第九十四回 — 西游记 — 吴承恩

sì sēng yàn lè yù huā yuán yī guài kōng huái qíng yù xǐ

四僧宴乐御花园一怪空怀情欲喜

huà biǎo sūn xíng zhě sān rén suí zhe xuān zhào guān zhì wǔ mén wài huáng mén guān jí shí chuán zòu xuān jìn

话表孙行者三人，随着宣召官至午门外，黄门官即时传奏宣进。

tā sān gè qí qí zhàn dìng gèng bù xià bài guó wáng wèn dào nà sān wèi shì shèng sēng fù mǎ zhī gāo tú

他三个齐齐站定，更不下拜，国王问道：“那三位是圣僧驸马之高徒？

xìng shèn míng shuí

姓甚名谁？

hé fāng jū zhù

何方居住？

yīn shén shì chū jiā

因甚事出家？

qǔ hé jīng juàn

取何经卷？

xíng zhě jí jìn qián yì yù shàng diàn páng yǒu hù jià de hè dào bú yào zǒu

行者即近前，意欲上殿，旁有护驾的喝道：“不要走！

yǒu shèn huà lì xià zòu lái

有甚话，立下奏来。

xíng zhě xiào dào wǒ men chū jiā rén dé yī bù jiù jìn yī bù

”行者笑道：“我们出家人，得一步就进一步。

suí hòu bā jiè shā sēng yì jù jìn qián

”随后八戒沙僧亦俱近前。

zhǎng lǎo kǒng tā cūn lǔ jīng jià biàn qǐ shēn jiào dào tú dì a bì xià wèn nǐ lái yīn nǐ jí zòu shàng

长老恐他村鲁惊驾，便起身叫道：“徒弟啊，陛下问你来因，你即奏上。

xíng zhě jiàn tā nà shī fu zài páng shì lì rěn bu zhù dà jiào yī shēng dào bì xià qīng rén zhòng jǐ

”行者见他那师父在旁侍立，忍不住大叫一声道：“陛下轻人重己！

jì zhāo wǒ shī wèi fù mǎ rú hé jiào tā shì lì

既招我师为驸马，如何教他侍立？

shì jiān chēng nǚ fū wèi zhī guì rén qǐ yǒu guì rén bù zuò zhī lǐ

世间称女夫谓之贵人，岂有贵人不坐之理！

guó wáng tīng shuō dà jīng shī sè yù tuì diàn kǒng shī le guān zhān zhǐ de yìng zhe dǎn jiào jìn shì de qǔ xiù dūn lái qǐng táng sēng zuò le

”国王听说，大惊失色，欲退殿，恐失了观瞻，只得硬着胆，教近侍的取绣墩来，请唐僧坐了。

xíng zhě cái zòu dào lǎo sūn zǔ jū dōng shèng shén zhōu ào lái guó huā guǒ shān shuǐ lián dòng

行者才奏道：“老孙祖居东胜神洲傲来国花果山水帘洞。

fù tiān mǔ de shí liè wú shēng

父天母地，石裂吾生。

céng bài zhì rén xué chéng dà dào

曾拜至人，学成大道。

fù zhuǎn xiān xiāng xiào jù zài dòng tiān fú dì

复转仙乡，啸聚在洞天福地。

xià hǎi xiáng lóng dēng shān qín shòu

下海降龙，登山擒兽。

xiāo sǐ míng shàng shēng jí guān bài qí tiān dà shèng

消死名，上生籍，官拜齐天大圣。

wán shǎng qióng lóu xǐ yóu bǎo gé

玩赏琼楼，喜游宝阁。

huì tiān xiān rì rì gē huān

会天仙，日日歌欢；

jū shèng jìng zhāo zhāo kuài lè

居圣境，朝朝快乐。

zhǐ yīn luàn què pán táo yàn dà fǎn tiān gōng bèi fú qín fú

只因乱却蟠桃宴，大反天宫，被佛擒伏。

kùn yā zài wǔ xíng shān xià jī cān tiě dàn kě yǐn tóng zhī wǔ bǎi nián wèi cháng chá fàn

困压在五行山下，饥餐铁弹，渴饮铜汁，五百年未尝茶饭。

xìng wǒ shī chū dōng tǔ bài xī fāng guān yīn jiào lìng tuō tiān zāi lí dà nàn guī zhèng zài yú jiā mén xià

幸我师出东土，拜西方，观音教令脱天灾，离大难，皈正在瑜伽门下。

jiù huì wù kōng chēng míng xíng zhě

旧讳悟空，称名行者。

guó wáng wén de zhè bān míng zhòng huāng de xià le lóng chuáng zǒu jiāng lái yǐ yù shǒu wǎn dìng zhǎng lǎo dào fù mǎ yě shì zhèn zhī tiān yuán de yù nǐ zhè xian yīn xiān juàn

”国王闻得这般名重，慌得下了龙床，走将来，以御手挽定长老道：“驸马，也是朕之天缘，得遇你这仙姻仙眷。

sān zàng mǎn kǒu xiè ēn qǐng guó wáng dēng wèi

”三藏满口谢恩，请国王登位。

fù wèn nà wèi shì dì èr gāo tú

复问：“那位是第二高徒？

bā jiè jū zuǐ yáng wēi dào lǎo zhū xiān shì wéi rén tān huān ài lǎn

”八戒掬嘴扬威道：“老猪先世为人，贪欢爱懒。

yī shēng hùn dùn luàn xìng mí xīn

一生混沌，乱性迷心。

wèi shi tiān gāo dì hòu nán míng hǎi kuò shān yáo

未识天高地厚，难明海阔山遥。

zhèng zài yōu xián zhī jì hū rán yù yī zhēn rén

正在幽闲之际，忽然遇一真人。

bàn jù huà jiě kāi yè wǎng

半句话，解开业网；

liǎng sān yán pī pò zāi mén

两三言，劈破灾门。

dāng shí xǐng wù lì dì tóu shī jǐn xiū èr bā zhī gōng fū jìng liàn sān sān zhī qián hòu

当时省悟，立地投师，谨修二八之工夫，敬炼三三之前后。

xíng mǎn fēi shēng de chāo tiān fǔ

行满飞升，得超天府。

hé méng yù dì hòu ēn guān cì tiān péng yuán shuài guǎn yā hé bīng xiāo yáo hàn quē

荷蒙玉帝厚恩，官赐天蓬元帅，管押河兵，逍遥汉阙。

zhǐ yīn pán táo jiǔ zuì xì nòng cháng é zhé guān xián zāo biǎn lín fán

只因蟠桃酒醉，戏弄嫦娥，谪官衔，遭贬临凡；

cuò tóu tāi tuō shēng zhū xiàng

错投胎，托生猪象。

zhù fú líng shān zào è wú biān

住福陵山，造恶无边。

yù guān yīn zhǐ míng shàn dào

遇观音，指明善道。

guī yī fó jiào bǎo hù táng sēng

皈依佛教，保护唐僧。

jìng wǎng xī tiān bài qiú miào diǎn

径往西天，拜求妙典。

fǎ huì wù néng chēng wéi bā jiè

法讳悟能，称为八戒。

guó wáng tīng yán dǎn zhàn xīn jīng bù gǎn guān qù

”国王听言，胆战心惊，不敢观觑。

zhè dāi zi yuè nòng jīng shén yáo zhe tóu jū zhe zuǐ chēng qǐ ěr duǒ hē hē dà xiào

这呆子越弄精神，摇着头，掬着嘴，撑起耳朵呵呵大笑。

sān zàng yòu pà jīng jià jí huà dào bā jiè shōu liǎn

三藏又怕惊驾，即叱道：“八戒收敛！

fāng cái chā shǒu gǒng lì jiǎ niǔ sī wén

”方才叉手拱立，假扭斯文。

yòu wèn dì sān wèi gāo tú yīn shén guī yī

又问：“第三位高徒，因甚皈依？

shā hé shàng hé zhǎng dào lǎo shā yuán xì fán fū yīn pà lún huí fǎng dào

”沙和尚合掌道：“老沙原系凡夫，因怕轮回访道。

yún yóu hǎi jiǎo làng dàng tiān yá

云游海角，浪荡天涯。

cháng de yī bō suí shēn měi liàn xīn shén zài shě

常得衣钵随身，每炼心神在舍。

yīn cǐ qián chéng de féng xiān lǚ

因此虔诚，得逢仙侣。

yǎng jiù hái ér pèi yuán chà nǚ

养就孩儿，配缘姹女。

gōng mǎn sān qiān hé hé sì xiāng

工满三千，合和四相。

chāo tiān jiè bài xuán qióng guān shòu juàn lián dà jiàng shì yù fèng niǎn lóng chē fēng hào jiāng jūn

超天界，拜玄穹，官授卷帘大将，侍御凤辇龙车，封号将军。

yě wèi pán táo huì shàng shī shǒu dǎ pò bō li zhǎn biǎn zài liú shā hé gǎi tóu huàn miàn zào niè shāng shēng

也为蟠桃会上，失手打破玻璃盏，贬在流沙河，改头换面，造孽伤生。

xìng xǐ pú sà yuǎn yóu dōng tǔ quàn wǒ guī yī děng hòu táng cháo fó zǐ wǎng xī tiān qiú jīng guǒ zhèng

幸喜菩萨远游东土，劝我皈依，等候唐朝佛子，往西天求经果正。

cóng lì zì xīn fù xiū dà jué zhǐ hé wèi xìng

从立自新，复修大觉，指河为姓。

fǎ huì wù jìng chēng míng shā sēng

法讳悟净，称名沙僧。

guó wáng jiàn shuō duō jīng duō xǐ xǐ de shì nǚ ér zhāo le huó fó jīng de shì sān gè shí nǎi yāo shén

”国王见说，多惊多喜，喜的是女儿招了活佛，惊的是三个实乃妖神。

zhèng zài jīng xǐ zhī jiān hū yǒu zhèng tái yīn yáng guān zòu dào hūn qī yǐ dìng běn nián běn yuè shí èr rì

正在惊喜之间，忽有正台陰阳官奏道：“婚期已定本年本月十二日。

正在惊喜之间，忽有正台阴阳官奏道：“婚期已定本年本月十二日。

rén zǐ chén liáng zhōu táng tōng lì yi pèi hūn yīn

壬子辰良，周堂通利，宜配婚姻。

guó wáng dào jīn rì shì hé rì chén

”国王道：“今日是何日辰？

yīn yáng guān zòu jīn rì chū bā nǎi wù shēn zhī rì yuán hóu xiàn guǒ zhèng yi jìn xián nà shì

”陰阳官奏：“今日初八，乃戊申之日，猿猴献果，正宜进贤纳事。

”阴阳官奏：“今日初八，乃戊申之日，猿猴献果，正宜进贤纳事。

guó wáng dà xǐ jí zhe dāng jià guān dǎ sǎo yù huā yuán guǎn gé lóu tíng qiě qǐng fù mǎ tóng sān wèi gāo tú ān xiē dài hòu ān pái hé jǐn jiā yán zhe gōng zhǔ pǐ pèi

”国王大喜，即着当驾官打扫御花园馆阁楼亭，且请驸马同三位高徒安歇，待后安排合卺佳筵，着公主匹配。

zhòng děng qīn zūn guó wáng tuì cháo duō guān jiē sàn bù tí

众等钦遵，国王退朝，多官皆散不题。

què shuō sān zàng shī tú men dōu dào yù huā yuán tiān sè jiàn wǎn bǎi le sù shàn

却说三藏师徒们都到御花园，天色渐晚，摆了素膳。

bā jiè xǐ dào zhè yī rì yě gāi chī fàn le

八戒喜道：“这一日也该吃饭了。

guǎn bàn rén jí jiāng sù mǐ fàn miàn fàn děng wù zhěng dān tiāo lái

”管办人即将素米饭、面饭等物，整担挑来。

nà bā jiè chī le yòu tiān tiān le yòu chī zhí chī de chēng cháng zhǔ fù fāng cái zhù shǒu

那八戒吃了又添，添了又吃，直吃得撑肠拄腹，方才住手。

shǎo qǐng yòu diǎn shàng dēng shè pū gài gè zì guī qǐn

少顷，又点上灯，设铺盖，各自归寝。

zhǎng lǎo jiàn zuǒ yòu wú rén què hèn zé xíng zhě nù shēng jiào dào wù kōng

长老见左右无人，却恨责行者，怒声叫道：“悟空！

nǐ zhè hú sūn fān fān hài wǒ

你这猢狲，番番害我！

wǒ shuō zhǐ qù dǎo huàn guān wén mò xiàng cǎi lóu qián qù nǐ zěn me zhí yào yǐn wǒ qù kàn kàn

我说只去倒换关文，莫向彩楼前去，你怎么直要引我去看看？

rú jīn kàn de hǎo me

如今看得好么！

què rě chū zhè bān shì lái zěn shēng shì hǎo

却惹出这般事来，怎生是好？

xíng zhě péi xiào dào shī fu shuō xiān mǔ yě shì pāo dǎ xiù qiú yù jiù yuán chéng qí fū fù

”行者陪笑道：“师父说，先母也是抛打绣球，遇旧缘，成其夫妇。

shì yǒu mù gǔ zhī yì lǎo sūn cái yǐn nǐ qù yòu xiǎng zhe nà gè gěi gū bù jīn sì zhǎng lǎo zhī yán jiù cǐ jiǎn shì zhēn jiǎ

似有慕古之意，老孙才引你去，又想着那个给孤布金寺长老之言，就此检视真假。

shì jiàn nà guó wáng zhī miàn lüè yǒu xiē huì àn zhī sè dàn zhǐ wèi jiàn gōng zhǔ hé rú ěr

适见那国王之面，略有些晦暗之色，但只未见公主何如耳。

zhǎng lǎo dào nǐ jiàn gōng zhǔ biàn zěn de

”长老道：“你见公主便怎的？

xíng zhě dào lǎo sūn de huǒ yǎn jīn jīng dàn jiàn miàn jiù rèn de zhēn jiǎ shàn è fù guì pín qióng què hào shī wèi biàn míng xié zhèng

”行者道：“老孙的火眼金睛，但见面，就认得真假善恶，富贵贫穷，却好施为，辨明邪正。

shā sēng yǔ bā jiè xiào dào gē ge jìn rì yòu xué de huì xiàng miàn le

”沙僧与八戒笑道：“哥哥近日又学得会相面了。

xíng zhě dào xiàng miàn zhī shì dāng wǒ sūn zi bà le

”行者道：“相面之士，当我孙子罢了。

sān zàng hè dào qiě xiū tiáo zuǐ

”三藏喝道：“且休调嘴！

zhǐ shì tā rú jīn dìng yào zhāo wǒ guǒ hé yǐ chù zhī

只是他如今定要招我，果何以处之？

xíng zhě dào qiě dào shí èr rì huì xǐ zhī shí bì dìng nà gōng zhǔ chū lái cān bài fù mǔ děng lǎo sūn zài páng guān kàn

”行者道：“且到十二日会喜之时，必定那公主出来参拜父母，等老孙在旁观看。

ruò hái shì gè zhēn nǚ rén nǐ jiù zuò le fù mǎ xiǎng yòng guó nèi zhī róng huá yě bà

若还是个真女人，你就做了驸马，享用国内之荣华也罢。

sān zàng wén yán yuè shēng chēn nù mà dào hǎo hú sūn

”三藏闻言，越生嗔怒，骂道：“好猢狲！

nǐ hái hài wǒ li

你还害我哩！

què shì wù néng shuō de wǒ men shí jié r yǐ shàng le jiǔ jié qī bā fēn le nǐ hái bǎ rè shé tou duó wǒ

却是悟能说的，我们十节儿已上了九节七八分了，你还把热舌头铎我？

kuài zǎo jiā zhe nǐ xiū kāi nà chòu kǒu

快早夹着，你休开那臭口！

zài ruò wú lǐ wǒ jiù niàn qǐ zhòu lái jiào nǐ liǎo dàng bù dé

再若无礼，我就念起咒来，教你了当不得！

xíng zhě tīng shuō niàn zhòu huāng de guì zài miàn qián dào mò niàn mò niàn

”行者听说念咒，慌得跪在面前道：“莫念莫念！

ruò shì zhēn nǚ rén dài bài táng shí wǒ men yī qí dà nào huáng gōng lǐng nǐ qù yě

若是真女人，待拜堂时，我们一齐大闹皇宫，领你去也。

shī tú shuō huà bù jué zǎo yǐ rù gèng

”师徒说话，不觉早已入更。

zhèng shì chén chén gōng lòu yīn yīn huā xiāng

正是：沉沉宫漏，荫荫花香。

xiù hù chuí zhū bó xián tíng jué huǒ guāng

绣户垂珠箔，闲庭绝火光。

qiū qiān suǒ lěng kōng liú yǐng qiāng dí shēng cán jìng sì fāng

秋千索冷空留影，羌笛声残静四方。

rào wū yǒu huā lóng yuè càn gé kōng wú shù xiǎn xīng máng

绕屋有花笼月灿，隔空无树显星芒。

dù juān tí xiē hú dié mèng zhǎng

杜鹃啼歇，蝴蝶梦长。

yín hàn héng tiān yǔ bái yún guī gù xiāng

银汉横天宇，白云归故乡。

zhèng shì lí rén qíng qiē chù fēng yáo nèn liǔ gèng qī liáng

正是离人情切处，风摇嫩柳更凄凉。

bā jiè dào shī fu yè shēn le yǒu shì míng zǎo zài yì qiě shuì

八戒道：“师父，夜深了，有事明早再议，且睡！

qiě shuì

且睡！

shī tú men guǒ rán ān xiē

”师徒们果然安歇。

yī xiāo yè jǐng yǐ tí zǎo yòu jīn jī chàng xiǎo

一宵夜景已题，早又金鸡唱晓。

wǔ gēng sān diǎn guó wáng jí dēng diàn shè cháo dàn jiàn gōng diàn kāi xuān zǐ qì gāo fēng chuī yù lè tòu qīng xiāo

五更三点，国王即登殿设朝，但见：宫殿开轩紫气高，风吹御乐透青霄。

yún yí bào wěi jīng qí dòng rì shè chī tóu yù pèi yáo

云移豹尾旌旗动，日射螭头玉佩摇。

xiāng wù xì tiān gōng liǔ lǜ lù zhū wēi rùn yuàn huā jiāo

香雾细添宫柳绿，露珠微润苑花娇。

shān hū wǔ dǎo qiān guān liè hǎi yàn hé qīng yī tǒng cháo

山呼舞蹈千官列，海晏河清一统朝。

zhòng wén wǔ bǎi guān cháo ba yòu xuān guāng lù sì ān pái shí èr rì huì xǐ jiā yán jīn rì qiě zhěng chūn qǐng fù mǎ zài yù huā yuán zhōng kuǎn wán

众文武百官朝罢，又宣光禄寺安排十二日会喜佳筵，今日且整春-，请驸马在御花园中款玩。

fēn fù yí zhì sī lǐng sān wèi xián qīn qù huì tóng guǎn shǎo zuò zhe guāng lù sì ān pái sān xí sù yàn qù bǐ fèng péi

吩咐仪制司领三位贤亲去会同馆少坐，着光禄寺安排三席素宴去彼奉陪。

liǎng chù jù zhe jiào fāng sī zòu yuè fú shì shǎng chūn jǐng xiāo chí rì yě

两处俱着教坊司奏乐，伏侍赏春景消迟日也。

bā jiè wén de yīng shēng dào bì xià wǒ shī tú zì xiāng huì gèng wú yī kè xiāng lí

八戒闻得，应声道：“陛下，我师徒自相会，更无一刻相离。

jīn rì jì zài yù huā yuán yǐn yàn dài wǒ men qù shuǎ liǎng rì hǎo jiào shī fù tì nǐ jiā zuò fù mǎ

今日既在御花园饮宴，带我们去耍两日，好教师父替你家做驸马；

bù rán zhè gè mǎi mài shēng yì nòng bù chéng

不然，这个买卖生意弄不成。

nà guó wáng jiàn tā chǒu lòu shuō huà cū sú yòu jiàn tā niǔ tóu niē jǐng jū zuǐ ba yáo ěr duǒ jí xiàng yǒu xiē fēng qì yóu kǒng jiǎo pò qīn shì zhǐ de yī cóng biàn jiào zài yǒng zhèn huá yí gé lǐ ān pái èr xí wǒ yǔ fù mǎ tóng zuò

”那国王见他丑陋，说话粗俗，又见他扭头捏颈，掬嘴巴，摇耳朵，即象有些风气，犹恐搅破亲事，只得依从，便教：“在永镇华夷阁里安排二席，我与驸马同坐。

liú chūn tíng shàng ān pái sān xí qǐng sān wèi bié zuò kǒng tā shī tú men zuò cì bù biàn

留春亭上安排三席，请三位别坐，恐他师徒们坐次不便。

nà dāi zi cái cháo shàng chàng gè rě jiào shēng duō xiè gè gè ér tuì

那呆子才朝上唱个喏，叫声多谢，各各而退。

yòu chuán zhǐ jiào nèi gōng guān pái yàn zhe sān gōng liù yuàn hòu fēi yǔ gōng zhǔ shàng tou jiù wèi tiān zhuāng zi yǐ dài shí èr rì jiā pèi

又传旨教内宫官排宴，着三宫六院后妃与公主上头，就为添妆-子，以待十二日佳配。

jiāng yǒu sì shí qián hòu nà guó wáng pái jià qǐng táng sēng dōu dào yù huā yuán nèi guān kàn

将有巳时前后，那国王排驾，请唐僧都到御花园内观看。

hǎo qù chù jìng pù cǎi shí kǎn záo diāo lán

好去处：径铺彩石，槛凿雕栏。

jìng pù cǎi shí jìng biān shí pàn zhǎng qí pā

径铺彩石，径边石畔长奇葩；

kǎn záo diāo lán kǎn wài lán zhōng shēng yì huì

槛凿雕栏，槛外栏中生异卉。

yāo táo mí fěi cuì nèn liǔ shǎn huáng lí

夭桃迷翡翠，嫩柳闪黄鹂。

bù jué yōu xiāng lái xiù mǎn xíng zhān qīng wèi shàng yī duō

步觉幽香来袖满，行沾清味上衣多。

fèng tái lóng zhǎo zhú gé sōng xuān

凤台龙沼，竹阁松轩。

fèng tái zhī shàng chuī xiāo yǐn fèng lái yí

凤台之上，吹箫引凤来仪；

lóng zhǎo zhī jiān yǎng yú huà lóng ér qù

龙沼之间，养鱼化龙而去。

zhú gé yǒu shī fèi jǐn tuī qiāo cái bái xuě

竹阁有诗，费尽推敲裁白雪；

sōng xuān wén jí kǎo chéng zhū yù zhù qīng biān

松轩文集，考成珠玉注青编。

jiǎ shān quán shí cuì qǔ shuǐ bì bō shēn

假山拳石翠，曲水碧波深。

mǔ dan tíng qiáng wēi jià dié jǐn pù róng

牡丹亭，蔷薇架，迭锦铺绒；

mò lí kǎn hǎi táng qí duī xiá qì yù

茉藜槛，海棠畦，堆霞砌玉。

sháo yào yì xiāng shǔ kuí qí yàn

芍药异香，蜀葵奇艳。

bái lí hóng xìng dòu fāng fěi zǐ huì jīn xuān zhēng làn màn

白梨红杏斗芳菲，紫蕙金萱争烂熳。

lì chūn huā mù bǐ huā dù juān huā yāo yāo zhuó zhuó

丽春花、木笔花、杜鹃花，夭夭灼灼；

hán xiào huā fèng xiān huā yù zān huā zhàn zhàn wēi wēi

含笑花、凤仙花、玉簪花，战战巍巍。

yī chǔ chù hóng tòu yān zhī rùn yī cóng cóng fāng nóng jǐn xiù wéi

一处处红透胭脂润，一丛丛芳浓锦绣围。

gèng xǐ dōng fēng huí nuǎn rì mǎn yuán jiāo mèi chěng guāng huī

更喜东风回暖日，满园娇媚逞光辉。

yī xíng jūn wáng jǐ wèi guān zhī liáng jiǔ

一行君王几位，观之良久。

zǎo yǒu yí zhì sī guān yāo qǐng xíng zhě sān rén rù liú chūn tíng guó wáng xié táng sēng shàng huá yí gé gè zì yǐn yàn

早有仪制司官邀请行者三人入留春亭，国王携唐僧上华夷阁，各自饮宴。

nà gē wǔ chuī tán pū zhāng chén shè zhēn shì zhēng róng chāng hé shǔ guāng shēng fèng gé lóng lóu ruì ǎi héng

那歌舞吹弹，铺张陈设，真是：峥嵘阊阖曙光生，凤阁龙楼瑞霭横。

chūn sè xì pù huā cǎo xiù tiān guāng yáo shè jǐn páo míng

春色细铺花草绣，天光遥射锦袍明。

shēng gē liáo rào rú xian yàn bēi fēi zhuàn yù yè qīng

笙歌缭绕如仙宴，杯-飞传玉液清。

jūn yuè chén huan tóng wán shǎng huá yí yǒng zhèn shì kāng níng

君悦臣欢同玩赏，华夷永镇世康宁。

cǐ shí zhǎng lǎo jiàn nà guó wáng jìng zhòng wú jì kě nài zhǐ de miǎn qiǎng suí xǐ chéng shì wài xǐ ér nèi yōu yě

此时长老见那国王敬重，无计可奈，只得勉强随喜，诚是外喜而内忧也。

zuò jiān jiàn bì shàng guà zhe sì miàn jīn píng píng shàng huà zhe chūn xià qiū dōng sì jǐng jiē yǒu tí yǒng jiē shì hàn lín míng shì zhī shī chūn jǐng shī yuē zhōu tiān yī qì zhuǎn hóng jūn dà dì xī xī wàn xiàng xīn

坐间见壁上挂着四面金屏，屏上画着春夏秋冬四景，皆有题咏，皆是翰林名士之诗：《春景诗》曰：“周天一气转洪钧，大地熙熙万象新。

táo lǐ zhēng yán huā làn màn yàn lái huà dòng dié xiāng chén

桃李争妍花烂熳，燕来画栋迭香尘。

xià jǐng shī yuē xūn fēng fú fú sī chí chí gōng yuàn liú kuí yìng rì huī

”《夏景诗》曰：“熏风拂拂思迟迟，宫院榴葵映日辉。

yù dí yīn diào jīng wǔ mèng jì hé xiāng sàn dào tíng wéi

玉笛音调惊午梦，芰荷香散到庭帏。

qiū jǐng shī yuē jīn jǐng wú tóng yī yè huáng zhū lián bù juǎn yè lái shuāng

”《秋景诗》曰：“金井梧桐一叶黄，珠帘不卷夜来霜。

yàn zhī shè rì cí cháo qù yàn zhé lú huā guò bié xiāng

燕知社日辞巢去，雁折芦花过别乡。

dōng jǐng shī yuē tiān yù fēi yún àn dàn hán shuò fēng chuī xuě jī qiān shān

”《冬景诗》曰：“天雨飞云暗淡寒，朔风吹雪积千山。

shēn gōng zì yǒu hóng lú nuǎn bào dào méi kāi yù mǎn lán

深宫自有红炉暖，报道梅开玉满栏。

nà guó wáng jiàn táng sēng zì yì kàn shī biàn dào fù mǎ xǐ wán shī zhōng zhī wèi xīn dìng shàn yú yín é rú bù lìn zhū yù qǐng yī yùn gè hé yī shǒu rú hé

那国王见唐僧恣意看诗，便道：“驸马喜玩诗中之味，心定善于吟哦，如不吝珠玉，请依韵各和一首如何？

zhǎng lǎo shì gè duì jǐng wàng qíng míng xīn jiàn xìng zhī yì jiàn guó wáng qīn zhòng mìng hé qián yùn tā bù jué hū tán yī jù dào rì nuǎn bīng xiāo dà dì jūn

”长老是个对景忘情、明心见性之意，见国王钦重，命和前韵，他不觉忽谈一句道：“日暖冰消大地钧。

guó wáng dà xǐ jí zhào shì wèi guān qǔ wén fáng sì bǎo qǐng fù mǎ hé wán lù xià sì zhèn huǎn huǎn wèi zhī

”国王大喜，即召侍卫官：“取文房四宝，请驸马和完录下，俟朕缓缓味之。

zhǎng lǎo xīn rán bù cí jǔ bǐ ér hé

”长老欣然不辞，举笔而和。

hé chūn jǐng shī yuē rì nuǎn bīng xiāo dà dì jūn yù yuán huā huì yòu gēng xīn

和《春景诗》曰：“日暖冰消大地钧，御园花卉又更新。

hé fēng gāo yǔ mín zhān zé hǎi yàn hé qīng jué sú chén

和风膏雨民沾泽，海晏河清绝俗尘。

hé xià jǐng shī yuē dòu zhǐ nán fāng bái zhòu chí huái yún liú huǒ dòu guāng huī

”和《夏景诗》曰：“斗指南方白昼迟，槐云榴火斗光辉。

huáng lí zǐ yàn tí gōng liǔ qiǎo zhuǎn shuāng shēng rù jiàng wéi

黄鹂紫燕啼宫柳，巧转双声入绛帏。

hé qiū jǐng shī yuē xiāng piāo jú lǜ yǔ chéng huáng sōng bǎi qīng qīng xǐ jiàng shuāng

”和《秋景诗》曰：“香飘橘绿与橙黄，松柏青青喜降霜。

lí jú bàn kāi zǎn jǐn xiù shēng gē yùn chè shuǐ yún xiāng

篱菊半开攒锦绣，笙歌韵彻水云乡。

hé dōng jǐng shī yuē ruì xuě chū qíng qì wèi hán qí fēng qiǎo shí yù tuán shān

”和《冬景诗》曰：“瑞雪初晴气味寒，奇峰巧石玉团山。

lú shāo shòu tàn wēi sū lào xiù shǒu gāo gē yǐ cuì lán

炉烧兽炭煨酥酪，袖手高歌倚翠栏。

guó wáng jiàn hé dà xǐ chēng chàng dào hǎo gè xiù shǒu gāo gē yǐ cuì lán

”国王见和大喜，称唱道：“好个袖手高歌倚翠栏！

suì mìng jiào fang sī yǐ xīn shī zòu yuè jìn rì ér sàn

”遂命教坊司以新诗奏乐，尽日而散。

xíng zhě sān rén zài liú chūn tíng yì jǐn shòu yòng gè yǐn le jǐ bēi yě dōu yǒu xiē hān yì zhèng yù qù xún zhǎng lǎo zhī jiàn zhǎng lǎo yǐ tóng guó wáng zài yī gé

行者三人在留春亭亦尽受用，各饮了几杯，也都有些酣意，正欲去寻长老，只见长老已同国王在一阁。

bā jiè dāi xìng fā zuò yīng shēng jiào dào hǎo kuài huó

八戒呆性发作，应声叫道：“好快活！

hǎo zì zài

好自在！

jīn rì yě shòu yòng zhè yī xià le

今日也受用这一下了！

què gāi chèn bǎo r shuì jiào qù yě

却该趁饱儿睡觉去也！

shā sēng xiào dào èr gē tè méi xiū yǎng zhè qì bǎo yù rú hé shuì jiào

”沙僧笑道：“二哥忒没修养，这气饱饫，如何睡觉？

bā jiè dào nǐ nà lǐ zhī sú yǔ yún chī le fàn r bù tǐng shī dù lǐ méi bǎn zhī li

”八戒道：“你那里知，俗语云吃了饭儿不挺尸，肚里没板脂哩！

táng sēng yǔ guó wáng xiāng bié zhǐ jǐn yán zhǐ jǐn yán jì zhì tíng nèi tián zé tā sān rén dào zhè bèn huò yuè fā cūn le

”唐僧与国王相别，只谨言，只谨言，既至亭内，嗔责他三人道：“这夯货，越发村了！

zhè shì shèn me qù chù zhǐ guǎn dà hū xiǎo jiào

这是甚么去处，只管大呼小叫！

tǎng huò nǎo zhe guó wáng què bù bèi tā shāng hài xìng mìng

倘或恼着国王，却不被他伤害性命？

bā jiè dào méi shì méi shì

”八戒道：“没事没事！

wǒ men yǔ tā qìng jia lǐ dào de tā biàn bù hǎo shēng guài

我们与他亲家礼道的，他便不好生怪。

cháng yán dào dǎ bù duàn de qīn mà bù duàn de lín

常言道，打不断的亲，骂不断的邻。

dà jiā shuǎ zǐ pà tā zěn de

大家耍子，怕他怎的？

zhǎng lǎo huà dào jiào ná guò dāi zi lái dǎ tā èr shí chán zhàng

”长老叱道，教：“拿过呆子来，打他二十禅杖！

xíng zhě guǒ yī bǎ jiū fān zhǎng lǎo jǔ zhàng jiù dǎ dāi zi hǎn jiào dào fù mǎ yé ye

”行者果一把揪翻，长老举杖就打，呆子喊叫道：“驸马爷爷！

ráo zuì ráo zuì

饶罪饶罪！

páng yǒu péi yàn guān quàn zhù dāi zi pá jiāng qǐ lái tū tū nāng nāng de dào hǎo guì rén

”旁有陪宴官劝住，呆子爬将起来，突突囔囔的道：“好贵人！

hǎo fù mǎ

好驸马！

qīn hái wèi chéng jiù xíng qǐ wáng fǎ lái le

亲还未成，就行起王法来了！

xíng zhě wǔ zhe tā zuǐ dào mò hú shuō

”行者侮着他嘴道：“莫胡说！

mò hú shuō

莫胡说！

kuài zǎo shuì qù

快早睡去。

tā men yòu zài liú chūn tíng zhù le yī xiǔ

”他们又在留春亭住了一宿。

dào míng zǎo yī jiù yàn lè

到明早，依旧宴乐。

bù jué lè le sān sì rì zhèng zhí shí èr rì jiā chén yǒu guāng lù sì sān bù gè guān huí zòu dào chén děng zì bā rì fèng zhǐ fù mǎ fǔ yǐ xiū wán zhuān děng zhuāng lián pū shè

不觉乐了三四日，正值十二日佳辰，有光禄寺三部各官回奏道：“臣等自八日奉旨，驸马府已修完，专等妆奁铺设。

hé jǐn yàn yì yǐ wán bèi hūn sù gòng wǔ bǎi yú xí

合卺宴亦已完备，荤素共五百余席。

guó wáng xīn xǐ zhèng yù qǐng fù mǎ fù xí hū yǒu nèi gōng guān duì yù qián qǐ zòu dào wàn suì zhèng gōng niáng niáng yǒu qǐng

”国王心喜，正欲请驸马赴席，忽有内宫官对御前启奏道：“万岁，正宫娘娘有请。

guó wáng suì tuì rù nèi gōng zhī jiàn nà sān gōng huáng hòu liù yuàn pín fēi yǐn lǐng zhe gōng zhǔ dōu zài zhāo yáng gōng tán xiào

”国王遂退入内宫，只见那三宫皇后，六院嫔妃，引领着公主，都在昭阳宫谈笑。

zhēn gè shì huā tuán jǐn cù

真个是花团锦簇！

nà yī piàn fù lì yāo ráo zhēn shèng shì tiān táng yuè diàn bù yà yú xiān fǔ yáo gōng

那一片富丽妖娆，真胜似天堂月殿，不亚于仙府瑶宫。

yǒu xǐ huì jiā yīn xīn cí sì shǒu wèi zhèng

有《喜会佳姻》新词四首为证。

xǐ cí yún xǐ

《喜词》云：喜！

xǐ

喜！

xǐ

喜！

xīn rán lè yǐ

欣然乐矣！

jié hūn yīn ēn ài měi

结婚姻，恩爱美。

qiǎo yàng gōng zhuāng cháng é zěn bǐ

巧样宫妆，嫦娥怎比。

lóng chāi yǔ fèng yàn yàn fēi jīn lǚ

龙钗与凤-，艳艳飞金缕。

yīng chún hào chǐ zhū yán nuó rú huā qīng tǐ

樱唇皓齿朱颜，-娜如花轻体。

jǐn chóng chóng wǔ cǎi cóng zhōng

锦重重，五彩丛中；

xiāng fú fú qiān jīn duì lǐ

香拂佛，千金队里。

huì cí yún huì

《会词》云：会！

huì

会！

huì

会！

yāo ráo jiāo mèi

妖娆娇媚。

sài máo qiáng qī chu mèi

赛毛嫱，欺楚妹。

qīng guó qīng chéng bǐ huā bǐ yù

倾国倾城，比花比玉。

zhuāng shì gèng xiān yán chāi huán duō yàn lì

妆饰更鲜妍，钗环多艳丽。

lán xīn huì xìng qīng gāo fěn liǎn bīng jī róng guì

兰心蕙性清高，粉脸冰肌荣贵。

dài méi yī xiàn yuǎn shān wēi yǎo tiǎo yān zǎn jǐn duì

黛眉一线远山微，窈窕嫣-攒锦队。

jiā cí yún jiā

《佳词》云：佳！

jiā

佳！

jiā

佳！

yù nǚ xiān wá

玉女仙娃。

shēn kě ài shí kān kuā

深可爱，实堪夸。

yì xiāng fù yù zhī fěn jiāo jiā

异香馥郁，脂粉交加。

tiān tāi fú dì yuǎn zěn shì guó wáng jiā

天台福地远，怎似国王家。

xiào yǔ fēn rán jiāo tài shēng gē liáo rào xuān huá

笑语纷然娇态，笙歌缭绕喧哗。

huā duī jǐn qì qiān bān měi kàn biàn rén jiān zěn ruò tā

花堆锦砌千般美，看遍人间怎若他。

yīn cí yún yīn

《姻词云》：姻！

yīn

姻！

yīn

姻！

lán shè xiāng pēn

兰麝香喷。

xiān zǐ zhèn měi rén qún

仙子阵，美人群。

pín fēi huàn cǎi gōng zhǔ zhuāng xīn

嫔妃换彩，公主妆新。

yún bìn duī yā jì ní cháng yā fèng qún

云鬓堆鸦髻，霓裳压凤裙。

yī pài xiān yīn liáo liàng liǎng xíng zhū zǐ bīn fēn

一派仙音嘹亮，两行朱紫缤纷。

dāng nián céng jié chéng luán xìn jīn zhāo xìng xǐ huì jiā yīn

当年曾结乘鸾信，今朝幸喜会佳姻。

què shuō guó wáng jià dào nà hòu fēi yǐn zháo gōng zhǔ bìng cǎi nǚ gōng é dōu lái yíng jiē

却说国王驾到，那后妃引着公主，并彩女宫娥都来迎接。

guó wáng xǐ zī zī jìn le zhāo yáng gōng zuò xia

国王喜孜孜，进了昭阳宫坐下。

hòu fēi děng cháo bài bì guó wáng dào gōng zhǔ xián nǚ zì chū bā rì jié cǎi pāo qiú xìng yù shèng sēng xiǎng shì xīn yuàn yǐ zú

后妃等朝拜毕，国王道：“公主贤女，自初八日结彩抛球，幸遇圣僧，想是心愿已足。

gè yá mén guān yòu néng tǐ zhèn xīn gè xiàng shì jù yǐ wán bèi

各衙门官，又能体朕心，各项事俱已完备。

jīn rì zhèng shì jiā qī kě zǎo fù hé jǐn zhī yàn bú yào cuò guò shí chén

今日正是佳期，可早赴合卺之宴，不要错过时辰。

nà gōng zhǔ zǒu jìn qián dǎo shēn xià bài zòu dào fù wáng qǐ shè xiǎo nǚ wàn qiān zhī zuì

”那公主走近前倒身下拜，奏道：“父王，乞赦小女万千之罪。

yǒu yī yán qǐ zòu zhè jǐ rì wén de gōng guān chuán shuō táng shèng sēng yǒu sān gè tú dì tā shēng de shí fēn chǒu è xiǎo nǚ bù gǎn jiàn tā kǒng jiàn shí bì shēng kǒng jù

有一言启奏：这几日闻得宫官传说，唐圣僧有三个徒弟，他生得十分丑恶，小女不敢见他，恐见时必生恐惧。

wàn wàng fù wáng jiāng tā fā fàng chū chéng fāng hǎo bù rán jīng shāng ruò tǐ fǎn wèi huò hài yě

万望父王将他发放出城方好，不然惊伤弱体，反为祸害也。

guó wáng dào hái ér bù shuō zhèn jī hū wàng le guǒ rán shēng de yǒu xiē chǒu è lián rì jiào tā zài yù huā yuán lǐ liú chūn tíng guǎn dài

”国王道：“孩儿不说，朕几乎忘了，果然生得有些丑恶，连日教他在御花园里留春亭管待。

chèn jīn rì jiù shàng diàn dǎ fā tā guān wén jiào tā chū chéng què hǎo huì yàn

趁今日就上殿，打发他关文，教他出城，却好会宴。

gōng zhǔ kòu tóu xiè le ēn guó wáng jí chū jià shàng diàn chuán zhǐ qǐng fù mǎ gòng tā sān wèi

”公主叩头谢了恩，国王即出驾上殿，传旨：“请驸马共他三位。

yuán lái nà táng sēng niē zhǐ tou r suàn rì zi áo zhì shí èr rì tiān wèi míng jiù yǔ tā sān rén jì jiào dào jīn rì què shì shí èr le zhè shì rú hé qū chǔ

”原来那唐僧捏指头儿算日子，熬至十二日，天未明，就与他三人计较道：“今日却是十二了，这事如何区处？

xíng zhě dào nà guó wáng wǒ yǐ shí de tā yǒu xiē huì qì hái wèi zhān shēn bù wéi dà hài dàn zhǐ bù dé gōng zhǔ jiàn miàn ruò dé chū lái lǎo sūn yī qū jiù zhī zhēn jiǎ fāng cái dòng zuò nǐ zhǐ guǎn fàng xīn

”行者道：“那国王我已识得他有些晦气，还未沾身，不为大害，但只不得公主见面，若得出来，老孙一觑，就知真假，方才动作，你只管放心。

tā rú jīn yí dìng lái qǐng dǎ fā wǒ děng chū chéng nǐ zì yìng chéng mò pà

他如今一定来请，打发我等出城，你自应承莫怕。

wǒ shǎn shǎn shēn r jiù lái jǐn jǐn suí hù nǐ yě

我闪闪身儿就来，紧紧随护你也。

shī tú men zhèng jiǎng guǒ jiàn dāng jià guān tóng yí zhì sī lái qǐng

”师徒们正讲，果见当驾官同仪制司来请。

xíng zhě xiào dào qù lái

行者笑道：“去来！

qù lái bì dìng shì yǔ wǒ men sòng xíng hǎo liú shī fu huì hé

去来”，必定是与我们送行，好留师父会合。

bā jiè dào sòng xíng bì dìng yǒu qiān bǎi liǎng huáng jīn bái yín wǒ men yě hǎo mǎi xiē rén shì huí qù dào wǒ nà zhàng rén jiā yě zài huì qīn shuǎ zǐ r qù yé

”八戒道：“送行必定有千百两黄金白银，我们也好买些人事回去，到我那丈人家，也再会亲耍子儿去耶。

shā sēng dào èr gē qián zhe kǒu xiū luàn shuō zhǐ píng dà gē zhǔ zhāng suì cǐ jiāng xíng li mǎ pǐ jù suí nèi xiē guān dào yú dān chí xià

”沙僧道：“二哥箝着口，休乱说，只凭大哥主张，”遂此将行李马匹，俱随那些官到于丹墀下。

guó wáng jiàn le jiào qǐng xíng zhě sān wèi jìn qián dào rǔ děng jiāng guān wén ná shàng lái zhèn dāng yòng bǎo huā yā jiāo fù rǔ děng wài duō bèi pán chán sòng nǐ sān wèi zǎo qù líng shān jiàn fú ruò qǔ jīng huí lái hái yǒu zhòng xiè

国王见了，教请行者三位近前道：“汝等将关文拿上来，朕当用宝花押交付汝等，外多备盘缠，送你三位早去灵山见佛，若取经回来，还有重谢。

liú fù mǎ zài cǐ wù de xuán niàn

留驸马在此，勿得悬念。

xíng zhě chēng xiè suì jiào shā sēng qǔ chū guān wén dì shàng

”行者称谢，遂教沙僧取出关文递上。

guó wáng kàn le jí yòng le yìn yā le huā zì yòu qǔ huáng jīn shí dìng bái jīn èr shí dìng liáo dá qīn lǐ

国王看了，即用了印，押了花字，又取黄金十锭，白金二十锭，聊达亲礼。

bā jiè yuán lái cái sè xīn zhòng jí qù jiē le

八戒原来财色心重，即去接了。

xíng zhě cháo shàng chàng gè rě dào guō zào guō zào

行者朝上唱个喏道：“聒噪聒噪！

biàn zhuǎn shēn yào zǒu huāng zhe gè sān zàng yī gū lù pá qǐ chě zhù xíng zhě yǎo xiǎng yá gēn dào nǐ men dōu bù gù wǒ jiù qù le

”便转身要走，慌着个三藏一毂辘爬起，扯住行者，咬响牙根道：“你们都不顾我就去了！

xíng zhě bǎ shǒu niē zhe sān zàng shǒu zhǎng diū gè yǎn sè dào nǐ zài zhè lǐ kuān huái huān huì wǒ děng qǔ le jīng huí lái kàn nǐ

”行者把手捏着三藏手掌，丢个眼色道：“你在这里宽怀欢会，我等取了经，回来看你。

nà zhǎng lǎo shì xìn bù xìn de bù kěn fàng shǒu

”那长老似信不信的，不肯放手。

duō guān dōu kàn jiàn yǐ wéi shí shì xiāng bié ér qù

多官都看见，以为实是相别而去。

zǎo jiàn guó wáng yòu qǐng fù mǎ shàng diàn zhe duō guān sòng sān wèi chū chéng zhǎng lǎo zhǐ de fàng le shǒu shàng diàn

早见国王又请驸马上殿，着多官送三位出城，长老只得放了手上殿。

xíng zhě sān rén tóng zhòng chū le cháo mén gè zì xiāng bié

行者三人，同众出了朝门，各自相别。

bā jiè dào wǒ men dàng zhēn de zǒu li

八戒道：“我们当真的走哩？

xíng zhě bù yán yǔ zhǐ guǎn zǒu zhì yì zhōng

”行者不言语，只管走至驿中。

yì chéng jiē rù kàn chá bǎi fàn

驿丞接入，看茶摆饭。

xíng zhě duì bā jiè shā sēng dào nǐ liǎng gè zhī zài cǐ qiè mò chū tóu

行者对八戒沙僧道：“你两个只在此，切莫出头。

dàn yì chéng wèn shèn me shì qíng qiě hán hu dā yìng mò yǔ wǒ shuō huà wǒ bǎo shī fù qù yě

但驿丞问甚么事情，且含糊答应，莫与我说话，我保师父去也。

hǎo dà shèng bá yī gēn háo máo chuī kǒu xiān qì jiào biàn

”好大圣，拔一根毫毛，吹口仙气，叫“变！

jí biàn zuò běn shēn mú yàng yǔ bā jiè shā sēng tóng zài yì nèi zhēn shēn què huǎng de tiào zài bàn kōng biàn zuò yí gè mì fēng r qí shí xiǎo qiǎo

”即变作本身模样，与八戒沙僧同在驿内，真身却幌的跳在半空，变作一个蜜蜂儿，其实小巧。

dàn jiàn

但见：

chì huáng kǒu tián wěi lì suí fēng piāo wǔ diān kuáng

翅黄口甜尾利，随风飘舞颠狂。

zuì néng zhāi ruǐ yǔ tōu xiāng dù liǔ chuān huā yáo dàng

最能摘蕊与偷香，度柳穿花摇荡。

xīn kǔ jǐ fān táo rǎn fēi lái fēi qù kōng máng

辛苦几番淘染，飞来飞去空忙。

niàng chéng nóng měi zì hé cháng zhǐ hǎo liú cún míng zhuàng

酿成浓美自何尝，只好留存名状。

nǐ kàn tā qīng qīng de fēi rù cháo zhōng

你看他轻轻的飞入朝中。

yuǎn jiàn nà táng sēng zài guó wáng zuǒ biān xiù dūn shàng zuò zhe chóu méi bù zhān xīn cún jiāo zào

远见那唐僧在国王左边绣墩上坐着，愁眉不展，心存焦燥。

jìng fēi zhì tā pí lú mào shàng qiāo qiāo de pá jí ěr biān jiào dào shī fu wǒ lái le qiè mò yōu lǜ

径飞至他毗卢帽上，悄悄的爬及耳边，叫道：“师父，我来了，切莫忧虑。

zhè jù huà zhǐ yǒu táng sēng tīng jiàn nà huǒ fán rén mò xiǎng zhī jué

”这句话，只有唐僧听见，那伙凡人，莫想知觉。

táng sēng tīng jiàn shǐ jué xīn kuān

唐僧听见，始觉心宽。

bù yī shí gōng guān lái qǐng dào wàn suì hé jǐn jiā yán yǐ pái shè zài que gōng zhōng niáng niáng yǔ gōng zhǔ jù zài gōng cì hou zhuān qǐng wàn suì tóng guì rén huì qīn yě

不一时，宫官来请道：“万岁，合卺嘉筵已排设在-鹊宫中，娘娘与公主，俱在宫伺候，专请万岁同贵人会亲也。

guó wáng xǐ zhī bù jìn jí tóng fù mǎ jìn gōng ér qù

”国王喜之不尽，即同驸马进宫而去。

zhèng shì nà xié zhǔ ài huā huā zuò huò chán xīn dòng niàn niàn shēng chóu

正是那：邪主爱花花作祸，禅心动念念生愁。

bì jìng bù zhī táng sēng zài nèi gōng zěn shēng jiě tuō qiě tīng xià huí fēn jiě

毕竟不知唐僧在内宫怎生解脱，且听下回分解——