lì shǐ lái yuán
历史来源
chū zì jī xìng wèi huáng dì yì sūn hòu jì zhī hòu yǐ fēng dì míng wéi shì
1、出自姬姓，为黄帝裔孙后稷之后，以封地名为氏。
jù xìng shì qǐ yuán děng suǒ zài xiāng chuán yǒu yì sūn hòu jì chéng xí jī xìng běi zhōu rén zūn wèi shǐ zǔ
据《姓氏起源》等所载，相传有裔孙后稷，承袭姬姓，北周人尊为始祖。
shì sūn gǔ gōng dǎn fù yòu chēng tài wáng
12世孙古公亶父又称太王。
tā yǒu sān zi tài bó zhòng yōng hé jì lì
他有三子：太伯、仲雍和季历。
zhōu wǔ wáng shí fēng tài bó de zēng sūn zhòng yì yú yán xiāng jīn shān xī shěng ān yì
周武王时，封太伯的曾孙仲奕于阎乡（今山西省安邑）。
zhòng yì de hòu dài suì yǐ fēng dì yán zuò wéi xìng shì
仲奕的后代遂以封地阎作为姓氏。
chū zì jī xìng wèi zhōu kāng wáng zhī hòu yì yǐ fēng dì míng wéi shì
2、出自姬姓，为周康王之后，亦以封地名为氏。
jù tōng zhì shì zú lüè suǒ zài zhōu zhāo wáng jī xiá de xiǎo ér zi shǒu xīn shàng yǒu yí gè yán zì
据《通志·氏族略》所载，周昭王姬瑕的小儿子手心上有一个“阎”字。
yú shì kāng wáng fēng tā yú yán chéng jīn shǎn xī shěng běi bù yí dài qí hòu zǐ sūn yǐ fēng dì wèi xìng
于是，康王封他于阎城（今陕西省北部一带），其后子孙以封地为姓。
chū zì jī xìng wèi táng shū yú zhī hòu yě yǐ fēng dì míng wéi shì
3、出自姬姓，为唐叔虞之后，也以封地名为氏。
jù tōng zhì shì zú lüè suǒ zài chūn qiū shí jìn chéng gōng de ér zi yì bèi fēng yú yán hòu bèi jìn guó suǒ miè
据《通志·氏族略》所载，春秋时，晋成公的儿子懿，被封于阎，后被晋国所灭。
yì de hòu dài sàn chǔ yú hé luò hàn mò jū xíng yáng qí zǐ sūn yǐ fēng dì míng wéi shì
懿的后代散处于河洛，汉末居荥阳，其子孙以封地名为氏。
chū zì qí tā mín zú gǎi xìng
4、出自其他民族改姓。
rú mǎn zhōu bù yā mù qí shì gǎi xìng yán dá wò ěr zú yà ěr cí shì gǎi xìng yán qí tā rú méng huí yǒu cǐ xìng
如满洲布雅穆齐氏改姓阎，达斡尔族亚尔兹氏改姓阎，其他如蒙、回有此姓。
yán xìng jīn duō jiǎn xiě zuò yán zì
5、阎姓今多简写作“闫”字。
yòu yǒu yán xìng wèi yán xìng de bié zhī shuō
又有闫姓为阎姓的别支说。
jù xìng pǔ fēn yán yán èr xìng
据《姓谱》分闫、阎二姓。
yòu jù wǔ yīn jí yùn zài yán tóng yán yì sú yòng
又据《五音集韵》载，闫“同阎义，俗用”。
yīn yán yán èr xìng tóng chū yī yuán dōu shì huáng dì zú de hòu dài lóng de chuán rén gù yán xìng hé yán xìng rén jiā de táng hào dōu shì tài yuán gǔ dài tā men de wàng zú jū zhù dì dōu shì tài yuán jùn yī shuō yán xìng wàng zú jū tiān shuǐ
因闫、阎二姓同出一源，都是黄帝族的后代，龙的传人，故闫姓和阎姓人家的堂号都是太原，古代他们的望族居住地都是太原郡（一说闫姓望族居天水）。
yóu yú yán xìng bèi sú yòng chéng yán jiù chǎn shēng le yán yán èr xìng suǒ yǐ zài bǎi jiā xìng lǐ liǎng xìng bìng cún
由于阎姓被“俗用”成闫，就产生了阎、闫二姓，所以在《百家姓》里，两姓并存。
jiā zú míng rén
家族名人
yán jī hàn dài hé nán xíng yáng nǚ zǐ yú dōng hàn ān dì shí guì wèi huáng hòu tǒng yù liù gōng
阎姬：汉代河南荥阳女子，于东汉安帝时贵为皇后，统御六宫。
ān dì jià bēng hòu yǔ qí dì yán xiǎn fèi lì tài zǐ tā lín cháo tīng zhèng qí xiōng yán xiǎn rèn chē qí jiāng jūn gòng zhǎng guó jiā dà quán bù jiǔ shì bài ér bèi zhū
安帝驾崩后，与其弟阎显废立太子，她临朝听政，其兄阎显任车骑将军，共掌国家大权，不久事败而被诛。
yán yuán míng ān yì jīn shān xī shěng xià xiàn rén nán běi cháo shí běi wèi suí jùn tài shǒu
阎元明：安邑（今山西省夏县）人，南北朝时，北魏随郡太守。
yán lì dé yōng zhōu wàn nián jīn shǎn xī shěng xī ān rén táng dài huà jiā gōng chéng jiā yǔ qí fù pí jiē shàn gōng yì huì huà chí míng suí táng jiān
阎立德：雍州万年（今陕西省西安）人，唐代画家、工程家，与其父毗皆擅工艺、绘画，驰名隋唐间。
yán lì běn yán lì dé zhī dì táng dài zuì zhù míng de huà jiā tā jì chéng jiā xué bìng shī fǎ zhāng sēng yóu zhèng fǎ shì ér néng biàn gǔ xiàng jīn shàn huà rén wù yóu jīng xiě zhēn jiān néng shū fǎ cún shì lì dài dì wáng bù niǎn zhí gòng děng tú
阎立本：阎立德之弟，唐代最著名的画家，他继承家学，并师法张僧繇、郑法士，而能变古象今，擅画人物，尤精写真，兼能书法，存世《历代帝王》、《步辇》、《职贡》等图。
yán cì píng sòng dài huà jiā qí shàn huà shān shuǐ rén wù yóu gōng huà niú pō wéi shēng dòng píng zhě wèi qí fǎng fú lǐ táng ér jī bù dǎi yì
阎次平：宋代画家，其擅画山水、人物，尤工画牛，颇为生动，评者谓其“仿佛李唐，而迹不逮意”。
cún shì zuò pǐn yǒu mù niú tú děng
存世作品有《牧牛图》等。
yán chéng hàn zhēn dìng jīn hé běi shěng zhèng dìng rén sòng shí míng chén céng záo qú yǐn táng hé shuǐ bǎi yú lǐ jì tōng háng yùn shū yòu guàn gài nóng tián lì guó lì mín
阎承翰：真定（今河北省正定）人，宋时名臣，曾凿渠引唐河水百余里，既通航运输，又灌溉农田，利国利民。
yán ěr méi míng mò jiāng sū pèi xiàn rén míng wáng hòu jī jí cān jiā kàng qīng fù míng huó dòng gōng shī cí qí shī duō gǎn huái shí shì gé diào cāng liáng yǒu bái dā shān rén jí
阎尔梅：明末江苏沛县人，明亡后积极参加抗清复明活动，工诗词，其诗多感怀时事，格调苍凉，有《白耷山人集》。
yán ruò qú shān xī tài yuán rén qīng dài zhù míng de xué zhě kǎo jù jiā tā zēng shēn jiā dà qīng yī tǒng zhì de biān xiě cháng yú kǎo jù què zhèng le dōng jìn méi zé suǒ xiàn de gǔ wén shàng shū wèi wěi shū
阎若璩：山西太原人，清代著名的学者、考据家，他曾参加《大清一统志》的编写，长于考据，确证了东晋梅赜所献的《古文尚书》为伪书。
yǒu rì zhī bǔ zhèng lù děng
有《日知补正录》等。
yán jìng míng shǎn xī rén qīng dài míng chén céng lì rèn àn chá shǐ bù zhèng shǐ xún fǔ hù bù shàng shū jūn jī dà chén děng yào zhí
阎敬铭：陕西人，清代名臣，曾历任按察使、布政使、巡抚、户部尚书、军机大臣等要职。
yīn fǎn duì xiū jiàn yuán míng yuán ér bèi gé zhí yǐ shàn lǐ cái zhù chēng
因反对修建圆明园而被革职，以善理财著称。
yán shū qín nóng mín chū shēn
阎书勤：农民出身，
xí hóng quán
习“红拳”，
jīng dāo shù
精刀术，
wèi shí bā kuí zhī yī
为“十八魁”之一，
hòu bài zhào sān duō wèi shī
后拜赵三多为师，
jù zhòng dá sān qiān rén
聚众达三千人，
fǎn duì yáng jiào
反对洋教，
gōng dǎ jiào táng
攻打教堂，
chóu shā jiào shì
仇杀教士，
nián yuè
1900年8月，
yú lí yuán zhūn zhàn yì zhōng bèi fú
于犁园屯战役中被俘，
zài lín qīng bèi qīng zhèng fǔ chǔ sǐ
在临清被清政府处死。
qiān xǐ fēn bù
迁徙分布
jìn chéng gōng de ér zi yì bèi fēng yú yán
晋成公的儿子懿被封于阎，
hòu lái bèi jìn guó suǒ miè
后来被晋国所灭，
yì de zǐ sūn hòu dài yú shì dà dū sàn chǔ yú hé luò jí huáng hé yǔ luò shuǐ yí dài
懿的子孙后代于是大都散处于河洛（即黄河与洛水一带），
jié hé qián miàn suǒ shù
结合前面所述，
yán xìng de fā xiáng dì suǒ néng què dìng de zhì shǎo yīng yǒu sān chù
阎姓的发祥地所能确定的至少应有三处，
jí jīn hé nán shǎn xī shān xī děng shěng
即今河南、陕西、山西等省，
chūn qiū zhàn guó shí qī
春秋战国时期，
chǔ guó yǒu dài fū míng yán áo
楚国有大夫名阎敖，
kě jiàn yán xìng cǐ shí yǐ luò jí hú běi
可见阎姓此时已落籍湖北。
qín hàn shí
秦汉时，
yǒu yán xìng rén qiān gān sù hú nán shān dōng hé běi děng dì
有阎姓人迁甘肃、湖南、山东、河北等地，
xī hàn mò nián
西汉末年，
yǒu shàng shū lìng yán zhāng jū xíng yáng
有尚书令阎章居荥阳，
qí zi yán chàng zhǎng zǐ wèi yán xiǎn
其子阎畅长子为阎显，
yán xiǎn bèi fēng wèi zhǎng shè jīn shǔ hé nán shěng hóu
阎显被封为长社（今属河南省）侯，
hòu yán xiǎn cān yǔ huáng shì gēng dié bèi zhū
后阎显参予皇室更迭被诛，
qí zi yán mù wèi bì nàn xǐ jū yú bā xī zhī ān hàn jīn shǔ sì chuān shěng
其子阎穆为避难徙居于巴西之安汉（今属四川省），
shì wèi yán xìng rù chuān zhī shǐ
是为阎姓入川之始。
yán mù yǒu sūn míng yán fu bèi wèi wǔ dì fēng wèi píng lè hóu fù jū hé nán xīn ān
阎穆有孙名阎甫，被魏武帝封为平乐侯，复居河南新安。
fu zi yán pú yīn xī jìn yī tǒng ér shì huàn xiàng jùn tài shǒu jīn shǔ guǎng xī guì zhōu yí dài bìng dìng jū dāng dì
甫子阎璞，因西晋一统而仕宦象郡太守（今属广西、贵州一带）并定居当地。
yán pú yǒu zi zàn wèi hàn zhōng tài shǒu ér dìng jū shǎn xī hàn zhōng zàn yǒu zi hēng wèi liáo xī tài shǒu hēng shēng zǐ míng yán dǐng yīn shì huàn ér qiān jū jīn běi jīng yí dài hòu sǐ yú liú cōng zhī nán
阎璞有子瓒为汉中太守而定居陕西汉中，瓒有子亨，为辽西太守，亨生子名阎鼎因仕宦而迁居今北京一带，后死于刘聪之难。
yán dǐng zi yán chāng táo bèn mǎ yì jīn shān xī shěng shuò zhōu hòu qí sūn yán mǎn yī zhī xǐ jū hé nán yòu cóng zhōng pài shēng chū gān sù tiān shuǐ dūn huáng děng zhī pài
阎鼎子阎昌逃奔马邑（今山西省朔州），后其孙阎满一支徙居河南，又从中派生出甘肃天水、敦煌等支派。
yán mǎn zhī sūn yǒu yán shàn yīn shì huàn yún zhōng zhèn jiāng ér xǐ jū yún zhōu shèng lè jīn nèi měng zì zhì qū gǔ hé lín gé ěr xiàn xī běi tǔ chéng zi
阎满之孙有阎善，因仕宦云中镇将而徙居云州盛乐（今内蒙自治区古和林格尔县西北土城子）。
hòu wǔ hú luàn huá yán xìng bèi pò dà jǔ nán qiān zài jīng guò suí táng yán xìng zài jiāng nán de fēn bù gèng guǎng shèng táng shí yán xìng zài tài yuán fā zhǎn chéng yī dà wàng zú
后五胡乱华，阎姓被迫大举南迁，再经过隋唐，阎姓在江南的分布更广，盛唐时，阎姓在太原发展成一大望族。
sòng yuán shí yí rén nán qīn shǐ yuán běn sǎn jū jiāng nán de yán xìng jìn yī bù xiàng huá zhōng huá nán xī nán bō qiān
宋元时，夷人南侵，使原本散居江南的阎姓进一步向华中、华南、西南播迁。
míng shí zuò wéi hóng dòng dà huái shù de qiān mín xìng shì zhī yī tài yuán yán xìng yì yǒu qiān jīn shān dōng hé nán shǎn xī běi jīng tiān jīn děng dì zhě
明时，作为洪洞大槐树的迁民姓氏之一，太原阎姓亦有迁今山东、河南、陕西、北京、天津等地者。
zhì cǐ yán xìng yǐ fēn bù yú quán guó gè dì bìng yǒu yán xìng rén xǐ jū hǎi wài
至此阎姓已分布于全国各地，并有阎姓人徙居海外。
rú jīn yán xìng fēn bù guǎng fàn yóu yǐ hé nán shān dōng hé běi děng shěng duō cǐ xìng shàng shù sān xǐng yán xìng yuē zhàn quán guó hàn zú yán xìng rén kǒu de bǎi fēn zhī wǔ shí qī
如今，阎姓分布广泛，尤以河南、山东、河北等省多此姓，上述三省阎姓约占全国汉族阎姓人口的百分之五十七。
yán xìng shì dāng jīn zhōng guó xìng shì pái háng dì wǔ shí wèi de dà xìng rén kǒu jiào duō yuē zhàn quán guó hàn zú rén kǒu de bǎi fēn zhī líng diǎn sì
阎姓是当今中国姓氏排行第五十位的大姓，人口较多，约占全国汉族人口的百分之零点四。