùn hǎi zhèn běi tú nán
”小钻风道：“我三大王不是凡间之怪物，名号云程万里鹏，行动时，抟风运海，振北图南。
suí shēn yǒu yī jiàn r bǎo bèi huàn zuò yīn yáng èr qì píng
随身有一件儿宝贝，唤做阴阳二气瓶。
jiǎ ruò shì bǎ rén zhuāng zài píng zhōng yī shí sān kè huà wèi jiāng shuǐ
假若是把人装在瓶中，一时三刻，化为浆水。
xíng zhě tīng shuō xīn zhōng àn jīng dào yāo mó dào yě bù pà zhǐ shì zǐ xì fáng tā píng r
”行者听说，心中暗惊道：“妖魔倒也不怕，只是仔细防他瓶儿。
yòu yīng shēng dào sān gè dài wáng de běn shì nǐ dào yě shuō de bù chà yǔ wǒ zhī dào de yí yàng
”又应声道：“三个大王的本事，你倒也说得不差，与我知道的一样。
dàn zhǐ shì nà gè dài wáng yào chī táng sēng li
但只是那个大王要吃唐僧哩？
xiǎo zuān fēng dào zhǎng guān nǐ bù zhī dào
”小钻风道：“长官，你不知道？
xíng zhě hè dào wǒ bǐ nǐ bù zhī xiē ér
”行者喝道：“我比你不知些儿！
yīn kǒng rǔ děng bù zhī dǐ xì fēn fù wǒ lái zhe shí pán wèn nǐ li
因恐汝等不知底细，吩咐我来着实盘问你哩！
xiǎo zuān fēng dào wǒ dà dà wáng yǔ èr dài wáng jiǔ zhù zài shī tuo lǐng shī tuo dòng
”小钻风道：“我大大王与二大王久住在狮驼岭狮驼洞。
sān dài wáng bù zài zhè lǐ zhù tā yuán zhù chù lí cǐ xi xià yǒu sì bǎi lǐ yuǎn jìn
三大王不在这里住，他原住处离此西下有四百里远近。
nà xiāng yǒu zuò chéng huàn zuò shī tuo guó
那厢有座城，唤做狮驼国。
tā wǔ bǎi nián qián chī le zhè chéng guó wáng jí wén wǔ guān liáo mǎn chéng dà xiǎo nán nǚ yě jǐn bèi tā chī le gàn jìng yīn cǐ shàng duó le tā de jiāng shān rú jīn jìn shì xiē yāo guài
他五百年前吃了这城国王及文武官僚，满城大小男女也尽被他吃了干净，因此上夺了他的江山，如今尽是些妖怪。
bù zhī nà yī nián dǎ tīng de dōng tǔ táng cháo chà yí gè sēng rén qù xī tiān qǔ jīng shuō nà táng sēng nǎi shí shì xiū xíng de hǎo rén yǒu rén chī tā yí kuài ròu jiù yán shòu cháng shēng bù lǎo
不知那一年打听得东土唐朝差一个僧人去西天取经，说那唐僧乃十世修行的好人，有人吃他一块肉，就延寿长生不老。
zhǐ yīn pà tā yí gè tú dì sūn xíng zhě shí fēn lì hài zì jiā yí gè nán wéi jìng lái cǐ chù yǔ wǒ zhè liǎng gè dài wáng jié wèi xiōng dì hé yì tóng xīn dǎ huǒ er zhuō nà gè táng sēng yě
只因怕他一个徒弟孙行者十分利害，自家一个难为，径来此处与我这两个大王结为兄弟，合意同心，打伙儿捉那个唐僧也。
xíng zhě wén yán xīn zhōng dà nù dào
”行者闻言，心中大怒道：
zhè po mó shí fēn wú lǐ
“这泼魔十分无礼！
wǒ bǎo táng sēng chéng zhèng guǒ tā zěn me suàn jì yào chī wǒ de rén
我保唐僧成正果，他怎么算计要吃我的人！
hèn yī shēng yǎo xiǎng gāng yá chè chū tiě bàng tiào xià gāo fēng bǎ gùn zi wàng xiǎo yāo tóu shàng yà le yī yà kě lián jiù yà de xiàng yí gè ròu tuó
”恨一声，咬响钢牙，掣出铁棒，跳下高峰，把棍子望小妖头上砑了一砑，可怜，就砑得象一个肉陀！
zì jiā jiàn le yòu bù rěn dào
自家见了，又不忍道：
yí
“咦！
tā dǎo shì gè hǎo yì bǎ xiē jiā cháng huà r dōu yǔ wǒ shuō le wǒ zěn me què zhè yī xià zǐ jiù jié guǒ le tā
他倒是个好意，把些家常话儿都与我说了，我怎么却这一下子就结果了他？
yě bà yě bà zuǒ yòu shì zuǒ yòu
也罢也罢，左右是左右！
hǎo dà shèng zhǐ wèi shī fu zǔ lù mò nài hé gàn chū zhè jiàn shì lái
”好大圣，只为师父阻路，没奈何干出这件事来。
jiù bǎ tā pái er jiě xià
就把他牌儿解下，
dài zài zì jiā yāo lǐ
带在自家腰里，
jiāng lìng zì qí qián zài bèi shàng
将“令”字旗掮在背上，
yāo jiān guà le líng
腰间挂了铃，
shǒu lǐ qiāo zhe bāng zi
手里敲着梆子，
yíng fēng niǎn gè jué
迎风捻个诀，
kǒu lǐ niàn gè zhòu yǔ
口里念个咒语，
yáo shēn yī biàn
摇身一变，
biàn de jiù xiàng xiǎo zuān fēng mú yàng
变的就象小钻风模样，
yè huí bù
拽回步，
jìng zhuǎn jiù lù
径转旧路，
zhǎo xún dòng fǔ
找寻洞府，
qù dǎ tàn nà sān gè lǎo yāo mó de xū shí
去打探那三个老妖魔的虚实。
zhè zhèng shì qiān bān biàn huà měi hóu wáng wàn yàng téng nà zhēn běn shì
这正是：千般变化美猴王，万样腾那真本事。
chuǎng rù shēn shān yī zhe jiù lù zhèng zǒu chù hū tīng dé rén hǎn mǎ sī zhī shēng jí jǔ mù guān zhī yuán lái shì shī tuo dòng kǒu yǒu wàn shù xiǎo yāo pái liè zhe qiāng dāo jiàn jǐ qí zhì jīng máo
闯入深山，依着旧路正走处，忽听得人喊马嘶之声，即举目观之，原来是狮驼洞口有万数小妖排列着枪刀剑戟，旗帜旌旄。
zhè dà shèng xīn zhōng àn xǐ dào li cháng gēng zhī yán zhēn shì bù wàng
这大圣心中暗喜道：“李长庚之言，真是不妄！
zhēn shì bù wàng
真是不妄！
yuán lái zhè bǎi liè de yǒu xiē lù shù èr bǎi wǔ shí míng zuò yī dà duì wu
原来这摆列的有些路数：二百五十名作一大队伍。
tā zhī jiàn yǒu sì shí míng zá cǎi zhǎng qí yíng fēng luàn wǔ jiù zhī yǒu wàn míng rén mǎ què yòu zì chuāi zì dù dào
他只见有四十名杂彩长旗，迎风乱舞，就知有万名人马，却又自揣自度道：
lǎo sūn biàn zuò xiǎo zuān fēng zhè yī jìn qù nà lǎo mó ruò wèn wǒ xún shān de huà wǒ bì suí jī dā yìng
“老孙变作小钻风，这一进去，那老魔若问我巡山的话，我必随机答应。
tǎng huò yī shí yán yǔ chā é rèn de wǒ a zěn shēng tuō tǐ
倘或一时言语差讹，认得我啊，怎生脱体？
jiù yào wǎng wài pǎo shí nà huǒ bǎ mén de dǎng zhù rú hé chū de mén qù
就要往外跑时，那伙把门的挡住，如何出得门去？
yào ná dòng lǐ yāo wáng bì xiān chú le mén qián zhòng guài
要拿洞里妖王，必先除了门前众怪！
nǐ dào tā zěn me chú de zhòng guài
”你道他怎么除得众怪？
hǎo dà shèng xiǎng zhe nà lǎo mó bù céng yǔ wǒ huì miàn jiù zhī wǒ lǎo sūn de míng tóu wǒ qiě yǐ zhe wǒ de zhè gè míng tóu zhàng zhe wēi fēng shuō xiē dà huà xià tā yī xià kàn
好大圣想着：“那老魔不曾与我会面，就知我老孙的名头，我且倚着我的这个名头，仗着威风，说些大话，吓他一吓看。
guǒ rán zhōng tǔ zhòng sēng yǒu yuán yǒu fèn qǔ de jīng huí zhè yī qù zhǐ xiāo wǒ jǐ jù yīng xióng zhī yán jiù xià tuì nà mén qián ruò gān zhī guài
果然中土众僧有缘有分，取得经回，这一去，只消我几句英雄之言，就吓退那门前若干之怪；
jiǎ ruò zhòng sēng wú yuán wú fēn qǔ bù dé zhēn jīng a jiù shì zòng rán shuō de lián huā xiàn yě chú bù dé xī fāng dòng wài jīng
假若众僧无缘无分，取不得真经啊，就是纵然说得莲花现，也除不得西方洞外精。
xīn wèn kǒu kǒu wèn xīn sī liang cǐ jì qiāo zhe bāng yáo zhe líng jìng zhí chuǎng dào shī tuo dòng kǒu zǎo bèi qián yíng shàng xiǎo yāo dǎng zhù dào xiǎo zuān fēng lái le
”心问口，口问心，思量此计，敲着梆，摇着铃，径直闯到狮驼洞口，早被前营上小妖挡住道：“小钻风来了？
xíng zhě bù yīng dī zhe tóu jiù zǒu
”行者不应，低着头就走。
zǒu zhì èr céng yíng lǐ yòu bèi xiǎo yāo chě zhù dào
走至二层营里，又被小妖扯住道：
xiǎo zuān fēng lái le
“小钻风来了？
xíng zhě dào lái le
”行者道：“来了。
zhòng yāo dào nǐ jīn zǎo xún fēng qù kě zēng zhuàng jiàn shèn me sūn xíng zhě me
”众妖道：“你今早巡风去，可曾撞见甚么孙行者么？
xíng zhě dào zhuàng jiàn de zhèng zài nà lǐ mó káng zi li
”行者道：“撞见的，正在那里磨扛子哩。
zhòng yāo hài pà dào tā zěn me gè mú yàng
众妖害怕道：“他怎么个模样？
mó shèn me káng zi
磨甚么扛子？
xíng zhě dào tā dūn zài nà jiàn biān hái shì gè kāi lù shén
”行者道：“他蹲在那涧边，还似个开路神；
ruò zhàn qǐ lái hǎo dào yǒu shí shù zhàng zhǎng
若站起来，好道有十数丈长！
shǒu lǐ ná zhe yī tiáo tiě bàng jiù shì wǎn lái cū xì de yī gēn dà káng zi zài nà shí yá shàng chāo yī bǎ shuǐ mó yī mó kǒu lǐ yòu niàn zhe káng zi a
手里拿着一条铁棒，就似碗来粗细的一根大扛子，在那石崖上抄一把水，磨一磨，口里又念着：“扛子啊！
zhè yī xiàng bù céng ná nǐ chū lái xiǎn xiǎn shén tōng zhè yī qù jiù yǒu shí wàn yāo jīng yě dōu tì wǒ dǎ sǐ
这一向不曾拿你出来显显神通，这一去就有十万妖精，也都替我打死！
děng wǒ shā le nà sān gè mó tóu jì nǐ
等我杀了那三个魔头祭你！
tā yào mó de míng liǎo xiān dǎ sǐ nǐ mén qián yī wàn jīng li
他要磨得明了，先打死你门前一万精哩！
nèi xiē xiǎo yāo wén de cǐ yán yī gè gè xīn jīng dǎn zhàn hún sàn pò fēi
”那些小妖闻得此言，一个个心惊胆战，魂散魄飞。
xíng zhě yòu dào liè wèi nà táng sēng de ròu yě bù duō jǐ jīn yě fēn bú dào wǒ chù wǒ men tì tā dǐng zhè gè gāng zěn de
行者又道：“列位，那唐僧的肉也不多几斤，也分不到我处，我们替他顶这个缸怎的！
bù rú wǒ men gè zì sàn yī sàn ba
不如我们各自散一散罢。
zhòng yāo dōu dào shuō de shì wǒ men gè zì gù mìng qù lái
”众妖都道：“说得是，我们各自顾命去来。
jiǎ ruò shì xiē jūn mín rén děng fú le shèng huà jiù sǐ yě bù gǎn zǒu
”假若是些军民人等，服了圣化，就死也不敢走。
yuán lái cǐ bèi dōu shì xiē láng chóng hǔ bào zǒu shòu fēi qín wū de yī shēng dōu hōng rán ér qù le
原来此辈都是些狼虫虎豹，走兽飞禽，呜的一声都哄然而去了。
zhè gè dào bù xiàng sūn dà shèng jǐ jù pù tóu huà què jiù rú chu gē shēng chuī sàn le bā qiān bīng
这个倒不象孙大圣几句铺头话，却就如楚歌声吹散了八千兵！
xíng zhě àn zì xǐ dào hǎo le
行者暗自喜道：“好了！
lǎo yāo shì sǐ le
老妖是死了！
wén yán jiù zǒu zěn gǎn dí miàn xiāng féng
闻言就走，怎敢觌面相逢？
zhè jìn qù hái shì cǐ yán fāng hǎo
这进去还似此言方好；
ruò shuō chà le cái zhè huǒ xiǎo yāo yǒu yī liǎng gè dào zǒu jìn qù tīng jiàn què bù zǒu le fēng xùn
若说差了，才这伙小妖有一两个倒走进去听见，却不走了风讯？
nǐ kàn tā cún xīn lái gǔ dòng zhàng dǎn rù shēn mén
”你看他存心来古洞，仗胆入深门。
bì jìng bù zhī jiàn nà gè lǎo mó tóu yǒu shèn jí xiōng qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟不知见那个老魔头有甚吉凶，且听下回分解——