夏侯 — 百家姓 — 佚名

lì shǐ lái yuán

历史来源

chū zì sì xìng yǐ jué hào wèi shì

出自姒姓，以爵号为氏。

zhōu wǔ wáng fēng xià yǔ de hòu yì dōng lóu gōng yú qǐ chūn qiū shí jiàn lì qǐ guó

周武王封夏禹的后裔东楼公于杞，春秋时建立杞国。

gōng yuán qián nián chǔ guó miè qǐ qǐ jiǎn gōng de dì di tuó táo wǎng lǔ guó lǔ dào gōng yīn wèi tā shì xià yǔ de hòu dài zhōu chū zǔ xiān yòu fēng wèi hóu jué yú shì chēng tā wèi xià hóu shì qí hòu dài zǐ sūn yīn yǐ xià hóu wèi shì chēng xià hóu shì

公元前445年楚国灭杞，杞简公的弟弟佗逃往鲁国，鲁悼公因为他是夏禹的后代，周初祖先又封为侯爵，于是称他为夏侯氏，其后代子孙因以夏侯为氏，称夏侯氏。

jiā zú míng rén

家族名人

xià hóu yīng xī hàn pèi xiàn rén yǔ liú bāng shì shǎo shí de péng yǒu cóng liú bāng qǐ yì lì xià zhàn gōng hòu fēng wèi rǔ yīn hóu

夏侯婴：西汉沛县人，与刘邦是少时的朋友，从刘邦起义，立下战功，后封为汝阴侯。

xià hóu xuán sān guó wèi rén

夏侯玄：三国魏人。

ruò guàn wèi sàn qí huáng mén shì láng

弱冠为散骑黄门侍郎。

cáo shuǎng fǔ zhèng xuán wèi shuǎng gū zǐ rèn wèi zhēng xī jiāng jūn zhǎng guǎn yōng liáng zhōu jūn shì

曹爽辅政，玄为爽姑子，任魏征西将军，掌管雍凉州军事。

sī mǎ yì shā shuǎng xuán yì bèi fèi chù

司马懿杀爽，玄亦被废黜。

hòu yǔ zhōng shū lìng li fēng guāng lù dài fu zhāng jī móu shā sī mǎ shī shì xiè bèi shā yí sān zú

后与中书令李丰、光禄大夫张缉谋杀司马师，事泄被杀，夷三族。

xuán guī gé jú dù fù yī shí zhòng wàng lín zhǎn dōng shì yán sè bù biàn jǔ dòng zì ruò

玄规格局度，负一时重望，临斩东市，颜色不变，举动自若。

xià hóu dūn sān guó wèi rén cáo cāo shǒu xià dà jiàng zì cáo cāo chén liú qǐ bīng qǐ biàn gēn suí zhēng fá lì rèn dōng jùn chén liú jì yīn tài shǒu hé nán yǐn děng zhí

夏侯惇：三国魏人，曹操手下大将，自曹操陈留起兵起，便跟随征伐，历任东郡、陈留、济阴太守、河南尹等职；

zài cáo cāo chū bīng zhēng tǎo zhī shí xià hóu dūn zǒng shì fù zé fáng shǒu hòu fāng céng qīn zì bān yùn ní tǔ xiū tài shòu bēi gǔ lì jiàng shì zhòng tián fā zhǎn nóng yè duō yǒu gōng láo

在曹操出兵征讨之时，夏侯惇总是负责防守后方，曾亲自搬运泥土修太寿陂，鼓励将士种田，发展农业，多有功劳。

rú xū kǒu zhī zhàn hòu xià hóu dūn liú shǒu jū cháo tǒng lǐng zhī jūn duì wèi wèi guó dōng xiàn zhǔ shuài

濡须口之战后，夏侯惇留守居巢，统领26支军队，为魏国东线主帅。

cáo cāo duì xià hóu dūn gé wài qīn jìn jīng cháng yāo qǐng tā yì qǐ chéng chē wài chū bìng yǔn xǔ tā zì yóu chū rù zì jǐ de wò shì qí tā jiàng lǐng dōu dé bù dào zhè zhǒng dài yù

曹操对夏侯惇格外亲近，经常邀请他一起乘车外出，并允许他自由出入自己的卧室，其他将领都得不到这种待遇。

cáo pī jì wèi hòu xià hóu dūn bèi fēng wèi dà jiàng jūn bù jiǔ bìng shì

曹丕继位后，夏侯惇被封为大将军，不久病逝。

xià hóu yuān sān guó wèi rén shì cáo cāo shǒu xià dà jiàng zì cáo cāo chén liú qǐ bīng qǐ biàn gēn suí zhēng fá lì rèn chén liú yǐng chuān tài shǒu

夏侯渊：三国魏人，是曹操手下大将，自曹操陈留起兵起，便跟随征伐，历任陈留、颍川太守。

guān dù zhī zhàn hòu xià hóu yuān fù zé liáng cǎo bǔ jǐ bǎo zhèng le cáo cāo píng dìng běi fāng

官渡之战后，夏侯渊负责粮草补给，保证了曹操平定北方。

ér hòu xià hóu yuān yòu lǜ bīng sì chù zhēng tǎo pàn luàn pò chāng xī xú hé léi xù shāng yào děng zhàn gōng zhuó zhù yòu suí cáo cāo píng mǎ chāo miè zhāng lǔ yòu pò yáng qiū liú xióng liáng xìng hán suì sòng jiàn děng zài lì qí gōng

而后夏侯渊又率兵四处征讨叛乱，破昌豨、徐和、雷绪、商曜等，战功卓著，又随曹操平马超，灭张鲁，又破杨秋、刘雄、梁兴、韩遂、宋建等，再立奇功。

ér hòu xià hóu yuān dū zhāng hé xú huang děng liú shǒu hàn zhōng yǔ qián lái qǔ hàn zhōng de liú bèi dà jūn jiāo zhàn zài dìng jūn shān wèi shǔ jiāng huáng zhōng suǒ xí bù xìng zhàn sǐ

而后夏侯渊督张郃、徐晃等留守汉中，与前来取汉中的刘备大军交战，在定军山为蜀将黄忠所袭，不幸战死。

xià hóu bà sān guó xià hóu yuān zhī zǐ zài wèi guān zhì yòu jiāng jūn zhēng shǔ hù jūn tún zhù lǒng xī duō cì cān jiàn duì shǔ zhàn zhēng

夏侯霸：三国夏侯渊之子，在魏官至右将军、征蜀护军，屯住陇西，多次参见对蜀战争。

hòu yīn sī mǎ yì zhèng biàn cáo shuǎng bèi shā xià hóu xuán bèi diào lí xià hóu bà xīn bù zì ān tóu bèn shǔ guó bèi fēng wèi chē qí jiāng jūn céng suí jiāng wéi fá wèi hòu bìng shì yú shǔ guó dé dào zhuī shì de róng yù

后因司马懿政变，曹爽被杀，夏侯玄被调离，夏侯霸心不自安，投奔蜀国，被封为车骑将军，曾随姜维伐魏，后病逝于蜀国，得到追谥的荣誉。

xià hóu chén jìn dài sàn qí cháng shì

夏侯湛：晋代散骑常侍。

yòu yǒu shèng cái

幼有盛才。

wén zhāng hóng fù shàn gòu xīn cí róng yán jùn měi céng yǔ pān yuè tóng chē jiē yīn jīng dū wèi zhī lián bì

文章宏富，善构新词，容颜俊美，曾与潘岳同车接茵，京都谓之连璧。

xià hóu shèng xī hàn shí dōng píng jīn shǔ shān dōng shěng rén

夏侯胜：西汉时东平（今属山东省）人。

shǎo suí xià hóu shǐ chāng xué jīn wén shàng shū chēng dà xià hóu cháng yǐ yīn yáng zāi yì tuī lùn shí zhèng dé shī

少随夏侯始昌学今文《尚书》，称“大夏侯”，常以阴阳灾异推论时政得失。

xuān dì lì dà jiàng jūn huò guāng lìng tā yòng shàng shū shòu tài hòu

宣帝立，大将军霍光令他用《尚书》授太后。

hòu yīn yǔ huáng bà tóng shí xià yù zài yù zhōng shòu huáng bà shàng shū

后因与黄霸同时下狱，在狱中授黄霸《尚书》。

yù shè chū yù hòu rèn tài zǐ tài fù

遇赦出狱后，任太子太傅。

shòu zhào zhuàn shàng shū shuō lún yǔ shuō

受诏撰《尚书说》、《论语说》。

tā céng yǐ shàng shū shòu qí zhí xià hóu jiàn gù shàng shū yǒu dà xiǎo xià hóu zhī xué

他曾以《尚书》授其侄夏侯建，故《尚书》有大、小夏侯之学。

xià hóu jiàn xī hàn jīn wén shàng shū xué xiǎo xià hóu xué de kāi chuàng zhě

夏侯建：西汉今文尚书学“小夏侯学”的开创者。

zì zhǎng qīng

字长卿。

dōng píng jīn shǔ shān dōng shěng rén

东平（今属山东省）人。

cóng xià hóu shèng hé ōu yáng gāo xué xí jīn wén shàng shū

从夏侯胜和欧阳高学习今文《尚书》。

chēng xiǎo xià hóu

称“小夏侯”。

xuān dì shí lì wèi bó shì

宣帝时，立为博士。

guān zhì tài zǐ shǎo fù

官至太子少傅。

zhù zuò yǐ yì

著作已佚。

qīng chén qiáo cōng ji yǒu shàng shū ōu yáng xià hóu yí shuō kǎo shōu rù huáng qīng jīng jiě xù biān

清陈乔枞辑有《尚书欧阳夏侯遗说考》，收入《皇清经解续编》。

xià hóu láng suí dài xué zhě

夏侯郎：隋代学者。

kāi huáng shí céng huì sān lǐ tú

开皇时，曾绘《三礼图》。

xià hóu shěn táng dài yù shǐ wèi dà lì shí cái zǐ zhī yī

夏侯审：唐代御史，为大历十才子之一。

xià hóu shǐ chāng hàn dài hóng rú shèn wéi wǔ dì qì zhòng guān zhì tài fù

夏侯始昌：汉代鸿儒，甚为武帝器重，官至太傅。

xià hóu jiā zhèng sòng dài cí fù jiā

夏侯嘉正：宋代词赋家。

jiāng líng rén tài píng xīng guó zhōng jìn shì zhù zuò zuǒ láng shǐ yú bā líng wèi dòng tíng fù

江陵人，太平兴国中进士，著作佐郎，使于巴陵，为《洞庭赋》。

qiān xǐ fēn bù

迁徙分布

quē xià hóu xìng zài dà lù hé tái wān méi yǒu liè rù bǎi jiā xìng qián yī bǎi wèi

（缺）夏侯姓在大陆和台湾没有列入百家姓前一百位。

cóng xìng pǔ hé táng shū zǎi xiàng shì xì biǎo liǎng shū zhōng de jì zǎi kě yǐ qīng chǔ de liǎo jiě dào xià hóu shì dì lì shǐ yuān yuán

从《姓谱》和《唐书·宰相世系表》两书中的记载可以清楚的了解到夏侯氏的历史渊源。

xià hóu shì hé shàn xìng de xià shì běn shì yī jiā zhǐ shì xià shì wèi xiōng xià hóu shì wèi dì bà le

夏侯氏和单姓的夏氏本是一家，只是夏氏为兄，夏侯氏为弟罢了。

chūn qiū shí dài de qǐ guó bèi chǔ guó bìng miè zhī hòu yuē yú gōng yuán qián nián qǐ jiǎn gōng de dì di tuó táo wǎng lǔ guó lǔ dào gōng yīn wèi tā shì xià yǔ de hòu yì fēng tā wèi jué hóu yú shì chēng tā wèi xià hóu shì

春秋时代的杞国被楚国并灭之后（约于公元前445年），杞简公的弟弟佗逃往鲁国，鲁悼公因为他是夏禹的后裔，封他为爵侯，于是称他为夏侯氏。

qí hòu shì zǐ sūn biàn yǐ xià hóu wèi xìng

其后世子孙便以夏侯为姓。

de xìng lì shǐ yīng gāi shì jù jīn nián zuǒ yòu

得姓历史应该是距今2400年左右。

xià hou shì de jùn wàng wèi qiáo jùn lǔ guó jùn

夏候氏的郡望为谯郡、鲁国郡。

qiáo jùn dōng hàn jiàn ān nián jiān shè zhì qí de zài jīn ān huī hé nán èr shěng zhī jiān

谯郡，东汉建安年间设置，其地在今安徽、河南二省之间。

lǔ guó jùn xī hàn chū jiāng qín cháo yuán yǒu de xuē jùn gǎi wéi lǔ guó dào sān guó wèi jí jìn dài yòu gǎi wéi lǔ jùn qí de xiāng dāng yú jīn shān dōng qū fù sì shuǐ yí dài

鲁国郡，西汉初将秦朝原有的薛郡改为鲁国，到三国魏及晋代又改为鲁郡，其地相当于今山东曲阜、泗水一带。