sòng jiāng zhì qǔ wú wéi jūn zhāng shùn huó zhuō huáng wén bǐng
宋江智取无为军张顺活捉黄文炳
niàn nú jiāo
《念奴娇》：
dà jiāng dōng qù làng táo jǐn qiān gǔ fēng liú rén wù
大江东去，浪淘尽千古风流人物。
gù lěi xī biān rén dào shì sān guó zhōu yú chì bì
故垒西边，人道是三国周瑜赤壁。
luàn shí yá jīng tāo pāi àn juǎn qǐ qiān duī xuě
乱石崖，惊涛拍岸，卷起千堆雪。
jiāng shān rú huà xī shí duō shǎo háo jié
江山如画，昔时多少豪杰！
yáo xiǎng gōng jǐn dāng nián xiǎo qiáo chū jià hòu xióng zī yīng fā
遥想公瑾当年，小乔初嫁后，雄姿英发。
yǔ shàn guān jīn tán xiào jiān qiáng lǔ huī fēi yān miè
羽扇纶巾，谈笑间，樯橹灰飞烟灭。
gù guó shén yóu duō qíng yīng xiào wǒ zǎo shēng huá fā
故国神游，多情应笑我，早生华发。
rén shēng rú mèng yī zūn hái lèi jiāng yuè
人生如梦，一樽还酹江月。
huà shuō zhè piān cí nǎi niàn nú jiāo shì zhè gù sòng shí dōng pō xiān shēng tí yǒng chì bì huái gǔ
话说这篇词，乃《念奴娇》，是这故宋时东坡先生题咏赤壁怀古。
hàn mò sān fēn cáo cāo qǐ bīng bǎi wàn zhī zhòng shuǐ lù bìng jìn
汉末三分，曹操起兵百万之众，水陆并进。
bèi zhōu yú yòng huǒ kǒng míng jì fēng kuà jiāng yī zhàn shā de xuè rǎn bō hóng shī rú shān dié
被周瑜用火，孔明祭风，跨江一战，杀得血染波红，尸如山叠。
wèi hé zì jiā yǐn zhè yī duàn gù shì jiāng dà bǐ xiǎo
为何自家引这一段故事，将大比小？
shuō bù liǎo jiāng zhōu chéng wài bái lóng miào zhōng liáng shān pō hǎo hàn xiǎo jù yì jié liǎo fǎ chǎng jiù de sòng jiāng dài zōng
说不了江州城外白龙庙中，梁山泊好汉小聚义，劫了法场，救得宋江、戴宗。
zhèng shì zhāo gài huā róng huáng xìn lǚ fāng guō shèng liú táng yàn shùn dù qiān sòng wàn zhū guì wáng ǎi hǔ zhèng tiān shòu shí yǒng yuán xiǎo èr yuán xiǎo wǔ yuán xiǎo qī bái shèng gòng shì yī shí qī rén lǐng dài zhe bā jiǔ shí gè hàn yǒng zhuàng jiàn xiǎo lóu luō
正是晁盖、花荣、黄信、吕方、郭盛、刘唐、燕顺、杜迁、宋万、朱贵、王矮虎、郑天寿、石勇、阮小二、阮小五、阮小七、白胜，共是一十七人，领带着八九十个悍勇壮健小喽啰；
xún yáng jiāng shàng lái jiē yìng de hǎo hàn zhāng shùn zhāng héng lǐ jùn li lì mù hóng mù chūn tóng wēi tóng měng xuē yǒng jiǔ chóu hǎo hàn yě dài sì shí yú rén dōu shì jiāng miàn shàng zuò sī shāng de huǒ jiā chēng jià sān zhǐ dà chuán qián lái jiē yìng
浔阳江上来接应的好汉，张顺、张横、李俊、李立、穆弘、穆春、童威、童猛、薛永九筹好汉，也带四十余人，都是江面上做私商的火家，撑驾三只大船，前来接应；
chéng lǐ hēi xuàn fēng lǐ kuí yǐn zhòng rén shā zhì xún yáng jiāng biān liǎng lù jiù yìng tōng gòng yǒu yī bǎi sì wǔ shí rén dōu zài bái lóng miào lǐ jù yì
城里黑旋风李逵引众人杀至浔阳江边，两路救应，通共有一百四五十人，都在白龙庙里聚义。
zhǐ tīng de xiǎo lóu luō bào dào jiāng zhōu chéng lǐ jūn bīng léi gǔ yáo qí míng luó fā hǎn zhuī gǎn dào lái
只听得小喽啰报道：“江州城里军兵，擂鼓摇旗，鸣锣发喊，追赶到来。
nà hēi xuàn fēng lǐ kuí tīng de dà hǒu le yī shēng tí liǎng bǎ bǎn fǔ xiān chū miào mén
那黑旋风李逵听得，大吼了一声，提两把板斧，先出庙门。
zhòng hǎo hàn ne shēng hǎn dōu tǐng shǒu zhōng jūn qì qí chū miào lái yíng dí
众好汉呐声喊，都挺手中军器，齐出庙来迎敌。
liú táng zhū guì xiān bǎ sòng jiāng dài zōng hù sòng shàng chuán lǐ jùn tóng zhāng shùn sān yuán zhěng dùn chuán zhī
刘唐、朱贵先把宋江、戴宗护送上船，李俊同张顺、三阮整顿船只。
jiù jiāng biān kàn shí jiàn chéng lǐ chū lái de guān jūn yuē yǒu wǔ qī qiān mǎ jūn dāng xiān dōu shì dǐng kuī yī jiǎ quán fù gōng jiàn shǒu lǐ dōu shǐ cháng qiāng
就江边看时，见城里出来的官军约有五七千：马军当先，都是顶盔衣甲，全副弓箭，手里都使长枪；
bèi hòu bù jūn cù yōng yáo qí nà hǎn shā bēn qián lái
背后步军簇拥，摇旗呐喊，杀奔前来。
zhè lǐ lǐ kuí dāng xiān lún zhe bǎn fǔ chì tiáo tiáo de fēi bēn kǎn jiāng rù qù
这里李逵当先轮着板斧，赤条条地飞奔砍将入去；
bèi hòu biàn shì huā róng huáng xìn lǚ fāng guō shèng sì jiāng yōng hù
背后便是花荣、黄信、吕方、郭盛四将拥护。
huā róng jiàn qián miàn dī mǎ jūn dōu zhā zhù le qiāng zhǐ pà lǐ kuí zhe shāng tōu shǒu qǔ gōng jiàn chū lái dā shàng jiàn yè mǎn gōng wàng zhe wéi tóu lǐng de yí gè mǎ jūn sōu dì yī jiàn zhī jiàn fān jīn dǒu shè xià mǎ qù
花荣见前面的马军都扎住了枪，只怕李逵着伤，偷手取弓箭出来，搭上箭，拽满弓，望着为头领的一个马军，飕地一箭，只见翻筋斗射下马去。
nà yī huǒ mǎ jūn chī le yī jīng gè zì bèn mìng bō zhuǎn mǎ tóu biàn zǒu dǎo bǎ bù jūn xiān chōng dào le yī bàn
那一伙马军吃了一惊，各自奔命，拨转马头便走，倒把步军先冲倒了一半。
zhè lǐ zhòng duō hǎo hàn men yī qí chōng tū jiāng qù shā de nà guān jūn shī héng biàn yě xuè rǎn jiāng hóng zhí shā dào jiāng zhōu chéng xià
这里众多好汉们一齐冲突将去，杀得那官军尸横遍野，血染江红，直杀到江州城下。
chéng shàng cè yìng guān jūn zǎo bǎ léi mù pào shí dǎ jiāng xià lái
城上策应官军早把擂木炮石打将下来。
guān jūn huāng máng rù chéng guān shàng chéng mén
官军慌忙入城，关上城门。
zhòng duō hǎo hàn tuō zhuǎn hēi xuàn fēng huí dào bái lóng miào qián xià chuán
众多好汉拖转黑旋风，回到白龙庙前下船。
zhāo gài zhěng diǎn zhòng rén wán bèi dōu jiào fēn tóu xià chuán kāi jiāng biàn zǒu
晁盖整点众人完备，都叫分头下船，开江便走。
què zhí shùn fēng yè qǐ fēng fān sān zhǐ dà chuán zài le xǔ duō rén mǎ tóu lǐng què tóu mù tài gōng zhuāng shàng lái
却值顺风，拽起风帆，三只大船载了许多人马头领，却投穆太公庄上来。
yī fān shùn fēng zǎo dào àn biān bù tóu
一帆顺风，早到岸边埠头。
yī xíng zhòng rén dōu shàng àn lái mù hóng yāo qǐng zhòng hǎo hàn dào zhuāng nèi xué táng shàng mù tài gōng chū lái yíng jiē
一行众人都上岸来，穆弘邀请众好汉到庄内学堂上，穆太公出来迎接。
sòng jiāng děng zhòng rén dōu xiāng jiàn le
宋江等众人都相见了。
tài gōng dào zhòng tóu lǐng lián yè láo shén qiě qǐng kè fáng zhōng ān xiē jiāng xī guì tǐ
太公道：“众头领连夜劳神，且请客房中安歇，将息贵体。
gè rén qiě qù fáng lǐ zàn xiē jiāng yǎng zhěng lǐ yī fú qì xiè
”各人且去房里暂歇将养，整理衣服器械。
dāng rì mù hóng jiào zhuāng kè zǎi le yī tóu huáng niú shā le shí shù gè zhū yáng jī é yú yā zhēn yáo yì zhuàn pái xià yán xí guǎn dài zhòng tóu lǐng
当日穆弘叫庄客宰了一头黄牛，杀了十数个猪羊，鸡鹅鱼鸭，珍肴异馔，排下筵席，管待众头领。
yǐn jiǔ zhōng jiān shuō qǐ xǔ duō qíng jié
饮酒中间，说起许多情节。
zhāo gài dào ruò fēi shì èr gē zhòng wèi bǎ chuán xiāng jiù wǒ děng jiē bèi xiàn yú léi xiè
晁盖道：“若非是二哥众位把船相救，我等皆被陷于缧绁！
mù tài gōng dào nǐ děng rú hé què dǎ cóng nà tiáo lù shàng lái
”穆太公道：“你等如何却打从那条路上来？
lǐ kuí dào wǒ zì zhǐ jiǎn rén duō chù shā jiāng qù tā men zì yào gēn wǒ lái wǒ yòu bù céng jiào tā
”李逵道：“我自只拣人多处杀将去，他们自要跟我来，我又不曾叫他！
zhòng rén tīng le dōu dà xiào
”众人听了都大笑。
sòng jiāng qǐ shēn yǔ zhòng rén dào xiǎo rén sòng jiāng dài yuàn cháng ruò wú zhòng hǎo hàn xiāng jiù shí jiē sǐ yú fēi mìng
宋江起身与众人道：“小人宋江、戴院长，若无众好汉相救时，皆死于非命。
jīn rì zhī ēn shēn yú cāng hǎi rú hé bào dá de zhòng wèi
今日之恩，深于沧海，如何报答得众位！
zhǐ hèn huáng wén bǐng nà sī wú zhōng shēng yǒu yào hài wǒ men zhè yuān chóu rú hé bù bào
只恨黄文炳那厮，无中生有，要害我们，这冤仇如何不报！
zěn dì qǐ qǐng zhòng wèi hǎo hàn zài zuò gè tiān dà rén qíng qù dǎ liǎo wú wèi jūn shā de huáng wén bǐng nà sī yě yǔ sòng jiāng xiāo le zhè kǒu wú qióng zhī hèn
怎地启请众位好汉，再做个天大人情，去打了无为军，杀得黄文炳那厮，也与宋江消了这口无穷之恨。
nà shí huí qù rú hé
那时回去如何？
zhāo gài dào xián dì zhòng rén zài cǐ wǒ men zhòng rén tōu yíng jié zhài zhǐ kě shǐ yī biàn rú hé zài xíng de
”晁盖道：“贤弟众人在此，我们众人偷营劫寨，只可使一遍，如何再行得？
shì cǐ jiān zéi yǐ yǒu tí bèi bù ruò qiě huí shān zhài qù jù qǐ dà duì rén mǎ yī fà hé xué jiū gōng sūn èr xiān shēng bìng lín chōng qín míng dōu lái bào chóu yě wèi wèi wǎn yǐ
似此奸贼，已有提备，不若且回山寨去聚起大队人马，一发和学究、公孙二先生，并林冲、秦明都来报仇，也未为晚矣。
sòng jiāng dào ruò shì huí shān qù le zài bù néng gōu de lái
”宋江道：“若是回山去了，再不能勾得来。
yī zhě shān yáo lù yuǎn èr nǎi jiāng zhōu bì rán shēn kāi míng wén jǐ shí de lái bú yào chī xiǎng
一者山遥路远，二乃江州必然申开明文，几时得来，不要痴想。
zhǐ shì chèn zhè gè jī huì biàn hǎo xià shǒu
只是趁这个机会，便好下手。
bú yào děng tā zuò le zhǔn bèi nán yǐ bào chóu
不要等他做了准备，难以报仇。
huā róng dào gē ge jiàn de shì
”花荣道：“哥哥见得是。
rán suī rú cǐ zhǐ shì wú rén shí de lù jìng bù zhī tā dì lǐ rú hé
然虽如此，只是无人识得路径，不知他地理如何。
kě xiān de gè rén qù nà lǐ chéng zhōng tàn tīng xū shí yě yào kàn wú wéi jūn chū mò de lù jìng qù chù jiù yào rèn huáng wén bǐng nà zéi de zhù chù le rán hòu fāng hǎo xià shǒu
可先得个人去那里城中探听虚实，也要看无为军出没的路径去处，就要认黄文炳那贼的住处了，然后方好下手。
xuē yǒng biàn qǐ shēn shuō dào xiǎo dì duō zài jiāng hú shàng xíng cǐ chù wú wéi jūn zuì shú
”薛永便起身说道：“小弟多在江湖上行，此处无为军最熟。
wǒ qù tàn tīng yī zāo rú hé
我去探听一遭如何？
sòng jiāng dào ruò de xián dì qù zǒu yī zāo zuì hǎo
”宋江道：“若得贤弟去走一遭，最好。
xuē yǒng dāng rì bié le zhòng rén zì qù le
”薛永当日别了众人，自去了。
zhǐ shuō sòng jiāng zì hé zhòng tóu lǐng zài mù hóng zhuāng shàng shāng yì yào dǎ wú wéi jūn yī shì zhěng dùn jūn qì qiāng dāo ān pái gōng nǔ jiàn shǐ dǎ diǎn dà xiǎo chuán zhī děng xiàng tí bèi zhòng rén shāng liáng yǐ le
只说宋江自和众头领在穆弘庄上商议要打无为军一事，整顿军器枪刀，安排弓弩箭矢，打点大小船只等项提备，众人商量已了。
zhī jiàn xuē yǒng qù le wǔ rì huí lái dài jiāng yī gè rén huí dào zhuāng shàng lái bài jiàn sòng jiāng
只见薛永去了五日回来，带将一个人回到庄上来，拜见宋江。
sòng jiāng kàn nà rén shí dàn jiàn
宋江看那人时，但见：
hēi sōu shēn cái liǎng yǎn xiān zhì gāo dǎn dà xìng rú mián
黑廋身材两眼鲜，智高胆大性如绵。
jīng hú dì yī cái féng shǒu hóu jiàn rén chēng tōng bì yuán
荆湖第一裁缝手，侯健人称通臂猿。
sòng jiāng bìng zhòng tóu lǐng kàn jiàn xuē yǒng yǐn zhè gè rén lái sòng jiāng biàn wèn dào xiōng dì zhè wèi zhuàng shì shì shuí
宋江并众头领看见薛永引这个人来，宋江便问道：“兄弟，这位壮士是谁？
xuē yǒng dá dào zhè rén xìng hóu míng jiàn zǔ jū hóng dōu rén shì
”薛永答道：“这人姓侯名健，祖居洪都人氏。
jiāng hú shàng rén chēng tā dì yī shǒu cái féng duān dì shì fēi zhēn zǒu xiàn
江湖上人称他第一手裁缝，端的是飞针走线；
gēng jiān guàn xí qiāng bàng céng bài xuē yǒng wèi shī
更兼惯习枪棒，曾拜薛永为师。
rén dōu jiàn tā shòu yīn cǐ huàn tā zuò tōng bì yuán
人都见他瘦，因此唤他做通臂猿。
jiàn zài zhè wú wéi jūn chéng lǐ huáng wén bǐng jiā zuò shēng huó
见在这无为军城里黄文炳家做生活。
yīn jiàn le xiǎo dì jiù qǐng zài cǐ
因见了小弟，就请在此。
sòng jiāng dà xǐ biàn jiào tóng zuò shāng yì
”宋江大喜，便教同坐商议。
nà rén yě shì yī zuò dì shà xīng zhī shù zì rán yì qì xiāng tóu
那人也是一座地煞星之数，自然义气相投。
sòng jiāng biàn wèn jiāng zhōu xiāo xī wú wéi jūn lù jìng rú hé
宋江便问江州消息，无为军路径如何。
xuē yǒng shuō dào rú jīn cài jiǔ zhī fǔ jì diǎn guān jūn bǎi xìng bèi shā sǐ yǒu wǔ bǎi yú rén dài shāng zhōng jiàn zhě bù jì qí shù jiàn jīn chāi rén xīng yè shēn zòu cháo tíng qù le
薛永说道：“如今蔡九知府计点官军百姓，被杀死有五百余人，带伤中箭者不计其数，见今差人星夜申奏朝廷去了。
chéng mén rì zhōng hòu biàn guān chū rù de hǎo shēng pán wèn de jǐn
城门日中后便关，出入的好生盘问得紧。
yuán lái gē ge bèi hài yī shì dào bù gàn cài jiǔ zhī fǔ shì dōu shì huáng wén bǐng nà sī sān huí wǔ cì diǎn bō zhī fǔ jiào hài èr wèi
原来哥哥被害一事，倒不干蔡九知府事，都是黄文炳那厮三回五次点拨知府，教害二位。
rú jīn jiàn jié liǎo fǎ chǎng chéng zhōng shén huāng xiǎo yè tí bèi
如今见劫了法场，城中甚慌，晓夜提备。
xiǎo dì yòu qù wú wéi jūn dǎ tīng zhèng zhuàng jiàn hóu jiàn zhè gè xiōng dì chū lái shí fàn yīn shì dé zhī bèi xì
小弟又去无为军打听，正撞见侯健这个兄弟出来食饭，因是得知备细。
sòng jiāng dào hóu xiōng hé yǐ zhī zhī
宋江道：“侯兄何以知之？
hóu jiàn dào xiǎo rén zì yòu zhǐ ài xí xué qiāng bàng duō de xuē shī fu zhǐ jiào yīn cǐ bù gǎn wàng ēn
”侯健道：“小人自幼只爱习学枪棒，多得薛师父指教，因此不敢忘恩。
jìn rì huáng tōng pàn tè qǔ xiǎo rén lái wú wéi jūn tā jiā zuò yī fú yīn chū lái xíng shí yù jiàn shī fu tí qǐ rén xiōng dà míng shuō chū cǐ yī jié shì lái
近日黄通判特取小人来无为军他家做衣服，因出来行食，遇见师父，题起仁兄大名，说出此一节事来。
xiǎo rén yào jié shi rén xiōng tè lái bào zhī bèi xì
小人要结识仁兄，特来报知备细。
zhè huáng wén bǐng yǒu gè dí qīn gē ge huàn zuò huáng wén yè yǔ zhè wén bǐng shì yī mǔ suǒ shēng èr zi
这黄文炳有个嫡亲哥哥，唤做黄文烨，与这文炳是一母所生二子。
zhè huáng wén yè píng shēng zhǐ shì xíng shàn shì xiū qiáo bǔ lù sù fú zhāi sēng fú wēi jì kùn jiù bá pín kǔ nà wú wéi jūn chéng zhōng dōu jiào tā huáng fó zǐ
这黄文烨平生只是行善事，修桥补路，塑佛斋僧，扶危济困，救拔贫苦，那无为军城中都叫他黄佛子。
zhè huáng wén bǐng suī shì bà xián tōng pàn xīn lǐ zhǐ yào hài rén
这黄文炳虽是罢闲通判，心里只要害人。
shèng rú jǐ zhě dù zhī bù rú jǐ zhě hài zhī
胜如己者妒之，不如己者害之。
zhǐ shì xíng è shì wú wéi jūn dōu jiào tā zuò huáng fēng cì
只是行歹事，无为军都叫他做黄蜂刺。
tā dì xiōng liǎng gè fēn kāi zuò liǎng chù zhù zhī zài yī tiáo xiàng nèi chū rù kào běi mén lǐ biàn shì tā jiā
他弟兄两个分开做两处住，只在一条巷内出入，靠北门里便是他家。
huáng wén bǐng tiē zhe chéng zhù huáng wén yè jìn zhe dà jiē
黄文炳贴着城住，黄文烨近着大街。
xiǎo rén zài tā nà lǐ zuò shēng huó dǎ tīng de huáng tōng pàn huí jiā lái shuō zhè jiàn shì cài jiǔ zhī fǔ yǐ bèi mán guò le què shì wǒ diǎn bō tā jiào zhī fǔ xiān zhǎn liǎo rán hòu zòu qù
小人在他那里做生活，打听得黄通判回家来说：‘这件事，蔡九知府已被瞒过了，却是我点拨他，教知府先斩了然后奏去。
huáng wén yè tīng de shuō shí zhī zài bèi hòu mà shuō dào yòu zuò zhè děng duǎn mìng cù qiā de shì
’黄文烨听得说时，只在背后骂，说道：‘又做这等短命促掐的事！
yú nǐ wú gān hé gù dìng yào hài tā
于你无干，何故定要害他？
tǎng huò yǒu tiān lǐ zhī shí bào yìng zhī zài mù qián què bú shì fǎn zhāo qí huò
倘或有天理之时，报应只在目前，却不是反招其祸。
zhè liǎng rì tīng de jié liǎo fǎ chǎng hǎo shēng chī jīng
’这两日听得劫了法场，好生吃惊。
zuó yè qù jiāng zhōu tàn wàng cài jiǔ zhī fǔ yǔ tā jì jiào shàng wèi huí lái
昨夜去江州探望蔡九知府，与他计较，尚未回来。
sòng jiāng dào huáng wén bǐng gé zhe tā gē ge jiā duō shǎo lù
”宋江道：“黄文炳隔着他哥哥家多少路？
hóu jiàn dào yuán shì yī jiā fēn kāi de rú jīn zhǐ gé zhe zhōng jiān yí gè cài yuán
”侯健道：“原是一家分开的，如今只隔着中间一个菜园。
sòng jiāng dào huáng wén bǐng jiā duō shǎo rén kǒu
”宋江道：“黄文炳家多少人口？
yǒu jǐ fáng tóu
有几房头？
hóu jiàn dào nán zǐ fù rén tōng yǒu sì shí wǔ kǒu
”侯健道：“男子妇人通有四十五口。
sòng jiāng dào tiān jiào wǒ bào chóu tè dì sòng zhè gè rén lái
”宋江道：“天教我报仇，特地送这个人来。
suī shì rú cǐ quán kào zhòng dì xiōng wéi chí
虽是如此，全靠众弟兄维持。
zhòng rén qí shēng yīng dào dāng yǐ sǐ xiàng qián
”众人齐声应道：“当以死向前。
zhèng yào qū chú zhè děng zāng làn jiān è zhī rén yǔ gē ge bào chóu xuě hèn dāng xiào sǐ lì
正要驱除这等赃滥奸恶之人，与哥哥报仇雪恨，当效死力！
sòng jiāng yòu dào zhǐ hèn huáng wén bǐng nà zéi yí gè què yǔ wú wéi jūn bǎi xìng wú gān
”宋江又道：“只恨黄文炳那贼一个，却与无为军百姓无干。
tā xiōng jì rán rén dé yì bù kě hài tā
他兄既然仁德，亦不可害他。
xiū jiào tiān xià rén mà wǒ děng bù rén
休教天下人骂我等不仁。
zhòng dì xiōng qù shí bù kě fēn háo qīn hài bǎi xìng
众弟兄去时，不可分毫侵害百姓。
jīn qù nà lǐ wǒ yǒu yī jì zhǐ wàng zhòng rén fú zhù fú zhù
今去那里，我有一计，只望众人扶助扶助。
zhòng tóu lǐng qí shēng dào zhuān tīng gē ge zhǐ jiào
”众头领齐声道：“专听哥哥指教。
sòng jiāng dào yǒu fán mù tài gōng duì fù bā jiǔ shí gè chā dài yòu yào bǎi shí shù lú chái yòng zhe wǔ zhǐ dà chuán liǎng zhǐ xiǎo chuán
”宋江道：“有烦穆太公对付八九十个叉袋，又要百十束芦柴，用着五只大船，两只小船。
yāng jí zhāng shùn lǐ jùn jià liǎng zhǐ xiǎo chuán zài jiāng miàn shàng yǔ tā rú cǐ xíng
央及张顺、李俊驾两只小船，在江面上与他如此行。
wǔ zhǐ dà chuán shàng yòng zhe zhāng héng sān yuán tóng wēi hé shi shuǐ de rén hù chuán
五只大船上，用着张横、三阮、童威和识水的人护船。
cǐ jì fāng kě
此计方可。
mù hóng dào cǐ jiān lú wěi yóu chái bù dài dōu yǒu wǒ zhuāng shàng de rén dōu huì shǐ shuǐ jià chuán
”穆弘道：“此间芦苇、油柴、布袋都有，我庄上的人都会使水驾船。
biàn qǐng gē ge xíng shì
便请哥哥行事。
sòng jiāng dào què yòng hòu jiā xiōng dì yǐn zháo xuē yǒng bìng bái shèng xiān qù wú wéi jūn chéng zhōng cáng le
”宋江道：“却用侯家兄弟引着薛永并白胜，先去无为军城中藏了。
lái rì sān gēng èr diǎn wéi qī zhǐ tīng mén wài fàng qǐ dài líng bó gē biàn jiào bái shèng shàng chéng cè yìng
来日三更二点为期，只听门外放起带铃鹁鸽，便教白胜上城策应。
xiān chā yī tiáo bái juàn hào dài jìn huáng wén bǐng jiā biàn shì shàng chéng qù chù
先插一条白绢号带，近黄文炳家，便是上城去处。
zài yòu jiào shí yǒng dù qiān ban zuò gài zhě qù chéng mén biān zuǒ jìn mái fú zhǐ kàn huǒ qǐ wèi hào biàn xià shǒu shā bǎ mén jūn shì
再又教石勇、杜迁扮做丐者，去城门边左近埋伏，只看火起为号，便下手杀把门军士。
lǐ jùn zhāng shùn zhī zài jiāng miàn shàng wǎng lái xún chuò děng hòu cè yìng
李俊、张顺只在江面上往来巡绰，等候策应。
sòng jiāng fēn bō yǐ dìng xuē yǒng bái shèng hóu jiàn xiān zì qù le
宋江分拨已定，薛永、白胜、侯健先自去了。
suí hòu zài shì shí yǒng dù qiān ban zuò gài zhě shēn biān gè cáng le duǎn dāo àn qì yě qù le
随后再是石勇、杜迁扮做丐者，身边各藏了短刀暗器，也去了。
zhè lǐ shì yī miàn káng tái shā tǔ bù dài hé lú wěi yóu chái shàng chuán zhuāng zài
这里是一面扛抬沙土布袋和芦苇油柴上船装载。
zhòng hǎo hàn zhì qī gè gè shuān fù le shēn shàng dōu zhǔn bèi le qì xiè
众好汉至期，各各拴缚了，身上都准备了器械。
chuán cāng lǐ mái fú jūn hàn
船舱里埋伏军汉。
zhòng tóu lǐng fēn bō xià chuán zhāo gài sòng jiāng huā róng zài tóng wēi chuán shàng
众头领分拨下船：晁盖、宋江、花荣在童威船上，
yàn shùn wáng ǎi hǔ zhèng tiān shòu zài zhāng héng chuán shàng
燕顺、王矮虎、郑天寿在张横船上，
dài zōng liú táng huáng xìn zài yuán xiǎo èr chuán shàng
戴宗、刘唐、黄信在阮小二船上，
lǚ fāng guō shèng li lì zài yuán xiǎo wǔ chuán shàng
吕方、郭盛、李立在阮小五船上，
mù hóng mù chūn lǐ kuí zài yuán xiǎo qī chuán shàng
穆弘、穆春、李逵在阮小七船上。
zhǐ liú xià zhū guì sòng wàn zài mù tài gōng zhuāng kàn lǐ jiāng zhōu chéng lǐ xiāo xī
只留下朱贵、宋万在穆太公庄，看理江州城里消息。
xiān shǐ tóng měng zhào yī zhī dǎ yú kuài chuán qián qù tàn lù
先使童猛棹一只打渔快船，前去探路。
xiǎo lóu luō bìng jūn jiàn dōu fú zài cāng lǐ dà zhòng zhuāng kè shuǐ shǒu chēng jià chuán zhī dàng yè mì dì wàng wú wéi jūn lái
小喽啰并军健都伏在舱里，大众庄客水手撑驾船只，当夜密地望无为军来。
nà tiáo dà jiāng zhōu jiē sān jiāng xún yáng jiāng yáng zǐ jiāng cóng sì chuān zhǐ dào dà hǎi yī pài běn jì jiǔ qiān sān bǎi lǐ zuò hū wèi wàn lǐ cháng jiāng
那条大江周接三江，浔阳江、扬子江从四川只到大海，一派本计九千三百里，作呼为万里长江。
zhōng jiān tōng zhe duō shǎo qù chù
中间通着多少去处。
yǒu míng de shì yún mèng zé lín jiē zhe dòng tíng hú
有名的是云梦泽，邻接着洞庭湖。
gǔ rén yǒu shī wèi zhèng
古人有诗为证：
wàn lǐ cháng jiāng shuǐ shì qīng zhòng hú qī zé gòng liú xíng
万里长江水似倾，重湖七泽共流行。
tāo tāo hài làng yīng zhī xiǎn miǎo miǎo hóng tāo shuí bù jīng
滔滔骇浪应知险，渺渺洪涛谁不惊。
qiān gǔ zhàn zhēng sī jìn sòng sān fēn gē jù xiǎng yīng líng
千古战争思晋宋，三分割据想英灵。
qián kūn cǎo mèi shēng háo jié sāo dòng pí xiū bǎi wàn bīng
乾坤草昧生豪杰，搔动貔貅百万兵。
dàng yè wǔ zhǐ zhào chuán zhuāng zài xǔ duō rén bàn jìng bēn wú wéi jūn lái
当夜五只棹船装载许多人伴，径奔无为军来。
cǐ shí zhèng shì qī yuè jǐn tiān qì yè liáng fēng jìng yuè bái jiāng qīng shuǐ yǐng shān guāng shàng xià yī bì
此时正是七月尽天气，夜凉风静，月白江清，水影山光，上下一碧。
xī rì cān liáo zǐ yǒu shǒu shī tí zhè jiāng jǐng dào shì
昔日参寥子有首诗，题这江景，道是：
jīng tāo gǔn gǔn yān bō yǎo yuè dàn fēng qīng jiǔ jiāng xiǎo
惊涛滚滚烟波杳，月淡风清九江晓。
yù cóng zhōu zǐ wèn rú hé dàn jué lú shān yǎn zhōng xiǎo
欲从舟子问如何，但觉庐山眼中小。
shì yè chū gēng qián hòu dà xiǎo chuán zhī dōu dào wú wéi jiāng àn biān jiǎn nà yǒu lú wěi shēn chù yī zì er lǎn dìng le chuán zhī
是夜初更前后，大小船只都到无为江岸边，拣那有芦苇深处，一字儿缆定了船只。
zhī jiàn tóng měng huí chuán lái bào dào chéng lǐ bìng wú xiē dòng jìng
只见童猛回船来报道：“城里并无些动静。
sòng jiāng biàn jiào shǒu xià zhòng rén bǎ zhè shā tǔ bù dài hé lú wěi gān chái dōu bān shàng àn wàng chéng biān lái
”宋江便叫手下众人，把这沙土布袋和芦苇干柴，都搬上岸，望城边来。
tīng nà gēng gǔ shí zhèng dǎ èr gēng
听那更鼓时，正打二更。
sòng jiāng jiào xiǎo lóu luō gè gè tuó le shā tǔ bù dài bìng lú chái jiù chéng biān duī duǒ le
宋江叫小喽啰各各驮了沙土布袋并芦柴，就城边堆垛了。
zhòng hǎo hàn gè tǐng shǒu zhōng jūn qì
众好汉各挺手中军器。
zhǐ liú zhāng héng sān yuán liǎng tóng shǒu chuán jiē yìng qí yú tóu lǐng dōu bēn chéng biān lái
只留张横、三阮、两童守船接应，其余头领都奔城边来。
wàng chéng shàng shí yuē lí běi mén yǒu bàn lǐ zhī lù
望城上时，约离北门有半里之路。
sòng jiāng biàn jiào fàng qǐ dài líng bó gē
宋江便叫放起带铃鹁鸽。
zhī jiàn chéng shàng yī tiáo zhú gān fù zhe bái hào dài fēng piāo qǐ lái
只见城上一条竹竿，缚着白号带，风飘起来。
sòng jiāng jiàn le biàn jiào jūn shì jiù zhè chéng biān duī qǐ shā tǔ bù dài
宋江见了，便叫军士就这城边堆起沙土布袋。
fēn fù jūn hàn yī miàn tiāo dàn lú wěi yóu chái shàng chéng
分付军汉，一面挑担芦苇油柴上城。
zhī jiàn bái shèng yǐ zài nà lǐ jiē yìng děng hòu bǎ shǒu zhǐ yǔ zhòng jūn hàn dào zhǐ nà tiáo xiàng biàn shì huáng wén bǐng zhù chù
只见白胜已在那里接应等候，把手指与众军汉道：“只那条巷便是黄文炳住处。
sòng jiāng wèn bái shèng dào xuē yǒng hóu jiàn zài nà lǐ
”宋江问白胜道：“薛永、侯健在那里？
bái shèng dào tā liǎng gè qián rù huáng wén bǐng jiā lǐ qù le zhǐ děng gē ge dào lái
”白胜道：“他两个潜入黄文炳家里去了，只等哥哥到来。
sòng jiāng yòu wèn dào nǐ céng jiàn shí yǒng dù qiān me
”宋江又问道：“你曾见石勇、杜迁么？
bái shèng dào tā liǎng gè zài chéng mén biān zuǒ jìn cì hou
”白胜道：“他两个在城门边左近伺候。
sòng jiāng tīng ba yǐn le zhòng hǎo hàn xià chéng lái jìng dào huáng wén bǐng mén qián què jiàn hóu jiàn shǎn zài fáng yán xià
”宋江听罢，引了众好汉下城来，径到黄文炳门前，却见侯健闪在房檐下。
sòng jiāng huàn lái fù ěr dī yán dào nǐ qù jiāng cài yuán mén kāi le fàng tā jūn shì bǎ lú wěi yóu chái duī fàng lǐ miàn
宋江唤来，附耳低言道：“你去将菜园门开了，放他军士把芦苇油柴堆放里面。
kě jiào xuē yǒng xún bǎ huǒ lái diǎn zháo què qù qiāo huáng wén bǐng mén dào jiàn bì dà guān rén jiā shī huǒ yǒu xiāng lǒng shí wù bān lái jì dùn
可教薛永寻把火来点着，却去敲黄文炳门道：‘间壁大官人家失火，有箱笼什物搬来寄顿。
qiāo de mén kāi wǒ zì yǒu bǎi bù
’敲得门开，我自有摆布。
sòng jiāng jiào zhòng hǎo hàn fēn jǐ gè bǎ zhù liǎng tóu
宋江教众好汉分几个把住两头。
hóu jiàn xiān qù kāi le cài yuán mén jūn hàn bǎ lú chái bān lái duī zài lǐ miàn
侯健先去开了菜园门，军汉把芦柴搬来堆在里面。
hóu jiàn jiù tǎo le huǒ zhǒng dì yǔ xuē yǒng jiāng lái diǎn zháo
侯健就讨了火种，递与薛永，将来点着。
hóu jiàn biàn shǎn chū lái què qù qiāo mén jiào dào jiàn bì dà guān rén jiā shī huǒ yǒu xiāng lǒng bān lái jì dùn
侯健便闪出来，却去敲门，叫道：“间壁大官人家失火，有箱笼搬来寄顿。
kuài kāi mén zé gè
快开门则个！
lǐ miàn tīng de biàn qǐ lái kàn shí wàng jiàn gé bì huǒ qǐ lián máng kāi mén chū lái
”里面听得，便起来看时，望见隔壁火起，连忙开门出来。
zhāo gài sòng jiāng děng ne shēng hǎn shā jiāng rù qù
晁盖、宋江等呐声喊杀将入去。
zhòng hǎo hàn yì gè dòng shǒu jiàn yí gè shā yí gè jiàn liǎng gè shā yī shuāng bǎ huáng wén bǐng yī mén nèi wài dà xiǎo sì wǔ shí kǒu jìn jiē shā le bù liú yī rén
众好汉亦各动手，见一个杀一个，见两个杀一双，把黄文炳一门内外大小四五十口尽皆杀了，不留一人。
zhǐ bú jiàn le wén bǐng yí gè
只不见了文炳一个。
zhòng hǎo hàn bǎ tā cóng qián kù hài liáng mín jī zǎn xià xǔ duō jiā sī jīn yín shōu shí jù jǐn
众好汉把他从前酷害良民，积攒下许多家私金银，收拾俱尽。
dà shào yī shēng zhòng duō hǎo hàn dōu káng le xiāng lǒng jiā cái què bēn chéng shàng lái
大哨一声，众多好汉都扛了箱笼家财，却奔城上来。
qiě shuō shí yǒng dù qiān jiàn huǒ qǐ gè chè chū jiān dāo biàn shā bǎ mén jūn rén
且说石勇、杜迁见火起，各掣出尖刀，便杀把门军人。
yòu jiàn qián jiē lín shě ná le shuǐ tǒng tī zi dōu lái jiù huǒ
又见前街邻舍，拿了水桶梯子，都来救火。
shí yǒng dù qiān dà hè dào nǐ nà bǎi xìng xiū de xiàng qián
石勇、杜迁大喝道：“你那百姓休得向前！
wǒ men shì liáng shān pō hǎo hàn shù qiān zài cǐ lái shā huáng wén bǐng yī mén liáng jiàn yǔ sòng jiāng dài zōng bào chóu bù gàn nǐ bǎi xìng shì
我们是梁山泊好汉数千在此，来杀黄文炳一门良贱，与宋江、戴宗报仇，不干你百姓事。
nǐ men kuài huí jiā duǒ bì le xiū de chū lái xián guǎn shì
你们快回家躲避了，休得出来闲管事！
zhòng bǎi xìng hái yǒu bù xìn de lì zhù le jiǎo kàn
”众百姓还有不信的，立住了脚看。
zhī jiàn hēi xuàn fēng lǐ kuí lún qǐ liǎng bǎ bǎn fǔ zháo dì juǎn jiāng lái
只见黑旋风李逵轮起两把板斧，着地卷将来。
zhòng lín shè fāng cái ne shēng hǎn tái le tī zi shuǐ tǒng yí hòng dōu zǒu le
众邻舍方才呐声喊，抬了梯子水桶，一哄都走了。
zhè biān hòu xiàng yě yǒu jǐ gè shǒu mén jūn hàn dài le xiē rén tuó le má dā huǒ gōu dōu bēn lái jiù huǒ
这边后巷也有几个守门军汉，带了些人，驮了麻搭火钩，都奔来救火。
zǎo bèi huā róng zhāng qǐ gōng dāng tóu yī jiàn shè fān le yí gè dà hè dào yào sǐ de biàn lái jiù huǒ
早被花荣张起弓，当头一箭，射翻了一个，大喝道：“要死的便来救火！
nà huǒ jūn hàn yī qí dōu tuì qù le
”那伙军汉一齐都退去了。
zhī jiàn xuē yǒng ná zháo huǒ bǎ biàn jiù huáng wén bǐng jiā lǐ qián hòu diǎn zháo luàn luàn zá zá huǒ qǐ
只见薛永拿着火把，便就黄文炳家里，前后点着，乱乱杂杂火起。
kàn nà huǒ shí dàn jiàn
看那火时，但见：
hēi yún zā dì hóng yàn fēi tiān
黑云匝地，红焰飞天。
cuì lǜ lǜ zǒu wàn dào jīn shé yàn téng téng sàn qiān tuán huǒ kuài
焠律律走万道金蛇，焰腾腾散千团火块。
kuáng fēng xiāng zhù diāo liáng huà dòng piàn shí xiū
狂风相助，雕梁画栋片时休；
yán yàn zhǎng kōng dà shà gāo táng tán zhǐ méi
炎焰涨空，大厦高堂弹指没。
lí shān dǐng shàng duō yìng bāo sì xì zhū hóu
骊山顶上，多应褒姒戏诸侯；
chì bì pō qián yǒu ruò zhōu yú shī miào jì
赤壁坡前，有若周瑜施妙计。
bǐng dīng shén fèn nù tà fān huí lù huǒ chē
丙丁神忿怒，踏翻回禄火车；
nán lù jiāng shī wēi gǔ dòng zhù róng lú yě
南陆将施威，鼓动祝融炉冶。
xián yáng gōng diàn fén sān yuè jí mò chéng chí zòng wàn niú
咸阳宫殿焚三月，即墨城池纵万牛。
féng yí juǎn xuě wǎng shī gōng shén shù luán ba shí nán jiù
冯夷卷雪罔施功，神术栾巴实难救。
dāng shí shí yǒng dù qiān yǐ shā dǎo bǎ mén jūn shì lǐ kuí kǎn duàn le tiě suǒ dà kāi le chéng mén
当时石勇、杜迁已杀倒把门军士，李逵砍断了铁锁，大开了城门。
yī bàn rén cóng chéng shàng chū qù yī bàn rén cóng chéng mén xià chū qù
一半人从城上出去，一半人从城门下出去。
zhāng héng sān yuán liǎng tóng dōu lái jiē yìng hé zuò yī chù káng tái cái wù shàng chuán
张横、三阮、两童都来接应，合做一处，扛抬财物上船。
wú wéi jūn yǐ zhī jiāng zhōu bèi liáng shān pō hǎo hàn jié liǎo fǎ chǎng shā sǐ wú shù de rén rú hé gǎn chū lái zhuī gǎn
无为军已知江州被梁山泊好汉劫了法场，杀死无数的人，如何敢出来追赶。
zhǐ de huí bì le
只得回避了。
zhè sòng jiāng yī xíng rén zhòng hǎo hàn zhǐ hèn ná bù zháo huáng wén bǐng
这宋江一行人众好汉，只恨拿不着黄文炳。
dōu shàng le chuán qù yáo kāi jiāng zì tóu mù hóng zhuāng shàng lái
都上了船去，摇开江，自投穆弘庄上来。
bù zài huà xià
不在话下。
què shuō jiāng zhōu chéng lǐ wàng jiàn wú wéi jūn huǒ qǐ zhēng tiān jià hóng mǎn chéng zhōng jiǎng dòng zhǐ de bào zhī běn fǔ
却说江州城里望见无为军火起，蒸天价红，满城中讲动，只得报知本府。
zhè huáng wén bǐng zhèng zài fǔ lǐ yì shì tīng de bào shuō le huāng máng lái bǐng zhī fǔ dào bì xiāng shī huǒ jí yù huí jiā kàn qù
这黄文炳正在府里议事，听得报说了，慌忙来禀知府道：“敝乡失火，急欲回家看觑！
cài jiǔ zhī fǔ tīng de máng jiào kāi chéng mén chà yī zhī guān chuán xiāng sòng
”蔡九知府听得，忙叫开城门，差一只官船相送。
huáng wén bǐng xiè le zhī fǔ suí jí chū lái dài le cóng rén huāng sù xià chuán yáo kāi jiāng miàn wàng wú wéi jūn lái
黄文炳谢了知府，随即出来，带了从人，慌速下船，摇开江面，望无为军来。
kàn jiàn huǒ shì měng liè yìng de jiāng miàn shàng dōu hóng
看见火势猛烈，映得江面上都红。
shāo gōng shuō dào zhè huǒ zhǐ shì běi mén lǐ huǒ
梢公说道：“这火只是北门里火。
huáng wén bǐng jiàn shuō le xīn lǐ yuè huāng
”黄文炳见说了，心里越慌。
kàn kàn yáo dào jiāng xīn lǐ zhī jiàn yī zhī xiǎo chuán cóng jiāng miàn shàng yáo guò qù le
看看摇到江心里，只见一只小船，从江面上摇过去了。
bù duō shí yòu shì yī zhī xiǎo chuán yáo jiāng guò lái què bù jìng guò wàng zhe guān chuán zhí zhuàng jiāng lái
不多时，又是一只小船摇将过来，却不径过，望着官船直撞将来。
cóng rén hè dào shèn me chuán gǎn rú cǐ zhí zhuàng lái
从人喝道：“甚么船，敢如此直撞来！
zhī jiàn nà xiǎo chuán shàng yī ge dà hàn tiào qǐ lái shǒu lǐ ná zhe náo gōu kǒu lǐ yīng dào qù jiāng zhōu bào shī huǒ de chuán
”只见那小船上一个大汉跳起来，手里拿着挠钩，口里应道：“去江州报失火的船。
huáng wén bǐng biàn zuān chū lái wèn dào nà lǐ shī huǒ
”黄文炳便钻出来，问道：“那里失火？
nà dà hàn dào běi mén lǐ huáng tōng pàn jiā bèi liáng shān pō hǎo hàn shā le yī jiā rén kǒu jié le jiā sī rú jīn zhèng shāo zhe lǐ
”那大汉道：“北门里黄通判家，被梁山泊好汉杀了一家人口，劫了家私，如今正烧着哩。
huáng wén bǐng shī kǒu jiào shēng kǔ bù zhī gāo dī
”黄文炳失口叫声苦，不知高低。
nà hàn tīng le yī náo gōu dā zhù le chuán biàn tiào guò lái
那汉听了，一挠钩搭住了船，便跳过来。
huáng wén bǐng shì gè guāi jué de rén zǎo qiáo le bā fēn biàn bēn chuán shāo ér zǒu wàng jiāng lǐ yǒng shēn biàn tiào
黄文炳是个乖觉的人，早瞧了八分，便奔船梢而走，望江里踊身便跳。
hū jiàn jiāng miàn shàng yī zhī chuán shuǐ dǐ xià zǎo zuān guò yī gè rén bǎ huáng wén bǐng pī yāo bào zhù lán tóu jiū qǐ chě shàng chuán lái
忽见江面上一只船，水底下早钻过一个人，把黄文炳劈腰抱住，拦头揪起，扯上船来。
chuán shàng nà gè dà hàn zǎo lái jiē yìng biàn bǎ má suǒ bǎng le
船上那个大汉，早来接应，便把麻索绑了。
shuǐ dǐ xià huó zhuō le huáng wén bǐng de biàn shì làng lǐ bái tiào zhāng shùn chuán shàng bǎ náo gōu de biàn shì hùn jiāng lóng lǐ jùn
水底下活捉了黄文炳的便是浪里白跳张顺，船上把挠钩的便是混江龙李俊。
liǎng gè hǎo hàn lì zài chuán shàng nà yáo guān chuán de shāo gōng zhǐ gù xià bài
两个好汉立在船上，那摇官船的梢公只顾下拜。
lǐ jùn shuō dào wǒ bù shā nǐ men zhǐ yào zhuō huáng wén bǐng zhè sī
李俊说道：“我不杀你们，只要捉黄文炳这厮！
nǐ men zì huí qù shuō yǔ nà cài jiǔ zhī fǔ zéi lǘ zhī dào ǎn liáng shān pō hǎo hàn men quán jì xià tā nà kē lǘ tóu zǎo wǎn biàn yào lái qǔ
你们自回去，说与那蔡九知府贼驴知道：“俺梁山泊好汉们权寄下他那颗驴头，早晚便要来取！
shāo gōng dào xiǎo rén qù shuō
”梢公道：“小人去说！
lǐ jùn zhāng shùn ná le huáng wén bǐng guò zì jǐ de chuán shàng fàng nà guān chuán qù le
”李俊、张顺拿了黄文炳过自己的船上，放那官船去了。
liǎng gè hǎo hàn zhào le liǎng zhǐ kuài chuán jìng bēn mù hóng zhuāng shàng lái
两个好汉棹了两只快船，径奔穆弘庄上来。
zǎo yáo dào àn biān wàng jiàn yī xíng tóu lǐng dōu zài àn shàng děng hòu bān yùn xiāng lǒng shàng àn
早摇到岸边，望见一行头领都在岸上等候，搬运箱笼上岸。
jiàn shuō dào ná de huáng wén bǐng sòng jiāng bù shèng zhī xǐ
见说道拿得黄文炳，宋江不胜之喜。
zhòng hǎo hàn yī qí xīn zhōng dà xǐ shuō zhèng yào cǐ rén jiàn miàn
众好汉一齐心中大喜，说：“正要此人见面。
lǐ jùn zhāng shùn zǎo bǎ huáng wén bǐng dài shàng àn lái
”李俊、张顺早把黄文炳带上岸来。
zhòng rén kàn le jiān yā zhe lí le jiāng àn dào mù tài gōng zhuāng shàng lái
众人看了，监押着离了江岸，到穆太公庄上来。
zhū guì sòng wàn jiē zhe
朱贵、宋万接着。
zhòng rén rù dào zhuāng lǐ cǎo tīng shàng zuò xià
众人入到庄里草厅上坐下。
sòng jiāng bǎ huáng wén bǐng bō le shī yī fú bǎng zài liǔ shù shàng qǐng zhòng tóu lǐng tuán tuán zuò dìng
宋江把黄文炳剥了湿衣服，绑在柳树上，请众头领团团坐定。
sòng jiāng jiào qǔ yī hú jiǔ lái yǔ zhòng rén bǎ zhǎn
宋江叫取一壶酒来，与众人把盏。
shàng zì zhāo gài xià zhì bái shèng gòng shì sān shí wèi hǎo hàn dōu bǎ biàn le
上自晁盖，下至白胜，共是三十位好汉，都把遍了。
sòng jiāng dà mà huáng wén bǐng
宋江大骂：“黄文炳！
nǐ zhè sī
你这厮！
wǒ yǔ nǐ wǎng rì wú yuān jìn rì wú chóu nǐ rú hé zhǐ yào hài wǒ
我与你往日无冤，近日无仇，你如何只要害我？
sān huí wǔ cì jiào suō cài jiǔ zhī fǔ shā wǒ liǎng gè
三回五次，教唆蔡九知府杀我两个。
nǐ jì dú shèng xián zhī shū rú hé yào zuò zhè děng dú hài de shì
你既读圣贤之书，如何要做这等毒害的事？
wǒ yòu bù yǔ nǐ yǒu shā fù zhī chóu nǐ rú hé dìng yào móu wǒ
我又不与你有杀父之仇，你如何定要谋我？
nǐ gē ge huáng wén yè yǔ nǐ zhè sī yī mǔ suǒ shēng tā zěn nèn bān xiū shàn fú wēi jì kùn jiù pín bá kǔ jiǔ wén nǐ nà chéng zhōng dōu chēng tā zuò huáng fó zǐ wǒ zuó yè fēn háo bù céng qīn fàn tā
你哥哥黄文烨与你这厮一母所生，他怎恁般修善，扶危济困，救贫拔苦，久闻你那城中都称他做黄佛子，我昨夜分毫不曾侵犯他。
nǐ zhè sī zài xiāng zhōng zhǐ shì hài rén jiāo jié quán shì zhī rén jìn rùn guān zhǎng qī yā liáng shàn
你这厮在乡中只是害人，交结权势之人，浸润官长，欺压良善。
shèng rú nǐ de nǐ biàn yào dù tā bù rú nǐ de nǐ yòu yào hài tā
胜如你的你便要妒他，不如你的你又要害他。
wǒ zhī dào wú wéi jūn rén mín dōu jiào nǐ zuò huáng fēng cì wǒ jīn rì qiě tì nǐ bá le zhè gè cì
我知道无为军人民都叫你做黄蜂刺，我今日且替你拔了这个‘刺’！
huáng wén bǐng gào dào xiǎo rén yǐ zhī guò shī zhǐ qiú zǎo sǐ
”黄文炳告道：“小人已知过失，只求早死！
zhāo gài hè dào nǐ nà zéi lǘ
”晁盖喝道：“你那贼驴！
pà nǐ bù sǐ
怕你不死！
nǐ zhè sī zǎo zhī jīn rì huǐ mò dāng chū
你这厮早知今日，悔莫当初！
sòng jiāng biàn wèn dào nà gè xiōng dì tì wǒ xià shǒu
”宋江便问道：“那个兄弟替我下手？
zhī jiàn hēi xuàn fēng lǐ kuí tiào qǐ shēn lái shuō dào wǒ yǔ gē ge dòng shǒu gē zhè sī
”只见黑旋风李逵跳起身来，说道：“我与哥哥动手割这厮！
wǒ kàn tā féi pàng le dǎo hǎo shāo chī
我看他肥胖了，倒好烧吃。
zhāo gài dào shuō de shì
”晁盖道：“说得是。
jiào qǔ bǎ jiān dāo lái jiù tǎo pén tàn huǒ lái xì xì de gē zhè sī shāo lái xià jiǔ yǔ wǒ xián dì xiāo zhè yuàn qì
教取把尖刀来，就讨盆炭火来，细细地割这厮，烧来下酒，与我贤弟消这怨气！
lǐ kuí ná qǐ jiān dāo kàn zhe huáng wén bǐng xiào dào nǐ zhè sī zài cài jiǔ zhī fǔ hòu táng qiě huì shuō huáng dào hēi bō zhì hài rén wú zhōng shēng yǒu cuān duō tā
”李逵拿起尖刀，看着黄文炳笑道：“你这厮在蔡九知府后堂，且会说黄道黑，拨置害人，无中生有撺掇他！
jīn rì nǐ yào kuài sǐ lǎo yé què yào nǐ màn sǐ
今日你要快死，老爷却要你慢死！
biàn bǎ jiān dāo xiān cóng tuǐ shàng gē qǐ jiǎn hǎo de jiù dāng miàn tàn huǒ shàng zhì lái xià jiǔ
”便把尖刀先从腿上割起，拣好的就当面炭火上炙来下酒。
gē yí kuài zhì yí kuài wú piàn shí gē le huáng wén bǐng
割一块，炙一块，无片时，割了黄文炳。
lǐ kuí fāng cái bǎ dāo gē kāi xiōng táng qǔ chū xīn gān bǎ lái yǔ zhòng tóu lǐng zuò xǐng jiǔ tāng
李逵方才把刀割开胸膛，取出心肝，把来与众头领做醒酒汤。
zhòng duō hǎo hàn kàn gē le huáng wén bǐng dōu lái cǎo táng shàng yǔ sòng jiāng hè xǐ
众多好汉看割了黄文炳，都来草堂上与宋江贺喜。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
wén bǐng qū yán qiǎo jì guāi què jiāng zhōng yì kǔ jǐ pái
文炳趋炎巧计乖，却将忠义苦挤排。
jiān móu wèi suì shēn xiān sǐ nán miǎn wān xīn zhì ròu zāi
奸谋未遂身先死，难免剜心炙肉灾。
zhī jiàn sòng jiāng xiān guì zài dì xià zhòng tóu lǐng huāng máng dōu guì xià qí dào gē ge yǒu shèn shì dàn shuō bù fáng
只见宋江先跪在地下，众头领慌忙都跪下，齐道：“哥哥有甚事，但说不妨。
xiōng dì men gǎn bù tīng
兄弟们敢不听！
sòng jiāng biàn dào xiǎo kě bù cái zì xiǎo xué lì chū shì wéi rén biàn yào jié shi tiān xià hǎo hàn
”宋江便道：“小可不才，自小学吏，初世为人，便要结识天下好汉。
nài yuán shì lì bó cái shū jiā pín bù néng jiē dài yǐ suì píng shēng zhī yuàn
奈缘是力薄才疏，家贫不能接待，以遂平生之愿。
zì cóng cì pèi jiāng zhōu jīng guò zhī shí duō gǎn zhāo tóu lǐng bìng zhòng háo jié kǔ kǔ xiāng liú
自从刺配江州，经过之时，多感晁头领并众豪杰苦苦相留。
sòng jiāng yīn jiàn fù mìng yán xùn bù céng kěn zhù
宋江因见父命严训，不曾肯住。
zhèng shì tiān cì jī huì yú lù zhí zhì xún yáng jiāng shàng yòu zāo jì xǔ duō háo jié
正是天赐机会，于路直至浔阳江上，又遭际许多豪杰。
bù xiǎng xiǎo kě bù cái yī shí jiān jiǔ hòu kuáng yán xiǎn lèi le dài yuàn cháng xìng mìng
不想小可不才，一时间酒后狂言，险累了戴院长性命。
gǎn xiè zhòng wèi háo jié bù bì xiōng xiǎn lái hǔ xué lóng tán lì jiù cán shēng
感谢众位豪杰，不避凶险，来虎穴龙潭，力救残生。
yòu méng xié zhù bào le yuān chóu ēn tóng tiān de
又蒙协助报了冤仇，恩同天地。
jīn rì rú cǐ fàn xià dà zuì nào le liǎng zuò zhōu chéng bì rán shēn zòu qù le
今日如此犯下大罪，闹了两座州城，必然申奏去了。
jīn rì bù yóu sòng jiāng bù shàng liáng shān pō tóu tuō gē ge qù wèi zhī zhòng wèi yì xià ruò hé
今日不由宋江不上梁山泊，投托哥哥去，未知众位意下若何？
rú shì xiāng cóng zhě zhī jīn shōu shí biàn xíng
如是相从者，只今收拾便行。
rú bù yuàn qù de yī tīng zūn mìng
如不愿去的，一听尊命。
zhǐ kǒng shì fā fǎn zāo fù lèi
只恐事发，反遭负累。
fán kě xún sī
烦可寻思。
shuō yán wèi jué lǐ kuí tiào jiāng qǐ lái biàn jiào dào dōu qù dōu qù
”说言未绝，李逵跳将起来便叫道：“都去，都去！
dàn yǒu bù qù de chī wǒ yī niǎo fǔ kǎn zuò liǎng jié biàn bà
但有不去的，吃我一鸟斧，砍做两截便罢！
sòng jiāng dào nǐ zhè bān cū lǔ shuō huà
”宋江道：“你这般粗卤说话！
quán zài gè rén dì xiōng men xīn kěn yì kěn fāng kě tóng qù
全在各人弟兄们心肯意肯，方可同去。
zhòng rén yì lùn dào rú jīn shā sǐ le xǔ duō guān jūn rén mǎ nào le liǎng chù zhōu jùn tā rú hé bù shēn zòu cháo tíng
”众人议论道：“如今杀死了许多官军人马，闹了两处州郡，他如何不申奏朝廷？
bì rán qǐ jūn mǎ lái qín huò
必然起军马来擒获。
jīn ruò bù suí gē ge qù tóng sǐ tóng shēng què tóu nà lǐ qù
今若不随哥哥去，同死同生，却投那里去？
sòng jiāng dà xǐ xiè le zhòng rén
”宋江大喜，谢了众人。
dāng rì xiān jiào zhū guì hé sòng wàn qián huí shān zhài lǐ qù bào zhī
当日先叫朱贵和宋万前回山寨里去报知，
cì hòu fēn zuò wǔ qǐ jìn chéng tóu yī qǐ biàn shì zhāo gài sòng jiāng huā róng dài zōng lǐ kuí
次后分作五起进程：头一起便是晁盖、宋江、花荣、戴宗、李逵，
dì èr qǐ biàn shì liú táng dù qiān shí yǒng xuē yǒng hóu jiàn
第二起便是刘唐、杜迁、石勇、薛永、侯健，
dì sān qǐ biàn shì lǐ jùn li lì lǚ fāng guō shèng tóng wēi tóng měng
第三起便是李俊、李立、吕方、郭盛、童威、童猛，
dì sì qǐ biàn shì huáng xìn zhāng héng zhāng shùn ruǎn jiā sān dì xiōng
第四起便是黄信、张横、张顺、阮家三弟兄，
dì wǔ qǐ biàn shì yàn shùn wáng ǎi hǔ mù hóng mù chūn zhèng tiān shòu bái shèng
第五起便是燕顺、王矮虎、穆弘、穆春、郑天寿、白胜。
wǔ qǐ èr shí bā gè tóu lǐng dài le yī gān rén děng jiāng zhè suǒ de huáng wén bǐng jiā cái gè gè fēn kāi zhuāng zài shàng chē zi
五起二十八个头领，带了一干人等，将这所得黄文炳家财，各各分开，装载上车子。
mù hóng dài le mù tài gōng bìng jiā xiǎo rén děng jiāng yīng yǒu jiā cái jīn bǎo zhuāng zài chē shàng
穆弘带了穆太公并家小人等，将应有家财金宝，装载车上。
zhuāng kè shù nèi yǒu bù yuàn qù de dōu jī fā tā xiē yín liǎng zì tóu bié zhǔ qù yōng gōng
庄客数内有不愿去的，都赍发他些银两，自投别主去佣工；
yǒu yuàn qù de yī tóng biàn wǎng
有愿去的，一同便往。
qián sì qǐ lù xù qù le yǐ zì xíng dòng
前四起陆续去了，已自行动。
mù hóng shōu shí zhuāng nèi yǐ le fàng qǐ shí shù gè huǒ bǎ shāo le zhuāng yuàn piē xia le tián dì zì tóu liáng shān pō lái
穆弘收拾庄内已了，放起十数个火把，烧了庄院，撇下了田地，自投梁山泊来。
qiě bù shuō wǔ qǐ rén mǎ dēng chéng jié cì jìn fā zhǐ gé èr shí lǐ ér xíng
且不说五起人马登程，节次进发，只隔二十里而行。
xiān shuō dì yī qǐ zhāo gài sòng jiāng huā róng dài zōng lǐ kuí wǔ qí mǎ dài zhe chē zhàng rén děng zài lù xíng le sān rì qián miàn lái dào yí gè qù chù dì míng huàn zuò huáng shān mén
先说第一起晁盖、宋江、花荣、戴宗、李逵五骑马，带着车仗人等，在路行了三日，前面来到一个去处，地名唤做黄山门。
sòng jiāng zài mǎ shàng yǔ zhāo gài shuō dào zhè zuò shān shēng de xíng shì guài è mò bù yǒu dà huǒ zài nèi
宋江在马上与晁盖说道：“这座山生得形势怪恶，莫不有大伙在内？
kě zhe rén cuī zǎn hòu miàn rén mǎ shàng lái yī tóng guò qù
可着人催趱后面人马上来，一同过去。
shuō yóu wèi liǎo yǐ jiàn qián miàn shān zuǐ shàng luó míng gǔ xiǎng
”说犹未了，已见前面山嘴上锣鸣鼓响。
sòng jiāng dào wǒ shuō me
宋江道：“我说么！
qiě bú yào zǒu dòng děng hòu miàn rén mǎ dào lái hǎo hé tā sī shā
且不要走动，等后面人马到来，好和他厮杀。
huā róng biàn niān gōng dā jiàn zài shǒu zhāo gài dài zōng gè zhí pō dāo lǐ kuí ná zhe shuāng fǔ yōng hù zhe sòng jiāng yī qí zǎn mǎ xiàng qián
”花荣便拈弓搭箭在手，晁盖、戴宗各执朴刀，李逵拿着双斧，拥护着宋江，一齐趱马向前。
zhī jiàn shān pō biān shǎn chū sān wǔ bǎi gè xiǎo lóu luō dāng xiān cù yōng chū sì chóu hǎo hàn gè tǐng jūn qì zài shǒu gāo shēng hè dào nǐ děng dà nào le jiāng zhōu jié lüè liǎo wú wèi jūn shā hài le xǔ duō guān jūn bǎi xìng dài huí liáng shān pō qù wǒ sì gè děng nǐ duō shí
只见山坡边闪出三五百个小喽啰，当先簇拥出四筹好汉，各挺军器在手，高声喝道：“你等大闹了江州，劫掠了无为军，杀害了许多官军百姓，待回梁山泊去，我四个等你多时！
huì shì de zhǐ liú xià sòng jiāng dōu ráo le nǐ men xìng mìng
会事的只留下宋江，都饶了你们性命！
sòng jiāng tīng de biàn tǐng shēn chū qù guì zài dì xià shuō dào xiǎo kě sòng jiāng bèi rén xiàn hài yuān qū wú shēn jīn de sì fāng háo jié jiù le sòng jiāng xìng mìng
”宋江听得，便挺身出去，跪在地下，说道：“小可宋江被人陷害，冤屈无伸，今得四方豪杰，救了宋江性命。
xiǎo kě bù zhī zài hé chǔ chù fàn le sì wèi yīng xióng
小可不知在何处触犯了四位英雄？
wàn wàng gāo tái guì shǒu ráo shù cán shēng
万望高抬贵手，饶恕残生！
nà sì chóu hǎo hàn jiàn le sòng jiāng guì zài qián miàn dōu huāng máng gǔn ān xià mǎ piē le jūn qì fēi bēn qián lái bài dǎo zài dì xià shuō dào ǎn dì xiōng sì gè zhǐ wén shān dōng jí shí yǔ sòng gōng míng dà míng xiǎng shā yě bù néng gōu jiàn miàn
”那四筹好汉见了宋江跪在前面，都慌忙滚鞍下马，撇了军器，飞奔前来，拜倒在地下，说道：“俺弟兄四个，只闻山东及时雨宋公明大名，想杀也不能勾见面！
ǎn tīng zhī gē ge zài jiāng zhōu wéi shì chī guān sī wǒ dì xiōng shāng yì dìng le zhèng yào lái jié láo zhǐ shì bù dé gè shí xìn
俺听知哥哥在江州为事吃官司，我弟兄商议定了，正要来劫牢，只是不得个实信。
qián rì shǐ xiǎo lóu luō zhí dào jiāng zhōu lái tàn wàng huí lái shuō dào yǐ yǒu duō shǎo hǎo hàn nào le jiāng zhōu jié liǎo fǎ chǎng jiù chū wǎng jiē yáng zhèn qù le
前日使小喽啰直到江州来探望，回来说道：‘已有多少好汉闹了江州，劫了法场，救出往揭阳镇去了。
hòu yòu shāo liǎo wú wèi jūn jié lüè huáng tōng pàn jiā
后又烧了无为军，劫掠黄通判家。
liào xiǎng gē ge bì cóng zhè lǐ lái jié cì shǐ rén lù zhōng lái tàn wàng bù qī jīn rì de jiàn rén xiōng zhī miàn
’料想哥哥必从这里来，节次使人路中来探望，不期今日得见仁兄之面。
xiǎo zhài lǐ lüè bèi bó jiǔ cū shí quán dāng jiē fēng
小寨里略备薄酒粗食，权当接风。
qǐng zhòng hǎo hàn tóng dào bì zhài pán huán piàn shí
请众好汉同到敝寨，盘桓片时。
bié dāng bài huì
别当拜会。
sòng jiāng dà xǐ fú qǐ sì wèi hǎo hàn zhú yī qǐng wèn dà míng
宋江大喜，扶起四位好汉，逐一请问大名。
wéi tóu de nà rén xìng ōu míng péng zǔ guàn shì huáng zhōu rén shì
为头的那人姓欧名鹏，祖贯是黄州人氏。
shǒu bǎ dà jiāng jūn hù yīn è le běn guān táo zǒu zài jiāng hú shàng
守把大江军户，因恶了本官，逃走在江湖上。
lù lín zhōng áo chū zhè gè míng zì huàn zuò mó yún jīn chì
绿林中熬出这个名字，唤做摩云金翅。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
huáng zhōu shēng xià yīng xióng shì lì zhuàng shēn qiáng wǔ yì jīng
黄州生下英雄士，力壮身强武艺精。
xíng bù rú fēi piān chū zhòng mó yún jīn chì shì ōu péng
行步如飞偏出众，摩云金翅是欧鹏。
dì èr gè hǎo hàn xìng jiǎng míng jìng zǔ guàn shì hú nán tán zhōu rén shì
第二个好汉姓蒋名敬，祖贯是湖南潭州人氏。
yuán shì luò kē jǔ zi chū shēn kē jǔ bù dì qì wén jiù wǔ pō yǒu móu lüè jīng tōng shū suàn jī wàn lèi qiān xiān háo bù chà
原是落科举子出身，科举不第，弃文就武，颇有谋略，精通书算，积万累千，纤毫不差。
yì néng cì qiāng shǐ bàng bù zhèn pái bīng
亦能刺枪使棒，布阵排兵。
yīn cǐ rén dōu huàn tā zuò shén suàn zi
因此人都唤他做神算子。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
gāo é jiān fēng zhì lǜ jīng xiān míng hé chǔ kě tún bīng
高额尖峰智虑精，先明何处可屯兵。
hú nán xiù qì shēng háo jié shén suàn rén chēng jiǎng jìng míng
湖南秀气生豪杰，神算人称蒋敬名。
dì sān gè hǎo hàn xìng mǎ míng lín zǔ guàn shì nán jīng jiàn kāng rén shì
第三个好汉姓马名麟，祖贯是南京建康人氏。
yuán shì xiǎo fān zǐ xián hàn chū shēn chuī de shuāng tiě dí shǐ de hǎo dà gǔn dāo bǎi shí rén jìn tā bù dé
原是小番子闲汉出身，吹得双铁笛，使得好大滚刀，百十人近他不得。
yīn cǐ rén dōu huàn tā zuò tiě dí xian
因此人都唤他做铁笛仙。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
tiě dí yī shēng shān shí liè tóng dāo liǎng kǒu guǐ shén jīng
铁笛一声山石裂，铜刀两口鬼神惊。
mǎ lín xíng mào zhēn qí guài rén dào shén xiān zài jiàng shēng
马麟形貌真奇怪，人道神仙再降生。
dì sì gè hǎo hàn xìng táo míng zōng wàng zǔ guàn shì guāng zhōu rén shì
第四个好汉姓陶名宗旺，祖贯是光州人氏。
zhuāng jiā tián hù chū shēn guàn shǐ yī bǎ tiě qiāo yǒu de shì qì lì yì néng shǐ qiāng lún dāo
庄家田户出身，惯使一把铁锹，有的是气力，亦能使枪轮刀。
yīn cǐ rén dōu huàn zuò jiǔ wěi guī
因此人都唤做九尾龟。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
wǔ duǎn shēn cái hēi miàn pí tiě qiāo gǎn jué tài shān jī
五短身材黑面皮，铁锹敢掘泰山基。
guāng zhōu zhuāng hù táo zōng wàng gǔ guài rén chēng jiǔ wěi guī
光州庄户陶宗旺，古怪人称九尾龟。
zhè sì chóu hǎo hàn jiē zhù sòng jiāng xiǎo lóu luō zǎo pěng guò guǒ hé yī dà hú jiǔ liǎng dà pán ròu tuō guò lái bǎ zhǎn
这四筹好汉接住宋江，小喽啰早捧过果盒，一大壶酒，两大盘肉，托过来把盏。
xiān dì zhāo gài sòng jiāng cì dì huā róng dài zōng lǐ kuí
先递晁盖、宋江，次递花荣、戴宗、李逵。
yǔ zhòng rén dōu xiāng jiàn le yī miàn dì jiǔ
与众人都相见了，一面递酒。
méi liǎng gè shí chén dì èr qǐ tóu lǐng yòu dào le yī gè gè jìn dōu xiāng jiàn
没两个时辰，第二起头领又到了，一个个尽都相见。
bǎ zhǎn yǐ biàn yāo qǐng zhòng wèi shàng shān
把盏已遍，邀请众位上山。
liǎng qǐ shí wèi tóu lǐng xiān lái dào huáng mén shān zhài nèi
两起十位头领，先来到黄门山寨内。
nà sì chóu hǎo hàn biàn jiào zhuī niú zǎi mǎ guǎn dài què jiào xiǎo lóu luō lù xù xià shān jiē qǐng hòu miàn nà sān qǐ shí bā wèi tóu lǐng shàng shān lái yán yàn
那四筹好汉便叫椎牛宰马管待，却教小喽啰陆续下山接请后面那三起十八位头领上山来筵宴。
wèi jí bàn rì sān qǐ hǎo hàn yǐ dōu lái dào le jǐn zài jù yì tīng shàng yán xí xiāng huì
未及半日，三起好汉已都来到了，尽在聚义厅上筵席相会。
sòng jiāng yǐn jiǔ zhōng jiān zài xí shàng kāi huà dào jīn cì sòng jiāng tóu bèn le gē gē zhāo tiān wáng shàng liáng shān pō qù yī tóng jù yì
宋江饮酒中间，在席上开话道：“今次宋江投奔了哥哥晁天王，上梁山泊去一同聚义。
wèi zhī sì wèi hǎo hàn kěn qì le cǐ chù tóng wǎng liáng shān pō dà zhài xiāng jù fǒu
未知四位好汉肯弃了此处，同往梁山泊大寨相聚否？
sì gè hǎo hàn qí dá dào ruò méng èr wèi yì shì bù qì pín jiàn qíng yuàn zhí biān zhuì dèng
”四个好汉齐答道：“若蒙二位义士不弃贫贱，情愿执鞭坠镫。
sòng jiāng zhāo gài dà xǐ biàn shuō dào jì shì sì wèi kěn cóng dà yì biàn qǐng shōu shí qǐ chéng
”宋江、晁盖大喜，便说道：“既是四位肯从大义，便请收拾起程。
zhòng duō tóu lǐng jù gè huān xǐ
”众多头领俱各欢喜。
zài shān zhài zhù le yī rì guò le yī yè
在山寨住了一日，过了一夜。
cì rì sòng jiāng zhāo gài réng jiù zuò tóu yī qǐ xià shān jìn fā xiān qù
次日，宋江、晁盖仍旧做头一起下山，进发先去。
cì hòu yī lì ér xíng zhǐ gé zhe èr shí lǐ yuǎn jìn ér lái
次后依例而行，只隔着二十里远近而来。
sì chóu hǎo hàn shōu shí qǐ cái bó jīn yín děng xiàng dài lǐng le xiǎo lóu luō sān wǔ bǎi rén biàn shāo huǐ le zhài zhà suí zuò dì liù qǐ dēng chéng
四筹好汉收拾起财帛金银等项，带领了小喽啰三五百人，便烧毁了寨栅，随作第六起登程。
sòng jiāng yòu hé de zhè sì gè hǎo hàn xīn zhōng shén xǐ
宋江又合得这四个好汉，心中甚喜。
yú lù zài mǎ shàng duì zhāo gài shuō dào xiǎo dì lái jiāng hú shàng zǒu le zhè jǐ zāo suī shì shòu le xiē jīng kǒng què yě jié shí de zhè xǔ duō hǎo hàn
于路在马上对晁盖说道：“小弟来江湖上走了这几遭，虽是受了些惊恐，却也结识得这许多好汉。
jīn rì tóng gē ge shàng shān qù zhè huí zhǐ de sǐ xīn tà de yǔ gē ge tóng sǐ tóng shēng
今日同哥哥上山去，这回只得死心蹋地与哥哥同死同生。
yī lù shàng shuō zhe xián huà bù jué zǎo lái dào zhū guì jiǔ diàn lǐ le
”一路上说着闲话，不觉早来到朱贵酒店里了。
qiě shuō sì gè shǒu shān zhài de tóu lǐng wú yòng gōng sūn shèng lín chōng qín míng hé liǎng gè xīn lái de xiāo ràng jīn dà jiān yǐ de zhū guì sòng wàn xiān huí bào zhī měi rì chà xiǎo tóu mù zhào chuán chū lái jiǔ diàn lǐ yíng jiē yì qǐ qǐ dōu dào jīn shā tān shàng àn
且说四个守山寨的头领吴用、公孙胜、林冲、秦明和两个新来的萧让、金大坚，已得朱贵、宋万先回报知，每日差小头目棹船出来酒店里迎接，一起起都到金沙滩上岸。
léi gǔ chuī dí zhòng hǎo hàn men dōu chéng mǎ jiào yíng shàng zhài lái
擂鼓吹笛，众好汉们都乘马轿，迎上寨来。
dào de guān xià jūn shī wú xué jiū děng liù rén bǎ le jiē fēng jiǔ dōu dào jù yì tīng shàng fén qǐ yī lú hǎo xiāng
到得关下，军师吴学究等六人把了接风酒，都到聚义厅上，焚起一炉好香。
zhāo gài biàn qǐng sòng jiāng wéi shān zhài zhī zhǔ zuò dì yī bǎ jiāo yǐ
晁盖便请宋江为山寨之主，坐第一把交椅。
sòng jiāng nà lǐ kěn biàn dào gē ge chà yǐ
宋江那里肯，便道：“哥哥差矣！
gǎn méng zhòng wèi bù bì dāo fǔ jiù bá sòng jiāng xìng mìng
感蒙众位不避刀斧，救拔宋江性命。
gē ge yuán shì shān zhài zhī zhǔ rú hé què ràng bù cái zuò
哥哥原是山寨之主，如何却让不才坐？
ruò yào jiān zhí rú cǐ xiāng ràng sòng jiāng qíng yuàn jiù sǐ
若要坚执如此相让，宋江情愿就死！
zhāo gài dào xián dì rú hé zhè bān shuō
”晁盖道：“贤弟如何这般说？
dāng chū ruò bù shì xián dì dān nà xuè hǎi bān gān xì jiù de wǒ děng qī rén xìng mìng shàng shān rú hé yǒu jīn rì zhī zhòng
当初若不是贤弟担那血海般干系，救得我等七人性命上山，如何有今日之众？
nǐ zhèng shì shān zhài zhī ēn zhǔ
你正是山寨之恩主。
nǐ bù zuò shuí zuò
你不坐，谁坐？
sòng jiāng dào rén xiōng lùn nián chǐ xiōng zhǎng yě dà shí suì
”宋江道：“仁兄，论年齿兄长也大十岁。
sòng jiāng ruò zuò le qǐ bù zì xiū
宋江若坐了，岂不自羞？
zài sān tuī zhāo gài zuò le dì yī wèi sòng jiāng zuò le dì èr wèi wú xué jiū zuò le dì sān wèi gōng sūn shèng zuò le dì sì wèi
”再三推晁盖坐了第一位，宋江坐了第二位，吴学究坐了第三位，公孙胜坐了第四位。
sòng jiāng dào xiū fēn gōng láo gāo xià liáng shān pō yī xíng jiù tóu lǐng qù zuǒ biān zhǔ wèi shàng zuò
宋江道：“休分功劳高下，梁山泊一行旧头领，去左边主位上坐。
xīn dào tóu lǐng qù yòu biān kè wèi shàng zuò
新到头领，去右边客位上坐。
dài rì hòu chū lì duō guǎ nà shí lìng xíng dìng duó
待日后出力多寡，那时另行定夺。
zhòng rén qí dào gē ge yán zhī jí dāng
”众人齐道：“哥哥言之极当。
zuǒ biān yí dài shì lín chōng liú táng yuán xiǎo èr yuán xiǎo wǔ yuán xiǎo qī dù qiān sòng wàn zhū guì bái shèng
”左边一带，是林冲、刘唐、阮小二、阮小五、阮小七、杜迁、宋万、朱贵、白胜；
yòu biān yí dài lùn nián jiǎ cì xù hù xiāng tuī ràng
右边一带，论年甲次序，互相推让。
huā róng qín míng huáng xìn dài zōng lǐ kuí lǐ jùn mù hóng zhāng héng zhāng shùn yàn shùn lǚ fāng guō shèng xiāo ràng wáng ǎi hǔ xuē yǒng jīn dà jiān mù chūn li lì ōu péng jiǎng jìng tóng wēi tóng měng mǎ lín shí yǒng hóu jiàn zhèng tiān shòu táo zōng wàng
花荣、秦明、黄信、戴宗、李逵、李俊、穆弘、张横、张顺、燕顺、吕方、郭盛、萧让、王矮虎、薛永、金大坚、穆春、李立、欧鹏、蒋敬、童威、童猛、马麟、石勇、侯健、郑天寿、陶宗旺，
gòng shì sì shí rén tóu lǐng zuò xia le
共是四十人头领坐下了。
dà chuī dà léi qiě chī qìng xǐ yán xí
大吹大擂，且吃庆喜筵席。
sòng jiāng shuō qǐ jiāng zhōu cài jiǔ zhī fǔ niē zào yáo yán yī shì
宋江说起江州蔡九知府捏造谣言一事，
shuō yǔ zhòng rén pǒ nài huáng wén bǐng nà sī
说与众人：“叵耐黄文炳那厮，
shì yòu bù gàn tā jǐ
事又不干他己，
què zài zhī fǔ miàn qián hú yán luàn dào
却在知府面前胡言乱道，
jiě shuō dào hào guó yīn jiā mù
解说道：‘耗国因家木’，
hào sàn guó jiā qián liáng de rén
耗散国家钱粮的人，
bì shì jiā tóu zhe gè mù zì
必是家头着个木字，
bú shì gè sòng zì
不是个宋字。
dāo bīng diǎn shuǐ gōng xìng dòng dāo bīng zhī rén bì shì sān diǎn shuǐ zhe gè gōng zì bú shì gè jiāng zì
‘刀兵点水工’，兴动刀兵之人，必是三点水着个工字，不是个江字。
zhè gè zhèng yīng sòng jiāng shēn shàng
这个正应宋江身上。
nà hòu liǎng jù dào zòng héng sān shí liù bō luàn zài shān dōng
那后两句道：‘纵横三十六，播乱在山东。
hé zhǔ sòng jiāng zào fǎn zài shān dōng yǐ cǐ ná le xiǎo kě
’合主宋江造反在山东，以此拿了小可。
bù qī dài yuàn cháng yòu chuán le jiǎ shū yǐ cǐ huáng wén bǐng nà sī cuān duō zhī fǔ zhǐ yào xiān zhǎn hòu zòu
不期戴院长又传了假书，以此黄文炳那厮撺掇知府，只要先斩后奏。
ruò fēi zhòng hǎo hàn jiù le yān dé dào cǐ
若非众好汉救了，焉得到此！
lǐ kuí tiào jiāng qǐ lái dào hǎo
”李逵跳将起来道：“好！
gē ge zhèng yīng zhe tiān shàng de yán yǔ
哥哥正应着天上的言语！
suī rán chī le tā xiē kǔ huáng wén bǐng nà zéi yě chī wǒ shā de kuài huó
虽然吃了他些苦，黄文炳那贼也吃我杀得快活。
fàng zhe wǒ men yǒu xǔ duō jūn mǎ biàn zào fǎn pà zěn dì
放着我们有许多军马，便造反怕怎地！
zhāo gài gē ge biàn zuò le tài huáng dì sòng jiāng gē ge biàn zuò le xiǎo huáng dì
晁盖哥哥便做了大皇帝，宋江哥哥便做了小皇帝。
wú xiān shēng zuò gè chéng xiàng gōng sūn dào shì biàn zuò gè guó shī
吴先生做个丞相，公孙道士便做个国师。
wǒ men dōu zuò gè jiāng jūn
我们都做个将军。
shā qù dōng jīng duó le niǎo wèi zài nà lǐ kuài huó què bù hǎo
杀去东京，夺了鸟位，在那里快活，却不好！
bù qiáng sì zhè gè niǎo shuǐ pō lǐ
不强似这个鸟水泊里！
dài zōng huāng máng hè dào tiě niú nǐ zhè sī hú shuō
”戴宗慌忙喝道：“铁牛，你这厮胡说！
nǐ jīn rì jì dào zhè lǐ bù kě shǐ nǐ nà zài jiāng zhōu xìng ér xū yào tīng liǎng wèi tóu lǐng gē ge de yán yǔ hào lìng yì bù xǔ nǐ hú yán luàn yǔ duō zuǐ duō shè
你今日既到这里，不可使你那在江州性儿，须要听两位头领哥哥的言语号令，亦不许你胡言乱语，多嘴多舌。
zài rú cǐ duō yán chā kǒu xiān gē le nǐ zhè kē tóu lái wèi lìng yǐ jǐng hòu rén
再如此多言插口，先割了你这颗头来为令，以警后人！
lǐ kuí dào āi yě
”李逵道：“嗳也！
ruò gē le wǒ zhè kē tóu jǐ shí zài zhǎng de yí gè chū lái
若割了我这颗头，几时再长的一个出来？
wǒ zhǐ chī jiǔ biàn liǎo
我只吃酒便了。
zhòng duō hǎo hàn dōu xiào
”众多好汉都笑。
zhāo gài xiān jiào ān dùn mù tài gōng yī jiā lǎo xiǎo
晁盖先叫安顿穆太公一家老小。
jiào qǔ guò huáng wén bǐng de jiā cái shǎng láo le zhòng duō chū lì de xiǎo lóu luō
叫取过黄文炳的家财，赏劳了众多出力的小喽啰。
qǔ chū yuán jiāng lái de xìn lóng jiāo huán dài yuàn cháng shōu yòng
取出原将来的信笼，交还戴院长收用。
dài zōng nà lǐ kěn yào dìng jiào shōu fàng kù nèi gōng zhī shǐ yòng
戴宗那里肯要，定教收放库内公支使用。
zhāo gài jiào zhòng duō xiǎo lóu luō cān bài le xīn tóu lǐng lǐ jùn děng dōu cān jiàn le
晁盖叫众多小喽啰参拜了新头领李俊等，都参见了。
lián rì shān zhài lǐ shā niú zǎi mǎ zuò qìng hè yán xí bù zài huà xià
连日山寨里杀牛宰马，作庆贺筵席，不在话下。
zài shuō zhāo gài jiào xiàng shān qián shān hòu gè bō dìng fáng wū jū zhù
再说晁盖教向山前山后各拨定房屋居住。
shān zhài lǐ zài qǐ zào fáng shè xiū lǐ chéng yuán
山寨里再起造房舍，修理城垣。
zhì dì sān rì jiǔ xí shàng sòng jiāng qǐ shēn duì zhòng tóu lǐng shuō dào sòng jiāng hái yǒu yī jiàn dà shì zhèng yào bǐng zhòng dì xiōng
至第三日酒席上，宋江起身对众头领说道：“宋江还有一件大事，正要禀众弟兄。
xiǎo kě jīn yù xià shān zǒu yī zāo qǐ jiǎ shù rì wèi zhī zhòng wèi kěn fǒu
小可今欲下山走一遭，乞假数日，未知众位肯否？
zhāo gài biàn wèn dào xián dì jīn yù yào wǎng hé chǔ
”晁盖便问道：“贤弟今欲要往何处？
gàn shèn mǒ dà shì
干甚么大事？
sòng jiāng bù huāng bù máng shuō chū zhè gè qù chù
宋江不慌不忙说出这个去处。
yǒu fèn jiào qiāng dāo lín lǐ zài táo yī biàn cán shēng
有分教：枪刀林里，再逃一遍残生；
shān lǐng biān bàng chuán shòu qiān nián xūn yè
山岭边傍，传授千年勋业。
zhèng shì zhǐ yīn xuán nǚ shū sān juǎn liú de qīng fēng shǐ shù piān
正是：只因玄女书三卷，留得清风史数篇。
bì jìng sòng gōng míng yào wǎng hé chǔ qù zǒu yī zāo qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟宋公明要往何处去走一遭，且听下回分解。