lì shǐ lái yuán
历史来源
gōng yuán chū
「龚」源出：
yī wèi gòng shì suǒ gǎi
一、为共氏所改。
jù gǔ jīn xìng shì shū biàn zhèng suǒ zài qí xiān gòng shì bì nàn jiā lóng wèi gōng
据《古今姓氏书辨证》所载：其先共氏，避难，加龙为龚。
qí shí yuē zài zhàn guó mò nián qín hàn zhī jì
其时约在战国末年秦汉之际。
èr táng yuán hé xìng zuǎn yún gòng gōng hòu yǒu gòng gōng èr shì
二、唐《元和姓纂》云：共工后有共、龚二氏。
cǐ wèi shén huà chuán shuō fù huì zhī cí bù zú wéi píng
此为神话传说附会之辞，不足为凭。
jiā zú míng rén
家族名人
gōng qí
龚祈
zì mèng dào nán cháo sòng hàn shòu xiàn rén fēng dù piān piān yīng jùn xiāo sǎ zhōng shū láng fàn shù jiàn le shuō cǐ jīng chǔ zhī xiān rén yě
字孟道，南朝宋汉寿县人，风度翩翩，英俊潇洒，中书郎范述见了，说："此荆楚之仙人也。
gōng suì
龚遂
zì shǎo qīng xī hàn nán píng yáng xiàn jīn shān dōng zōu xiàn rén
字少卿，西汉南平阳县（今山东邹县）人。
chū rèn chāng yì wáng liú hè de láng zhōng lìng
初任昌邑王刘贺的郎中令。
liú hè xíng wéi duō yǒu bù duān gōng suì yǐn jīng jù diǎn chén shù fú huò jiàn zhēng wàng jǐ
刘贺行为多有不端，龚遂引经据典，陈述福祸，谏争忘己。
xuān dì gōng yuán qián qián nián zài wèi shí rèn bó hǎi tài shǒu zhèng féng jī huāng gōng suì dān chē dào bó hǎi jùn kāi cāng jì pín quàn mín wù nóng
宣帝（公元前73-前49年在位）时任渤海太守，正逢饥荒，龚遂单车到渤海郡，开仓济贫，劝民务农。
bǎi xìng fēn fēn mài jiàn mǎi niú jùn nèi zhì ān dà wéi hǎo zhuǎn
百姓纷纷卖剑买牛，郡内治安大为好转。
gōng tán
龚郯
zì yù bó nán sòng níng dé rén bài zhū xī wèi shī hěn zhù zhòng shēn tǐ lì xíng
字昙伯，南宋宁德人，拜朱熹为师，很注重身体力行。
wǎn nián yǔ yáng fù biàn lùn lǐ yǔ qì xiān hòu zhī xué yóu qí yǒu zào yì
晚年与杨复辩论理与气先后之学，尤其有造诣。
zì hào nán fēng jū shì
自号南峰居士。
gōng shèng gōng yuán qián qián nián
龚胜（公元前68-前11年）
zì jūn bīn xī hàn péng chéng rén
字君宾，西汉彭城人。
āi dì shí zhēng zhào wèi jiàn yì dài fū duō cì shàng shū lùn yì cháo zhèng
哀帝时征召为谏议大夫，多次上书，论议朝政。
hòu rèn bó hǎi tài shǒu
后任渤海太守。
wáng mǎng cuàn zhèng hòu tā yǐn jū xiāng lǐ
王莽篡政后，他隐居乡里。
wáng mǎng shù cì pài rén zhēng zhào bài tā wéi shàng qīng jiān chí bù shòu duì mén rén gāo huī děng shuō zǎo wǎn shì yào rù tǔ de zěn me néng yī shēn gěi liǎng gè xìng de rén dāng guān ne
王莽数次派人征召，拜他为上卿，坚持不受，对门人高晖等说："早晚是要入土的，怎么能一身给两个姓的人当官呢！
jué shí shí sì rì ér sǐ
"绝食十四日而死。
gōng dǐng zī
龚鼎孳
zì xiào shēng míng mò ān huī hé féi rén chóng zhēn qī nián jìn shì guān bīng kē jǐ shì zhōng
字孝升，明末安徽合肥人，崇祯七年进士，官兵科给事中。
qīng jūn rù jīng hòu lì rèn zuǒ dōu yù shǐ xíng bù shàng shū wéi rén kuàng dá bù jū lǐ sú bó xué duō wén néng shī shàn wén yǔ wú wěi yè qián qiān yì qí míng chēng qīng chū jiāng zuǒ sān dà jiā
清军入京后，历任左都御史、刑部尚书，为人旷达不拘礼俗，博学多闻，能诗善文，与吴伟业、钱谦益齐名，称清初江左三大家。
tā de shì qiè gù héng bō shàn huà mò lán bié jù yī gé
他的侍妾顾横波善画墨兰，别具一格。
dì wàng fēn bù
地望分布
hú nán shěng xù pǔ xiàn nán
湖南省溆浦县南