sòng gōng míng shén jù liǎo r wā huī zōng dì mèng yóu liáng shān pō
宋公明神聚蓼儿洼徽宗帝梦游梁山泊
mǎn tíng fāng
《满庭芳》：
gāng xīng qǐ hé běi háo jié sì fāng yáng
罡星起河北，豪杰四方扬。
wǔ tái shān fā yuàn sǎo qīng liáo guó zhuǎn míng xiāng
五台山发愿，扫清辽国转名香。
fèng zhào nán shōu fāng xī cuī cù dù cháng jiāng
奉诏南收方腊，催促渡长江。
yī zì rùn zhōu pò dí xí juǎn guò qián táng
一自润州破敌，席卷过钱塘。
dǐ qīng xī dēng yù lǐng shè gāo gāng
抵清溪，登昱岭，涉高冈。
fēng cháo jiǎo miè bān shī yì jǐn jǐn huán xiāng
蜂巢剿灭，班师衣锦尽还乡。
kān hèn dāng cháo chán nìng bù shí nán ér dìng luàn kuáng zhǔ jiàng yí yāng
堪恨当朝谗佞，不识男儿定乱，诳主降遗殃。
kě lián yì cháng mèng lìng rén lèi liǎng xíng
可怜一场梦，令人泪两行。
huà shuō sòng jiāng yì jǐn huán xiāng bài sǎo huí jīng
话说宋江衣锦还乡，拜扫回京。
zì lí yùn chéng xiàn hái zhì dōng jīng yǔ zhòng dì xiōng xiāng huì lìng qí gè rén shōu shí xíng zhuāng qián wǎng rèn suǒ
自离郓城县，还至东京，与众弟兄相会，令其各人收拾行装，前往任所。
dāng yǒu shén xíng tài bǎo dài zōng lái tàn sòng jiāng èr rén zuò jiān xián huà
当有神行太保戴宗来探宋江，二人坐间闲话。
zhī jiàn dài zōng qǐ shēn dào xiǎo dì yǐ méng shèng ēn chú shòu gǔn zhōu dū tǒng zhì
只见戴宗起身道：“小弟已蒙圣恩，除受衮州都统制。
jīn qíng yuàn nà xià guān gào yào qù tài ān zhōu yuè miào lǐ péi táng qiú xián guò le cǐ shēng shí wèi wàn xìng
今情愿纳下官诰，要去泰安州岳庙里，陪堂求闲，过了此生，实为万幸。
sòng jiāng dào xián dì hé gù xíng cǐ niàn tou
”宋江道：“贤弟何故行此念头？
dài zōng dào xiōng dì yè mèng cuī fǔ jūn gōu huàn yīn cǐ fā le zhè piàn shàn xīn
”戴宗道：“兄弟夜梦崔府君勾唤，因此发了这片善心。
sòng jiāng dào xián dì shēng shēn jì wèi shén xíng tài bǎo tā rì bì dāng yuè fǔ líng cōng
”宋江道：“贤弟生身既为神行太保，他日必当岳府灵聪。
zì cǐ xiāng bié zhī hòu dài zōng nà hái le guān gào qù dào tài ān zhōu yuè miào lǐ péi táng chū jiā
”自此相别之后，戴宗纳还了官诰，去到泰安州岳庙里，陪堂出家。
zài bǐ měi rì yīn qín fèng sì shèng dì xiāng huǒ qián chéng wú hū
在彼每日殷勤奉祀圣帝香火，虔诚无忽。
hòu shù yuè yī xī wú yàng qǐng zhòng dào bàn xiāng cí zuò bié dà xiào ér zhōng
后数月，一夕无恙，请众道伴相辞作别，大笑而终。
hòu lái zài yuè miào lǐ lěi cì xiǎn líng zhōu rén miào zhù suí sù dài zōng shén xiàng yú miào lǐ tāi gǔ shì tā zhēn shēn
后来在岳庙里累次显灵，州人庙祝，随塑戴宗神像于庙里，胎骨是他真身。
yòu yǒu yuán xiǎo qī shòu le gào mìng cí bié sòng jiāng yǐ wǎng gài tiān jūn zuò dū tǒng zhì zhí shì
又有阮小七受了诰命，辞别宋江，已往盖天军做都统制职事。
wèi jí shù yuè bèi dà jiàng wáng bǐng zhào tán huái jiā bāng yuán dòng rǔ mà jiù hèn lěi lěi yú tóng shū mì qián sù shuō yuán xiǎo qī de guò shī céng chuān zhe fāng là de zhě huáng páo lóng yī yù dài suī shì yī shí xì shuǎ zhōng jiǔ huái xīn zào yì
未及数月，被大将王禀、赵谭怀挟帮源洞辱骂旧恨，累累于童枢密前诉说阮小七的过失：“曾穿着方腊的赭黄袍，龙衣玉带，虽是一时戏耍，终久怀心造意。
dài yào shā tā
”待要杀他。
yì qiě gài tiān jūn dì pì rén mán bì zhì zào fǎn
“亦且盖天军地僻人蛮，必致造反。
tóng guàn bǎ cǐ shì dá zhī cài jīng zòu guò tiān zi qǐng xiáng le shèng zhǐ xíng yí gōng wén dào bǐ chù zhuī duó yuán xiǎo qī běn shēn de guān gào fù wèi shù mín
”童贯把此事达知蔡京，奏过天子，请降了圣旨，行移公文到彼处，追夺阮小七本身的官诰，复为庶民。
yuán xiǎo qī jiàn le xīn zhōng yě zì huān xǐ
阮小七见了，心中也自欢喜。
dài le lǎo mǔ huí huán liáng shān pō shí jié cūn yī jiù dǎ yú wéi shēng fèng yǎng lǎo mǔ yǐ zhōng tiān nián
带了老母回还梁山泊石碣村，依旧打鱼为生，奉养老母，以终天年。
hòu zì shòu zhì liù shí ér wáng
后自寿至六十而亡。
qiě shuō xiǎo xuàn fēng chái jìn zài jīng shī jiàn dài zōng nà hái guān gào qiú xián qù le yòu jiàn shuō cháo tíng zhuī duó le yuán xiǎo qī guān gào bù hé dài le fāng là de píng tiān guān lóng yī yù dài yì zài xué tā zào fǎn fá wèi shù mín
且说小旋风柴进在京师，见戴宗纳还官诰求闲去了，又见说朝廷追夺了阮小七官诰，不合戴了方腊的平天冠，龙衣玉带，意在学他造反，罚为庶民。
xún sī wǒ yì céng zài fāng là chù zuò fù mǎ tǎng huò rì hòu jiān chén men zhī de yú tiān zǐ qián chán nìng jiàn zé qǐ lái zhuī le gào mìng qǐ bù shòu rǔ
寻思：“我亦曾在方腊处做驸马，倘或日后奸臣们知得，于天子前谗佞，见责起来，追了诰命，岂不受辱？
bù rú wén zǎo zì xǐng miǎn shòu diàn rǔ
不如闻早自省，免受玷辱。
tuī chēng fēng jí bìng huàn bù shí jǔ fā nán yǐ rèn yòng bù kān wèi guān qíng yuàn nà hái guān gào qiú xián wèi nóng cí bié zhòng guān zài huí cāng zhōu héng hǎi jùn wèi mín zì zài guò huó
”推称风疾病患，不时举发，难以任用，不堪为官，情愿纳还官诰，求闲为农，辞别众官，再回沧州横海郡为民，自在过活。
hū rán yī rì wú jí ér zhōng
忽然一日，无疾而终。
li yīng shòu zhōng shān fǔ dū tǒng zhì fù rèn bàn nián wén zhī chái jìn qiú xián qù le zì sī yě tuī chēng fēng tān bù néng wèi guān
李应授中山府都统制，赴任半年，闻知柴进求闲去了，自思也推称风瘫，不能为官。
shēn dá shěng yuàn jiǎo nà guān gào fù huán gù xiāng dú lóng gāng cūn zhōng guò huó
申达省院，缴纳官诰，复还故乡独龙冈村中过活。
hòu yǔ dù xìng yī chù zuò fù háo jù de shàn zhōng
后与杜兴一处作富豪，俱得善终。
guān shèng zài běi jīng dà míng fǔ zǒng guǎn bīng mǎ shén de jūn xīn zhòng jiē qīn fú
关胜在北京大名府总管兵马，甚得军心，众皆钦伏。
yī rì cāo liàn jūn mǎ huí lái yīn dà zuì shī jiǎo luò mǎ dé bìng shēn wáng
一日操练军马回来，因大醉失脚，落马得病身亡。
hū yán zhuó shòu yù yíng zhǐ huī shǐ měi rì suí jià cāo bèi
呼延灼受御营指挥使，每日随驾操备。
hòu lǐng dà jūn pò dà jīn wù shù sì tài zǐ chū jūn shā zhì huái xi zhèn wáng
后领大军破大金兀术四太子，出军杀至淮西阵亡。
zhǐ yǒu zhū tóng zài bǎo dìng fǔ guǎn jūn yǒu gōng hòu suí liú guāng shì pò le dà jīn zhí zuò tài píng jūn jié dù shǐ
只有朱仝在保定府管军有功，后随刘光世破了大金，直做太平军节度使。
huā róng dài tóng qī xiǎo mèi zǐ qián fù yìng tiān fǔ dào rèn
花荣带同妻小妹子，前赴应天府到任。
wú yòng zì lái dān shēn zhǐ dài le suí háng ān tóng qù wǔ shèng jūn dào rèn
吴用自来单身，只带了随行安童，去武胜军到任。
lǐ kuí yì shì dú zì dài le liǎng gè pú cóng zì lái rùn zhōu dào rèn
李逵亦是独自带了两个仆从，自来润州到任。
huà shuō wèi hé zhǐ shuō zhè sān gè dào rèn bié de dōu shuō le jué hòu jié guǒ
话说为何只说这三个到任，别的都说了绝后结果？
wèi zhè qī yuán zhèng jiāng dōu bù sī jiàn zhe xiān shuō liǎo jié guǒ
为这七员正将，都不厮见着，先说了结果。
hòu zhè wǔ yuán zhèng jiāng sòng jiāng lú jùn yì wú yòng huā róng lǐ kuí hái yǒu sī huì chù yǐ cǐ wèi shuō jué le jié guǒ
后这五员正将，宋江、卢俊义、吴用、花荣、李逵还有厮会处，以此未说绝了结果。
xià lái biàn jiàn
下来便见。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
bǎi bā yīng xióng jù yì jiān dōng zhēng xī tǎo rì wú xián
百八英雄聚义间，东征西讨日无闲。
fǔ néng dài de gōng chéng hòu sǐ bié shēng lí yì mò hái
甫能待得功成后，死别生离意莫还。
zài shuō sòng jiāng lú jùn yì zài jīng shī dōu fēn pài le zhū jiāng shǎng cì gè gè lìng qí fù rèn qù qì
再说宋江、卢俊义在京师，都分派了诸将赏赐，各各令其赴任去讫。
mò yú wáng shì zhě zhèng jiāng jiā juàn rén kǒu guān gěi yǔ ēn shǎng qián bó jīn yín réng gè sòng huí gù xiāng tīng cóng qí biàn
殁于王事者，正将家眷人口，关给与恩赏钱帛金银，仍各送回故乡，听从其便。
zài yǒu jiàn zài cháo jīng piān jiàng yī shí wǔ yuán chú xiōng dì sòng qīng huán xiāng wèi nóng wài dù xìng yǐ zì gēn suí li yīng huán xiāng qù le
再有见在朝京偏将一十五员，除兄弟宋清还乡为农外，杜兴已自跟随李应还乡去了。
huáng xìn réng rèn qīng zhōu
黄信仍任青州。
sūn lì dài tóng xiōng dì sūn xīn gù dà sǎo bìng qī xiǎo zì yī jiù dēng zhōu rèn yòng
孙立带同兄弟孙新、顾大嫂并妻小，自依旧登州任用。
zōu rùn bù yuàn wèi guān huí dēng yún shān qù le
邹润不愿为官，回登云山去了。
cài qìng gēn suí guān shèng réng huí běi jīng wèi mín
蔡庆跟随关胜，仍回北京为民。
péi xuān zì yǔ yáng lín shāng yì le zì huí yìn mǎ chuān shòu zhí qiú xián qù le
裴宣自与杨林商议了，自回饮马川，受职求闲去了。
jiǎng jìng sī niàn gù xiāng yuàn huí tán zhōu wèi mín
蒋敬思念故乡，愿回潭州为民。
zhū wǔ zì lái tóu shòu fán ruì dào fǎ liǎng gè zuò le quán zhēn xiān shēng yún yóu jiāng hú qù tóu gōng sūn shèng chū jiā yǐ zhōng tiān nián
朱武自来投授樊瑞道法，两个做了全真先生，云游江湖，去投公孙胜出家，以终天年。
mù chūn zì huí jiē yáng zhèn xiāng zhōng hòu wèi liáng mín
穆春自回揭阳镇乡中，后为良民。
lìng zhèn pào shǒu fēi fán réng shòu huǒ yào jú yù yíng rèn yòng
凌振炮手非凡，仍授火药局御营任用。
jiù zài jīng shī piān jiàng wǔ yuán ān dào quán qīn qǔ huí jīng jiù yú tài yī yuàn zuò le jīn zǐ yī guān
旧在京师偏将五员，安道全钦取回京，就于太医院做了金紫医官。
huáng fǔ duān yuán shòu yù mǎ jiān dà shǐ
皇甫端原受御马监大使。
jīn dà jiān yǐ zài nèi fǔ yù bǎo jiān wèi guān
金大坚已在内府御宝监为官。
xiāo ràng zài cài tài shī fǔ zhōng shòu zhí zuò mén guǎn xiān shēng
萧让在蔡太师府中受职，作门馆先生。
lè hé zài fù mǎ wáng dōu wèi fǔ zhōng jǐn lǎo qīng xián zhōng shēn kuài lè
乐和在驸马王都尉府中，尽老清闲，终身快乐。
bù zài huà xià
不在话下。
qiě shuō sòng jiāng zì yǔ lú jùn yì fēn bié zhī hòu gè zì qián qù fù rèn
且说宋江自与卢俊义分别之后，各自前去赴任。
lú jùn yì yì wú jiā juàn dài le shù gè suí háng bàn dāng zì wàng lú zhōu qù le
卢俊义亦无家眷，带了数个随行伴当，自望庐州去了。
sòng jiāng xiè ēn cí cháo bié le shěng yuàn zhū guān dài tóng jǐ gè jiā rén pú cóng qián wǎng chǔ zhōu fù rèn
宋江谢恩辞朝，别了省院诸官，带同几个家人仆从，前往楚州赴任。
zì cǐ xiāng bié dōu gè fēn sǎn qù le
自此相别，都各分散去了。
yì bù zài huà xià
亦不在话下。
qiě shuō sòng cháo yuán lái zì tài zōng chuán tài zǔ dì wèi zhī shí shuō le shì yuàn yǐ zhì cháo dài jiān nìng bù qīng
且说宋朝原来自太宗传太祖帝位之时，说了誓愿，以致朝代奸佞不清。
zhì jīn huī zōng tiān zǐ zhì shèng zhì míng bù qī zhì bèi jiān chén dāng dào chán nìng zhuān quán qū hài zhōng liáng shēn kě mǐn niàn
至今徽宗天子，至圣至明，不期致被奸臣当道，谗佞专权，屈害忠良，深可悯念。
dāng cǐ zhī shí què shì cài jīng tóng guàn gāo qiú yáng jiǎn sì gè zéi chén biàn luàn tiān xià huài guó huài jiā huài mín
当此之时，却是蔡京、童贯、高俅、杨戬四个贼臣，变乱天下，坏国坏家坏民。
dāng yǒu diàn shuài fǔ tài wèi gāo qiú yáng jiǎn yīn jiàn tiān zi zhòng lǐ hòu cì sòng jiāng děng zhè huǒ jiàng xiào xīn nèi hǎo shēng bù rán
当有殿帅府太尉高俅、杨戬，因见天子重礼厚赐宋江等这伙将校，心内好生不然。
liǎng gè zì lái shāng yì dào zhè sòng jiāng lú jùn yì jiē shì wǒ děng chóu rén jīn rì dào chī tā zuò le yǒu gōng dà chén shòu cháo tíng zhè děng qīn ēn shǎng cì què jiào tā shàng mǎ guǎn jūn xià mǎ guǎn mín
两个自来商议道：“这宋江、卢俊义皆是我等仇人，今日倒吃他做了有功大臣，受朝廷这等钦恩赏赐，却教他上马管军，下马管民。
wǒ děng shěng yuàn guān liáo rú hé bù rě rén chǐ xiào
我等省院官僚，如何不惹人耻笑！
zì gǔ dào hèn xiǎo fēi jūn zǐ wú dú bù zhàng fū
自古道：恨小非君子，无毒不丈夫。
yáng jiǎn dào wǒ yǒu yī jì xiān duì fù le lú jùn yì biàn shì jué le sòng jiāng yī zhī bì bó
”杨戬道：“我有一计，先对付了卢俊义，便是绝了宋江一只臂膊。
zhè rén shí fēn yīng yǒng
这人十分英勇。
ruò xiān duì fù le sòng jiāng tā ruò dé zhī bì biàn liǎo shì dào rě chū yī chǎng bù hǎo
若先对付了宋江，他若得知，必变了事，倒惹出一场不好。
gāo qiú dào yuàn wén nǐ de miào jì rú hé
”高俅道：“愿闻你的妙计如何。
yáng jiǎn dào pái chū jǐ gè lú zhōu jūn hàn lái shěng yuàn shǒu gào lú ān fǔ zhāo jūn mǎi mǎ jī cǎo tún liáng yì zài zào fǎn
”杨戬道：“排出几个庐州军汉，来省院首告卢安抚招军买马，积草屯粮，意在造反。
biàn yǔ tā shēn chéng qù tài shī fǔ qǐ zòu hé zhè cài tài shī dōu mán le
便与他申呈去太师府启奏，和这蔡太师都瞒了。
děng tài shī zòu guò tiān zi qǐng zhǐ dìng duó què lìng rén zhuàn tā lái jīng shī
等太师奏过天子，请旨定夺，却令人赚他来京师。
dài shàng huáng cì yù shí yǔ tā yú nèi xià le xiē shuǐ yín què zhuì le nà rén yāo shèn zuò yòng bù dé biàn chéng bù dé dà shì
待上皇赐御食与他，于内下了些水银，却坠了那人腰肾，做用不得，便成不得大事。
zài chà tiān shǐ què cì yù jiǔ yǔ sòng jiāng chī jiǔ lǐ yě yǔ tā xià le màn yào zhǐ xiāo bàn yuè zhī jiān yí dìng méi jiù
再差天使，却赐御酒与宋江吃，酒里也与他下了慢药，只消半月之间，一定没救。
gāo qiú dào cǐ jì dà miào
”高俅道：“此计大妙。
yǒu shī wèi zhèng
”有诗为证：
zì gǔ quán jiān hài shàn liáng bù róng zhōng yì lì jiā bāng
自古权奸害善良，不容忠义立家邦。
huáng tiān ruò kěn míng zhāo bào nán zuò pái yōu nǚ zuò chàng
皇天若肯明昭报，男作俳优女作倡。
liǎng gè zéi chén jì yì dìng le zhe xīn fù rén chū lái xún mì liǎng gè lú zhōu tǔ rén xiě yǔ tā zhuàng zǐ jiào tā qù shū mì yuàn shǒu gào lú ān fǔ zài lú zhōu jí rì zhāo jūn mǎi mǎ jī cǎo tún liáng yì yù zào fǎn
两个贼臣计议定了，着心腹人出来寻觅两个庐州土人，写与他状子，叫他去枢密院，首告卢安抚在庐州即日招军买马，积草屯粮，意欲造反；
shǐ rén cháng wǎng chǔ zhōu jié lián ān fǔ sòng jiāng tōng qíng qǐ yì
使人常往楚州，结连安抚宋江，通情起义。
shū mì yuàn què shì tóng guàn yì yǔ sòng jiāng děng yǒu chóu
枢密院却是童贯，亦与宋江等有仇。
dāng jí shōu le yuán gào zhuàng zǐ jìng chéng lái tài shī fǔ qǐ zòu
当即收了原告状子，径呈来太师府启奏。
cài jīng jiàn le shēn wén biàn huì guān jì yì
蔡京见了申文，便会官计议。
cǐ shí gāo qiú yáng jiǎn gè zài bǐ sì gè jiān chén dìng le jì cè yǐn lǐng yuán gào rén rù nèi qǐ zòu tiān zǐ
此时高俅、杨戬各在彼，四个奸臣定了计策，引领原告人入内启奏天子。
shàng huáng yuē zhèn xiǎng sòng jiāng lú jùn yì pò dà liáo shōu fāng xī zhǎng wò shí wàn bīng quán shàng qiě bù shēng dǎi xīn
上皇曰：“朕想宋江、卢俊义，破大辽，收方腊，掌握十万兵权，尚且不生歹心。
jīn yǐ qù yá guī zhèng yān kěn bèi fǎn
今已去邪归正，焉肯背反？
guǎ rén bù céng kuī fù tā rú hé gǎn pàn nì cháo tíng
寡人不曾亏负他，如何敢叛逆朝廷？
qí zhōng yǒu zhà wèi shěn xū de nán yǐ zhǔn xìn
其中有诈，未审虚的，难以准信。
dāng yǒu gāo qiú yáng jiǎn zài bàng zòu dào shèng shàng dào lǐ suī shì zhōng ài rén xīn nán cǔn xiǎng bì shì lú jùn yì xián guān bēi zhí xiǎo bù mǎn qí xīn fù huái fǎn yì bù xìng bèi rén zhī jué
”当有高俅、杨戬在傍奏道：“圣上道理虽是忠爱，人心难忖，想必是卢俊义嫌官卑职小，不满其心，复怀反意，不幸被人知觉。
shàng huáng yuē kě huàn lái guǎ rén qīn wèn zì qǔ shí zhāo
”上皇曰：“可唤来寡人亲问，自取实招。
cài jīng tóng guàn yòu zòu dào lú jùn yì shì yī měng shòu wèi bǎo qí xīn
”蔡京、童贯又奏道：“卢俊义是一猛兽，未保其心。
tǎng ruò jīng dòng le tā bì zhì zǒu tòu shēn wéi wèi biàn jīn hòu nán yǐ shōu bǔ
倘若惊动了他，必致走透，深为未便，今后难以收捕。
zhǐ kě zhuàn lái jīng shī bì xià qīn cì yù shàn yù jiǔ jiāng shèng yán fǔ yù zhī kuī qí xū shí dòng jìng
只可赚来京师，陛下亲赐御膳御酒，将圣言抚谕之，窥其虚实动静。
ruò wú bù bì jiū wèn
若无，不必究问。
yì xiǎn bì xià bù fù gōng chén zhī niàn
亦显陛下不负功臣之念。
shàng huáng zhǔn zòu suí jí jiàng xià shèng zhǐ chà yī shǐ mìng jìng wǎng lú zhōu xuān qǔ lú jùn yì hái cháo yǒu wěi yòng de shì
”上皇准奏，随即降下圣旨，差一使命径往庐州宣取卢俊义还朝，有委用的事。
tiān shǐ fèng mìng lái dào lú zhōu dà xiǎo guān yuán chū guō yíng jiē zhí zhì zhōu yá kāi dú yǐ ba
天使奉命来到庐州，大小官员出郭迎接，直至州衙，开读已罢。
huà xiū xù fán
话休絮繁。
lú jùn yì tīng le shèng zhǐ xuān qǔ huí cháo biàn tóng shǐ mìng lí le lú zhōu yī qí shàng le pù mǎ lái jīng
卢俊义听了圣旨宣取回朝，便同使命离了庐州，一齐上了铺马来京。
yú lù wú huà zǎo zhì dōng jīng huáng chéng sī qián xiē le
于路无话，早至东京皇城司前歇了。
cì rì zǎo dào dōng huá mén wài cì hou zǎo cháo
次日早，到东华门外伺候早朝。
shí yǒu tài shī cài jīng shū mì yuàn tóng guàn tài wèi gāo qiú yáng jiǎn yǐn lú jùn yì yú piān diàn cháo jiàn shàng huáng
时有太师蔡京，枢密院童贯，太尉高俅、杨戬，引卢俊义于偏殿朝见上皇。
bài wǔ yǐ ba tiān zǐ dào guǎ rén yù jiàn qīng yī miàn
拜舞已罢，天子道：“寡人欲见卿一面。
yòu wèn lú zhōu kě róng shēn fǒu
”又问：“庐州可容身否？
lú jùn yì zài bài zòu dào tuō lài shèng shàng hóng fú qí tiān bǐ chù jūn mín yì jiē ān tài
”卢俊义再拜奏道：“托赖圣上洪福齐天，彼处军民亦皆安泰。
shàng huáng yòu wèn le xiē xián huà
”上皇又问了些闲话。
é yán zhì wǔ shàng shàn chú guān zòu dào jìn chéng yù shàn zài cǐ wèi gǎn shàn biàn qǐ qǔ shèng zhǐ
俄延至午，尚膳厨官奏道：“进呈御膳在此，未敢擅便，乞取圣旨。
cǐ shí gāo qiú yáng jiǎn yǐ bǎ shuǐ yín àn dì zhe fàng zài lǐ miàn gòng chéng zài yù àn shàng
”此时高俅、杨戬，已把水银暗地着放在里面，供呈在御案上。
tiān zǐ dāng miàn jiāng shàn cì yǔ lú jùn yì lú jùn yì bài shòu ér shí
天子当面将膳赐与卢俊义，卢俊义拜受而食。
shàng huáng fǔ yù dào qīng qù lú zhōu wù yào jìn xīn ān yǎng jūn shì wù shēng fēi yì
上皇抚谕道：“卿去庐州，务要尽心安养军士，勿生非意。
lú jùn yì dùn shǒu xiè ēn chū cháo huí huán lú zhōu quán rán bù zhī sì gè zéi chén shè jì xiāng hài
”卢俊义顿首谢恩，出朝回还庐州，全然不知四个贼臣设计相害。
gāo qiú yáng jiǎn xiāng wèi yuē cǐ hòu dà shì dìng yǐ
高俅、杨戬相谓曰：“此后大事定矣。
yǒu shī wèi zhèng
”有诗为证：
jiān zéi yīn móu hài shàn liáng gòng wèi chán yǔ huò huī huáng
奸贼阴谋害善良，共为谗语惑徽皇。
qián jiāng zhèn dú ān zhōng shàn jùn yì hé gū yī mìng wáng
潜将鸩毒安中膳，俊义何辜一命亡。
zài shuō lú jùn yì xīng yè biàn huí lú zhōu lái jué dào yāo shèn téng tòng dòng jǔ bù dé bù néng chéng mǎ zuò chuán huí lái
再说卢俊义星夜便回庐州来，觉道腰肾疼痛，动举不得，不能乘马，坐船回来。
xíng zhì sì zhōu huái hé tiān shù jiāng jǐn zì rán shēng chū shì lái
行至泗州淮河，天数将尽，自然生出事来。
qí yè yīn zuì yào lì zài chuán tóu shàng xiāo qiǎn
其夜因醉，要立在船头上消遣。
bù xiǎng shuǐ yín zhuì xià yāo kuà bìng gǔ suǐ lǐ qù cè lì bù láo yì qiě jiǔ hòu shī jiǎo luò yú huái hé shēn chù ér sǐ
不想水银坠下腰胯并骨髓里去，册立不牢，亦且酒后失脚，落于淮河深处而死。
kě lián hé běi yù qí lín qū zuò shuǐ zhōng yuān yì guǐ
可怜河北玉麒麟，屈作水中冤抑鬼！
cóng rén dǎ lāo qǐ shī shǒu jù guān guǒ bìn yú sì zhōu gāo yuán shēn chù
从人打捞起尸首，具棺椁殡于泗州高原深处。
běn zhōu guān yuán dòng wén shū shēn fù shěng yuàn bù zài huà xià
本州官员动文书申复省院，不在话下。
qiě shuō cài jīng tóng guàn gāo qiú yáng jiǎn sì gè zéi chén jì jiào dìng le jiāng jī sì zhōu shēn dá wén shū zǎo cháo zòu wén tiān zǐ shuō sì zhōu shēn fù lú ān fǔ xíng zhì huái hé zhuì shuǐ ér sǐ
且说蔡京、童贯、高俅、杨戬四个贼臣，计较定了，将赍泗州申达文书，早朝奏闻天子说：“泗州申复：卢安抚行至淮河，坠水而死。
chén děng shěng yuàn bù gǎn bù zòu
臣等省院，不敢不奏。
jīn lú jùn yì yǐ sǐ zhǐ kǒng sòng jiāng xīn nèi shè yí bié shēng tā shì
今卢俊义已死，只恐宋江心内设疑，别生他事。
qǐ bì xià shèng jiàn kě chà tiān shǐ jī yù jiǔ wǎng chǔ zhōu shǎng cì yǐ ān qí xīn
乞陛下圣鉴，可差天使，赍御酒往楚州赏赐，以安其心。
shàng huáng chén yín liáng jiǔ yù dào bù zhǔn wèi zhī qí xīn yì
”上皇沉吟良久，欲道不准，未知其心意；
yù zhǔn lǐ chéng kǒng hài rén
欲准理，诚恐害人。
shàng huáng wú nài zhōng bèi jiān chén chán nìng suǒ huò piàn kǒu zhāng shé huā yán qiǎo yǔ huǎn lǐ qǔ shì wú bù nà shòu
上皇无奈，终被奸臣谗佞所惑，片口张舌，花言巧语，缓里取事，无不纳受。
suì jiāng yù jiǔ èr zūn chà tiān shǐ yī rén jī wǎng chǔ zhōu xiàn mù xià biàn xíng
遂将御酒二樽，差天使一人，赍往楚州，限目下便行。
yǎn jiàn de zhè shǐ chén yì shì gāo qiú yáng jiǎn èr zéi shǒu xià xīn fù zhī bèi
眼见得这使臣亦是高俅、杨戬二贼手下心腹之辈。
tiān shù zhǐ zhù sòng gōng míng hé dāng mìng jǐn bù qī bèi zhè jiān chén men jiāng yù jiǔ nèi fàng le màn yào zài lǐ miàn què jiào tiān shǐ jī qíng le jìng wǎng chǔ zhōu lái
天数只注宋公明合当命尽，不期被这奸臣们将御酒内放了慢药在里面，却教天使赍擎了，径往楚州来。
qiě shuō sòng gōng míng zì cóng dào chǔ zhōu wèi ān fǔ jiān guǎn zǒng lǐng bīng mǎ
且说宋公明自从到楚州为安抚，兼管总领兵马。
dào rèn zhī hòu xī jūn ài mín bǎi xìng jìng zhī rú fù mǔ jūn xiào yǎng zhī ruò shén míng sòng tíng sù rán liù shì jù bèi rén xīn jì fú jūn mín qīn jìng
到任之后，惜军爱民，百姓敬之如父母，军校仰之若神明，讼庭肃然，六事俱备，人心既服，军民钦敬。
sòng jiāng fù rèn zhī hòu shí cháng chū guō yóu wán
宋江赴任之后，时常出郭游玩。
yuán lái chǔ zhōu nán mén wài yǒu gè qù chù dì míng huàn zuò liǎo r wā
原来楚州南门外有个去处，地名唤做蓼儿洼。
qí shān sì miàn dōu shì shuǐ gǎng zhōng yǒu gāo shān yī zuò
其山四面都是水港，中有高山一座。
qí shān xiù lì sōng bǎi sēn rán shén yǒu fēng shuǐ hé liáng shān pō wú yì
其山秀丽，松柏森然，甚有风水，和梁山泊无异。
suī rán shì gè xiǎo qù chù qí nèi shān fēng huán rào lóng hǔ jù pán qū zhé fēng luán pō jiē tái qì sì wéi gǎng chà qián hòu hú dàng yǎn rán shì shuǐ hǔ zhài yì bān
虽然是个小去处，其内山峰环绕，龙虎踞盘，曲折峰峦，坡阶台砌，四围港汊，前后湖荡，俨然似水浒寨一般。
sòng jiāng kàn le xīn zhōng shén xǐ zì jǐ xiǎng dào wǒ ruò sǐ yú cǐ chù kān wèi yīn zhái
宋江看了，心中甚喜，自己想道：“我若死于此处，堪为阴宅。
dàn ruò shēn xián cháng qù yóu wán lè qíng xiāo qiǎn
”但若身闲，常去游玩，乐情消遣。
huà xiū xù fán
话休絮烦。
zì cǐ sòng jiāng dào rèn yǐ lái jiāng jí bàn zǎi shí shì xuān hé liù nián shǒu xià chū xún hū tīng de cháo tíng jiàng cì yù jiǔ dào lái yǔ zhòng chū guō yíng jiē
自此宋江到任以来，将及半载，时是宣和六年首夏初旬，忽听得朝廷降赐御酒到来，与众出郭迎接。
rù dào gōng xiè kāi dú shèng zhǐ yǐ ba
入到公廨，开读圣旨已罢。
tiān shǐ pěng guò yù jiǔ jiào sòng ān fǔ yǐn bì
天使捧过御酒，教宋安抚饮毕。
sòng jiāng yì jiāng yù jiǔ huí quàn tiān shǐ tiān shǐ tuī chēng zì lái bú huì yǐn jiǔ
宋江亦将御酒回劝天使，天使推称自来不会饮酒。
yù jiǔ yàn ba tiān shǐ huí jīng
御酒宴罢，天使回京。
sòng jiāng bèi lǐ kuì sòng tiān shǐ tiān shǐ bù shòu ér qù
宋江备礼馈送天使，天使不受而去。
sòng jiāng zì yǐn yù jiǔ zhī hòu jué dào dù fù téng tòng xīn zhōng yí lǜ xiǎng bèi xià yào zài jiǔ lǐ
宋江自饮御酒之后，觉道肚腹疼痛，心中疑虑，想被下药在酒里。
què zì jí lìng cóng rén dǎ tīng nà lái shǐ shí yú lù guǎn yì què yòu yǐn jiǔ
却自急令从人打听那来使时，于路馆驿却又饮酒。
sòng jiāng yǐ zhī zhōng le jiān jì bì shì zéi chén men xià le yào jiǔ
宋江已知中了奸计，必是贼臣们下了药酒。
nǎi tàn yuē wǒ zì yòu xué rú zhǎng ér tōng lì
乃叹曰：“我自幼学儒，长而通吏。
bù xìng shī shēn yú zuì rén bìng bù céng xíng bàn diǎn yì xīn zhī shì
不幸失身于罪人，并不曾行半点异心之事。
jīn rì tiān zǐ xìn tīng chán nìng cì wǒ yào jiǔ dé zuì hé gū
今日天子信听谗佞，赐我药酒，得罪何辜！
wǒ sǐ bù zhēng zhǐ yǒu lǐ kuí jiàn zài rùn zhōu dū tǒng zhì tā ruò wén zhī cháo tíng xíng cǐ jiān bì bì rán zài qù shào jù shān lín bǎ wǒ děng yī shì qīng míng zhōng yì zhī shì huài le
我死不争，只有李逵见在润州都统制，他若闻知朝廷行此奸弊，必然再去哨聚山林，把我等一世清名忠义之事坏了。
zhī chú shì rú cǐ xíng fāng kě
只除是如此行方可。
yǒu shī wèi zhèng
”有诗为证：
jiān xié wù guó tài wú qíng huǒ liè qíng tiān bái yù jīng
奸邪误国太无情，火烈擎天白玉茎。
tā rì sān biān rú yǒu jǐng gèng píng hé jiāng tǒng xióng bīng
他日三边如有警，更凭何将统雄兵。
lián yè shǐ rén wǎng rùn zhōu huàn qǔ lǐ kuí xīng yè dào chǔ zhōu bié yǒu shāng yì
连夜使人往润州唤取李逵星夜到楚州，别有商议。
qiě shuō hēi xuàn fēng lǐ kuí zì dào rùn zhōu wèi dū tǒng zhì zhǐ shì xīn zhōng mèn juàn yǔ zhòng zhōng rì yǐn jiǔ zhǐ ài tān bēi
且说黑旋风李逵自到润州为都统制，只是心中闷倦，与众终日饮酒，只爱贪杯。
tīng de chǔ zhōu sòng ān fǔ chāi rén dào lái yǒu qǐng lǐ kuí dào gē ge qǔ wǒ bì yǒu huà shuō
听得楚州宋安抚差人到来有请，李逵道：“哥哥取我，必有话说。
biàn tóng gān rén xià le chuán zhí dào chǔ zhōu jìng rù zhōu zhì bài jiàn
”便同干人下了船，直到楚州，径入州治拜见。
sòng jiāng dào xiōng dì zì cóng fēn sǎn zhī hòu rì yè zhǐ shì xiǎng niàn zhòng rén
宋江道：“兄弟，自从分散之后，日夜只是想念众人。
wú yòng jūn shī wǔ shèng jūn yòu yuǎn
吴用军师，武胜军又远。
huā zhī zhài zài yìng tiān fǔ yòu bù zhī xiāo hào
花知寨在应天府，又不知消耗。
zhǐ yǒu xiōng dì zài rùn zhōu zhèn jiāng jiào jìn tè qǐng nǐ lái shāng liáng yī jiàn dà shì
只有兄弟在润州镇江较近，特请你来商量一件大事。
lǐ kuí dào gē ge shèn me dà shì
”李逵道：“哥哥，甚么大事？
sòng jiāng dào nǐ qiě yǐn jiǔ
”宋江道：“你且饮酒。
sòng jiāng qǐng jìn hòu tīng jiàn chéng bēi pán suí jí guǎn dài lǐ kuí chī le bàn shǎng jiǔ shí
”宋江请进后厅，见成杯盘，随即管待李逵，吃了半晌酒食。
jiāng zhì bàn hān sòng jiāng biàn dào xián dì bù zhī wǒ tīng de cháo tíng chāi rén jī yào jiǔ lái cì yǔ wǒ chī
将至半酣，宋江便道：“贤弟不知，我听得朝廷差人赍药酒来赐与我吃。
rú sǐ què shì zěn de hǎo
如死，却是怎的好？
lǐ kuí dà jiào yī shēng gē ge fǎn le ba
”李逵大叫一声：“哥哥，反了罢！
sòng jiāng dào xiōng dì jūn mǎ jìn dōu méi le xiōng dì men yòu gè fēn sǎn rú hé fǎn de chéng
”宋江道：“兄弟，军马尽都没了，兄弟们又各分散，如何反得成？
lǐ kuí dào wǒ zhèn jiāng yǒu sān qiān jūn mǎ gē ge zhè lǐ chǔ zhōu jūn mǎ jǐn diǎn qǐ lái bìng zhè bǎi xìng dōu jìn shù qǐ qù bìng qì lì zhāo jūn mǎi mǎ shā jiāng qù
”李逵道：“我镇江有三千军马，哥哥这里楚州军马，尽点起来，并这百姓都尽数起去，并气力招军买马，杀将去。
zhǐ shì zài shàng liáng shān pō dào kuài huó qiáng sì zài zhè jiān chén men shǒu xià shòu qì
只是再上梁山泊倒快活，强似在这奸臣们手下受气！
sòng jiāng dào xiōng dì qiě màn zhe zài yǒu jì jiào
”宋江道：“兄弟且慢着，再有计较。
bù xiǎng zuó rì nà jiē fēng jiǔ nèi yǐ xià le màn yào
”不想昨日那接风酒内，已下了慢药。
dàng yè lǐ kuí yǐn jiǔ le
当夜，李逵饮酒了。
cì rì jù zhōu xiāng sòng
次日，具舟相送。
lǐ kuí dào gē ge jǐ shí qǐ yì bīng
李逵道：“哥哥，几时起义兵？
wǒ nà lǐ yě qǐ jūn lái jiē yìng
我那里也起军来接应。
sòng jiāng dào xiōng dì nǐ xiū guài wǒ
”宋江道：“兄弟，你休怪我！
qián rì cháo tíng chà tiān shǐ cì yào jiǔ yǔ wǒ fú le sǐ zài dàn xī
前日朝廷差天使赐药酒与我服了，死在旦夕。
wǒ wéi rén yī shì zhǐ zhǔ zhāng zhōng yì èr zì bù kěn bàn diǎn qī xīn
我为人一世，只主张忠义二字，不肯半点欺心。
jīn rì cháo tíng cì sǐ wú gū nìng kě cháo tíng fù wǒ wǒ zhōng xīn bù fù cháo tíng
今日朝廷赐死无辜，宁可朝廷负我，我忠心不负朝廷。
wǒ sǐ zhī hòu kǒng pà nǐ zào fǎn huài le wǒ liáng shān pō tì tiān xíng dào zhōng yì zhī míng yīn cǐ qǐng jiāng nǐ lái xiāng jiàn yī miàn
我死之后，恐怕你造反，坏了我梁山泊替天行道忠义之名，因此请将你来，相见一面。
zuó rì jiǔ zhōng yǐ yǔ le nǐ màn yào fú le huí zhì rùn zhōu bì sǐ
昨日酒中已与了你慢药服了，回至润州必死。
nǐ sǐ zhī hòu kě lái cǐ chù chǔ zhōu nán mén wài yǒu gè liǎo r wā fēng jǐng jǐn yǔ liáng shān pō wú yì hé nǐ yīn hún xiāng jù
你死之后，可来此处楚州南门外，有个蓼儿洼，风景尽与梁山泊无异，和你阴魂相聚。
wǒ sǐ zhī hòu shī shǒu dìng zàng yú cǐ chù wǒ yǐ kàn dìng le yě
我死之后，尸首定葬于此处，我已看定了也！
yán qì duò lèi rú yǔ
”言讫，堕泪如雨。
lǐ kuí jiàn shuō yì chuí lèi dào ba ba ba
李逵见说，亦垂泪道：“罢，罢，罢！
shēng shí fú shì gē ge sǐ le yě zhǐ shì gē ge bù xià yí gè xiǎo guǐ
生时伏侍哥哥，死了也只是哥哥部下一个小鬼。
yán qì lèi xià
”言讫，泪下。
biàn jué dào shēn tǐ yǒu xiē chén zhòng
便觉道身体有些沉重。
dāng shí sǎ lèi bài bié le sòng jiāng xià chuán
当时洒泪，拜别了宋江下船。
huí dào rùn zhōu guǒ rán yào fā shēn sǐ
回到润州，果然药发身死。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
sòng jiāng yǐn dú yǐ zhī qíng kǒng huài zhōng liáng shuǐ hǔ míng
宋江饮毒已知情，恐坏忠良水浒名。
biàn yuē lǐ kuí tóng yī sǐ liǎo r wā nèi qǐ jiā chéng
便约李逵同一死，蓼儿洼内起佳城。
lǐ kuí lín sǐ zhī shí fù zhǔ cóng rén wǒ sǐ le kě qiān wàn jiāng wǒ líng jiù qù chǔ zhōu nán mén wài liǎo r wā hé gē gē yī chù mái zàng
李逵临死之时，付嘱从人：“我死了，可千万将我灵柩，去楚州南门外蓼儿洼，和哥哥一处埋葬。
zhǔ ba ér sǐ
”嘱罢而死。
cóng rén zhì bèi guān guǒ shèng zhù bù fù qí yán fú jiù ér wǎng
从人置备棺椁盛贮，不负其言，扶柩而往。
yuán lái chǔ zhōu nán mén wài liǎo r wā guǒ rán fēng jǐng yì cháng sì miàn jù shì shuǐ zhōng yǒu cǐ shān
原来楚州南门外蓼儿洼，果然风景异常，四面俱是水，中有此山。
sòng jiāng zì dào rèn yǐ lái biàn kàn zài yǎn li cháng shí yóu wán lè qíng
宋江自到任以来，便看在眼里，常时游玩乐情。
suī rán zhǎi xiá shān fēng xiù lì yǔ liáng shān pō wú yì
虽然窄狭，山峰秀丽，与梁山泊无异。
cháng yán wǒ sǐ dàng zàng yú cǐ chù
常言：“我死当葬于此处。
bù qī guǒ yīng qí yán
”不期果应其言。
sòng jiāng zì yǔ lǐ kuí bié hòu xīn zhōng shāng gǎn sī niàn wú yòng huā róng bù dé huì miàn
宋江自与李逵别后，心中伤感，思念吴用、花荣，不得会面。
shì yè yào fā lín wēi zhǔ fù cóng rén qīn suí zhī bèi kě yī wǒ yán jiāng wǒ líng jiù bìn zàng cǐ jiān nán mén wài liǎo r wā gāo yuán shēn chù bì bào nǐ zhòng rén zhī dé
是夜药发，临危嘱付从人亲随之辈：“可依我言，将我灵柩，殡葬此间南门外蓼儿洼高原深处，必报你众人之德。
qǐ yī wǒ zhǔ
乞依我嘱。
yán qì ér shì
”言讫而逝。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
shòu mìng wéi chén cì jǐn páo nán zhēng běi fá yǒu gōng láo
受命为臣赐锦袍，南征北伐有功劳。
kě lián zhōng yì nán róng shì zhèn jiǔ jiān chán jìng mò táo
可怜忠义难容世，鸩酒奸谗竟莫逃。
sòng jiāng cóng rén zhì bèi guān guǒ yī lǐ bìn zàng chǔ zhōu
宋江从人置备棺椁，依礼殡葬楚州。
guān lì tīng cóng qí yán bù fù yí zhǔ dāng yǔ qīn suí rén cóng běn zhōu lì xū lǎo yòu fú sòng gōng míng líng jiù zàng yú liǎo r wā
官吏听从其言，不负遗嘱，当与亲随人从，本州吏胥老幼，扶宋公明灵柩，葬于蓼儿洼。
shù rì zhī hòu lǐ kuí líng jiù yì cóng rùn zhōu dào lái cóng rén bù wéi qí yán fú jiù zàng yú sòng jiāng mù cè bù zài huà xià
数日之后，李逵灵柩亦从润州到来，从人不违其言，扶柩葬于宋江墓侧，不在话下。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
shǐ wèi fàng huǒ tú cái zéi zhōng zuò tóu xiáng shòu mìng rén
始为放火图财贼，终作投降受命人。
qiān gǔ yīng xióng liǎng pī tǔ mù yún shuāi cǎo bèi shāng shén
千古英雄两坯土，暮云衰草倍伤神。
qiě shuō sòng qīng zài jiā huàn bìng wén zhī jiā rén huí lái bào shuō gē ge sòng jiāng yǐ gù zài chǔ zhōu
且说宋清在家患病，闻知家人回来报说，哥哥宋江，已故在楚州。
bìng zài yùn chéng bù néng qián lái jīn sòng
病在郓城，不能前来津送。
hòu yòu wén shuō zàng yú běn zhōu nán mén wài liǎo r wā
后又闻说葬于本州南门外蓼儿洼。
zhǐ lìng de jiā rén dào lái jì sì kàn shì fén yíng xiū zhù wán bèi huí fù sòng qīng
只令得家人到来祭祀，看视坟茔，修筑完备，回复宋清。
bù zài huà xià
不在话下。
què shuō wǔ shèng jūn chéng xuān shǐ jūn shī wú yòng zì dào rèn zhī hòu cháng cháng xīn zhōng bù lè měi měi sī niàn sòng gōng míng xiāng ài zhī xīn
却说武胜军承宣使军师吴用，自到任之后，常常心中不乐，每每思念宋公明相爱之心。
hū yī rì xīn qíng huǎng hū qǐn mèi bù ān
忽一日，心情恍惚，寝寐不安。
zhì yè mèng jiàn sòng jiāng lǐ kuí èr rén chě zhù yī fú shuō dào jūn shī wǒ děng yǐ zhōng yì wéi zhǔ tì tiān xíng dào yú xīn bù céng fù le tiān zǐ
至夜，梦见宋江、李逵二人，扯住衣服说道：“军师，我等以忠义为主，替天行道，于心不曾负了天子。
jīn zhāo tíng cì yǐn yào jiǔ wǒ sǐ wú gū
今朝廷赐饮药酒，我死无辜。
shēn wáng zhī hòu jiàn yǐ zàng yú chǔ zhōu nán mén wài liǎo r wā shēn chù
身亡之后，见已葬于楚州南门外蓼儿洼深处。
jūn shī ruò xiǎng jiù rì zhī jiāo qíng kě dào fén yíng qīn lái kàn shì yī zāo
军师若想旧日之交情，可到坟茔，亲来看视一遭。
wú yòng yào wèn bèi xì sā rán jué lái nǎi shì nán kē yī mèng
”吴用要问备细，撒然觉来，乃是南柯一梦。
wú yòng lèi rú yǔ xià zuò ér dài dàn
吴用泪如雨下，坐而待旦。
dé le cǐ mèng qǐn shí bù ān
得了此梦，寝食不安。
cì rì biàn shōu shí xíng lǐ jìng wǎng chǔ zhōu lái
次日，便收拾行李，径往楚州来。
bù dài cóng rén dú zì bēn lái
不带从人，独自奔来。
yú lù wú huà
于路无话。
qián zhì chǔ zhōu
前至楚州。
dào shí guǒ rán sòng jiāng yǐ sǐ
到时，果然宋江已死。
zhǐ wén bǐ chǔ rén mín wú bù jiē tàn
只闻彼处人民，无不嗟叹。
wú yòng ān pái jì yí zhí zhì nán mén wài liǎo r wā xún dào fén yíng kū jì sòng gōng míng lǐ kuí jiù yú mù qián yǐ shǒu guāi qí fén zhǒng kū dào rén xiōng yīng líng bù mèi qǐ wèi zhāo jiàn
吴用安排祭仪，直至南门外蓼儿洼，寻到坟茔，哭祭宋公明、李逵，就于墓前，以手掴其坟冢，哭道：“仁兄英灵不昧，乞为昭鉴！
wú yòng shì yī cūn zhōng xué jiū shǐ suí zhāo gài hòu yù rén xiōng jiù hù yī mìng zuò xiǎng róng huá dào jīn shù shí yú zài jiē lài xiōng zhǎng zhī dé
吴用是一村中学究，始随晁盖，后遇仁兄，救护一命，坐享荣华，到今数十余载，皆赖兄长之德。
jīn rì jì wèi guó jiā ér sǐ tuō mèng xiǎn líng yǔ wǒ
今日既为国家而死，托梦显灵与我。
xiōng dì wú yǐ bào dá yuàn de jiāng cǐ liáng mèng yǔ rén xiōng tóng huì yú jiǔ quán zhī xià
兄弟无以报答，愿得将此良梦，与仁兄同会于九泉之下。
yán ba tòng kū
”言罢，痛哭。
zhèng yù zì yì zhī jiàn huā róng cóng chuán shàng fēi bēn dào yú mù qián
正欲自缢，只见花荣从船上飞奔到于墓前。
jiàn le wú yòng gè chī yī jīng
见了吴用，各吃一惊。
wú xué jiū biàn wèn dào xián dì zài yìng tiān fǔ wèi guān yuán hé dé zhī sòng xiōng zhǎng yǐ sàng
吴学究便问道：“贤弟在应天府为官，缘何得知宋兄长已丧？
huā róng dào xiōng dì zì cóng fēn sǎn dào rèn zhī hòu wú rì shēn xīn de ān cháng xiǎng niàn zhòng xiōng zhī qíng
”花荣道：“兄弟自从分散到任之后，无日身心得安，常想念众兄之情。
yīn yè dé yī yì mèng mèng jiàn sòng gōng míng gē ge hé lǐ kuí qián lái chě zhù xiǎo dì sù shuō cháo tíng cì yǐn yào jiǔ zhèn sǐ jiàn zàng yú chǔ zhōu nán mén wài liǎo r wā gāo yuán zhī shàng
因夜得一异梦，梦见宋公明哥哥和李逵，前来扯住小弟，诉说：‘朝廷赐饮药酒鸩死，见葬于楚州南门外蓼儿洼高原之上。
xiōng dì rú bù qì jiù kě dào fén qián kàn wàng yī zāo
兄弟如不弃旧，可到坟前看望一遭。
yīn cǐ xiǎo dì zhì le jiā jiān bù bì qū chí xīng yè dào cǐ
’因此小弟掷了家间，不避驱驰，星夜到此。
wú yòng dào wǒ de yì mèng yì shì rú cǐ yǔ xián dì wú yì yīn cǐ ér lái kàn tàn fén suǒ
”吴用道：“我得异梦，亦是如此，与贤弟无异，因此而来看探坟所。
jīn de xián dì zhī ér dào lái zài cǐ zuì hǎo
今得贤弟知而到来在此，最好。
wú mǒu xīn zhōng xiǎng niàn sòng gōng míng ēn yì nán bào jiāo qíng nán shè zhèng yù jiù cǐ chù zì yì yī sǐ hún pò yǔ rén xiōng tóng jù yī chù yǐ biǎo zhōng yì zhī xīn
吴某心中想念宋公明恩义难报，交情难舍，正欲就此处自缢一死，魂魄与仁兄同聚一处，以表忠义之心。
huā róng dào jūn shī jì yǒu cǐ xīn xiǎo dì biàn dāng suí zhī yì yǔ rén xiōng tóng jìn zhōng yì
”花荣道：“军师既有此心，小弟便当随之，亦与仁兄同尽忠义。
shì cǐ zhēn nǎi sǐ shēng qì hé zhě yě
”似此真乃死生契合者也。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
hóng liǎo wā zhōng kè mèng zhǎng huā róng wú yòng kǔ bēi shāng
红蓼洼中客梦长，花荣吴用苦悲伤。
yī qiāng yì liè yuán xiāng qì fēng shù gāo xuán liǎng mìng wáng
一腔义烈原相契，封树高悬两命亡。
wú yòng dào wǒ zhǐ wàng xián dì kàn jiàn wǒ sǐ zhī hòu zàng wǒ yú cǐ
吴用道：“我指望贤弟看见我死之后，葬我于此。
nǐ rú hé yě xíng cǐ yì
你如何也行此义？
huā róng dào xiǎo dì xún sī sòng xiōng zhǎng rén yì nán shè ēn niàn nán wàng
”花荣道：“小弟寻思宋兄长仁义难舍，恩念难忘。
wǒ děng zài liáng shān pō shí yǐ shì dà zuì zhī rén xìng rán bù sǐ
我等在梁山泊时，已是大罪之人，幸然不死。
lěi lěi xiāng zhàn yì wèi hǎo hàn
累累相战，亦为好汉。
gǎn dé tiān zi shè zuì zhāo ān běi tǎo nán zhēng jiàn lì gōng xūn
感得天子赦罪招安，北讨南征，建立功勋。
jīn yǐ xìng yáng míng xiǎn tiān xià jiē wén
今已姓扬名显，天下皆闻。
cháo tíng jì yǐ shēng yí bì rán lái xún fēng liú zuì guò
朝廷既已生疑，必然来寻风流罪过。
tǎng ruò bèi tā jiān móu suǒ shī wù shòu xíng lù nà shí huǐ zhī wú jí
倘若被他奸谋所施，误受刑戮，那时悔之无及。
rú jīn suí rén xiōng tóng sǐ yǔ huáng quán yě liú de gè qīng míng yú shì shī bì guī fén yǐ
如今随仁兄同死与黄泉，也留得个清名于世，尸必归坟矣。
wú yòng dào xián dì nǐ tīng wǒ shuō
”吴用道：“贤弟，你听我说。
wǒ yǐ dān shēn yòu wú jiā juàn sǐ què hé fáng
我已单身，又无家眷，死却何妨。
nǐ jīn jiàn yǒu yòu zǐ jiāo qī shǐ qí hé yī
你今见有幼子娇妻，使其何依？
huā róng dào cǐ shì bù fáng zì yǒu náng qiè zú yǐ hú kǒu
”花荣道：“此事不妨，自有囊箧，足以糊口。
qī shì zhī jiā yì zì yǒu rén liào lǐ
妻室之家，亦自有人料理。
liǎng gè dà kū yī chǎng shuāng shuāng xuán yú shù shàng zì yì ér sǐ
”两个大哭一场，双双悬于树上，自缢而死。
chuán shàng cóng rén jiǔ děng bú jiàn běn guān chū lái dōu dào fén qián kàn shí zhī jiàn wú yòng huā róng zì yì shēn sǐ
船上从人，久等不见本官出来，都到坟前看时，只见吴用、花荣自缢身死。
huāng máng bào yǔ běn zhōu guān liáo zhì bèi guān guǒ zàng yú liǎo r wā sòng jiāng mù cè
慌忙报与本州官僚，置备棺椁，葬于蓼儿洼宋江墓侧。
wǎn rán dōng xī sì qiū
宛然东西四丘。
chǔ zhōu bǎi xìng gǎn niàn sòng jiāng rén dé zhōng yì liǎng quán jiàn lì cí táng sì shí xiǎng jì
楚州百姓感念宋江仁德，忠义两全，建立祠堂，四时享祭。
lǐ rén qí dǎo wú bù gǎn yìng
里人祈祷，无不感应。
qiě bù shuō sòng jiāng zài liǎo r wā lěi lěi xiǎn líng suǒ qiú lì yīng
且不说宋江在蓼儿洼，累累显灵，所求立应。
què shuō dào jūn huáng dì zài dōng jīng nèi yuàn zì cóng cì yù jiǔ yǔ sòng jiāng zhī hòu shèng yì lěi lěi shè yí
却说道君皇帝在东京内院，自从赐御酒与宋江之后，圣意累累设疑。
yòu bù zhī sòng jiāng xiāo xī cháng zhǐ guà niàn yú huái
又不知宋江消息，常只挂念于怀。
měi rì bèi gāo qiú yáng jiǎn yì lùn shē huá shòu yòng suǒ huò zhǐ yào bì sè xián lù móu hài zhōng liáng
每日被高俅、杨戬议论奢华受用所惑，只要闭塞贤路，谋害忠良。
hū rán yī rì shàng huáng zài nèi gōng xián wán měng rán sī xiǎng qǐ lǐ shī shī jiù cóng dì dào zhōng hé liǎng gè xiǎo huáng mén jìng lái dào tā hòu yuán zhōng yè dòng líng suǒ
忽然一日，上皇在内宫闲玩，猛然思想起李师师，就从地道中，和两个小黄门，径来到他后园中，拽动铃索。
lǐ shī shī huāng máng yíng jiē shèng jià dào yú wò fáng nèi zuò dìng
李师师慌忙迎接圣驾，到于卧房内坐定。
shàng huáng biàn jiào qián hòu guān bì le mén hù
上皇便叫前后关闭了门户。
lǐ shī shī shèng zhuāng xiàng qián qǐ jū yǐ ba
李师师盛妆向前，起居已罢。
tiān zǐ dào guǎ rén jìn gǎn wēi jí jiàn jīn shén yī ān dào quán kàn zhì
天子道：“寡人近感微疾，见今神医安道全看治。
yǒu shù shí rì bù céng lái yǔ ài qīng xiāng huì sī mù zhī shén
有数十日不曾来与爱卿相会，思慕之甚。
jīn yī jiàn qīng zhèn huái bù shèng yuè lè
今一见卿，朕怀不胜悦乐。
yǒu shī wèi zhèng
”有诗为证：
bú jiàn fāng qīng shí rì yú zhèn xīn juàn liàn yòu chí chú
不见芳卿十日余，朕心眷恋又踟蹰。
jīn xiāo de suì fēng liú xìng měi mǎn ēn qíng jǐn bù rú
今宵得遂风流兴，美满恩情锦不如。
lǐ shī shī zòu dào shēn méng bì xià juàn ài zhī xīn jiàn rén kuì gǎn mò jǐn
李师师奏道：“深蒙陛下眷爱之心，贱人愧感莫尽。
fáng nèi pū shè jiǔ yáo yǔ shàng huáng yǐn zhuó qǔ lè
”房内铺设酒肴，与上皇饮酌取乐。
cái yǐn guò shù bēi zhī jiàn shàng huáng shén sī kùn juàn diǎn de dēng zhú yíng huáng hū rán jiù fáng lǐ qǐ yī zhèn lěng fēng
才饮过数杯，只见上皇神思困倦，点的灯烛荧煌，忽然就房里起一阵冷风。
shàng huáng jiàn gè chuān huáng shān de lì zài miàn qián
上皇见个穿黄衫的立在面前。
shàng huáng jīng qǐ wèn dào nǐ shì shèn rén zhí lái dào zhè lǐ
上皇惊起，问道：“你是甚人，直来到这里？
nà chuān huáng shān de rén zòu dào chén nǎi shì liáng shān pō sòng jiāng bù xià shén xíng tài bǎo dài zōng
”那穿黄衫的人奏道：“臣乃是梁山泊宋江部下神行太保戴宗。
shàng huáng dào nǐ yuán hé dào cǐ
”上皇道：“你缘何到此？
dài zōng zòu yuē chén xiōng sòng jiāng zhī zài zuǒ yòu qǐ qǐng bì xià chē jià tóng háng
”戴宗奏曰：“臣兄宋江，只在左右，启请陛下车驾同行。
shàng huáng yuē qīng qū guǎ rén chē jià hé wǎng
”上皇曰：“轻屈寡人车驾何往？
dài zōng dào zì yǒu qīng xiù hǎo qù chù qǐng bì xià yóu wán
”戴宗道：“自有清秀好去处，请陛下游玩。
shàng huáng tīng ba cǐ yǔ biàn qǐ shēn suí dài zōng chū de hòu yuàn lái jiàn mǎ chē zú bèi
”上皇听罢此语，便起身随戴宗出得后院来，见马车足备。
dài zōng qǐng shàng huáng chéng mǎ ér xíng dàn jiàn rú yún shì wù ěr wén fēng yǔ zhī shēng dào yí gè qù chù
戴宗请上皇乘马而行，但见如云似雾，耳闻风雨之声，到一个去处。
zé jiàn
则见：
màn màn yān shuǐ yǐn yǐn yún shān
漫漫烟水，隐隐云山。
bù guān rì yuè guāng míng zhī jiàn shuǐ tiān yī sè
不观日月光明，只见水天一色。
hóng sè sè mǎn mù liǎo huā lǜ yī yī yī zhōu lú yè
红瑟瑟满目蓼花，绿依依一洲芦叶。
shuāng shuāng xī chì yóu xì zài shā zhǔ jī tóu
双双㶉𫛶，游戏在沙渚矶头；
duì duì yuān yāng shuì sù zài bài hé tīng pàn
对对鸳鸯，睡宿在败荷汀畔。
lín luán shuāng yè fēn fēn wàn piàn huǒ lóng lín
林峦霜叶，纷纷万片火龙鳞；
dī àn lù huā cù cù qiān shuāng jīn shòu yǎn
堤岸露花，簇簇千双金兽眼。
dàn yuè shū xīng cháng yè jǐng liáng fēng lěng lù jiǔ qiū tiān
淡月疏星长夜景，凉风冷露九秋天。
dāng xià shàng huáng zài mǎ shàng guān zhī bù zú wèn dài zōng dào cǐ shì hé chǔ qū guǎ rén dào cǐ
当下上皇在马上，观之不足，问戴宗道：“此是何处，屈寡人到此？
dài zōng zhǐ zhe shān shàng guān lù dào qǐng bì xià xíng qù dào bǐ biàn zhī
”戴宗指着山上关路道：“请陛下行去，到彼便知。
shàng huáng zòng mǎ dēng shān xíng guò sān chóng guān dào
”上皇纵马登山，行过三重关道。
zhì dì sān zuò guān qián jiàn yǒu bǎi yú rén fǔ fú zài dì jìn shì pī páo guà kǎi róng zhuāng gé dài jīn kuī jīn jiǎ zhī jiāng
至第三座关前，见有百余人俯伏在地，尽是披袍挂铠，戎装革带，金盔金甲之将。
shàng huáng dà jīng lián wèn dào qīng děng jiē shì hé rén
上皇大惊，连问道：卿等皆是何人？
zhī jiàn wéi tóu yí gè fèng chì jīn kuī jǐn páo jīn jiǎ xiàng qián zòu dào chén nǎi liáng shān pō sòng jiāng shì yě
”只见为头一个，凤翅金盔，锦袍金甲，向前奏道：“臣乃梁山泊宋江是也。
shàng huáng yuē guǎ rén yǐ jiào qīng zài chǔ zhōu wèi ān fǔ shǐ què yuán hé zài cǐ
”上皇曰：“寡人已教卿在楚州为安抚使，却缘何在此？
sòng jiāng zòu dào chén děng jǐn qǐng bì xià dào zhōng yì táng shàng róng chén xì su zhōng qǔ wǎng sǐ zhī yuān
”宋江奏道：“臣等谨请陛下到忠义堂上，容臣细诉衷曲枉死之冤。
shàng huáng dào zhōng yì táng qián xià mǎ shàng táng zuò dìng
”上皇到忠义堂前下马，上堂坐定。
kàn táng xià shí yān wù zhōng bài fú zhe xǔ duō rén
看堂下时，烟雾中拜伏着许多人。
shàng huáng yóu yù bù dìng
上皇犹豫不定。
zhī jiàn wéi shǒu de sòng jiāng shàng jiē guì xī xiàng qián chuí lèi qǐ zòu
只见为首的宋江，上阶跪膝，向前垂泪启奏。
shàng huáng dào qīng hé gù lèi xià
上皇道：“卿何故泪下？
sòng jiāng zòu dào chén děng suī céng kàng jù tiān bīng sù bǐng zhōng yì bìng wú fēn háo yì xīn
”宋江奏道：“臣等虽曾抗拒天兵，素秉忠义，并无分毫异心。
zì cóng fèng bì xià chì mìng zhāo ān zhī hòu běi tuì liáo bīng dōng qín fāng là dì xiōng shǒu zú shí sǔn qí bā
自从奉陛下敕命招安之后，北退辽兵，东擒方腊，弟兄手足，十损其八。
chén méng bì xià mìng shǒu chǔ zhōu dào rèn yǐ lái yǔ jūn mín shuǐ mǐ wú jiāo tiān dì gòng zhī chén xīn
臣蒙陛下命守楚州，到任已来，与军民水米无交，天地共知臣心。
bì xià cì yǐ yào jiǔ yǔ chén fú chī
陛下赐以药酒，与臣服吃。
chén sǐ wú hàn dàn kǒng lǐ kuí huái hèn zhé qǐ yì xīn
臣死无憾，但恐李逵怀恨，辄起异心。
chén tè lìng rén qù rùn zhōu huàn lǐ kuí dào lái qīn yǔ yào jiǔ zhèn sǐ
臣特令人去润州，唤李逵到来，亲与药酒鸩死。
wú yòng huā róng yì wèi zhōng yì ér lái zài chén zhǒng shàng jù jiē zì yì ér wáng
吴用、花荣亦为忠义而来，在臣冢上，俱皆自缢而亡。
chén děng sì rén tóng zàng yú chǔ zhōu nán mén wài liǎo r wā
臣等四人，同葬于楚州南门外蓼儿洼。
lǐ rén lián mǐn jiàn lì cí táng yú mù qián
里人怜悯，建立祠堂于墓前。
jīn chén děng yǔ zhòng yǐ wáng zhě yīn hún bù sàn jù jù yú cǐ shēn gào bì xià su píng shēng zhōng qǔ shǐ zhōng wú yì
今臣等与众已亡者，阴魂不散，俱聚于此，伸告陛下，诉平生衷曲，始终无异。
qǐ bì xià shèng jiàn
乞陛下圣鉴。
shàng huáng tīng le dà jīng yuē guǎ rén qīn chà tiān shǐ qīn cì huáng fēng yù jiǔ bù zhī shì hé rén huàn le yào jiǔ cì qīng
”上皇听了，大惊曰：“寡人亲差天使，亲赐黄封御酒，不知是何人换了药酒赐卿？
sòng jiāng zòu dào bì xià kě wèn lái shǐ biàn zhī jiān bì suǒ chū yě
”宋江奏道：“陛下可问来使，便知奸弊所出也。
shàng huáng kàn jiàn sān guān zhài zhà xióng zhuàng cǎn rán wèn yuē cǐ shì hé suǒ qīng děng jù huì yú cǐ
”上皇看见三关寨栅雄壮，惨然问曰：“此是何所，卿等聚会于此？
sòng jiāng zòu yuē cǐ shì chén děng jiù rì jù yì liáng shān pō yě
”宋江奏曰：“此是臣等旧日聚义梁山泊也。
shàng huáng yòu yuē qīng děng yǐ sǐ dāng wǎng shòu shēng yú yáng shì hé gù xiāng jù yú cǐ
”上皇又曰：“卿等已死，当往受生于阳世，何故相聚于此？
sòng jiāng zòu dào tiān dì āi lián chén děng zhōng yì méng yù dì fú dié chì mìng fēng wèi liáng shān pō dōu tǔ dì
”宋江奏道：“天帝哀怜臣等忠义，蒙玉帝符牒敕命，封为梁山泊都土地。
yīn dào xiāng zhōng wèi shén zhòng jiāng yǐ huì yú cǐ
因到乡中为神，众将已会于此。
yǒu qū nán shēn tè lìng dài zōng qū wàn shèng zhī zhǔ qīn lín shuǐ pō kěn gào píng rì zhī zhōng qǔ
有屈难伸，特令戴宗屈万乘之主，亲临水泊，恳告平日之衷曲。
shàng huáng yuē qīng děng hé bù yì jiǔ zhòng shēn yuàn xiǎn gào guǎ rén
”上皇曰：“卿等何不诣九重深苑，显告寡人？
sòng jiāng zòu dào chén nǎi yōu yīn hún pò zěn de dào fèng quē lóng lóu
”宋江奏道：“臣乃幽阴魂魄，怎得到凤阙龙楼。
jīn zhě bì xià chū lí gōng jìn qū yāo zhì cǐ
今者陛下出离宫禁，屈邀至此。
shàng huáng yuē guǎ rén jiǔ zuò kě yǐ guān wán fǒu
”上皇曰：“寡人久坐，可以观玩否？
sòng jiāng děng zài bài xiè ēn
”宋江等再拜谢恩。
shàng huáng xià táng huí shǒu guān kàn táng shàng pái é dà shū zhōng yì táng sān zì
上皇下堂，回首观看堂上牌额，大书“忠义堂”三字。
shàng huáng diǎn tóu xià jiē
上皇点头下阶。
hū jiàn sòng jiāng bèi hòu zhuǎn guò lǐ kuí shǒu nuò shuāng fǔ lì shēng gāo jiào dào huáng dì huáng dì
忽见宋江背后转过李逵，手搦双斧，厉声高叫道：“皇帝，皇帝！
nǐ zěn dì tīng xìn sì gè zéi chén tiǎo bō qū huài le wǒ men xìng mìng
你怎地听信四个贼臣挑拨，屈坏了我们性命？
jīn rì jì jiàn zhèng hǎo bào chóu
今日既见，正好报仇！
hēi xuàn fēng shuō ba lùn qǐ shuāng fǔ jìng bēn shàng huáng
”黑旋风说罢，论起双斧，径奔上皇。
tiān zǐ chī zhè yī jīng sā rán jué lái nǎi shì nán kē yī mèng
天子吃这一惊，撒然觉来，乃是南柯一梦。
hún shēn lěng hàn shǎn kāi shuāng yǎn jiàn dēng zhú yíng huáng lǐ shī shī yóu rán wèi qǐn
浑身冷汗，闪开双眼，见灯烛荧煌，李师师犹然未寝。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
ǒu rù qīng lóu fǎng ài qīng mèng jīng shuǐ hǔ jiàn háo yīng
偶入青楼访爱卿，梦经水浒见豪英。
wú qióng yuān yì dāng jiē su shēn hòu hé rén bào bù píng
无穷冤抑当阶诉，身后何人报不平。
shàng huáng wèn yuē guǎ rén qià cái hé chǔ qù lái
上皇问曰：“寡人恰才何处去来？
lǐ shī shī zòu dào bì xià shì jiān fú zhěn ér wò
”李师师奏道：“陛下适间伏枕而卧。
shàng huáng què bǎ mèng zhōng shén yì zhī shì duì lǐ shī shī yī yī shuō zhī
”上皇却把梦中神异之事，对李师师一一说知。
lǐ shī shī yòu zòu yuē fán rén zhèng zhí zhě bì rán wèi shén yě
李师师又奏曰：“凡人正直者，必然为神也。
mò fēi sòng jiāng duān dì yǐ sǐ shì tā gù xiǎn shén líng tuō mèng yǔ bì xià
莫非宋江端的已死，是他故显神灵托梦与陛下？
shàng huáng yuē guǎ rén lái rì bì dāng jǔ wèn cǐ shì
”上皇曰：“寡人来日，必当举问此事。
ruò shì rú guǒ zhēn shí bì xū yǔ tā jiàn lì miào yǔ chì fēng liè hóu
若是如果真实，必须与他建立庙宇，敕封烈侯。
lǐ shī shī zòu yuē ruò shèng shàng rú cǐ jiā fēng xiǎn bì xià bù fù gōng chén zhī dé
”李师师奏曰：“若圣上如此加封，显陛下不负功臣之德。
shàng huáng dàng yè jiē tàn bù yǐ
”上皇当夜嗟叹不已。
cì rì zǎo cháo chuán shèng zhǐ huì qún chén yú piān diàn
次日早朝，传圣旨会群臣于偏殿。
dāng yǒu cài jīng tóng guàn gāo qiú yáng jiǎn cháo ba lǜ kǒng shèng shàng wèn sòng jiāng zhī shì yǐ chū gōng qù le
当有蔡京、童贯、高俅、杨戬朝罢，虑恐圣上问宋江之事，已出宫去了。
zhǐ yǒu sù tài wèi děng jìn shàng dà chén zài bǐ shì cè
只有宿太尉等近上大臣，在彼侍侧。
shàng huáng biàn wèn sù yuán jǐng yuē qīng zhī chǔ zhōu ān fǔ sòng jiāng xiāo xī fǒu
上皇便问宿元景曰：“卿知楚州安抚宋江消息否？
sù tài wèi zòu dào chén suī yī xiàng bù zhī sòng ān fǔ xiāo xī chén zuó yè dé yī yì mèng shèn shì qí guài
”宿太尉奏道：“臣虽一向不知宋安抚消息，臣昨夜得一异梦，甚是奇怪。
shàng huáng yuē qīng de yì mèng kě zòu yǔ guǎ rén zhī dào
”上皇曰：“卿得异梦，可奏与寡人知道。
sù tài wèi zòu yuē chén mèng jiàn sòng jiāng qīn dào sī zhái róng zhuāng guàn dài dǐng kuī guà jiǎ jiàn chén sù shuō bì xià yǐ yào jiǔ jiàn cì ér wáng
”宿太尉奏曰：“臣梦见宋江亲到私宅，戎装惯带，顶盔挂甲，见臣诉说陛下以药酒见赐而亡。
chu rén lián qí zhōng yì zàng yú běn zhōu nán mén wài liǎo r wā nèi jiàn lì cí táng sì shí xiǎng jì
楚人怜其忠义，葬于本州南门外蓼儿洼内，建立祠堂，四时享祭。
shàng huáng tīng ba yáo zhe tóu dào cǐ chéng yì shì
”上皇听罢，摇着头道：“此诚异事！
yǔ zhèn mèng yì bān
与朕梦一般。
yòu fēn fù sù yuán jǐng dào qīng kě shǐ xīn fù zhī rén wǎng chǔ zhōu tǐ chá cǐ shì yǒu wú jí lái huí bào
”又分付宿元景道：“卿可使心腹之人，往楚州体察此事有无，急来回报。
sù tài wèi shì rì lǐng le shèng zhǐ zì chū gōng jìn guī dào sī zhái biàn chà xīn fù zhī rén qián qù chǔ zhōu dǎ tīng sòng jiāng xiāo xī bù zài huà xià
”宿太尉是日领了圣旨，自出宫禁，归到私宅，便差心腹之人，前去楚州打听宋江消息，不在话下。
cì rì shàng huáng jià zuò wén dé diàn jiàn gāo qiú yáng jiǎn zài cè
次日，上皇驾坐文德殿，见高俅、杨戬在侧。
shèng zhǐ wèn dào rǔ děng shěng yuàn jìn rì zhī chǔ zhōu sòng jiāng xiāo xī fǒu
圣旨问道：“汝等省院近日知楚州宋江消息否？
èr rén bù gǎn qǐ zòu gè yán bù zhī
”二人不敢启奏，各言不知。
shàng huáng zhǎn zhuǎn xīn yí lóng tǐ bù lè
上皇展转心疑，龙体不乐。
qiě shuō sù tài wèi gān rén yǐ dào chǔ zhōu dǎ tàn huí lái bèi shuō sòng jiāng méng yù cì yǐn yào jiǔ ér sǐ
且说宿太尉干人，已到楚州打探回来，备说宋江蒙御赐饮药酒而死。
yǐ sàng zhī hòu chu rén gǎn qí zhōng yì jīn zàng yú chǔ zhōu liǎo r wā gāo yuán zhī shàng
已丧之后，楚人感其忠义，今葬于楚州蓼儿洼高原之上。
gèng yǒu wú yòng huā róng lǐ kuí sān rén yī chù mái zàng
更有吴用、花荣、李逵三人，一处埋葬。
bǎi xìng āi lián gài zào cí táng yú mù qián
百姓哀怜，盖造祠堂于墓前。
chūn qiū jì sài qián chéng fèng shì shì shù qí dǎo jí yǒu líng yàn
春秋祭赛，虔诚奉事，士庶祈祷，极有灵验。
sù tài wèi tīng le huāng máng yǐn lǐng gān rén rù nèi bèi jiāng cǐ shì miàn zòu tiān zǐ
宿太尉听了，慌忙引领干人入内，备将此事面奏天子。
shàng huáng jiàn shuō bù shèng shāng gǎn
上皇见说，不胜伤感。
cì rì zǎo cháo tiān zǐ dà nù dāng bǎi guān qián zé mà gāo qiú yáng jiǎn bài guó jiān chén huài guǎ rén tiān xià
次日早朝，天子大怒，当百官前，责骂高俅、杨戬：“败国奸臣，坏寡人天下！
èr rén fǔ fú zài dì kòu tóu xiè zuì
”二人俯伏在地，叩头谢罪。
cài jīng tóng guàn yì xiàng qián zòu dào rén zhī shēng sǐ jiē yóu zhù dìng
蔡京、童贯亦向前奏道：“人之生死，皆由注定。
shěng yuàn wèi yǒu lái wén bù gǎn wàng zòu qí shí bù zhī
省院未有来文，不敢妄奏，其实不知。
zuó yè chǔ zhōu cái yǒu shēn wén dào yuàn mù jīn chén děng zhèng yù qǐ zòu shèng shàng zhèng dài qǔ wèn cǐ shì
昨夜楚州才有申文到院，目今臣等正欲启奏圣上，正待取问此事。
shàng huáng zhōng bèi sì zéi qū wèi yǎn shì bù jiā qí zuì
”上皇终被四贼曲为掩饰，不加其罪。
dāng jí hē tuì gāo qiú yáng jiǎn biàn jiào zhuī yào yuán jī yù jiǔ shǐ chén
当即喝退高俅、杨戬，便教追要原赍御酒使臣。
bù qī tiān shǐ zì lí chǔ zhōu huí huán yǐ sǐ yú lù
不期天使自离楚州回还，已死于路。
sù tài wèi cì rì jiàn shàng huáng yú piān diàn jià zuò zài yǐ sòng jiāng zhōng yì wèi shén xiǎn líng shì shù zhī shì zòu wén tiān zǐ
宿太尉次日见上皇于偏殿驾坐，再以宋江忠义为神，显灵士庶之事，奏闻天子。
shàng huáng zhǔn xuān sòng jiāng qīn dì sòng qīng chéng xí sòng jiāng míng jué
上皇准宣宋江亲弟宋清，承袭宋江名爵。
bù qī sòng qīng yǐ gǎn fēng jí zài shēn bù néng wèi guān
不期宋清已感风疾在身，不能为官。
shàng biǎo cí xiè zhǐ yuàn yùn chéng wèi nóng
上表辞谢，只愿郓城为农。
shàng huáng lián qí xiào dào cì qián shí wàn guàn tián sān qiān mǔ yǐ shàn qí jiā
上皇怜其孝道，赐钱十万贯，田三千亩，以赡其家。
dài yǒu zǐ sì cháo tíng lù yòng
待有子嗣，朝廷录用。
hòu lái sòng qīng shēng yī zi sòng ān píng yīng guò kē jǔ guān zhì mì shū xué shì
后来宋清生一子宋安平，应过科举，官至秘书学士。
zhè shì hòu huà
这是后话。
zài shuō shàng huáng jù sù tài wèi suǒ zòu qīn shū shèng zhǐ chì fēng sòng jiāng wèi zhōng liè yì jì líng yìng hóu réng chì cì qián yú liáng shān pō qǐ gài miào yǔ dà jiàn cí táng zhuāng sù sòng jiāng děng mò yú wáng shì zhū duō jiàng zuǒ shén xiàng
再说上皇具宿太尉所奏，亲书圣旨，敕封宋江为忠烈义济灵应侯，仍敕赐钱，于梁山泊起盖庙宇，大建祠堂，妆塑宋江等殁于王事诸多将佐神像。
chì cì diàn yǔ pái é yù bǐ qīn shū jìng zhōng zhī miào
敕赐殿宇牌额，御笔亲书“靖忠之庙”。
jì zhōu fèng chì yú liáng shān pō qǐ zào miào yǔ
济州奉敕，于梁山泊起造庙宇。
dàn jiàn
但见：
jīn dīng zhū hù yù zhù yín mén huà dòng diāo liáng zhū yán bì wǎ
金钉朱户，玉柱银门，画栋雕梁，朱檐碧瓦。
lǜ lán gàn dī yīng xuān chuāng xiù lián mù gāo xuán bǎo kǎn
绿栏干低应轩窗，绣帘幕高悬宝槛。
wǔ jiān dà diàn zhōng xuán chì é jīn shū
五间大殿，中悬敕额金书；
liǎng wǔ cháng láng cǎi huà chū cháo rù xiàng
两庑长廊，采画出朝入相。
lǜ huái yǐng lǐ líng xīng mén gāo jiē qīng yún
绿槐影里，灵星门高接青云；
cuì liǔ yīn zhōng jìng zhōng miào zhí qīn xiāo hàn
翠柳阴中，靖忠庙直侵霄汉。
huáng jīn diàn shàng sù sòng gōng míng děng sān shí liù yuán tiān gāng zhèng jiāng
黄金殿上，塑宋公明等三十六员天罡正将；
liǎng láng zhī nèi liè zhū wǔ wéi tóu qī shí èr zuò dì shà jiāng jūn
两廊之内，列朱武为头七十二座地煞将军。
mén qián shì cóng zhēng níng bù xià shén bīng yǒng měng
门前侍从狰狞，部下神兵勇猛。
zhǐ lú qiǎo jiàng qì lóu tái sì jì fén shāo chǔ bó
纸炉巧匠砌楼台，四季焚烧楮帛；
wéi gān gāo shù guà zhǎng fān èr shè xiāng rén jì sài
桅竿高竖挂长幡，二社乡人祭赛。
shù mín gōng jìng zhèng shén qí sì diǎn zhāo cān zhōng liè dì
庶民恭敬正神祇，祀典朝参忠烈帝。
wàn nián xiāng huǒ xiǎng wú qióng qiān zǎi gōng xūn biāo shǐ jì
万年香火享无穷，千载功勋标史记。
yòu yǒu jué jù yī shǒu shī yuē
又有绝句一首，诗曰：
tiān gāng jǐn yǐ guī tiān jiè dì shà hái yīng rù dì zhōng
天罡尽已归天界，地煞还应入地中。
qiān gǔ wèi shén jiē miào shí wàn nián qīng shǐ bō yīng xióng
千古为神皆庙食，万年青史播英雄。
hòu lái sòng gōng míng lěi lěi xiǎn líng bǎi xìng sì shí xiǎng jì bù jué
后来宋公明累累显灵，百姓四时享祭不绝。
liáng shān pō nèi qí fēng de fēng dǎo yǔ de yǔ
梁山泊内，祈风得风，祷雨得雨。
yòu zài chǔ zhōu liǎo r wā yì xiǎn líng yàn
又在楚州蓼儿洼，亦显灵验。
bǐ chǔ rén mín chóng jiàn dà diàn tiān shè liǎng láng zòu qǐng cì é
彼处人民，重建大殿，添设两廊，奏请赐额。
zhuāng sù shén xiàng sān shí liù yuán yú zhèng diàn liǎng láng réng sù qī shí èr jiāng shì cóng rén zhòng
妆塑神像三十六员于正殿，两廊仍塑七十二将，侍从人众。
chu rén xíng cǐ chéng xīn yuǎn jìn qí dǎo wú yǒu bù yīng
楚人行此诚心，远近祈祷，无有不应。
hù guó bǎo mín shòu wàn wàn nián xiāng huǒ
护国保民，受万万年香火。
nián nián xiǎng jì suì suì cháo cān
年年享祭，岁岁朝参。
wàn mín dǐng lǐ bǎo ān níng shì shù gōng qí ér cì fú
万民顶礼保安宁，士庶恭祈而赐福。
zhì jīn gǔ jì shàng cún
至今古迹尚存。
tài shǐ yǒu táng lǜ èr shǒu āi wǎn shī yuē
太史有唐律二首哀挽，诗曰：
mò bǎ xíng cáng yuàn lǎo tiān hán péng dāng rì yì kān lián
莫把行藏怨老天，韩彭当日亦堪怜。
yī xīn zhēng xī cuī fēng rì bǎi zhàn qín liáo pò dí nián
一心征腊摧锋日，百战擒辽破敌年。
shā yào gāng xīng jīn yǐ yǐ chán chén zéi xiāng shàng yī rán
煞曜罡星今已矣，谗臣贼相尚依然。
zǎo zhī zhèn dú mái huáng rǎng xué qǔ chī yí fàn diào chuán
早知鸩毒埋黄壤，学取鸱夷泛钓船。
shēng dāng miào shí sǐ fēng hóu nán zǐ píng shēng zhì yǐ chou
生当庙食死封侯，男子平生志已酬。
tiě mǎ yè sī shān yuè àn xuán yuán qiū xiào mù yún chóu
铁马夜嘶山月暗，玄猿秋啸暮云稠。
bù xū chū chù qiú zhēn jī què xǐ zhōng liáng zuò huà tóu
不须出处求真迹，却喜忠良作话头。
qiān gǔ liǎo wā mái yù de luò huā tí niǎo zǒng guān chóu
千古蓼洼埋玉地，落花啼鸟总关愁。