第一十回 — 三国演义 — 罗贯中

qín wáng shì mǎ téng jǔ yì bào fù chóu cáo cāo xīng shī

勤王室马腾举义报父仇曹操兴师

què shuō li guō èr zéi yù shì xiàn dì

却说李、郭二贼欲弑献帝。

zhāng jì fán chóu jiàn yuē bù kě

张济、樊稠谏曰：“不可。

jīn rì ruò biàn shā zhī kǒng zhòng rén bù fú bù rú réng jiù fèng zhī wéi zhǔ zhuàn zhū hóu rù guān xiān qù qí yǔ yì rán hòu shā zhī tiān xià kě tú yě

今日若便杀之，恐众人不服，不如仍旧奉之为主，赚诸侯入关，先去其羽翼，然后杀之，天下可图也。

li guō èr rén cóng qí yán àn zhù bīng qì

”李、郭二人从其言，按住兵器。

dì zài lóu shàng xuān yù yuē wáng yǔn jì zhū jūn mǎ hé gù bù tuì

帝在楼上宣谕曰：“王允既诛，军马何故不退？

li què guō sì yuē chén děng yǒu gōng wáng shì wèi méng cì jué gù bù gǎn tuì jūn

”李傕、郭汜曰：“臣等有功王室，未蒙赐爵，故不敢退军。

dì yuē qīng yù fēng hé jué

”帝曰：“卿欲封何爵？

li guō zhāng fán sì rén gè zì xiě zhí xián xiàn shàng lēi yào rú cǐ guān pǐn dì zhǐ de cóng zhī

”李、郭、张、樊四人各自写职衔献上，勒要如此官品，帝只得从之。

fēng li què wèi chē qí jiāng jūn chí yáng hòu lǐng sī lì xiào wèi jiǎ jié yuè guō sì wèi hòu jiāng jūn měi yáng hòu jiǎ jié yuè tóng bǐng cháo zhèng

封李傕为车骑将军、池阳侯，领司隶校尉假节钺，郭汜为后将军美阳侯假节钺，同秉朝政；

fán chóu wèi yòu jiāng jūn wàn nián hóu zhāng jì wèi piào qí jiāng jūn píng yáng hóu lǐng bīng tún hóng nóng

樊稠为右将军万年侯，张济为骠骑将军平阳侯，领兵屯弘农。

qí yú li méng wáng fāng děng gè wèi xiào wèi

其余李蒙、王方等，各为校尉。

rán hòu xiè ēn lǐng bīng chū chéng

然后谢恩，领兵出城。

yòu xià lìng zhuī xún dǒng zhuó shī shǒu huò dé xiē líng suì pí gǔ yǐ xiāng mù diāo chéng xíng tǐ ān còu tíng dāng dà shè jì sì yòng wáng zhě yì guān guān guǒ xuǎn zé jí rì qiān zàng méi wù

又下令追寻董卓尸首，获得些零碎皮骨，以香木雕成形体，安凑停当，大设祭祀，用王者衣冠棺椁，选择吉日，迁葬郿坞。

lín zàng zhī qī tiān jiàng dà léi yǔ píng dì shuǐ shēn shù chǐ pī lì zhèn kāi qí guān shī shǒu tí chū guān wài

临葬之期，天降大雷雨，平地水深数尺，霹雳震开其棺，尸首提出棺外。

li què hou qíng zài zàng shì yè yòu fù rú shì

李傕候晴再葬，是夜又复如是。

sān cì gǎi zàng jiē bù néng zàng líng pí suì gǔ xī wèi léi huǒ xiāo miè

三次改葬，皆不能葬，零皮碎骨，悉为雷火消灭。

tiān zhī nù zhuō

天之怒卓。

kě wèi shén yǐ

可谓甚矣！

qiě shuō li què guō sì jì zhǎng dà quán cán nüè bǎi xìng

且说李傕、郭汜既掌大权，残虐百姓；

mì qiǎn xīn fù shì dì zuǒ yòu guān qí dòng jìng

密遣心腹侍帝左右，观其动静。

xiàn dì cǐ shí ju dong jin ji

献帝此时举动荆棘。

cháo tíng guān yuán bìng yóu èr zéi shēng jiàng

朝廷官员，并由二贼升降。

yīn cǎi rén wàng tè xuān zhū jùn rù cháo fēng wèi tài pú tóng lǐng cháo zhèng

因采人望，特宣朱俊入朝封为太仆，同领朝政。

yī rì rén bào xī liáng tài shǒu mǎ téng

一日，人报西凉太守马腾；

bīng zhōu cì shǐ hán suì èr jiāng yǐn jūn shí yú wàn shā bēn cháng ān lái shēng yán tǎo zéi

并州刺史韩遂二将引军十余万，杀奔长安来，声言讨贼。

yuán lái èr jiāng xiān céng shǐ rén rù cháng ān jié lián shì zhōng mǎ yǔ jiàn yì dài fū zhǒng shào zuǒ zhōng láng jiàng liú fàn sān rén wéi nèi yìng gòng móu zéi dǎng

原来二将先曾使人入长安，结连侍中马宇、谏议大夫种邵、左中郎将刘范三人为内应，共谋贼党。

sān rén mì zòu xiàn dì fēng mǎ téng wèi zhēng xi jiāng jūn hán suì wèi zhèn xi jiāng jūn gè shòu mì zhào bìng lì tǎo zéi

三人密奏献帝，封马腾为征西将军、韩遂为镇西将军，各受密诏，并力讨贼。

dāng xià li què guō sì zhāng jì fán chóu wén èr jūn jiāng zhì yī tóng shāng yì yù dí zhī cè

当下李傕、郭汜、张济、樊稠闻二军将至，一同商议御敌之策。

móu shì gǔ xǔ yuē èr jūn yuǎn lái zhǐ yi shēn gōu gāo lěi jiān shǒu yǐ jù zhī

谋士贾诩曰：“二军远来，只宜深沟高垒，坚守以拒之。

bù guò bǎi rì bǐ bīng liáng jǐn bì jiāng zì tuì rán hòu yǐn bīng zhuī zhī èr jiāng kě qín yǐ

不过百日，彼兵粮尽，必将自退，然后引兵追之，二将可擒矣。

li méng wáng fāng chū yuē cǐ fēi hǎo jì

”李蒙、王方出曰：“此非好计。

yuàn jiè jīng bīng wàn rén lì zhǎn mǎ téng hán suì zhī tóu xiàn yú huī xià

愿借精兵万人，立斩马腾、韩遂之头，献于麾下。

gǔ xǔ yuē jīn ruò jí zhàn bì dāng bài jì

”贾诩曰：“今若即战，必当败绩。

li méng wáng fāng qí shēng yuē ruò wú èr rén bài qíng yuàn zhǎn shǒu

”李蒙、王方齐声曰：“若吾二人败，情愿斩首；

wú ruò zhàn shèng gōng yì dāng shū shǒu jí yǔ wǒ

吾若战胜，公亦当输首级与我。

xǔ wèi li què guō sì yuē cháng ān xi èr bǎi lǐ zhōu zhì shān qí lù xiǎn jùn kě shǐ zhāng fán liǎng jiāng jūn tún bīng yú cǐ jiān bì shǒu zhī

”诩谓李傕、郭汜曰：“长安西二百里盩厔山，其路险峻，可使张、樊两将军屯兵于此，坚壁守之；

dài li méng wáng fāng zì yǐn bīng yíng dí kě yě

待李蒙、王方自引兵迎敌，可也。

li què guō sì cóng qí yán diǎn yī wàn wǔ qiān rén mǎ yǔ li méng wáng fāng

”李傕、郭汜从其言，点一万五千人马与李蒙、王方。

èr rén xīn xǐ ér qù lí cháng ān èr bǎi bā shí lǐ xià zhài

二人忻喜而去，离长安二百八十里下寨。

xī liáng bīng dào liǎng gè yǐn jūn yíng qù

西凉兵到，两个引军迎去。

xī liáng jūn mǎ lán lù bǎi kāi zhèn shì

西凉军马拦路摆开阵势。

mǎ téng hán suì lián pèi ér chū zhǐ li méng wáng fāng mà yuē fǎn guó zhī zéi

马腾、韩遂联辔而出，指李蒙、王方骂曰：“反国之贼！

shuí qù qín zhī

谁去擒之？

yán wèi jué zhī jiàn yī wèi shào nián jiāng jūn miàn rú guān yù yǎn ruò liú xīng hǔ tǐ yuán bì biāo fù láng yāo

”言未绝，只见一位少年将军，面如冠玉，眼若流星，虎体猿臂，彪腹狼腰；

shǒu zhí cháng qiāng zuò qí jùn mǎ cóng zhèn zhōng fēi chū

手执长枪，坐骑骏马，从阵中飞出。

yuán lái nà jiāng jí mǎ téng zhī zǐ mǎ chāo zì mèng qǐ nián fāng shí qī suì yīng yǒng wú dí

原来那将即马腾之子马超，字孟起，年方十七岁，英勇无敌。

wáng fāng qī tā nián yòu yuè mǎ yíng zhàn

王方欺他年幼，跃马迎战。

zhàn bú dào shù hé zǎo bèi mǎ chāo yī qiāng cì yú mǎ xià

战不到数合，早被马超一枪刺于马下。

mǎ chāo lè mǎ biàn huí

马超勒马便回。

li méng jiàn wáng fāng cì sǐ yī qí mǎ cóng mǎ chāo bèi hòu gǎn lái

李蒙见王方刺死，一骑马从马超背后赶来。

chāo zhǐ zuò bù zhī

超只做不知。

mǎ téng zài zhèn mén xià dà jiào bèi hòu yǒu rén zhuī gǎn

马腾在阵门下大叫：“背后有人追赶！

shēng yóu wèi jué zhī jiàn mǎ chāo yǐ jiāng li méng qín zài mǎ shàng

”声犹未绝，只见马超已将李蒙擒在马上。

yuán lái mǎ chāo míng zhī li méng zhuī gǎn què gù yì é yán

原来马超明知李蒙追赶，却故意俄延；

děng tā mǎ jìn jǔ qiāng cì lái chāo jiāng shēn yī shǎn li méng shuò gè kōng liǎng mǎ xiāng bìng bèi mǎ chāo qīng shū yuán bì shēng qín guò qù

等他马近举枪刺来，超将身一闪，李蒙搠个空，两马相并，被马超轻舒猿臂，生擒过去。

jūn shì wú zhǔ wàng fēng bēn táo

军士无主，望风奔逃。

mǎ téng hán suì chéng shì zhuī shā dà huò shèng jié zhí bī ài kǒu xià zhài bǎ li méng zhǎn shǒu hào lìng

马腾、韩遂乘势追杀，大获胜捷，直逼隘口下寨，把李蒙斩首号令。

li què guō sì tīng zhī li méng wáng fāng jiē bèi mǎ chāo shā le fāng xìn gǔ xǔ yǒu xiān jiàn zhī míng zhòng yòng qí jì zhǐ lǐ huì jǐn shǒu guān fáng yóu tā nuò zhàn bìng bù chū yíng

李傕、郭汜听知李蒙、王方皆被马超杀了，方信贾诩有先见之明，重用其计，只理会紧守关防，由他搦战，并不出迎。

guǒ rán xī liáng jūn wèi jí liǎng yuè liáng cǎo jù fá shāng yì huí jūn

果然西凉军未及两月，粮草俱乏，商议回军。

qià hǎo cháng ān chéng zhōng mǎ yǔ jiā tóng chū shǒu jiā zhǔ yǔ liú fàn zhǒng shào wài lián mǎ téng hán suì yù wèi nèi yìng děng qíng

恰好长安城中马宇家僮出首家主与刘范、种邵，外连马腾、韩遂，欲为内应等情。

li què guō sì dà nù jǐn shōu sān jiā lǎo shào liáng jiàn zhǎn yú shì bǎ sān kē shǒu jí zhí lái mén qián hào lìng

李傕、郭汜大怒，尽收三家老少良贱斩于市，把三颗首级，直来门前号令。

mǎ téng hán suì jiàn jūn liáng yǐ jǐn nèi yìng yòu xiè zhǐ de bá zhài tuì jūn

马腾、韩遂见军粮已尽，内应又泄，只得拔寨退军。

li què guō sì lìng zhāng jì yǐn jūn gǎn mǎ téng fán chóu yǐn jūn gǎn hán suì xī liáng jūn dà bài

李傕、郭汜令张济引军赶马腾，樊稠引军赶韩遂，西凉军大败。

mǎ chāo zài hòu sǐ zhàn shā tuì zhāng jì

马超在后死战，杀退张济。

fán chóu qù gǎn hán suì kàn kàn gǎn shàng xiāng jìn chén cāng hán suì lè mǎ xiàng fán chóu yuē wú yǔ gōng nǎi tóng xiāng zhī rén jīn rì hé tài wú qíng

樊稠去赶韩遂，看看赶上，相近陈仓，韩遂勒马向樊稠曰：“吾与公乃同乡之人，今日何太无情？

fán chóu yě lēi zhù mǎ dá dào shàng mìng bù kě wéi

”樊稠也勒住马答道：“上命不可违！

hán suì yuē wú cǐ lái yì wèi guó jiā ěr gōng hé xiāng bī zhī shén yě

”韩遂曰：“吾此来亦为国家耳，公何相逼之甚也？

fán chóu tīng ba bō zhuǎn mǎ tóu shōu bīng huí zhài ràng hán suì qù le

”樊稠听罢，拨转马头，收兵回寨，让韩遂去了。

bù dī fáng li què zhī zhí li bié jiàn fán chóu fàng zǒu hán suì huí bào qí shū

不提防李傕之侄李别，见樊稠放走韩遂，回报其叔。

li què dà nù biàn yù xīng bīng tǎo fán chóu

李傕大怒，便欲兴兵讨樊稠。

gǔ yì yuē mù jīn rén xīn wèi níng pín dòng gān gē shēn wéi bù biàn

贾翊曰：“目今人心未宁，频动干戈，深为不便；

bù ruò shè yī yàn qǐng zhāng jì fán chóu qìng gōng jiù xí jiān qín chóu zhǎn zhī háo bù fèi lì

不若设一宴，请张济、樊稠庆功，就席间擒稠斩之，毫不费力。

li què dà xǐ biàn shè yàn qǐng zhāng jì fán chóu

”李傕大喜，便设宴请张济、樊稠。

èr jiāng xīn rán fù yàn

二将忻然赴宴。

jiǔ bàn lán li què hū rán biàn sè yuē fán chóu hé gù jiāo tōng hán suì yù móu zào fǎn

酒半阑，李傕忽然变色曰：“樊稠何故交通韩遂，欲谋造反？

chóu dà jīng wèi jí huí yán

”稠大惊，未及回言；

zhī jiàn dāo fǔ shǒu yōng chū zǎo bǎ fán chóu zhǎn shǒu yú àn xià

只见刀斧手拥出，早把樊稠斩首于案下。

xià de zhāng jì fǔ fú yú de

吓得张济俯伏于地。

li què fú qǐ yuē fán chóu móu fǎn gù ěr zhū zhī

李傕扶起曰：“樊稠谋反，故尔诛之；

gōng nǎi wú zhī xīn fù hé xū jīng jù

公乃吾之心腹，何须惊惧？

jiāng fán chóu jūn bō yǔ zhāng jì guǎn lǐng

”将樊稠军拨与张济管领。

zhāng jì zì huí hóng nóng qù le

张济自回弘农去了。

li què guō sì zì zhàn bài xī liáng bīng zhū hóu mò gǎn shuí hé

李傕、郭汜自战败西凉兵，诸侯莫敢谁何。

gǔ xǔ lǚ quàn fǔ ān bǎi xìng jié nà xián háo

贾诩屡劝抚安百姓，结纳贤豪。

zì shì cháo tíng wēi yǒu shēng yì

自是朝廷微有生意。

bù xiǎng qīng zhōu huáng jīn yòu qǐ jù zhòng shù shí wàn tóu mù bù děng jié lüè liáng mín

不想青州黄巾又起，聚众数十万，头目不等，劫掠良民。

tài pú zhū jùn bǎo jǔ yī rén kě pò qún zéi

太仆朱俊保举一人，可破群贼。

li què guō sì wèn shì hé rén

李傕、郭汜问是何人。

zhū jùn yuē yào pò shān dōng qún zéi fēi cáo mèng dé bù kě

朱俊曰：“要破山东群贼，非曹孟德不可。

li què yuē mèng dé jīn zài hé chǔ

”李傕曰：“孟德今在何处？

jùn yuē xiàn wèi dōng jùn tài shǒu guǎng yǒu jūn bīng

”俊曰：“现为东郡太守，广有军兵。

ruò mìng cǐ rén tǎo zéi zéi kě kè rì ér pò yě

若命此人讨贼，贼可克日而破也。

li què dà xǐ xīng yè cǎo zhào chāi rén jī wǎng dōng jùn mìng cáo cāo yǔ jì běi xiāng bào xìn yī tóng pò zéi

”李傕大喜，星夜草诏，差人赍往东郡，命曹操与济北相鲍信一同破贼。

cāo lǐng le shèng zhǐ huì tóng bào xìn yī tóng xīng bīng jī zéi yú shòu yáng

操领了圣旨，会同鲍信，一同兴兵，击贼于寿阳。

bào xìn shā rù zhòng dì wèi zéi suǒ hài

鲍信杀入重地，为贼所害。

cāo zhuī gǎn zéi bīng zhí dào jì běi jiàng zhě shù wàn

操追赶贼兵，直到济北，降者数万。

cāo jí yòng zéi wèi qián qū bīng mǎ dào chù wú bù jiàng shùn

操即用贼为前驱，兵马到处，无不降顺。

bù guò bǎi yú rì zhāo ān dào jiàng bīng sān shí yú wàn nán nǚ bǎi yú wàn kǒu

不过百余日，招安到降兵三十余万、男女百余万口。

cāo zé jīng ruì zhě hào wèi qīng zhōu bīng qí yú jǐn lìng guī nóng

操择精锐者，号为“青州兵”，其余尽令归农。

cāo zì cǐ wēi míng rì zhòng

操自此威名日重。

jié shū bào dào cháng ān cháo tíng jiā cáo cāo wèi zhèn dōng jiāng jūn

捷书报到长安，朝廷加曹操为镇东将军。

cāo zài yǎn zhōu zhāo xián nà shì

操在兖州，招贤纳士。

yǒu shū zhí èr rén lái tóu cāo nǎi yǐng chuān yǐng yīn rén xìng xún míng yù zì wén ruò xún gǔn zhī zǐ yě

有叔侄二人来投操：乃颍川颍阴人，姓荀，名彧，字文若，荀绲之子也；

jiù shì yuán shào jīn qì shào tóu cāo

旧事袁绍，今弃绍投操；

cāo yǔ yǔ dà yuè yuē cǐ wú zhī zǐ fáng yě

操与语大悦，曰：“此吾之子房也！

suì yǐ wéi xíng jūn sī mǎ

”遂以为行军司马。

qí zhí xún yōu zì gōng dá hǎi nèi míng shì céng bài huáng mén shì láng hòu qì guān guī xiāng jīn yǔ qí shū tóng tóu cáo cāo cāo yǐ wéi xíng jūn jiào shòu

其侄荀攸，字公达，海内名士，曾拜黄门侍郎，后弃官归乡，今与其叔同投曹操，操以为行军教授。

xún yù yuē mǒu wén yǎn zhōu yǒu yī xián shì jīn cǐ rén bù zhī hé zài

荀彧曰：“某闻兖州有一贤士，今此人不知何在。

cāo wèn shì shuí yù yuē nǎi dōng jùn dōng ē rén xìng chéng míng yù zì zhòng dé

”操问是谁，彧曰：“乃东郡东阿人，姓程，名昱，字仲德。

cāo yuē wú yì wén míng jiǔ yǐ

”操曰：“吾亦闻名久矣。

suì qiǎn rén yú xiāng zhōng xún wèn

”遂遣人于乡中寻问。

fǎng de tā zài shān zhōng dú shū cāo bài qǐng zhī

访得他在山中读书，操拜请之。

chéng yù lái jiàn cáo cāo dà xǐ

程昱来见，曹操大喜。

yù wèi xún yù yuē mǒu gū lòu guǎ wén bù zú dāng gōng zhī jiàn

昱谓荀彧曰：“某孤陋寡闻，不足当公之荐。

gōng zhī xiāng rén xìng guō míng jiā zì fèng xiào nǎi dāng jīn xián shì hé bù luō ér zhì zhī

公之乡人姓郭，名嘉，字奉孝，乃当今贤士，何不罗而致之？

yù měng shěng yuē wú jǐ wàng què

”彧猛省曰：“吾几忘却！

suì qǐ cāo zhēng pìn guō jiā dào yǎn zhōu gòng lùn tiān xià zhī shì

”遂启操征聘郭嘉到兖州，共论天下之事。

guō jiā jiàn guāng wǔ dí pài zǐ sūn huái nán chéng dé rén xìng liú míng yè zì zi yáng

郭嘉荐光武嫡派子孙，淮南成德人，姓刘，名晔，字子阳。

cāo jí pìn yè zhì

操即聘晔至。

yè yòu jiàn èr rén yí gè shì shān yáng chāng yì rén xìng mǎn míng chǒng zì bó níng

晔又荐二人：一个是山阳昌邑人，姓满，名宠，字伯宁；

yí gè shì wǔ chéng rén xìng lǚ míng qián zì zi kè

一个是武城人，姓吕，名虔，字子恪。

cáo cāo yì sù zhī zhè liǎng gè míng yù jiù pìn wèi jūn zhōng cóng shì

曹操亦素知这两个名誉，就聘为军中从事。

mǎn chǒng lǚ qián gòng jiàn yī rén nǎi chén liú píng qiū rén xìng máo míng jiè zì xiào xiān

满宠、吕虔共荐一人，乃陈留平邱人，姓毛，名玠，字孝先。

cáo cāo yì pìn wéi cóng shì

曹操亦聘为从事。

yòu yǒu yī jiāng yǐn jūn shù bǎi rén lái tóu cáo cāo nǎi tài shān jù píng rén xìng yú míng jìn zì wén zé

又有一将引军数百人，来投曹操：乃泰山巨平人，姓于，名禁，字文则。

cāo jiàn qí rén gōng mǎ shú xián wǔ yì chū zhòng mìng wèi diǎn jūn sī mǎ

操见其人弓马熟娴，武艺出众，命为点军司马。

yī rì xià hóu dūn yǐn yī dà hàn lái jiàn cāo wèn hé rén dūn yuē cǐ nǎi chén liú rén xìng diǎn míng wéi yǒng lì guò rén

一日，夏侯惇引一大汉来见，操问何人，惇曰：“此乃陈留人，姓典，名韦，勇力过人。

jiù gēn zhāng miǎo yǔ zhàng xià rén bù hé shǒu shā shù shí rén táo cuàn shān zhōng

旧跟张邈，与帐下人不和，手杀数十人，逃窜山中。

dūn chū shè liè jiàn wéi zhú hǔ guò jiàn yīn shōu yú jūn zhōng

惇出射猎，见韦逐虎过涧，因收于军中。

jīn tè jiàn zhī yú gōng

今特荐之于公。

cāo yuē wú guān cǐ rén róng mào kuí wú bì yǒu yǒng lì

”操曰：“吾观此人容貌魁梧，必有勇力。

dūn yuē tā céng wèi you bào chóu shā rén tí tóu zhí chū nào shì shù bǎi rén bù gǎn jìn

”惇曰：“他曾为友报仇杀人，提头直出闹市，数百人不敢近。

zhī jīn suǒ shǐ liǎng zhī tiě jǐ zhòng bā shí jīn xié zhī shàng mǎ yùn shǐ rú fēi

只今所使两枝铁戟，重八十斤，挟之上马，运使如飞。

cāo jí lìng wéi shì zhī

”操即令韦试之。

wéi xié jǐ zhòu mǎ wǎng lái chí chěng

韦挟戟骤马，往来驰骋。

hū jiàn zhàng xià dà qí wèi fēng suǒ chuī jí jí yù dào zhòng jūn shì xié chí bù dìng

忽见帐下大旗为风所吹，岌岌欲倒，众军士挟持不定；

wéi xià mǎ hē tuì zhòng jūn yī shǒu zhí dìng qí gān lì yú fēng zhōng wēi rán bù dòng

韦下马，喝退众军，一手执定旗杆，立于风中，巍然不动。

cāo yuē cǐ gǔ zhī è lái yě

操曰：“此古之恶来也！

suì mìng wèi zhàng qián dū wèi jiě shēn shàng mián ǎo jí jùn mǎ diāo ān cì zhī

”遂命为帐前都尉，解身上棉袄，及骏马雕鞍赐之。

zì shì cáo cāo bù xià wén yǒu móu chén wǔ yǒu měng jiàng wēi zhèn shān dōng

自是曹操部下文有谋臣，武有猛将，威镇山东。

nǎi qiǎn tài shān tài shǒu yīng shào wǎng láng yá jùn qǔ fù cáo sōng

乃遣泰山太守应劭，往琅琊郡取父曹嵩。

sōng zì chén liú bì nàn yǐn jū láng yá

嵩自陈留避难，隐居琅琊；

dāng rì jiē le shū xìn biàn yǔ dì cáo dé jí yī jiā lǎo xiǎo sì shí yú rén dài cóng zhě bǎi yú rén chē bǎi yú liàng jìng wàng yǎn zhōu ér lái

当日接了书信，便与弟曹德及一家老小四十余人，带从者百余人，车百余辆，径望兖州而来。

dào jīng xú zhōu tài shǒu táo qiān zì gōng zǔ wéi rén wēn hòu chún dǔ xiàng yù jié nà cáo cāo zhèng wú qí yóu

道经徐州，太守陶谦，字恭祖，为人温厚纯笃，向欲结纳曹操，正无其由；

zhī cāo fù jīng guò suì chū jìng yíng jiē zài bài zhì jìng dà shè yán yàn kuǎn dài liǎng rì

知操父经过，遂出境迎接，再拜致敬，大设筵宴，款待两日。

cáo sōng yào xíng táo qiān qīn sòng chū guō tè chà dū wèi zhāng kǎi jiāng bù bīng wǔ bǎi hù sòng

曹嵩要行，陶谦亲送出郭，特差都尉张闿，将部兵五百护送。

cáo sōng lǜ jiā xiǎo xíng dào huá fèi jiān shí xià mò qiū chū dà yǔ zhòu zhì zhǐ de tóu yī gǔ sì xiē sù

曹嵩率家小行到华、费间，时夏末秋初，大雨骤至，只得投一古寺歇宿。

sì sēng jiē rù

寺僧接入。

sōng ān dùn jiā xiǎo mìng zhāng kǎi jiāng jūn mǎ zhūn yú liǎng láng

嵩安顿家小，命张闿将军马屯于两廊。

zhòng jūn yī zhuāng dōu bèi yǔ dǎ shī tóng shēng jiē yuàn

众军衣装，都被雨打湿，同声嗟怨。

zhāng kǎi huàn shǒu xià tóu mù yú jìng chǔ shāng yì yuē wǒ men běn shì huáng jīn yú dǎng miǎn qiǎng jiàng shùn táo qiān wèi yǒu hǎo chù

张闿唤手下头目于静处商议曰：“我们本是黄巾余党，勉强降顺陶谦，未有好处。

rú jīn cáo jiā zī zhòng chē liàng wú shù nǐ men yù de fù guì bù nán zhǐ jiù jīn yè sān gēng dà jiā kǎn jiāng rù qù bǎ cáo sōng yī jiā shā le qǔ le cái wù tóng wǎng shān zhōng luò cǎo

如今曹家辎重车辆无数，你们欲得富贵不难，只就今夜三更，大家砍将入去，把曹嵩一家杀了，取了财物，同往山中落草。

cǐ jì hé rú

此计何如？

zhòng jiē yīng yǔn

”众皆应允。

shì yè fēng yǔ wèi xi cáo sōng zhèng zuò hū wén sì bì hǎn shēng dà jǔ

是夜风雨未息，曹嵩正坐，忽闻四壁喊声大举。

cáo dé tí jiàn chū kàn jiù bèi shuò sǐ

曹德提剑出看，就被搠死。

cáo sōng máng yǐn yī qiè bēn rù fāng zhàng hòu yù yuè qiáng ér zǒu

曹嵩忙引一妾奔入方丈后，欲越墙而走；

qiè féi pàng bù néng chū sōng huāng jí yǔ qiè duǒ yú cè zhōng bèi luàn jūn suǒ shā

妾肥胖不能出，嵩慌急，与妾躲于厕中，被乱军所杀。

yīng shào sǐ mìng táo tuō tóu yuán shào qù le

应劭死命逃脱，投袁绍去了。

zhāng kǎi shā jǐn cáo sōng quán jiā qǔ le cái wù fàng huǒ shāo sì yǔ wǔ bǎi rén táo bèn huái nán qù le

张闿杀尽曹嵩全家，取了财物，放火烧寺，与五百人逃奔淮南去了。

hòu rén yǒu shī yuē cáo cāo jiān xióng shì suǒ kuā céng jiāng lǚ shì shā quán jiā

后人有诗曰：“曹操奸雄世所夸，曾将吕氏杀全家。

rú jīn hé hù féng rén shā tiān lǐ xún huán bào bù chà

如今阖户逢人杀，天理循环报不差。

dāng xià yīng shào bù xià yǒu táo mìng de jūn shì bào yǔ cáo cāo

”当下应劭部下有逃命的军士，报与曹操。

cāo wén zhī kū dào yú de

操闻之，哭倒于地。

zhòng rén jiù qǐ

众人救起。

cāo qiè chǐ yuē táo qiān zòng bīng shā wú fù cǐ chóu bù gòng dài tiān

操切齿曰：“陶谦纵兵杀吾父，此仇不共戴天！

wú jīn xī qǐ dà jūn xǐ dàng xú zhōu fāng xuě wú hèn

吾今悉起大军，洗荡徐州，方雪吾恨！

suì liú xún yù chéng yù lǐng jūn sān wàn shǒu juàn chéng fàn xiàn dōng ē sān xiàn qí yú jǐn shā bēn xú zhōu lái

”遂留荀彧、程昱领军三万守鄄城、范县、东阿三县，其余尽杀奔徐州来。

xià hóu dūn yú jìn diǎn wéi wèi xiān fēng

夏侯惇、于禁、典韦为先锋。

cāo lìng dàn de chéng chí jiāng chéng zhōng bǎi xìng jìn xíng tú lù yǐ xuě fù chóu

操令：但得城池，将城中百姓，尽行屠戮，以雪父仇。

dāng yǒu jiǔ jiāng tài shǒu biān ràng yǔ táo qiān jiāo hòu wén zhī xú zhōu yǒu nán zì yǐn bīng wǔ qiān lái jiù

当有九江太守边让，与陶谦交厚，闻知徐州有难，自引兵五千来救。

cāo wén zhī dà nù shǐ xià hóu dūn yú lù jié shā zhī

操闻之大怒，使夏侯惇于路截杀之。

shí chén gōng wèi dōng jùn cóng shì yì yǔ táo qiān jiāo hòu

时陈宫为东郡从事，亦与陶谦交厚；

wén cáo cāo qǐ bīng bào chóu yù jǐn shā bǎi xìng xīng yè qián lái jiàn cāo

闻曹操起兵报仇，欲尽杀百姓，星夜前来见操。

cāo zhī shì wèi táo qiān zuò shuō kè yù dài bú jiàn yòu miè bù guò jiù ēn zhǐ de qǐng rù zhàng zhōng xiāng jiàn

操知是为陶谦作说客，欲待不见，又灭不过旧恩，只得请入帐中相见。

gōng yuē jīn wén míng gōng yǐ dà bīng lín xú zhōu bào zūn fù zhī chóu suǒ dào yù jǐn shā bǎi xìng mǒu yīn cǐ tè lái jìn yán

宫曰：“今闻明公以大兵临徐州，报尊父之仇，所到欲尽杀百姓，某因此特来进言。

táo qiān nǎi rén rén jūn zǐ fēi hào lì wàng yì zhī bèi

陶谦乃仁人君子，非好利忘义之辈；

zūn fù yù hài nǎi zhāng kǎi zhī è fēi qiān zuì yě

尊父遇害，乃张闿之恶，非谦罪也。

qiě zhōu xiàn zhī mín yǔ míng gōng hé chóu

且州县之民，与明公何仇？

shā zhī bù xiáng

杀之不祥。

wàng sān sī ér xíng

望三思而行。

cāo nù yuē gōng xī qì wǒ ér qù jīn yǒu hé miàn mù fù lái xiāng jiàn

”操怒曰：“公昔弃我而去，今有何面目复来相见？

táo qiān shā wú yī jiā shì dāng zhāi dǎn wān xīn yǐ xuě wú hèn

陶谦杀吾一家，誓当摘胆剜心，以雪吾恨！

gōng suī wèi táo qiān yóu shuì qí rú wú bù tīng hé

公虽为陶谦游说，其如吾不听何！

chén gōng cí chū tàn yuē wú yì wú miàn mù jiàn táo qiān yě

”陈宫辞出，叹曰：“吾亦无面目见陶谦也！

suì chí mǎ tóu chén liú tài shǒu zhāng miǎo qù le

”遂驰马投陈留太守张邈去了。

qiě shuō cāo dà jūn suǒ dào zhī chù shā lù rén mín fā jué fén mù

且说操大军所到之处，杀戮人民，发掘坟墓。

táo qiān zài xú zhōu wén cáo cāo qǐ jūn bào chóu shā lù bǎi xìng yǎng tiān tòng kū yuē wǒ huò zuì yú tiān zhì shǐ xú zhōu zhī mín shòu cǐ dà nàn

陶谦在徐州，闻曹操起军报仇，杀戮百姓，仰天恸哭曰：“我获罪于天，致使徐州之民，受此大难！

jí jù zhòng guān shāng yì

”急聚众官商议。

cáo bào yuē cáo bīng jì zhì qǐ kě shù shǒu dài sǐ

曹豹曰：“曹兵既至，岂可束手待死！

mǒu yuàn zhù shǐ jūn pò zhī

某愿助使君破之。

táo qiān zhǐ de yǐn bīng chū yíng yuǎn wàng cāo jūn rú pù shuāng yǒng xuě zhōng jūn shù qǐ bái qí èr miàn dà shū bào chóu xuě hèn sì zì

”陶谦只得引兵出迎，远望操军如铺霜涌雪，中军竖起白旗二面，大书报仇雪恨四字。

jūn mǎ liè chéng zhèn shì cáo cāo zòng mǎ chū zhèn shēn chuān gǎo sù yáng biān dà mà

军马列成阵势，曹操纵马出阵，身穿缟素，扬鞭大骂。

táo qiān yì chū mǎ yú mén qí xià qiàn shēn shī lǐ yuē qiān běn yù jié hǎo míng gōng gù tuō zhāng kǎi hù sòng

陶谦亦出马于门旗下，欠身施礼曰：“谦本欲结好明公，故托张闿护送。

bù xiǎng zéi xīn bù gǎi zhì yǒu cǐ shì

不想贼心不改，致有此事。

shí bù gàn táo qiān zhī gù

实不干陶谦之故。

wàng míng gōng chá zhī

望明公察之。

cāo dà mà yuē lǎo pǐ fū

”操大骂曰：“老匹夫！

shā wú fù shàng gǎn luàn yán

杀吾父，尚敢乱言！

shuí kě shēng qín lǎo zéi

谁可生擒老贼？

xià hóu dūn yīng shēng ér chū

”夏侯惇应声而出。

táo qiān huāng zǒu rù zhèn

陶谦慌走入阵。

xià hóu dūn gǎn lái cáo bào tǐng qiāng yuè mǎ qián lái yíng dí

夏侯惇赶来，曹豹挺枪跃马，前来迎敌。

liǎng mǎ xiāng jiāo hū rán kuáng fēng dà zuò fēi shā zǒu shí liǎng jūn jiē luàn gè zì shōu bīng

两马相交，忽然狂风大作，飞沙走石，两军皆乱，各自收兵。

táo qiān rù chéng yǔ zhòng jì yì yuē cáo bīng shì dà nàn dí wú dāng zì fù wǎng cāo yíng rèn qí pōu gē yǐ jiù xú zhōu yī jùn bǎi xìng zhī mìng

陶谦入城，与众计议曰：“曹兵势大难敌，吾当自缚往操营，任其剖割，以救徐州一郡百姓之命。

yán wèi jué yī rén jìn qián yán yuē fǔ jūn jiǔ zhèn xú zhōu rén mín gǎn ēn

”言未绝，一人进前言曰：“府君久镇徐州，人民感恩。

jīn cáo bīng suī zhòng wèi néng jí pò wǒ chéng

今曹兵虽众，未能即破我城。

fǔ jūn yǔ bǎi xìng jiān shǒu wù chū

府君与百姓坚守勿出；

mǒu suī bù cái yuàn shī xiǎo cè jiào cáo cāo sǐ wú zàng shēn zhī dì

某虽不才，愿施小策，教曹操死无葬身之地！

zhòng rén dà jīng biàn wèn jì jiāng ān chū

”众人大惊，便问计将安出。

zhèng shì běn wèi nà jiāo fǎn chéng yuàn nǎ zhī jué chù yòu féng shēng

正是：本为纳交反成怨，那知绝处又逢生。

bì jìng cǐ rén shì shuí qiě tīng xià wén fēn jiě

毕竟此人是谁，且听下文分解。