jiě zhēn jiě bǎo shuāng yuè yù sūn lì sūn xīn dà jié láo
解珍解宝双越狱孙立孙新大劫牢
xī jiāng yuè
《西江月》：
zhōng yì lì shēn zhī běn jiān xié huài guó zhī duān
忠义立身之本，奸邪坏国之端。
láng xīn gǒu xìng làn jū guān zhì shǐ yīng xióng è wàn
狼心狗幸滥居官，致使英雄扼腕。
duó hǔ jī móu kě wù jié láo jì cè kān guān
夺虎机谋可恶，劫牢计策堪观。
dēng zhōu chéng guō tòng bēi suān qǐng kè héng shī biàn mǎn
登州城郭痛悲酸，顷刻横尸遍满。
huà shuō dāng shí wú xué jiū duì sòng gōng míng shuō dào jīn rì yǒu gè jī huì què shì shí yǒng miàn shàng yì qǐ lái tóu rù huǒ de rén yòu yǔ luán tíng yù nà sī zuì hǎo yì shì yáng lín shān fēi de zhì ài xiāng shí
话说当时吴学究对宋公明说道：“今日有个机会，却是石勇面上一起来投入伙的人，又与栾廷玉那厮最好，亦是杨林、邓飞的至爱相识。
tā zhī dào gē ge dǎ zhù jiā zhuāng bù lì tè xiàn zhè tiáo jì cè lái rù huǒ yǐ wéi jìn shēn zhī bào suí hòu biàn zhì
他知道哥哥打祝家庄不利，特献这条计策来入伙，以为进身之报，随后便至。
wǔ rì zhī nèi kě xíng cǐ jì què shì hǎo me
五日之内可行此计，却是好么？
sòng jiāng tīng le dà xǐ dào miào zāi
”宋江听了，大喜道：“妙哉！
fāng cái xiào zhú yán kāi
”方才笑逐颜开。
shuō huà de què shì shèn me jì cè
说话的，却是甚么计策？
xià lái biàn jiàn
下来便见。
kàn guān láo jì zhè duàn huà tóu yuán lái hé sòng gōng míng chū dǎ zhù jiā zhuāng shí yī tóng shì fā
看官牢记这段话头，原来和宋公明初打祝家庄时，一同事发。
què nán zhè biān shuō yī jù nà biān shuō yī huí yīn cǐ quán jì xià zhè liǎng dǎ zhù jiā zhuāng de huà tóu què xiān shuō nà yī huí lái tóu rù huǒ de rén chéng jī huì de huà xià lái jiē zhe guān mù
却难这边说一句，那边说一回，因此权记下这两打祝家庄的话头，却先说那一回来投入伙的人乘机会的话，下来接着关目。
yuán lái shān dōng hǎi biān yǒu gè zhōu jùn huàn zuò dēng zhōu
原来山东海边有个州郡，唤做登州。
dēng zhōu chéng wài yǒu yī zuò shān shān shàng duō yǒu chái láng hǔ bào chū lái shāng rén
登州城外有一座山，山上多有豺狼虎豹出来伤人。
yīn cǐ dēng zhōu zhī fǔ jū jí liè hù dāng tīng wěi le zhàng xiàn wén shū zhuō bǔ dēng zhōu shān shàng dà chóng
因此登州知府拘集猎户，当厅委了杖限文书，捉捕登州山上大虫。
yòu yǎng shān qián shān hòu lǐ zhèng zhī jiā yě yào bǔ hǔ wén zhuàng xiàn wài bù xíng jiě guān tòng zé jiā hào bù shù
又仰山前山后里正之家也要捕虎文状，限外不行解官，痛责枷号不恕。
qiě shuō dēng zhōu shān xià yǒu yī jiā liè hù dì xiōng liǎng gè gē ge huàn zuò jiě zhēn xiōng dì huàn zuò jiě bǎo
且说登州山下有一家猎户，弟兄两个，哥哥唤做解珍，兄弟唤做解宝。
dì xiōng liǎng gè dōu shǐ hún tiě diǎn gāng chā yǒu yī shēn jīng rén de wǔ yì
弟兄两个都使浑铁点钢叉，有一身惊人的武艺。
dāng zhōu lǐ de liè hù men dōu ràng tā dì yī
当州里的猎户们都让他第一。
nà jiě zhēn yí gè chuò hào huàn zuò liǎng tóu shé zhè jiě bǎo chuò hào jiào zuò shuāng wěi hé
那解珍一个绰号唤做两头蛇，这解宝绰号叫做双尾蝎。
èr rén fù mǔ jù wáng bù céng hūn qǔ
二人父母俱亡，不曾婚娶。
nà gē ge qī chǐ yǐ shàng shēn cái zǐ táng sè miàn pí yāo xì bǎng kuò
那哥哥七尺以上身材，紫棠色面皮，腰细膀阔。
céng yǒu yī piān lín jiāng xiān dān dào zhe jiě zhēn de hǎo chù
曾有一篇《临江仙》，单道着解珍的好处：
suī shì dēng zhōu sōu liè hù zhōng liáng piān è jiān xié
虽是登州搜猎户，忠良偏恶奸邪。
hǔ pí zhàn ǎo lù pí xuē
虎皮战袄鹿皮靴。
yìng gōng kāi mǎn yuè qiáng nǔ dēng chē
硬弓开满月，强弩蹬车。
hún tiě gāng chā wú dí shǒu zòng héng shuí gǎn lán zhē
浑铁钢叉无敌手，纵横谁敢拦遮。
nù shí gān dǎn jǐn héng xié
怒时肝胆尽横斜。
jiě zhēn xīn xìng è rén hào liǎng tóu shé
解珍心性恶，人号两头蛇。
nà gè xiōng dì jiě bǎo gèng shì lì hài yě yǒu qī chǐ yǐ shàng shēn cái miàn yuán shēn hēi liǎng zhǐ tuǐ shàng cì zhe liǎng gè fēi tiān yè chā
那个兄弟解宝，更是利害，也有七尺以上身材，面圆身黑，两只腿上刺着两个飞天夜叉。
yǒu shí xìng qǐ hèn bù dé téng tiān dǎo dì bá shù yáo shān
有时性起，恨不得腾天倒地，拔树摇山。
yě yǒu yī piān xī jiāng yuè dān dào zhe jiě bǎo de hǎo chù
也有一篇《西江月》，单道着解宝的好处：
xìng gé wàng shēng pàn mìng shēng lái xiāo yǒng yīng háo
性格忘生拚命，生来骁勇英豪。
gǎn fān mí lù yǔ yuán náo shā jǐn shān zhōng hǔ bào
赶翻麋鹿与猿猱，杀尽山中虎豹。
shǒu zhí lián huā tiě tǎng yāo xuán pú yè jiān dāo
手执莲花铁镋，腰悬蒲叶尖刀。
yāo jiān jǐn shù hǔ jīn tāo shuāng wěi hé yīng xióng jiě bǎo
腰间紧束虎筋绦，双尾蝎英雄解宝。
nà dì xiōng liǎng gè dāng guān shòu le gān xiàn wén shū huí dào jiā zhōng zhěng dùn wō gōng yào jiàn nǔ zǐ tǎng chā chuān le bào pí kù hǔ pí tào tǐ ná le tiě chā liǎng gè jìng bēn dēng zhōu shān shàng xià le wō gōng
那弟兄两个，当官受了甘限文书，回到家中，整顿窝弓、药箭、弩子、镋叉，穿了豹皮裤、虎皮套体，拿了铁叉，两个径奔登州山上，下了窝弓。
qù shù shàng děng le yī rì bù jì shì le shōu shí wō gōng xià qù
去树上等了一日，不济事了，收拾窝弓下去。
cì rì yòu dài le gàn liáng zài shàng shān cì hou kàn kàn tiān wǎn dì xiōng liǎng gè zài bǎ wō gōng xià le pá shàng shù qù zhí děng dào wǔ gēng yòu méi dòng jìng
次日，又带了干粮，再上山伺候，看看天晚，弟兄两个再把窝弓下了，爬上树去，直等到五更，又没动静。
liǎng gè yí le wō gōng què lái xī shān biān xià le
两个移了窝弓，却来西山边下了。
zuò dào tiān míng yòu děng bù zháo
坐到天明，又等不着。
liǎng gè xīn jiāo shuō dào xiàn sān rì nèi yào nà dà chóng chí shí xū yòng shòu zé què shì zěn dì hǎo
两个心焦，说道：“限三日内要纳大虫，迟时须用受责，却是怎地好！
liǎng gè dào dì sān rì yè fú zhì sì gēng shí fēn bù jué shēn tǐ kùn juàn liǎng gè bèi sī kào zhe qiě shuì
两个到第三日夜，伏至四更时分，不觉身体困倦，两个背厮靠着且睡。
wèi zēng hé yǎn hū tīng de wō gōng fā xiǎng
未曾合眼，忽听得窝弓发响。
liǎng gè tiào jiāng qǐ lái ná le gāng chā sì xià lǐ kàn shí zhī jiàn yí gè dà chóng zhōng le yào jiàn zài nà dì shàng gǔn
两个跳将起来，拿了钢叉，四下里看时，只见一个大虫，中了药箭，在那地上滚。
liǎng gè niān zhe gāng chā xiàng qián lái
两个拈着钢叉向前来。
nà dà chóng jiàn le rén lái dài zhe jiàn biàn zǒu
那大虫见了人来，带着箭便走。
liǎng gè zhuī jiāng xiàng qián qù bú dào bàn shān lǐ shí yào lì tòu lái nà dà chóng dāng bú zhù hǒu le yī shēng gǔ lù lù gǔn jiāng xià shān qù le
两个追将向前去，不到半山里时，药力透来，那大虫当不住，吼了一声，骨渌渌滚将下山去了。
jiě bǎo dào hǎo le
解宝道：“好了！
wǒ rèn de zhè shān shì máo tài gōng zhuāng hòu yuán lǐ wǒ hé nǐ xià qù tā jiā qǔ tǎo dà chóng
我认得这山是毛太公庄后园里，我和你下去他家取讨大虫。
jiě bǎo dāng shí dì xiōng liǎng gè tí le gāng chā jìng xià shān lái tóu máo tài gōng zhuāng shàng qiāo mén
”解宝当时弟兄两个，提了钢叉，径下山来投毛太公庄上敲门。
cǐ shí fāng cái tiān míng liǎng gè qiāo kāi zhuāng mén rù qù
此时方才天明，两个敲开庄门入去。
zhuāng kè bào yǔ tài gōng zhī dào
庄客报与太公知道。
duō shí máo tài gōng chū lái
多时，毛太公出来。
jiě zhēn jiě bǎo fàng xià gāng chā shēng le rě shuō dào bó bo duō shí bú jiàn jīn rì tè lái bài rǎo
解珍、解宝放下钢叉，声了喏，说道：“伯伯，多时不见，今日特来拜扰。
máo tài gōng dào xián zhí rú hé lái de zhè děng zǎo
”毛太公道：“贤侄如何来得这等早？
yǒu shèn huà shuō
有甚话说？
jiě zhēn dào wú shì bù gǎn jīng dòng bó bo shuì qǐn
”解珍道：“无事不敢惊动伯伯睡寝。
rú jīn xiǎo zhí yīn wèi guān sī wěi le gān xiàn wén shū yào bǔ huò dà chóng yī lián děng le sān rì
如今小侄因为官司委了甘限文书，要捕获大虫，一连等了三日。
jīn zǎo wǔ gēng shè dé yī gè bù xiǎng cóng hòu shān gǔn xià zài bó bo yuán lǐ
今早五更射得一个，不想从后山滚下在伯伯园里。
wàng fán jiè yī lù qǔ dà chóng zé gè
望烦借一路取大虫则个。
máo tài gōng dào bù fáng
”毛太公道：“不妨。
jì shì luò zài wǒ yuán lǐ èr wèi qiě shǎo zuò
既是落在我园里，二位且少坐。
gǎn dì xiōng dù jī chī xiē zǎo fàn qù qǔ
敢弟兄肚饥，吃些早饭去取。
jiào zhuāng kè qiě qù ān pái zǎo shàn lái xiāng dài dāng shí quàn èr wèi chī le jiǔ fàn
”叫庄客且去安排早膳来相待，当时劝二位吃了酒饭。
jiě zhēn jiě bǎo qǐ shēn xiè dào gǎn chéng bó bo hòu yì wàng fán yǐn qù qǔ dà chóng hái xiǎo zhí
解珍、解宝起身谢道：“感承伯伯厚意，望烦引去取大虫还小侄。
máo tài gōng dào jì shì zài wǒ zhuāng hòu què pà zěn dì
”毛太公道：“既是在我庄后，却怕怎地？
qiě zuò chī chá què qù qǔ wèi chí
且坐吃茶，却去取未迟。
jiě zhēn jiě bǎo bù gǎn xiāng wéi zhǐ de yòu zuò xia
”解珍、解宝不敢相违，只得又坐下。
zhuāng kè ná chá lái jiào èr wèi chī le
庄客拿茶来教二位吃了。
máo tài gōng dào rú jīn hé xián zhí qù qǔ dà chóng
毛太公道：“如今和贤侄去取大虫。
jiě zhēn jiě bǎo dào shēn xiè bó bo
”解珍、解宝道：“深谢伯伯。
máo tài gōng yǐn le èr rén rù dào zhuāng hòu jiào zhuāng kè bǎ yào shi lái kāi mén bǎi bān kāi bù kāi
毛太公引了二人，入到庄后，叫庄客把钥匙来开门，百般开不开。
máo tài gōng dào zhè yuán duō shí bù céng yǒu rén lái kāi gǎn shì suǒ huáng xiù le yīn cǐ kāi bù dé
毛太公道：“这园多时不曾有人来开，敢是锁簧锈了，因此开不得。
qù qǔ tiě chuí lái dǎ kāi le ba
去取铁锤来打开了罢。
zhuāng kè biàn jiāng tiě chuí lái qiāo kāi le suǒ
”庄客便将铁锤来，敲开了锁。
zhòng rén dōu rù yuán lǐ qù kàn shí biàn shān biān qù kàn xún bú jiàn
众人都入园里去看时，遍山边去看，寻不见。
máo tài gōng dào xián zhí nǐ liǎng gè mò bù cuò kàn le rèn bù zǐ xì gǎn bù céng luò zài wǒ yuán lǐ
毛太公道：“贤侄，你两个莫不错看了，认不仔细，敢不曾落在我园里？
jiě zhēn dào wǒ liǎng gè zěn dì de cuò kàn le
”解珍道：“我两个怎地得错看了！
shì zhè lǐ shēng zhǎng de rén rú hé bù rèn de
是这里生长的人，如何不认得！
máo tài gōng dào nǐ zì xún biàn liǎo yǒu shí zì tái qù
”毛太公道：“你自寻便了，有时自抬去。
jiě bǎo dào gē ge nǐ qiě lái kàn
”解宝道：“哥哥，你且来看。
zhè lǐ yí dài cǎo gǔn de píng píng de dōu dào le yòu yǒu xuè lù zài shàng tóu rú hé dé bù zài zhè lǐ
这里一带草滚得平平地都倒了，又有血路在上头，如何得不在这里？
bì shì bó bo jiā zhuāng kè tái guò le
必是伯伯家庄客抬过了。
máo tài gōng dào nǐ xiū zhè děng shuō
”毛太公道：“你休这等说！
wǒ jiā zhuāng shàng de rén rú hé dé zhī yǒu dà chóng zài yuán lǐ biàn yòu tái dé guò
我家庄上的人如何得知有大虫在园里，便又抬得过？
què nǐ yě xū kàn jiàn fāng cái dāng miàn qiāo kāi suǒ lái hé nǐ liǎng gè yī tóng rù yuán lǐ lái xún
却你也须看见方才当面敲开锁来，和你两个一同入园里来寻。
nǐ rú hé zhè bān shuō huà
你如何这般说话！
jiě zhēn dào bó bo nǐ xū hái wǒ zhè gè dà chóng qù jiě guān
”解珍道：“伯伯，你须还我这个大虫去解官。
máo tài gōng dào nǐ zhè liǎng gè hǎo wú dào lǐ
”毛太公道：“你这两个好无道理！
wǒ hǎo yì qǐng nǐ chī jiǔ fàn nǐ diān dǎo lài wǒ dà chóng
我好意请你吃酒饭，你颠倒赖我大虫！
jiě bǎo dào yǒu shèn me lài chù
”解宝道：“有甚么赖处！
nǐ jiā yě jiàn dāng lǐ zhèng guān fǔ zhōng yě wěi le gān xiàn wén shū què méi běn shì qù zhuō dào lái jiù wǒ jiàn chéng
你家也见当里正，官府中也委了甘限文书，却没本事去捉，倒来就我见成。
nǐ dào jiāng qù qǐng gōng jiào wǒ xiōng dì liǎng gè chī xiàn bàng
你倒将去请功，教我兄弟两个吃限棒！
máo tài gōng dào nǐ chī xiàn bàng gàn wǒ shén shì
”毛太公道：“你吃限棒，干我甚事！
jiě zhēn jiě bǎo zhēng qǐ yǎn lái biàn dào nǐ gǎn jiào wǒ sōu yī sōu me
”解珍、解宝睁起眼来，便道：“你敢教我搜一搜么？
máo tài gōng dào wǒ jiā bǐ nǐ jiā gè yǒu nèi wài
”毛太公道：“我家比你家，各有内外。
nǐ kàn zhè liǎng gè jiào huà tóu dào lái wú lǐ
你看这两个教化头倒来无礼！
jiě bǎo qiǎng jìn tīng qián xún bú jiàn xīn zhōng huǒ qǐ biàn zài tīng qián dǎ jiāng qǐ lái
”解宝抢近厅前，寻不见，心中火起，便在厅前打将起来。
jiě zhēn yě jiù tīng qián bān zhé lán gān dǎ jiāng rù qù
解珍也就厅前搬折阑干，打将入去。
máo tài gōng jiào dào jiě zhēn jiě bǎo bái zhòu qiǎng jié
毛太公叫道：“解珍、解宝白昼抢劫！
nà liǎng gè dǎ suì le tīng qián yǐ zhuō jiàn zhuāng shàng dōu yǒu zhǔn bèi liǎng gè biàn bá bù chū mén zhǐ zhe zhuāng shàng mà dào nǐ lài wǒ dà chóng hé nǐ guān sī lǐ huì
”那两个打碎了厅前椅桌，见庄上都有准备，两个便拔步出门，指着庄上骂道：“你赖我大虫，和你官司理会！
jiě shì shēn jī bǔ huò máo jiā qiǎo jì láo lóng
解氏深机捕获，毛家巧计牢笼。
dāng rì yīn zhēng yī hǔ hòu lái yǐn qǐ shuāng lóng
当日因争一虎，后来引起双龙。
nà liǎng gè zhèng mà zhī jiān zhī jiàn liǎng sān pǐ mǎ tóu zhuāng shàng lái yǐn zháo yī huǒ bàn dāng
那两个正骂之间，只见两三匹马投庄上来，引着一伙伴当。
jiě zhēn tīng de shì máo tài gōng ér zi máo zhòng yì jiē zhe shuō dào nǐ jiā zhuāng shàng zhuāng kè zhuō guò le wǒ dà chóng
解珍听得是毛太公儿子毛仲义，接着说道：“你家庄上庄客，捉过了我大虫。
nǐ diē bù tǎo huán wǒ diān dǎo yào dǎ wǒ dì xiōng liǎng gè
你爹不讨还我，颠倒要打我弟兄两个。
máo zhòng yì dào zhè sī cūn rén bù xǐng shì wǒ fù qīn bì shì bèi tā men mán guò le
”毛仲义道：“这厮村人不省事，我父亲必是被他们瞒过了。
nǐ liǎng gè bú yào fā nù suí wǒ dào jiā lǐ tǎo huán nǐ biàn liǎo
你两个不要发怒，随我到家里，讨还你便了。
jiě zhēn jiě bǎo xiè le
”解珍、解宝谢了。
máo zhòng yì jiào kāi zhuāng mén jiào tā liǎng gè jìn qù
毛仲义叫开庄门，教他两个进去。
dài de jiě zhēn jiě bǎo rù de mén lái biàn jiào guān shàng zhuāng mén hē yī shēng xià shǒu
待得解珍、解宝入得门来，便教关上庄门，喝一声：“下手！
liǎng láng xià zǒu chū èr sān shí gè zhuāng kè bìng qià cái mǎ hòu dài lái de dōu shì zuò gōng de
”两廊下走出二三十个庄客，并恰才马后带来的都是做公的。
nà xiōng dì liǎng gè cuò shǒu bù jí zhòng rén yī fà shàng bǎ jiě zhēn jiě bǎo bǎng le
那兄弟两个措手不及，众人一发上，把解珍、解宝绑了。
máo zhòng yì dào wǒ jiā zuó yè zì shè dé yī gè dà chóng rú hé lái bái lài wǒ de
毛仲义道：“我家昨夜自射得一个大虫，如何来白赖我的？
chéng shì qiǎng lǔ wǒ jiā cái dǎ suì jiā zhōng shí wù dāng de hé zuì
乘势抢掳我家财，打碎家中什物，当得何罪！
jiě shàng běn zhōu yě yǔ běn zhōu chú le yī hài
解上本州，也与本州除了一害！
yuán lái máo zhòng yì wǔ gēng shí xiān bǎ dà chóng jiě shàng zhōu lǐ qù le què dài le ruò gān zuò gōng de lái zhuō jiě zhēn jiě bǎo
原来毛仲义五更时先把大虫解上州里去了，却带了若干做公的来捉解珍、解宝。
bù xiǎng tā zhè liǎng gè bù shí jú miàn zhèng zhōng le tā de jì cè fēn shuō bù dé
不想他这两个不识局面，正中了他的计策，分说不得。
máo tài gōng jiào bǎ tā liǎng gè shǐ de gāng chā bìng yī bāo zāng wù káng le xǔ duō dǎ suì de jiā huǒ shí wù jiāng jiě zhēn jiě bǎo bō de chì tiáo tiáo de bèi jiǎn bǎng tái le jiě shàng zhōu lǐ lái
毛太公教把他两个使的钢叉并一包赃物，扛了许多打碎的家火什物，将解珍、解宝剥得赤条条地，背剪绑抬了，解上州里来。
běn zhōu yǒu gè liù àn kǒng mù xìng wáng míng zhèng què shì máo tài gōng de nǚ xù yǐ zì xiān qù zhī fǔ miàn qián bǐng shuō le
本州有个六案孔目，姓王名正，却是毛太公的女婿，已自先去知府面前禀说了。
cái bǎ jiě zhēn jiě bǎo yā dào tīng qián bù yóu fēn shuō kǔn fān biàn dǎ dìng yào tā liǎng gè zhāo zuò hùn lài dà chóng gè zhí gāng chā yīn ér qiǎng lǔ cái wù
才把解珍、解宝押到厅前，不由分说，捆翻便打，定要他两个招做“混赖大虫，各执钢叉，因而抢掳财物”。
jiě zhēn jiě bǎo chī kǎo bù guò zhǐ de yī tā zhāo le
解珍、解宝吃拷不过，只得依他招了。
zhī fǔ jiào qǔ liǎng miàn èr shí wǔ jīn de sǐ qiú jiā lái jiā le dīng xià dà láo lǐ qù
知府教取两面二十五斤的死囚枷来枷了，钉下大牢里去。
máo tài gōng máo zhòng yì zì huí zhuāng shàng shāng yì dào zhè liǎng gè nán nǚ què fàng tā bù dé
毛太公、毛仲义自回庄上商议道：“这两个男女却放他不得！
bù ruò yī fà jié guǒ le tā miǎn zhì hòu huàn
不若一发结果了他，免致后患。
dāng shí zǐ fù èr rén zì lái zhōu lǐ fēn fù kǒng mù wáng zhèng yǔ wǒ yī fà zhǎn cǎo chú gēn méng yá bù fā
”当时子父二人自来州里，分付孔目王正：“与我一发斩草除根，萌芽不发。
wǒ zhè lǐ zì xíng yǔ zhī fǔ de dǎ guān jié
我这里自行与知府的打关节。
què shuō jiě zhēn jiě bǎo yā dào sǐ qiú láo lǐ yǐn zhì tíng xīn shàng lái jiàn zhè gè jié jí
却说解珍、解宝押到死囚牢里，引至亭心上来见这个节级。
wéi tóu de nà rén xìng bāo míng jí yǐ zì dé le máo tài gōng yín liǎng bìng tīng xìn wáng kǒng mù zhī yán jiào duì fù tā liǎng gè xìng mìng
为头的那人姓包名吉，已自得了毛太公银两并听信王孔目之言，教对付他两个性命。
biàn lái tíng xīn lǐ zuò xia
便来亭心里坐下。
xiǎo láo zǐ duì tā liǎng gè shuō dào kuài guò lái guì zài tíng zi qián
小牢子对他两个说道：“快过来跪在亭子前！
bāo jié jí hè dào nǐ liǎng gè biàn shì shèn me liǎng tóu shé shuāng wěi hé shì nǐ me
”包节级喝道：“你两个便是甚么两头蛇、双尾蝎，是你么？
jiě zhēn dào suī rán bié rén jiào xiǎo rén men zhè děng hùn míng shí bù céng xiàn hài liáng shàn
”解珍道：“虽然别人叫小人们这等混名，实不曾陷害良善。
bāo jié jí hè dào nǐ zhè liǎng gè chù shēng
”包节级喝道：“你这两个畜生！
jīn fān wǒ shǒu lǐ jiào nǐ liǎng tóu shé zuò yī tóu shé shuāng wěi hé zuò dān wěi hé
今番我手里教你两头蛇做一头蛇，双尾蝎做单尾蝎！
qiě yǔ wǒ yā rù dà láo lǐ qù
且与我押入大牢里去！
nà yí gè xiǎo láo zǐ bǎ tā liǎng gè dài zài láo lǐ lái
那一个小牢子把他两个带在牢里来。
jiàn méi rén nà xiǎo jié jí biàn dào nǐ liǎng gè rèn de wǒ me
见没人，那小节级便道：“你两个认得我么？
wǒ shì nǐ gē ge de qī jiù
我是你哥哥的妻舅。
jiě zhēn dào wǒ zhǐ qīn dì xiōng liǎng gè bié wú nà gè gē ge
”解珍道：“我只亲弟兄两个，别无那个哥哥。
nà xiǎo láo zǐ dào nǐ liǎng gè xū shì sūn tí xiá de xiōng dì
”那小牢子道：“你两个须是孙提辖的兄弟？
jiě zhēn dào sūn tí xiá shì wǒ gū jiù gē ge
”解珍道：“孙提辖是我姑舅哥哥。
wǒ què bù céng yǔ nǐ xiāng huì zú xià mò fēi shì lè hé jiù
我却不曾与你相会，足下莫非是乐和舅？
nà xiǎo jié jí dào zhèng shì
”那小节级道：“正是。
wǒ xìng lè míng hé zǔ guàn máo zhōu rén shì
我姓乐名和，祖贯茅州人氏。
xiān zǔ qiè jiā dào cǐ jiāng jiě jie jià yǔ sūn tí xiá wèi qī
先祖挈家到此，将姐姐嫁与孙提辖为妻。
wǒ zì zài cǐ zhōu lǐ gòu dàng zuò xiǎo láo zǐ
我自在此州里勾当，做小牢子。
rén jiàn wǒ chàng de hǎo dōu jiào wǒ zuò tiě jiào zǐ lè hé
人见我唱得好，都叫我做铁叫子乐和。
jiě fū jiàn wǒ hǎo wǔ yì jiào wǒ xué le jǐ lù qiāng fǎ zài shēn
姐夫见我好武艺，教我学了几路枪法在身。
zěn jiàn de
”怎见得？
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
líng lóng xīn dì yì guān zhěng jùn qiào gān cháng yǔ huà qīng
玲珑心地衣冠整，俊俏肝肠语话清。
néng chàng rén chēng tiě jiào zǐ lè hé cōng huì shì tiān shēng
能唱人称铁叫子，乐和聪慧是天生。
yuán lái zhè lè hé shì gè cōng míng líng lì de rén zhū bān lè pǐn jìn jiē xiǎo de xué zhe biàn huì
原来这乐和是个聪明伶俐的人，诸般乐品尽皆晓得，学着便会；
zuò shì jiàn tóu zhī wěi
作事见头知尾；
shuō qǐ qiāng bàng wǔ yì rú táng shì mì jià ài
说起枪棒武艺，如糖似蜜价爱。
wèi jiàn jiě zhēn jiě bǎo shì gè hǎo hàn yǒu xīn yào jiù tā zhǐ shì dān sī bù chéng xiàn gū zhǎng qǐ néng míng zhǐ bào de tā yí gè xìn
为见解珍、解宝是个好汉，有心要救他，只是单丝不成线，孤掌岂能鸣，只报得他一个信。
lè hé shuō dào hǎo jiào nǐ liǎng gè dé zhī rú jīn bāo jié jí de shòu le máo tài gōng qián cái bì rán yào hài nǐ liǎng gè xìng mìng
乐和说道：“好教你两个得知，如今包节级得受了毛太公钱财，必然要害你两个性命。
nǐ liǎng gè què shì zěn shēng hǎo
你两个却是怎生好？
jiě zhēn dào nǐ bù shuō qǐ sūn tí xiá zé xiū nǐ jì shuō qǐ tā lái zhǐ yāng nǐ jì yí gè xìn
”解珍道：“你不说起孙提辖则休，你既说起他来，只央你寄一个信。
lè hé dào nǐ què jiào wǒ jì xìn yǔ shuí
”乐和道：“你却教我寄信与谁？
jiě zhēn dào wǒ yǒu gè fáng fēn jiě jie shì wǒ ye miàn shàng de què yǔ sūn tí xiá xiōng dì wèi qī jiàn zài dōng mén wài shí lǐ pái zhù
”解珍道：“我有个房分姐姐，是我爷面上的，却与孙提辖兄弟为妻，见在东门外十里牌住。
yuán lái shì wǒ gū niáng de nǚ ér jiào zuò mǔ dà chóng gù dà sǎo kāi zhāng jiǔ diàn jiā lǐ yòu shā niú kāi dǔ
原来是我姑娘的女儿，叫做母大虫顾大嫂，开张酒店，家里又杀牛开赌。
wǒ nà jiě jie yǒu sān èr shí rén jìn tā bù dé
我那姐姐有三二十人近他不得。
jiě fū sūn xīn zhè děng běn shì yě shū yǔ tā
姐夫孙新这等本事也输与他。
zhǐ yǒu nà gè jiě jie hé wǒ dì xiōng liǎng gè zuì hǎo
只有那个姐姐和我弟兄两个最好。
sūn xīn sūn lì de gū niáng què shì wǒ mǔ qīn yǐ cǐ tā liǎng gè yòu shì wǒ gū jiù gē ge
孙新、孙立的姑娘，却是我母亲，以此他两个又是我姑舅哥哥。
yāng fán de nǐ àn àn de jì gè xìn yǔ tā bǎ wǒ de shì shuō zhī jiě jie bì rán zì lái jiù wǒ
央烦的你暗暗地寄个信与他，把我的事说知，姐姐必然自来救我。
lè hé tīng ba fēn fù shuō xián qīn nǐ liǎng gè qiě kuān xīn zhe
”乐和听罢，分付说：“贤亲，你两个且宽心着。
xiān qù cáng xiē shāo bǐng ròu shí lái láo lǐ kāi le mén bǎ yǔ jiě zhēn jiě bǎo chī le
”先去藏些烧饼肉食来牢里，开了门，把与解珍、解宝吃了。
tuī liǎo shì gù suǒ le láo mén jiào bié gè xiǎo jié jí kān shǒu le mén yī jìng bēn dào dōng mén wài wàng shí lǐ pái lái
推了事故，锁了牢门，教别个小节级看守了门，一径奔到东门外，望十里牌来。
zǎo wàng jiàn yí gè jiǔ diàn mén qián xuán guà zhe niú yáng děng ròu hòu miàn wū xià yī cù rén zài nà lǐ dǔ bó
早望见一个酒店，门前悬挂着牛羊等肉，后面屋下，一簇人在那里赌博。
lè hé jiàn jiǔ diàn lǐ yí gè fù rén zuò zài guì shàng
乐和见酒店里一个妇人坐在柜上。
yòng yǎn kàn shí shēng de rú hé
用眼看时，生得如何？
dàn jiàn
但见：
méi cū yǎn dà pàng miàn féi yāo
眉粗眼大，胖面肥腰。
chā yī tóu yì yàng chāi huán lù liǎng bì shí xīng chuàn zhuó
插一头异样钗环，露两臂时兴钏镯。
hóng qún liù fú hún rú wǔ yuè liú huā
红裙六幅，浑如五月榴花；
cuì lǐng shù céng rǎn jiù sān chūn yáng liǔ
翠领数层，染就三春杨柳。
yǒu shí nù qǐ tí jǐng lán biàn dǎ lǎo gōng tóu
有时怒起，提井栏便打老公头；
hū dì xīn jiāo ná shí duì qiāo fān zhuāng kè tuǐ
忽地心焦，拿石碓敲翻庄客腿。
shēng lái bú huì niān zhēn xiàn zhèng shì shān zhōng mǔ dà chóng
生来不会拈针线，正是山中母大虫。
lè hé rù jìn diàn nèi kàn zhe gù dà sǎo chàng gè rě dào cǐ jiān xìng sūn me
乐和入进店内，看着顾大嫂唱个喏道：“此间姓孙么？
gù dà sǎo huāng máng dá dào biàn shì
”顾大嫂慌忙答道：“便是。
zú xià què yào gū jiǔ
足下却要沽酒？
què yào mǎi ròu
却要买肉？
rú yào dǔ qián hòu miàn qǐng zuò
如要赌钱，后面请坐。
lè hé dào xiǎo rén biàn shì sūn tí xiá qī dì lè hé de biàn shì
”乐和道：“小人便是孙提辖妻弟乐和的便是。
gù dà sǎo xiào dào yuán lái què shì lè hé jiù shù nián bù céng bài huì
”顾大嫂笑道：“原来却是乐和舅，数年不曾拜会。
zūn yán hé mǔ mǔ yì bān mú yàng
尊颜和姆姆一般模样。
jiù jiù qiě qǐng lǐ miàn bài chá
舅舅且请里面拜茶。
lè hé gēn jìn lǐ miàn kè wèi lǐ zuò xia
”乐和跟进里面客位里坐下。
gù dà sǎo biàn dòng wèn dào wén zhī de jiù jiù zài zhōu lǐ gòu dàng jiā xià qióng máng shǎo xián bù céng xiāng huì
顾大嫂便动问道：“闻知得舅舅在州里勾当，家下穷忙少闲，不曾相会。
jīn rì shén fēng chuī dé dào cǐ
今日甚风吹得到此？
lè hé dá dào xiǎo rén wú shì yě bù gǎn lái xiāng nǎo jīn rì tīng shàng ǒu rán fā xià liǎng gè zuì rén jìn lái suī bù céng xiāng huì duō wén tā de dà míng
”乐和答道：“小人无事也不敢来相恼，今日厅上偶然发下两个罪人进来，虽不曾相会，多闻他的大名。
yí gè shì liǎng tóu shé jiě zhēn yí gè shì shuāng wěi hé jiě bǎo
一个是两头蛇解珍，一个是双尾蝎解宝。
gù dà sǎo dào zhè liǎng gè shì wǒ de xiōng dì bù zhī yīn shén zuì fàn xià zài láo lǐ
”顾大嫂道：“这两个是我的兄弟，不知因甚罪犯下在牢里？
lè hé dào tā liǎng gè yīn shè dé yī gè dà chóng bèi běn xiāng yí gè cái zhǔ máo tài gōng lài le yòu bǎ tā liǎng gè qiáng niǔ zuò zéi qiǎng lǔ jiā cái jiě rù zhōu lǐ lái
”乐和道：“他两个因射得一个大虫，被本乡一个财主毛太公赖了，又把他两个强扭做贼，抢掳家财，解入州里来。
tā yòu shàng shàng xià xià dōu shǐ le qián wù zǎo wǎn jiān yào jiào bāo jié jí láo lǐ zuò fān tā liǎng gè jié guǒ le xìng mìng
他又上上下下都使了钱物，早晚间要教包节级牢里做翻他两个，结果了性命。
xiǎo rén lù jiàn bù píng dú lì nán jiù
小人路见不平，独力难救。
zhǐ xiǎng yī zhě zhàn qīn èr nǎi yì qì wéi zhòng tè dì yǔ tā tōng gè xiāo xī
只想一者占亲，二乃义气为重，特地与他通个消息。
tā shuō dào zhī chú shì jiě jie biàn jiù de tā
他说道，只除是姐姐便救得他。
ruò bù zǎo zǎo yòng xīn zhuó lì nán yǐ jiù bá
若不早早用心着力，难以救拔。
gù dà sǎo tīng ba yī piàn shēng jiào qǐ kǔ lái biàn jiào huǒ jiā kuài qù xún dé èr gē jiā lái shuō huà
”顾大嫂听罢，一片声叫起苦来，便叫火家：“快去寻得二哥家来说话！
zhè jǐ gè huǒ jiā qù bù duō shí xún de sūn xīn guī lái yǔ lè hé xiāng jiàn
”这几个火家去不多时，寻得孙新归来，与乐和相见。
zěn jiàn de sūn xīn de hǎo chù
怎见得孙新的好处？
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
jūn bān cái jùn zi méi mù yǒu shén wēi
军班才俊子，眉目有神威。
biān qǐ wū lóng jiàn qiāng lái yù mǎng fēi
鞭起乌龙见，枪来玉蟒飞。
xiōng cáng hóng hú zhì jiā yǒu hǔ láng qī
胸藏鸿鹄志，家有虎狼妻。
dào chù rén qīn jìng sūn xīn xiǎo yù chí
到处人钦敬，孙新小尉迟。
yuán lái zhè sūn xīn zǔ shì qióng zhōu rén shì jūn guān zǐ sūn
原来这孙新，祖是琼州人氏，军官子孙。
yīn diào lái dēng zhōu zhù zhā dì xiōng jiù cǐ wèi jiā
因调来登州驻扎，弟兄就此为家。
sūn xīn shēng de shēn cháng lì zhuàng quán xué de tā gē ge de běn shì shǐ de jǐ lù hǎo biān qiāng
孙新生得身长力壮，全学得他哥哥的本事，使得几路好鞭枪。
yīn cǐ duō rén bǎ tā dì xiōng liǎng gè bǐ yù chí gōng jiào tā zuò xiǎo yù chí
因此多人把他弟兄两个比尉迟恭，叫他做小尉迟。
yǒu gù dà sǎo bǎ shàng jiàn shì duì sūn xīn shuō le
有顾大嫂把上件事对孙新说了。
sūn xīn dào jì rán rú cǐ jiào jiù jiù xiān huí qù
孙新道：“既然如此，教舅舅先回去。
tā liǎng gè yǐ xià zài láo lǐ quán wàng jiù jiù kàn qù zé gè
他两个已下在牢里，全望舅舅看觑则个。
wǒ fū qī shāng liáng gè cháng biàn dào lǐ què jìng lái xiāng tóu jiù jiù
我夫妻商量个长便道理，却径来相投舅舅。
lè hé dào dàn yǒu yòng zhe xiǎo rén chù jǐn kě chū lì ér xíng dāng de xiàng qián
”乐和道：“但有用着小人处，尽可出力而行，当得向前。
gù dà sǎo zhì jiǔ xiāng dài yǐ le jiāng chū yī bāo jīn yín fù yǔ lè hé wàng fán jiù jiù jiāng qù láo lǐ sàn yǔ zhòng rén bìng xiǎo láo zǐ men hǎo shēng zhōu quán tā liǎng gè dì xiōng
”顾大嫂置酒相待已了，将出一包金银，付与乐和：“望烦舅舅将去牢里散与众人并小牢子们，好生周全他两个弟兄。
lè hé xiè le shōu le yín liǎng zì huí láo lǐ lái tì tā shǐ yòng
”乐和谢了，收了银两，自回牢里来，替他使用。
bù zài huà xià
不在话下。
qiě shuō gù dà sǎo hé sūn xīn shāng yì dào nǐ yǒu shèn me dào lǐ jiù wǒ liǎng gè xiōng dì
且说顾大嫂和孙新商议道：“你有甚么道理，救我两个兄弟？
sūn xīn dào máo tài gōng nà sī yǒu qián yǒu shì
”孙新道：“毛太公那厮，有钱有势。
tā fáng nǐ liǎng gè xiōng dì chū lái xū bù kěn gàn xiū dìng yào zuò fān le tā liǎng gè shì cǐ bì rán sǐ zài tā shǒu
他防你两个兄弟出来，须不肯干休，定要做翻了他两个，似此必然死在他手。
ruò bù qù jié láo bié yàng yě jiù tā bù dé
若不去劫牢，别样也救他不得。
gù dà sǎo dào wǒ hé nǐ jīn yè biàn qù
”顾大嫂道：“我和你今夜便去。
sūn xīn xiào dào nǐ hǎo cū lǔ
”孙新笑道：“你好粗卤！
wǒ hé nǐ yě yào suàn gè cháng biàn jié le láo yě yào gè qù xiàng
我和你也要算个长便，劫了牢也要个去向。
ruò bù de wǒ nà gē ge hé zhè liǎng gè rén shí xíng bù dé zhè jiàn shì
若不得我那哥哥和这两个人时，行不得这件事。
gù dà sǎo dào zhè liǎng gè shì shuí
”顾大嫂道：“这两个是谁？
sūn xīn dào biàn shì nà shū zhí liǎng gè zuì hǎo dǔ de zōu yuān zōu rùn rú jīn jiàn zài dēng yún shān tái yù lǐ jù zhòng dǎ jié tā hé wǒ zuì hǎo
”孙新道：“便是那叔侄两个最好赌的邹渊、邹润，如今见在登云山台峪里聚众打劫，他和我最好。
ruò de tā liǎng gè xiāng bāng zhù cǐ shì biàn chéng
若得他两个相帮助，此事便成。
gù dà sǎo dào dēng yún shān lí zhè lǐ bù yuǎn nǐ kě lián yè qù qǐng tā shū zhí liǎng gè lái shāng yì
”顾大嫂道：“登云山离这里不远，你可连夜去请他叔侄两个来商议。
sūn xīn dào wǒ rú jīn biàn qù
”孙新道：“我如今便去。
nǐ kě shōu shí xià jiǔ shí yáo zhuàn wǒ qù dìng qǐng de lái
你可收拾下酒食肴馔，我去定请得来。
gù dà sǎo fēn fù huǒ jiā zǎi le yī kǒu zhū pù xià shù bān guǒ pǐn àn jiǔ pái xià zhuō zi
”顾大嫂分付火家，宰了一口猪，铺下数般果品按酒，排下桌子。
tiān sè huáng hūn shí hòu zhī jiàn sūn xīn yǐn le liǎng chóu hǎo hàn guī lái
天色黄昏时候，只见孙新引了两筹好汉归来。
nà gè wéi tóu de xìng zōu míng yuān yuán shì lái zhōu rén shì
那个为头的姓邹名渊，原是莱州人氏。
zì xiǎo zuì hǎo dǔ qián xián hàn chū shēn wéi rén zhōng liáng kāng kǎi gēng jiān yī shēn hǎo wǔ yì qì xìng gāo qiáng bù kěn róng rén jiāng hú shàng huàn tā chuò hào chū lín lóng
自小最好赌钱，闲汉出身，为人忠良慷慨，更兼一身好武艺，气性高强，不肯容人，江湖上唤他绰号出林龙。
zěn jiàn de
怎见得？
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
píng shēng dù liàng kuān rú hǎi bǎi wàn hū lú yī xiào zhōng
平生度量宽如海，百万呼卢一笑中。
huì shǐ zhé yāo fēi hǔ bàng zōu yuān míng hào chū lín lóng
会使折腰飞虎棒，邹渊名号出林龙。
dì èr gè hǎo hàn míng huàn zōu rùn shì tā zhí ér nián jì yǔ shū shū fǎng fú èr rén zhēng chà bù duō
第二个好汉名唤邹润，是他侄儿，年纪与叔叔仿佛，二人争差不多。
shēn cái zhǎng dà tiān shēng yī děng yì xiāng nǎo hòu yí gè ròu liú yǐ cǐ rén dōu huàn tā zuò dú jiǎo lóng
身材长大，天生一等异相，脑后一个肉瘤，以此人都唤他做独角龙。
nà zōu rùn wǎng cháng dàn hé rén zhēng nào xìng qǐ lái yī tóu zhuàng qù
那邹润往常但和人争闹，性起来，一头撞去。
hū rán yī rì yī tóu zhuàng zhé le jiàn biān yī zhū sōng shù
忽然一日，一头撞折了涧边一株松树。
kàn de rén dōu jīng dāi le
看的人都惊呆了。
zěn jiàn de
怎见得？
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
nǎo hòu tiān shēng liú yí gè shào nián zhuàng zhé jiàn biān sōng
脑后天生瘤一个，少年撞折涧边松。
dà tóu cháng hàn míng zōu rùn zhuàng shì rén chēng dú jiǎo lóng
大头长汉名邹润，壮士人称独角龙。
dāng shí gù dà sǎo jiàn le qǐng rù hòu miàn wū xià zuò de
当时顾大嫂见了，请入后面屋下坐地。
què bǎ shàng jiàn shì gào sù yǔ tā shuō le shāng liáng jié láo yī jié
却把上件事告诉与他说了，商量劫牢一节。
zōu yuān dào wǒ nà lǐ suī yǒu bā jiǔ shí rén zhǐ yǒu èr shí lái gè xīn fù de
邹渊道：“我那里虽有八九十人，只有二十来个心腹的。
míng rì gàn le zhè jiàn shì biàn shì zhè lǐ ān shēn bù dé le
明日干了这件事，便是这里安身不得了。
wǒ què yǒu gè qù chù wǒ yě yǒu xīn yào qù duō shí
我却有个去处，我也有心要去多时。
zhǐ bù zhī nǐ fū fù èr rén kěn qù me
只不知你夫妇二人肯去么？
gù dà sǎo dào zhē mò shèn me qù chù dōu suí nǐ qù zhǐ yào jiù le wǒ liǎng gè xiōng dì
”顾大嫂道：“遮莫甚么去处，都随你去，只要救了我两个兄弟。
zōu yuān dào rú jīn liáng shān pō shí fēn xīng wàng sòng gōng míng dà kěn zhāo xián nà shì
”邹渊道：“如今梁山泊十分兴旺，宋公明大肯招贤纳士。
tā shǒu xià jiàn yǒu wǒ de sān gè xiāng shí zài bǐ yí gè shì jǐn bào zi yáng lín yí gè shì huǒ yǎn suān ní shān fēi yí gè shì shí jiāng jūn shí yǒng
他手下见有我的三个相识在彼：一个是锦豹子杨林，一个是火眼狻猊邓飞，一个是石将军石勇。
dōu zài nà lǐ rù huǒ le duō shí
都在那里入伙了多时。
wǒ men jiù le nǐ liǎng gè xiōng dì dōu yī fà shàng liáng shān pō tóu bèn rù huǒ qù rú hé
我们救了你两个兄弟，都一发上梁山泊投奔入伙去，如何？
gù dà sǎo dào zuì hǎo
”顾大嫂道：“最好。
yǒu yí gè bù qù de wǒ biàn luàn qiāng chuō sǐ tā
有一个不去的我便乱枪戳死他！
zōu rùn dào hái yǒu yī jiàn
”邹润道：“还有一件。
wǒ men tǎng huò dé le rén chéng kǒng dēng zhōu yǒu xiē jūn mǎ zhuī lái rú zhī nai hé
我们倘或得了人，诚恐登州有些军马追来，如之奈何？
sūn xīn dào wǒ de qīn gē ge jiàn zuò běn zhōu bīng mǎ tí xiá
”孙新道：“我的亲哥哥见做本州兵马提辖。
rú jīn dēng zhōu zhǐ yǒu tā yí gè liǎo de jǐ fān cǎo kòu lín chéng dōu shì tā shā sàn le dào chù wén míng
如今登州只有他一个了得，几番草寇临城，都是他杀散了，到处闻名。
wǒ míng rì zì qù qǐng tā lái yào tā yī yǔn biàn liǎo
我明日自去请他来，要他依允便了。
zōu yuān dào zhǐ pà tā bù kěn luò cǎo
”邹渊道：“只怕他不肯落草。
sūn xīn shuō dào wǒ zì yǒu liáng fǎ
”孙新说道：“我自有良法。
dāng chī le bàn yè jiǔ
”当吃了半夜酒。
xiē dào tiān míng liú xià liǎng gè hǎo hàn zài jiā lǐ què shǐ yí gè huǒ jiā dài lǐng le yī liǎng gè rén tuī yī liàng chē zi kuài zǒu chéng zhōng yíng lǐ qǐng wǒ gē ge sūn tí xiá bìng sǎo sǎo lè dà niáng zǐ shuō dào jiā zhōng dà sǎo hài bìng chén zhòng biàn fán lái jiā kàn qù
歇到天明，留下两个好汉在家里，却使一个火家，带领了一两个人，推一辆车子：“快走城中营里请我哥哥孙提辖并嫂嫂乐大娘子，说道：‘家中大嫂害病沉重，便烦来家看觑。
gù dà sǎo yòu fēn fù huǒ jiā dào zhǐ shuō wǒ bìng zhòng lín wēi yǒu jǐ jù jǐn yào de huà xū shì biàn lái zhǐ yǒu yī fān xiāng jiàn zhǔ fù
’”顾大嫂又分付火家道：“只说我病重临危，有几句紧要的话，须是便来，只有一番相见嘱付。
huǒ jiā tuī chē r qù le
”火家推车儿去了。
sūn xīn zhuān zài mén qián cì hou děng jiē gē ge
孙新专在门前伺候，等接哥哥。
fàn ba shí fēn yuǎn yuǎn wàng jiàn chē r lái le zài zhe lè dà niáng zǐ bèi hòu sūn tí xiá qí zhe mǎ shí shù gè jūn hàn gēn zhe wàng shí lǐ pái lái
饭罢时分，远远望见车儿来了，载着乐大娘子，背后孙提辖骑着马，十数个军汉跟着，望十里牌来。
sūn xīn rù qù bào yǔ gù dà sǎo dé zhī shuō gē sǎo lái le
孙新入去报与顾大嫂得知，说：“哥嫂来了。
gù dà sǎo fēn fù dào zhǐ yī wǒ rú cǐ xíng
”顾大嫂分付道：“只依我如此行。
sūn xīn chū lái jiē jiàn gē sǎo qiě qǐng sǎo sǎo xià le chē r tóng dào fáng lǐ kàn shì dì xí fù bìng zhèng
”孙新出来，接见哥嫂：“且请嫂嫂下了车儿，同到房里看视弟媳妇病症。
sūn tí xiá xià le mǎ rù mén lái duān dì hǎo tiáo dà hàn
”孙提辖下了马，入门来，端的好条大汉。
dàn huáng miàn pí luò sāi hú xū bā chǐ yǐ shàng shēn cái xìng sūn míng lì chuò hào bìng yù chí
淡黄面皮，落腮胡须，八尺以上身材，姓孙名立，绰号病尉迟；
shè de yìng gōng qí de liè mǎ shǐ yī guǎn cháng qiāng wàn shàng xuán yī tiáo hǔ yǎn zhú jié gāng biān hǎi biān rén jiàn le wàng fēng ér jiàng
射得硬弓，骑得劣马，使一管长枪，腕上悬一条虎眼竹节钢鞭，海边人见了，望风而降。
zěn jiàn de
怎见得？
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
hú xū hēi wù piāo xìng gé liú xīng jí
胡须黑雾飘，性格流星急。
biān qiāng zuì shú guàn gōng jiàn cháng wēn xí
鞭枪最熟惯，弓箭常温习。
kuò liǎn shì zhuāng jīn shuāng jing rú diǎn qī
阔脸似妆金，双睛如点漆。
jūn zhōng xiǎn xìng míng bìng yù chí sūn lì
军中显姓名，病尉迟孙立。
dāng xià bìng yù chí sūn lì xià mǎ lái jìn de mén biàn wèn dào xiōng dì shěn zi hài shèn me bìng
当下病尉迟孙立下马来，进得门，便问道：“兄弟，婶子害甚么病？
sūn xīn dá dào tā hài de zhèng hòu bìng de qiāo qī
”孙新答道：“他害得症候，病得跷蹊。
qǐng gē ge dào lǐ miàn shuō huà
请哥哥到里面说话。
sūn lì biàn rù lái
”孙立便入来。
sūn xīn fēn fù huǒ jiā zhe zhè huǒ gēn mǎ de jūn shì qù duì mén diàn lǐ chī jiǔ
孙新分付火家着这伙跟马的军士去对门店里吃酒。
biàn jiào huǒ jiā qiān guò mǎ qǐng sūn lì rù dào lǐ miàn lái zuò xia
便教火家牵过马，请孙立入到里面来坐下。
liáng jiǔ sūn xīn dào qǐng gē ge sǎo sǎo qù fáng lǐ kàn bìng
良久，孙新道：“请哥哥、嫂嫂去房里看病。
sūn lì tóng lè dà niáng zǐ rù jìn fáng lǐ jiàn méi yǒu bìng rén
”孙立同乐大娘子入进房里，见没有病人。
sūn lì wèn dào shěn zi bìng zài nà lǐ fáng nèi
孙立问道：“婶子病在那里房内？
zhī jiàn wài miàn zǒu rù gù dà sǎo lái zōu yuān zōu rùn gēn zài bèi hòu
”只见外面走入顾大嫂来，邹渊、邹润跟在背后。
sūn lì dào shěn zi nǐ zhèng shì hài shèn me bìng
孙立道：“婶子，你正是害甚么病？
gù dà sǎo dào bó bo bài le
”顾大嫂道：“伯伯拜了！
wǒ hài xiē jiù xiōng dì de bìng
我害些救兄弟的病！
sūn lì dào què yòu zuò guài
”孙立道：“却又作怪！
jiù shèn me xiōng dì
救甚么兄弟？
gù dà sǎo dào bó bo nǐ bú yào tuī lóng zhuāng yǎ
”顾大嫂道：“伯伯，你不要推聋妆哑！
nǐ zài chéng zhōng qǐ bù zhī dào tā liǎng gè shì wǒ xiōng dì
你在城中岂不知道他两个是我兄弟？
piān bú shì nǐ de xiōng dì
偏不是你的兄弟？
sūn lì dào wǒ bìng bù zhī yīn yóu
”孙立道：“我并不知因由。
shì nà liǎng gè xiōng dì
是那两个兄弟？
gù dà sǎo dào bó bo zài shàng jīn rì shì jí zhǐ de zhí yán bài bǐng
”顾大嫂道：“伯伯在上，今日事急，只得直言拜禀。
zhè jiě zhēn jiě bǎo bèi dēng yún shān xià máo tài gōng yǔ tóng wáng kǒng mù shè jì xiàn hài zǎo wǎn yào móu tā liǎng gè xìng mìng
这解珍、解宝被登云山下毛太公与同王孔目设计陷害，早晚要谋他两个性命。
wǒ rú jīn hé zhè liǎng gè hǎo hàn shāng liáng yǐ dìng yào qù chéng zhōng jié láo jiù chū tā liǎng gè xiōng dì dōu tóu liáng shān pō rù huǒ qù
我如今和这两个好汉商量已定，要去城中劫牢，救出他两个兄弟，都投梁山泊入伙去。
kǒng pà míng rì shì fā xiān fù lèi bó bo yīn cǐ wǒ zhǐ tuī huàn bìng qǐng bó bo mǔ mǔ dào cǐ shuō gè cháng biàn
恐怕明日事发，先负累伯伯，因此我只推患病，请伯伯、姆姆到此，说个长便。
ruò shì bó bo bù kěn qù shí wǒ men zì qù shàng liáng shān pō qù le
若是伯伯不肯去时，我们自去上梁山泊去了。
rú jīn cháo tíng yǒu shèn fēn xiǎo zǒu le de dào méi shì jiàn zài de biàn chī guān sī
如今朝廷有甚分晓，走了的倒没事，见在的便吃官司！
cháng yán dào jìn huǒ xiān jiāo
常言道：近火先焦。
bó bo biàn tì wǒ men chī guān sī zuò láo nà shí yòu méi rén sòng fàn lái jiù nǐ
伯伯便替我们吃官司坐牢，那时又没人送饭来救你。
bó bo zūn yì ruò hé
伯伯尊意若何？
sūn lì dào wǒ què shì dēng zhōu de jūn guān zěn dì gǎn zuò zhè děng shì
”孙立道：“我却是登州的军官，怎地敢做这等事？
gù dà sǎo dào jì shì bó bo bù kěn wǒ men jīn rì xiān hé bó bo bìng gè nǐ sǐ wǒ huó
”顾大嫂道：“既是伯伯不肯，我们今日先和伯伯并个你死我活！
gù dà sǎo shēn biān biàn chè chū liǎng bǎ dāo lái
”顾大嫂身边便掣出两把刀来。
zōu yuān zōu rùn gè bá chū duǎn dāo zài shǒu
邹渊、邹润各拔出短刀在手。
sūn lì jiào dào shěn zi qiě zhù
孙立叫道：“婶子且住！
xiū yào jí sù dài wǒ cóng cháng jì jiào màn màn de shāng liáng
休要急速，待我从长计较，慢慢地商量。
lè dà niáng zǐ jīng de bàn shǎng zuò shēng bù dé
”乐大娘子惊得半晌做声不得。
gù dà sǎo yòu dào jì shì bó bo bù kěn qù shí jí biàn xiān sòng mǔ mǔ qián xíng wǒ men zì qù xià shǒu
顾大嫂又道：“既是伯伯不肯去时，即便先送姆姆前行，我们自去下手。
sūn lì dào suī yào rú cǐ xíng shí yě dài wǒ guī jiā qù shōu shí bāo guǒ xíng lǐ kàn gè xū shí fāng kě xíng shì
”孙立道：“虽要如此行时，也待我归家去收拾包裹行李，看个虚实，方可行事。
gù dà sǎo dào bó bo nǐ de lè ā jiù tòu fēng yǔ wǒ men le
”顾大嫂道：“伯伯，你的乐阿舅透风与我们了！
yī jiù qù jié láo yī jiù qù qǔ xíng lǐ bù chí
一就去劫牢，一就去取行李不迟。
sūn lì tàn le yī zhōng qì shuō dào nǐ zhòng rén jì shì rú cǐ xíng le wǒ zěn dì tuī què de kāi bù chéng rì hòu dào yào tì nǐ men chī guān sī
”孙立叹了一中气，说道：“你众人既是如此行了，我怎地推却得开，不成日后倒要替你们吃官司。
ba ba ba
罢，罢，罢！
dōu zuò yī chù shāng yì le xíng
都做一处商议了行。
xiān jiào zōu yuān qù dēng yún shān zhài lǐ shōu shí qǐ cái wù rén mǎ dài le nà èr shí gè xīn fù de rén lái diàn lǐ qǔ qí
”先叫邹渊去登云山寨里，收拾起财物人马，带了那二十个心腹的人来店里取齐。
zōu yuān qù le
邹渊去了。
yòu shǐ sūn xīn rù chéng lǐ lái wèn lè hé tǎo xìn jiù yuē huì le àn tōng xiāo xī jiě zhēn jiě bǎo dé zhī
又使孙新入城里来，问乐和讨信，就约会了，暗通消息解珍、解宝得知。
cì rì dēng yún shān zhài lǐ zōu yuān shōu shí jīn yín yǐ le zì hé nà qǐ rén dào lái xiāng zhù
次日，登云山寨里邹渊收拾金银已了，自和那起人到来相助。
sūn xīn jiā lǐ yě yǒu qī bā gè zhī xīn fù de huǒ jiā bìng sūn lì dài lái de shí shù gè jūn hàn gòng yǒu sì shí yú rén
孙新家里也有七八个知心腹的火家，并孙立带来的十数个军汉，共有四十余人。
sūn xīn zǎi le liǎng gè zhū yī qiāng yáng zhòng rén jǐn chī le yī bǎo
孙新宰了两个猪，一腔羊，众人尽吃了一饱。
jiào gù dà sǎo tiē ròu cáng le jiān dāo ban zuò gè sòng fàn de fù rén xiān qù
教顾大嫂贴肉藏了尖刀，扮做个送饭的妇人先去。
sūn xīn gēn zhe sūn lì zōu yuān lǐng le zōu rùn gè dài le huǒ jiā fēn zuò liǎng lù rù qù
孙新跟着孙立，邹渊领了邹润，各带了火家，分作两路入去。
zhèng shì
正是：
zhuō hǔ fān chéng zòng hǔ zāi zāng guān wū lì qiǎo ān pái
捉虎翻成纵虎灾，赃官污吏巧安排。
lè hé bù qù tōng guān jié zěn de láo chéng tiě wèng kāi
乐和不去通关节，怎得牢城铁瓮开。
qiě shuō dēng zhōu fǔ láo lǐ bāo jié jí dé le máo tài gōng qián wù zhǐ yào xiàn hài jiě zhēn jiě bǎo de xìng mìng
且说登州府牢里包节级得了毛太公钱物，只要陷害解珍、解宝的性命。
dāng rì lè hé ná zhe shuǐ huǒ gùn zhèng lì zài lǐ mén lǐ shī zi kǒu biān zhǐ tīng de yè líng zǐ xiǎng
当日乐和拿着水火棍正立在里门里狮子口边，只听得拽铃子响。
lè hé dào shèn me rén
乐和道：“甚么人？
gù dà sǎo yīng dào sòng fàn de fù rén
”顾大嫂应道：“送饭的妇人。
lè hé yǐ zì qiáo kē le biàn lái kāi mén fàng gù dà sǎo rù lái zài guān le mén jiāng guò láng xià qù
”乐和已自瞧科了，便来开门，放顾大嫂入来，再关了门，将过廊下去。
bāo jié jí zhèng zài tíng xīn zuò zhe kàn jiàn biàn hè dào zhè fù rén shì shèn me rén
包节级正在亭心坐着看见，便喝道：“这妇人是甚么人？
gǎn jìn láo lǐ lái sòng fàn
敢进牢里来送饭！
zì gǔ yù bù tōng fēng
自古狱不通风。
lè hé dào zhè shì jiě zhēn jiě bǎo dī jiě jie zì lái sòng fàn
”乐和道：“这是解珍、解宝的姐姐，自来送饭。
bāo jié jí hè dào xiū yào jiào tā rù qù
”包节级喝道：“休要教他入去！
nǐ men zì yǔ tā sòng jìn qù biàn liǎo
你们自与他送进去便了。
lè hé tǎo le fàn què lái kāi le láo mén bǎ yǔ tā liǎng gè
”乐和讨了饭，却来开了牢门，把与他两个。
jiě zhēn jiě bǎo wèn dào jiù jiù yè lái suǒ yán de shì rú hé
解珍、解宝问道：“舅舅，夜来所言的事如何？
lè hé dào nǐ jiě jie rù lái le zhǐ děng qián hòu xiāng yìng
”乐和道：“你姐姐入来了，只等前后相应。
lè hé biàn bǎ xiá chuáng yǔ tā liǎng gè kāi le
”乐和便把匣床与他两个开了。
zhǐ tīng de xiǎo láo zǐ rù lái bào dào sūn tí xiá qiāo mén yào zǒu rù lái
只听的小牢子入来报道：“孙提辖敲门，要走入来。
bāo jié jí dào tā zì shì jūn guān lái wǒ láo lǐ yǒu hé shì gàn
”包节级道：“他自是军官，来我牢里有何事干！
xiū yào kāi mén
休要开门！
gù dà sǎo yī chì chì xià tíng xīn biān qù
”顾大嫂一踅，踅下亭心边去。
wài miàn yòu jiào dào sūn tí xiá jiāo zào le dǎ mén
外面又叫道：“孙提辖焦躁了打门。
bāo jié jí fèn nù biàn xià tíng xīn lái
”包节级忿怒，便下亭心来。
gù dà sǎo dà jiào yī shēng wǒ de xiōng dì zài nà lǐ
顾大嫂大叫一声：“我的兄弟在那里？
shēn biān biàn chè chū liǎng bǎ míng huǎng huǎng jiān dāo lái
”身边便掣出两把明晃晃尖刀来。
bāo jié jí jiàn bú shì tóu wàng tíng xīn wài biàn zǒu
包节级见不是头，望亭心外便走。
jiě zhēn jiě bǎo tí qǐ jiā cóng láo yǎn lǐ zuān jiāng chū lái zhèng yíng zhe bāo jié jí
解珍、解宝提起枷从牢眼里钻将出来，正迎着包节级。
bāo jié jí cuò shǒu bù jí bèi jiě bǎo yī jiā shāo dǎ zhòng bǎ nǎo gài pī de fěn suì
包节级措手不及，被解宝一枷梢打重，把脑盖劈得粉碎。
dāng shí gù dà sǎo shǒu qǐ zǎo chuō fān le sān wǔ gè xiǎo láo zǐ yī qí fā hǎn cóng láo lǐ dǎ jiāng chū lái
当时顾大嫂手起，早戳翻了三五个小牢子，一齐发喊，从牢里打将出来。
sūn lì sūn xīn liǎng gè bǎ zhù láo mén jiàn sì gè cóng láo lǐ chū lái yī fà wàng zhōu yá qián biàn zǒu
孙立、孙新两个把住牢门，见四个从牢里出来，一发望州衙前便走。
zōu yuān zōu rùn zǎo cóng zhōu yá lǐ tí chū wáng kǒng mù tóu lái
邹渊、邹润早从州衙里提出王孔目头来。
jiē shì shàng dà hǎn qǐ xíng bù de rén xiān bēn chū chéng qù
街市上大喊起，行步的人先奔出城去。
sūn tí xiá qí zhe mǎ wān zhe gōng dā zhe jiàn yā zài hòu miàn
孙提辖骑着马，弯着弓，搭着箭，压在后面。
jiē shàng rén jiā dōu guān shàng mén bù gǎn chū lái
街上人家都关上门，不敢出来。
zhōu lǐ zuò gōng de rén rèn de shì sūn tí xiá shuí gǎn xiàng qián lán dāng
州里做公的人认得是孙提辖，谁敢向前拦当。
zhòng rén cù yōng zhe sūn lì bēn chū chéng mén qù yī zhí wàng shí lǐ pái lái fú chān lè dà niáng zǐ shàng le chē r gù dà sǎo shàng le mǎ bāng zhe biàn xíng
众人簇拥着孙立奔出城门去，一直望十里牌来，扶搀乐大娘子上了车儿，顾大嫂上了马，帮着便行。
jiě zhēn jiě bǎo duì zhòng rén dào pǒ nài máo tài gōng lǎo zéi yuān jiā rú hé bù bào le qù
解珍、解宝对众人道：“叵耐毛太公老贼冤家，如何不报了去！
sūn lì dào shuō de shì
”孙立道：“说得是。
biàn lìng xiōng dì sūn xīn yǔ jiù jiù lè hé xiān hù chí chē r qián xíng zhe wǒ men suí hòu gǎn lái
”便令：“兄弟孙新与舅舅乐和，先护持车儿前行着，我们随后赶来。
sūn xīn lè hé cù yōng zhe chē r xiān xíng qù le
”孙新、乐和簇拥着车儿先行去了。
sūn lì yǐn zháo jiě zhēn jiě bǎo zōu yuān zōu rùn bìng huǒ jiā bàn dāng yī jìng bēn máo tài gōng zhuāng shàng lái zhèng zhí máo zhòng yì yǔ tài gōng zài zhuāng shàng qìng shòu yǐn jiǔ què bù tí bèi
孙立引着解珍、解宝、邹渊、邹润并火家伴当，一径奔毛太公庄上来，正值毛仲义与太公在庄上庆寿饮酒，却不提备。
yī huǒ hǎo hàn ne shēng hǎn shā jiāng rù qù jiù bǎ máo tài gōng máo zhòng yì bìng yī mén lǎo xiǎo jìn jiē shā le bù liú yí gè
一伙好汉呐声喊，杀将入去，就把毛太公、毛仲义并一门老小尽皆杀了，不留一个。
qù wò fáng lǐ sōu jiǎn de shí shù bāo jīn yín cái bǎo hòu yuàn lǐ qiān de qī bā pǐ hǎo mǎ bǎ sì pǐ shāo dài tuó zǎi
去卧房里搜检得十数包金银财宝，后院里牵得七八匹好马，把四匹捎带驮载。
jiě zhēn jiě bǎo jiǎn jǐ jiàn hǎo de yī fú chuān le jiāng zhuāng yuàn yī bǎ huǒ qí fàng qǐ shāo le
解珍、解宝拣几件好的衣服穿了，将庄院一把火齐放起烧了。
gè rén shàng mǎ dài le yī xíng rén gǎn bú dào sān shí lǐ lù zǎo gǎn shàng chē zhàng rén mǎ yī chù shàng lù xíng chéng
各人上马，带了一行人，赶不到三十里路，早赶上车仗人马，一处上路行程。
yú lù zhuāng hù rén jiā yòu duó de sān wǔ pǐ hǎo mǎ yī xíng xīng yè bēn shàng liáng shān pō qù
于路庄户人家又夺得三五匹好马，一行星夜奔上梁山泊去。
bù yī èr rì lái dào shí yǒng jiǔ diàn lǐ
不一二日，来到石勇酒店里。
nà zōu yuān yǔ tā xiāng jiàn le wèn qǐ yáng lín shān fēi èr rén
那邹渊与他相见了，问起杨林、邓飞二人。
shí yǒng dá yán shuō qǐ sòng gōng míng qù dǎ zhù jiā zhuāng èr rén dōu gēn qù liǎng cì shī lì
石勇答言说起：“宋公明去打祝家庄，二人都跟去，两次失利。
tīng de bào lái shuō yáng lín shān fēi jù bèi xiàn zài nà lǐ bù zhī rú hé
听得报来说，杨林、邓飞俱被陷在那里，不知如何？
bèi wén zhù jiā zhuāng sān zi háo jié yòu yǒu jiào shī tiě bàng luán tíng yù xiāng zhù yīn cǐ èr cì dǎ bù pò nà zhuāng
备闻祝家庄三子豪杰，又有教师铁棒栾廷玉相助，因此二次打不破那庄。
sūn lì tīng ba dà xiào dào wǒ děng zhòng rén lái tóu dà zhài rù huǒ zhèng méi bàn fēn gōng láo
”孙立听罢，大笑道：“我等众人来投大寨入伙，正没半分功劳。
xiàn cǐ yī tiáo jì cè dǎ pò zhù jiā zhuāng wèi jìn shēn zhī bào rú hé
献此一条计策，打破祝家庄，为进身之报，如何？
shí yǒng dà xǐ dào yuàn wén liáng cè
”石勇大喜道：“愿闻良策。
sūn lì dào luán tíng yù nà sī hé wǒ shì yí gè shī fu jiào de wǔ yì
”孙立道：“栾廷玉那厮，和我是一个师父教的武艺。
wǒ xué de qiāng dāo tā yě zhī dào
我学的枪刀，他也知道。
tā xué de wǔ yì wǒ yě jǐn zhī
他学的武艺，我也尽知。
wǒ men jīn rì zhǐ zuò dēng zhōu duì diào lái yùn zhōu shǒu bǎ jīng guò lái cǐ xiāng wàng tā bì rán chū lái yíng jiē
我们今日只做登州对调来郓州守把经过，来此相望，他必然出来迎接。
wǒ men jìn shēn rù qù lǐ yìng wài hé bì chéng dà shì
我们进身入去，里应外合，必成大事。
cǐ jì rú hé
此计如何？
zhèng yǔ shí yǒng shuō jì wèi liǎo zhī jiàn xiǎo xiào bào dào wú xué jiū xià shān lái qián wǎng zhù jiā zhuāng jiù yìng qù
”正与石勇说计未了，只见小校报道：“吴学究下山来，前往祝家庄救应去。
shí yǒng tīng de biàn jiào xiǎo xiào kuài qù bào zhī jūn shī qǐng lái zhè lǐ xiāng jiàn
”石勇听得，便叫小校快去报知军师，请来这里相见。
shuō yóu wèi liǎo yǐ yǒu jūn mǎ lái dào diàn qián nǎi shì lǚ fāng guō shèng bìng yuán shì sān xióng suí hòu jūn shī wú yòng dài lǐng wǔ bǎi rén mǎ dào lái
说犹未了，已有军马来到店前，乃是吕方、郭盛并阮氏三雄，随后军师吴用带领五百人马到来。
shí yǒng jiē rù diàn nèi yǐn zháo zhè yī xíng rén dōu xiāng jiàn le bèi shuō tóu tuō rù huǒ xiàn jì yī jié
石勇接入店内，引着这一行人都相见了，备说投托入伙献计一节。
wú yòng tīng le dà xǐ shuō dào jì rán zhòng wèi hǎo hàn kěn zuò chéng shān zhài qiě xiū shàng shān biàn fán qǐng wǎng zhù jiā zhuāng xíng cǐ yī shì chéng quán zhè duàn gōng láo rú hé
吴用听了大喜，说道：“既然众位好汉肯作成山寨，且休上山，便烦请往祝家庄行此一事，成全这段功劳如何？
sūn lì děng zhòng rén jiē xǐ yī qí dōu yī yǔn le
”孙立等众人皆喜，一齐都依允了。
wú yòng dào xiǎo shēng jīn qù yě
吴用道：“小生今去也。
rú cǐ jiàn zhèn wǒ rén mǎ qián xíng zhòng wèi hǎo hàn suí hòu yī fà biàn lái
如此见阵，我人马前行，众位好汉随后一发便来。
wú xué jiū shāng yì yǐ le xiān lái sòng jiāng zhài zhōng jiàn sòng gōng míng méi tóu bù zhǎn miàn dài yōu róng
吴学究商议已了，先来宋江寨中，见宋公明眉头不展，面带忧容。
wú yòng zhì jiǔ yǔ sòng jiāng jiě mèn bèi shuō qǐ shí yǒng yáng lín shān fēi sān gè de yì qǐ xiāng shí shì dēng zhōu bīng mǎ tí xiá bìng yù chí sūn lì hé zhè zhù jiā zhuāng jiào shī luán tíng yù shì yí gè shī fu jiào de
吴用置酒与宋江解闷，备说起：“石勇、杨林、邓飞三个的一起相识，是登州兵马提辖病尉迟孙立，和这祝家庄教师栾廷玉是一个师父教的。
jīn lái gòng yǒu bā rén tóu tuō dà zhài rù huǒ
今来共有八人，投托大寨入伙。
tè xiàn zhè tiáo jì cè yǐ wéi jìn shēn zhī bào
特献这条计策，以为进身之报。
jīn yǐ jì jiào dìng le lǐ yìng wài hé rú cǐ xíng shì
今已计较定了，里应外合，如此行事。
suí hòu biàn lái cān jiàn xiōng zhǎng
随后便来参见兄长。
sòng jiāng tīng shuō ba dà xǐ bǎ chóu mèn dōu piē zài jiǔ xiāo yún wài máng jiào zhài nèi zhì jiǔ ān pái yán xí děng lái xiāng dài
”宋江听说罢，大喜，把愁闷都撇在九霄云外，忙叫寨内置酒，安排筵席等来相待。
què shuō sūn lì jiào zì jǐ de bàn dāng rén děng gēn zhe chē zhàng rén mǎ tóu yī chù xiē xià zhǐ dài liǎo jiě zhēn jiě bǎo zōu yuān zōu rùn sūn xīn gù dà sǎo lè hé gòng shì bā rén lái cān sòng jiāng
却说孙立教自己的伴当人等跟着车仗人马投一处歇下，只带了解珍、解宝、邹渊、邹润、孙新、顾大嫂、乐和，共是八人，来参宋江。
dōu jiǎng lǐ yǐ bì sòng jiāng zhì jiǔ shè xí guǎn dài bù zài huà xià
都讲礼已毕，宋江置酒设席管待，不在话下。
wú xué jiū àn chuán hào lìng yǔ zhòng rén jiào dì sān rì rú cǐ xíng dì wǔ rì rú cǐ xíng
吴学究暗传号令与众人，教第三日如此行，第五日如此行。
fēn fù yǐ le sūn lì děng zhòng rén lǐng le jì cè yī xíng rén zì lái hé chē zhàng rén mǎ tóu zhù jiā zhuāng jìn shēn xíng shì
分付已了，孙立等众人领了计策，一行人自来和车仗人马投祝家庄进身行事。
zài shuō wú xué jiū dào qǐ dòng dài yuàn cháng dào shān zhài lǐ zǒu yī zāo kuài yǔ wǒ qǔ jiāng zhè sì gè tóu lǐng lái wǒ zì yǒu yòng tā chǔ
再说吴学究道：“启动戴院长到山寨里走一遭，快与我取将这四个头领来，我自有用他处。
bú shì jiào dài zōng lián yè lái qǔ zhè sì gè rén lái yǒu fèn jiào dǎ pò le zhù jiā zhuāng zhuàng guān de liáng shān pō
不是教戴宗连夜来取这四个人来，有分教：打破了祝家庄，壮观得梁山泊。
zhí jiào tiān gāng lóng hǔ xiāng féng rì dì shà fēng yún jì huì shí
直教天罡龙虎相逢日，地煞风云际会时。
bì jìng jūn shī wú xué jiū qǔ nà sì gè rén lái qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟军师吴学究取那四个人来，且听下回分解。