第九回 — 西游记 — 吴承恩

yuán shǒu chéng miào suàn wú sī qū lǎo lóng wáng zhuō jì fàn tiān tiáo

袁守诚妙算无私曲老龙王拙计犯天条

shī yuē dū chéng dà guó shí kān guān bā shuǐ zhōu liú rào sì shān

诗曰：都城大国实堪观，八水周流绕四山。

duō shǎo dì wáng xìng cǐ chù gǔ lái tiān xià shuō cháng ān

多少帝王兴此处，古来天下说长安。

cǐ dān biǎo shǎn xī dà guó cháng ān chéng nǎi lì dài dì wáng jiàn dū zhī de

此单表陕西大国长安城，乃历代帝王建都之地。

zì zhōu qín hàn yǐ lái sān zhōu huā shì jǐn bā shuǐ rào chéng liú

自周、秦、汉以来，三州花似锦，八水绕城流。

sān shí liù tiáo huā liǔ xiàng qī shí èr zuò guǎn xián lóu

三十六条花柳巷，七十二座管弦楼。

huá yí tú shàng kàn tiān xià zuì wéi tóu zhēn shì qí shèng zhī fāng

华夷图上看，天下最为头，真是奇胜之方。

jīn què shì dà táng tài zōng wén huáng dì dēng jī gǎi yuán lóng jí zhēn guàn

今却是大唐太宗文皇帝登基，改元龙集贞观。

cǐ shí yǐ dēng jí shí sān nián suì zài jǐ sì

此时已登极十三年，岁在己巳。

qiě bù shuō tā jià qián yǒu ān bāng dìng guó de yīng háo

且不说他驾前有安邦定国的英豪。

yǔ nà chuàng yè zhēng jiāng de jié shì

与那创业争疆的杰士。

què shuō cháng ān chéng wài jīng hé àn biān yǒu liǎng gè xián rén yí gè shì yú wēng míng huàn zhāng shāo

却说长安城外泾河岸边，有两个贤人：一个是渔翁，名唤张稍；

yí gè shì qiáo zǐ míng huàn li dìng

一个是樵子，名唤李定。

tā liǎng gè shì bù dēng kē de jìn shì néng shí zì de shān rén

他两个是不登科的进士，能识字的山人。

yī rì zài cháng ān chéng lǐ mài le jiān shàng chái huò le lán zhōng lǐ tóng rù jiǔ guǎn zhī zhōng chī le bàn hān gè xié yī píng shùn jīng hé àn biān xú bù ér huí

一日，在长安城里，卖了肩上柴，货了篮中鲤，同入酒馆之中，吃了半酣，各携一瓶，顺泾河岸边，徐步而回。

zhāng shāo dào

张稍道：

li xiōng wǒ xiǎng nà zhēng míng de yīn míng sàng tǐ

“李兄，我想那争名的，因名丧体；

duó lì de wèi lì wáng shēn

夺利的，为利亡身；

shòu jué de bào hǔ ér mián

受爵的，抱虎而眠；

chéng ēn de xiù shé ér qù

承恩的，袖蛇而去。

suàn qǐ lái hái bù rú wǒ men shuǐ xiù shān qīng xiāo yáo zì zài gān dàn bó suí yuán ér guò

算起来，还不如我们水秀山青，逍遥自在，甘淡薄，随缘而过。

li dìng dào zhāng xiōng shuō de yǒu lǐ

”李定道：“张兄说得有理。

dàn zhǐ shì nǐ nà shuǐ xiù bù rú wǒ de shān qīng

但只是你那水秀，不如我的山青。

zhāng shāo dào nǐ shān qīng bù rú wǒ de shuǐ xiù

”张稍道：“你山青不如我的水秀。

yǒu yī dié liàn huā cí wèi zhèng cí yuē yān bō wàn lǐ piān zhōu xiǎo jìng yī gū péng xī shī shēng yīn rào

有一《蝶恋花》词为证，词曰：烟波万里扁舟小，静依孤篷，西施声音绕。

dí lǜ xǐ xīn míng lì shǎo xián pān liǎo suì jiān jiā cǎo

涤虑洗心名利少，闲攀蓼穗蒹葭草。

shǔ diǎn shā ōu kān lè dào liǔ àn lú wān qī zǐ tóng huān xiào

数点沙鸥堪乐道，柳岸芦湾，妻子同欢笑。

yī jiào ān mián fēng làng qiào wú róng wú rǔ wú fán nǎo

一觉安眠风浪俏，无荣无辱无烦恼。

li dìng dào nǐ de shuǐ xiù bù rú wǒ de shān qīng

李定道：“你的水秀，不如我的山青。

yě yǒu gè dié liàn huā cí wèi zhèng cí yuē yún lín yī duàn sōng huā mǎn mò tīng yīng tí qiǎo shé rú diào guǎn

也有个《蝶恋花》词为证，词曰：云林一段松花满，默听莺啼，巧舌如调管。

hóng shòu lǜ féi chūn zhèng nuǎn shū rán xià zhì guāng yīn zhuǎn

红瘦绿肥春正暖，倏然夏至光陰转。

红瘦绿肥春正暖，倏然夏至光阴转。

yòu zhí qiū lái róng yì huàn huáng huā xiāng kān gōng wán

又值秋来容易换，黄花香，堪供玩。

xùn sù yán dōng rú zhǐ niān xiāo yáo sì jì wú rén guǎn

迅速严冬如指拈，逍遥四季无人管。

yú wēng dào nǐ shān qīng bù rú wǒ shuǐ xiù shòu yòng xiē hǎo wù yǒu yī zhè gū tiān wèi zhèng xiān xiāng yún shuǐ zú shēng yá bǎi lǔ héng zhōu biàn shì jiā

”渔翁道：“你山青不如我水秀，受用些好物，有一《鹧鸪天》为证，仙乡云水足生涯，摆橹横舟便是家。

huó pōu xiān lín pēng lǜ biē xuán zhēng zǐ xiè zhǔ hóng xiā

活剖鲜鳞烹绿鳖，旋蒸紫蟹煮红虾。

qīng lú sǔn shuǐ xìng yá líng jiǎo jī tóu gèng kě kuā

青芦笋，水荇芽，菱角鸡头更可夸。

jiāo ǒu lǎo lián qín yè nèn cí gu jiāo bái niǎo yīng huā

娇藕老莲芹叶嫩，慈菇茭白鸟英花。

qiáo fū dào nǐ shuǐ xiù bù rú wǒ shān qīng shòu yòng xiē hǎo wù yì yǒu yī zhè gū tiān wèi zhèng

”樵夫道：“你水秀不如我山青，受用些好物，亦有一《鹧鸪天》为证：

cuī wēi jùn lǐng jiē tiān yá cǎo shè máo ān shì wǒ jiā

崔巍峻岭接天涯，草舍茅庵是我家。

yān là jī é qiáng xiè biē zhāng tù lù shèng yú xiā

腌腊鸡鹅强蟹鳖，獐-兔鹿胜鱼虾。

xiāng chūn yè huáng liàn yá zhú sǔn shān chá gèng kě kuā

香椿叶，黄楝芽，竹笋山茶更可夸。

zǐ li hóng táo méi xìng shú tián lí suān zǎo mù xī huā

紫李红桃梅杏熟，甜梨酸枣木樨花。

yú wēng dào nǐ shān qīng zhēn gè bù rú wǒ de shuǐ xiù yòu yǒu tiān xiān zǐ yī shǒu yī yè xiǎo zhōu suí suǒ yù wàn dié yān bō wú kǒng jù

”渔翁道：“你山青真个不如我的水秀，又有《天仙子》一首：一叶小舟随所寓，万迭烟波无恐惧。

chuí gōu sā wǎng zhuō xiān lín méi jiàng nì piān yǒu wèi lǎo qī zhì zǐ tuán yuán huì

垂钩撒网捉鲜鳞，没酱腻，偏有味，老妻稚子团圆会。

yú duō yòu huò cháng ān shì huàn de xiāng láo chī gè zuì

鱼多又货长安市，换得香醪吃个醉。

suō yī dāng bèi wò qiū jiāng hān hān shuì wú yōu lǜ bù liàn rén jiān róng yǔ guì

蓑衣当被卧秋江，鼾鼾睡，无忧虑，不恋人间荣与贵。

qiáo zǐ dào nǐ shuǐ xiù hái bù rú wǒ de shān qīng yě yǒu tiān xiān zǐ yī shǒu mǎo shě shù chuán shān xià gài sōng zhú méi lán zhēn kě ài

”樵子道：“你水秀还不如我的山青，也有《天仙子》一首：茆舍数椽山下盖，松竹梅兰真可爱。

chuān lín yuè lǐng mì gān chái méi rén guài cóng wǒ mài huò shǎo huò duō píng shì jiè

穿林越岭觅干柴，没人怪，从我卖，或少或多凭世界。

jiāng qián gū jiǔ suí xīn kuài wǎ bō cí ōu shū zì zài zuì le wò sōng yīn wú guà ài wú lì hài bù guǎn rén jiān xìng yǔ bài

将钱沽酒随心快，瓦钵磁瓯殊自在——醉了卧松陰，无挂碍，无利害，不管人间兴与败。

将钱沽酒随心快，瓦钵磁瓯殊自在——醉了卧松阴，无挂碍，无利害，不管人间兴与败。

yú wēng dào li xiōng nǐ shān zhōng bù rú wǒ shuǐ shàng shēng yì kuài huó yǒu yī xī jiāng yuè wèi zhèng hóng liǎo huā fán yìng yuè huáng lú yè luàn yáo fēng

”渔翁道：“李兄，你山中不如我水上生意快活，有一《西江月》为证：“红蓼花繁映月，黄芦叶乱摇风。

bì tiān qīng yuǎn chu jiāng kōng qiān jiǎo yī tán xīng dòng

碧天清远楚江空，牵搅一潭星动。

rù wǎng dà yú zuò duì tūn gōu xiǎo guì chéng cóng

入网大鱼作队，吞钩小鳜成丛。

de lái pēng zhǔ wèi piān nóng xiào ào jiāng hú dǎ hǒng

得来烹煮味偏浓，笑傲江湖打哄。

qiáo fū dào zhāng xiōng nǐ shuǐ shàng hái bù rú wǒ shān zhōng de shēng yì kuài huó yì yǒu xī jiāng yuè wèi zhèng

”樵夫道：“张兄，你水上还不如我山中的生意快活，亦有《西江月》为证。

bài yè kū téng mǎn lù pò shāo lǎo zhú yíng shān

败叶枯藤满路，破梢老竹盈山。

nǚ luó gàn gé luàn qiān pān zhé qǔ shōu shéng shā dān

女萝干葛乱牵攀，折取收绳杀担。

chóng zhù kōng xīn yú liǔ fēng chuī duàn tóu sōng nán

虫蛀空心榆柳，风吹断头松楠。

cǎi lái duī jī bèi dōng hán huàn jiǔ huàn qián cóng ǎn

采来堆积备冬寒，换酒换钱从俺。

yú wēng dào nǐ shān zhōng suī kě bǐ guò hái bù rú wǒ shuǐ xiù de yōu yǎ yǒu yī lín jiāng xiān wèi zhèng cháo luò xuán yí gū tǐng qù yè shēn ba zhào gē lái

”渔翁道：“你山中虽可比过，还不如我水秀的幽雅，有一《临江仙》为证：潮落旋移孤艇去，夜深罢棹歌来。

suō yī cán yuè shén yōu zāi sù ōu jīng bù qǐ tiān jì cǎi yún kāi

蓑衣残月甚幽哉，宿鸥惊不起，天际彩云开。

kùn wò lú zhōu wú gè shì sān gān rì shàng hái ái

困卧芦洲无个事，三竿日上还捱。

困卧芦洲无个事，三竿日上还挨。

suí xīn jìn yì zì ān pái cháo chén hán dài lòu zhēng sì wǒ kuān huái

随心尽意自安排，朝臣寒待漏，争似我宽怀？

qiáo fū dào nǐ shuǐ xiù de yōu yǎ hái bù rú wǒ shān qīng gèng yōu yǎ yì yǒu lín jiāng xiān kě zhèng cāng jìng qiū gāo yè fǔ qù wǎn liáng tái dān huí lái

”樵夫道：“你水秀的幽雅，还不如我山青更幽雅，亦有《临江仙》可证：苍径秋高拽斧去，晚凉抬担回来。

yě huā chā bìn gèng qí zāi bō yún xún lù chū dài yuè jiào mén kāi

野花插鬓更奇哉，拨云寻路出，待月叫门开。

zhì zǐ shān qī xīn xiào jiē cǎo chuáng mù zhěn ái

稚子山妻欣笑接，草床木枕-捱。

稚子山妻欣笑接，草床木枕-挨。

zhēng lí chuī shǔ xuán pū pái wèng zhōng xīn niàng shú zhēn gè zhuàng yōu huái

蒸梨炊黍旋铺排，瓮中新酿熟，真个壮幽怀！

yú wēng dào

”渔翁道：

zhè dōu shì wǒ liǎng gè shēng yì shàn shēn de gòu dàng nǐ què méi yǒu wǒ xián shí jié de hǎo chù yǒu shī wèi zhèng shī yuē xián kàn tiān biān bái hè fēi tíng zhōu xī pàn yǎn cāng fēi

“这都是我两个生意，赡身的勾当，你却没有我闲时节的好处，有诗为证，诗曰：闲看天边白鹤飞，停舟溪畔掩苍扉。

yǐ peng jiào zǐ cuō diào xiàn ba zhào tóng qī shài wǎng wéi

倚篷教子搓钓线，罢棹同妻晒网围。

xìng dìng guǒ rán zhī làng jìng shēn ān zì shì jué fēng wēi

性定果然知浪静，身安自是觉风微。

lǜ suō qīng lì suí shí zhe shèng guà cháo zhōng zǐ shòu yī

绿蓑青笠随时着，胜挂朝中紫绶衣。

qiáo fū dào nǐ nà xián shí yòu bù rú wǒ de xián shí hǎo yě yì yǒu shī wèi zhèng shī yuē xián guān piāo miǎo bái yún fēi dú zuò máo ān yǎn zhú fēi

”樵夫道：“你那闲时又不如我的闲时好也，亦有诗为证，诗曰：闲观缥缈白云飞，独坐茅庵掩竹扉。

wú shì xun r kāi juàn dú yǒu shí duì kè bǎ qí wéi

无事训儿开卷读，有时对客把棋围。

xǐ lái cè zhàng gē fāng jìng xìng dào xié qín shàng cuì wēi

喜来策杖歌芳径，兴到携琴上翠微。

cǎo lǚ má tāo cū bù bèi xīn kuān qiáng sì zhe luó yī

草履麻绦粗布被，心宽强似着罗衣。

zhāng shāo dào li dìng wǒ liǎng gè zhēn shì wēi yín kě xiāng xiá bù xū tán bǎn gòng jīn zūn

张稍道：“李定，我两个真是微吟可相狎，不须檀板共金樽。

dàn sàn dào cí zhāng bù wéi xī hǎn qiě gè lián jǐ jù kàn wǒ men yú qiáo pān huà hé rú

但散道词章，不为稀罕，且各联几句，看我们渔樵攀话何如？

li dìng dào zhāng xiōng yán zhī zuì miào qǐng xiōng xiān yín

”李定道：“张兄言之最妙，请兄先吟。

zhōu tíng lǜ shuǐ yān bō nèi jiā zhù shēn shān kuàng yě zhōng

”“舟停绿水烟波内，家住深山旷野中。

piān ài xī qiáo chūn shuǐ zhǎng zuì lián yán xiù xiǎo yún méng

偏爱溪桥春水涨，最怜岩岫晓云蒙。

lóng mén xiān lǐ shí pēng zhǔ chóng zhù gān chái rì liáo hōng

龙门鲜鲤时烹煮，虫蛀干柴日燎烘。

diào wǎng duō bān kān shàn lǎo dān shéng èr shì kě róng zhōng

钓网多般堪赡老，担绳二事可容终。

xiǎo zhōu yǎng wò guān fēi yàn cǎo jìng xié tīng lì hóng

小舟仰卧观飞雁，草径斜-听唳鸿。

kǒu shé chǎng zhōng wú wǒ fēn shì fēi hǎi nèi shǎo wú zōng

口舌场中无我分，是非海内少吾踪。

xī biān guà shài zēng rú jǐn shí shàng zhòng mó fǔ shì fēng

溪边挂晒缯如锦，石上重磨斧似锋。

qiū yuè huī huī cháng dú diào chūn shān jì jì méi rén féng

秋月晖晖常独钓，春山寂寂没人逢。

yú duō huàn jiǔ tóng qī yǐn chái shèng gū hú gòng zi cóng

鱼多换酒同妻饮，柴剩沽壶共子丛。

zì chàng zì zhēn suí fàng dàng cháng gē cháng tàn rèn diān fēng

自唱自斟随放荡，长歌长叹任颠风。

hū xiōng huàn dì yāo chuán huǒ qiè you xié péng jù yě wēng

呼兄唤弟邀船伙，挈友携朋聚野翁。

xíng lìng cāi quán pín dì zhǎn chāi pái dào zì màn chuán zhōng

行令猜拳频递盏，拆牌道字漫传钟。

pēng xiā zhǔ xiè zhāo zhāo lè chǎo yā jī rì rì fēng

烹虾煮蟹朝朝乐，炒鸭-鸡日日丰。

yú fù jiān chá qíng sǎn dàn shān qī zào fàn yì cóng róng

愚妇煎茶情散诞，山妻造饭意从容。

xiǎo lái jǔ zhàng táo qīng làng rì chū dān chái guò dà chōng

晓来举杖淘轻浪，日出担柴过大冲。

yǔ hòu pī suō qín huó lǐ fēng qián nòng fǔ fá kū sōng

雨后披蓑擒活鲤，风前弄斧伐枯松。

qián zōng bì shì zhuāng chī chǔn yǐn xìng mái míng zuò yǎ lóng

潜踪避世妆痴蠢，隐姓埋名作哑聋。

zhāng shāo dào li xiōng wǒ cái jiàn xiān qǐ jù jīn dào wǒ xiōng yě xiān qǐ yī lián xiǎo dì yì dāng xù zhī

”张稍道：“李兄，我才僭先起句，今到我兄，也先起一联，小弟亦当续之。

fēng yuè yáng kuáng shān yě hàn jiāng hú jì ào lǎo yú dīng

”“风月佯狂山野汉，江湖寄傲老余丁。

qīng xián yǒu fèn suí xiāo sǎ kǒu shé wú wén xǐ tài píng

清闲有分随潇洒，口舌无闻喜太平。

yuè yè shēn mián máo wū wěn tiān hūn tǐ gài ruò suō qīng

月夜身眠茅屋稳，天昏体盖箬蓑轻。

wàng qíng jié shí sōng méi you lè yì xiāng jiāo ōu lù méng

忘情结识松梅友，乐意相交鸥鹭盟。

míng lì xīn tóu wú suàn jì gān gē ěr pàn bù wén shēng

名利心头无算计，干戈耳畔不闻声。

suí shí yī zhuó xiāng láo jiǔ dù rì sān cān yě cài gēng

随时一酌香醪酒，度日三餐野菜羹。

liǎng shù chái xīn wèi huó jì yī gān diào xiàn shì yíng shēng

两束柴薪为活计，一竿钓线是营生。

xián hū zhì zǐ mó gāng fǔ jìng huàn hān ér bǔ jiù zēng

闲呼稚子磨钢斧，静唤憨儿补旧缯。

chūn dào ài guān yáng liǔ lǜ shí róng xǐ kàn dí lú qīng

春到爱观杨柳绿，时融喜看荻芦青。

xià tiān bì shǔ xiū xīn zhú liù yuè chéng liáng zhāi nèn líng

夏天避暑修新竹，六月乘凉摘嫩菱。

shuāng jiàng jī féi cháng rì zǎi chóng yáng xiè zhuàng jí shí pēng

霜降鸡肥常日宰，重阳蟹壮及时烹。

dōng lái rì shàng hái chén shuì shǔ jiǔ tiān gāo zì bù zhēng

冬来日上还沉睡，数九天高自不蒸。

bā jié shān zhōng suí fàng xìng sì shí hú lǐ rèn táo qíng

八节山中随放性，四时湖里任陶情。

cǎi xīn zì yǒu xiān jiā xìng chuí diào quán wú shì sú xíng

采薪自有仙家兴，垂钓全无世俗形。

mén wài yě huā xiāng yàn yàn chuán tóu lǜ shuǐ làng píng píng

门外野花香艳艳，船头绿水浪平平。

shēn ān bù shuō sān gōng wèi xìng dìng qiáng rú shí lǐ chéng

身安不说三公位，性定强如十里城。

shí lǐ chéng gāo fáng kǔn lìng sān gōng wèi xiǎn tīng xuān shēng

十里城高防阃令，三公位显听宣声。

yào shān yào shuǐ zhēn shì hǎn xiè tiān xiè dì xiè shén míng

乐山乐水真是罕，谢天谢地谢神明。

tā èr rén jì gè dào cí zhāng yòu xiāng lián shī jù xíng dào nà fēn lù qù chù gōng shēn zuò bié

”他二人既各道词章，又相联诗句，行到那分路去处，躬身作别。

zhāng shāo dào li xiōng ā tú zhōng bǎo zhòng

张稍道：“李兄呵，途中保重！

shàng shān zǐ xì kàn hǔ

上山仔细看虎。

jiǎ ruò yǒu xiē xiōng xiǎn zhèng shì míng rì jiē tóu shǎo gù rén

假若有些凶险，正是明日街头少故人！

li dìng wén yán dà nù dào nǐ zhè sī bèi lǎn

”李定闻言，大怒道：“你这厮惫懒！

hǎo péng you yě tì de shēng sǐ nǐ zěn me zhòu wǒ

好朋友也替得生死，你怎么咒我？

wǒ ruò yù hǔ zāo hài nǐ bì yù làng fān jiāng

我若遇虎遭害，你必遇浪翻江！

zhāng shāo dào wǒ yǒng shì yě bù dé fān jiāng

”张稍道：“我永世也不得翻江。

li dìng dào tiān yǒu bù cè fēng yún rén yǒu zàn shí huò fú

”李定道：“天有不测风云，人有暂时祸福。

nǐ zěn me jiù bǎo dé wú shì

你怎么就保得无事？

zhāng shāo dào li xiōng nǐ suī zhè děng shuō nǐ hái méi zhuō mō

”张稍道：“李兄，你虽这等说，你还没捉摸；

bù ruò wǒ de shēng yì yǒu zhuō mō dìng bù zāo cǐ děng shì

不若我的生意有捉摸，定不遭此等事。

li dìng dào nǐ nà shuǐ miàn shàng yíng shēng jí xiōng jí xiǎn yǐn yǐn àn àn yǒu shèn me zhuō mō

”李定道：“你那水面上营生，极凶极险，隐隐暗暗，有甚么捉摸？

zhāng shāo dào nǐ shì bù xiǎo de

”张稍道：“你是不晓得。

zhè cháng ān chéng lǐ xī mén jiē shàng yǒu yí gè mài guà de xiān shēng

这长安城里，西门街上，有一个卖卦的先生。

wǒ měi rì sòng tā yī wěi jīn sè lǐ tā jiù yǔ wǒ xiù chuán yī kè yī fāng wèi bǎi xià bǎi zháo

我每日送他一尾金色鲤，他就与我袖传一课，依方位，百下百着。

jīn rì wǒ yòu qù mǎi guà tā jiào wǒ zài jīng hé wān tóu dōng biān xià wǎng xi àn pāo diào dìng huò mǎn zài yú xiā ér guī

今日我又去买卦，他教我在泾河湾头东边下网，西岸抛钓，定获满载鱼虾而归。

míng rì shàng chéng lái mài qián gū jiǔ zài yǔ lǎo xiōng xiāng xù

明日上城来，卖钱沽酒，再与老兄相叙。

èr rén cóng cǐ xù bié

”二人从此叙别。

zhè zhèng shì lù shàng shuō huà cǎo lǐ yǒu rén

这正是路上说话，草里有人。

yuán lái zhè jīng hé shuǐ fǔ yǒu yí gè xún shuǐ de yè chā tīng jiàn le bǎi xià bǎi zháo zhī yán jí zhuǎn shuǐ jīng gōng huāng máng bào yǔ lóng wáng dào

原来这泾河水府有一个巡水的夜叉，听见了百下百着之言，急转水晶宫，慌忙报与龙王道：

huò shì le

“祸事了！

huò shì le

祸事了！

lóng wáng wèn yǒu shèn huò shì

”龙王问：“有甚祸事？

yè chā dào chén xún shuǐ qù dào hé biān zhǐ tīng de liǎng gè yú qiáo pān huà

”夜叉道：“臣巡水去到河边，只听得两个渔樵攀话。

xiāng bié shí yán yǔ shèn shì lì hài

相别时，言语甚是利害。

nà yú wēng shuō cháng ān chéng lǐ xī mén jiē shàng yǒu gè mài guà xiān shēng suàn de zuì zhǔn

那渔翁说：长安城里西门街上，有个卖卦先生，算得最准。

tā měi rì sòng tā lǐ yú yī wěi tā jiù xiù chuán yī kè jiào tā bǎi xià bǎi zháo

他每日送他鲤鱼一尾，他就袖传一课，教他百下百着。

ruò yī cǐ děng suàn zhǔn què bù jiāng shuǐ zú jìn qíng dǎ le

若依此等算准，却不将水族尽情打了？

hé yǐ zhuàng guān shuǐ fǔ hé yǐ yuè làng fān bō fǔ zhù dài wáng wēi lì

何以壮观水府，何以跃浪翻波辅助大王威力？

lóng wáng shén nù jí tí le jiàn jiù yào shàng cháng ān chéng zhū miè zhè mài guà de

”龙王甚怒，急提了剑就要上长安城，诛灭这卖卦的。

páng biān shǎn guò lóng zǐ lóng sūn xiā chén xiè shì shí jūn shī guì shǎo qīng lǐ tài zǎi yī qí qǐ zòu dào

旁边闪过龙子龙孙、虾臣蟹士、鲥军师鳜少卿鲤太宰，一齐启奏道：

dài wáng qiě xī nù

“大王且息怒。

cháng yán dào guò ěr zhī yán bù kě tīng xìn

常言道，过耳之言，不可听信。

dài wáng cǐ qù bì yǒu yún cóng bì yǒu yǔ zhù kǒng jīng le cháng ān lí shù shàng tiān jiàn zé

大王此去，必有云从，必有雨助，恐惊了长安黎庶，上天见责。

dài wáng yǐn xiǎn mò cè biàn huà wú fāng dàn zhǐ biàn yī xiù shì dào cháng ān chéng nèi fǎng wèn yī fān

大王隐显莫测，变化无方，但只变一秀士，到长安城内，访问一番。

guǒ yǒu cǐ bèi róng jiā zhū miè bù chí

果有此辈，容加诛灭不迟；

ruò wú cǐ bèi kě bú shì wàng hài tā rén yě

若无此辈，可不是妄害他人也？

lóng wáng yī zòu suì qì bǎo jiàn yě bù xīng yún yǔ chū àn shàng yáo shēn yī biàn biàn zuò yí gè bái yī xiù shì zhēn gè fēng zī yīng wěi sǒng hè áng xiāo

”龙王依奏，遂弃宝剑，也不兴云雨，出岸上，摇身一变，变作一个白衣秀士，真个丰姿英伟，耸壑昂霄。

bù lǚ duān xiáng xún guī dǎo jǔ

步履端祥，循规蹈矩。

yǔ yán zūn kǒng mèng lǐ mào tǐ zhōu wén

语言遵孔孟，礼貌体周文。

shēn chuān yù sè luō fú tóu dài xiāo yáo yī zì jīn

身穿玉色罗-服，头戴逍遥一字巾。

shàng lù lái yè kāi yún bù jìng dào cháng ān chéng xī mén dà jiē shàng

上路来拽开云步，径到长安城西门大街上。

zhī jiàn yī cù rén jǐ jǐ zá zá nào nào hōng hǒng nèi yǒu gāo tán kuò lùn de dào shǔ lóng de běn mìng shǔ hǔ de xiāng chōng

只见一簇人，挤挤杂杂，闹闹哄哄，内有高谈阔论的道：“属龙的本命，属虎的相冲。

yín chén sì hài suī chēng hé jú dàn zhǐ pà de shì rì fàn suì jūn

寅辰巳亥，虽称合局，但只怕的是日犯岁君。

lóng wáng wén yán qíng zhī shì nà mài bǔ zhī chù zǒu shàng qián fēn kāi zhòng rén wàng lǐ guān kàn zhī jiàn sì bì zhū jī mǎn táng qǐ xiù

”龙王闻言，情知是那卖卜之处，走上前，分开众人，望里观看，只见：四壁珠玑，满堂绮绣。

bǎo yā xiāng wú duàn cí píng shuǐ rèn qīng

宝鸭香无断，磁瓶水恁清。

liǎng biān luó liè wáng wéi huà zuò shàng gāo xuán guǐ gǔ xíng

两边罗列王维画，座上高悬鬼谷形。

duān xī yàn jīn yān mò xiāng chèn zhe shuāng háo dà bǐ

端溪砚，金烟墨，相衬着霜毫大笔；

huǒ zhū lín guō pú shù jǐn duì le tái zhèng xīn jīng

火珠林，郭璞数，谨对了台政新经。

liù yáo shú ān bā guà jīng tōng

六爻熟谙，八卦精通。

néng zhī tiān dì lǐ shàn xiǎo guǐ shén qíng

能知天地理，善晓鬼神情。

yī zǐ wǔ ān pái dìng mǎn fù xīng chén bù liè qīng

一-子午安排定，满腹星辰布列清。

zhēn gè nà wèi lái shì guò qù shì guān rú yuè jìng

真个那未来事，过去事，观如月镜；

jǐ jiā xìng jǐ jiā bài jiàn ruò shén míng

几家兴，几家败，鉴若神明。

zhī xiōng dìng jí duàn sǐ yán shēng

知凶定吉，断死言生。

kāi tán fēng yǔ xùn xià bǐ guǐ shén jīng

开谈风雨迅，下笔鬼神惊。

zhāo pái yǒu zì shū míng xìng shén kè xiān shēng yuán shǒu chéng

招牌有字书名姓，神课先生袁守诚。

cǐ rén shì shuí

此人是谁？

yuán lái shì dāng cháo qīn tiān jiàn tái zhèng xiān shēng yuán tiān gāng de shū fù yuán shǒu chéng shì yě

原来是当朝钦天监台正先生袁天罡的叔父，袁守诚是也。

nà xiān shēng guǒ rán xiàng mào xī qí yí róng xiù lì míng yáng dà guó shù guān cháng ān

那先生果然相貌稀奇，仪容秀丽，名扬大国，术冠长安。

lóng wáng rù mén lái yǔ xiān shēng xiāng jiàn

龙王入门来，与先生相见。

lǐ bì qǐng lóng shàng zuò tóng zǐ xiàn chá

礼毕，请龙上坐，童子献茶。

xiān shēng wèn yuē

先生问曰：

gōng lái wèn hé shì

“公来问何事？

lóng wáng yuē qǐng bo tiān shàng yīn qíng shì rú hé

”龙王曰：“请卜天上陰晴事如何。

”龙王曰：“请卜天上阴晴事如何。

xiān shēng jí xiù chuán yī kè duàn yuē yún mí shān dǐng wù zhào lín shāo

”先生即袖传一课，断曰：“云迷山顶，雾罩林梢。

ruò zhàn yǔ zé zhǔn zài míng cháo

若占雨泽，准在明朝。

lóng wáng yuē míng rì shén shí xià yǔ

”龙王曰：“明日甚时下雨？

yǔ yǒu duō shǎo chǐ cùn

雨有多少尺寸？

xiān shēng dào míng rì chén shí bù yún yǐ shí fā léi wǔ shí xià yǔ wèi shí yǔ zú gòng de shuǐ sān chǐ sān cùn líng sì shí bā diǎn

”先生道：“明日辰时布云，已时发雷，午时下雨，未时雨足，共得水三尺三寸零四十八点”。

lóng wáng xiào yuē cǐ yán bù kě zuò xì

龙王笑曰：“此言不可作戏。

rú shì míng rì yǒu yǔ yī nǐ duàn de shí chén shù mù wǒ sòng kè jīn wǔ shí liǎng fèng xiè

如是明日有雨，依你断的时辰数目，我送课金五十两奉谢。

ruò wú yǔ huò bù àn shí chén shù mù wǒ yǔ nǐ shí shuō dìng yào dǎ huài nǐ de mén miàn chě suì nǐ de zhāo pái jí shí gǎn chū cháng ān bù xǔ zài cǐ huò zhòng

若无雨，或不按时辰数目，我与你实说，定要打坏你的门面，扯碎你的招牌，即时赶出长安，不许在此惑众！

xiān shēng xīn rán ér dá zhè gè yí dìng rèn nǐ

”先生欣然而答：“这个一定任你。

qǐng le qǐng le míng cháo yǔ hòu lái huì

请了，请了，明朝雨后来会。

lóng wáng cí bié chū cháng ān huí shuǐ fǔ

龙王辞别，出长安，回水府。

dà xiǎo shuǐ shén jiē zhe wèn yuē dài wáng fǎng nà mài guà de rú hé

大小水神接着，问曰：“大王访那卖卦的如何？

lóng wáng dào yǒu yǒu yǒu

”龙王道：“有，有，有！

dàn shì yí gè diào zuǐ kǒu tǎo chūn de xiān shēng

”但是一个掉嘴口讨春的先生。

wǒ wèn tā jǐ shí xià yǔ tā jiù shuō míng rì xià yǔ

我问他几时下雨，他就说明日下雨；

wèn tā shèn me shí chén shèn me yǔ shù tā jiù shuō chén shí bù yún yǐ shí fā léi wǔ shí xià yǔ wèi shí yǔ zú de shuǐ sān chǐ sān cùn líng sì shí bā diǎn wǒ yǔ tā dǎ le gè dǔ sài

问他甚么时辰，甚么雨数，他就说辰时布云，已时发雷，午时下雨，未时雨足，得水三尺三寸零四十八点，我与他打了个赌赛；

ruò guǒ rú tā yán sòng tā xiè jīn wǔ shí liǎng

若果如他言，送他谢金五十两；

rú lüè chà xiē jiù dǎ pò tā mén miàn gǎn tā qǐ shēn bù xǔ zài cháng ān huò zhòng

如略差些，就打破他门面，赶他起身，不许在长安惑众。

zhòng shuǐ zú xiào yuē dài wáng shì bā hé dōu zǒng guǎn sī yǔ dà lóng shén yǒu yǔ wú yǔ wéi dài wáng zhī zhī tā zěn gǎn zhè děng hú yán

”众水族笑曰：“大王是八河都总管，司雨大龙神，有雨无雨，惟大王知之，他怎敢这等胡言？

nà mài guà de dìng shì shū le

那卖卦的定是输了！

dìng shì shū le

定是输了！

cǐ shí lóng zǐ lóng sūn yǔ nà yú jì xiè shì zhèng huān xiào tán cǐ shì wèi bì zhǐ tīng de bàn kōng zhōng jiào jīng hé lóng wáng jiē zhǐ

此时龙子龙孙与那鱼鲫蟹士正欢笑谈此事未毕，只听得半空中叫：“泾河龙王接旨。

zhòng tái tóu shàng kàn shì yí gè jīn yī lì shì shǒu qíng yù dì chì zhǐ jìng tóu shuǐ fǔ ér lái

”众抬头上看，是一个金衣力士，手擎玉帝敕旨，径投水府而来。

huāng de lóng wáng zhěng yī duān sù fén xiāng jiē le zhǐ

慌得龙王整衣端肃，焚香接了旨。

jīn yī lì shì huí kōng ér qù

金衣力士回空而去。

lóng wáng xiè ēn chāi fēng kàn shí shàng xiě zhe chì mìng bā hé zǒng qū léi chè diàn xíng

龙王谢恩，拆封看时，上写着：“敕命八河总，驱雷掣电行；

míng cháo shī yǔ zé pǔ jì cháng ān chéng

明朝施雨泽，普济长安城。

zhǐ yì shàng shí chén shù mù yǔ nà xiān shēng pàn duàn zhě háo fà bù chà hu de nà lóng wáng hún fēi pò sàn

”旨意上时辰数目，与那先生判断者毫发不差，唬得那龙王魂飞魄散。

shǎo qǐng sū xǐng duì zhòng shuǐ zú yuē chén shì shàng yǒu cǐ líng rén

少顷苏醒，对众水族曰：“尘世上有此灵人！

zhēn gè shì néng tōng tiān chè dì què bù shū yǔ tā ā

真个是能通天彻地，却不输与他呵！

shí jūn shī zòu yún dài wáng fàng xīn

”鲥军师奏云：“大王放心。

yào yíng tā yǒu hé nán chǔ

要赢他有何难处？

chén yǒu xiǎo jì guǎn jiào miè nà sī de kǒu zuǐ

臣有小计，管教灭那厮的口嘴。

lóng wáng wèn jì jūn shī dào xíng yǔ chà le shí chén shǎo xiē diǎn shù jiù shì nà sī duàn guà bù zhǔn pà bù yíng tā

”龙王问计，军师道：“行雨差了时辰，少些点数，就是那厮断卦不准，怕不赢他？

nà shí suì zhāo pái gǎn tā pǎo lù guǒ hé nán yě

那时-碎招牌，赶他跑路，果何难也？

lóng wáng yī tā suǒ zòu guǒ bù dān yōu

”龙王依他所奏，果不担忧。

zhì cì rì diǎn zhá fēng bó léi gōng yún tóng diàn mǔ zhí zhì cháng ān chéng jiǔ xiāo kōng shàng

至次日，点札风伯、雷公、云童、电母，直至长安城九霄空上。

tā āi dào nà sì shí fāng bù yún wǔ shí fā léi wèi shí luò yǔ shēn shí yǔ zhǐ què zhǐ de sān chǐ líng sì shí diǎn gǎi le tā yí gè shí chén kè le tā sān cùn bā diǎn yǔ hòu fā fàng zhòng jiāng bān shī

他挨到那巳时方布云，午时发雷，未时落雨，申时雨止，却只得三尺零四十点，改了他一个时辰，克了他三寸八点，雨后发放众将班师。

tā yòu àn luò yún tóu hái biàn zuò bái yī xiù shì dào nà xī mén lǐ dà jiē shàng zhuàng rù yuán shǒu chéng guà pù bù róng fēn shuō jiù bǎ tā zhāo pái bǐ yàn děng yī qí suì

他又按落云头，还变作白衣秀士，到那西门里大街上，撞入袁守诚卦铺，不容分说，就把他招牌、笔、砚等一齐-碎。

nà xiān shēng zuò zài yǐ shàng gōng rán bù dòng

那先生坐在椅上，公然不动。

zhè lóng wáng yòu lún qǐ mén bǎn biàn dǎ mà dào zhè wàng yán huò fú de yāo rén shàn huò zhòng xīn de po hàn

这龙王又轮起门板便打、骂道：“这妄言祸福的妖人，擅惑众心的泼汉！

nǐ guà yòu bù líng yán yòu kuáng miù

你卦又不灵，言又狂谬！

shuō jīn rì xià yǔ de shí chén diǎn shù jù bù xiāng duì nǐ hái wēi rán gāo zuò chèn zǎo qù ráo nǐ sǐ zuì

说今日下雨的时辰点数俱不相对，你还危然高坐，趁早去，饶你死罪！

shǒu chéng yóu gōng rán bù jù fēn háo yǎng miàn cháo tiān lěng xiào dào wǒ bù pà

”守诚犹公然不惧分毫，仰面朝天冷笑道：“我不怕！

wǒ bù pà

我不怕！

wǒ wú sǐ zuì zhǐ pà nǐ dào yǒu gè sǐ zuì li

我无死罪，只怕你倒有个死罪哩！

bié rén hǎo mán zhǐ shì nán mán wǒ yě

别人好瞒，只是难瞒我也。

wǒ rèn de nǐ nǐ bú shì xiù shì nǎi shì jīng hé lóng wáng

我认得你，你不是秀士，乃是泾河龙王。

nǐ wéi le yù dì chì zhǐ gǎi le shí chén kè le diǎn shù fàn le tiān tiáo

你违了玉帝敕旨，改了时辰，克了点数，犯了天条。

nǐ zài nà guǎ lóng tái shàng kǒng nán miǎn yī dāo nǐ hái zài cǐ mà wǒ

你在那剐龙台上，恐难免一刀，你还在此骂我？

lóng wáng jiàn shuō xīn jīng dǎn zhàn máo gǔ sǒng rán jí diū le mén bǎn zhěng yī fú lǐ xiàng xiān shēng guì xià dào xiān shēng xiū guài

”龙王见说，心惊胆战，毛骨悚然，急丢了门板，整衣伏礼，向先生跪下道：“先生休怪。

qián yán xì zhī ěr qǐ zhī nòng jiǎ chéng zhēn guǒ rán wéi fàn tiān tiáo nài hé

前言戏之耳，岂知弄假成真，果然违犯天条，奈何？

wàng xiān shēng jiù wǒ yī jiù

望先生救我一救！

bù rán wǒ sǐ yě bù fàng nǐ

不然，我死也不放你。

shǒu chéng yuē wǒ jiù nǐ bù dé zhǐ shì zhǐ tiáo shēng lù yǔ nǐ tóu shēng biàn liǎo

”守诚曰：“我救你不得，只是指条生路与你投生便了。

lóng yuē yuàn qiú zhǐ jiào

”龙曰：“愿求指教。

xiān shēng yuē nǐ míng rì wǔ shí sān kè gāi fù rén cáo guān wèi zhēng chù tīng zhǎn

”先生曰：“你明日午时三刻，该赴人曹官魏征处听斩。

nǐ guǒ yào xìng mìng xū dāng jí jí qù gào dāng jīn táng tài zōng huáng dì fāng hǎo

你果要性命，须当急急去告当今唐太宗皇帝方好。

nà wèi zhēng shì táng wáng jià xià de chéng xiàng ruò shì tǎo tā gè rén qíng fāng bǎo wú shì

那魏征是唐王驾下的丞相，若是讨他个人情，方保无事。

lóng wáng wén yán bài cí hán lèi ér qù

”龙王闻言，拜辞含泪而去。

bù jué hóng rì xī chén tài yīn xīng shàng dàn jiàn yān níng shān zǐ guī yā juàn yuǎn lù xíng rén tóu lǚ diàn

不觉红日西沉，太陰星上，但见：烟凝山紫归鸦倦，远路行人投旅店。

不觉红日西沉，太阴星上，但见：烟凝山紫归鸦倦，远路行人投旅店。

dù tóu xīn yàn sù huī shā yín hé xiàn

渡头新雁宿眭沙，银河现。

cuī gēng chóu gū cūn dēng huǒ guāng wú yàn

催更筹，孤村灯火光无焰。

fēng niǎo lú yān qīng dào yuàn hú dié mèng zhōng rén bú jiàn

风袅炉烟清道院，蝴蝶梦中人不见。

yuè yí huā yǐng shàng lán gān xīng guāng luàn

月移花影上栏杆，星光乱。

lòu shēng huàn bù jué shēn chén yè yǐ bàn

漏声换，不觉深沉夜已半。

zhè jīng hé lóng wáng yě bù huí shuǐ fǔ zhī zài kōng zhōng děng dào zǐ shí qián hòu shōu le yún tóu liǎn le wù jiǎo jìng lái huáng gōng mén shǒu

这泾河龙王也不回水府，只在空中，等到子时前后，收了云头，敛了雾角，径来皇宫门首。

cǐ shí táng wáng zhèng mèng chū gōng mén zhī wài bù yuè huā yīn hū rán lóng wáng biàn zuò rén xiāng shàng qián guì bài

此时唐王正梦出宫门之外，步月花陰，忽然龙王变作人相，上前跪拜。

此时唐王正梦出宫门之外，步月花阴，忽然龙王变作人相，上前跪拜。

kǒu jiào bì xià jiù wǒ

口叫“陛下，救我！

jiù wǒ

救我！

tài zōng yún nǐ shì hé rén

太宗云：“你是何人？

zhèn dāng jiù nǐ

朕当救你。

lóng wáng yún bì xià shì zhēn lóng chén shì yè lóng

”龙王云：“陛下是真龙，臣是业龙。

chén yīn fàn le tiān tiáo gāi bì xià xián chén rén cáo guān wèi zhēng chǔ zhǎn gù lái bài qiú wàng bì xià jiù wǒ yī jiù

臣因犯了天条，该陛下贤臣人曹官魏征处斩，故来拜求，望陛下救我一救！

tài zōng yuē jì shì wèi zhēng chǔ zhǎn zhèn kě yǐ jiù nǐ

”太宗曰：“既是魏征处斩，朕可以救你。

nǐ fàng xīn qián qù

你放心前去。

lóng wáng huān xǐ kòu xiè ér qù

”龙王欢喜，叩谢而去。

què shuō nà tài zōng mèng xǐng hòu niàn niàn zài xīn

却说那太宗梦醒后，念念在心。

zǎo yǐ zhì wǔ gǔ sān diǎn tài zōng shè cháo jù jí liǎng bān wén wǔ guān yuán

早已至五鼓三点，太宗设朝，聚集两班文武官员。

dàn jiàn nà

但见那：

yān lóng fèng quē xiāng ǎi lóng lóu

烟笼凤阙，香蔼龙楼。

guāng yáo dān dòng yún fú cuì huá liú

光摇丹-动，云拂翠华流。

jūn chén xiāng qì tóng yáo shùn lǐ yuè wēi yán jìn hàn zhōu

君臣相契同尧舜，礼乐威严近汉周。

shì chén dēng gōng nǚ shàn shuāng shuāng yìng cǎi

侍臣灯，宫女扇，双双映彩；

kǒng què píng qí lín diàn chǔ chù guāng fú

孔雀屏，麒麟殿，处处光浮。

shān hū wàn suì huá zhù qiān qiū

山呼万岁，华祝千秋。

jìng biān sān xià xiǎng yì guān bài miǎn liú

静鞭三下响，衣冠拜冕旒。

gōng huā càn làn tiān xiāng xí dī liǔ qīng róu yù lè ōu

宫花灿烂天香袭，堤柳轻柔御乐讴。

zhēn zhū lián fěi cuì lián jīn gōu gāo kòng

珍珠帘，翡翠帘，金钩高控；

lóng fèng shàn shān hé shàn bǎo niǎn tíng liú

龙凤扇，山河扇，宝辇停留。

wén guān yīng xiù wǔ jiàng dǒu sōu

文官英秀，武将抖搜。

yù dào fēn gāo xià dan chi liè pǐn liú

御道分高下，丹墀列品流。

jīn zhāng zǐ shòu chéng sān xiàng dì jiǔ tiān cháng wàn wàn qiū

金章紫绶乘三象，地久天长万万秋。

zhòng guān cháo hè yǐ bì gè gè fēn bān

众官朝贺已毕，各各分班。

táng wáng shǎn fèng mù lóng jīng

唐王闪凤目龙睛，

yī yī cóng tóu guān kàn

一一从头观看，

zhī jiàn nà wén guān nèi shì fáng xuán líng dù rú huì xú shì xǔ jìng zōng wáng děng

只见那文官内是房玄龄、杜如晦、徐世-、许敬宗、王-等，

wǔ guān nèi shì mǎ sān bǎo duàn zhì xián yīn kāi shān chéng yǎo jīn liú hóng jì hú jìng dé qín shū bǎo děng

武官内是马三宝、段志贤、殷开山、程咬金、刘洪纪、胡敬德、秦叔宝等，

yī gè gè wēi yí duān sù

一个个威仪端肃，

què bú jiàn wèi zhēng chéng xiàng

却不见魏征丞相。

táng wáng zhào xú shì shàng diàn dào zhèn yè jiān dé yī guài mèng mèng jiàn yī rén yíng miàn bài yè kǒu chēng shì jīng hé lóng wáng fàn le tiān tiáo gāi rén cáo guān wèi zhēng chǔ zhǎn bài gào guǎ rén jiù tā zhèn yǐ xǔ nuò

唐王召徐世-上殿道：“朕夜间得一怪梦，梦见一人迎面拜谒，口称是泾河龙王，犯了天条，该人曹官魏征处斩，拜告寡人救他，朕已许诺。

jīn rì bān qián dú bú jiàn wèi zhēng hé yě

今日班前独不见魏征，何也？

shì duì yuē cǐ mèng gào zhǔn xū yú wèi zhēng lái cháo bì xià bú yào fàng tā chū mén

”世-对曰：“此梦告准，须臾魏征来朝，陛下不要放他出门。

guò cǐ yī rì kě jiù mèng zhōng zhī lóng

过此一日，可救梦中之龙。

táng wáng dà xǐ jí chuán zhǐ zhe dāng jià guān xuān wèi zhēng rù cháo

”唐王大喜，即传旨，着当驾官宣魏征入朝。

què shuō wèi zhēng chéng xiàng zài fǔ yè guān qián xiàng zhèng bǎo xiāng zhǐ wén de jiǔ xiāo hè lì què shì tiān chà xiān shǐ pěng yù dì jīn zhǐ yī dào zhe tā wǔ shí sān kè mèng zhǎn jīng hé lǎo lóng

却说魏征丞相在府，夜观乾象，正-宝香，只闻得九霄鹤唳，却是天差仙使，捧玉帝金旨一道，着他午时三刻，梦斩泾河老龙。

zhè chéng xiàng xiè le tiān ēn zhāi jiè mù yù zài fǔ zhōng shì huì jiàn yùn yuán shén gù cǐ bù céng rù cháo

这丞相谢了天恩，斋戒沐浴，在府中试慧剑，运元神，故此不曾入朝。

yī jiàn dāng jià guān jī zhǐ lái xuān huáng jù wú rèn yòu bù gǎn wéi chí jūn mìng zhǐ de jí jí zhěng yī shù dài tóng zhǐ rù cháo zài yù qián kòu tóu qǐng zuì

一见当驾官赍旨来宣，惶惧无任，又不敢违迟君命，只得急急整衣束带，同旨入朝，在御前叩头请罪。

táng wáng chū zhǐ dào shè qīng wú zuì

唐王出旨道：“赦卿无罪。

nà shí zhū chén shàng wèi tuì cháo zhì cǐ què mìng juàn lián sàn cháo dú liú wèi zhēng xuān shàng jīn luán zhào rù biàn diàn xiān yì lùn ān bāng zhī cè dìng guó zhī móu

”那时诸臣尚未退朝，至此，却命卷帘散朝，独留魏征，宣上金銮，召入便殿，先议论安邦之策，定国之谋。

jiāng jìn sì mò wǔ chū shí hòu què mìng gōng rén qǔ guò dà qí lái zhèn yǔ xián qīng duì yì yī jú

将近巳末午初时候，却命宫人取过大棋来，“朕与贤卿对弈一局。

zhòng pín fēi suí qǔ qí píng pū shè yù àn

”众嫔妃随取棋枰，铺设御案。

wèi zhēng xiè le ēn jí yǔ táng wáng duì yì

魏征谢了恩，即与唐王对弈。

bì jìng bù zhī shèng fù rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě

毕竟不知胜负如何，且听下回分解——