第八十三回 — 西游记 — 吴承恩

xīn yuán shí de dān tóu chà nǚ hái guī běn xìng

心猿识得丹头姹女还归本性

què shuō sān zàng zhe yāo jīng sòng chū dòng wài shā hé shàng jìn qián wèn yuē shī fu chū lái shī xiōng hé zài

却说三藏着妖精送出洞外，沙和尚近前问曰：“师父出来，师兄何在？

bā jiè dào tā yǒu suàn jì bì dìng tiē huàn shī fu chū lái yě

”八戒道：“他有算计，必定贴换师父出来也。

sān zàng yòng shǒu zhǐ zhe yāo jīng dào nǐ shī xiōng zài tā dù lǐ li

”三藏用手指着妖精道：“你师兄在他肚里哩。

bā jiè xiào dào yān zāng shā rén

”八戒笑道：“腌脏杀人！

zài dù lǐ zuò shèn

在肚里做甚？

chū lái ba

出来罢！

xíng zhě zài lǐ biān jiào dào zhāng kāi kǒu děng wǒ chū lái

”行者在里边叫道：“张开口，等我出来！

nà guài zhēn gè bǎ kǒu zhāng kāi

”那怪真个把口张开。

xíng zhě biàn de xiǎo xiǎo de zài yān hóu zhī nèi zhèng yù chū lái yòu kǒng tā wú lǐ lái yǎo jí jiāng tiě bàng qǔ chū chuī kǒu xiān qì jiào biàn

行者变得小小的，-在咽喉之内，正欲出来，又恐他无理来咬，即将铁棒取出，吹口仙气，叫“变！

biàn zuò gè zǎo hé dīng r chēng zhù tā de shàng è zi bǎ shēn yī zòng tiào chū kǒu wài jiù bǎ tiě bàng shùn shǒu dài chū bǎ yāo yī gōng hái shì yuán shēn fǎ xiàng jǔ qǐ bàng lái jiù dǎ

变作个枣核钉儿，撑住他的上腭子，把身一纵跳出口外，就把铁棒顺手带出，把腰一躬，还是原身法象，举起棒来就打。

nà yāo jīng yě suí shǒu qǔ chū liǎng kǒu bǎo jiàn dīng dāng jià zhù

那妖精也随手取出两口宝剑，丁当架住。

liǎng gè zài shān tóu shàng zhè chǎng hǎo shā

两个在山头上这场好杀：

shuāng wǔ jiàn fēi dāng miàn jià jīn gū bàng qǐ zhào tóu lái

双舞剑飞当面架，金箍棒起照头来。

yí gè shì tiān shēng hóu zhǔ xīn yuán tǐ yí gè shì dì chǎn jīng líng chà nǚ hái

一个是天生猴属心猿体，一个是地产精灵姹女骸。

tā liǎng gè hèn chōng huái xǐ chù shēng chóu dà huì gāi

他两个，恨冲怀，喜处生仇大会垓。

nà gè yào qǔ yuán yáng chéng pèi ǒu zhè gè yào zhàn chún yīn jié shèng tāi

那个要取元阳成配偶，这个要战纯陰结圣胎。

那个要取元阳成配偶，这个要战纯阴结圣胎。

bàng jǔ yì tiān hán wù màn jiàn yíng mǎn de hēi chén shāi

棒举一天寒雾漫，剑迎满地黑尘筛。

yīn zhǎng lǎo bài rú lái hèn kǔ xiāng zhēng xiǎn dà cái shuǐ huǒ bù tóu mǔ dào sǔn yīn yáng nán hé gè fēn kāi

因长老，拜如来，恨苦相争显大才，水火不投母道损，陰阳难合各分开。

因长老，拜如来，恨苦相争显大才，水火不投母道损，阴阳难合各分开。

liǎng jiā dòu ba duō shí jié dì dòng shēn yáo shù mù cuī

两家斗罢多时节，地动山摇树木摧。

bā jiè jiàn tā men dǔ dòu kǒu lǐ xù xù dāo dāo fǎn hèn xíng zhě zhuǎn shēn duì shā sēng dào

八戒见他们赌斗，口里絮絮叨叨，返恨行者，转身对沙僧道：

xiōng dì shī xiōng hú chán

“兄弟，师兄胡缠！

cái zǐ zài tā dù lǐ lún qǐ quán lái sòng tā yí gè mǎn dù hóng bā kāi dù pí zuān chū lái què bù liǎo zhàng

才子在他肚里，轮起拳来，送他一个满肚红，扒开肚皮钻出来，却不了帐？

zěn me yòu cóng tā kǒu lǐ chū lái què yǔ tā zhēng zhàn ràng tā zhè děng chāng kuáng

怎么又从他口里出来，却与他争战，让他这等猖狂！

shā sēng dào zhèng shì què yě kuī le shī xiōng shēn dòng zhōng jiù chū shī fu fǎn yòu yǔ yāo jīng sī zhàn

”沙僧道：“正是，却也亏了师兄深洞中救出师父，返又与妖精厮战。

qiě qǐng shī fu zì jiā zuò zhe wǒ hé nǐ gè chí bīng qì zhù zhù dà gē dǎ dǎo yāo jīng qù lái

且请师父自家坐着，我和你各持兵器，助助大哥，打倒妖精去来。

bā jiè bǎi shǒu dào bù bù bù

”八戒摆手道：“不，不，不！

tā yǒu shén tōng wǒ men bù jì

他有神通，我们不济。

shā sēng dào shuō nà lǐ huà

”沙僧道：“说那里话！

dōu shì dà jiā yǒu yì zhī shì suī shuō bù jì què yě fàng pì tiān fēng

都是大家有益之事，虽说不济，却也放屁添风。

nà dāi zi yī shí xīng fā chè le dīng bǎ jiào shēng qù lái

”那呆子一时兴发，掣了钉钯，叫声“去来！

tā liǎng gè bù gù shī fu yī yōng jià fēng gǎn shàng jǔ dīng bǎ shǐ bǎo zhàng wàng yāo jīng luàn dǎ

”他两个不顾师父，一拥驾风赶上，举钉钯，使宝杖，望妖精乱打。

nà yāo jīng zhàn xíng zhě yí gè yǐ shì bù néng yòu jiàn tā èr rén zěn shēng dǐ dí jí huí tóu chóu shēn jiù zǒu

那妖精战行者一个已是不能，又见他二人，怎生抵敌，急回头怞身就走。

xíng zhě hè dào xiōng dì men gǎn shàng

行者喝道：“兄弟们赶上！

nà yāo jīng jiàn tā men gǎn de jǐn jí jiāng yòu jiǎo shàng huā xié tuō xià lái chuī kǒu xiān qì niàn gè zhòu yǔ jiào biàn

”那妖精见他们赶得紧，即将右脚上花鞋脱下来，吹口仙气，念个咒语，叫“变！

jí biàn zuò běn shēn mú yàng shǐ liǎng kǒu jiàn wǔ jiāng lái jiāng shēn yī huǎng huà yī zhèn qīng fēng jìng zhí huí qù

”即变作本身模样，使两口剑舞将来，将身一幌，化一阵清风，径直回去。

zhè fān yě zhǐ shuō zhàn tā men bù guò gù mìng ér huí qǐ zhī yòu yǒu zhè bān yàng shì

这番也只说战他们不过，顾命而回，岂知又有这般样事！

yě shì sān zàng zāi xīng wèi tuì tā dào le dòng mén qián pái lóu xià què jiàn táng sēng zài nà lǐ dú zuò tā jiù jìn qián yī bǎ bào zhù qiǎng le xíng lǐ yǎo duàn jiāng shéng lián rén hé mǎ fù yòu shè jiāng jìn qù bù tí

也是三藏灾星未退：他到了洞门前牌楼下，却见唐僧在那里独坐，他就近前一把抱住，抢了行李，咬断缰绳，连人和马，复又摄将进去不题。

qiě shuō bā jiè shǎn gè kōng yī bǎ bǎ yāo jīng dǎ luò de nǎi shì yī zhī huā xié

且说八戒闪个空，一钯把妖精打落地，乃是一只花鞋。

xíng zhě kàn jiàn dào nǐ zhè liǎng gè dāi zi

行者看见道：“你这两个呆子！

kàn zhe shī fu bà le shuí yào nǐ lái bāng shèn me gōng

看着师父罢了，谁要你来帮甚么功！

bā jiè dào shā hé shàng rú hé me

”八戒道：“沙和尚，如何么！

wǒ shuō mò lái

我说莫来。

zhè hóu zi hǎo de yǒu xiē jiā nǎo fēng wǒ men tì tā jiàng le yāo guài fǎn luò de tā shēng bào yuàn

这猴子好的有些夹脑风，我们替他降了妖怪，返落得他生报怨！

xíng zhě dào zài nà lǐ jiàng le yāo guài

”行者道：“在那里降了妖怪？

nà yāo guài zuó rì yǔ wǒ zhàn shí shǐ le yí gè yí xié jì hōng le

那妖怪昨日与我战时，使了一个遗鞋计哄了。

nǐ men zǒu le bù zhī shī fu rú hé wǒ men kuài qù kàn kàn

你们走了，不知师父如何，我们快去看看！

sān rén jí huí lái guǒ rán méi le shī fu lián xíng lǐ bái mǎ yī bìng wú zōng

”三人急回来，果然没了师父，连行李白马一并无踪。

huāng de gè bā jiè liǎng tóu luàn pǎo shā sēng qián hòu gēn xún sūn dà shèng yì xīn jiāo xìng zào

慌得个八戒两头乱跑，沙僧前后跟寻，孙大圣亦心焦性燥。

zhèng xún mì chù zhī jiàn nà lù páng biān xié zhe bàn jié r jiāng shéng

正寻觅处，只见那路旁边斜-着半截儿缰绳。

tā yī bǎ ná qǐ zhǐ bú zhù yǎn zhōng liú lèi fàng shēng jiào dào shī fu a

他一把拿起，止不住眼中流泪，放声叫道：“师父啊！

wǒ qù shí cí bié rén hé mǎ huí lái zhī jiàn zhèi xiē shéng

我去时辞别人和马，回来只见这些绳！

zhèng shì nà jiàn ān sī jùn mǎ dī lèi xiǎng qīn rén

”正是那见鞍思俊马，滴泪想亲人。

bā jiè jiàn tā chuí lèi rěn bu zhù yǎng tiān dà xiào

八戒见他垂泪，忍不住仰天大笑。

xíng zhě mà dào nǐ zhè gè bèn huò

行者骂道：“你这个夯货！

yòu shì yào sàn huǒ li

又是要散火哩！

bā jiè yòu xiào dào gē a bú shì zhè huà shī fu yí dìng yòu bèi yāo jīng shè jìn dòng qù le

”八戒又笑道：“哥啊，不是这话，师父一定又被妖精摄进洞去了。

cháng yán dào shì wú sān bù chéng nǐ jìn dòng liǎng zāo le zài jìn qù yī zāo guǎn qíng jiù chū shī fu lái yě

常言道，事无三不成，你进洞两遭了，再进去一遭，管情救出师父来也。

xíng zhě kāi le yǎn lèi dào yě bà dào cǐ dì wèi shì bù róng jǐ wǒ hái jìn qù

”行者揩了眼泪道：“也罢，到此地位，势不容己，我还进去。

nǐ liǎng gè méi le xíng lǐ mǎ pǐ dān xīn què hǎo shēng bǎ shǒu dòng kǒu

你两个没了行李马匹耽心，却好生把守洞口。

hǎo dà shèng jí zhuǎn shēn tiào rù lǐ miàn bù shī biàn huà jiù jiāng běn shēn fǎ xiāng

好大圣，即转身跳入里面，不施变化，就将本身法相。

zhēn gè shì gǔ guài bié sāi xīn lǐ qiáng zì xiǎo wèi guài shén lì zhuàng

真个是：古怪别腮心里强，自小为怪神力壮。

gāo dī miàn sài mǎ ān qiáo yǎn fàng jīn guāng rú huǒ liàng

高低面赛马鞍鞒，眼放金光如火亮。

hún shēn máo yìng shì gāng zhēn hǔ pí qún xì míng huā xiǎng

浑身毛硬似钢针，虎皮裙系明花响。

shàng tiān zhuàng sàn wàn yún fēi xià hǎi hùn qǐ qiān céng làng

上天撞散万云飞，下海混起千层浪。

dàng tiān yǐ lì dǎ tiān wáng dǎng tuì shí wàn bā qiān jiāng

当天倚力打天王，挡退十万八千将。

guān fēng dà shèng měi hóu jīng shǒu zhōng guàn shǐ jīn gū bàng

官封大圣美猴精，手中惯使金箍棒。

jīn rì xī tiān rèn xiǎn néng fù lái dòng nèi fú sān zàng

今日西天任显能，复来洞内扶三藏。

nǐ kàn tā tíng zhù yún guāng jìng dào le yāo jīng zhái wài jiàn nà mén lóu mén guān le bù fēn hǎo dǎi lún tiě bàng yī xià dǎ kāi chuǎng jiàng jìn qù

你看他停住云光，径到了妖精宅外，见那门楼门关了，不分好歹，轮铁棒一下打开，闯将进去。

nà lǐ biān jìng qiāo qiāo quán wú rén jì dōng láng xià bú jiàn táng sēng tíng zi shàng zhuō yǐ yǔ gè chù jiā huǒ yī jiàn yě wú

那里边静悄悄，全无人迹，东廊下不见唐僧，亭子上桌椅与各处家火，一件也无。

yuán lái tā de dòng lǐ zhōu wéi yǒu sān bǎi yú lǐ yāo jīng kē xué shén duō

原来他的洞里周围有三百余里，妖精窠袕甚多。

qián fān shè táng sēng zài cǐ bèi xíng zhě xún zhe jīn fān shè le yòu pà xíng zhě lái xún dāng shí bān le bù zhī qù xiàng

前番摄唐僧在此，被行者寻着，今番摄了，又怕行者来寻，当时搬了，不知去向。

nǎo de zhè xíng zhě diē jiǎo chuí xiōng fàng shēng gāo jiào dào shī fu a

恼得这行者跌脚捶胸，放声高叫道：“师父啊！

nǐ shì gè huì qì zhuǎn chéng de táng sān zàng zāi yāng zhù jiù de qǔ jīng sēng

你是个晦气转成的唐三藏，灾殃铸就的取经僧！

ǎi

噫！

zhè tiáo lù qiě shì zǒu shú le rú hé bù zài

这条路且是走熟了，如何不在？

què jiào lǎo sūn nà lǐ xún zhǎo yě

却教老孙那里寻找也！

zhèng zì yāo he bào zào zhī jiān hū wén dé yī zhèn xiāng yān pū bí tā huí le xìng dào zhè xiāng yān shì cóng hòu miàn piāo chū xiǎng shì zài hòu tou li

”正自吆喝爆燥之间，忽闻得一阵香烟扑鼻，他回了性道：“这香烟是从后面飘出，想是在后头哩。

yè kāi bù tí zhe tiě bàng zǒu jiāng jìn qù kàn shí yě bú jiàn dòng jìng

”拽开步，提着铁棒，走将进去看时，也不见动静。

zhī jiàn yǒu sān jiān dǎo zuò r jìn hòu bì què pù yī zhāng lóng tūn kǒu diāo qī gòng zhuō zhuō shàng yǒu yí gè dà liú jīn xiāng lú lú nèi yǒu xiāng yān fù yù

只见有三间倒坐儿，近后壁却铺一张龙吞口雕漆供桌，桌上有一个大流金香炉，炉内有香烟馥郁。

nà shàng miàn gōng yǎng zhe yí gè dà jīn zì pái pái shàng xiě zhe zūn fù lǐ tiān wáng zhī wèi lüè cì xiē ér xiě zhe zūn xiōng né zhā sān tài zi wèi

那上面供养着一个大金字牌，牌上写着“尊父李天王之位”，略次些儿写着“尊兄哪吒三太子位”。

xíng zhě jiàn le mǎn xīn huān xǐ yě bù qù sōu yāo guài zhǎo táng sēng bǎ tiě bàng niǎn zuò gè xiù huā zhēn r zài ěr duǒ lǐ lún kāi shǒu bǎ nà pái zi bìng xiāng lú ná jiāng qǐ lái fǎn yún guāng jìng chū mén qù

行者见了满心欢喜，也不去搜妖怪找唐僧，把铁棒捻作个绣花针儿，-在耳朵里，轮开手，把那牌子并香炉拿将起来，返云光，径出门去。

zhì dòng kǒu xī xī hā hā xiào shēng bù jué

至洞口，唏唏哈哈，笑声不绝。

bā jiè shā sēng tīng jiàn chè fàng dòng kǒu yíng zhe xíng zhě dào gē ge zhè děng huān xǐ xiǎng shì jiù chū shī fu yě

八戒沙僧听见，掣放洞口，迎着行者道：“哥哥这等欢喜，想是救出师父也？

xíng zhě xiào dào bù xiāo wǒ men jiù zhǐ wèn zhè pái zi yào rén

”行者笑道：“不消我们救，只问这牌子要人。

bā jiè dào gē a zhè pái zi bú shì yāo jīng yòu bú huì shuō huà zěn me wèn tā yào rén

”八戒道：“哥啊，这牌子不是妖精，又不会说话，怎么问他要人？

xíng zhě fàng zài dì xià dào

”行者放在地下道：

nǐ men kàn

“你们看！

shā sēng jìn qián kàn shí shàng xiě zhe zūn fù lǐ tiān wáng zhī wèi zūn xiōng né zhā sān tài zi wèi

”沙僧近前看时，上写着“尊父李天王之位”、“尊兄哪吒三太子位”。

shā sēng dào cǐ yì hé yě

沙僧道：“此意何也？

xíng zhě dào zhè shì nà yāo jīng jiā gōng yǎng de

”行者道：“这是那妖精家供养的。

wǒ chuǎng rù tā zhù jū zhī suǒ jiàn rén jī jù wú wéi yǒu cǐ pái

我闯入他住居之所，见人迹俱无，惟有此牌。

xiǎng shì lǐ tiān wáng zhī nǚ sān tài zi zhī mèi sī fán xià jiè jiǎ bàn yāo xié jiāng wǒ shī fù shè qù

想是李天王之女，三太子之妹，思凡下界，假扮妖邪，将我师父摄去。

bù wèn tā yào rén què wèn shuí yào

不问他要人，却问谁要？

nǐ liǎng gè qiě zài cǐ bǎ shǒu děng lǎo sūn zhí cǐ pái wèi jìng shàng tiān táng yù dì qián gào gè yù zhuàng jiào tiān wáng yé ér men hái wǒ shī fù

你两个且在此把守，等老孙执此牌位，径上天堂玉帝前告个御状，教天王爷儿们还我师父。

bā jiè dào

”八戒道：

gē a cháng yán dào gào rén sǐ zuì de sǐ zuì xū shì lǐ shùn fāng kě wèi zhī

“哥啊，常言道，告人死罪得死罪，须是理顺，方可为之。

kuàng yù zhuàng yòu qǐ shì kě qīng yì gào de

况御状又岂是可轻易告的？

nǐ qiě yǔ wǒ shuō zěn de gào tā

你且与我说，怎的告他？

xíng zhě xiào dào wǒ yǒu zhǔ zhāng wǒ bǎ zhè pái wèi xiāng lú zuò gè zhèng jiàn lìng wài zài bèi zhǐ zhuàng ér

”行者笑道：“我有主张，我把这牌位香炉做个证见，另外再备纸状儿。

bā jiè dào

”八戒道：

zhuàng ér shàng zěn me xiě

“状儿上怎么写？

nǐ qiě niàn niàn wǒ tīng

你且念念我听。

xíng zhě dào gào zhuàng rén sūn wù kōng nián jiǎ zài dié xì dōng tǔ táng cháo xī tiān qǔ jīng sēng táng sān zàng tú dì

”行者道：“告状人孙悟空，年甲在牒，系东土唐朝西天取经僧唐三藏徒弟。

gào wèi jiǎ yāo shè xiàn rén kǒu shì

告为假妖摄陷人口事。

jīn yǒu tuō tǎ tiān wáng lǐ jìng tóng nán né zhā tài zǐ guī mén bù jǐn zǒu chū qīn nǚ zài xià fāng xiàn kōng shān wú dǐ dòng biàn huà yāo xié mí hài rén mìng wú shù

今有托塔天王李靖同男哪吒太子，闺门不谨，走出亲女，在下方陷空山无底洞变化妖邪，迷害人命无数。

jīn jiāng wú shī shè xiàn qū suì zhī suǒ miǎo wú xún chù

今将吾师摄陷曲邃之所，渺无寻处。

ruò bù zhuàng gào qiè sī yī fù zǐ bù rén gù zòng nǚ shì chéng jīng hài zhòng

若不状告，切思伊父子不仁，故纵女氏成精害众。

fú qǐ lián zhǔn xíng jū zhì àn shōu yá jiù shī míng zhèng qí zuì shēn wéi ēn biàn

伏乞怜准，行拘至案，收邪救师，明正其罪，深为恩便。

yǒu cǐ shàng gào

有此上告。

bā jiè shā sēng wén qí yán shí fēn huān xǐ dào gē a gào de yǒu lǐ bì děi shàng fēng

”八戒沙僧闻其言，十分欢喜道：“哥啊，告的有理，必得上风。

qiē xū zǎo lái shāo chí kǒng yāo jīng shāng le shī fu xìng mìng

切须早来，稍迟恐妖精伤了师父性命。

xíng zhě dào wǒ kuài

”行者道：“我快！

wǒ kuài

我快！

duō shí fàn shú shǎo shí chá gǔn jiù huí

多时饭熟，少时茶滚就回。

hǎo dà shèng zhí zhuó zhè pái wèi xiāng lú jiāng shēn yī zòng jià xiáng yún zhí zhì nán tiān mén wài

好大圣，执着这牌位香炉，将身一纵，驾祥云直至南天门外。

shí yǒu bǎ tiān mén de dà lì tiān wáng yǔ hù guó tiān wáng jiàn le xíng zhě yī gè gè dōu kòng bèi gōng shēn bù gǎn lán zǔ ràng tā jìn qù

时有把天门的大力天王与护国天王见了行者，一个个都控背躬身，不敢拦阻，让他进去。

zhí zhì tōng míng diàn xià yǒu zhāng gé xǔ qiū sì dà tiān shī yíng miàn zuò lǐ dào dà shèng hé lái

直至通明殿下，有张葛许邱四大天师迎面作礼道：“大圣何来？

xíng zhě dào yǒu zhǐ zhuàng ér yào gào liǎng gè rén li

”行者道：“有纸状儿，要告两个人哩。

tiān shī chī jīng dào zhè gè lài pí bù zhī yào gào nà gè

”天师吃惊道：“这个赖皮，不知要告那个。

wú nài jiāng tā yǐn rù líng xiāo diàn xià qǐ zòu

”无奈，将他引入灵霄殿下启奏。

méng zhǐ xuān jìn xíng zhě jiàng pái wèi xiāng lú fàng xià cháo shàng lǐ bì jiāng zhuàng zǐ chéng shàng

蒙旨宣进，行者将牌位香炉放下，朝上礼毕，将状子呈上。

gé xiān wēng jiē le pù zài yù àn

葛仙翁接了，铺在御案。

yù dì cóng tóu kàn le jiàn zhè děng zhè děng jí jiāng yuán zhuàng pī zuò shèng zhǐ xuān xī fāng cháng gēng tài bái jīn xīng lǐng zhǐ dào yún lóu gōng xuān tuō tǎ lǐ tiān wáng jiàn jià

玉帝从头看了，见这等这等，即将原状批作圣旨，宣西方长庚太白金星领旨到云楼宫宣托塔李天王见驾。

xíng zhě shàng qián zòu dào wàng tiān zhǔ hǎo shēng chéng zhì bù rán yòu bié shēng shì duān

行者上前奏道：“望天主好生惩治，不然，又别生事端。

yù dì yòu fēn fù yuán gào yě qù

”玉帝又吩咐：“原告也去。

xíng zhě dào lǎo sūn yě qù

”行者道：“老孙也去？

sì tiān shī dào wàn suì yǐ chū le zhǐ yì nǐ kě tóng jīn xīng qù lái

四天师道：“万岁已出了旨意，你可同金星去来。

xíng zhě zhēn gè suí zhe jīn xīng zòng yún tóu zǎo zhì yún lóu gōng

”行者真个随着金星，纵云头早至云楼宫。

yuán lái shì tiān wáng zhù zhái hào yún lóu gōng

原来是天王住宅，号云楼宫。

jīn xīng jiàn gōng mén shǒu yǒu gè tóng zǐ shì lì nà tóng zǐ rèn de jīn xīng jí rù lǐ bào dào tài bái jīn xīng lǎo yé lái le tiān wáng suì chū yíng yà yòu jiàn jīn xīng pěng zhe zhǐ yì jí mìng fén xiāng

金星见宫门首有个童子侍立，那童子认得金星，即入里报道：“太白金星老爷来了，”天王遂出迎迓，又见金星捧着旨意，即命焚香。

jí zhuǎn shēn yòu jiàn xíng zhě gēn rù tiān wáng jí yòu zuò nù

及转身，又见行者跟入，天王即又作怒。

nǐ dào tā zuò nù wèi hé

你道他作怒为何？

dāng nián xíng zhě dà nào tiān gōng shí yù dì céng fēng tiān wáng wèi xiáng mó dà yuán shuài fēng né zhā tài zǐ wèi sān tán hǎi huì zhī shén shuài lǐng tiān bīng shōu xiáng xíng zhě lǚ zhàn bù néng qǔ shèng

当年行者大闹天宫时，玉帝曾封天王为降魔大元帅，封哪吒太子为三坛海会之神，帅领天兵，收降行者，屡战不能取胜。

hái shì wǔ bǎi nián qián bài zhèn de chóu qì yǒu xiē nǎo tā gù cǐ zuò nù

还是五百年前败阵的仇气，有些恼他，故此作怒。

tā qiě rěn bu zhù dào

他且忍不住道：

lǎo cháng gēng nǐ jī de shì shèn me zhǐ yì

“老长庚，你赍得是甚么旨意？

jīn xīng dào shì sūn dà shèng gào nǐ de zhuàng zǐ

”金星道：“是孙大圣告你的状子。

nà tiān wáng běn shì fán nǎo tīng jiàn shuō gè gào zì yī fà léi tíng dà nù dào tā gào wǒ zěn de

”那天王本是烦恼，听见说个“告”字，一发雷霆大怒道：“他告我怎的？

jīn xīng dào gào nǐ jiǎ yāo shè xiàn rén kǒu shì

”金星道：“告你假妖摄陷人口事。

nǐ fén le xiāng qǐng zì jiā kāi dú

你焚了香，请自家开读。

nà tiān wáng qì hū hū de shè le xiāng àn wàng kōng xiè ēn

”那天王气呼呼的设了香案，望空谢恩。

bài bì zhǎn kāi zhǐ yì kàn le yuán lái shì zhè bān zhè bān rú cǐ rú cǐ hèn de tā shǒu pū zhe xiāng àn dào zhè gè hóu tóu

拜毕，展开旨意看了，原来是这般这般，如此如此，恨得他手扑着香案道：“这个猴头！

tā yě cuò gào wǒ le

他也错告我了！

jīn xīng dào qiě xī nù xiàn yǒu pái wèi xiāng lú zài yù qián zuò zhèng shuō shì nǐ qīn nǚ li

”金星道：“且息怒，现有牌位香炉在御前作证，说是你亲女哩。

tiān wáng dào wǒ zhǐ yǒu sān gè ér zi yí gè nǚ ér

”天王道：“我止有三个儿子，一个女儿。

dà xiǎo r míng jīn zhà shì fèng rú lái zuò qián bù hù fǎ

大小儿名金吒，侍奉如来，做前部护法。

èr xiǎo r míng mù chā zài nán hǎi suí guān shì yīn zuò tú dì

二小儿名木叉，在南海随观世音做徒弟。

sān xiǎo r dé míng né zhā zài wǒ shēn biān zǎo wǎn suí cháo hù jià

三小儿得名哪吒，在我身边，早晚随朝护驾。

yī nǚ nián fāng qī suì míng zhēn yīng rén shì shàng wèi shěng de rú hé huì zuò yāo jīng

一女年方七岁，名贞英，人事尚未省得，如何会做妖精！

bù xìn bào chū lái nǐ kàn

不信，抱出来你看。

zhè hóu tóu zhuó shí wú lǐ

这猴头着实无礼！

qiě mò shuō wǒ shì tiān shàng yuán xūn fēng shòu xiān zhǎn hòu zòu zhī zhí jiù shì xià jiè xiǎo mín yě bù kě wū gào

且莫说我是天上元勋，封受先斩后奏之职，就是下界小民，也不可诬告。

lǜ yún wū gào jiā sān děng

律云：诬告加三等。

jiào shǒu xià jiāng fù yāo suǒ bǎ zhè hóu tóu kǔn le

”叫手下：“将缚妖索把这猴头捆了！

nà tíng xià bǎi liè zhe jù líng shén yú dǔ jiāng yào chā xióng shuài yī yōng shàng qián bǎ xíng zhě kǔn le

”那庭下摆列着巨灵神、鱼肚将、药叉雄帅，一拥上前，把行者捆了。

jīn xīng dào lǐ tiān wáng mò chuǎng huò a

金星道：“李天王莫闯祸啊！

wǒ zài yù qián tóng tā lǐng zhǐ yì lái xuān nǐ de rén

我在御前同他领旨意来宣你的人。

nǐ nà suǒ r pō zhòng yī shí kǔn huài tā gé qì

你那索儿颇重，一时捆坏他，阁气。

tiān wáng dào jīn xīng a shì tā zhè děng zhà wěi gào rǎo zěn gāi róng tā

”天王道：“金星啊，似他这等诈伪告扰，怎该容他！

nǐ qiě zuò xia dài wǒ qǔ kǎn yāo dāo kǎn le zhè gè hóu tóu rán hòu yǔ nǐ jiàn jià huí zhǐ

你且坐下，待我取砍妖刀砍了这个猴头，然后与你见驾回旨！

jīn xīng jiàn tā qǔ dāo xīn jīng dǎn zhàn duì xíng zhě dào nǐ gàn shì chà le yù zhuàng kě shì qīng yì gào de

”金星见他取刀，心惊胆战，对行者道：“你干事差了，御状可是轻易告的？

nǐ yě bù fǎng de shí shì zhè bān luàn nòng shāng qí xìng mìng zěn shēng shì hǎo

你也不访的实，似这般乱弄，伤其性命，怎生是好？

xíng zhě quán rán bù jù xiào yín yín de dào lǎo guān ér fàng xīn yī xiē méi shì

”行者全然不惧，笑吟吟的道：“老官儿放心，一些没事。

lǎo sūn de mǎi mài yuán shì zhè děng zuò yí dìng xiān shū hòu yíng

老孙的买卖，原是这等做，一定先输后赢。

shuō bù liǎo tiān wáng lún guò dāo lái wàng xíng zhě pī tóu jiù kǎn

说不了，天王轮过刀来，望行者劈头就砍。

zǎo yǒu nà sān tài zi gǎn shàng qián jiāng zhǎn yāo jiàn jià zhù jiào dào fù wáng xī nù

早有那三太子赶上前，将斩腰剑架住，叫道：“父王息怒。

tiān wáng dà jīng shī sè

”天王大惊失色。

ǎi

噫！

fù jiàn zi yǐ jiàn jià dāo jiù dāng hē tuì zěn me fǎn dà jīng shī sè

父见子以剑架刀，就当喝退，怎么返大惊失色？

yuán lái tiān wáng shēng cǐ zǐ shí tā zuǒ shǒu zhǎng shàng yǒu gè nǎ zì yòu shǒu zhǎng shàng yǒu gè zhà zì gù míng né zhā

原来天王生此子时，他左手掌上有个“哪”字，右手掌上有个“吒”字，故名哪吒。

原来天王生此子时，他左手掌上有个“哪”字，右手掌上有个“咤”字，故名哪吒。

zhè tài zǐ sān cháo r jiù xià hǎi jìng shēn chuǎng huò tà dào shuǐ jīng gōng zhuō zhù jiāo lóng yào chóu jīn wèi tāo zǐ

这太子三朝儿就下海净身闯祸，踏倒水晶宫，捉住蛟龙要怞筋为绦子。

tiān wáng zhī dào kǒng shēng hòu huàn yù shā zhī

天王知道，恐生后患，欲杀之。

né zhā fèn nù jiāng dāo zài shǒu gē ròu hái mǔ tī gǔ hái fù hái le fù jīng mǔ xuè yì diǎn líng hún jìng dào xī fāng jí lè shì jiè gào fú

哪吒奋怒，将刀在手，割肉还母，剔骨还父，还了父精母血，一点灵魂，径到西方极乐世界告佛。

fú zhèng yǔ zhòng pú sà jiǎng jīng zhǐ wén de zhuàng fān bǎo gài yǒu rén jiào dào jiù mìng

佛正与众菩萨讲经，只闻得幢幡宝盖有人叫道：“救命！

fó huì yǎn yī kàn zhī shì né zhā zhī hún jí jiāng bì ǒu wèi gǔ hé yè wèi yī niàn dòng qǐ sǐ huí shēng zhēn yán né zhā suì dé le xìng mìng

”佛慧眼一看，知是哪吒之魂，即将碧藕为骨，荷叶为衣，念动起死回生真言，哪吒遂得了性命。

yùn yòng shén lì fǎ jiàng jiǔ shí liù dòng yāo mó shén tōng guǎng dà hòu lái yào shā tiān wáng bào nà tī gǔ zhī chóu

运用神力，法降九十六洞妖魔，神通广大，后来要杀天王，报那剔骨之仇。

tiān wáng wú nài gào qiú wǒ fú rú lái

天王无奈，告求我佛如来。

rú lái yǐ hé wèi shàng cì tā yī zuò líng lóng tī tòu shè lì zǐ rú yì huáng jīn bǎo tǎ nà tǎ shàng céng céng yǒu fú yàn yàn guāng míng

如来以和为尚，赐他一座玲珑剔透舍利子如意黄金宝塔，那塔上层层有佛，艳艳光明。

huàn né zhā yǐ fú wèi fù jiě shì le yuān chóu

唤哪吒以佛为父，解释了冤仇。

suǒ yǐ chēng wéi tuō tǎ lǐ tiān wáng zhě cǐ yě

所以称为托塔李天王者，此也。

jīn rì yīn xián zài jiā wèi zēng tuō zhe nà tǎ kǒng né zhā yǒu bào chóu zhī yì gù xià gè dà jīng shī sè

今日因闲在家，未曾托着那塔，恐哪吒有报仇之意，故吓个大惊失色。

què jí huí shǒu xiàng tǎ zuò shàng qǔ le huáng jīn bǎo tǎ tuō zài shǒu jiān wèn né zhā dào hái ér nǐ yǐ jiàn jià zhù wǒ dāo yǒu hé huà shuō

却即回手，向塔座上取了黄金宝塔，托在手间问哪吒道：“孩儿，你以剑架住我刀，有何话说？

né zhā qì jiàn kòu tóu dào fù wáng shì yǒu nǚ ér zài xià jiè li

”哪吒弃剑叩头道：“父王，是有女儿在下界哩。

tiān wáng dào hái ér wǒ zhǐ shēng le nǐ zǐ mèi sì gè nà lǐ yòu yǒu gè nǚ ér li

”天王道：“孩儿，我只生了你姊妹四个，那里又有个女儿哩？

né zhā dào fù wáng wàng le nà nǚ ér yuán shì gè yāo jīng sān bǎi nián qián chéng guài zài líng shān tōu shí liǎo rú lái de xiāng huā bǎo zhú rú lái chà wǒ fù zǐ tiān bīng jiāng tā ná zhù

”哪吒道：“父王忘了，那女儿原是个妖精，三百年前成怪，在灵山偷食了如来的香花宝烛，如来差我父子天兵，将他拿住。

ná zhù shí zhī gāi dǎ sǐ rú lái fēn fù dào jī shuǐ yǎng yú zhōng bù diào shēn shān wèi lù wàng cháng shēng dāng shí ráo le tā xìng mìng

拿住时，只该打死，如来吩咐道，积水养鱼终不钓，深山喂鹿望长生，当时饶了他性命。

jī cǐ ēn niàn bài fù wáng wèi fù bài hái ér wèi xiōng zài xià fāng gòng shè pái wèi shì fèng xiāng huǒ

积此恩念，拜父王为父，拜孩儿为兄，在下方供设牌位，侍奉香火。

bù qī tā yòu chéng jīng xiàn hài táng sēng què bèi sūn xíng zhě sōu xún dào cháo xué zhī jiān jiàng pái wèi ná lái jiù zuò míng gào le yù zhuàng

不期他又成精，陷害唐僧，却被孙行者搜寻到巢袕之间，将牌位拿来，就做名告了御状。

cǐ shì jié bài zhī ēn nǚ fēi wǒ tóng bāo zhī qīn mèi yě

此是结拜之恩女，非我同胞之亲妹也。

tiān wáng wén yán sǒng rán jīng yà dào

”天王闻言悚然惊讶道：

hái ér wǒ shí wàng le tā jiào zuò shèn me míng zì

“孩儿，我实忘了，他叫做甚么名字？

tài zǐ dào tā yǒu sān gè míng zì

”太子道：“他有三个名字：

tā de běn shēn chū chù huàn zuò jīn bí bái máo lǎo shǔ jīng

他的本身出处，唤做金鼻白毛老鼠精；

yīn tōu xiāng huā bǎo zhú gǎi míng huàn zuò bàn jié guān yīn

因偷香花宝烛，改名唤做半截观音；

rú jīn ráo tā xià jiè yòu gǎi le huàn zuò de yǒng fū rén shì yě

如今饶他下界，又改了，唤做地涌夫人是也。

tiān wáng què cái xǐng wù fàng xià bǎo tǎ biàn qīn shǒu lái jiě xíng zhě

”天王却才省悟，放下宝塔，便亲手来解行者。

xíng zhě jiù fàng qǐ diāo lái dào

行者就放起刁来道：

nà gè gǎn jiě wǒ

“那个敢解我！

yào biàn lián shéng r tái qù jiàn jià lǎo sūn de guān shì cái yíng

要便连绳儿抬去见驾，老孙的官事才赢！

huāng de tiān wáng shǒu ruǎn tài zǐ wú yán zhòng jiā jiāng wěi wěi ér tuì

”慌得天王手软，太子无言，众家将委委而退。

nà dà shèng dǎ gǔn sā lài zhǐ yào tiān wáng qù jiàn jià

那大圣打滚撒赖，只要天王去见驾。

tiān wáng wú jì kě shī āi qiú jīn xīng shuō gè fāng biàn

天王无计可施，哀求金星说个方便。

jīn xīng dào gǔ rén yún wàn shì cóng kuān

金星道：“古人云，万事从宽。

nǐ gàn shì tè jǐn le xiē ér jiù bǎ tā kǔn zhù yòu yào shā tā

你干事忒紧了些儿，就把他捆住，又要杀他。

zhè hóu zi shì gè yǒu míng de lài pí nǐ rú jīn jiào wǒ zěn de chù

这猴子是个有名的赖皮，你如今教我怎的处！

ruò lùn nǐ lìng láng jiǎng qǐ lái suī shì ēn nǚ bú shì qīn nǚ què yě wǎn qīn yì zhòng bù jū zěn shēng shé biàn nǐ yě yǒu gè zuì míng

若论你令郎讲起来，虽是恩女，不是亲女，却也晚亲义重，不拘怎生折辨，你也有个罪名。

tiān wáng dào lǎo xīng zěn shuō gè fāng biàn jiù méi zuì le

”天王道：“老星怎说个方便，就没罪了。

jīn xīng dào

”金星道：

wǒ yě yào hé jiě nǐ men què zhǐ shì wú qíng kě shuō

“我也要和解你们，却只是无情可说。

tiān wáng xiào dào nǐ bǎ nà zòu zhāo ān shòu guān xián de shì shuō shuo tā yě bà le

”天王笑道：“你把那奏招安授官衔的事说说，他也罢了。

zhēn gè jīn xīng shàng qián jiāng shǒu mō zhe xíng zhě dào dà shèng kàn wǒ báo miàn jiě le shéng hǎo qù jiàn jià

”真个金星上前，将手摸着行者道：“大圣，看我薄面，解了绳好去见驾。

xíng zhě dào lǎo guān ér bù yòng jiě wǒ huì gǔn fǎ yí lù gǔn jiù gǔn dào yě

”行者道：“老官儿，不用解，我会滚法，一路滚就滚到也。

jīn xīng xiào dào nǐ zhè hóu tè rèn guǎ qíng wǒ xī rì yě zēng yǒu xiē ēn yì r dào nǐ nǐ zhèi xiē xiē shì ér jiù bù yī wǒ

”金星笑道：“你这猴忒恁寡情，我昔日也曾有些恩义儿到你，你这些些事儿，就不依我？

xíng zhě dào nǐ yǔ wǒ yǒu shèn ēn yì

行者道：“你与我有甚恩义？

jīn xīng dào nǐ dāng nián zài huā guǒ shān wèi guài fú hǔ xiáng lóng qiáng xiāo sǐ jí jù qún yāo dà sì chāng kuáng shàng tiān yù yào qín nǐ shì lǎo shēn lì zòu jiàng zhǐ zhāo ān bǎ nǐ xuān shàng tiān táng fēng nǐ zuò bì mǎ wēn

”金星道：“你当年在花果山为怪，伏虎降龙，强消死籍，聚群妖大肆猖狂，上天欲要擒你，是老身力奏，降旨招安，把你宣上天堂，封你做弼马温。

nǐ chī le yù dì xian jiǔ hòu yòu zhāo ān yě shì lǎo shēn lì zòu fēng nǐ zuò qí tiān dà shèng

你吃了玉帝仙酒，后又招安，也是老身力奏，封你做齐天大圣。

nǐ yòu bù shǒu běn fèn tōu táo dào jiǔ qiè lǎo jūn zhī dān rú cǐ rú cǐ cái de gè wú miè wú shēng

你又不守本分，偷桃盗酒，窃老君之丹，如此如此，才得个无灭无生。

ruò bù shì wǒ nǐ rú hé dé dào jīn rì

若不是我，你如何得到今日？

xíng zhě dào gǔ rén shuō de hǎo sǐ le mò yǔ lǎo tou er tóng mù gān jìng huì jiē tiāo rén

”行者道：“古人说得好，死了莫与老头儿同墓，干净会揭挑人！

wǒ yě zhǐ shì zuò bì mǎ wēn nào tiān gōng bà le zài wú shén dà shì

我也只是做弼马温，闹天宫罢了，再无甚大事。

yě bà yě bà kàn nǐ lǎo rén jiā miàn pí hái jiào tā zì jǐ lái jiě

也罢，也罢，看你老人家面皮，还教他自己来解。

tiān wáng cái gǎn xiàng qián jiě le fù qǐng xíng zhě zhuó yī shàng zuò yī yī shàng qián shī lǐ

”天王才敢向前，解了缚，请行者着衣上坐，一一上前施礼。

xíng zhě cháo le jīn xīng dào lǎo guān ér hé rú

行者朝了金星道：“老官儿，何如？

wǒ shuō xiān shū hòu yíng mǎi mài r yuán shì zhè děng zuò

我说先输后赢，买卖儿原是这等做。

kuài cuī tā qù jiàn jià mò wù le wǒ de shī fu

快催他去见驾，莫误了我的师父。

jīn xīng dào mò máng nòng le zhè yī huì yě chī chuí chá r qù

”金星道：“莫忙，弄了这一会，也吃锤茶儿去。

xíng zhě dào nǐ chī tā de chá shòu tā de sī mài fàng fàn rén qīng màn shèng zhǐ nǐ de hé zuì

”行者道：“你吃他的茶，受他的私，卖放犯人，轻慢圣旨，你得何罪？

jīn xīng dào bù chī chá

”金星道：“不吃茶！

bù chī chá

不吃茶！

lián wǒ yě lài jiāng qǐ lái le

连我也赖将起来了！

lǐ tiān wáng kuài zǒu kuài zǒu

李天王，快走快走！

tiān wáng nà lǐ gǎn qù pà tā méi de shuō zuò yǒu de fàng qǐ diāo lái kǒu lǐ hú shuō luàn dào zěn shēng yǔ tā shé biàn mò nài hé yòu yāng jīn xīng jiào shuō fāng biàn

”天王那里敢去，怕他没的说做有的，放起刁来，口里胡说乱道，怎生与他折辨，没奈何，又央金星，教说方便。

jīn xīng dào wǒ yǒu yī jù huà r nǐ kě yī wǒ

金星道：“我有一句话儿，你可依我？

xíng zhě dào shéng kǔn dāo kǎn zhī shì wǒ yě tōng kàn nǐ miàn hái yǒu shén huà

”行者道：“绳捆刀砍之事，我也通看你面，还有甚话？

nǐ shuō

你说！

nǐ shuō

你说！

shuō de hǎo jiù yī nǐ

说得好，就依你；

shuō de bù hǎo mò guài

说得不好，莫怪。

jīn xīng dào yī rì guān shì shí rì dǎ nǐ gào le yù zhuàng shuō yāo jīng shì tiān wáng de nǚ ér tiān wáng shuō bú shì nǐ liǎng gè zhǐ guǎn zài yù qián shé biàn fǎn fù bù yǐ wǒ shuō tiān shàng yī rì xià jiè jiù shì yī nián

”金星道：“一日官事十日打，你告了御状，说妖精是天王的女儿，天王说不是，你两个只管在御前折辨，反复不已，我说天上一日，下界就是一年。

zhè yī nián zhī jiān nà yāo jīng bǎ nǐ shī fu xiàn zài dòng zhōng mò shuō chéng qīn ruò yǒu gè xǐ huā xià ér zi yě shēng le yí gè xiǎo hé shàng r què bù wù le dà shì

这一年之间，那妖精把你师父陷在洞中，莫说成亲，若有个喜花下儿子，也生了一个小和尚儿，却不误了大事？

xíng zhě dī tóu xiǎng dào shì a

”行者低头想道：“是啊！

wǒ lí bā jiè shā sēng zhǐ shuō duō shí fàn shú shǎo shí chá gǔn jiù huí jīn yǐ nòng le zhè bàn huì què bù chí le

我离八戒沙僧，只说多时饭熟、少时茶滚就回，今已弄了这半会，却不迟了？

lǎo guān ér jì yī nǐ shuō zhè zhǐ yì rú hé huí jiǎo

老官儿，既依你说，这旨意如何回缴？

jīn xīng dào jiào lǐ tiān wáng diǎn bīng tóng nǐ xià qù xiáng yāo wǒ qù huí zhǐ

金星道：“教李天王点兵，同你下去降妖，我去回旨。

xíng zhě dào

”行者道：

nǐ zěn me yàng huí

“你怎么样回？

jīn xīng dào wǒ zhǐ shuō yuán gào tuō táo bèi gào miǎn tí

”金星道：“我只说原告脱逃，被告免提。

xíng zhě xiào dào hǎo a

”行者笑道：“好啊！

wǒ dào kàn nǐ miàn qíng bà le nǐ dào shuō wǒ tuō táo

我倒看你面情罢了，你倒说我脱逃！

jiào tā diǎn bīng zài nán tiān mén wài děng wǒ wǒ jí hé nǐ huí zhǐ jiǎo zhuàng qù

教他点兵在南天门外等我，我即和你回旨缴状去。

tiān wáng hài pà dào tā zhè yī qù ruò yǒu yán yǔ shì chén bèi jūn yě

”天王害怕道：“他这一去，若有言语，是臣背君也。

xíng zhě dào nǐ bǎ lǎo sūn dāng shèn mǒ yàng rén

”行者道：“你把老孙当甚么样人？

wǒ yě shì gè dà zhàng fū

我也是个大丈夫！

yī yán jì chū sì mǎ nán zhuī qǐ yòu yǒu wū yán dǐng nǐ

一言既出，驷马难追，岂又有污言顶你？

tiān wáng jí xiè le xíng zhě xíng zhě yǔ jīn xīng huí zhǐ

”天王即谢了行者，行者与金星回旨。

tiān wáng diǎn qǐ běn bù tiān bīng jìng chū nán tiān mén wài

天王点起本部天兵，径出南天门外。

jīn xīng yǔ xíng zhě huí jiàn yù dì dào xiàn táng sēng zhě nǎi jīn bí bái máo lǎo shǔ chéng jīng jiǎ shè tiān wáng fù zǐ pái wèi

金星与行者回见玉帝道：“陷唐僧者，乃金鼻白毛老鼠成精，假设天王父子牌位。

tiān wáng zhī zhī yǐ diǎn bīng shōu guài qù le wàng tiān zūn shè zuì

天王知之，已点兵收怪去了，望天尊赦罪。

yù dì yǐ zhī cǐ qíng jiàng tiān ēn miǎn jiū

”玉帝已知此情，降天恩免究。

xíng zhě jí fǎn yún guāng dào nán tiān mén wài jiàn tiān wáng tài zǐ bù liè tiān bīng děng hòu

行者即返云光，到南天门外，见天王、太子，布列天兵等候。

ǎi

噫！

nèi xiē shén jiāng fēng gǔn gǔn wù téng téng jiē zhù dà shèng yī qí zhuì xià yún tóu zǎo dào le xiàn kōng shān shàng

那些神将，风滚滚，雾腾腾，接住大圣，一齐坠下云头，早到了陷空山上。

bā jiè shā sēng yǎn bā bā zhèng děng zhī jiàn tiān bīng yǔ xíng zhě lái le

八戒沙僧眼巴巴正等，只见天兵与行者来了。

dāi zi yíng zhe tiān wáng shī lǐ dào lěi jí

呆子迎着天王施礼道：“累及！

lěi jí

累及！

tiān wáng dào tiān péng yuán shuài nǐ què bù zhī zhǐ yīn wǒ fù zǐ shòu tā yī zhù xiāng zhì lìng yāo jīng wú lǐ kùn le nǐ shī fu lái chí mò guài

”天王道：“天蓬元帅，你却不知，只因我父子受他一炷香，致令妖精无理，困了你师父，来迟莫怪。

zhè gè shān jiù shì xiàn kōng shān le

这个山就是陷空山了？

dàn bù zhī tā de dòng mén hái xiàng nà biān kāi

但不知他的洞门还向那边开？

xíng zhě dào

”行者道：

wǒ zhè tiáo lù qiě shì zǒu shú le

“我这条路且是走熟了。

zhǐ shì zhè gè dòng jiào zuò gè wú dǐ dòng zhōu wéi yǒu sān bǎi yú lǐ yāo jīng kē xué shén duō

只是这个洞叫做个无底洞，周围有三百余里，妖精窠袕甚多。

qián fān wǒ shī fù zài nà liǎng dī shuǐ de mén lóu lǐ jīn fān jìng qiāo qiāo guǐ yǐng yě méi gè bù zhī yòu bān zài hé chǔ qù yě

前番我师父在那两滴水的门楼里，今番静悄悄，鬼影也没个，不知又搬在何处去也。

tiān wáng dào rèn tā shè jǐn qiān bān jì nán tuō tiān luó dì wǎng zhōng

”天王道：“任他设尽千般计，难脱天罗地网中。

dào dòng mén qián zài zuò dào lǐ

到洞门前，再作道理。

dà jiā jiù xíng

”大家就行。

yí yuē yǒu shí yú lǐ jiù dào le nà dà shí biān

咦，约有十余里，就到了那大石边。

xíng zhě zhǐ nà gāng kǒu dà de mén ér dào wù de biàn shì yě

行者指那缸口大的门儿道：“兀的便是也。

tiān wáng dào bù rù hǔ xué ān de hǔ zǐ

”天王道：“不入虎袕，安得虎子！

shuí gǎn dāng xiān xíng zhě dào wǒ dāng xiān

谁敢当先”行者道：“我当先。

sān tài zǐ dào wǒ fèng zhǐ xiáng yāo wǒ dāng xiān

”三太子道：“我奉旨降妖，我当先。

nà dāi zi biàn mǎng zhuàng qǐ lái gāo shēng jiào dào dāng tóu hái yào wǒ lǎo zhū

”那呆子便莽撞起来，高声叫道：“当头还要我老猪！

tiān wáng dào bù xū luō zào dàn yī wǒ fēn bǎi sūn dà shèng hé tài zǐ tóng lǐng zhe bīng jiāng xià qù wǒ men sān rén zài kǒu shàng bǎ shǒu zuò gè lǐ yīng wài hé jiào tā shàng tiān wú lù rù dì wú mén cái xiǎn xiē xiē shǒu duàn

”天王道：“不须罗噪，但依我分摆：孙大圣和太子同领着兵将下去，我们三人在口上把守，做个里应外合，教他上天无路，入地无门，才显些些手段。

zhòng rén dōu dā yìng le yī shēng shì

”众人都答应了一声“是”。

nǐ kàn nà xíng zhě hé sān tài zi lǐng le bīng jiāng wàng dòng lǐ zhǐ shì yī liū

你看那行者和三太子，领了兵将，望洞里只是一溜。

jià qǐ yún guāng shǎn shǎn shuò shuò tái tóu yī wàng guǒ rán hǎo gè dòng a yī jiù shuāng lún rì yuè zhào bān yī wàng shān chuān

驾起云光，闪闪烁烁，抬头一望，果然好个洞啊：依旧双轮日月，照般一望山川。

zhū yuān yù jǐng nuǎn tāo yān gèng yǒu xǔ duō kān xiàn

珠渊玉井暖韬烟，更有许多堪羡。

dié dié zhū lóu huà gé nì nì chì bì qīng tián

迭迭朱楼画阁，嶷嶷赤壁青田。

sān chūn yáng liǔ jiǔ qiū lián wù de dòng tiān hǎn jiàn

三春杨柳九秋莲，兀的洞天罕见。

qǐng kè jiān tíng zhù le yún guāng jìng dào nà yāo jīng jiù zhái

顷刻间，停住了云光，径到那妖精旧宅。

āi mén r sōu xún yāo yāo he hē yī chóng yòu yī zhòng yī chù yòu yī chù bǎ nà sān bǎi lǐ de cǎo dōu tà guāng le nà jiàn gè yāo jīng

挨门儿搜寻，吆吆喝喝，一重又一重，一处又一处，把那三百里地草都踏光了，那见个妖精？

nà jiàn gè sān zàng

那见个三藏？

dōu zhǐ shuō zhè niè chù yí dìng shì zǎo chū le zhè dòng yuǎn yuǎn qù li

都只说：“这孽畜一定是早出了这洞，远远去哩。

nà xiǎo de zài nà dōng nán hēi jiǎo luò shàng wàng xià qù lìng yǒu gè xiǎo dòng

”那晓得在那东南黑角落上，望下去，另有个小洞。

dòng lǐ yī zhòng xiǎo xiǎo mén yī jiān ǎi ǎi wū pén zāi le jǐ zhǒng huā yán bàng zhāo shù gān zhú hēi qì yūn yūn àn xiāng fù fù lǎo guài shè le sān zàng bān zài zhè lǐ bī zhù chéng qīn zhǐ shuō xíng zhě zài yě zhǎo bu zháo

洞里一重小小门，一间矮矮屋，盆栽了几种花，檐傍着数竿竹，黑气氲氲，暗香馥馥，老怪摄了三藏，搬在这里逼住成亲，只说行者再也找不着。

shéi zhī tā mìng hé gāi xiū nèi xiē xiǎo guài zài lǐ miàn yī gè gè jì jì cáo cáo āi āi cù cù

谁知他命合该休，那些小怪在里面，一个个哜哜嘈嘈，挨挨簇簇。

zhōng jiān yǒu gè dà dǎn xiē de shēn qǐ jǐng lái wàng dòng wài lüè kàn yī kàn yī tóu zhuàng zhe gè tiān bīng yī shēng rǎng dào zài zhè lǐ

中间有个大胆些的，伸起颈来，望洞外略看一看，一头撞着个天兵，一声嚷道：“在这里！

nà xíng zhě nǎo qǐ xìng lái niǎn zhe jīn gū bàng yī xià chuǎng jiàng jìn qù nà lǐ biān zhǎi xiǎo wō zhe yī kū yāo jīng

”那行者恼起性来，捻着金箍棒，一下闯将进去，那里边窄小，窝着一窟妖精。

sān tài zi zòng qǐ tiān bīng yī qí yōng shàng yī gè gè nà lǐ qù duǒ

三太子纵起天兵，一齐拥上，一个个那里去躲？

xíng zhě xún zhe táng sēng hé nà lóng mǎ hé nà xíng li

行者寻着唐僧，和那龙马，和那行李。

nà lǎo guài xún sī wú lù kàn zhe né zhā tài zǐ zhǐ shì kē tóu qiú mìng

那老怪寻思无路，看着哪吒太子，只是磕头求命。

tài zǐ dào

太子道：

zhè shì yù zhǐ lái ná nǐ bù dàng xiǎo kě

“这是玉旨来拿你，不当小可。

wǒ fù zǐ zhǐ wèi shòu le yī zhù xiāng

我父子只为受了一炷香。

xiǎn xiē r hé shàng tuō mù tou zuò chū le sì

险些儿和尚拖木头，做出了寺！

shēng tiān bīng qǔ xià fù yāo suǒ bǎ nèi xiē yāo jīng dōu kǔn le

”-声“天兵，取下缚妖索，把那些妖精都捆了！

lǎo guài yě shào bù dé chī chǎng kǔ chǔ

”老怪也少不得吃场苦楚。

fǎn yún guāng yī qí chū dòng

返云光，一齐出洞。

xíng zhě kǒu lǐ xī xī gā gā

行者口里嘻嘻嘎嘎。

tiān wáng chè kāi dòng kǒu yíng zhe xíng zhě dào jīn fān què jiàn nǐ shī fu yě

天王掣开洞口，迎着行者道：“今番却见你师父也。

xíng zhě dào duō xiè le

”行者道：“多谢了！

duō xiè le

多谢了！

jiù yǐn sān zàng bài xiè tiān wáng cì jí tài zǐ

”就引三藏拜谢天王，次及太子。

shā sēng bā jiè zhǐ shì yào suì guǎ nà lǎo jīng tiān wáng dào tā shì fèng yù zhǐ ná de qīng yì bù dé

沙僧八戒只是要碎剐那老精，天王道：“他是奉玉旨拿的，轻易不得。

wǒ men hái yào qù huí zhǐ li

我们还要去回旨哩。

yī biān tiān wáng tóng sān tài zi lǐng zhe tiān bīng shén jiāng yā zhù yāo jīng qù zòu tiān cáo tīng hòu fā luò

”一边天王同三太子领着天兵神将，押住妖精，去奏天曹，听候发落；

yī biān xíng zhě yōng zhe táng sēng shā sēng shōu shí xíng lǐ bā jiè lǒng mǎ qǐng táng sēng qí mǎ qí shàng dà lù

一边行者拥着唐僧，沙僧收拾行李，八戒拢马，请唐僧骑马，齐上大路。

zhè zhèng shì gē duàn sī luó gàn jīn hǎi dǎ kāi yù suǒ chū fán lóng

这正是：割断丝萝干金海，打开玉锁出樊笼。

bì jìng bù zhī qián qù hé rú qiě tīng xià huí fēn jiě

毕竟不知前去何如，且听下回分解——