yuán wén
【原文】
yì wén lèi jù jīng yì shì rén fù dà dù cháng yǐ zhǎng shéng xì fū jiǎo huàn biàn qiān shéng
《艺文类聚》：京邑士人妇大妒，尝以长绳系夫脚，唤便牵绳。
shì mì yǔ wū yù móu yīn fù mián shì yǐ shéng xì yáng yuán qiáng zǒu bì
士密与巫妪谋，因妇眠，士以绳系羊，缘墙走避。
fù jué qiān shéng ér yáng zhì dà jīng zhào wèn wū
妇觉，牵绳而羊至，大惊，召问巫。
wū yuē xiān rén guài niang jī è gù láng jūn biàn yáng néng huǐ kě qí qǐng
巫曰：“先人怪娘积恶，故郎君变羊，能悔，可祈请。
fù yīn bào yáng tòng kū huǐ shì wū nǎi lìng qī rì zhāi
”妇因抱羊痛哭悔誓，巫乃令七日斋。
jǔ jiā dà xiǎo xī yì shén qián qí zhù shì xú xú hái fù jiàn qì yuē duō rì zuò yáng bù xīn kǔ yé
举家大小悉诣神前祈祝，士徐徐还，妇见，泣曰：“多日作羊，不辛苦耶？
shì yuē yóu yì dàn cǎo bù měi shí zuò fù tòng
”士曰：“犹忆啖草不美，时作腹痛。
fù yù bēi āi hòu lüè fù dù shì jí fú dì zuò yáng míng fù jīng qǐ yǒng xiè bù gǎn
”妇愈悲哀，后略复妒，士即伏地作羊鸣，妇惊起，永谢不敢。