wáng chāng yī míng láng zhào guó hán dān rén yě
王昌一名王郎，赵国邯郸人。
sù wèi bǔ xiāng gōng míng xīng lì cháng yǐ wéi hé běi yǒu tiān zǐ qì
素为卜相工，明星历，常以为河北有天子气。
shí zhào miào wáng zǐ lín hào qí shù rèn xiá yú zhào wèi jiān duō tōng háo huá ér láng yǔ zhī qīn shàn
时赵缪王子林好奇数，任侠于赵、魏间，多通豪猾，而郎与之亲善。
chū wáng mǎng cuàn wèi cháng ān zhōng huò zì chēng chéng dì zǐ zi yú zhě mǎng shā zhī
初，王莽篡位，长安中或自称成帝子子舆者，莽杀之。
láng yuán shì zhà chēng zhēn zǐ yú yún mǔ gù chéng dì ōu zhě cháng xià diàn zú jiāng xū yú yǒu huáng qì cóng shàng xià bàn rì nǎi jiě suì rèn shēn jiù guǎn
郎缘是诈称真子舆，云"母故成帝讴者，尝下殿卒僵，须臾有黄气从上下，半日乃解，遂妊身就馆。
zhào hòu yù hài zhī wěi yì tā rén zi yǐ gù de quán
赵后欲害之，伪易他人子，以故得全。
zi yú nián shí èr shi mìng zhě láng zhōng li màn qīng yǔ jù zhì shǔ
子舆年十二，识命者郎中李曼卿，与俱至蜀；
shí qī dào dān yáng
十七，到丹阳；
èr shí hái cháng ān
二十，还长安；
zhǎn zhuǎn zhōng shān lái wǎng yàn zhào yǐ xū tiān shí
展转中山，来往燕、赵，以须天时"。
lín děng yù dòng yí huò nǎi yǔ zhào guó dà háo li yù zhāng cān děng tōng móu guī gòng lì láng
林等愈动疑惑，乃与赵国大豪李育、张参等通谋，规共立郎。
huì rén jiān chuán chì méi jiāng dù hé lín děng yīn cǐ xuān yán chì méi dāng zhì lì liú zi yú yǐ guān zhòng xīn bǎi xìng duō xìn zhī
会人间传赤眉将度河，林等因此宣言赤眉当至，立刘子舆以观众心，百姓多信之。
gēng shǐ yuán nián shí èr yuè lín děng suì lǜ chē qí shù bǎi chen rù hán dān chéng zhǐ yú wáng gōng lì láng wèi tiān zǐ
更始元年十二月，林等遂率车骑数百，晨入邯郸城，止于王宫，立郎为天子。
lín wèi chéng xiàng li yù wèi dà sī mǎ zhāng cān wèi dà jiàng jūn
林为丞相，李育为大司马，张参为大将军。
fēn qiǎn jiàng shuài xùn xià yōu jì
分遣将帅，徇下幽、冀。
yí xí zhōu jùn yuē zhì zhào bù cì shǐ jùn tài shǒu zhèn xiào chéng huáng dì zi zi yú zhě yě
移檄州郡曰："制诏部刺史、郡太守：朕，孝成皇帝子子舆者也。
xī zāo zhào shì zhī huò yīn yǐ wáng mǎng cuàn shā lài zhī mìng zhě jiāng hù zhèn gōng jiě xíng hé bīn xiāo jì zhào wèi
昔遭赵氏之祸，因以王莽篡杀，赖知命者将护朕躬，解形河滨，削迹赵、魏。
wáng mǎng qiè wèi huò zuì yú tiān tiān mìng yòu hàn gù shǐ dōng jùn tài shǒu dí yì yán xiāng hòu liú xìn yōng bīng zhēng tǎo chū rù hú hàn
王莽窃位，获罪于天，天命佑汉，故使东郡太守翟义、严乡侯刘信，拥兵征讨，出入胡、汉。
pǔ tiān shuài tǔ zhī zhèn yǐn zài rén jiān
普天率土，知朕隐在人间。
nán yuè zhū liú wèi qí xiān qū
南岳诸刘，为其先驱。
zhèn yǎng guān tiān wén nǎi xìng yú sī yǐ jīn yuè rén chén jí wèi zhào gōng
朕仰观天文，乃兴于斯，以今月壬辰即位赵宫。
xiū qì xūn zhēng yìng shí huò yǔ
休气熏蒸，应时获雨。
gài wén wèi guó zi zhī xí fù gǔ jīn bù yì
盖闻为国，子之袭父，古今不易。
liú shèng gōng wèi zhī zhèn gù qiě chí dì hào
刘圣公未知朕，故且持帝号。
zhū xīng yì bīng xián yǐ zhù zhèn jiē dāng liè tǔ xiǎng zuò zǐ sūn
诸兴义兵，咸以助朕，皆当裂土享祚子孙。
yǐ zhào shèng gōng jí dí tài shǒu jí yǔ gōng chén yì xíng zài suǒ
已诏圣公及翟太守，亟与功臣诣行在所。
yí cì shǐ èr qiān dàn jiē shèng gōng suǒ zhì wèi dǔ zhèn zhī chén zhì huò bù shí qù jiù qiáng zhě fù lì ruò zhě huáng huò
疑刺史、二千石皆圣公所置，未睹朕之沉滞，或不识去就，强者负力，弱者惶惑。
jīn yuán yuán chuāng yí yǐ guò bàn yǐ zhèn shén dào yān gù qiǎn shǐ zhě bān xià zhào shū
今元元创痍，已过半矣，朕甚悼焉，故遣使者班下诏书。
láng yǐ bǎi xìng sī hàn jì duō yán dí yì bù sǐ gù zuò chēng zhī yǐ cóng rén wàng
"郎以百姓思汉，既多言翟义不死，故祚称之，以从人望。
yú shì zhào guó yǐ běi liáo dōng yǐ xī jiē cóng fēng ér mí
于是赵国以北，辽东以西，皆从风而靡。
míng nián guāng wǔ zì jì de láng xí nán zǒu xìn dōu fā bīng xùn dì xiàn suì gōng bǎi rén bù xià
明年，光武自蓟得郎檄，南走信都，发兵徇帝县，遂攻柏人，不下。
yì zhě yǐ wéi shǒu bǎi rén bù rú dìng jù lù guāng wǔ nǎi yǐn bīng dōng běi wéi jù lù
议者以为守柏人不如定巨鹿，光武乃引兵东北围巨鹿。
láng tài shǒu wáng ráo jù chéng shù shí rì lián gōng bù kè
郎太守王饶据城，数十日连攻不克。
gěng chún shuō yuē jiǔ shǒu wáng ráo shì zhòng pí bì bù rú jí dà bīng jīng ruì jìn gōng hán dān
耿纯说曰："久守王饶，士众疲敝，不如及大兵精锐，进攻邯郸。
ruò wáng láng yǐ zhū wáng ráo bù zhàn zì fú yǐ
若王郎已诛，王饶不战自服矣。
guāng wǔ shàn qí jì nǎi liú jiāng jūn shān mǎn shǒu jù lù ér jìn jūn hán dān zhūn qí guō běi mén
"光武善其计，乃留将军邓满守巨鹿，而进军邯郸，屯其郭北门。
láng shǔ chū zhàn bù lì nǎi shǐ qí jiàn yì dài fū dù wēi chí jié qǐng xiáng
郎数出战不利，乃使其谏议大夫杜威持节请降。
wēi yǎ chēng láng shí chéng dì yí tǐ
威雅称郎实成帝遗体。
guāng wǔ yuē shè shǐ chéng dì fù shēng tiān xià bù kě de kuàng zhà zi yú zhě hu
光武曰："设使成帝复生，天下不可得，况诈子舆者乎！
wēi qǐng qiú wàn hù hòu
"威请求万户侯。
guāng wǔ yuē gù de quán shēn kě yǐ
光武曰："顾得全身可矣。
wēi yuē hán dān suī bǐ bìng lì gù shǒu shàng kuàng rì yuè zhōng bù jūn chén xiāng shuài dàn quán shēn ér yǐ
"威曰："邯郸虽鄙，并力固守，尚旷日月，终不君臣相率但全身而已。
suì cí ér qù
"遂辞而去。
yīn jí gōng zhī èr shí yú rì láng shǎo fù li lì wèi fǎn jiàn kāi mén nèi hàn bīng suì bá hán dān
因急攻之，二十余日，郎少傅李立为反间，开门内汉兵，遂拔邯郸。
láng yè wáng zǒu dào sǐ zhuī zhǎn zhī
郎夜亡走，道死，追斩之。
liú yǒng zhě liáng jùn suī yáng rén liáng xiào wáng bā shì sūn yě
刘永者，梁郡睢阳人，梁孝王八世孙也。
chuán guó zhì fù lì
传国至父立。
yuán shǐ zhōng lì yǔ píng dì wài jiā wèi shì jiāo tōng wèi wáng mǎng suǒ zhū
元始中，立与平帝外家卫氏交通，为王莽所诛。
gēng shǐ jí wèi yǒng xiān yì luò yáng shào fēng wèi liáng wáng dōu suī yáng
更始即位，永先诣洛阳，绍封为梁王，都睢阳。
yǒng wén gēng shǐ zhèng luàn suì jù guó qǐ bīng yǐ dì fáng wèi fǔ guó dà jiàng jūn fáng dì shǎo gōng yù shǐ dài fū fēng lǔ wáng
永闻更始政乱，遂据国起兵，以弟防为辅国大将军，防弟少公御史大夫，封鲁王。
suì zhāo zhū háo jié pèi rén zhōu jiàn děng bìng shǔ wèi jiàng shuài gōng xià qí yīn shān yīn pèi chu huái yáng rǔ nán fán dé èr shí bā chéng
遂招诸豪杰沛人周建等，并署为将帅，攻下齐阴、山阴、沛、楚、淮阳、汝南，凡得二十八城。
yòu qiǎn shǐ bài xi fáng zéi shuài shān yáng jiāo qiáng wèi héng xíng jiāng jūn
又遣使拜西防贼帅山阳佼彊为横行将军。
shì shí dōng hǎi rén dǒng xiàn qǐ bīng jù qí jùn ér zhāng bù yì dìng qí de
是时，东海人董宪起兵据其郡，而张步亦定齐地。
yǒng qiǎn shǐ bài xiàn yì hàn dà jiàng jūn bù fǔ hàn dà jiàng jūn yǔ gòng lián bīng suì zhuān jù dōng fāng
永遣使拜宪翼汉大将军、步辅汉大将军，与共连兵，遂专据东方。
jí gēng shǐ bài yǒng zì chēng tiān zǐ
及更始败，永自称天子。
jiàn wǔ èr nián xià guāng wǔ qiǎn hǔ yá dà jiàng jūn gài yán děng fá yǒng
建武二年夏，光武遣虎牙大将军盖延等伐永。
chū chén liú rén sū mào wèi gēng shǐ tǎo nán jiāng jūn yǔ zhū wěi děng shǒu luò yáng
初，陈留人苏茂为更始讨难将军，与朱鲔等守洛阳。
wěi jì jiàng hàn mào yì guī mìng guāng wǔ yīn shǐ mào yǔ gài yán jù gōng yǒng
鲔既降汉，茂亦归命，光武因使茂与盖延俱攻永。
jūn zhōng bù xiāng néng mào suì fǎn shā huái yáng tài shǒu lüè de shù xiàn
军中不相能，茂遂反，杀淮阳太守，掠得数县。
jù guǎng yuè ér chén yú yǒng
据广乐而臣于永。
yǒng yǐ mào wèi dà sī mǎ huái yáng wáng
永以茂为大司马、淮阳王。
gài yán suì wéi suī yáng shù yuè bá zhī yǒng jiāng jiā shǔ zǒu yú
盖延遂围睢阳，数月，拔之，永将家属走虞。
yú rén fǎn shā qí mǔ jí qī zǐ yǒng yǔ huī xià shù shí rén bēn qiáo
虞人反，杀其母及妻子，永与麾下数十人奔谯。
sū mào
苏茂。
jiāo qiáng zhōu jiàn hé jūn jiù yǒng wèi gài yán suǒ bài mào bēn hái guǎng yuè qiáng jiàn cóng yǒng zǒu bǎo hú líng
佼彊、周建合军救永，为盖延所败，茂奔还广乐，彊、建从永走保湖陵。
sān nián chūn yǒng qiǎn shǐ lì zhāng bù wèi qí wáng dǒng xiàn wèi hǎi xī wáng
三年春，永遣使立张步为齐王，董宪为海西王。
yú shì qiǎn dà sī mǎ wú hàn děng wéi sū mào yú guǎng yuè zhōu jiàn lǜ zhòng jiù mào mào jiàn zhàn bài qì chéng fù huán hú líng ér suī yáng rén fǎn chéng yíng yǒng
于是遣大司马吴汉等围苏茂于广乐，周建率众救茂，茂、建战败，弃城复还湖陵，而睢阳人反城迎永。
wú hàn yǔ gài yán děng hé jūn wéi zhī chéng zhōng shí jǐn yǒng yǔ mào jiàn zǒu cuó
吴汉与盖延等合军围之，城中食尽，永与茂、建走酂。
zhū jiāng zhuī jí yǒng jiāng qìng wú zhǎn yǒng shǒu jiàng fēng wú wèi liè hóu
诸将追急，永将庆吾斩永首降，封吾为列侯。
sū mào zhōu jiàn bēn chuí huì gòng lì yǒng zi yū wèi liáng wáng
苏茂、周建奔垂惠，共立永子纡为梁王。
jiāo qiáng hái bǎo xi fáng
佼彊还保西防。
sì nián qiū qiǎn bǔ lǔ jiāng jūn mǎ wǔ qí dū wèi wáng bà wéi yū jiàn yú chuí huì sū mào jiāng wǔ xiào bīng jiù zhī yū jiàn yì chū bīng yǔ wǔ děng zhàn bù kè ér jiàn xiōng zi sòng fǎn bì chéng mén jù zhī
四年秋，遣捕虏将军马武、骑都尉王霸围纡、建于垂惠，苏茂将五校兵救之，纡、建亦出兵与武等战，不克，而建兄子诵反，闭城门拒之。
jiàn mào yū děng jiē zǒu jiàn yú dào sǐ mào bēn xià pī yǔ dǒng xiàn hé yū bēn jiāo qiáng
建、茂、纡等皆走，建于道死，茂奔下邳与董宪合，纡奔佼彊。
wǔ nián qiǎn piào qí dà jiàng jūn dù mào gōng jiāo qiáng yú xi fáng qiáng yǔ liú yū bēn dǒng xiàn
五年，遣骠骑大将军杜茂攻佼彊于西防，彊与刘纡奔董宪。
shí píng dí jiāng jūn páng méng fǎn pàn suì xí pò gài yán yǐn bīng yǔ dǒng xiàn lián hé zì hào dōng píng wáng zhūn táo xiāng zhī běi
时，平狄将军庞萌反叛，遂袭破盖延，引兵与董宪连和，自号东平王，屯桃乡之北。
páng méng shān yáng rén
庞萌，山阳人。
chū wáng mìng zài xià jiāng bīng zhōng
初亡命在下江兵中。
gēng shǐ lì yǐ wéi jì zhōu mù jiàng bīng shǔ shàng shū lìng xiè gōng gòng pò wáng láng
更始立，以为冀州牧，将兵属尚书令谢躬，共破王郎。
jí gōng bài méng nǎi guī xiáng guāng wǔ jí wèi yǐ wéi shì zhōng
及躬败，萌乃归降，光武即位，以为侍中。
méng wéi rén xùn shùn shén jiàn xìn ài
萌为人逊顺，甚见信爱。
dì cháng chēng yuē kě yǐ tuō liù chǐ zhī gū jì bǎi lǐ zhī mìng zhě páng méng shì yě
帝常称曰："可以托六尺之孤，寄百里之命者，庞萌是也。
bài wèi píng dí jiāng jūn yǔ gài yán gòng jī dǒng xiàn
"拜为平狄将军，与盖延共击董宪。
shí zhào shū dú xià yán ér bù jí méng méng yǐ wéi yán zèn jǐ zì yí suì fǎn
时，诏书独下延而不及萌，萌以为延谮己，自疑，遂反。
dì wén zhī dà nù nǎi zì jiāng tǎo méng
帝闻之，大怒，乃自将讨萌。
yǔ zhū jiāng shū yuē wú cháng yǐ páng méng shè jì zhī chén jiāng jūn dé wú xiào qí yán hu
与诸将书曰："吾常以庞萌社稷之臣，将军得无笑其言乎？
lǎo zéi dāng zú
老贼当族。
qí gè lì bīng mǎ huì suī yáng
其各厉兵马，会睢阳！
xiàn wén dì zì tǎo páng méng nǎi yǔ liú yū sū mào jiāo qiáng qù xià pī hái lán líng shǐ mào qiáng zhù méng hé bīng sān wàn jí wéi táo chéng
"宪闻帝自讨庞萌，乃与刘纡、苏茂、佼彊去下邳，还兰陵，使茂、彊助萌，合兵三万，急围桃城。
dì shí xìng méng wén zhī nǎi liú zī zhòng zì jiāng qīng jì sān qiān bù zú shù wàn chén yè chí fù shī cì rèn chéng qù táo xiāng liù shí lǐ
帝时幸蒙，闻之，乃留辎重，自将轻骑三千，步卒数万，晨夜驰赴，师次任城，去桃乡六十里。
dàn rì zhū jiāng qǐng jìn zéi yì lè bīng tiǎo zhàn dì bù tīng nǎi xiū shì yǎng ruì yǐ cuò qí fēng
旦日，诸将请进，贼亦勒兵挑战，帝不听，乃休士养锐，以挫其锋。
chéng zhōng wén chē jià zhì zhòng xīn yì gù
城中闻车驾至，众心益固。
shí wú hàn děng zài dōng jùn chí shǐ zhào zhī
时吴汉等在东郡，驰使召之。
méng děng nǎi xī bīng gōng chéng èr shí yú rì zhòng pí kùn ér bù néng xià
萌等乃悉兵攻城，二十余日，众疲困而不能下。
jí wú hàn yǔ zhū jiāng dào nǎi lǜ zhòng jūn jìn táo zhàn ér dì qīn zì bó zhàn dà pò zhī
及吴汉与诸将到，乃率众军进桃战，而帝亲自搏战，大破之。
méng mào qiáng yè qì zī zhòng táo bèn dǒng xiàn nǎi yǔ liú yū xī qí bīng shù wàn rén tún chāng lǜ zì jiāng ruì zú jù xīn yáng
萌、茂、彊夜弃辎重逃奔，董宪乃与刘纡悉其兵数万人屯昌虑，自将锐卒拒新阳。
dì xiān qiǎn wú hàn jī pò zhī xiàn zǒu hái chāng lǜ
帝先遣吴汉击破之，宪走还昌虑。
hàn jìn shǒu zhī xiàn kǒng nǎi zhāo yòu wǔ xiào yú zéi bù qí shù qiān rén zhūn jiàn yáng qù chāng lǜ sān shí lǐ
汉进守之，宪恐，乃招诱五校余贼步骑数千人屯建阳，去昌虑三十里。
dì wáng fán qù xiàn suǒ bǎi yú lǐ
帝王蕃，去宪所百余里。
zhū jiāng qǐng jìn dì bù tīng zhī wǔ xiào fá shí dāng tuì chì gè jiān bì yǐ dài qí bì
诸将请进，帝不听，知五校乏食当退，敕各坚壁以待其敝。
qǐng zhī wǔ xiào liáng jǐn guǒ yǐn qù
顷之，五校粮尽，果引去。
dì nǎi qīn lín sì miàn gōng xiàn sān rì fù dà pò zhī zhòng jiē bēn sàn
帝乃亲临，四面攻宪，三日，复大破之，众皆奔散。
qiǎn wú hàn zhuī jī zhī jiāo qiáng jiāng qí zhòng jiàng sū mào bēn zhāng bù xiàn jí páng méng zǒu rù zēng shān
遣吴汉追击之，佼彊将其众降，苏茂奔张步，宪及庞萌走入缯山。
shù rì lì shì wén xiàn shàng zài fù wǎng wǎng xiāng jù de shù bǎi qí yíng xiàn rù tán chéng
数日，吏士闻宪尚在，复往往相聚，得数百骑，迎宪入郯城。
wú hàn děng fù gōng bá tán xiàn yǔ páng méng zǒu bǎo qú
吴汉等复攻拔郯，宪与庞萌走保朐。
liú yū bù zhī suǒ guī jūn shì gāo hù zhǎn qí shǒu jiàng liáng de xī píng
刘纡不知所归，军士高扈斩其首降，梁地悉平。
wú hàn jìn wéi qú
吴汉进围朐。
míng nián chéng zhōng gǔ jǐn xiàn méng qián chū xí qǔ gàn yú láng yá tài shǒu chén jùn gōng zhī xiàn méng zǒu zé zhōng
明年，城中谷尽，宪、萌潜出，袭取赣榆，琅邪太守陈俊攻之，宪、萌走泽中。
huì wú hàn xià qú chéng jìn jǐn huò qí qī zǐ
会吴汉下朐城，进尽获其妻子。
xiàn nǎi liú tì xiè qí jiàng shì yuē qī zǐ jiē yǐ de yǐ
宪乃流涕谢其将士曰："妻子皆已得矣。
jiē hū
唉！
jiǔ kǔ zhū qīng
久苦诸卿。
nǎi jiāng shù shí qí yè qù yù cóng jiàn dào guī xiáng ér wú hàn xiào wèi hán chén zhuī zhǎn xiàn yú fāng yǔ fāng yú rén qián líng yì zhǎn méng jiē chuán shǒu luò yáng
"乃将数十骑夜去，欲从间道归降，而吴汉校尉韩湛追斩宪于方与，方与人黔陵亦斩萌，皆传首洛阳。
fēng hán chén wèi liè hóu qián líng guān nèi hóu
封韩湛为列侯，黔陵关内侯。
zhāng bù zì wén gōng láng yá bù qí rén yě
张步字文公，琅邪不其人也。
hàn bīng zhī qǐ bù yì jù zhòng shù qiān zhuǎn gōng bàng xiàn xià shù chéng zì wèi wǔ wēi jiāng jūn suì jù běn jùn
汉兵之起，步亦聚众数千，转攻傍县，下数城，自为五威将军，遂据本郡。
gēng shǐ qiǎn wèi jùn wáng hóng wèi láng yá tài shǒu bù jù zhī bù dé jìn
更始遣魏郡王闳为琅邪太守，步拒之，不得进。
hóng wèi xí xiǎo yù lì rén jiàng de gàn yú děng liù xiàn shōu bīng shù qiān rén yǔ bù zhàn bù shèng
闳为檄，晓喻吏人降，得赣榆等六县，收兵数千人，与步战，不胜。
shí liáng wáng liú yǒng zì yǐ gēng shǐ suǒ lì tān bù bīng qiáng chéng zhì bài bù fǔ hàn dà jiàng jūn zhōng jié hóu dū qīng xú èr zhōu shǐ zhēng bù cóng mìng zhě
时梁王刘永自以更始所立，贪步兵强，承制拜步辅汉大将军、忠节侯，督青、徐二州，使征不从命者。
bù tān qí jué hào suì shòu zhī
步贪其爵号，遂受之。
nǎi lǐ bīng yú jù yǐ dì hóng wèi wèi jiāng jūn hóng dì lán xuán wǔ dà jiàng jūn lán dì shòu gāo mì tài shǒu
乃理兵于剧，以弟弘为卫将军，弘弟蓝玄武大将军，蓝弟寿高密太守。
qiǎn jiàng xùn tài shān dōng lái chéng yáng jiāo dōng běi hǎi jǐ nán qí zhū jùn jiē xià zhī
遣将徇太山、东莱、城阳、胶东、北海、济南、齐诸郡，皆下之。
bù tuò dì jìn guǎng bīng jiǎ rì shèng
步拓地浸广，兵甲日盛。
wáng hóng jù qí zhòng sàn nǎi yì bù xiāng jiàn yù yòu yǐ yì fāng
王闳惧其众散，乃诣步相见，欲诱以义方。
bù dà chén bīng yǐn hóng nù yuē bù yǒu hé guò jūn qián jiàn gōng zhī shén hu
步大陈兵引闳，怒曰："步有何过，君前见攻之甚乎！
hóng àn jiàn yuē tài shǒu fèng cháo mìng ér wén gōng yōng bīng xiāng jù hóng gōng zéi ěr hé wèi shén yá
"闳按剑曰："太守奉朝命，而文公拥兵相距，闳攻贼耳，何谓甚邪！
bù hēi rán liáng jiǔ lí xí guì xiè nǎi chén lè xiàn jiǔ dài yǐ shàng bīn zhī lǐ lìng hóng guān zhǎng jùn shì
"步嘿然，良久，离席跪谢，乃陈乐献酒，待以上宾之礼，令闳关掌郡事。
jiàn wǔ sān nián guāng wǔ qiǎn guāng lù dài fu fú lóng chí jié shǐ qí bài bù wèi dōng lái tài shǒu
建武三年，光武遣光禄大夫伏隆持节使齐，拜步为东莱太守。
liú yǒng wén lóng zhì jù nǎi chí qiǎn lì bù wèi qí wáng bù jí shā lóng ér shòu yǒng mìng
刘永闻隆至剧，乃驰遣立步为齐王，步即杀隆而受永命。
shì shí dì fāng běi yōu yú yáng nán shì liáng chu gù bù de zhuān jí qí de jù jùn shí èr jí liú yǒng sǐ bù děng yù lì yǒng zi yū wèi tiān zǐ zì wèi dìng hàn gōng zhì bǎi guān
是时，帝方北忧渔阳，南事梁、楚，故步得专集齐地，据郡十二，及刘永死，步等欲立永子纡为天子，自为定汉公，置百官。
wáng hóng jiàn yuē liáng wáng yǐ fèng běn cháo zhī gù shì yǐ shān dōng pō néng guī zhī
王闳谏曰："梁王以奉本朝之故，是以山东颇能归之。
jīn zūn lì qí zi jiāng yí zhòng xīn
今尊立其子，将疑众心。
qiě qí rén duō zhà yi qiě xiáng zhī
且齐人多诈，宜且详之。
bù nǎi zhǐ
"步乃止。
wǔ nián bù wén dì jiāng gōng zhī yǐ qí jiāng fèi yì wèi jǐ nán wáng zhūn lì xià
五年，步闻帝将攻之，以其将费邑为济南王，屯历下。
dōng jiàn wēi dà jiàng jūn gěng yǎn pò zhǎn fèi yì jìn bá lín zī
冬，建威大将军耿弇破斩费邑，进拔临淄。
bù yǐ yǎn bīng shǎo yuǎn kè kě yī jǔ ér qǔ nǎi xī jiāng qí zhòng gōng yǎn yú lín zī
步以弇兵少远客，可一举而取，乃悉将其众攻弇于临淄。
bù bīng dà bài hái bēn jù
步兵大败，还奔剧。
dì zì xìng jù
帝自幸剧。
bù tuì bǎo píng shòu sū mào jiāng wàn yú rén lái jiù zhī
步退保平寿，苏茂将万余人来救之。
mào ràng bù yuē yǐ nán yáng bīng jīng yán cén shàn zhàn ér gěng yǎn zǒu zhī
茂让步曰："以南阳兵精，延岑善战，而耿弇走之。
dài wáng nài hé jiù gōng qí yíng
大王奈何就攻其营？
jì hū mào bù néng dài yá
既呼茂，不能待邪？
bù yuē fù fù wú kě yán zhě
"步曰："负负，无可言者。
dì nǎi qiǎn shǐ gào bù mào néng xiāng zhǎn jiàng zhě fēng wèi liè hóu
"帝乃遣使告步、茂，能相斩降者，封为列侯。
bù suì zhǎn mào shǐ shǐ fèng qí shǒu jiàng
步遂斩茂，使使奉其首降。
bù sān dì gè zì xì suǒ zài yù jiē shè zhī
步三弟各自系所在狱，皆赦之。
fēng bù wèi ān qiū hóu hòu yǔ jiā shǔ jū luò yáng
封步为安丘侯，后与家属居洛阳。
wáng hóng yì yì jù jiàng
王闳亦诣剧降。
bā nián xià bù jiāng qī zǐ táo bèn lín huái yǔ dì hóng lán yù zhāo qí gù zhòng chéng chuán rù hǎi láng yá tài shǒu chén jùn zhuī jī zhǎn zhī
八年夏，步将妻子逃奔临淮，与弟弘、蓝欲招其故众，乘船入海，琅邪太守陈俊追击斩之。
wáng hóng zhě wáng mǎng shū fù píng ā hòu tán zhī zǐ yě āi dì shí wéi zhōng cháng shì
王闳者，王莽叔父平阿侯谭之子也，哀帝时为中常侍。
shí xìng chén dǒng xián wèi dà sī mǎ chǒng ài guì shèng hóng lǚ jiàn wǔ zhǐ
时幸臣董贤为大司马，宠爱贵盛，闳屡谏，忤旨。
āi dì lín bēng yǐ xǐ shòu fù xián yuē wú wàng yǐ yú rén
哀帝临崩，以玺绶付贤曰："无妄以与人。
shí guó wú sì zhǔ nèi wài kuāng jù hóng bái yuán hòu qǐng duó zhī
"时国无嗣主，内外恇惧，闳白元后，请夺之；
jí dài jiàn zhì xuān dé hòu tà jǔ shǒu huà xián yuē gōng chē yàn jià guó sì wèi lì gōng shòu ēn shēn zhòng dāng fǔ fú hào qì hé shì jiǔ chí xǐ shòu yǐ dài huò zhì yá
即带剑至宣德后闼，举手叱贤曰："宫车晏驾，国嗣未立，公受恩深重，当俯伏号泣，何事久持玺绶以待祸至邪！
xián zhī hóng bì sǐ bù gǎn jù zhī nǎi guì shòu xǐ shòu
"贤知闳必死，不敢拒之，乃跪授玺绶。
hóng chí shàng tài hòu cháo tíng zhuàng zhī
闳持上太后，朝廷壮之。
jí wáng mǎng cuàn wèi tiě jì hóng nǎi chū wèi dōng jùn tài shǒu
及王莽篡位，僣忌闳，乃出为东郡太守。
hóng jù zhū cháng xì yào shǒu nèi
闳惧诛，常系药手内。
mǎng bài hàn bīng qǐ hóng dú wán quán dōng jùn sān shí yú wàn hù guī xiáng gēng shǐ
莽败，汉兵起，闳独完全东郡三十余万户，归降更始。
li xiàn zhě yǐng chuān xǔ chāng rén yě
李宪者，颍川许昌人也。
wáng mǎng shí wéi lú jiāng zhǔ lìng
王莽时为庐江属令。
mǎng mò jiāng zéi wáng zhōu gōng děng qǐ zhòng shí yú wàn gōng lüě jùn xiàn mǎng yǐ xiàn wèi piān jiàng jūn lú jiāng lián lǜ jī pò zhōu gōng
莽末，江贼王州公等起众十余万，攻掠郡县，莽以宪为偏将军、庐江连率，击破州公。
mǎng bài xiàn jù jùn zì shǒu
莽败，宪据郡自守。
gēng shǐ yuán nián zì chēng huái nán wáng
更始元年，自称淮南王。
jiàn wǔ sān nián suì zì lì wèi tiān zǐ zhì gōng qīng bǎi guān yōng jiǔ chéng zhòng shí yú wàn
建武三年，遂自立为天子，置公卿百官，拥九城，众十余万。
sì nián qiū guāng wǔ xìng shòu chūn qiǎn yáng wǔ jiàng jūn mǎ chéng děng jī xiàn wéi shū
四年秋，光武幸寿春，遣扬武将军马成等击宪，围舒。
zhì liù nián zhēng yuè bá zhī
至六年正月，拔之。
xiàn wáng zǒu qí jūn shì bó yì zhuī zhǎn xiàn ér jiàng xiàn qī zǐ jiē fú zhū
宪亡走，其军士帛意，追斩宪而降，宪妻子皆伏诛。
fēng bó yì yú hóu
封帛意渔侯。
hòu xiàn yú dǎng chún yú lín děng yóu jù zhòng shù qiān rén zhūn qián shān gōng shā ān fēng lìng
后宪余党淳于临等犹聚众数千人，屯灊山，攻杀安风令。
yáng zhōu mù ōu yáng xī qiǎn bīng bù néng kè dì yì yù tǎo zhī
杨州牧欧阳歙遣兵不能克，帝议欲讨之。
lú jiāng rén chén zhòng wéi cóng shì bái xī qǐng de yù jiàng lín
庐江人陈众为从事，白歙请得喻降临；
yú shì chéng dān chē jià bái mǎ wǎng shuō ér jiàng zhī
于是乘单车，驾白马，往说而降之。
qián shān rén gòng shēng wèi lì cí hào bái mǎ chén cóng shì yún
灊山人共生为立祠，号"白马陈从事"云。
péng chǒng zì bó tōng nán yáng wǎn rén yě
彭宠字伯通，南阳宛人也。
fù hóng āi dì shí wéi yú yáng tài shǒu wěi róng mào néng yǐn fàn yǒu wēi yú biān
父宏，哀帝时为渔阳太守，伟容貌，能饮饭，有威于边。
wáng mǎng jū shè zhū bù fù jǐ zhě hóng yǔ hé wǔ bào xuān bìng yù hài
王莽居摄，诛不附己者，宏与何武、鲍宣并遇害。
chǒng shǎo wèi jùn lì dì huáng zhōng wèi dà sī kōng shì cóng wáng yì dōng jù hàn jūn
宠少为郡吏，地皇中，为大司空士，从王邑东拒汉军。
dào luò yáng wén tóng chǎn dì zài hàn bīng zhōng jù zhū jí yǔ xiāng rén wú hàn wáng zhì yú yáng dǐ fù shí lì
到洛阳，闻同产弟在汉兵中，惧诛，即与乡人吴汉亡至渔阳，抵父时吏。
gēng shǐ lì shǐ yè zhě hán hóng chí jié xùn běi zhōu chéng zhì de zhuān bài èr qiān dàn yǐ xià
更始立，使谒者韩鸿持节徇北州，承制得专拜二千石已下。
hóng zhì jì yǐ chǒng hàn bìng xiāng lǘ gù rén xiāng jiàn huan shén jí bài chǒng piān jiàng jūn xíng yú yáng tài shǒu shì hàn ān lè lìng
鸿至蓟，以宠、汉并乡闾故人，相见欢甚，即拜宠偏将军，行渔阳太守事，汉安乐令。
jí guāng wǔ zhèn wèi hé běi zhì jì yǐ shū zhāo chǒng
及光武镇慰河北，至蓟，以书招宠。
chǒng jù niú jiǔ jiāng shàng yè
宠具牛、酒，将上谒。
huì wáng láng zhà lì chuán xí yàn zhào qiǎn jiàng xùn yú yáng shàng gǔ jí fā qí bīng běi zhōu zhòng duō yí huò yù cóng zhī
会王郎诈立，传檄燕、赵，遣将徇渔阳、上谷，急发其兵，北州众多疑惑，欲从之。
wú hàn shuō chǒng cóng guāng wǔ yǔ zài hàn chuán
吴汉说宠从光武，语在《汉传》。
huì shàng gǔ tài shǒu gěng kuàng yì shǐ gōng cáo kòu xún yì chǒng jié móu gòng guī guāng wǔ
会上谷太守耿况亦使功曹寇恂诣宠，结谋共归光武。
chǒng nǎi fā bù qí sān qiān rén yǐ wú hàn háng zhǎng shǐ jí dū wèi yán xuān hù jūn gài yán hú nú lìng wáng liáng yǔ shàng gǔ jūn hé ér nán jí guāng wǔ yú guǎng ā
宠乃发步骑三千人，以吴汉行长史，及都尉严宣、护军盖延、狐奴令王梁，与上谷军合而南，及光武于广阿。
guāng wǔ chéng zhì fēng chǒng jiàn zhōng hóu cì hào dà jiàng jūn
光武承制封宠建忠侯，赐号大将军。
suì wéi hán dān chǒng zhuǎn liáng shí qián hòu bù jué
遂围邯郸，宠转粮食，前后不绝。
jí wáng láng sǐ guāng wǔ zhuī tóng mǎ běi zhì jì
及王郎死，光武追铜马，北至蓟。
chǒng shàng yè zì fù qí gōng yì wàng shén gāo guāng wǔ jiē zhī bù néng mǎn yǐ cǐ huái bù píng
宠上谒，自负其功，意望甚高，光武接之不能满，以此怀不平。
guāng wǔ zhī zhī yǐ wèn yōu zhōu mù zhū fú
光武知之，以问幽州牧朱浮。
fú duì yuē qián wú hàn běi fā bīng shí dài wáng yí chǒng yǐ suǒ fú jiàn yòu yǐ yǐ wéi běi dào zhǔ rén
浮对曰："前吴汉北发兵时，大王遗宠以所服剑，又倚以为北道主人。
chǒng wèi zhì dāng yíng gé wò shǒu jiāo huān bìng zuò
宠谓至当迎合握手，交欢并坐。
jīn jì bù rán suǒ yǐ shī wàng
今既不然，所以失望。
fú yīn yuē wáng mǎng wèi zǎi héng shí zhēn fēng dàn xī rù móu yì shí rén yǔ yuē yè bàn kè zhēn cháng bó
"浮因曰："王莽为宰衡时，甄丰旦夕入谋议，时人语曰：'夜半客，甄长伯。
jí mǎng cuàn wèi hòu fēng yì bù píng zú yǐ zhū sǐ
'及莽篡位后，丰意不平，卒以诛死。
guāng wǔ dà xiào yǐ wéi bù zhì yú cǐ
"光武大笑，以为不至于此。
jí jí wèi wú hàn wáng liáng chǒng zhī suǒ qiǎn bìng wèi sān gōng ér chǒng dú wú suǒ jiā yù yàng yàng bù dé zhì
及即位，吴汉、王梁，宠之所遣，并为三公，而宠独无所加，愈怏怏不得志。
tàn yuē wǒ gōng dāng wèi wáng
叹曰："我功当为王；
dàn ěr zhě bì xià wàng wǒ yá
但尔者，陛下忘我邪？
shì shí běi zhōu pò sàn ér yú yáng chà wán yǒu jiù yán tiě guān chǒng zhuǎn yǐ mào gǔ jī zhēn bǎo yì fù qiáng zhū fú yǔ chǒng bù xiāng néng fú shù zèn gòu zhī
是时，北州破散，而渔阳差完，有旧盐铁官，宠转以贸谷，积珍宝，益富强，朱浮与宠不相能，浮数谮构之。
jiàn wǔ èr nián chūn zhào zhēng chǒng chǒng yì fú mài jǐ shàng shū yuàn yǔ fú jù zhēng
建武二年春，诏征宠，宠意浮卖己，上疏愿与浮俱征。
yòu yǔ wú hàn gài yán děng shū shèng yán fú wǎng zhuàng gù qiú tóng zhēng
又与吴汉、盖延等书，盛言浮枉状，固求同征。
dì bù xǔ yì yǐ zì yí
帝不许，益以自疑。
ér qí qī sù gāng bù kān yì qū gù quàn wú shòu zhào
而其妻素刚，不堪抑屈，固劝无受召。
chǒng yòu yǔ cháng suǒ qīn xìn lì jì yì jiē huái yuàn yú fú mò yǒu quàn xíng zhě
宠又与常所亲信吏计议，皆怀怨于浮，莫有劝行者。
dì qiǎn chǒng cóng dì zi hòu lán qīng yù zhī chǒng yīn liú zǐ hòu lán qīng suì fā bīng fǎn bài shǔ jiàng shuài zì jiāng èr wàn yú rén gōng zhū fú yú jì fēn bīng xùn guǎng yáng shàng gǔ yòu běi píng
帝遣宠从弟子后兰卿喻之，宠因留子后兰卿，遂发兵反，拜署将帅，自将二万余人攻朱浮于蓟，分兵徇广阳、上谷、右北平。
yòu zì yǔ gěng kuàng jù yǒu zhòng gōng ér ēn shǎng bìng báo shù qiǎn shǐ yào yòu kuàng
又自与耿况俱有重功，而恩赏并薄，数遣使要诱况。
kuàng bù shòu zhé zhǎn qí shǐ
况不受，辄斩其使。
qiū dì shǐ yóu jī jiāng jūn shān lóng jiù jì
秋，帝使游击将军邓隆救蓟。
lóng jūn lù nán fú jūn yōng nú qiǎn lì zòu zhuàng
隆军潞南，浮军雍奴，遣吏奏状。
dì dú xí nù wèi shǐ lì yuē yíng xiāng qù bǎi lǐ qí shì qǐ kě de xiāng jí
帝读檄，怒谓使吏曰："营相去百里，其势岂可得相及？
bǐ ruò hái běi jūn bì bài yǐ
比若还，北军必败矣。
chǒng guǒ shèng bīng lín hé yǐ jù lóng yòu bié fā qīng jì sān qiān xí qí hòu dà pò lóng jūn
"宠果盛兵临河以拒隆，又别发轻骑三千袭其后，大破隆军。
fú yuǎn suì bù néng jiù yǐn ér qù
浮远，遂不能救，引而去。
míng nián chūn chǒng suì bá yòu běi píng shàng gǔ shù xiàn
明年春，宠遂拔右北平、上谷数县。
qiǎn shǐ yǐ měi nǚ zēng cǎi lù yí xiōng nú yào jié hé qīn
遣使以美女缯彩赂遗匈奴，要结和亲。
chán yú shǐ zuǒ nán jiāng jūn qī bā qiān jì wǎng lái wèi yóu bīng yǐ zhù chǒng
单于使左南将军七八千骑，往来为游兵以助宠。
yòu nán jié zhāng bù jí fù píng huò suǒ zhū háo jié jiē yǔ jiāo zhì lián héng
又南结张步及富平获索诸豪杰，皆与交质连衡。
suì gōng bá jì chéng zì lì wèi yàn wáng
遂攻拔蓟城，自立为燕王。
qí qī shù è mèng yòu duō jiàn guài biàn bǔ shì jí wàng qì zhě jiē yán bīng dāng cóng zhōng qǐ
其妻数恶梦，又多见怪变，卜筮及望气者皆言兵当从中起。
chǒng yí zi hòu lán qīng zhì hàn guī gù bù xìn zhī shǐ jiàng bīng jū wài wú qīn yú zhōng
宠疑子后兰卿质汉归，故不信之，使将兵居外，无亲于中。
wǔ nián chūn chǒng zhāi dú zài biàn shì
建武五年春，彭宠斋戒，一人独居便室。
cāng tóu zi mì děng sān rén yīn chǒng wò mèi gòng fù zhuó chuáng gào wài lì yún dài wáng zhāi jìn jiē shǐ lì xiū
苍头子密等三人因宠卧寐，共缚着床，告外吏云："大王斋禁，皆使吏休。
wěi chēng chǒng mìng jiào shōu fù nú bì gè zhì yī chù
"伪称宠命教，收缚奴婢，各置一处。
yòu yǐ chǒng mìng hū qí qī
又以宠命呼其妻。
qī rù dà jīng
妻入，大惊。
chǒng jí hū yuē qù wèi zhū jiāng jūn bàn zhuāng
宠急呼曰："趣为诸将军办装。
yú shì liǎng nú jiāng qī rù qǔ bǎo wù liú yī nú shǒu chǒng
"于是两奴将妻入取宝物，留一奴守宠。
chǒng wèi shǒu nú yuē ruò xiǎo ér wǒ sù ài yě jīn wèi zi mì suǒ pò jié ěr
宠谓守奴曰："若小儿，我素爱也，今为子密所迫劫耳。
jiě wǒ fù dāng yǐ nǚ zhū qī rǔ jiā zhōng cái wù jiē yǔ ruò
解我缚，当以女珠妻汝，家中财物皆与若。
xiǎo nú yì yù jiě zhī shì hù wài jiàn zi mì tīng qí yǔ suì bù gǎn jiě
"小奴意欲解之，视户外，见子密听其语，遂不敢解。
yú shì shōu jīn yù yī wù zhì chǒng suǒ zhuāng zhī bèi mǎ liù pǐ shǐ qī fèng liǎng jiān náng
于是收金玉衣物，至宠所装之，被马六匹，使妻缝两缣囊。
hūn yè hòu jiě chǒng shǒu lìng zuò jì gào chéng mén jiāng jūn yún jīn qiǎn zi mì děng zhì zi hòu lán qīng suǒ sù kāi mén chū wù jī liú zhī
昏夜后，解宠手，令作记告城门将军云："今遣子密等至子后兰卿所，速开门出，勿稽留之。
shū chéng jí zhǎn chǒng jí qī tóu zhì náng zhōng biàn chí jì chí chū chéng yīn yǐ yì què
"书成，即斩宠及妻头，置囊中，便持记驰出城，因以诣阙。
fēng wèi bú yì hóu
封为不义侯。
míng dàn gē mén bù kāi guān shǔ yú qiáng ér rù jiàn chǒng shī jīng bù
明旦，合门不开，官属逾墙而入，见宠尸，惊怖。
qí shàng shū hán lì děng gòng lì chǒng zǐ wǔ wèi wáng yǐ zi hòu lán qīng wèi jiāng jūn
其尚书韩立等共立宠子午为王，以子后兰卿为将军。
guó shī hán lì zhǎn wǔ shǒu yì zhēng lǔ jiāng jūn jì zūn jiàng
国师韩利斩午首，诣征虏将军祭遵降。
yí qí zōng zú
夷其宗族。
lú fāng zì jūn qī ān dìng sān shuǐ rén rù jū zuǒ gǔ zhōng
卢芳字君期，安定三水人入，居左谷中。
wáng mǎng shí tiān xià xián sī hàn dé fāng yóu shì zhà zì chēng wǔ dì zēng sūn liú wén bó
王莽时，天下咸思汉德，芳由是诈自称武帝曾孙刘文伯。
zēng zǔ mǔ xiōng nú gǔ lí hún yá wáng zhī zǐ wèi wǔ dì huáng hòu shēng sān zi
曾祖母匈奴谷蠡浑邪王之姊为武帝皇后，生三子。
zāo jiāng chōng zhī luàn tài zǐ zhū huáng hòu zuò sǐ zhōng zǐ cì qīng wáng zhī cháng líng xiǎo zi huí qīng táo yú zuǒ gǔ
遭江充之乱，太子诛，皇后坐死，中子次卿亡之长陵，小子回卿逃于左谷。
huò jiāng jūn lì cì qīng yíng huí qīng
霍将军立次卿，迎回卿。
huí qīng bù chū yīn jū zuǒ gǔ shēng zǐ sūn qīng sūn qīng shēng wén bó
回卿不出，因居左谷，生子孙卿，孙卿生文伯。
cháng yǐ shì yán kuáng huò ān dìng jiān
常以是言诳惑安定间。
wáng mǎng mò nǎi yǔ sān shuǐ shǔ guó qiāng hú qǐ bīng
王莽末，乃与三水属国羌胡起兵。
gēng shǐ zhì cháng ān zhēng fāng wèi qí dū wèi shǐ zhèn fǔ ān dìng yǐ xī
更始至长安，征芳为骑都尉，使镇抚安定以西。
gēng shǐ bài sān shuǐ háo jié gòng jì yì yǐ fāng liú shì zǐ sūn yi chéng zōng miào nǎi gòng lì fāng wéi shàng jiāng jūn xī píng wáng shǐ shǐ yǔ xī qiāng xiōng nú jié hé qīn
更始败，三水豪杰共计议，以芳刘氏子孙，宜承宗庙，乃共立芳为上将军、西平王，使使与西羌、匈奴结和亲。
chán yú yuē xiōng nù běn yǔ hàn yuē wèi xiōng dì
单于曰："匈怒本与汉约为兄弟。
hòu xiōng nú zhōng shuāi hū hán yá chán yú guī hàn hàn wèi fā bīng yōng hù shì shì chēng chén
后匈奴中衰，呼韩邪单于归汉，汉为发兵拥护，世世称臣。
jīn hàn yì zhōng jué liú shì lái guī wǒ yì dāng lì zhī lìng zūn shì wǒ
今汉亦中绝，刘氏来归我，亦当立之，令尊事我。
nǎi shǐ jù lín wáng jiāng shù qiān jì yíng fāng fāng yǔ xiōng qín dì chéng jù rù xiōng nú
"乃使句林王将数千骑迎芳，芳与兄禽、弟程俱入匈奴。
chán yú suì lì fāng wèi hàn dì
单于遂立芳为汉帝。
yǐ chéng wèi zhōng láng jiàng jiāng hú jì hái rù ān dìng
以程为中郎将，将胡骑还入安定。
chū wǔ yuán rén li xìng suí yù shuò fāng rén tián sà dài jùn rén shí wěi mǐn kān gè qǐ bīng zì chēng jiāng jūn
初，五原人李兴、随昱，朔方人田飒，代郡人石鲔、闵堪，各起兵自称将军。
jiàn wǔ sì nián chán yú qiǎn wú lóu qiě qú wáng rù wǔ yuán sāi yǔ li xìng děng hé qīn gào xìng yù lìng fāng hái hàn dì wèi dì
建武四年，单于遣无楼且渠王入五原塞，与李兴等和亲，告兴欲令芳还汉地为帝。
wǔ nián li xìng mǐn kān yǐn bīng zhì chán yú tíng yíng fāng yǔ jù rù sāi dōu jiǔ yuán xiàn
五年，李兴、闵堪引兵至单于庭迎芳，与俱入塞，都九原县。
lüè yǒu wǔ yuán shuò fāng yún zhōng dìng xiāng yàn mén wǔ jùn bìng zhì shǒu lìng yǔ hú tōng bīng qīn kǔ běi biān
掠有五原、朔方、云中、定襄、雁门五郡，并置守令，与胡通兵，侵苦北边。
liù nián fāng jiāng jūn gǔ lǎn jiāng hú jì jī shā dài jùn tài shǒu liú xìng
六年，芳将军贾览将胡骑击杀代郡太守刘兴。
fāng hòu yǐ shì zhū qí wǔ yuán tài shǒu li xìng xiōng dì ér qí shuò fāng tài shǒu tián sà yún zhōng tài shǒu qiáo hù kǒng jù pàn fāng jǔ jùn jiàng guāng wǔ lìng lǐng zhí rú gù
芳后以事诛其五原太守李兴兄弟，而其朔方太守田飒、云中太守桥扈恐惧，叛芳，举郡降，光武令领职如故。
hòu dà sī mǎ wú hàn piào qí dà jiàng jūn dù mào shù jī fāng bìng bù kè
后大司马吴汉、骠骑大将军杜茂数击芳，并不克。
shí èr nián fāng yǔ gǔ lǎn gòng gōng yún zhōng jiǔ bù xià qí jiāng suí yù liú shǒu jiǔ yuán yù xié fāng jiàng
十二年，芳与贾览共攻云中，久不下，其将随昱留守九原，欲胁芳降。
fāng zhī yǔ yì wài fù xīn lǚ nèi lí suì qì zī zhòng yǔ shí yú qí wáng rù xiōng nú qí zhòng jǐn guī suí yù
芳知羽翼外附，心膂内离，遂弃辎重，与十余骑亡入匈奴，其众尽归随昱。
yù nǎi suí shǐ zhě chéng xún yì què
昱乃随使者程恂诣阙。
bài yù wèi wǔ yuán tài shǒu fēng juān hú hóu yù dì xiàn wǔ jìn hóu
拜昱为五原太守，封镌胡侯，昱弟宪武进侯。
shí liù nián fāng fù rù jū gāo liǔ yǔ mǐn kān xiōng lín shǐ shǐ qǐng xiáng
十六年，芳复入居高柳，与闵堪兄林使使请降。
nǎi lì fāng wèi dài wáng kān wèi dài xiāng lín wèi dài tài fù cì zēng èr wàn pǐ yīn shǐ hé jí xiōng nú
乃立芳为代王，堪为代相，林为代太傅，赐缯二万匹，因使和集匈奴。
fāng shàng shū xiè yuē chén fāng guò tuō xiān dì yí tǐ qì zài biān chuí
芳上疏谢曰："臣芳过托先帝遗体，弃在边陲。
shè jì zāo wáng mǎng fèi jué yǐ shì zǐ sūn zhī yōu suǒ yí gòng zhū gù suì xi lián qiāng róng běi huái xiōng nú
社稷遭王莽废绝，以是子孙之忧，所宜共诛，故遂西连羌戎，北怀匈奴。
chán yú bù wàng jiù dé quán lì jiù zhù shì shí bīng gé bìng qǐ wǎng wǎng ér zài
单于不忘旧德，权立救助，是时兵革并起，往往而在。
chén fēi gǎn yǒu suǒ tān jì qī yú fèng cheng zōng miào xīng lì shè jì shì yǐ jiǔ tiě hào wèi shí yǒu yú nián zuì yi wàn sǐ
臣非敢有所贪觊，期于奉承宗庙，兴立社稷，是以久僣号位，十有余年，罪宜万死。
bì xià shèng dé gāo míng gōng lǜ zhòng xián hǎi nèi bīn fú huì jí shū sú
陛下圣德高明，躬率众贤，海内宾服，惠及殊俗。
yǐ fèi fù zhī gù shè chén fāng zuì jiā yǐ rén ēn fēng wèi dài wáng shǐ bèi běi fān
以胏附之故，赦臣芳罪，加以仁恩，封为代王，使备北藩。
wú yǐ bào sāi zhòng zé jì bì yù hé jí xiōng nú bù gǎn yí yú lì fù ēn dài
无以报塞重责，冀必欲和辑匈奴，不敢遗余力，负恩贷。
jǐn fèng tiān zi yù xǐ sī wàng què tíng
谨奉天子玉玺，思望阙庭。
zhào bào fāng cháo míng nián zhēng yuè
"诏报芳朝明年正月。
qí dōng fāng rù cháo nán jí chāng píng yǒu zhào zhǐ lìng gèng cháo míng suì
其冬，芳入朝，南及昌平，有诏止，令更朝明岁。
fāng zì dào hái yōu kǒng nǎi fù bèi pàn suì fǎn yǔ mǐn kān mǐn lín xiāng gōng lián yuè
芳自道还，忧恐，乃复背叛，遂反，与闵堪、闵林相攻连月。
xiōng mā qiǎn shù bǎi qí yíng fāng jí qī zǐ chū sài
匈妈遣数百骑迎芳及妻子出塞。
fāng liú xiōng nú zhōng shí yú nián bìng sǐ
芳留匈奴中十余年，病死。
chū ān dìng shǔ guó hú yǔ fāng wèi kòu jí fāng bài hú rén huán xiāng lǐ jī kǔ xiàn guān yáo yì
初，安定属国胡与芳为寇，及芳败，胡人还乡里，积苦县官徭役。
qí zhōng yǒu bó mǎ shǎo bó zhě sù gāng zhuàng
其中有驳马少伯者，素刚壮；
èr shí yī nián suì lǜ zhǒng rén fǎn pàn yǔ xiōng nú lián hé tún jù qīng shān
二十一年，遂率种人反叛，与匈奴连和，屯聚青山。
nǎi yí jiàng bīng zhǎng shǐ chén yán jīn lǜ sān qiān qí jī zhī shǎo bó nǎi jiàng
乃遗将兵长史陈讠斤，率三千骑击之，少伯乃降。
xǐ yú jì xiàn
徙于冀县。
lùn yuē chuán chēng shèng dé bì bǎi shì sì kǒng zǐ yuē kuān zé de zhòng
论曰：传称"盛德必百世祀"，孔子曰"宽则得众"。
fu néng de zhòng xīn zé bǎi shì bù wàng yǐ
夫能得众心，则百世不忘矣。
guān gēng shǐ zhī jì liú shì zhī yí ēn yú liè yīng xióng qǐ néng kàng zhī zāi
观更始之际，刘氏之遗恩余烈，英雄岂能抗之哉！
rán zé zhī gāo zǔ xiào wén zhī kuān rén jié yú rén xīn shēn yǐ
然则知高祖、孝文之宽仁，结于人心深矣。
zhōu rén zhī sī shào gōng ài qí gān táng yòu kuàng qí zǐ sūn zāi
周人之思邵公，爱其甘棠，又况其子孙哉！
liú shì zhī zài shòu mìng gài yǐ cǐ hu
刘氏之再受命，盖以此乎！
ruò shù zi zhě qǐ yǒu guó zhī yuǎn tú zāi
若数子者，岂有国之远图哉！
yīn shí rǎo rǎng gǒu cí zòng ér yǐ ěr rán yóu yǐ fù jiǎ zōng shì néng jué jiàng suì yuè zhī jiān
因时扰攘，苟瓷纵而已耳，然犹以附假宗室，能掘强岁月之间。
guān qí zhì lüè gù wú zú yǐ dàn hàn zǔ fā qí yīng líng zhě yě
观其智略，固无足以惮汉祖，发其英灵者也。
zàn yuē tiān dì bì gé yě zhàn qún lóng
赞曰：天地闭革，野战群龙。
chāng fāng tiě zhà liáng qí lián fēng
昌、芳僣诈，梁、齐连锋。
chǒng fù qiáng dì xiàn yíng shēn jiāng
宠负强地，宪萦深江。
shí wéi fēi lǜ dài wěi shén bāng
实惟非律，代委神邦。