xún yáng lóu sòng jiāng yín fǎn shī liáng shān pō dài zōng chuán jiǎ xìn
浔阳楼宋江吟反诗梁山泊戴宗传假信
shī yuē
诗曰：
xián lái chéng xìng rù jiāng lóu miǎo miǎo yān bō jiē sù qiū
闲来乘兴入江楼，渺渺烟波接素秋。
hū jiǔ mán jiāo qiān gǔ hèn yín shī yù xiè bǎi zhòng chóu
呼酒谩浇千古恨，吟诗欲泻百重愁。
yàn shū bù suí yīng xióng zhì shī jiǎo fān chéng bì àn qiú
赝书不遂英雄志，失脚翻成狴犴囚。
sāo dòng liáng shān zhū yì shì yī qí yún yōng nào jiāng zhōu
搔动梁山诸义士，一齐云拥闹江州。
huà shuō dāng xià lǐ kuí bǎ zhǐ tou nà dào le nà nǚ niáng
话说当下李逵把指头纳倒了那女娘。
jiǔ diàn zhǔ rén lán zhù shuō dào sì wèi guān rén rú hé shì hǎo
酒店主人拦住说道：“四位官人，如何是好？
zhǔ rén xīn huāng biàn jiào jiǔ bǎo guò mài dōu xiàng qián lái jiù tā
”主人心慌，便叫酒保、过卖都向前来救他。
jiù dì xià bǎ shuǐ pēn xùn kàn kàn sū xǐng
就地下把水喷噀，看看苏醒。
fú jiāng qǐ lái kàn shí é jiǎo shàng mǒ tuō le yī piàn yóu pí yīn cǐ nà nǚ zǐ yūn hūn dào le
扶将起来看时，额角上抹脱了一片油皮，因此那女子晕昏倒了。
jiù de xǐng lái qiān hǎo wàn hǎo
救得醒来，千好万好。
tā de diē niáng tīng de shuō shì hēi xuàn fēng xiān zì jīng de dāi le bàn shǎng nà lǐ gǎn shuō yī yán
他的爹娘听得说是黑旋风，先自惊得呆了半晌，那里敢说一言。
kàn nà nǚ zǐ yǐ zì shuō de huà le niáng mǔ qǔ gè shǒu pà zì yǔ tā bāo le tóu shōu shí le chāi huán
看那女子已自说得话了，娘母取个手帕自与他包了头，收拾了钗环。
sòng jiāng jiàn tā yǒu bù yuàn jīng guān de yì sī biàn huàn nà lǎo fù rén wèn dào nǐ xìng shèn me
宋江见他有不愿经官的意思，便唤那老妇人问道：“你姓甚么？
nà lǐ rén jiā
那里人家？
rú jīn dài yào zěn dì
如今待要怎地？
nà fù rén dào bù mán guān rén shuō lǎo shēn fū qī liǎng kǒu er xìng sòng yuán shì jīng shī rén
”那妇人道：“不瞒官人说，老身夫妻两口儿，姓宋，原是京师人。
zhǐ yǒu zhè gè nǚ ér xiǎo zì yù lián
只有这个女儿，小字玉莲。
yīn wèi jiā jiǒng tā diē zì jiào de tā jǐ qǔ ér hú luàn jiào tā lái zhè pí pá tíng shàng mài chàng yǎng kǒu
因为家窘，他爹自教得他几曲儿，胡乱叫他来这琵琶亭上卖唱养口。
wèi tā xìng jí bù kàn tou shì bù guǎn guān rén shuō huà zhǐ gù biàn chàng
为他性急，不看头势，不管官人说话，只顾便唱。
jīn rì zhè gē ge shī shǒu shāng le nǚ ér xiē gè zhōng bù chéng jīng guān dòng cí lián lěi guān rén
今日这哥哥失手伤了女儿些个，终不成经官动词，连累官人。
sòng jiāng jiàn tā shuō de běn fèn yòu qiě tóng xìng sòng jiāng biàn dào nǐ zhe shèn rén gēn wǒ dào yíng lǐ wǒ yǔ nǐ èr shí liǎng yín zi jiāng xī nǚ ér rì hòu jià gè liáng rén miǎn zài zhè lǐ mài chàng
”宋江见他说得本分，又且同姓，宋江便道：“你着甚人跟我到营里，我与你二十两银子，将息女儿，日后嫁个良人，免在这里卖唱。
nà fū qī liǎng kǒu er biàn bài xiè dào zěn gǎn zhǐ wàng xǔ duō
”那夫妻两口儿便拜谢道：“怎敢指望许多！
dàn de sān wǔ liǎng yě shí fēn zú yǐ
但得三五两也十分足矣。
sòng jiāng dào wǒ shuō yī jù shì yī jù bìng bù huì shuō huǎng
”宋江道：“我说一句是一句，并不会说谎。
nǐ biàn jiào nǐ lǎo r zì gēn wǒ qù tǎo yǔ tā
你便叫你老儿自跟我去讨与他。
nà fū qī èr rén bài xiè dào shēn gǎn guān rén jiù jì
”那夫妻二人拜谢道：“深感官人救济。
dài zōng mán yuàn lǐ kuí dào nǐ zhè sī yào biàn yú rén hé kǒu yòu jiào gē ge huài le xǔ duō yín zi
戴宗埋怨李逵道：“你这厮要便与人合口，又教哥哥坏了许多银子。
lǐ kuí dào zhǐ zhǐ tou lüè cā dé yī cā tā zì dào le
”李逵道：“只指头略擦得一擦，他自倒了。
bù céng jiàn zhè bān niǎo nǚ zǐ nèn dì jiāo nèn
不曾见这般鸟女子，恁地娇嫩！
nǐ biàn zài wǒ liǎn shàng dǎ yī bǎi quán yě bù fáng
你便在我脸上打一百拳也不妨！
sòng jiāng děng zhòng rén dōu xiào qǐ lái
”宋江等众人都笑起来。
zhāng shùn biàn jiào jiǔ bǎo qù shuō zhè xí jiǔ qián wǒ zì hái tā
张顺便叫酒保去说：“这席酒钱，我自还他。
jiǔ bǎo tīng dé dào bù fáng bù fáng
”酒保听得道：“不妨，不妨！
zhǐ gù qù
只顾去。
sòng jiāng nà lǐ kěn biàn dào xiōng dì wǒ quàn èr wèi lái chī jiǔ dào yào nǐ huán qián yú lǐ bù dàng
”宋江那里肯，便道：“兄弟，我劝二位来吃酒，倒要你还钱，于礼不当。
zhāng shùn kǔ sǐ yào hái shuō dào nán de gē ge huì miàn
”张顺苦死要还，说道：“难得哥哥会面。
rén xiōng zài shān dōng shí xiǎo dì gē ér liǎng gè yě wū zì yào lái tóu bèn gē ge
仁兄在山东时，小弟哥儿两个也兀自要来投奔哥哥。
jīn rì tiān xìng de shi zūn yán quán biǎo báo yì fēi zú wèi lǐ
今日天幸得识尊颜，权表薄意，非足为礼。
dài zōng dào gōng míng xiōng zhǎng jì rán shì zhāng èr gē xiāng jìng zhī xīn rén xiōng qǔ yǔn
”戴宗道：“公明兄长，既然是张二哥相敬之心，仁兄曲允。
sòng jiāng dào zhè děng què bù hǎo kàn
”宋江道：“这等却不好看。
jì rán xiōng dì hái le gǎi rì què lìng zhì bēi fù lǐ
既然兄弟还了，改日却另置杯复礼。
zhāng shùn dà xǐ jiù jiāng le liǎng wěi lǐ yú hé dài zōng lǐ kuí dài le zhè gè sòng lǎo ér dōu sòng sòng jiāng lí le pí pá tíng lái dào yíng lǐ
”张顺大喜，就将了两尾鲤鱼，和戴宗、李逵，带了这个宋老儿，都送宋江离了琵琶亭，来到营里。
wǔ gè rén dōu jìn chāo shì fáng lǐ zuò xia
五个人都进抄事房里坐下。
sòng jiāng xiān qǔ liǎng dìng xiǎo yín èr shí liǎng yǔ le sòng lǎo ér
宋江先取两锭小银二十两，与了宋老儿。
nà lǎo ér bài xiè le qù bù zài huà xià
那老儿拜谢了去，不在话下。
tiān sè yǐ wǎn zhāng shùn sòng le yú sòng jiāng qǔ chū zhāng héng shū fù yǔ zhāng shùn xiāng bié qù le
天色已晚，张顺送了鱼，宋江取出张横书付与张顺，相别去了。
dài zōng lǐ kuí yě zì zuò bié gǎn rù chéng qù le
戴宗、李逵也自作别赶入城去了。
zhǐ shuō sòng jiāng bǎ yī wěi yú sòng yǔ guǎn yíng liú yī wěi zì chī
只说宋江把一尾鱼送与管营，留一尾自吃。
sòng jiāng yīn jiàn yú xiān tān ài shuǎng kǒu duō chī le xiē zhì yè sì gēng dù lǐ jiǎo cháng guā dù jià téng tiān míng shí yī lián xiè le èr shí lái zāo hūn yūn dào le shuì zài fáng zhōng
宋江因见鱼鲜，贪爱爽口，多吃了些，至夜四更，肚里绞肠刮肚价疼，天明时，一连泻了二十来遭，昏晕倒了，睡在房中。
sòng jiāng wéi rén zuì hǎo yíng lǐ zhòng rén dōu lái zhǔ zhōu shāo tāng kàn qù fú shì tā
宋江为人最好，营里众人都来煮粥烧汤，看觑伏侍他。
cì rì zhāng shùn yīn jiàn sòng jiāng ài yú chī yòu jiāng de hǎo jīn sè dà lǐ yú liǎng wěi sòng lái jiù xiè sòng jiāng jì shū zhī yì
次日，张顺因见宋江爱鱼吃，又将得好金色大鲤鱼两尾送来，就谢宋江寄书之义。
què jiàn sòng jiāng pò fù xiè dào zài chuáng zhòng qiú tú dōu zài fáng lǐ kàn shì
却见宋江破腹泻倒在床，众囚徒都在房里看视。
zhāng shùn jiàn le yào qǐng yī rén tiáo zhì
张顺见了，要请医人调治。
sòng jiāng dào zì tān kǒu fù chī le xiē xiān yú kǔ wú shén shēn shāng zhǐ huài le dù fù
宋江道：“自贪口腹，吃了些鲜鱼，苦无甚深伤，只坏了肚腹。
nǐ zhǐ yǔ wǒ shú yī tiē zhǐ xiè liù hé tāng lái chī biàn hǎo le
你只与我赎一贴止泻六和汤来吃，便好了。
jiào zhāng shùn bǎ zhè liǎng wěi yú yī wěi sòng yǔ wáng guǎn yíng yī wěi sòng yǔ zhào chāi bō
”叫张顺把这两尾鱼，一尾送与王管营，一尾送与赵差拨。
zhāng shùn sòng le yú jiù shú le yī tiē liù hé tāng yào lái yǔ sòng jiāng le zì huí qù
张顺送了鱼，就赎了一贴六和汤药来，与宋江了，自回去。
bù zài huà xià
不在话下。
yíng nèi zì yǒu zhòng rén jiān yào fú shì
营内自有众人煎药伏侍。
cì rì què jiàn dài zōng lǐ kuí bèi le jiǔ ròu jìng lái chāo shì fáng kàn wàng sòng jiāng
次日，却见戴宗、李逵备了酒肉，径来抄事房看望宋江。
zhī jiàn sòng jiāng bào bìng cái kě chī bù dé jiǔ ròu liǎng gè zì zài fáng miàn qián chī le
只见宋江暴病才可，吃不得酒肉，两个自在房面前吃了。
zhí zhì rì wǎn xiāng bié qù le
直至日晚，相别去了。
yì bù zài huà xià
亦不在话下。
zhǐ shuō sòng jiāng zì zài yíng zhōng jiàng xi le wǔ qī rì jué de shēn tǐ méi shì bìng zhèng yǐ quán sī liang yào rù chéng zhōng qù xún dài zōng
只说宋江自在营中将息了五七日，觉得身体没事，病症已痊，思量要入城中去寻戴宗。
yòu guò le yī rì bú jiàn tā yí gè lái
又过了一日，不见他一个来。
cì rì zǎo fàn ba chén pái qián hòu chuāi le xiē yín zi suǒ shàng fáng mén lí le yíng lǐ xìn bù chū jiē lái jìng zǒu rù chéng qù zhōu yá qián zuǒ biān xún wèn dài yuàn cháng jiā
次日早饭罢，辰牌前后，揣了些银子，锁上房门，离了营里，信步出街来，径走入城，去州衙前左边，寻问戴院长家。
yǒu rén shuō dào tā yòu wú lǎo xiǎo zhǐ zhǐ běn shēn zhī zài chéng huáng miào jiàn bì guān yīn ān lǐ xiē
有人说道：“他又无老小，只止本身，只在城隍庙间壁观音庵里歇。
sòng jiāng tīng le xún fǎng zhí dào nà lǐ yǐ zì suǒ le mén chū qù le
”宋江听了，寻访直到那里，已自锁了门出去了。
què yòu lái xún wèn hēi xuàn fēng lǐ kuí shí duō rén shuō dào tā shì gè méi tóu shén yòu wú zhù chù zhī zài láo lǐ ān shēn
却又来寻问黑旋风李逵时，多人说道：“他是个没头神，又无住处，只在牢里安身。
mò dì lǐ de xún jiǎn dōng biān xiē liǎng rì xī biān wāi jǐ shí zhèng bù zhī tā nà lǐ shì zhù chù
没地里的巡检，东边歇两日，西边歪几时，正不知他那里是住处。
sòng jiāng yòu xún wèn mài yú yá zi zhāng shùn shí yì yǒu rén shuō dào tā zì zài chéng wài cūn lǐ zhù
”宋江又寻问卖鱼牙子张顺时，亦有人说道：“他自在城外村里住。
biàn shì mài yú shí yě zhī zài chéng wài jiāng biān
便是卖鱼时，也只在城外江边。
zhī chú fēi tǎo shē qián rù chéng lái
只除非讨赊钱入城来。
sòng jiāng tīng ba yòu xún chū chéng lái zhí yào wèn dào nà lǐ
”宋江听罢，又寻出城来，直要问到那里。
dú zì yí gè mèn mèn bù yǐ xìn bù zài chū chéng wài lái
独自一个闷闷不已，信步再出城外来。
kàn jiàn nà yī pài jiāng jǐng fēi cháng guān zhī bù zú
看见那一派江景非常，观之不足。
zhèng xíng dào yī zuò jiǔ lóu qián guò yǎng miàn kàn shí páng biān shù zhe yī gēn wàng gān xuán guà zhe yí gè qīng bù jiǔ pèi zi shàng xiě dào xún yáng jiāng zhèng kù diāo yán wài yī miàn pái é shàng yǒu sū dōng pō dà shū xún yáng lóu sān zì
正行到一座酒楼前过，仰面看时，旁边竖着一根望竿，悬挂着一个青布酒旆子，上写道“浔阳江正库”，雕檐外一面牌额，上有苏东坡大书“浔阳楼”三字。
sòng jiāng kàn le biàn dào wǒ zài yùn chéng xiàn shí zhǐ tīng de shuō jiāng zhōu hǎo zuò xún yáng lóu yuán lái què zài zhè lǐ
宋江看了，便道：“我在郓城县时，只听得说江州好座浔阳楼，原来却在这里。
wǒ suī dú zì yí gè zài cǐ bù kě cuò guò hé bù qiě shàng lóu zì jǐ kàn wán yī zāo
我虽独自一个在此，不可错过，何不且上楼自己看玩一遭。
sòng jiāng lái dào lóu qián kàn shí zhī jiàn mén biān zhū hóng huá biǎo zhù shàng liǎng miàn bái fěn pái gè yǒu wǔ gè dà zì xiě dào shì jiān wú bǐ jiǔ tiān xià yǒu míng lóu
”宋江来到楼前看时，只见门边朱红华表柱上，两面白粉牌，各有五个大字，写道：“世间无比酒，天下有名楼。
sòng jiāng biàn shàng lóu lái qù kào jiāng zhàn yī zuò gé zǐ lǐ zuò le píng lán jǔ mù kàn shí duān dì hǎo zuò jiǔ lóu
”宋江便上楼来，去靠江占一座阁子里坐了，凭阑举目看时，端的好座酒楼。
dàn jiàn
但见：
diāo yán yìng rì huà dòng fēi yún
雕檐映日，画栋飞云。
bì lán gàn dī jiē xuān chuāng cuì lián mù gāo xuán hù yǒu
碧阑干低接轩窗，翠帘幕高悬户牖。
chuī shēng pǐn dí jìn dōu shì gōng zǐ wáng sūn
吹笙品笛，尽都是公子王孙；
zhí zhǎn qíng hú bǎi liè zhe gē jī wǔ nǚ
执盏擎壶，摆列着歌姬舞女。
xiāo mó zuì yǎn yǐ qīng tiān wàn dié yún shān
消磨醉眼，倚青天万叠云山；
gōu rě yín hún fān ruì xuě yī jiāng yān shuǐ
勾惹吟魂，翻瑞雪一江烟水。
bái píng dù kǒu shí wén yú fǔ míng láng
白苹渡口，时闻渔父鸣榔；
hóng liǎo tān tóu měi jiàn diào wēng jī jí
红蓼滩头，每见钓翁击楫。
lóu pàn lǜ huái tí yě niǎo mén qián cuì liǔ xì huā
楼畔绿槐啼野鸟，门前翠柳系花。
sòng jiāng kàn ba xún yáng lóu hè cǎi bù yǐ píng lán zuò xia
宋江看罢浔阳楼，喝采不已，凭阑坐下。
jiǔ bǎo shàng lóu lái chàng le gè rě xià le lián zi qǐng wèn dào guān rén hái shì yào dài kè zhǐ shì zì xiāo qiǎn
酒保上楼来，唱了个喏，下了帘子，请问道：“官人还是要待客，只是自消遣？
sòng jiāng dào yào dài liǎng wèi kè rén wèi jiàn lái
”宋江道：“要待两位客人，未见来。
nǐ qiě xiān qǔ yī zūn hǎo jiǔ guǒ pǐn ròu shí zhǐ gù mài lái
你且先取一樽好酒，果品肉食，只顾卖来。
yú biàn bú yào
鱼便不要。
jiǔ bǎo tīng le biàn xià lóu qù
”酒保听了，便下楼去。
shǎo shí yī tuō pán bǎ shàng lóu lái
少时，一托盘把上楼来。
yī zūn lán qiáo fēng yuè měi jiǔ bǎi xià cài shū shí xīn guǒ pǐn àn jiǔ liè jǐ bān féi yáng nèn jī niàng é jīng ròu jǐn shǐ zhū hóng pán dié
一樽蓝桥风月美酒，摆下菜蔬时新果品按酒，列几般肥羊、嫩鸡、酿鹅、精肉，尽使朱红盘碟。
sòng jiāng kàn le xīn zhōng àn xǐ zì kuā dào zhè bān zhěng qí yáo zhuàn jǐ chǔ qì mǐn duān dì shì hǎo gè jiāng zhōu
宋江看了，心中暗喜，自夸道：“这般整齐肴馔，济楚器皿，端的是好个江州。
wǒ suī shì fàn zuì yuǎn liú dào cǐ què yě kàn le xiē zhēn shān zhēn shuǐ
我虽是犯罪远流到此，却也看了些真山真水。
wǒ nà lǐ suī yǒu jǐ zuò míng shān gǔ jì què wú cǐ děng jǐng zhì
我那里虽有几座名山古迹，却无此等景致。
dú zì yí gè yī bēi liǎng zhǎn yǐ lán chàng yǐn bù jué chén zuì
”独自一个，一杯两盏，倚阑畅饮，不觉沉醉。
měng rán mò shàng xīn lái sī xiǎng dào wǒ shēng zài shān dōng zhǎng zài yùn chéng xué lì chū shēn jié shí le duō shǎo jiāng hú shàng rén suī liú dé yī gè xū míng mù jīn sān xún zhī shàng míng yòu bù chéng gōng yòu bù jiù dào bèi wén le shuāng jiá pèi lái zài zhè lǐ
猛然蓦上心来，思想道：“我生在山东，长在郓城，学吏出身，结识了多少江湖上人，虽留得一个虚名，目今三旬之上，名又不成，功又不就，倒被文了双颊，配来在这里。
wǒ jiā xiāng zhōng lǎo fù hé xiōng dì rú hé de xiāng jiàn
我家乡中老父和兄弟，如何得相见！
bù jué jiǔ yǒng shàng lái shān rán lèi xià
”不觉酒涌上来，潸然泪下。
lín fēng chù mù gǎn hèn shāng huái
临风触目，感恨伤怀。
hū rán zuò le yī shǒu xī jiāng yuè cí diào biàn huàn jiǔ bǎo suǒ jiè bǐ yàn
忽然做了一首《西江月》词调，便唤酒保，索借笔砚。
qǐ shēn guān wán jiàn bái fěn bì shàng duō yǒu xiān rén tí yǒng
起身观玩，见白粉壁上，多有先人题咏。
sòng jiāng xún sī dào hé bù jiù shū yú cǐ
宋江寻思道：“何不就书于此？
tǎng ruò tā rì shēn róng zài lái jīng guò zhòng dǔ yī fān yǐ jì suì yuè xiǎng jīn rì zhī kǔ
倘若他日身荣，再来经过，重睹一番，以记岁月，想今日之苦。
chéng qí jiǔ xìng mó de mò nóng zhàn de bǐ bǎo qù nà bái fěn bì shàng huī háo biàn xiě dào
”乘其酒兴，磨得墨浓，蘸得笔饱，去那白粉壁上，挥毫便写道：
zì yòu céng gōng jīng shǐ cháng chéng yì yǒu quán móu
“自幼曾攻经史，长成亦有权谋。
qià rú měng hǔ wò huāng qiū qián fú zhǎo yá rěn shòu
恰如猛虎卧荒丘，潜伏爪牙忍受。
bù xìng cì wén shuāng jiá nà kān pèi zài jiāng zhōu
不幸刺文双颊，那堪配在江州。
tā nián ruò de bào yuān chóu xuè rǎn xún yáng jiāng kǒu
他年若得报冤仇，血染浔阳江口。
sòng jiāng xiě ba zì kàn le dà xǐ dà xiào
宋江写罢，自看了，大喜大笑。
yī miàn yòu yǐn le shù bēi jiǔ bù jué huān xǐ zì kuáng dàng qǐ lái shǒu wǔ zú dǎo yòu ná qǐ bǐ lái qù nà xī jiāng yuè hòu zài xiě xià sì jù shī dào shì
一面又饮了数杯酒，不觉欢喜，自狂荡起来，手舞足蹈，又拿起笔来，去那《西江月》后，再写下四句诗，道是：
xīn zài shān dōng shēn zài wú piāo péng jiāng hǎi màn jiē xū
“心在山东身在吴，飘蓬江海谩嗟吁。
tā shí ruò suì líng yún zhì gǎn xiào huáng cháo bù zhàng fū
他时若遂凌云志，敢笑黄巢不丈夫。
sòng jiāng xiě ba shī yòu qù hòu miàn dà shū wǔ zì dào yùn chéng sòng jiāng zuò
宋江写罢诗，又去后面大书五字道：“郓城宋江作”。
xiě ba zhì bǐ zài zhuō shàng yòu zì gē le yī huí zài yǐn guò shù bēi jiǔ bù jué chén zuì lì bù shèng jiǔ
写罢，掷笔在桌上，又自歌了一回，再饮过数杯酒，不觉沉醉，力不胜酒。
biàn huàn jiǔ bǎo jì suàn le qǔ xiē yín zi suàn hái duō de dōu shǎng le jiǔ bǎo
便唤酒保计算了，取些银子算还，多的都赏了酒保。
fú xiù xià lóu lái liàng liàng qiàng qiàng qǔ lù huí yíng lǐ lái
拂袖下楼来，踉踉跄跄，取路回营里来。
kāi le fáng mén biàn dào zài chuáng shàng yī jiào zhí shuì dào wǔ gēng
开了房门，便倒在床上，一觉直睡到五更。
jiǔ xǐng shí quán rán bú jì dé zuó rì zài xún yáng jiāng lóu shàng tí shī yī jié
酒醒时，全然不记得昨日在浔阳江楼上题诗一节。
dāng rì hài jiǔ zì zài fáng lǐ shuì wò bù zài huà xià
当日害酒，自在房里睡卧，不在话下。
qiě shuō zhè jiāng zhōu duì àn yǒu gè qù chù huàn zuò wú wéi jūn què shì gè yě qù chù
且说这江州对岸有个去处，唤做无为军，却是个野去处。
chéng zhōng yǒu gè zài xián tōng pàn xìng huáng shuāng míng wén bǐng
城中有个在闲通判，姓黄，双名文炳。
zhè rén suī dú jīng shū què shì ē yú chǎn nìng zhī tú xīn dì biǎn zhǎi zhǐ yào jí xián dù néng
这人虽读经书，却是阿谀谄佞之徒，心地匾窄，只要嫉贤妒能。
shèng rú jǐ zhě hài zhī bù rú jǐ zhě nòng zhī
胜如己者害之，不如己者弄之。
zhuān zài xiāng lǐ hài rén
专在乡里害人。
wén zhī zhè cài jiǔ zhī fǔ shì dāng cháo cài tài shī ér zi měi měi lái jìn rùn tā shí cháng guò jiāng lái yè fǎng zhī fǔ zhǐ wàng tā yǐn jiàn chū zhí zài yù zuò guān
闻知这蔡九知府是当朝蔡太师儿子，每每来浸润他，时常过江来谒访知府，指望他引荐出职，再欲做官。
yě shì sòng jiāng mìng yùn hé dāng shòu kǔ zhuàng le zhè gè duì tóu
也是宋江命运合当受苦，撞了这个对头。
dāng rì zhè huáng wén bǐng zài sī jiā xián zuò wú kě xiāo qiǎn dài le liǎng gè pú rén mǎi le xiē shí xīn lǐ wù zì jiā yī zhī kuài chuán dù guò jiāng lái jìng qù fǔ lǐ tàn wàng cài jiǔ zhī fǔ
当日这黄文炳在私家闲坐，无可消遣，带了两个仆人，买了些时新礼物，自家一只快船渡过江来，径去府里探望蔡九知府。
qià hèn zhuàng zhe fǔ lǐ gōng yàn bù gǎn jìn qù
恰恨撞着府里公宴，不敢进去。
què zài huí chuán biān lái guī qù bù qī nà zhǐ chuán pú rén yǐ lǎn zài xún yáng lóu xià
却再回船边来归去，不期那只船仆人已缆在浔阳楼下。
huáng wén bǐng yīn jiàn tiān qì xuān rè qiě qù lóu shàng xián wán yī huí xìn bù rù jiǔ kù lǐ lái kàn le yī zāo
黄文炳因见天气暄热，且去楼上闲玩一回，信步入酒库里来，看了一遭。
zhuǎn dào jiǔ lóu shàng píng lán xiāo qiǎn guān jiàn bì shàng tí yǒng shén duō shuō dào qián rén shī cí yě yǒu zuò de hǎo de yì yǒu wāi tán luàn dào de
转到酒楼上，凭栏消遣，观见壁上题咏甚多，说道：“前人诗词，也有作得好的，亦有歪谈乱道的。
huáng wén bǐng kàn le lěng xiào
”黄文炳看了冷笑。
zhèng kàn dào sòng jiāng tí xī jiāng yuè cí bìng suǒ yín sì jù shī dà jīng dào zhè gè bú shì fǎn shī
正看到宋江题《西江月》词并所吟四句诗，大惊道：“这个不是反诗！
shuí xiě zài cǐ
谁写在此？
hòu miàn què shū dào yùn chéng sòng jiāng zuò wǔ gè dà zì
”后面却书道“郓城宋江作”五个大字。
huáng wén bǐng zài dú dào zì yòu céng gōng jīng shǐ cháng chéng yì yǒu quán móu
黄文炳再读道：“自幼曾攻经史，长成亦有权谋。
lěng xiào dào zhè rén zì fù bù qiǎn
”冷笑道：“这人自负不浅。
yòu dú dào qià rú měng hǔ wò huāng qiū qián fú zhǎo yá rěn shòu
”又读道：“恰如猛虎卧荒丘，潜伏爪牙忍受。
huáng wén bǐng dào nà sī yě shì gè bù yī běn fèn de rén
”黄文炳道：“那厮也是个不依本分的人。
yòu dú bù xìng cì wén shuāng jiá nà kān pèi zài jiāng zhōu
”又读：“不幸刺文双颊，那堪配在江州。
huáng wén bǐng dào yě bú shì gè gāo shàng qí zhì de rén kàn lái zhǐ shì gè pèi jūn
”黄文炳道：“也不是个高尚其志的人，看来只是个配军。
yòu dú dào tā nián ruò de bào yuān chóu xuè rǎn xún yáng jiāng kǒu
”又读道：“他年若得报冤仇，血染浔阳江口。
huáng wén bǐng dào zhè sī bào chóu wū shuí
”黄文炳道：“这厮报仇兀谁？
què yào zài cǐ jiān bào chóu
却要在此间报仇！
liàng nǐ shì gè pèi jūn zuò de shén yòng
量你是个配军，做得甚用！
yòu dú shī dào xīn zài shān dōng shēn zài wú piāo péng jiāng hǎi màn jiē xū
”又读诗道：“心在山东身在吴，飘蓬江海谩嗟吁。
huáng wén bǐng dào zhè liǎng jù wū zì kě shù
”黄文炳道：“这两句兀自可恕。
yòu dú dào tā shí ruò suì líng yún zhì gǎn xiào huáng cháo bù zhàng fū
”又读道：“他时若遂凌云志，敢笑黄巢不丈夫。
huáng wén bǐng yáo zhe tóu dào zhè sī wú lǐ
”黄文炳摇着头道：“这厮无礼！
tā què yào sài guò huáng cháo bù móu fǎn dài zěn dì
他却要赛过黄巢，不谋反待怎地！
zài kàn le yùn chéng sòng jiāng zuò huáng wén bǐng dào wǒ yě duō zēng wén zhè gè míng zì
”再看了“郓城宋江作”，黄文炳道：“我也多曾闻这个名字。
nà rén duō guǎn shì gè xiǎo lì
那人多管是个小吏。
biàn jiào jiǔ bǎo lái wèn dào zuò zhè liǎng piān shī cí duān dì shì hé rén tí xià zài cǐ
”便叫酒保来问道：“作这两篇诗词，端的是何人题下在此？
jiǔ bǎo dào yè lái yī gè rén dú zì chī le yī píng jiǔ zuì hòu shū kuáng xiě zài zhè lǐ
”酒保道：“夜来一个人，独自吃了一瓶酒，醉后疏狂，写在这里。
huáng wén bǐng dào yuē mò shèn me yàng rén
”黄文炳道：“约莫甚么样人？
jiǔ bǎo dào miàn jiá shàng yǒu liǎng xíng jīn yìn duō guǎn shì láo chéng yíng nèi rén
”酒保道：“面颊上有两行金印，多管是牢城营内人。
shēng de hēi ǎi féi pàng
生得黑矮肥胖。
huáng wén bǐng dào shì le
”黄文炳道：“是了。
jiù jiè bǐ yàn qǔ fú zhǐ lái chāo le cáng zài shēn biān fēn fù jiǔ bǎo xiū yào guā qù le
”就借笔砚，取幅纸来抄了，藏在身边，分付酒保休要刮去了。
huáng wén bǐng xià lóu zì qù chuán zhōng xiē le yī yè
黄文炳下楼，自去船中歇了一夜。
cì rì fàn hòu pú rén tiāo le hé zhàng yī jìng yòu dào fǔ qián
次日饭后，仆人挑了盒仗，一径又到府前。
zhèng zhí zhī fǔ tuì táng zài yá nèi shǐ rén rù qù bào fù
正值知府退堂在衙内，使人入去报复。
duō yàng shí cài jiǔ zhī fǔ qiǎn rén chū lái yāo qǐng zài hòu táng
多样时，蔡九知府遣人出来，邀请在后堂。
cài jiǔ zhī fǔ què chū lái yǔ huáng wén bǐng xù ba hán wēn yǐ bì sòng le lǐ wù fēn bīn zuò xia
蔡九知府却出来与黄文炳叙罢寒温已毕，送了礼物，分宾坐下。
huáng wén bǐng bǐng shuō dào wén bǐng yè lái dù jiāng dào fǔ bài wàng
黄文炳禀说道：“文炳夜来渡江，到府拜望。
wén zhī gōng yàn bù gǎn shàn rù
闻知公宴，不敢擅入。
jīn rì chóng fù bài jiàn ēn xiāng
今日重复拜见恩相。
cài jiǔ zhī fǔ dào tōng pàn nǎi shì xīn fù zhī jiāo jìng rù lái tóng zuò hé fáng
”蔡九知府道：“通判乃是心腹之交，径入来同坐何妨。
xià guān yǒu shī yíng yà
下官有失迎迓。
zuǒ yòu zhí shì rén xiàn chá
”左右执事人献茶。
chá ba huáng wén bǐng dào xiàng gōng zài shàng bù gǎn bài wèn bù zhī jìn rì zūn fǔ tài shī ēn xiāng céng shǐ rén lái fǒu
茶罢，黄文炳道：“相公在上，不敢拜问，不知近日尊府太师恩相曾使人来否？
zhī fǔ dào qián rì cái yǒu shū lái
”知府道：“前日才有书来。
huáng wén bǐng dào bù gǎn dòng wèn jīng shī jìn rì yǒu hé xīn wén
”黄文炳道：“不敢动问，京师近日有何新闻？
zhī fǔ dào jiā zūn xiě lái shū shàng fèn fù dào jìn rì tài shǐ yuàn sī tiān jiàn zòu dào yè guān tiān xiàng gāng xīng zhào lín wú chǔ fēn yě zhī de
”知府道：“家尊写来书上分付道：近日太史院司天监奏道：夜观天象，罡星照临吴楚分野之地。
gǎn yǒu zuò hào zhī rén suí jí tǐ chá jiǎo chú
敢有作耗之人，随即体察剿除。
zhǔ fù xià guān jǐn shǒu dì fāng
嘱付下官，紧守地方。
gēng jiān jiē shì xiǎo ér yáo yán sì jù dào hào guó yīn jiā mù dāo bīng diǎn shuǐ gōng
更兼街市小儿谣言四句道：‘耗国因家木，刀兵点水工。
zòng héng sān shí liù bō luàn zài shān dōng
纵横三十六，播乱在山东。
yīn cǐ tè xiě fēng jiā shū lái jiào xià guān tí bèi
’因此特写封家书来，教下官提备。
huáng wén bǐng xún sī le bàn shǎng xiào dào ēn xiāng shì fēi ǒu rán yě
”黄文炳寻思了半晌，笑道：“恩相，事非偶然也。
huáng wén bǐng xiù zhōng qǔ chū suǒ chāo zhī shī chéng yǔ zhī fǔ dào bù xiǎng què zài yú cǐ chù
”黄文炳袖中取出所抄之诗，呈与知府道：“不想却在于此处。
cài jiǔ zhī fǔ kàn le dào zhè gè què zhèng shì fǎn shī tōng pàn nà lǐ de lái
”蔡九知府看了道：“这个却正是反诗，通判那里得来？
huáng wén bǐng dào xiǎo shēng yè lái bù gǎn jìn fǔ huí zhì jiāng biān wú kě xiāo qiǎn què qù xún yáng lóu shàng bì rè xián wán guān kàn qián rén yín yǒng
”黄文炳道：“小生夜来不敢进府，回至江边，无可消遣，却去浔阳楼上避热闲玩，观看前人吟咏。
zhī jiàn bái fěn bì shàng xīn tí xià zhè piān
只见白粉壁上新题下这篇。
zhī fǔ dào què shì hé děng yàng rén xiě xià
”知府道：“却是何等样人写下？
huáng wén bǐng huí dào xiàng gōng shàng miàn míng tí zhe xìng míng dào shì yùn chéng sòng jiāng zuò
”黄文炳回道：“相公，上面明题着姓名，道是‘郓城宋江作’。
zhī fǔ dào zhè sòng jiāng què shì shèn me rén
”知府道：“这宋江却是甚么人？
huáng wén bǐng dào tā fēn míng xiě zì dào bù xìng cì wén shuāng jiá zhī jīn pèi zài jiāng zhōu yǎn jiàn de zhǐ shì gè pèi jūn láo chéng yíng fàn zuì de qiú tú
”黄文炳道：“他分明写，自道‘不幸刺文双颊，只今配在江州’，眼见得只是个配军，牢城营犯罪的囚徒。
zhī fǔ dào liàng zhè gè pèi jūn zuò de shèn me
”知府道：“量这个配军，做得甚么！
huáng wén bǐng dào xiàng gōng bù kě xiǎo qù le tā
”黄文炳道：“相公不可小觑了他！
qià cái xiàng gōng suǒ yán zūn fǔ ēn xiāng jiā shū shuō xiǎo ér yáo yán zhèng yīng zài běn rén shēn shàng
恰才相公所言，尊府恩相家书说小儿谣言，正应在本人身上。
zhī fǔ dào hé yǐ jiàn dé
”知府道：“何以见得？
huáng wén bǐng dào hào guó yīn jiā mù hào sàn guó jiā qián liáng de rén bì shì jiā tóu zhe gè mù zì míng míng shì gè sòng zì
”黄文炳道：“‘耗国因家木’，耗散国家钱粮的人，必是家头着个木字，明明是个宋字。
dì èr jù dāo bīng diǎn shuǐ gōng xīng qǐ dāo bīng zhī rén shuǐ biān zhe gè gōng zì míng shì gè jiāng zì
第二句‘刀兵点水工’，兴起刀兵之人，水边着个工字，明是个江字。
zhè gè rén xìng sòng míng jiāng yòu zuò xià fǎn shī míng shì tiān shù
这个人姓宋名江，又作下反诗，明是天数。
wàn mín yǒu fú
万民有福。
zhī fǔ yòu wèn dào hé wéi zòng héng sān shí liù bō luàn zài shān dōng
”知府又问道：“何为‘纵横三十六，播乱在山东’？
huáng wén bǐng dá dào huò shì liù liù zhī nián huò shì liù liù zhī shù bō luàn zài shān dōng jīn yùn chéng xiàn zhèng shì shān dōng dì fāng
”黄文炳答道：“或是六六之年，或是六六之数，‘播乱在山东’，今郓城县正是山东地方。
zhè sì jù yáo yán yǐ dōu yīng le
这四句谣言已都应了。
zhī fǔ yòu dào bù zhī cǐ jiān yǒu zhè gè rén me
”知府又道：“不知此间有这个人么？
huáng wén bǐng huí dào xiǎo shēng yè lái wèn nà jiǔ bǎo shí shuō dào zhè rén zhǐ shì qián rì xiě xià le qù
”黄文炳回道：“小生夜来问那酒保时，说道这人只是前日写下了去。
zhè gè bù nán zhǐ qǔ láo chéng yíng wén cè yī chá biàn jiàn yǒu wú
这个不难，只取牢城营文册一查，便见有无。
zhī fǔ dào tōng pàn gāo jiàn jí míng
”知府道：“通判高见极明。
biàn huàn cóng rén jiào kù zǐ qǔ guò láo chéng yíng lǐ wén cè bù lái kàn
”便唤从人叫库子取过牢城营里文册簿来看。
dāng shí cóng rén yú kù nèi qǔ zhì wén cè cài jiǔ zhī fǔ qīn zì jiǎn kàn jiàn hòu miàn guǒ yǒu yú jīn wǔ yuè jiān xīn pèi dào qiú tú yī míng yùn chéng xiàn sòng jiāng
当时从人于库内取至文册，蔡九知府亲自检看，见后面果有于今五月间新配到囚徒一名，郓城县宋江。
huáng wén bǐng kàn le dào zhèng shì yīng yáo yán de rén fēi tóng xiǎo kě
黄文炳看了道：“正是应谣言的人，非同小可。
rú shì chí huǎn chéng kǒng zǒu tòu le xiāo xī
如是迟缓，诚恐走透了消息。
kě jí chāi rén bǔ huò xià zài láo lǐ què zài shāng yì
可急差人捕获，下在牢里，却再商议。
zhī fǔ dào yán zhī jí dāng
”知府道：“言之极当。
suí jí shēng tīng jiào huàn liǎng yuàn yā láo jié jí guò lái
”随即升厅，叫唤两院押牢节级过来。
tīng xià dài zōng shēng rě
厅下戴宗声喏。
zhī fǔ dào nǐ yǔ wǒ dài le zuò gōng de rén kuài xià láo chéng yíng lǐ zhuō ná xún yáng lóu yín fǎn shī de fàn rén yùn chéng xiàn sòng jiāng lái bù kě shí kè wéi wù
知府道：“你与我带了做公的人，快下牢城营里捉拿浔阳楼吟反诗的犯人郓城县宋江来，不可时刻违误！
dài zōng tīng ba chī le yī jīng xīn lǐ zhǐ jiào de kǔ
戴宗听罢，吃了一惊，心里只叫得苦。
suí jí chū fǔ lái diǎn le zhòng jié jí láo zǐ dōu jiào gè qù jiā lǐ qǔ le gè rén qì xiè lái wǒ jiàn bì chéng huáng miào lǐ qǔ qí
随即出府来，点了众节级牢子，都叫：“各去家里取了各人器械，来我间壁城隍庙里取齐。
dài zōng fēn fù le zhòng rén gè zì guī jiā qù
”戴宗分付了众人，各自归家去。
dài zōng jí zì zuò qǐ shén xíng fǎ xiān lái dào láo chéng yíng lǐ jìng rù chāo shì fáng tuī kāi mén kàn shí sòng jiāng zhèng zài fáng lǐ
戴宗即自作起神行法，先来到牢城营里，径入抄事房，推开门看时，宋江正在房里。
jiàn shì dài zōng rù lái huāng máng yíng jiē biàn dào wǒ qián rì rù chéng lái nà lǐ bù xún biàn
见是戴宗入来，慌忙迎接，便道：“我前日入城来，那里不寻遍。
yīn xián dì bù zài dú zì wú liáo zì qù xún yáng lóu shàng yǐn le yī píng jiǔ
因贤弟不在，独自无聊，自去浔阳楼上饮了一瓶酒。
zhè liǎng rì mí mí bù hǎo zhèng zài zhè lǐ hài jiǔ
这两日迷迷不好，正在这里害酒。
dài zōng dào gē ge nǐ qián rì què xiě xià shèn yán yǔ zài lóu shàng
”戴宗道：“哥哥，你前日却写下甚言语在楼上？
sòng jiāng dào zuì hòu kuáng yán wàng jì le shuí rén jì de
”宋江道：“醉后狂言，忘记了，谁人记得！
dài zōng dào què cái zhī fǔ huàn wǒ dāng tīng fā luò jiào duō dài cóng rén ná zhuō xún yáng lóu shàng tí fǎn shī de fàn rén yùn chéng xiàn sòng jiāng zhèng shēn fù guān
”戴宗道：“却才知府唤我当厅发落，叫多带从人，拿捉浔阳楼上题反诗的犯人郓城县宋江正身赴官。
xiōng dì chī le yī jīng xiān qù wěn zhù zhòng zuò gōng de zài chéng huáng miào děng hòu
兄弟吃了一惊，先去稳住众做公的，在城隍庙等候。
rú jīn wǒ tè lái xiān bào zhī gē ge què shì zěn dì hǎo
如今我特来先报知哥哥，却是怎地好！
rú hé jiě jiù
如何解救？
sòng jiāng tīng ba náo tóu bù zhī yǎng chù zhǐ jiào de kǔ wǒ jīn fān bì shì sǐ yě
”宋江听罢，挠头不知痒处，只叫得苦，“我今番必是死也！
shī yuē
”诗曰：
yī shǒu xīn shī xiě zhuàng huái shéi zhī xiāo gǔ gèng zhāo zāi
一首新诗写壮怀，谁知销骨更招灾。
dài zōng tè dì chuán xiāo xī míng bǐng jī xiān zǎo qù lái
戴宗特地传消息，明炳机先早去来。
dài zōng dào wǒ jiào rén xiōng yī zhāo jiě shǒu wèi zhī rú hé
戴宗道：“我教仁兄一着解手，未知如何？
rú jīn xiǎo dì bù gǎn dān gé huí qù biàn hé rén lái zhuō nǐ
如今小弟不敢担阁，回去便和人来捉你。
nǐ kě pī luàn le tóu fà bǎ niào shǐ po zài dì shàng jiù dào zài lǐ miàn zhà zuò fēng mó
你可披乱了头发，把尿屎泼在地上，就倒在里面，诈作风魔。
wǒ hé zhòng rén lái shí nǐ biàn kǒu lǐ hú yán luàn yǔ zhǐ zuò shī xīn fēng biàn hǎo
我和众人来时，你便口里胡言乱语，只做失心风便好。
wǒ zì qù tì nǐ huí fù zhī fǔ
我自去替你回复知府。
sòng jiāng dào gǎn xiè xián dì zhǐ jiào wàn wàng wéi chí zé gè
”宋江道：“感谢贤弟指教，万望维持则个。
dài zōng huāng máng bié le sòng jiāng huí dào chéng lǐ jìng lái chéng huáng miào huàn le zhòng rén zuò gōng de yī zhí bēn rù láo chéng yíng lǐ lái
戴宗慌忙别了宋江，回到城里，径来城隍庙，唤了众人做公的，一直奔入牢城营里来。
jìng hè wèn le nà gè shì xīn pèi lái de sòng jiāng
径喝问了：“那个是新配来的宋江？
pái tóu yǐn zhòng rén dào chāo shì fáng lǐ zhī jiàn sòng jiāng pī sǎn tóu fà dào zài niào shǐ kēng lǐ gǔn
”牌头引众人到抄事房里，只见宋江披散头发，倒在尿屎坑里滚。
jiàn le dài zōng hé zuò gōng de rén lái biàn shuō dào nǐ men shì shèn me niǎo rén
见了戴宗和做公的人来，便说道：“你们是甚么鸟人？
dài zōng jiǎ yì dà hē yī shēng zhuō ná zhè sī
”戴宗假意大喝一声：“捉拿这厮！
sòng jiāng bái zhe yǎn què luàn dǎ jiāng lái kǒu lǐ luàn dào wǒ shì yù huáng dà dì de nǚ xù zhàng rén jiào wǒ lǐng shí wàn tiān bīng lái shā nǐ jiāng zhōu rén
”宋江白着眼，却乱打将来，口里乱道：“我是玉皇大帝的女婿，丈人教我领十万天兵，来杀你江州人。
yán luó dài wáng zuò xiān fēng wǔ dào jiāng jūn zuò hé hòu
阎罗大王做先锋，五道将军做合后。
yǔ wǒ yī kē jīn yìn zhòng bā bǎi yú jīn
与我一颗金印，重八百余斤。
shā nǐ zhè bān niǎo rén
杀你这般鸟人！
zhòng zuò gōng de dào yuán lái shì gè shī xīn fēng de hàn zi wǒ men ná tā qù hé yòng
”众做公的道：“原来是个失心风的汉子，我们拿他去何用？
dài zōng dào shuō de shì
”戴宗道：“说得是。
wǒ men qiě qù huí huà yào ná shí zài lái
我们且去回话，要拿时再来。
zhòng rén gēn le dài zōng huí dào zhōu yá lǐ
众人跟了戴宗，回到州衙里。
cài jiǔ zhī fǔ zài tīng shàng zhuān děng huí bào
蔡九知府在厅上专等回报。
dài zōng hé zhòng zuò gōng de zài tīng xià huí fù zhī fǔ dào yuán lái zhè sòng jiāng shì gè shī xīn fēng de rén niào shǐ huì wū quán bù gù kǒu lǐ hú yán luàn yǔ quán wú zhèng xìng
戴宗和众做公的在厅下回复知府道：“原来这宋江是个失心风的人，尿屎秽污全不顾，口里胡言乱语，全无正性。
hún shēn chòu fèn bù kě dāng yīn cǐ bù gǎn ná lái
浑身臭粪不可当，因此不敢拿来。
cài jiǔ zhī fǔ zhèng dài yào wèn yuán gù shí huáng wén bǐng zǎo zài píng fēng bèi hòu zhuǎn jiāng chū lái duì zhī fǔ dào xiū xìn zhè huà
”蔡九知府正待要问缘故时，黄文炳早在屏风背后转将出来，对知府道：“休信这话！
běn rén zuò de shī cí xiě de bǐ jī bú shì yǒu fēng zhèng de rén qí zhōng yǒu zhà
本人作的诗词，写的笔迹，不是有风症的人，其中有诈。
hǎo dǎi zhǐ gù ná lái biàn zǒu bù dòng káng yě káng jiāng lái
好歹只顾拿来，便走不动，扛也扛将来。
cài jiǔ zhī fǔ dào tōng pàn shuō de shì
”蔡九知府道：“通判说得是。
biàn fā luò dài zōng nǐ men bù jiǎn zěn dì zhǐ yǔ wǒ ná de lái zài cǐ zhuān děng
”便发落戴宗：“你们不拣怎地，只与我拿得来，在此专等！
dài zōng lǐng le jūn zhǐ zhǐ jiào de kǔ
”戴宗领了钧旨，只叫得苦。
zài jiāng dài le zhòng rén xià láo chéng yíng lǐ lái duì sòng jiāng dào rén xiōng shì bù xié yǐ
再将带了众人，下牢城营里来，对宋江道：“仁兄，事不谐矣！
xiōng zhǎng zhǐ de qù zǒu yī zāo
兄长只得去走一遭。
biàn bǎ yí gè dà zhú luó káng le sòng jiāng zhí tái dào jiāng zhōu fǔ lǐ dāng tīng xiē xià
”便把一个大竹箩，扛了宋江，直抬到江州府里，当厅歇下。
zhī fǔ dào ná guò zhè sī lái
知府道：“拿过这厮来！
zhòng zuò gōng de bǎ sòng jiāng yā yú jiē xià
”众做公的把宋江押于阶下。
sòng jiāng nà lǐ kěn guì zhēng zhe yǎn jiàn le cài jiǔ zhī fǔ dào nǐ shì shèn me niǎo rén gǎn lái wèn wǒ
宋江那里肯跪，睁着眼，见了蔡九知府道：“你是甚么鸟人，敢来问我！
wǒ shì yù huáng dà dì de nǚ xù zhàng rén jiào wǒ yǐn shí wàn tiān bīng lái shā nǐ jiāng zhōu rén
我是玉皇大帝的女婿，丈人教我引十万天兵，来杀你江州人。
yán luó dài wáng zuò xiān fēng wǔ dào jiāng jūn zuò hé hòu
阎罗大王做先锋，五道将军做合后。
yǒu yī kē jīn yìn zhòng bā bǎi yú jīn
有一颗金印，重八百余斤。
nǐ yě kuài duǒ le wǒ
你也快躲了我。
bù shí jiào nǐ men dōu sǐ
不时，教你们都死。
cài jiǔ zhī fǔ kàn le méi zuò lǐ huì chǔ
”蔡九知府看了，没做理会处。
huáng wén bǐng yòu duì zhī fǔ dào qiě huàn běn yíng chāi bō bìng pái tóu lái wèn zhè rén lái shí yǒu fēng jìn rì què cái fēng
黄文炳又对知府道：“且唤本营差拨并牌头来问，这人来时有风，近日却才风？
ruò shì lái shí fēng biàn shì zhēn zhèng hòu
若是来时风，便是真症候；
ruò shì jìn rì cái fēng bì shì zhà fēng
若是近日才风，必是诈风。
zhī fǔ dào yán zhī jí dāng
”知府道：“言之极当。
biàn chāi rén huàn dào guǎn yíng chāi bō wèn tā liǎng gè shí nà lǐ gǎn yǐn mán
”便差人唤到管营、差拨，问他两个时，那里敢隐瞒。
zhǐ de zhí shuō dào zhè rén lái shí bú jiàn yǒu fēng bìng gǎn zhǐ shì jìn rì jǔ fā cǐ zhèng
只得直说道：“这人来时不见有风病，敢只是近日举发此症。
zhī fǔ tīng le dà nù huàn guò láo zǐ yù zú bǎ sòng jiāng kǔn fān yī lián dǎ shàng wǔ shí xià dǎ de sòng jiāng yī fó chū shì èr fú niè pán pí kāi ròu zhàn xiān xuè lín lí
”知府听了大怒，唤过牢子狱卒，把宋江捆翻，一连打上五十下，打得宋江一佛出世，二佛涅槃，皮开肉绽，鲜血淋漓。
dài zōng kàn le zhǐ jiào de kǔ yòu méi zuò dào lǐ jiù tā chǔ
戴宗看了，只叫得苦，又没做道理救他处。
sòng jiāng chū shí yě hú yán luàn yǔ cì hòu chī kǎo dǎ bù guò zhǐ de zhāo dào zì bù hé yī shí jiǔ hòu wù xiě fǎn shī bié wú zhǔ yì
宋江初时也胡言乱语，次后吃拷打不过，只得招道：“自不合一时酒后，误写反诗，别无主意。
cài jiǔ zhī fǔ míng qǔ le zhāo zhuàng jiāng yī miàn èr shí wǔ jīn sǐ qiú jiā jiā le tuī fàng dà láo lǐ shōu jìn
”蔡九知府明取了招状，将一面二十五斤死囚枷枷了，推放大牢里收禁。
sòng jiāng chī dǎ de liǎng tuǐ zǒu bù dòng
宋江吃打得两腿走不动。
dāng tīng dīng le zhí yā fù sǐ qiú láo lǐ lái
当厅钉了，直押赴死囚牢里来。
què de dài zōng yī lì wéi chí fēn fù le zhòng xiǎo láo zǐ dōu jiào hǎo qū cǐ rén
却得戴宗一力维持，分付了众小牢子，都教好觑此人。
dài
戴
zōng zì ān pái fàn shí gōng jǐ sòng jiāng bù zài huà xià
宗自安排饭食，供给宋江，不在话下。
shī yuē
诗曰：
jiāng shàng gāo lóu fēng jǐng nóng ǒu yīn dēng tiào qì rú hóng
江上高楼风景浓，偶因登眺气如虹。
xìng kuáng hū màn tí xīn jù què bèi jū luán bì àn zhōng
兴狂忽漫题新句，却被拘挛狴犴中。
zài shuō cài jiǔ zhī fǔ tuì tīng yāo qǐng huáng wén bǐng dào hòu táng chēng xiè dào ruò fēi tōng pàn gāo míng yuǎn jiàn xià guān xiǎn xiē r bèi zhè sī mán guò le
再说蔡九知府退厅，邀请黄文炳到后堂，称谢道：“若非通判高明远见，下官险些儿被这厮瞒过了。
huáng wén bǐng yòu dào xiàng gōng zài shàng cǐ shì yě bù kě yi chí
”黄文炳又道：“相公在上，此事也不可宜迟。
zhǐ hǎo jí jí xiū yī fēng shū biàn chāi rén xīng yè shàng jīng shī bào yǔ zūn fǔ ēn xiāng zhī dào xiǎn de xiàng gōng gàn le zhè jiàn guó jiā dà shì
只好急急修一封书，便差人星夜上京师，报与尊府恩相知道，显得相公干了这件国家大事。
jiù yī fà bǐng dào ruò yào huó de biàn zhe yī liàng xiàn chē jiě shàng jīng
就一发禀道，若要活的，便着一辆陷车解上京；
rú bú yào huó de kǒng fáng lù tú zǒu shī jiù yú běn chǔ zhǎn shǒu hào lìng yǐ chú dà hài wàn mín chēng kuài
如不要活的，恐防路途走失，就于本处斩首号令，以除大害，万民称快。
biàn shì jīn shàng dé zhī bì xǐ
便是今上得知，必喜。
cài jiǔ zhī fǔ dào tōng pàn suǒ yán yǒu lǐ jiàn de jí míng
”蔡九知府道：“通判所言有理，见得极明。
xià guān jí mù yě yào shǐ rén huí jiā sòng lǐ wù qù shū shàng jiù jiàn tōng pàn zhī gōng shǐ jiā zūn miàn zòu tiān zǐ zǎo zǎo shēng shòu fù guì chéng chí qù xiǎng róng huá
下官即目也要使人回家送礼物去，书上就荐通判之功，使家尊面奏天子，早早升授富贵城池，去享荣华。
huáng wén bǐng bài xiè dào xiǎo shēng zhōng shēn jiē tuō yú mén xià zì dāng xián huán bèi ān zhī bào
”黄文炳拜谢道：“小生终身皆托于门下，自当衔环背鞍之报。
huáng wén bǐng jiù cuān duō cài jiǔ zhī fǔ xiě le jiā shū yìn shàng tú shū
”黄文炳就撺掇蔡九知府写了家书，印上图书。
huáng wén bǐng wèn dào xiàng gōng chà nà gè xīn fù rén qù
黄文炳问道：“相公差那个心腹人去？
zhī fǔ dào běn zhōu zì yǒu gè liǎng yuàn jié jí huàn zuò dài zōng huì shǐ shén xíng fǎ yī rì néng xíng bā bǎi lǐ lù chéng
”知府道：“本州自有个两院节级，唤做戴宗，会使神行法，一日能行八百里路程。
zhǐ lái zǎo biàn chà cǐ rén jìng wǎng jīng shī zhǐ xiāo xún rì kě yǐ wǎng huí
只来早便差此人径往京师，只消旬日，可以往回。
huáng wén bǐng dào ruò de rú cǐ zhī kuài zuì hǎo zuì hǎo
”黄文炳道：“若得如此之快，最好，最好！
cài jiǔ zhī fǔ jiù hòu táng zhì jiǔ guǎn dài le huáng wén bǐng cì rì xiāng cí zhī fǔ zì huí wú wéi jūn qù le
”蔡九知府就后堂置酒管待了黄文炳，次日相辞知府，自回无为军去了。
shī yuē
诗曰：
kān hèn jiān xié yòng yì shēn shì fēi gàn kǔ qīn xún
堪恨奸邪用意深，事非干苦侵寻。
zhì jiāng zhōng yì qiú líng yǔ bào yìng zhōng dāng huó pōu xīn
致将忠义囚囹圄，报应终当活剖心。
qiě shuō cài jiǔ zhī fǔ ān pái liǎng gè xìn lóng dǎ diǎn le jīn zhū bǎo bèi wán hǎo zhī wù shàng miàn dōu tiē le fēng pí
且说蔡九知府安排两个信笼，打点了金珠宝贝玩好之物，上面都贴了封皮。
cì rì zǎo chén huàn guò dài zōng dào hòu táng zhǔ fù dào wǒ yǒu zhè bān lǐ wù yī fēng jiā shū yào sòng shàng dōng jīng tài shī fǔ lǐ qù qìng hè wǒ fù qīn liù yuè shí wǔ rì shēng chén
次日早晨，唤过戴宗到后堂，嘱付道：“我有这般礼物，一封家书，要送上东京太师府里去，庆贺我父亲六月十五日生辰。
rì qī jiāng jìn zhǐ yǒu nǐ néng gàn qù de
日期将近，只有你能干去得。
nǐ xiū cí xīn kǔ kě yǔ wǒ xīng yè qù zǒu yī zāo tǎo le huí shū biàn zhuàn lái wǒ zì zhòng zhòng de shǎng nǐ
你休辞辛苦，可与我星夜去走一遭，讨了回书便转来，我自重重地赏你。
nǐ de chéng tú dōu zài wǒ xīn shàng wǒ yǐ liào zhe nǐ shén xíng de rì qī zhuān děng nǐ huí bào
你的程途都在我心上，我已料着你神行的日期，专等你回报。
qiè bù kě yán tú dān gé yǒu wù shì qíng
切不可沿途担阁，有误事情！
dài zōng tīng le bù gǎn bù yī
”戴宗听了，不敢不依。
zhǐ de lǐng le jiā shū xìn lóng biàn bài cí le zhī fǔ tiāo huí xià chǔ ān dùn le què lái láo lǐ duì sòng jiāng shuō dào gē ge fàng xīn
只得领了家书信笼，便拜辞了知府，挑回下处安顿了，却来牢里对宋江说道：“哥哥放心！
zhī fǔ chà wǒ shàng jīng shī qù zhǐ xún rì zhī jiān biàn huí jiù tài shī fǔ lǐ shǐ xiē jiàn shí jiě jiù gē ge de shì
知府差我上京师去，只旬日之间便回，就太师府里使些见识，解救哥哥的事。
měi rì fàn shí wǒ zì fēn fù zài lǐ kuí shēn shàng wěi zhe tā ān pái sòng lái bù jiào yǒu quē
每日饭食，我自分付在李逵身上，委着他安排送来，不教有缺。
rén xiōng qiě kuān xīn shǒu nài jǐ rì
仁兄且宽心守奈几日。
sòng jiāng dào wàng fán xián dì jiù sòng jiāng yī mìng zé gè
”宋江道：“望烦贤弟救宋江一命则个！
dài zōng jiào guò lǐ kuí dāng miàn fēn fù dào nǐ gē ge wù tí le fǎn shī zài zhè lǐ chī guān sī wèi zhī rú hé
”戴宗叫过李逵，当面分付道：“你哥哥误题了反诗，在这里吃官司，未知如何。
wǒ rú jīn yòu chī chà wǎng dōng jīng qù zǎo wǎn biàn huí
我如今又吃差往东京去，早晚便回。
láo lǐ gē ge fàn shí zhāo mù quán kào zhe nǐ kàn qù tā zé gè
牢里哥哥饭食，朝暮全靠着你看觑他则个。
lǐ kuí yīng dào yín le fǎn shī dǎ shèn me niǎo jǐn
”李逵应道：“吟了反诗打甚么鸟紧！
wàn qiān móu fǎn de dào zuò le dà guān
万千谋反的倒做了大官。
nǐ zì fàng xīn dōng jīng qù láo lǐ shuí gǎn nài hé tā
你自放心东京去，牢里谁敢奈何他！
wǒ hǎo biàn hǎo
我好便好；
bù hǎo wǒ shǐ lǎo dà fǔ tóu kǎn tā niáng
不好，我使老大斧头砍他娘！
dài zōng lín xíng yòu zhǔ fù dào xiōng dì xiǎo xīn bú yào tān jiǔ shī wù le gē gē fàn shí
”戴宗临行，又嘱付道：“兄弟小心，不要贪酒，失误了哥哥饭食。
xiū de chū qù chuáng zuì le è zhe gē ge
休得出去噇醉了，饿着哥哥！
lǐ kuí dào gē ge nǐ zì fàng xīn qù ruò shì zhè děng yí jì shí xiōng dì cóng jīn rì jiù duàn le jiǔ dài nǐ huí lái què kāi
”李逵道：“哥哥你自放心去，若是这等疑忌时，兄弟从今日就断了酒，待你回来却开。
zǎo wǎn zhī zài láo lǐ fú shì sòng jiāng gē ge yǒu hé bù kě
早晚只在牢里伏侍宋江哥哥，有何不可！
dài zōng tīng le dà xǐ dào xiōng dì ruò de rú cǐ fā xīn jiān yì shǒu kàn gē ge yòu hǎo
”戴宗听了大喜道：“兄弟，若得如此发心，坚意守看哥哥，又好。
dāng rì zuò bié zì qù le
”当日作别自去了。
lǐ kuí zhēn gè bù chī jiǔ zǎo wǎn zhī zài láo lǐ fú shì sòng jiāng cùn bù bù lí
李逵真个不吃酒，早晚只在牢里伏侍宋江，寸步不离。
bù shuō lǐ kuí zì kàn qù sòng jiāng
不说李逵自看觑宋江。
qiě shuō dài zōng huí dào xià chǔ huàn le tuǐ bīng hù xī bā dā má xié chuān shang xìng huáng shān zhěng le dā bo yāo lǐ chā le xuān pái huàn le jīn zé biàn dài lǐ cáng le shū xìn pán chán tiāo shàng liǎng gè xìn lóng chū dào chéng wài
且说戴宗回到下处，换了腿絣护膝，八搭麻鞋，穿上杏黄衫，整了搭膊，腰里插了宣牌，换了巾帻，便袋里藏了书信、盘缠，挑上两个信笼，出到城外。
shēn biān qǔ chū sì gè jiǎ mǎ qù liǎng zhǐ tuǐ shàng měi zhǐ gè shuān liǎng gè jiān shàng tiāo shàng liǎng gè xìn lóng kǒu lǐ niàn qǐ shén xíng fǎ zhòu yǔ lái
身边取出四个甲马，去两只腿上每只各拴两个，肩上挑上两个信笼，口里念起神行法咒语来。
zěn jiàn de shén xíng fǎ xiào yàn
怎见得神行法效验？
yǒu xī jiāng yuè wèi zhèng
有《西江月》为证：
fǎng fú hún rú jià wù yī xī hǎo sì téng yún
仿佛浑如驾雾，依稀好似腾云。
rú fēi liǎng jiǎo dàng hóng chén yuè lǐng dēng shān qù jǐn
如飞两脚荡红尘，越岭登山去紧。
qǐng kè cái lí xiāng zhèn piàn shí yòu guò zhōu chéng
顷刻才离乡镇，片时又过州城。
jīn qián jiǎ mǎ guǒ tōng shén wàn lǐ rú tóng yǎn jìn
金钱甲马果通神，万里如同眼近。
dāng rì dài zōng lí le jiāng zhōu yī rì xíng dào wǎn tóu kè diàn ān xiē
当日戴宗离了江州，一日行到晚，投客店安歇。
jiě xià jiǎ mǎ qǔ shù mò jīn qián shāo sòng le
解下甲马，取数陌金钱烧送了。
guò le yī xiǔ cì rì zǎo qǐ lái chī le sù shí lí le kè diàn yòu shuān shàng sì gè jiǎ mǎ tiǎo qǐ xìn lóng fàng kāi jiǎo bù biàn xíng
过了一宿，次日早起来，吃了素食，离了客店，又拴上四个甲马，挑起信笼，放开脚步便行。
duān dì shì ěr biān fēng yǔ zhī shēng jiǎo bù diǎn dì
端的是耳边风雨之声，脚不点地。
lù shàng lüè chī xiē sù fàn sù jiǔ diǎn xīn yòu zǒu
路上略吃些素饭、素酒、点心又走。
kàn kàn rì mù dài zōng zǎo xiē le yòu tóu kè diàn sù xiē yī yè
看看日暮，戴宗早歇了，又投客店宿歇一夜。
cì rì qǐ gè wǔ gēng gǎn zǎo liáng xíng shuān shàng jiǎ mǎ tiāo shàng xìn lóng yòu zǒu
次日起个五更，赶早凉行，拴上甲马，挑上信笼又走。
yuē xíng guò le sān èr bǎi lǐ yǐ shì sì pái shí fēn bú jiàn yí gè gān jìng jiǔ diàn
约行过了三二百里，已是巳牌时分，不见一个干净酒店。
cǐ shí zhèng shì liù yuè chū xún tiān qì zhēng de hàn yǔ lín lí mǎn shēn zhēng shī yòu pà zhōng le shǔ qì
此时正是六月初旬天气，蒸得汗雨淋漓，满身蒸湿，又怕中了暑气。
zhèng jī kě zhī jì zǎo wàng jiàn qián miàn shù lín cè shǒu yī zuò bàng shuǐ lín hú jiǔ sì
正饥渴之际，早望见前面树林侧首一座傍水临湖酒肆。
dài zōng niān zhǐ jiān zǒu dào gēn qián kàn shí gàn gān jìng jìng yǒu èr shí fù zuò tóu jìn shì hóng yóu zhuō dèng yí dài dōu shì kǎn chuāng
戴宗拈指间走到跟前看时，干干净净，有二十副座头，尽是红油桌凳，一带都是槛窗。
dài zōng tiāo zhe xìn lóng rù dào lǐ miàn jiǎn yī fù wěn biàn zuò tóu xiē xià xìn lóng jiě xià yāo lǐ dā bo tuō xià xìng huáng shān pēn kǒu shuǐ liàng zài chuāng lán shàng
戴宗挑着信笼，入到里面，拣一副稳便座头，歇下信笼，解下腰里搭膊，脱下杏黄衫，喷口水，晾在窗栏上。
dài zōng zuò xia zhī jiàn gè jiǔ bǎo lái wèn dào shàng xià dǎ jǐ jiǎo jiǔ
戴宗坐下，只见个酒保来问道：“上下，打几角酒？
yào shèn me ròu shí xià jiǔ
要甚么肉食下酒？
huò é zhū yáng niú ròu
或鹅猪羊牛肉？
dài zōng dào jiǔ biàn bú yào duō yǔ wǒ zuò kǒu fàn lái chī
”戴宗道：“酒便不要多，与我做口饭来吃。
jiǔ bǎo yòu dào wǒ zhè lǐ mài jiǔ mài fàn yòu yǒu mán tou fěn tāng
”酒保又道：“我这里卖酒卖饭，又有馒头粉汤。
dài zōng dào wǒ què bù chī hūn jiǔ yǒu shèn sù tāng xià fàn
”戴宗道：“我却不吃荤酒，有甚素汤下饭？
jiǔ bǎo dào jiā liào má là lù dòu fǔ rú hé
”酒保道：“加料麻辣熝豆腐如何？
dài zōng dào zuì hǎo zuì hǎo
”戴宗道：“最好，最好！
jiǔ bǎo qù bù duō shí lù yī wǎn dòu fǔ fàng liǎng dié cài shū lián shāi sān dà wǎn jiǔ lái
”酒保去不多时，熝一碗豆腐，放两碟菜蔬，连筛三大碗酒来。
dài zōng zhèng jī yòu kě yī shàng bǎ jiǔ hé dòu fǔ dōu chī le què dài tǎo fàn chī zhī jiàn tiān xuán dì zhuàn tóu yūn yǎn huā jiù dèng biān biàn dào
戴宗正饥又渴，一上把酒和豆腐都吃了，却待讨饭吃，只见天旋地转，头晕眼花，就凳边便倒。
jiǔ bǎo jiào dào dào le
酒保叫道：“倒了。
zhī jiàn diàn lǐ zǒu chū yī gè rén lái
”只见店里走出一个人来。
zěn shēng mú yàng
怎生模样？
dàn jiàn
但见：
bì kuò tuǐ cháng yāo xì dài kè yī tuán hé qì
臂阔腿长腰细，待客一团和气。
liáng shān zuò yǎn yīng xióng hàn dì hū lǜ zhū guì
梁山作眼英雄，旱地忽律朱贵。
dāng xià zhū guì cóng lǐ miàn chū lái shuō dào qiě bǎ xìn lóng jiāng rù qù xiān sōu nà sī shēn biān yǒu shèn dōng xī
当下朱贵从里面出来，说道：“且把信笼将入去，先搜那厮身边，有甚东西？
biàn yǒu liǎng gè huǒ jiā qù tā shēn shàng sōu kàn
”便有两个火家去他身上搜看。
zhī jiàn biàn dài lǐ sōu chū yí gè zhǐ bāo bāo zhe yī fēng shū qǔ guò lái dì yǔ zhū tóu lǐng
只见便袋里搜出一个纸包，包着一封书，取过来递与朱头领。
zhū guì chě kāi què shì yī fēng jiā shū jiàn fēng pí shàng miàn xiě dào píng ān jiā shū bǎi bài fèng shàng fù qīn dà rén xī xià nán cài dé zhāng jǐn fēng
朱贵扯开，却是一封家书，见封皮上面写道：“平安家书，百拜奉上父亲大人膝下，男蔡德章谨封。
zhū guì biàn chāi kāi cóng tóu kàn le jiàn shàng miàn xiě dào jiàn jīn ná de yīng yáo yán tí fǎn shī shān dōng sòng jiāng jiān shōu zài láo yī jié tīng hòu shī xíng
”朱贵便拆开从头看了，见上面写道：“见今拿得应谣言题反诗山东宋江，监收在牢一节，听候施行。
zhū guì kàn ba jīng de dāi le bàn shǎng zé shēng bù dé
”朱贵看罢，惊得呆了，半晌则声不得。
huǒ jiā zhèng bǎ dài zōng káng qǐ lái bèi rù shā rén zuō fang lǐ qù kāi bāo
火家正把戴宗扛起来，背入杀人作坊里去开剥。
zhī jiàn dèng tóu biān liū xià dā bo shàng guà zhe zhū hóng lǜ qī xuān pái
只见凳头边溜下搭膊，上挂着朱红绿漆宣牌。
zhū guì ná qǐ lái kàn shí shàng miàn diāo zhe yín zì dào shì jiāng zhōu liǎng yuàn yā láo jié jí dài zōng
朱贵拿起来看时，上面雕着银字，道是“江州两院押牢节级戴宗”。
zhū guì kàn le dào qiě bú yào dòng shǒu
朱贵看了道：“且不要动手。
wǒ cháng tīng de jūn shī suǒ shuō zhè jiāng zhōu yǒu gè shén xíng tài bǎo dài zōng shì tā zhì ài xiāng shí mò fēi zhèng shì cǐ rén
我常听的军师所说，这江州有个神行太保戴宗，是他至爱相识，莫非正是此人？
rú hé dào sòng shū qù hài sòng jiāng
如何倒送书去害宋江？
zhè yī duàn shì què yòu dé tiān xìng dān zhù sòng gē ge xìng mìng bù dàng sǐ zhuàng zài wǒ shǒu lǐ
这一段事却又得天幸耽住，宋哥哥性命不当死，撞在我手里。
nǐ nà huǒ jiā qiě yǔ wǒ bǎ jiě yào jiù xǐng tā lái wèn gè xū shí yuán yóu
你那火家，且与我把解药救醒他来，问个虚实缘由。
dāng shí huǒ jiā bǎ shuǐ diào liǎo jiě yào fú qǐ lái guàn jiāng xià qù
当时火家把水调了解药，扶起来灌将下去。
xū yú zhī jiān zhī jiàn dài zōng shū méi zhǎn yǎn biàn bā qǐ lái què jiàn zhū guì chāi kāi jiā shū zài shǒu lǐ kàn
须臾之间，只见戴宗舒眉展眼，便扒起来，却见朱贵拆开家书在手里看。
dài zōng biàn jiào dào nǐ shì shèn rén
戴宗便叫道：“你是甚人？
hǎo dà dǎn què bǎ méng hàn yào má fān le wǒ
好大胆，却把蒙汗药麻翻了我。
rú jīn yòu bǎ tài shī fǔ shū xìn shàn kāi chāi huǐ le fēng pí què gāi shén zuì
如今又把太师府书信擅开，拆毁了封皮，却该甚罪！
zhū guì xiào dào zhè fēng niǎo shū dǎ shèn mǒ bù jǐn
”朱贵笑道：“这封鸟书打甚么不紧！
xiū shuō chāi kāi le tài shī fǔ shū zhá biàn yǒu lì hài ǎn zhè lǐ wū zì yào hé dà sòng huáng dì zuò gè duì tóu de
休说拆开了太师府书札，便有利害，俺这里兀自要和大宋皇帝做个对头的！
dài zōng tīng le dà jīng biàn wèn dào zú xià hǎo hàn nǐ què shì shuí
”戴宗听了大惊，便问道：“足下好汉，你却是谁？
yuàn qiú dà míng
愿求大名。
zhū guì dá dào ǎn zhè lǐ xíng bù gēng míng zuò bù gǎi xìng liáng shān pō hǎo hàn hàn dì hū lǜ zhū guì de biàn shì
”朱贵答道：“俺这里行不更名，坐不改姓，梁山泊好汉旱地忽律朱贵的便是。
dài zōng dào jì rán shì liáng shān pō tóu lǐng shí dìng rán rèn de wú xué jiū xiān shēng
”戴宗道：“既然是梁山泊头领时，定然认得吴学究先生。
zhū guì dào wú xué jiū shì ǎn dà zhài lǐ jūn shī zhí zhǎng bīng quán
”朱贵道：“吴学究是俺大寨里军师，执掌兵权。
zú xià rú hé rèn de tā
足下如何认得他？
dài zōng dào tā hé xiǎo kě zhì ài xiāng shí
”戴宗道：“他和小可至爱相识。
zhū guì dào yì wén jūn shī duō zēng shuō lái xiōng zhǎng mò fēi shì jiāng zhōu shén xíng tài bǎo dài yuàn cháng
”朱贵道：“亦闻军师多曾说来，兄长莫非是江州神行太保戴院长？
dài zōng dào xiǎo kě biàn shì
”戴宗道：“小可便是。
zhū guì yòu wèn dào qián zhě sòng gōng míng duàn pèi jiāng zhōu jīng guò yòng zhài wú jūn shī céng jì yī fēng shū yǔ zú xià
”朱贵又问道：“前者宋公明断配江州，经过用寨，吴军师曾寄一封书与足下。
rú jīn què dǎo qù hài sòng sān láng xìng mìng
如今却倒去害宋三郎性命？
dài zōng yòu shuō dào sòng gōng míng hé wǒ yòu shì zhì ài dì xiōng tā rú jīn wèi yín le fǎn shī jiù tā bù dé
”戴宗又说道：“宋公明和我又是至爱弟兄，他如今为吟了反诗，救他不得。
wǒ rú jīn zhèng yào wǎng jīng shī xún mén lù jiù tā wǒ rú hé kěn hài tā xìng mìng
我如今正要往京师寻门路救他，我如何肯害他性命！
zhū guì dào nǐ bù xìn qǐng kàn cài jiǔ zhī fǔ de lái shū
”朱贵道：“你不信，请看蔡九知府的来书。
dài zōng kàn le zì chī yī jīng
”戴宗看了，自吃一惊。
què bǎ wú xué jiū chū jì de shū yǔ sòng gōng míng xiāng huì de huà bìng sòng jiāng zài xún yáng lóu zuì hòu wù tí fǎn shī yī shì dōu jiāng bèi xì shuō le yī biàn
却把吴学究初寄的书，与宋公明相会的话，并宋江在浔阳楼醉后误题反诗一事，都将备细说了一遍。
zhū guì dào jì rán rú cǐ qǐng yuàn cháng qīn dào shān zhài lǐ yǔ zhòng tóu lǐng shāng yì liáng cè kě jiù sòng gōng míng xìng mìng
朱贵道：“既然如此，请院长亲到山寨里与众头领商议良策，可救宋公明性命。
zhū guì huāng máng jiào bèi fēn lì jiǔ shí guǎn dài le dài zōng
朱贵慌忙叫备分例酒食，管待了戴宗。
biàn xiàng shuǐ tíng shàng qū zhe duì gǎng fàng le yī zhī hào jiàn
便向水亭上，觑着对港放了一枝号箭。
xiǎng jiàn dào chù zǎo yǒu xiǎo lóu luō yáo guò chuán lái
响箭到处，早有小喽啰摇过船来。
zhū guì biàn tóng dài zōng dài le xìn lóng xià chuán dào jīn shā tān shàng àn yǐn zhì dà zhài
朱贵便同戴宗带了信笼下船，到金沙滩上岸，引至大寨。
wú yòng jiàn bào lián máng xià guān yíng jiē
吴用见报，连忙下关迎接。
jiàn le dài zōng xù lǐ dào jiān bié jiǔ yǐ
见了戴宗，叙礼道：“间别久矣！
jīn rì shén fēng chuī dé dào cǐ
今日甚风吹得到此？
qiě qǐng dào dà zhài lǐ lái
且请到大寨里来。
yǔ zhòng tóu lǐng xiāng jiàn le zhū guì shuō qǐ dài zōng lái de yuán gù rú jīn sòng gōng míng jiàn jiān zài bǐ
”与众头领相见了，朱贵说起戴宗来的缘故，“如今宋公明见监在彼。
zhāo gài tīng de huāng máng qǐng dài yuàn cháng zuò dì bèi wèn yuán hé wǒ sòng sān láng chī guān sī wéi yīn shèn me shì qǐ lái
”晁盖听得，慌忙请戴院长坐地，备问：“缘何我宋三郎吃官司，为因甚么事起来？
dài zōng què bǎ sòng jiāng yín fǎn shī de shì yī yī duì zhāo gài děng zhòng rén shuō le
”戴宗却把宋江吟反诗的事，一一对晁盖等众人说了。
zhāo gài tīng ba dà jīng biàn yào qǐ qǐng zhòng tóu lǐng diǎn le rén mǎ xià shān qù dǎ jiāng zhōu jiù qǔ sòng sān láng shàng shān
晁盖听罢大惊，便要起请众头领，点了人马，下山去打江州，救取宋三郎上山。
wú yòng jiàn dào gē ge bù kě zào cì
吴用谏道：“哥哥不可造次。
jiāng zhōu lí cǐ jiān lù yuǎn jūn mǎ qù shí chéng kǒng yīn ér rě huò dǎ cǎo jīng shé dào sòng sòng gōng míng xìng mìng
江州离此间路远，军马去时，诚恐因而惹祸，打草惊蛇，倒送宋公明性命。
cǐ yī jiàn shì bù kě lì dí zhǐ kě zhì qǔ
此一件事，不可力敌，只可智取。
wú yòng bù cái lüè shī xiǎo jì zhī zài dài yuàn cháng shēn shàng dìng yào jiù sòng sān láng xìng mìng
吴用不才，略施小计，只在戴院长身上，定要救宋三郎性命。
zhāo gài dào yuàn wén jūn shī miào jì
”晁盖道：“愿闻军师妙计。
wú xué jiū dào rú jīn cài jiǔ zhī fǔ què chà yuàn cháng sòng shū shàng dōng jīng qù tǎo tài shī huí bào
”吴学究道：“如今蔡九知府却差院长送书上东京去，讨太师回报。
zhǐ zhè fēng shū shàng jiāng jì jiù jì xiě yī fēng jiǎ huí shū jiào yuàn cháng huí qù
只这封书上，将计就计，写一封假回书，教院长回去。
shū shàng zhǐ shuō jiào bǎ fàn rén sòng jiāng qiè bù kě shī xíng biàn xū mì qiè chà dí dàng rén yuán jiě fù dōng jīng wèn le xiáng xì dìng xíng chǔ jué shì zhòng duàn jué tóng yáo
书上只说教把犯人宋江切不可施行，便须密切差的当人员解赴东京，问了详细，定行处决示众，断绝童谣。
děng tā jiě lái cǐ jiān jīng guò wǒ zhè lǐ zì chāi rén xià shān duó le
等他解来此间经过，我这里自差人下山夺了。
cǐ jì rú hé
此计如何？
zhāo gài dào tǎng ruò bù cóng zhè lǐ jīng guò què bù wù le dà shì
”晁盖道：“倘若不从这里经过，却不误了大事？
gōng sūn shèng biàn dào zhè gè hé nán
”公孙胜便道：“这个何难。
wǒ men zì zhe rén qù yuǎn jìn tàn tīng zhē mò cóng nà lǐ guò wù yào děng zhe hǎo dǎi duó le
我们自着人去远近探听，遮莫从那里过，务要等着，好歹夺了。
zhǐ pà bù néng gōu tā jiě lái
只怕不能勾他解来。
zhāo gài dào hǎo què shì hǎo zhǐ shì méi rén huì xiě cài jīng bǐ jì
晁盖道：“好却是好，只是没人会写蔡京笔迹。
wú xué jiū dào wú yòng yǐ sī liang xīn lǐ le
”吴学究道：“吴用已思量心里了。
rú jīn tiān xià shèng xíng sì jiā zì tǐ shì sū dōng pō huáng lǔ zhí mǐ yuán zhāng cài tài shī sì jiā zì tǐ
如今天下盛行四家字体，是苏东坡、黄鲁直、米元章、蔡太师四家字体。
sū huáng mǐ cài sòng cháo sì jué
苏、黄、米、蔡，宋朝四绝。
xiǎo shēng céng hé jì zhōu chéng lǐ yí gè xiù cái zuò xiāng shí nà rén xìng xiāo míng ràng
小生曾和济州城里一个秀才做相识，那人姓萧名让。
yīn tā huì xiě zhū jiā zì tǐ rén dōu huàn tā zuò shèng shǒu shū shēng
因他会写诸家字体，人都唤他做圣手书生。
yòu huì shǐ qiāng nòng bàng wǔ jiàn lún dāo
又会使枪弄棒，舞剑轮刀。
wú yòng zhī tā xiě de cài jīng bǐ jì
吴用知他写得蔡京笔迹。
bù ruò yāng jí dài yuàn cháng jiù dào tā jiā zhuàn dào tài ān zhōu yuè miào lǐ yào xiě dào bēi wén xiān sòng wǔ shí liǎng yín zi zài cǐ zuò ān jiā zhī zī biàn yào tā lái
不若央及戴院长，就到他家，赚道泰安州岳庙里要写道碑文，先送五十两银子在此，作安家之资，便要他来。
suí hòu què shǐ rén zhuàn le tā lǎo xiǎo shàng shān jiù jiào běn rén rù huǒ rú hé
随后却使人赚了他老小上山，就教本人入伙，如何？
zhāo gài dào shū yǒu tā xiě biàn hǎo è yě xū yòng shǐ gè tú shū yìn jì
”晁盖道：“书有他写，便好歹也须用使个图书印记。
wú xué jiū yòu dào wú yòng zài yǒu gè xiāng shí xiǎo shēng yì sī liang zài dù lǐ le
”吴学究又道：“吴用再有个相识，小生亦思量在肚里了。
zhè rén yě shì zhōng yuán yī jué jiàn zài jì zhōu chéng lǐ jū zhù běn shēn xìng jīn shuāng míng dà jiān
这人也是中原一绝，见在济州城里居住，本身姓金，双名大坚。
kāi de hǎo shí bēi wén tī de hǎo tú shū yù shí yìn jì yì huì qiāng bàng sī dǎ
开得好石碑文，剔得好图书玉石印记，亦会枪棒厮打。
yīn wèi tā diāo de hǎo yù shí rén dōu chēng tā zuò yù bì jiang
因为他雕得好玉石，人都称他做玉臂匠。
yě bǎ wǔ shí liǎng yín qù jiù zhuàn tā lái juān bēi wén
也把五十两银去，就赚他来镌碑文。
dào bàn lù shàng què yě rú cǐ xíng biàn le
到半路上，却也如此行便了。
zhè liǎng gè rén shān zhài lǐ yì yǒu yòng tā chǔ
这两个人山寨里亦有用他处。
zhāo gài dào miào zāi
”晁盖道：“妙哉！
dāng rì qiě ān pái yán xí guǎn dài dài zōng jiù wǎn xiē le
”当日且安排筵席，管待戴宗，就晚歇了。
cì rì zǎo fàn ba fán qǐng dài yuàn cháng dǎ bàn zuò tài bǎo mú yàng jiāng le yī èr bǎi liǎng yín zi shuān shàng jiǎ mǎ biàn xià shān bǎ chuán dù guò jīn shā tān shàng àn yè kāi jiǎo bù bēn dào jì zhōu lái
次日，早饭罢，烦请戴院长打扮做太保模样，将了一二百两银子，拴上甲马，便下山，把船渡过金沙滩上岸，拽开脚步奔到济州来。
méi liǎng gè shí chén zǎo dào chéng lǐ xún wèn shèng shǒu shū shēng xiāo ràng zhù chù
没两个时辰，早到城里，寻问圣手书生萧让住处。
yǒu rén zhǐ dào zhī zài zhōu yá dōng shǒu wén miào qián jū zhù
有人指道：“只在州衙东首文庙前居住。
dài zōng jìng dào mén shǒu ké sòu yī shēng wèn dào xiāo xiān shēng yǒu me
”戴宗径到门首，咳嗽一声，问道：“萧先生有么？
zhī jiàn yí gè xiù cái cóng lǐ miàn chū lái
”只见一个秀才从里面出来。
nà rén zěn shēng mú yàng
那人怎生模样？
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
qīng shān wū mào qì léng léng qǐng kè lóng shé bǐ dǐ shēng
青衫乌帽气棱棱，顷刻龙蛇笔底生。
mǐ cài sū huáng néng fǎng fú shàn shū shèng shǒu yǒu míng shēng
米蔡苏黄能仿佛，善书圣手有名声。
nà xiāo ràng chū dào wài miàn jiàn le dài zōng què bù rèn de
那萧让出到外面，见了戴宗，却不认得。
biàn wèn dào tài bǎo hé chǔ
便问道：“太保何处？
yǒu shèn jiàn jiào
有甚见教？
dài zōng shī lǐ ba shuō dào xiǎo kě shì tài ān zhōu yuè miào lǐ dǎ gòng tài bǎo
”戴宗施礼罢，说道：“小可是泰安州岳庙里打供太保。
jīn wèi běn miào chóng xiū wǔ yuè lóu běn zhōu shàng hù yào kè dào bēi wén tè dì jiào xiǎo kě jī bái yín wǔ shí liǎng zuò ān jiā zhī zī qǐng xiù cái biàn nà zūn bù tóng dào miào lǐ zuò wén zé gè
今为本庙重修五岳楼，本州上户要刻道碑文，特地教小可赍白银五十两作安家之资，请秀才便那尊步，同到庙里作文则个。
xuǎn dìng le rì qī bù kě chí zhì
选定了日期，不可迟滞。
xiāo ràng dào xiǎo shēng zhǐ huì zuò wén jí shū dān bié wú shén yòng
”萧让道：“小生只会作文及书丹，别无甚用。
rú yào lì bēi hái yòng kān zì jiàng zuò
如要立碑，还用刊字匠作。
dài zōng dào xiǎo kě zài yǒu wǔ shí liǎng bái yín jiù yào qǐng yù bì jiang jīn dà jiān kè shí
”戴宗道：“小可再有五十两白银，就要请玉臂匠金大坚刻石。
jiǎn dìng le hǎo rì wàn wàng èr wèi biàn nà zūn bù
拣定了好日，万望二位便那尊步。
xiāo ràng dé le wǔ shí liǎng yín zi biàn hé dài zōng tóng lái xún qǐng jīn dà jiān
”萧让得了五十两银子，便和戴宗同来寻请金大坚。
zhèng xíng guò wén miào zhī jiàn xiāo ràng bǎ shǒu zhǐ dào qián miàn nà gè lái de biàn shì yù bì jiang jīn dà jiān
正行过文庙，只见萧让把手指道：“前面那个来的，便是玉臂匠金大坚。
dài zōng tái tóu kàn shí jiàn nà rén méi mù bù fán zī zhì xiù lì
”戴宗抬头看时，见那人眉目不凡，资质秀丽。
nà rén zěn shēng mú yàng
那人怎生模样？
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
fèng zhuàn lóng zhāng xìn shǒu shēng diāo juān yìn xìn gèng fēn míng
凤篆龙章信手生，雕镌印信更分明。
rén chēng yù bì fēi xū yù yì yuàn chí shēng dì yì míng
人称玉臂非虚誉，艺苑驰声第一名。
dāng shí xiāo ràng huàn zhù jīn dà jiān jiào yǔ dài zōng xiāng jiàn qiě shuō tài ān zhōu yuè miào lǐ chóng xiū wǔ yuè lóu zhòng shàng hù yào lì dào bēi wén jié shí zhī shì zhè tài bǎo tè dì gè jī wǔ shí liǎng yín zi lái qǐng wǒ hé nǐ liǎng gè qù
当时萧让唤住金大坚，教与戴宗相见，且说泰安州岳庙里重修五岳楼，众上户要立道碑文碣石之事，“这太保特地各赍五十两银子，来请我和你两个去。
jīn dà jiān jiàn le yín zi xīn zhōng huān xǐ
”金大坚见了银子，心中欢喜。
liǎng gè yāo qǐng dài zōng jiù jiǔ sì zhōng shì gū sān bēi zhì xiē shū shí guǎn dài le
两个邀请戴宗就酒肆中市沽三杯，置些蔬食，管待了。
dài zōng jiù fù yǔ jīn dà jiān wǔ shí liǎng yín zi zuò ān jiā zhī zī
戴宗就付与金大坚五十两银子，作安家之资。
yòu shuō dào yīn yáng rén yǐ jiǎn dìng le rì qī qǐng èr wèi jīn rì biàn fán dòng shēn
又说道：“阴阳人已拣定了日期，请二位今日便烦动身。
xiāo ràng dào tiān qì xuān rè jīn rì biàn dòng shēn yě xíng bù duō lù qián miàn gǎn bù shàng sù tóu
”萧让道：“天气暄热，今日便动身也行不多路，前面赶不上宿头。
zhǐ shì lái rì qǐ gè wǔ gēng āi mén chū qù
只是来日起个五更，挨门出去。
jīn dà jiān dào zhèng shì rú cǐ shuō
”金大坚道：“正是如此说。
liǎng gè dōu yuē dìng le lái zǎo qǐ shēn gè zì guī jiā shōu shí dòng yòng
”两个都约定了来早起身，各自归家，收拾动用。
xiāo ràng liú dài zōng zài jiā sù xiē
萧让留戴宗在家宿歇。
cì rì wǔ gēng jīn dà jiān chí le bāo guǒ xíng tou lái hé xiāo ràng dài zōng sān rén tóng háng
次日五更，金大坚持了包裹行头，来和萧让、戴宗三人同行。
lí le jì zhōu chéng lǐ xíng bù guò shí lǐ duō lù
离了济州城里，行不过十里多路。
dài zōng dào èr wèi xiān shēng màn lái bù gǎn cuī bī
戴宗道：“二位先生慢来，不敢催逼。
xiǎo kě xiān qù bào zhī zhòng shàng hù lái jiē èr wèi
小可先去报知众上户来接二位。
yè kāi bù shù zhēng xiān qù le
”拽开步数，争先去了。
zhè liǎng gè bēi zhe xiē bāo guǒ zì màn màn ér xíng
这两个背着些包裹，自慢慢而行。
kàn kàn zǒu dào wèi pái shí fēn yuē mò yě zǒu guò le qī bā shí lǐ lù zhī jiàn qián miàn yī shēng hū shào xiǎng shān chéng pō xià tiào chū huǒ hǎo hàn yuē yǒu sì wǔ shí rén
看看走到未牌时分，约莫也走过了七八十里路，只见前面一声唿哨响，山城坡下跳出伙好汉，约有四五十人。
dāng tóu yí gè hǎo hàn zhèng shì nà qīng fēng shān wáng ǎi hǔ dà hē yī shēng dào nǐ nà liǎng gè shì shèn me rén
当头一个好汉，正是那清风山王矮虎，大喝一声道：“你那两个是甚么人？
nà lǐ qù
那里去？
hái ér men ná zhè sī qǔ xīn r chī jiǔ
孩儿们，拿这厮取心儿吃酒。
xiāo ràng gào dào xiǎo rén liǎng gè shì shàng tài ān zhōu kè shí juān wén de yòu méi yī fēn cái fù zhǐ yǒu jǐ jiàn yī fú
”萧让告道：“小人两个是上泰安州刻石镌文的，又没一分财赋，止有几件衣服。
wáng ǎi hǔ hè dào ǎn bú yào nǐ cái fù yī fú zhǐ yào nǐ liǎng gè cōng míng rén de xīn gān zuò xià jiǔ
”王矮虎喝道：“俺不要你财赋、衣服，只要你两个聪明人的心肝做下酒。
xiāo ràng hé jīn dà jiān jiāo zào yǐ zhàng gè rén xiōng zhōng běn shì biàn tǐng zhe gǎn bàng jìng bēn wáng ǎi hǔ
”萧让和金大坚焦躁，倚仗各人胸中本事，便挺着杆棒，径奔王矮虎。
wáng ǎi hǔ yě tǐng pō dāo lái dòu liǎng gè
王矮虎也挺朴刀来斗两个。
sān rén gè shǐ shǒu zhōng qì xiè yuē zhàn le wǔ qī hé wáng ǎi hǔ zhuǎn shēn biàn zǒu
三人各使手中器械，约战了五七合，王矮虎转身便走。
liǎng gè què dài qù gǎn tīng de shān shàng luó shēng yòu xiǎng zuǒ biān zǒu chū yún lǐ jīn gāng sòng wàn yòu biān zǒu chū mō zhe tiān dù qiān bèi hòu què shì bái miàn láng jūn zhèng tiān shòu gè dài sān shí yú rén yī fà shàng bǎ xiāo ràng jīn dà jiān héng tuō dào zhuāi zhuō tóu lín zi lǐ lái
两个却待去赶，听得山上锣声又响，左边走出云里金刚宋万，右边走出摸着天杜迁，背后却是白面郎君郑天寿，各带三十余人一发上，把萧让、金大坚横拖倒拽，捉投林子里来。
sì chóu hǎo hàn dào nǐ liǎng gè fàng xīn wǒ men fèng zhe zhāo tiān wáng de jiàng lìng tè lái qǐng nǐ èr wèi shàng shān rù huǒ
四筹好汉道：“你两个放心，我们奉着晁天王的将令，特来请你二位上山入伙。
xiāo ràng dào shān zhài lǐ yào wǒ men hé yòng
”萧让道：“山寨里要我们何用？
wǒ liǎng gè shǒu wú fù jī zhī lì zhǐ hǎo chī fàn
我两个手无缚鸡之力，只好吃饭。
dù qiān dào wú jūn shī yī lái yǔ nǐ xiāng shí èr nǎi zhī nǐ liǎng gè wǔ yì běn shì tè shǐ dài zōng lái zhái shàng xiāng qǐng
”杜迁道：“吴军师一来与你相识，二乃知你两个武艺本事，特使戴宗来宅上相请。
xiāo ràng jīn dà jiān dōu miàn miàn sī qù zuò shēng bù dé
”萧让、金大坚都面面厮觑，做声不得。
dāng shí dōu dào hàn dì hū lǜ zhū guì jiǔ diàn lǐ xiāng dài le fēn lì jiǔ shí lián yè huàn chuán biàn sòng shàng shān lái
当时都到旱地忽律朱贵酒店里，相待了分例酒食，连夜唤船，便送上山来。
dào de dà zhài zhāo gài wú yòng bìng tóu lǐng zhòng rén dōu xiāng jiàn le yī miàn ān pái yán xí xiāng dài qiě shuō xiū cài jīng huí shū yī shì yīn qǐng èr wèi shàng shān rù huǒ gòng jù dà yì
到得大寨，晁盖、吴用并头领众人都相见了，一面安排筵席相待，且说修蔡京回书一事，“因请二位上山入伙，共聚大义。
liǎng gè tīng le dōu chě zhù wú xué jiū dào wǒ men zài cǐ qū shì bù fáng zhǐ hèn gè jiā dōu yǒu lǎo xiǎo zài bǐ míng rì guān sī zhī dào bì rán huài le
”两个听了，都扯住吴学究道：“我们在此趋侍不妨，只恨各家都有老小在彼，明日官司知道，必然坏了！
wú yòng dào èr wèi xián dì bù bì yōu xīn tiān míng shí biàn yǒu fèn xiǎo
”吴用道：“二位贤弟不必忧心，天明时便有分晓。
dàng yè zhǐ gù chī jiǔ xiē le
”当夜只顾吃酒歇了。
cì rì tiān míng zhī jiàn xiǎo lóu luō bào dào dōu dào le
次日天明，只见小喽啰报道：“都到了。
wú xué jiū dào qǐng èr wèi xián dì qīn zì qù jiē bǎo juàn
”吴学究道：“请二位贤弟亲自去接宝眷。
xiāo ràng jīn dà jiān tīng de bàn xìn bàn bù xìn
”萧让、金大坚听得，半信半不信。
liǎng gè xià zhì bàn shān zhī jiàn shù chéng jiào zi tái zhe liǎng jiā lǎo xiǎo shàng shān lái
两个下至半山，只见数乘轿子，抬着两家老小上山来。
liǎng gè jīng de dāi le wèn qí bèi xì
两个惊得呆了，问其备细。
lǎo xiǎo shuō dào nǐ liǎng gè chū mén zhī hòu zhī jiàn zhè yī xíng rén jiāng zhe jiào zi lái shuō jiā zhǎng zhī zài chéng wài kè diàn lǐ zhōng le shǔ fēng kuài jiào qǔ lǎo xiǎo lái kàn jiù
老小说道：“你两个出门之后，只见这一行人将着轿子来，说家长只在城外客店里中了暑风，快叫取老小来看救。
chū de chéng shí bù róng wǒ men xià jiào zhí tái dào zhè lǐ
出得城时，不容我们下轿，直抬到这里。
liǎng jiā dōu yì bān shuō
”两家都一般说。
xiāo ràng tīng le yǔ jīn dà jiān liǎng gè bì kǒu wú yán
萧让听了，与金大坚两个闭口无言。
zhǐ de sǐ xīn tā dì zài huí shān zhài rù huǒ
只得死心塌地，再回山寨入伙。
ān dùn le liǎng jiā lǎo xiǎo
安顿了两家老小。
wú xué jiū què qǐng chū lái yǔ xiāo ràng shāng yì xiě cài jīng zì tǐ huí shū qù jiù sòng gōng míng
吴学究却请出来与萧让商议写蔡京字体回书，去救宋公明。
jīn dà jiān biàn dào cóng lái diāo de cài jīng de zhū yàng tú shū míng huì zì hào
金大坚便道：“从来雕得蔡京的诸样图书名讳字号。
dāng shí liǎng gè dòng shǒu wán chéng ān pái le huí shū bèi gè yán xí biàn sòng dài zōng qǐ chéng fēn fù le bèi xì shū yì
”当时两个动手完成，安排了回书，备个筵席，便送戴宗起程，分付了备细书意。
dài zōng cí le zhòng tóu lǐng xiāng bié xià shān
戴宗辞了众头领，相别下山。
xiǎo lóu luō yǐ bǎ chuán zhī dù guò jīn shā tān sòng zhì zhū guì jiǔ diàn lǐ
小喽啰已把船只渡过金沙滩，送至朱贵酒店里。
dài zōng qǔ sì gè jiǎ mǎ shuān zài tuǐ shàng zuò bié zhū guì yè kāi jiǎo bù dēng chéng qù le
戴宗取四个甲马，拴在腿上，作别朱贵，拽开脚步，登程去了。
qiě shuō wú yòng sòng le dài zōng guò dù zì tóng zhòng tóu lǐng zài huí dà zhài yán xí
且说吴用送了戴宗过渡，自同众头领再回大寨筵席。
zhèng yǐn jiǔ zhī jiān zhī jiàn wú xué jiū jiào shēng kǔ bù zhī gāo dī
正饮酒之间，只见吴学究叫声苦，不知高低。
zhòng tóu lǐng wèn dào jūn shī hé gù jiào kǔ
众头领问道：“军师何故叫苦？
wú yòng biàn dào nǐ zhòng rén bù zhī
”吴用便道：“你众人不知。
shì wǒ zhè fēng shū dào sòng le dài zōng hé sòng gōng míng xìng mìng yě
是我这封书，倒送了戴宗和宋公明性命也。
zhòng tóu lǐng dà jīng lián máng wèn dào jūn shī shū shàng què shì zěn dì chā cuò
”众头领大惊，连忙问道：“军师书上却是怎地差错？
wú xué jiū dào shì wǒ yī shí zhǐ gù qí qián bù gù qí hòu
”吴学究道：“是我一时只顾其前，不顾其后。
shū zhōng yǒu gè lǎo dà tuō mǎo
书中有个老大脱卯。
xiāo ràng biàn dào xiǎo shēng xiě de zì tǐ hé cài tài shī zì tǐ yì bān yǔ jù yòu bù céng chà le
”萧让便道：“小生写的字体，和蔡太师字体一般，语句又不曾差了。
qǐng wèn jūn shī bù zhī nà yī chù tuō mǎo
请问军师，不知那一处脱卯？
jīn dà jiān yòu dào xiǎo shēng diāo de tú shū yì wú xiān háo chā cuò zěn dì jiàn de yǒu tuō mǎo chù
”金大坚又道：“小生雕的图书，亦无纤毫差错，怎地见得有脱卯处？
wú xué jiū dié liǎng gè zhǐ tou shuō chū zhè gè chā cuò tuō mǎo chù yǒu fèn jiào zhòng hǎo hàn dà nào jiāng zhōu chéng dǐng fèi bái lóng miào
”吴学究叠两个指头，说出这个差错脱卯处，有分教：众好汉大闹江州城，鼎沸白龙庙。
zhí jiào gōng nǔ cóng zhōng táo xìng mìng dāo qiāng lín lǐ jiù yīng xióng
直教弓弩丛中逃性命，刀枪林里救英雄。
bì jìng jūn shī wú xué jiū shuō chū zěn shēng tuō mǎo lái qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟军师吴学究说出怎生脱卯来，且听下回分解。