lì shǐ lái yuán
历史来源
gān xìng yuán chū
甘（Gān）姓源出：
gān shì zhī xiān huáng dì dì shí sān zi míng zhōng fēng yú gān zǐ sūn yǐ guó wèi shì
甘氏之先，黄帝第十三子，名中，封于甘，子孙以国为氏。
lì yú xià shì wèi zhū hóu qí de zài yǒu hù guó zhī nán jiāo
历虞夏世为诸侯，其地在有扈国之南郊。
zhì shāng yǒu pán gōng xián dé cuì bá gāo zōng shī yān dài zhì zhōu réng shì wèi zhū hóu shù qiān yú nián zǐ sūn fán yǎn sǎn jū tiān xià
至商有盘公贤德萃拔高宗师焉，迨至周，仍世为诸侯，数千余年子孙蕃衍散居天下。
lái zì gān shì yuán liú jì
（来自《甘氏源流记》）
qí tā shuō fǎ
其他说法：
chū zì sì xìng yǐ guó míng wèi shì
1、出自姒姓，以国名为氏。
xià cháo shí yǒu zhū hóu guó gān guó zài jīn hé nán shěng luò yáng shì xī nán qí jūn zhǔ jiā zú zài wáng guó hòu sǎn jū gè dì yǐ yuán fēng guó míng wèi xìng chéng wéi gān xìng de yī zhī
夏朝时，有诸侯国甘国（在今河南省洛阳市西南），其君主家族在亡国后散居各地，以原封国名为姓，成为甘姓的一支。
chū zì zǐ xìng yǐ zǔ zì wèi xìng
2、出自子姓，以祖字为姓。
jù xìng zuǎn xìng pǔ suǒ zài gān wǔ dīng chén gān pán zhī hòu
据《姓纂》、《姓谱》所载：“甘，武丁臣甘盘之后。
shāng cháo shí gāo zōng wǔ dīng céng jiù xué yú gān pán hòu wǔ dīng wèi shāng wáng suì yòng gān pán wèi xiāng
”商朝时，高宗武丁曾就学于甘盘，后武丁为商王，遂用甘盘为相。
gān pán de hòu dài zǐ sūn yǐ zǔ shàng de míng zì wèi xìng suì chéng gān xìng
甘盘的后代子孙以祖上的名字为姓，遂成甘姓。
chū zì jī xìng yǐ dì míng wèi shì
3、出自姬姓，以地名为氏。
jù míng xián shì zú yán xíng lèi gǎo zài zhōu wǔ wáng tóng xìng yú jī nèi wèi zhū hóu yīn shì yān gān bó héng gōng shì yě qín yǒu gān mào gān luō
据《名贤氏族言行类稿》载：“周武王同姓，于畿内为诸侯，因氏焉，甘伯恒公是也，秦有甘茂、甘罗”。
jí zhōu wǔ wáng shí fēng tóng zú rén yú jī nèi wèi zhū hóu wáng qí zhōng yǒu fēng yú gān dì zhě chēng gān bó
即周武王时，封同族人于畿内为诸侯王，其中有封于甘地者，称甘伯。
hòu yǒu gān bó héng gōng qí hòu dài yì wèi gān xìng
后有甘伯恒公，其后代亦为甘姓。
zhè yī zhī gān shì zuì chū de fā xiáng zhī de shì zài zhōu tiān zi de wáng jī zhī nèi
这一支甘氏，最初的发祥之地是在周天子的王畿之内。
dāng shí suǒ wèi de wáng jī shì zhǐ xiàn zài yǐ shǎn xī cháng ān wèi zhōng xīn de sì zhōu zhī de
当时所谓的王畿，是指现在以陕西长安为中心的四周之地。
gēn jù kǎo zhèng xiàn zài shǎn xī shěng hù xiàn de xī nán dāng shí jiù shì yǐ gān wéi míng yīn cǐ shǎn xī hù xiàn yí dài yī xiàng jiù rèn wéi shì gān shì de fā yuán dì gēn měi yí gè gān xìng rén de guān xì dōu jí wéi shēn cháng
根据考证，现在陕西省鄠县的西南，当时就是以甘为名，因此，陕西鄠县一带，一向就认为是甘氏的发源地， 跟每一个甘姓人的关系，都极为深长。
chū zì chūn qiū shí gān guó zhāo gōng zhī zǐ dài qí hòu rén yǐ gān wéi shì
4、出自春秋时甘国昭公之子带，其后人以甘为氏。
jiā zú míng rén
家族名人
gān pán
甘盘
shēng zú nián bù xiáng zhōng guó shāng cháo míng chén
生卒年不详，中国商朝名臣。
gān pán chū wèi shāng wáng xiǎo yǐ dà chén zài xiǎo yǐ liù nián shòu mìng jiào dǎo xiǎo yǐ de jì chéng rén wǔ dīng
甘盘初为商王小乙大臣，在小乙六年受命教导小乙的继承人武丁。
shì wèi dì shī shēn fèn
是为“帝师”身份“。
wǔ dīng jì wèi hòu fēng gān pán wèi qīng shì wéi zhǔ yào fǔ zuǒ dà chén zhī yī chēng tā jiù xué cóng cǐ gān xìng yǐ jiù xué wèi táng hào
武丁继位后，封甘盘为卿士，为主要辅佐大臣之一，称他”旧学“，从此甘姓以”旧学“为堂号。
jù shǐ shū jì zǎi zài wǔ dīng shí zé yǒu ruò gān pán kǒng ān guó chuán gāo zōng wǔ dīng jí wèi gān pán zuǒ zhī hòu yǒu fù shuō
据史书记载：「在武丁时，则有若甘盘」，孔安国传：「高宗（武丁）即位，甘盘佐之，后有傅说」。
jù jīn běn zhú shū jì nián jì zǎi xiǎo yǐ liù nián mìng shì zi wǔ dīng jū yú hé xué yú gān pán
据今本《竹书纪年》记载：「小乙六年，命世子武丁居于河，学于甘盘。
wǔ dīng jí wèi hòu jū yīn mìng qīng shì gān pán
武丁即位后，「居殷，命卿士甘盘」。
gān dé
甘德
gān dé zhàn guó shí chǔ guó rén yī shuō shì qí guó rén zhōng guó zhù míng tiān wén xué jiā
甘德，战国时楚国人（一说是齐国人），中国著名天文学家。
jīng guò cháng qī de tiān xiàng guān cè gān dé yǔ shí shēn gè zì xiě chū yī bù tiān wén xué zhù zuò
经过长期的天象观测，甘德与石申各自写出一部天文学著作。
hòu rén bǎ zhè liǎng bù zhù zuò jié hé qǐ lái chēng wéi gān shí xīng jīng shì xiàn cún shì jiè shàng zuì zǎo de tiān wén xué zhù zuò
后人把这两部著作结合起来，称为《甘石星经》，是现存世界上最早的天文学著作。
shū lǐ jì lù le bā bǎi kē héng xīng de míng zì qí zhōng yī bǎi èr shí yī kē héng xīng de wèi zhì yǐ bèi cè dìng shì shì jiè zuì zǎo de héng xīng biǎo
书里记录了八百颗恒星的名字，其中一百二十一颗恒星的位置已被测定，是世界最早的恒星表。
shū lǐ hái jì lù le mù huǒ tǔ jīn shuǐ děng wǔ dà xíng xīng de yùn xíng qíng kuàng bìng zhǐ chū le tā men chū mò de guī lǜ
书里还记录了木、火、土、金、水等五大行星的运行情况，并指出了它们出没的规律。
gān dé zhe yǒu tiān wén xīng zhān juǎn suì xīng jīng děng
甘德著有《天文星占》8卷、《岁星经》等，
zhèi xiē zhù zuò de nèi róng duō yǐ shī chuán
这些著作的内容多已失传，
jǐn yǒu bù fèn wén zì wèi táng kāi yuán zhàn jīng děng diǎn jí yǐn lù
仅有部分文字为《唐开元占经》等典籍引录，
cóng zhōng kě yǐ kuī zhī tā zài héng xīng qū huà mìng míng xíng xīng guān cè yǔ yán jiū děng fāng miàn yǒu suǒ gòng xiàn
从中可以窥知他在恒星区划命名、行星观测与研究等方面有所贡献。
sān guó shí chén zhuō zǒng jié gān dé shí shēn fu hé wū xián sān jiā xīng
三国时陈卓总结甘德、石申夫和巫咸三家星，
dé dào zhōng guó gǔ dài jīng diǎn de xīng guān xīng de xīng guān xì tǒng
得到中国古代经典的283星官1464星的星官系统，
qí zhōng qǔ yòng gān shì xīng guān zhě zuò bāo kuò sù zài nèi
其中取用甘氏星官者146座（包括28宿在内），
kě jiàn gān dé duì quán tiān héng xīng qū huà mìng míng de gōng zuò duì hòu shì chǎn shēng le hěn dà de yǐng xiǎng
可见甘德对全天恒星区划命名的工作对后世产生了很大的影响。
yǒu jì xiàng biǎo míng gān dé hái céng duì ruò gān héng xīng de wèi zhì jìn xíng guò dìng liàng de cè liáng kě xī qí jié guǒ dà duō yān mò bù cún
有迹象表明，甘德还曾对若干恒星的位置进行过定量的测量，可惜其结果大多湮没不存。
gān dé duì xíng xīng yùn dòng jìn xíng le cháng qī de guān cè hé dìng liàng de yán jiū
甘德对行星运动进行了长期的观测和定量的研究。
tā fā xiàn le huǒ xīng hé jīn xīng de nì xíng xiàn xiàng tā zhǐ chū qù ér fù huán wèi gōu zài gōu wèi sì bǎ xíng xīng cóng shùn xíng dào nì xíng zài dào shùn xíng de shì yùn dòng guǐ jì shí fēn xíng xiàng de miáo shù wèi sì zì xíng
他发现了火星和金星的逆行现象，他指出“去而复还为勾”，“再勾为巳”，把行星从顺行到逆行、再到顺行的视运动轨迹十分形象地描述为“巳”字形。
gān dé hái jiàn lì le xíng xīng huì hé zhōu qī jiē lián liǎng cì chen jiàn dōng fāng de shí jiān jiān jù de gài niàn
甘德还建立了行星会合周期（接连两次晨见东方的时间间距）的概念，
bìng qiě cè de mù xīng jīn xīng hé shuǐ xīng huì hé zhōu qī zhí fēn bié wèi rì yīng wèi rì rì yīng wèi rì hé rì yīng wèi rì
并且测得木星、金星和水星会合周期值分别为：400日（应为398.9日）、587.25日（应为583.9日）和136日（应为115.9日）。
tā huán gěi chū mù xīng hé shuǐ xīng zài yí gè huì hé zhōu qī nèi jiàn fú de rì shù
他还给出木星和水星在一个会合周期内见、伏的日数，
gèng gěi chū jīn xīng zài yí gè huì hé zhōu qī nèi shùn xíng nì xíng hé fú de rì shù
更给出金星在一个会合周期内顺行、逆行和伏的日数，
ér qiě zhǐ chū zài bù tóng de huì hé zhōu qī zhōng jīn xīng shùn xíng nì xíng hé fú de rì shù kě néng zài yí dìng fú dù nèi biàn huà de xiàn xiàng
而且指出在不同的会合周期中金星顺行、逆行和伏的日数可能在一定幅度内变化的现象。
gān dé hái yǐ zhān xīng jiā wén míng shì zài dāng shí hé duì hòu shì dōu chǎn shēng zhòng dà yǐng xiǎng de gān shì zhān xīng liú pài de chuàng shǐ rén tā de tiān wén xué gòng xiàn tóng qí zhān xīng huó dòng shì xiāng fǔ xiāng chéng de
甘德还以占星家闻名，是在当时和对后世都产生重大影响的甘氏占星流派的创始人，他的天文学贡献同其占星活动是相辅相成的。
gān dé de tiān wén xué gòng xiàn yǔ qí tā gè jiā xiāng bǐ zài zhàn guó shí dài shì zuì dà de
甘德的天文学贡献，与其他各家相比，在战国时代是最大的。
gān luō
甘罗
zhàn guó shí qī zhù míng xiǎo shén tóng chǔ guó xià cài jīn ān huī shěng fèng tái rén
战国时期著名小神童，楚国下蔡（今安徽省凤台）人。
chū shēn yú dāng shí qín guó de míng mén
出身于当时秦国的名门，
shì qín wǔ wáng zuǒ xiāng gān mào de sūn zi
是秦武王左相甘茂的孙子，
nián suì shì qín xiāng lǚ bù wéi cóng zhèng
年12岁事秦相吕不韦从政，
zuò shì xiōng yǒu chéng zhú
做事胸有成竹，
shàn yú yán biàn
善于言辩，
wèi qín guó shǐ yú zhào guó
为秦国使于赵国，
zhào wáng bù dàn gōng qīn jiāo yíng
赵王不但躬亲郊迎，
ér qiě zài gān luō de líng yá lì chǐ zhī xià
而且在甘罗的伶牙俐齿之下，
xīn gān qíng yuàn de gē wǔ chéng yǐ shì qín
心甘情愿地割五城以事秦。
jié guǒ wèi fèi yī bīng yī zú ér jìng de wǔ chéng
结果，未费一兵一卒而净得五城。
gān luō huí dào qín guó zhī hòu jiù bèi gāo bài wéi shàng qīng wèi hòu shì liú xià le zhè me yī duàn chōng mǎn zhe chuán qí yì wèi de gù shì
甘罗回到秦国之后，就被高拜为上卿，为后世留下了这么一段充满著传奇意味的故事。
gān yīng
甘英
shēng zú nián bù xiáng zì chóng lán dōng hàn rén
（生卒年不详），字崇兰，东汉人。
céng yú hàn hé dì yǒng yuán jiǔ nián nián fèng xī yù dū hù bān chāo zhī mìng chū shǐ dà qín luó mǎ dì guó
曾于汉和帝永元九年（97年）奉西域都护班超之命出使大秦（罗马帝国）。
tā shuài lǐng shǐ tuán yī xíng cóng qiū cí jīn xīn jiāng kù chē chū fā
他率领使团一行从龟兹（今新疆库车）出发，
jīng tiáo zhī jīn yī lā kè jìng nèi ān xī jí bō sī pà tí yà wáng guó
经条支（今伊拉克境内）、安息（即波斯帕提亚王国，
jīn yī lǎng jìng nèi děng zhū guó
今伊朗境内）等诸国，
dào dá le ān xī xi jiè de xī hǎi jīn bō sī wān yán àn
到达了安息西界的西海（今波斯湾）沿岸，
dàn wèi néng dào dá tā de mù dì dì dà qín
但未能到达他的目的地大秦。
hòu hàn shū xī yù chuán ān xī chuán jì zǎi
《后汉书·西域传·安息传》记载：
hé dì yǒng yuán jiǔ nián dū hù bān chāo qiǎn gān yīng shǐ dà qín dǐ tiáo zhī
和帝永元九年，都护班超遣甘英使大秦，抵条支。
lín dà hǎi yù dù ér ān xī xi jiè chuán rén wèi yīng yuē hǎi shuǐ guǎng dà wǎng lái zhě féng shàn fēng sān yuè nǎi de dù ruò yù chí fēng yì yǒu èr suì zhě gù rù hǎi rén jiē jī sān suì liáng
临大海欲度，而安息西界船人谓英曰：“海水广大，往来者逢善风三月乃得度，若遇迟风，亦有二岁者，故入海人皆赍三岁粮。
hǎi zhōng shàn shǐ rén sī tǔ liàn mù shù yǒu sǐ wáng zhě
海中善使人思土恋慕，数有死亡者。
yīng wén zhī nǎi zhǐ
”英闻之乃止。
ān xī guó shì hàn cháo yǔ dà qín jiāo yì de zhōng zhuǎn diǎn jiāng hàn cháo de sī yǔ sī zhī pǐn yǔ dà qín jiāo yì cóng zhōng huò qǔ lǒng duàn de bào lì
安息国是汉朝与大秦交易的中转点，将汉朝的丝与丝织品与大秦交易，从中获取垄断的暴利。
yě xǔ shì kǎo lǜ dào ruò hàn cháo zhí jiē kāi tōng le yǔ dà qín de shāng lù huì sǔn hài qí lǒng duàn lì yì
也许是考虑到若汉朝直接开通了与大秦的商路会损害其垄断利益，
yú shì ān xī rén méi yǒu xiàng gān yīng tí gōng gēng zhí jiē de jīng xù lì yà de lù lù
于是安息人没有向甘英提供更直接的经叙利亚的陆路，
ér shì bèi chén dù hǎi de jiān nán hǎi shuǐ guǎng dà
而是备陈渡海的艰难：“海水广大，
wǎng lái zhě féng shàn fēng sān yuè nǎi de dù
往来者逢善风三月乃得度，
ruò yù chí fēng
若遇迟风，
yì yǒu èr suì zhě
亦有二岁者，
gù rù hǎi rén jiē jī sān suì liáng
故入海人皆赍三岁粮。
yòu yǐ chuán shuō xuàn rǎn hǎi shàng háng xíng de kǒng bù hǎi zhōng shàn shǐ rén sī tǔ liàn mù shù yǒu sǐ wáng zhě
”又以传说渲染海上航行的恐怖：“海中善使人思土恋慕，数有死亡者。
cǐ yǔ yī chū
”此语一出，
jí shǐ gān yīng zài xī hǎi què bù fǎn huán
即使甘英在西海却步返还，
zuì zhōng wèi néng dào dá dà qín
最终未能到达大秦，
dàn gān yīng què shì shǐ shū suǒ zài dì yī gè dào dá bō sī wān de zhōng guó rén
但甘英却是史书所载第一个到达波斯湾的中国人，
tā de zhè yī xíng chéng fēng fù liǎo dàng shí hàn cháo duì zhōng yà de rèn shi
他的这一行程丰富了当时汉朝对中亚的认识，
shì zhōng xī fāng jiāo liú lì shǐ zhōng jù yǒu zhòng yào yì yì de yī yè
是中西方交流历史中具有重要意义的一页。
yǒu xué zhě zhǐ chū ān xī chuán rén suǒ shuō de hǎi zhōng shàn shǐ rén sī tǔ liàn mù de hěn kě néng jí shì xī là shén huà zhōng yǐ gē shēng mí huò shuǐ shǒu de sāi rén nǚ yāo
有学者指出，安息船人所说的“海中善使人思土恋慕”的，很可能即是希腊神话中以歌声迷惑水手的塞壬女妖。
zài jìn shū sì yí chuán xī róng chuán fù dà qín guó chuán zhōng yǒu lüè wéi bù tóng de jì zǎi
在《晋书·四夷传·西戎传附大秦国传》中有略为不同的记载：
hàn shí dū hù bān chāo qiǎn gān yīng shǐ qí guó
汉时都护班超遣甘英使其国。
rù hǎi chuán rén yuē hǎi zhōng yǒu sī mù zhī wù wǎng zhě mò bù bēi huái
入海，船人曰：“海中有思慕之物，往者莫不悲怀。
ruò hàn shǐ bù liàn fù mǔ qī zǐ zhě kě rù
若汉使不恋父母妻子者可入。
yīng bù néng dù
”英不能渡。
gān yīng chū shēn yú nèi lù huí guó hòu shèn zhì bào gào hǎi shuǐ bù kě yǐn yòng tú jīng dà hǎi hǎi shuǐ xián kǔ bù kě shí
甘英出身于内陆，回国后甚至报告海水不可饮用：“途经大海，海水咸苦不可食。
jìn shū yě xǔ zhèng shì yīn wèi duì hǎi shàng háng xíng zhī zhī shén shǎo gān yīng cái xiāng xìn le ān xī chuán rén duì háng hǎi wēi xiǎn de kuā zhāng miáo shù zhǐ bù yú ān xī
”（《晋书》）也许正是因为对海上航行知之甚少，甘英才相信了安息船人对航海危险的夸张描述，止步于安息。
gān yán shòu
甘延寿
zì jūn kuàng hòu hàn shí běi dì yù zhì rén
字君况，后汉时北地郁郅人。
shǎo shàn qí shè rù yǔ lín láng yòu wéi qī mén yǐ cái lì huò chǒng shēng liáo dōng tài shǒu
少善骑射，入羽林郎，又为期门，以材力获宠，升辽东太守。
yuán dì shí chū rèn xī yù dū hù qí dū wèi
元帝时，出任西域都护骑都尉。
xiōng nú zhì zhī chán yú shā hàn shǐ zhě yán shòu yǔ fù xiào wèi chén tāng jìn jūn kāng jū zhǎn zhì zhī chán yú bèi fēng wèi yì chéng hóu
匈奴郅支单于杀汉使者，延寿与副校尉陈汤进军康居，斩郅支单于，被封为义成侯。
zú shì zhuàng
卒谥壮。
gān níng
甘宁
zì xìng bà
字兴霸。
sān guó shí lín jiāng rén
三国时临江人。
xiān yī liú biǎo hòu guī wú
先依刘表，后归吴。
chén jì yú sūn quán xiān qǔ huáng zǔ jǐn huò qí shì zhòng
陈计于孙权，先取黄祖，尽获其士众。
yòu cóng zhōu yú pò cáo cāo gōng cáo rén bài xī líng tài shǒu
又从周瑜破曹操，攻曹仁，拜西陵太守。
cáo cāo chū rú xū níng wèi qián dū du xián méi chū pò dí dí jīng tuì
曹操出濡须，宁为前都督，衔枚出破敌，敌惊退。
shí chēng jiāng biǎo hǔ chén guān zhì zhé chōng jiāng jūn
时称江表虎臣，官至折冲将军。
gān yǒng
甘泳
zì yǒng zhī sòng cháo chóng rén rén dú shū bù jū shéng chǐ yóu jīng yú shī
字泳之，宋朝崇仁人，读书不拘绳尺，尤精于诗。
tā zuò le yī shǒu zhǎng shī yǒu zì suí shì qǐ yì suí yì liàn jù zài gǔ shí shì jué wú jǐn yǒu de
他作了一首长诗，有1400字，随事起义，随义链句，在古时是绝无仅有的。
tā de shī fēng yě hěn qí tè yǔ zhòng bù tóng
他的诗风也很奇特，与众不同。
zhe yǒu dōng xī jí
著有《东溪集》。
gān fèng chí
甘凤池
jiāng sū jiāng níng rén qīng dài zhù míng wǔ shù jiā shēng zú nián bù xiáng
江苏江宁人，清代著名武术家，生卒年不详。
xiān hòu bài huáng bǎi jiā yī niàn hé shàng wèi shī jīng nèi wài jiā quán shàn dǎo yǐn zhī shù
先后拜黄百家、一念和尚为师，精内外家拳，善导引之术。
jiāng hú rén chēng jiāng nán dà xiá zhe yǒu huā quán zǒng jiǎng fǎ
江湖人称「江南大侠」，著有『花拳总讲法』。
jù qīng rén wáng yǒu liàng zhe gān fèng chí xiǎo zhuàn shuō tā nián bā shí yú zhōng yú xiāng
据清人王友亮着『甘凤池小传』说，他年八十余，终于乡。
gān fèng chí shì wèi míng zhèn sì fāng de jiāng hú dà xiá wú jìng zǐ suǒ zhe rú lín wài shǐ zhōng de yì shì fèng lǎo diē xiě de jiù shì tā
甘凤池是位名震四方的江湖大侠，吴敬梓所著『儒林外史』中的义士凤老爹写的就是他。
gān fèng chí yuán shì nán jīng rén shì zì xiǎo fù mǔ shuāng wáng gū kǔ líng dīng zì yòu bù xǐ dú shū què ài hào wǔ gōng jié jiāo jiāng hú xiá kè shí jǐ suì shí jiù yǐ tí niú jī hǔ de xiǎo yīng xióng míng yáng jiāng nán
甘凤池原是南京人氏，自小父母双亡，孤苦伶仃，自幼不喜读书，却爱好武功，结交江湖侠客，十几岁时，就以「提牛击虎的小英雄」名洋江南。
qīng shǐ gǎo gān fèng chí chuán shuō tā yǒng lì jué rén néng tí niú
『清史稿·甘凤池传』说他勇力绝人能提牛。
gān fèng chí tīng shuō quán jiā duō chū zhè dōng rú zhāng sōng xī dān sī nán wáng lái xián huáng bǎi jiā děng dōu shì míng cháo yǐ lái de nèi jiā quán jiā chēng xióng jiāng nán
甘凤池听说拳家多出浙东，如张松溪、单思南、王来咸、黄百家等都是明朝以来的内家拳家，称雄江南。
tā jué xīn qù zhè dōng qiú shī shēn zào biàn lí kāi jīn líng zhī shēn lái dào sì míng shān dāng nián de sì míng shān shān lín mào mì gǔ mù cān tiān jīng cháng yǒu měng hǔ chū mò qí jiān dāng dì rén dōu bù gǎn dān shēn rù shān
他决心去浙东求师深造，便离开金陵，只身来到四明山当年的四明山，山林茂密，古木参天，经常有猛虎出没其间，当地人都不敢单身入山。
dāng shí zhè jiāng yú yáo chéng yǒu wèi nèi jiā quán jiā huáng bǎi jiā shì zhù míng de sī xiǎng jiā hé shǐ xué jiā huáng zōng xī zhī zǐ
当时浙江余姚城有位内家拳家黄百家，是著名的思想家和史学家黄宗羲之子。
huáng zōng xī zài qīng bīng nán xià shí céng zhāo mù yì jūn chéng lì shì zhōng táng jìn xíng guò wǔ zhuāng dǐ kàng
黄宗羲在清兵南下时，曾招募义军，成立「世忠堂」进行过武装抵抗。
míng wáng hòu tā yāo qiú bǎi jiā jǔ yè xí wǔ jì chéng zì jǐ de kàng qīng zhǔ zhāng
明亡后，他要求百家举业习武，继承自己的抗清主张。
huáng bǎi jiā bài wáng lái xián wèi shī jǐn de nèi jiā zhī miào gōng fū jīng shēn
黄百家拜王来咸为师，尽得内家之妙，功夫精深。
zhè yì tiān tā tīng shuō xiàn chéng gāo shēng kè zhàn lái le gè dǎ hǔ xiǎo yīng xióng gān fèng chí jué de yǒu diǎn lái tou biàn tè yì lái dào kè zhàn fǎng wèn zhèng hǎo yù jiàn gān fèng chí jīng guò yī fān shì liàn bǎi jiā shōu fèng chí wèi tú jiāng nèi jiā quán děng wǔ shù yī yī chuán shòu gěi tā
这一天，他听说县城高升客栈来了个打虎小英雄甘凤池，觉得有点来头，便特意来到客栈访问，正好遇见甘凤池，经过一番试炼，百家收凤池为徒，将内家拳等武术一一传授给他。
sān nián guò hòu
三年过后，
huáng bǎi jiā bǎ gān fèng chí jiào dào shēn biān shuō lǎo fū de quán bù běn lǐng dōu yǐ chuán shòu gěi nǐ
黄百家把甘凤池叫到身边说：『老夫的全部本领都已传授给你，
rú jīn
如今，
lí běn xiàn bā shí lǐ de dà lán shān shàng
离本县八十里的大岚山上，
huì jù zhe gè fāng yīng háo
汇聚着各方英豪，
xíng rén yì zhī shī
行仁义之师，
nǐ liàn jiù yī shēn wǔ yì
你练就一身武艺，
yào wéi rén mín zhàng yì xíng xiá
要为人民仗义行侠，
zhèng kě dào nà lǐ gàn yī fān jīng tiān dòng dì de shì yè
正可到那里干一番惊天动地的事业。
hòu lái gān fèng chí jí zài nà lǐ yòu bài yī niàn hé shàng wèi shī xué xí shǎo lín quán fǎ bìng kāi shǐ tā yī shēng xíng xiá zhàng yì xíng yī jì shì de chuán qí
后来甘凤池即在那里又拜一念和尚为师学习少林拳法，并开始他一生行侠仗义、行医济世的传奇。
qiān xǐ fēn bù
迁徙分布
shuō wén jiě zì měi yě
《说文解字》：“美也。
cóng kǒu hán yī
从口含一。
yī dào yě
一，道也。
fán gān zhī shǔ jiē cóng gān
凡甘之属皆从甘。
gǔ sān qiè
古三切”。
kě jiàn gān xìng lái yuán yú zhí yè
可见，甘姓来源于职业。
gān xìng zǔ xiān shì shàng gǔ wū shī yǐ zhān bǔ wèi yè suǒ yǐ shuō chū lái de huà dōu shì dào
甘姓祖先是上古巫师，以占卜为业，所以说出来的话都是“道”。
huáng dì zhàn shèng yán dì chī yóu yī tǒng tiān xià hòu lì yòng shàng tiān cì yǔ de bǎo dǐng cè dìng rì yuè xīng chén de yùn xíng guī lǜ zhì zuò gān zhī
黄帝战胜炎帝、蚩尤，一统天下后，利用上天赐予的宝鼎，测定日月星辰的运行规律，制作干支；
yòng zhān bǔ yòng de shī cǎo tuī suàn lì fǎ yù zhī jié qì rì chén
用占卜用的蓍草推算历法，预知节气日辰。
àn zhào jié qì jiào dǎo bǎi xìng bō zhǒng bǎi gǔ cǎo mù xùn yǎng niǎo shòu yú chóng
按照节气教导百姓播种百谷草木，驯养鸟兽鱼虫。
huáng dì jiāng zhǎng guǎn tiān wén lì fǎ zhān bǔ zhè yī zhòng dà shì jiàn jiāo gěi dì shí sān gè ér zi bìng fēng tā zài gān
黄帝将掌管天文历法占卜这一重大事件交给第十三个儿子，并封他在甘。
hòu lái zǐ sūn fán yǎn yǐ guó wèi xìng shì wèi gān xìng zǔ xiān yán jiū tiān wén lì fǎ zhān bǔ shì
后来子孙繁衍，以国为姓，是为甘姓祖先，研究天文历法占卜事。