lì shǐ lái yuán
历史来源
chū zì jī xìng shì zhōu wáng zhòu de hòu yì yīn bì huò gǎi xìng
出自姬姓，是周王胄的后裔，因避祸改姓。
jù guì shì jiā shèng xù de jì zǎi dōng zhōu miè wáng hòu yuán wáng zú zhōu wáng de hòu yì jī jì zhēn céng jīng rèn guò qín guó de bó shì
据《桂氏家乘序》的记载，东周灭亡后，原王族周王的后裔姬季桢曾经任过秦国的博士。
qín shǐ huáng fén shū kēng rú de shí hòu jī jì zhēn bèi shā hài le
秦始皇焚书坑儒的时候，姬季桢被杀害了。
jī jì zhēn de dì di jī jì huī wèi le táo bì zhū lián de mìng yùn jiù àn zì jǐ de míng zì de dú yīn huī jiāng jī jì zhēn de sì gè ér zi gēng gǎi xìng míng bì huò
姬季桢的弟弟姬季眭为了逃避株连的命运，就按自己的名字的读音“眭”，将姬季桢的四个儿子更改姓名避祸。
zhǎng zǐ míng yì gǎi wéi guì yì jū zhù zài yōu zhōu shǒu fén mù
长子名奕，改为桂奕，居住在幽州守坟墓；
lǎo èr jiào guì tū qiān jū jǐ nán zhū xū
老二叫昋突，迁居济南朱虚；
lǎo sān jiào jiǒng jiǎng jū zhù yú qí guó lì shān
老三叫炅奖，居住于齐国历山；
lǎo sì jiào guì zàng yí jū hé nán yáng chéng
老四叫炔奘，移居河南阳城。
yú shì yǒu le guì guì jiǒng guì sì gè tóng yīn de xìng
于是有了桂、昋、炅、炔四个同音的姓。
guì xìng jiù shì jī jì zhēn zhǎng zǐ guì yì de hòu dài shì dài xiāng chuán guì xìng
桂姓就是姬季桢长子桂奕的后代，世代相传桂姓。
shàng miàn suǒ shuō de sì gè xìng zì suī rán bù tóng dàn shì yīn què shì xiāng tóng de wèi tóng zōng tóng yuán
上面所说的四个姓，字虽然不同，但是音却是相同的，为同宗同源。
wǔ dài de shí hòu sì xìng wèi le duǒ bì zhàn luàn nán dù dào guǎng xìn shàng ráo děng dì qū
五代的时候，四姓为了躲避战乱，南渡到广信、上饶等地区。
jiā zú míng rén
家族名人
guì è zì zǐ shí hào gǔ shān jiāng xī ān rén jīn jiāng xī dōng xiāng dōng běi rén
桂萼：字子实，号古山，江西安仁（今江西东乡东北）人。
zhèng dé liù nián jìn shì shòu dān tú zhī xiàn shǐ chēng qí rén xìng gāng shǐ qì lǚ wǔ shàng guān hòu diào zhī zhè jiāng qīng tián bù fù
正德六年（1511）进士，授丹徒知县，史称其人性刚使气，屡忤上官，后调知浙江青田，不赴。
yòng jiàn qǐ zhī wǔ kāng fù wǔ shàng guān xià lì hái zāo dào yù shǐ bái jiǎn tán hé
用荐起知武康，复忤上官下吏，还遭到御史白简弹劾。
guì è bù dàn lǚ wǔ shàng guān tā hé yī bān de xū lì shū shǒu de guān xì yě bù xié tiáo zhè zhǒng qíng kuàng zài fēng jiàn shè huì zhōng shí shǔ shǎo jiàn
桂萼不但屡忤上官，他和一般的胥吏书手的关系也不协调，这种情况在封建社会中实属少见。
guì è zài xiàn rèn zhí fēi cháng liǎo jiě jìn shēn shì jiā jí háo qiáng dì zhǔ qī yǐn tǔ dì táo bì fù yì de qíng kuàng shēn zhì fù yì bù jūn gěi cháo tíng de tǒng zhì dài lái de bù wěn dìng yīn sù yīn zhī tā jī jí zhì lì yú jūn píng fù yì de gōng zuò
桂萼在县任职，非常了解缙绅势家及豪强地主欺隐土地逃避赋役的情况，深知赋役不均给朝廷的统治带来的不稳定因素，因之，他积极致力于均平赋役的工作。
rán ér guān háo shì jiā zǒng shì tōng guò hé fǎ huò fēi fǎ de shǒu duàn bǎ fù yì zhuǎn jià dào pín kǔ nóng mín shēn shàng
然而官豪势家总是通过合法或非法的手段，把赋役转嫁到贫苦农民身上。
guān háo shì jiā bù dàn tōng guò guǐ jì fēi sǎ děng zhū zhǒng shǒu fǎ qī yǐn tǔ dì yòu dú zhàn féi wò de tǔ dì què zhǐ àn dī shuì lǜ jiāo nà hěn shǎo de tián zū bù yuàn wèi nóng mín fēn liáng hé wèi lǐ jiǎ jūn kǔ
官豪势家不但通过诡寄、飞洒等诸种手法欺隐土地，又独占肥沃的土地，却只按低税率交纳很少的田租，不愿为农民“分粮”和“为里甲均苦”。
zhǐ yào yǒu zhì yú qīng lǐ fù yì jī bì gǎi biàn bù gōng zhèng zhuàng kuàng de zhōu xiàn zhèng guān zhuó shǒu yú zhàng liáng tǔ dì huò jūn píng fù yì shì jiā jí shàng xià yín yuán duō fāng pái zǔ shǐ zhī bù néng yǒu suǒ zuò wéi
只要有志于清理赋役积弊改变不公正状况的州县正官着手于丈量土地或均平赋役，“势家即上下夤缘，多方排阻”，使之不能有所作为。
guì è lì cì rèn shàng dōu zhì lì yú jūn píng fù yì
桂萼历次任上，都致力于均平赋役。
zhèng jiā zhī jì
正嘉之际，
tā rèn chéng ān zhī xiàn
他任成安知县，
pái chú duō fāng zǔ nàn
排除多方阻难，
zhōng yú wán chéng le qīng zhàng tǔ dì de gōng zuò
终于完成了清丈土地的工作，
chéng ān yuán é guān mín de èr qiān sān bǎi bā shí liù qǐng wǔ shí jiǔ mǔ jiǔ fēn
成安“原额官民地二千三百八十六顷五十九亩九分”，
qīng zhàng zhī hòu
清丈之后，
jūn liàng wèi dà dì èr qiān qī bǎi bā shí yī qǐng sì fēn wǔ lí
“均量为大地二千七百八十一顷四分五厘”。
zhàng de zhī hòu guì è jì mǔ zhēng liáng mín bù chēng lèi jiū zhèng liǎo dàng de shè mín xiǎng wú shuì zhī tián zhūn mín gōng wú tián zhī shuì de bù hé lǐ xiàn xiàng
丈地之后，桂萼“计亩征粮，民不称累”，纠正了当地社民享无税之田、屯民供无田之税的不合理现象。
guì è kàn bù guàn guān chǎng zhōng de tān wū fǔ huà tòng hèn shì jiā háo qiáng hé dì fāng guān lì shàng xià gōu jié zài zhēng fù pài yì zhōng yíng sī wǔ bì de gè zhǒng chǒu xíng zhè jiù shì guì è lǚ wǔ shàng guān xià lì de shè huì yuán yīn
桂萼看不惯官场中的贪污腐化，痛恨势家豪强和地方官吏上下勾结、在征赋派役中营私舞弊的各种丑行，这就是桂萼屡忤上官下吏的社会原因。
guì fù qīng cháo wén zì xùn gǔ xué jiā shān dōng qū fù rén
桂馥：清朝文字训诂学家，山东曲阜人。
tā zhì xué qián xīn yú wén zì xùn gǔ céng yòng nián de shí jiān yán jiū xǔ shèn de shuō wén jiě zì zhuàn xiě le shuō wén yì zhèng juǎn
他治学潜心于文字训诂，曾用40年的时间，研究许慎的《说文解字》，撰写了《说文义证》50卷。
tā yǔ tóng shí dài de duàn yù cái qí míng shì chēng duàn guì
他与同时代的段玉裁齐名，世称“段桂”。
guì yàn liáng míng dé hào qīng xī
桂彦良：名德，号清溪。
míng cháo cí xī rén
明朝慈溪人。
yuán xiāng gòng jìn shì wèi bāo shān shū yuàn shān cháng
元乡贡进士，为包山书院山长。
gǎi píng jiāng lù jiào shòu bà guī
改平江路教授，罢归。
zhāng shì chéng fāng guó zhēn dǎ suàn rèn yòng tā dàn suí hòu dōu méi yǒu shí xíng
章士诚、方国珍打算任用他，但随后都没有实行。
hóng wǔ nián jiān bèi zhēng wèi gōng chē shòu tài zǐ zhèng yǔ
洪武年间被征为公车，授太子正宇。
dì jīng cháng chū yù shī jiào tā duì shī tā měi yī cì dōu néng duì de hěn gōng zhěng
帝经常出御诗叫他对诗，他每一次都能对得很工整。
hòu lái bèi shēng qiān wèi jìn wáng fǔ zuǒ fu dì yuē jiāng nán dà rú wéi qīng yī rén
后来被升迁为晋王府左傅，帝曰：“江南大儒，唯卿一人。
yú shì gǎi shēng wèi zuǒ zhǎng shǐ
”于是改升为左长史。
céng jīng shàng shū tài píng shí èr cè
曾经上书太平十二策。
dì yòu chēng tā wèi tōng rú
帝又称他为通儒。
yīn lǎo gào huán xiāng
因老告还乡。
sǐ hòu zhuī shì wéi wén yù
死后追谥为文裕。
zhe yǒu qīng xī qīng jié shān xī lǎo zhuō děng zuò pǐn
著有《清溪》、《清节》、《山西》、《老拙》等作品。
guì wén càn zì zi bái
桂文灿：字子白。
qīng cháo guǎng dōng shěng nán hǎi rén
清朝广东省南海人。
dào guāng jǔ rén guāng xù shí qī zài cháo tíng zuò guān wèi guān qīng lián bù yòng pú rén yě méi yǒu jiā rén
道光举人，光绪时期在朝廷做官，为官清廉，不用仆人，也没有家人。
gōng shì jiā shì dōu qīn zì dòng shǒu
公事、家事都亲自动手。
tā de xué shuō yǐ bó wén míng biàn yuē lǐ shèn xíng wèi zōng
他的学说以博文、明辩、约礼、慎行为宗。
zhe yǒu qián xīn táng wén jí duō zhǒng
著有《潜心堂文集》40多种。
guì zhōng xíng zì lǚ zhēn jiāng xī shěng lín chuān rén xiān shì gǔ guì zhōu suì zhàn jí zhèn yuǎn
桂中行：字履真，江西省临川人，先世贾贵州，遂占籍镇远。
wèi zhū shēng
为诸生。
xián tóng jiān jī jūn gōng wèi zhī xiàn ān huī shǔ hé féi méng chéng fù yáng
咸、同间，积军功，为知县安徽，署合肥、蒙城、阜阳。
céng guó fān lǜ shī zhēng niǎn xí zhōng xíng chá kān méng chéng wéi zhài
曾国籓率师征捻，檄中行察勘蒙城圩寨。
méng chéng gù niǎn sǒu yě zhōng xíng dān qí lì zhū wéi xiǎo yǐ lì hài zé liáng gàn zhě wèi xū cháng
蒙城故捻薮也，中行单骑历诸圩，晓以利害，择良干者为圩长。
jiān bì qīng yě kòu wú suǒ lüè
坚壁清野，寇无所掠。
lǐ jiē qí lǎo xián shì cóng xún fāng lüè
礼接耆老贤士，从询方略。
de tōng niǎn jiān mín bù jì zhī zhū qí kuí jié shù shí rén háo huá liǎn jì
得通捻奸民簿记之，诛其魁桀数十人，豪猾敛迹。
suì yú wēi huà dà xíng
岁馀，威化大行。
mín xiàn zéi jí yuǎn xǐ zhě xiāng shuài hái guī
民陷贼及远徙者，相率还归。
yǐ gōng jìn zhī fǔ
以功晋知府。
diào jiāng sū guǎn yáng zhōu zhèng yáng lí què
调江苏，筦扬州正阳厘榷。
guāng xù yuán nián shǔ xú zhōu yǐ zǔ mǔ yōu qù guān
光绪元年，署徐州，以祖母忧去官。
sān nián xuān chéng jiàn píng mín jiào hòng fén huǐ jiào táng
三年，宣城、建平民教閧，焚毁教堂。
zǒng dū shěn bǎo zhēn qiáng qǐ zhōng xíng wǎng zhì zhōng xíng wèi mín chàng luàn dāng zhì rú lǜ rán mín suǒ yǐ luàn yóu jiào táng qīn qí de
总督沈葆桢强起中行往治，中行谓：“民倡乱当治如律，然民所以乱，由教堂侵其地。
jīn dāng lìng mín cháng jiào táng cái ér jiào táng hái mín de
今当令民偿教堂财，而教堂还民地。
chí shù yuè zú rú zhōng xíng yì
”持数月，卒如中行议。
nèi jiān guī fú què xí zhì huàn nán kěn wu
内艰归，服阕，檄治皖南垦务。
huàn nán bīng xiǎn hòu kè mín zhàn kěn bù shū fù zhì shì qīng zhàng tián mǔ wú wèn zhǔ kè
皖南兵燹后，客民占垦不输赋，至是清丈田亩，无问主客。
kè mín zào bǔ zhǎn qí kuí nǎi tīng mìng
客民噪，捕斩其魁，乃听命。
sān suì shì jùn zēng fù jù wàn
三岁事竣，增赋钜万。
jiǔ nián bǔ xú zhōu
九年，补徐州。
zhí shuǐ zāi xīng gōng zhèn xiū dī diàn èr bǎi yú lǐ
值水灾，兴工赈，修堤埝二百馀里。
yòu jùn pī zhōu ài shān hé zhù sù qiān liù táng niàn shuǐ huàn chú mín yǐ bù jī
又濬邳州艾山河，筑宿迁六塘埝，水患除，民以不饥。
zhì xú shí èr nián kè nóng quàn shì dào zéi shuāi xī
治徐十二年，课农劝士，盗贼衰息。
zhuó yuè cháng lǐ dào shù yuè qiān guǎng xī àn chá shǐ fù diào hú nán
擢岳常澧道，数月，迁广西按察使，复调湖南。
èr shí nián zú
二十年，卒。
zhōng xíng suǒ zhì yǒu shēng guān jiāng nán zuì jiǔ mín yóu ài dài zhī
中行所至有声，官江南最久，民尤爱戴之。
fù sì xú zhōu céng guó fān cí
附祀徐州曾国籓祠。
qiān xǐ fēn bù
迁徙分布
quē guì xìng zài dà lù hé tái wān dōu méi yǒu liè rù bǎi jiā xìng qián yī bǎi wèi
（缺）桂姓在大陆和台湾都没有列入百家姓前一百位。
guì xìng chū zì jī xìng
桂姓出自姬姓。
zhōu cháo mò nián qín guó yǒu bó shì jī zhēn shì zhōu cháo wáng shì de hòu dài
周朝末年秦国有博士姬桢，是周朝王室的后代。
hòu lái qín shǐ huáng fén shū kēng rú shí jī jì zhēn de yě bèi kēng shā le
后来秦始皇焚书坑儒时，姬季桢的也被坑杀了。
jī jì zhēn yǒu gè dì di jiào zuò jī jì huī dān xīn huì lián lěi dào jī jì zhēn de sì gè ér zi jiù yào tā men gǎi míng gèng xìng yuǎn zǒu tā xiāng
姬季桢有个弟弟叫作姬季眭，担心会连累到姬季桢的四个儿子，就要他们改名更姓，远走他乡。
qí zhōng jī jì zhēn de dà ér zi jiù yǐ shū míng jī jì huī de huī tóng yīn zì guì wèi xìng yòu yīn wèi zài gǔ dài huī zì hé guì zì tōng yòng chēng guì shì shì dài xiāng chuán jiù xíng chéng le jīn tiān de guì xìng
其中姬季桢的大儿子就以叔名姬季眭的“眭”同音字“桂”为姓，又因为在古代“眭”字和“桂”字通用，称桂氏，世代相传，就形成了今天的桂姓。
wǔ dài de shí hòu sì xìng wèi le duǒ bì zhàn luàn nán dù dào guǎng xìn shàng ráo děng dì qū
五代的时候，四姓为了躲避战乱，南渡到广信、上饶等地区。
guì xìng zǎo qī biǎo xiàn bǐ jiào cén jì
桂姓早期表现比较岑寂。
sòng míng yǐ hòu qíng xíng wán quán bù tóng yóu yǐ zhè jiāng níng bō cí xī de guì shì gèng zài yǒu míng yī dài guāng cǎi zhào rén shǐ yuán yú běi fāng de guì shì jiā zú hěn kuài chéng le jiāng nán de míng mén zhe xìng
宋、明以后，情形完全不同，尤以浙江宁波慈溪的桂氏，更在有明一代光彩照人，使源于北方的桂氏家族很快成了江南的名门著姓。
wèi guì shì jiā zú zài zhè jiāng níng bō diàn jī lì yè de yīng tuī míng cháo chū nián bèi hóng wǔ huáng dì yù kǒu zàn yù wèi jiāng nán zài rú wéi qīng yī rén de guì yàn liáng
为桂氏家族在浙江宁波奠基立业的，应推明朝初年被洪武皇帝御口赞誉为“江南在儒，惟卿一人”的桂彦良。
shǐ zài dāng zhū yuán zhāng zhèng zài nán zhēng běi zhàn zhī shí guì yàn liáng shì bāo shān shū yuàn de shān cháng ér yǐ mǎn fù jīng lún míng wén tiān xià
史载，当朱元璋正在南征北战之时，桂彦良是包山书院的山长，而以满腹经纶名闻天下。
dāng zhāng shì chéng hé fāng tóng zhēn děng rén pìn qí rù mù fǔ shí zāo dào jù jué
当张士诚和方同珍等人聘其入幕府时，遭到拒绝。
míng lì guó hòu tā cái chū shān rù shì yǐ yǒu suǒ zī wèn duì bì yǐ zhèng ér zhù chēng
明立国后，他才出山入仕，以“有所咨问，对必以正”而著称。
shì yàn liáng de zhí zi zōng rú zōng fān zhě shàn zhǎng wén xué qiě wèi yǒng lè dà diǎn de biān xiū rén
侍彦良的侄子宗儒、宗蕃，者善长文学，且为《永乐大典》的编修人。
sūn guì gōng zhù míng xiào zǐ
孙桂恭，著名孝子；
yàn liáng cóng dì guì mèng chéng guān hé yuán zhī xiàn yǒu zhì jì
彦良从弟桂孟诚，官河源知县，有治迹。
yàn liáng zhī wài de cí xī guì bó liàng guì liǎn děng yě hěn yǒu míng qì
彦良之外的慈溪桂伯谅、桂琏等，也很有名气。
guì xìng de wàng zú jū zhù zài tiān shuǐ jīn tiān de gān sù shěng tōng wèi xiàn xī nán
桂姓的望族居住在天水（今天的甘肃省通渭县西南）。