sān shān jù yì dǎ qīng zhōu zhòng hǔ tóng xīn guī shuǐ pō
三山聚义打青州众虎同心归水泊
shī yuē
诗曰：
yī shì cēn cī bǎi shì nán yī rén xīn kǔ zhòng rén ān
一事参差百事难，一人辛苦众人安。
yīng xióng tiān dì zhāng míng yù yīng sǔn yún xiāo zhèn yǔ hàn
英雄天地彰名誉，鹰隼云霄振羽翰。
kǒng liàng dì xiōng róng yì jiù qīng zhōu chéng guō děng xián kàn
孔亮弟兄容易救，青州城郭等闲看。
láo lóng yòu de hū yán zhuó lián pèi tóng guī dà jiàng tán
牢笼又得呼延灼，联辔同归大将坛。
dāng yǒu wǔ sōng yǐn kǒng liàng bài gào lǔ zhì shēn yáng zhì qiú jiù gē ge kǒng míng bìng shū shū kǒng bīn
当有武松引孔亮拜告鲁智深、杨志，求救哥哥孔明并叔叔孔宾。
lǔ zhì shēn biàn yào jù jí sān shān rén mǎ qián qù gōng dǎ
鲁智深便要聚集三山人马，前去攻打。
yáng zhì biàn dào ruò yào dǎ qīng zhōu xū yòng dà duì jūn mǎ fāng kě dǎ de
杨志便道：“若要打青州，须用大队军马方可打得。
ǎn zhī liáng shān pō sòng gōng míng dà míng jiāng hú shàng dōu huàn tā zuò jí shí yǔ sòng jiāng gēng jiān hū yán zhuó shì tā nà lǐ chóu rén
俺知梁山泊宋公明大名，江湖上都唤他做及时雨宋江，更兼呼延灼是他那里仇人。
ǎn men dì xiōng hé kǒng jiā dì xiōng de rén mǎ dōu bìng zuò yī chù
俺们弟兄和孔家弟兄的人马，都并做一处。
sǎ jiā zhè lǐ zài děng táo huā shān rén mǎ qí bèi yī miàn qiě qù gōng dǎ qīng zhōu
洒家这里再等桃花山人马齐备，一面且去攻打青州。
kǒng liàng xiōng dì nǐ kě qīn shēn xīng yè qù liáng shān pō qǐng xià sòng gōng míng lái bìng lì gōng chéng cǐ wéi shàng jì
孔亮兄弟，你可亲身星夜去梁山泊，请下宋公明来并力攻城，此为上计。
yì qiě sòng sān láng yǔ nǐ zhì hòu
亦且宋三郎与你至厚。
nǐ men dì xiōng xīn xià rú hé
你们弟兄心下如何？
lǔ zhì shēn dào zhèng shì rú cǐ
”鲁智深道：“正是如此。
wǒ zhī jiàn jīn rì yě yǒu rén shuō sòng sān láng hǎo míng rì yě yǒu rén shuō sòng sān láng hǎo kě xī sǎ jiā bù céng xiāng huì
我只见今日也有人说宋三郎好，明日也有人说宋三郎好，可惜洒家不曾相会。
zhòng rén shuō tā de míng zì guō de sǎ jiā ěr duǒ yě lóng le xiǎng bì qí rén shì gè zhēn nán zǐ yǐ zhì tiān xià wén míng
众人说他的名字，聒的洒家耳朵也聋了，想必其人是个真男子，以致天下闻名。
qián fān hé huā zhī zhài zài qīng fēng shān shí sǎ jiā yǒu xīn yào qù hé tā sī huì jí zhì sǎ jiā qù shí yòu tīng de shuō dào qù le yǐ cǐ wú yuán bù dé xiāng jiàn
前番和花知寨在清风山时，洒家有心要去和他厮会，及至洒家去时，又听得说道去了，以此无缘不得相见。
bà le kǒng liàng xiōng dì nǐ yào jiù nǐ gē ge shí kuài qīn zì qù nà lǐ gào qǐng tā men
罢了，孔亮兄弟，你要救你哥哥时，快亲自去那里告请他们。
sǎ jiā děng xiān zài zhè lǐ hé nà cuō niǎo men sī shā
洒家等先在这里和那撮鸟们厮杀。
kǒng liàng jiāo fù xiǎo lóu luō yǔ le lǔ zhì shēn zhǐ dài yí gè bàn dāng ban zuò kè shāng xīng yè tóu liáng shān pō lái
”孔亮交付小喽啰与了鲁智深，只带一个伴当，扮做客商，星夜投梁山泊来。
qiě shuō lǔ zhì shēn yáng zhì wǔ sōng sān rén qù shān zhài lǐ huàn jiāng shī ēn cáo zhèng zài dài yī èr bǎi rén xià shān lái xiāng zhù
且说鲁智深、杨志、武松三人去山寨里，唤将施恩、曹正再带一二百人下山来相助。
táo huā shān li zhōng zhōu tōng dé le xiāo xī biàn dài běn shān rén mǎ jìn shù qǐ diǎn zhǐ liú sān wǔ shí gè xiǎo lóu luō kān shǒu zhài zhà qí yú dōu dài xià shān lái qīng zhōu chéng xià jù jí yī tóng gōng dǎ chéng chí
桃花山李忠、周通得了消息，便带本山人马，尽数起点，只留三五十个小喽啰看守寨栅，其余都带下山来青州城下聚集，一同攻打城池。
bù zài huà xià
不在话下。
què shuō kǒng liàng zì lí le qīng zhōu yǐ lǐ lái dào liáng shān pō biān cuī mìng pàn guān li lì jiǔ diàn lǐ mǎi jiǔ chī wèn lù
却说孔亮自离了青州，迤逦来到梁山泊边催命判官李立酒店里买酒吃问路。
li lì jiàn tā liǎng gè lái de miàn shēng biàn qǐng zuò dì wèn dào kè rén cóng nà lǐ lái
李立见他两个来得面生，便请坐地，问道：“客人从那里来？
kǒng liàng dào cóng qīng zhōu lái
”孔亮道：“从青州来。
li lì wèn dào kè rén yào qù liáng shān pō xún shuí
”李立问道：“客人要去梁山泊寻谁？
kǒng liàng dá dào yǒu gè xiāng shí zài shān shàng tè lái xún tā
”孔亮答道：“有个相识在山上，特来寻他。
li lì dào shān shàng zhài zhōng dōu shì dài wáng zhù chù nǐ rú hé qù de
”李立道：“山上寨中都是大王住处，你如何去得？
kǒng liàng dào biàn shì yào xún sòng dài wáng
”孔亮道：“便是要寻宋大王。
li lì dào jì shì lái xún sòng tóu lǐng wǒ zhè lǐ yǒu fèn lì
”李立道：“既是来寻宋头领，我这里有分例。
biàn jiào huǒ jiā kuài qù ān pái fēn lì jiǔ lái xiāng dài
”便叫火家快去安排分例酒来相待。
kǒng liàng dào sù bù xiāng shí rú hé jiàn kuǎn
孔亮道：“素不相识，如何见款？
li lì dào kè guān bù zhī
”李立道：“客官不知。
dàn shì lái xún shān zhài tóu lǐng bì rán shì shè huǒ zhōng rén gù jiù jiāo yǒu qǐ gǎn yǒu shī zhī yìng
但是来寻山寨头领，必然是社火中人故旧交友，岂敢有失祗应。
biàn dāng qù bào
便当去报。
kǒng liàng dào xiǎo rén biàn shì bái hǔ shān qián zhuāng hù kǒng liàng de biàn shì
”孔亮道：“小人便是白虎山前庄户孔亮的便是。
li lì dào céng tīng de sòng gōng míng gē ge shuō dà míng lái jīn rì qiě qǐng shàng shān
”李立道：“曾听得宋公明哥哥说大名来，今日且请上山。
èr rén yǐn ba fēn lì jiǔ suí jí kāi chuāng jiù shuǐ tíng shàng fàng le yī zhī xiǎng jiàn jiàn duì gǎng lú wěi shēn chù zǎo yǒu xiǎo lóu luō zhào guò chuán lái dào shuǐ tíng xià
”二人饮罢分例酒，随即开窗，就水亭上放了一枝响箭，见对港芦苇深处，早有小喽啰棹过船来，到水亭下。
li lì biàn qǐng kǒng liàng xià le chuán yī tóng yáo dào jīn shā tān shàng àn què shàng guān lái
李立便请孔亮下了船，一同摇到金沙滩上岸，却上关来。
kǒng liàng kàn jiàn sān guān xióng zhuàng qiāng dāo jiàn jǐ rú lín xīn xià xiǎng dào tīng de shuō liáng shān pō xīng wàng bù xiǎng zuò xià zhè děng dà shì yè
孔亮看见三关雄壮，枪刀剑戟如林，心下想道：“听得说梁山泊兴旺，不想做下这等大事业！
yǐ yǒu xiǎo lóu luō xiān qù bào zhī sòng jiāng huāng máng xià lái yíng jiē
”已有小喽啰先去报知，宋江慌忙下来迎接。
kǒng liàng jiàn le lián máng xià bài
孔亮见了，连忙下拜。
sòng jiāng wèn dào xián dì yuán hé dào cǐ
宋江问道：“贤弟缘何到此？
kǒng liàng bài bà fàng shēng dà kū
”孔亮拜罢，放声大哭。
sòng jiāng dào xián dì xīn zhōng yǒu hé wēi ě bù jué zhī nán dàn qǐng jǐn shuō bù fáng
宋江道：“贤弟心中有何危厄不决之难，但请尽说不妨。
biàn dāng bù bì shuǐ huǒ lì wèi jiù jiě yǔ rǔ xiāng zhù
便当不避水火，力为救解，与汝相助。
xián dì qiě qǐng qǐ lái
贤弟且请起来。
kǒng liàng dào zì cóng shī fu lí bié zhī hòu lǎo fù wáng huà
”孔亮道：“自从师父离别之后，老父亡化。
gē ge kǒng míng yǔ běn xiāng shàng hù zhēng xiē xián qì qǐ lái shā le tā yī jiā lǎo xiǎo
哥哥孔明与本乡上户争些闲气起来，杀了他一家老小。
guān sī lái bǔ zhuō de jǐn yīn cǐ fǎn shàng bái hǔ shān jù de wǔ qī bǎi rén dǎ jiā jié shè
官司来捕捉得紧，因此反上白虎山，聚得五七百人，打家劫舍。
qīng zhōu chéng lǐ què yǒu shū fù kǒng bīn bèi mù róng zhī fǔ zhuō le zhòng jiā dīng zài yù zhōng
青州城里却有叔父孔宾，被慕容知府捉了，重枷钉在狱中。
yīn cǐ wǒ dì xiōng liǎng gè qù dǎ chéng zi zhǐ wàng jiù qǔ shū shū kǒng bīn
因此我弟兄两个去打城子，指望救取叔叔孔宾。
shuí xiǎng qù dào chéng xià zhèng zhuàng le yí gè shǐ shuāng biān de hū yán zhuó gē ge yǔ tā jiāo fēng zhì bèi tā zhuō le jiè sòng qīng zhōu xià zài láo lǐ cún wáng wèi bǎo
谁想去到城下，正撞了一个使双鞭的呼延灼，哥哥与他交锋，致被他捉了，解送青州，下在牢里，存亡未保。
xiǎo dì yòu bèi tā zhuī shā yī zhèn
小弟又被他追杀一阵。
cì rì zhèng zhuàng zhe wǔ sōng shuō qǐ shī fu dà míng lái jiàn zài liáng shān pō zuò tóu lǐng
次日，正撞着武松，说起师父大名来，见在梁山泊做头领。
tā biàn yǐn wǒ qù bài jiàn tóng bàn de yí gè shì huā hé shàng lǔ zhì shēn yí gè shì qīng miàn shòu yáng zhì
他便引我去拜见同伴的，一个是花和尚鲁智深，一个是青面兽杨志。
tā èr rén yī jiàn rú gù biàn shāng yì jiù xiōng yī shì
他二人一见如故，便商议救兄一事。
tā dào wǒ qǐng lǔ yáng èr tóu lǐng bìng táo huā shān li zhōng zhōu tōng jù jí sān shān rén mǎ gōng dǎ qīng zhōu
他道：‘我请鲁、杨二头领并桃花山李忠、周通，聚集三山人马攻打青州。
nǐ kě lián yè kuài qù liáng shān pō nèi gào nǐ shī fu sòng gōng míng lái jiù nǐ shū xiōng liǎng gè
你可连夜快去梁山泊内，告你师父宋公明来救你叔兄两个。
yǐ cǐ jīn rì yī jìng dào cǐ
’以此今日一径到此。
wàn wàng shī fu qū xiān fù zhī miàn chuí jiù xìng mìng shēng sǐ bù gǎn yǒu wàng
万望师父觑先父之面，垂救性命，生死不敢有忘。
sòng jiāng dào cǐ shì yì wèi zhī shì nǐ qiě fàng xīn
”宋江道：“此是易为之事，你且放心。
xiān lái bài jiàn zhāo tóu lǐng gòng tóng shāng yì
先来拜见晁头领，共同商议。
sòng jiāng biàn yǐn kǒng liàng cān jiàn zhāo gài wú yòng gōng sūn shèng bìng zhòng tóu lǐng bèi shuō hū yán zhuó zǒu zài qīng zhōu tóu bèn mù róng zhī fǔ jīn lái zhuō le kǒng míng yǐ cǐ kǒng liàng lái dào kěn gào qiú jiù
宋江便引孔亮参见晁盖、吴用、公孙胜并众头领，备说呼延灼走在青州，投奔慕容知府，今来捉了孔明，以此孔亮来到，恳告求救。
zhāo gài dào jì rán tā liǎng chù hǎo hàn shàng wū zì zhàng yì xíng rén jiù shū jīn zhě sān láng hé tā zhì ài jiāo yǒu rú hé bù qù
晁盖道：“既然他两处好汉尚兀自仗义行仁救叔，今者三郎和他至爱交友，如何不去！
sān láng xián dì nǐ lián cì xià shān duō biàn jīn fān quán qiě shǒu zhài yú xiōng tì nǐ zǒu yī zāo
三郎贤弟，你连次下山多遍，今番权且守寨，愚兄替你走一遭。
sòng jiāng dào gē ge shì shān zhài zhī zhǔ bù kě qīng dòng
”宋江道：“哥哥是山寨之主，不可轻动。
zhè gè shì xiōng dì de shì jì shì tā yuǎn lái xiāng tóu gē ge ruò zì qù kǒng tā dì xiōng men xīn xià bù ān
这个是兄弟的事，既是他远来相投，哥哥若自去，恐他弟兄们心下不安。
xiǎo kě qíng yuàn qǐng jǐ wèi dì xiōng tóng zǒu yī zāo
小可情愿请几位弟兄同走一遭。
shuō yán wèi liǎo tīng shàng tīng xià yī qí dōu dào yuàn xiào quǎn mǎ zhī láo gēn suí tóng qù
”说言未了，厅上厅下一齐都道：“愿效犬马之劳，跟随同去。
sòng jiāng dà xǐ
”宋江大喜。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
kǒng míng xíng shì tài cōng máng qīng yǐn lóu luō fàn quǎn yáng
孔明行事太匆忙，轻引喽啰犯犬羊。
lài yǒu sòng jiāng háo xiá zài biàn jiāng jūn mǎ jiù wēi wáng
赖有宋江豪侠在，便将军马救危亡。
dāng rì shè yán guǎn dài kǒng liàng
当日设筵管待孔亮。
yǐn yán zhōng jiān sòng jiāng huàn tiě miàn kǒng mù péi xuān dìng bō xià shān rén shù fēn zuò wǔ jūn qǐ xíng
饮筵中间，宋江唤铁面孔目裴宣定拨下山人数，分作五军起行。
qián jūn biàn chà huā róng qín míng yàn shùn wáng ǎi hǔ kāi lù zuò xiān fēng
前军便差花荣、秦明、燕顺、王矮虎开路作先锋，
dì èr duì biàn chà mù hóng yáng xióng jiě zhēn jiě bǎo
第二队便差穆弘、杨雄、解珍、解宝，
zhōng jūn biàn shì zhǔ jiàng sòng jiāng wú yòng lǚ fāng guō shèng
中军便是主将宋江、吴用、吕方、郭盛，
dì sì duì biàn shì zhū tóng chái jìn lǐ jùn zhāng héng
第四队便是朱仝、柴进、李俊、张横，
hòu jūn biàn chà sūn lì yáng lín ōu péng lìng zhèn cuī jūn zuò hé hòu
后军便差孙立、杨林、欧鹏、凌振催军作合后。
liáng shān pō diǎn qǐ wǔ jūn gòng jì èr shí gè tóu lǐng mǎ bù jūn bīng sān qiān rén mǎ
梁山泊点起五军，共计二十个头领，马步军兵三千人马。
qí yú tóu lǐng zì yǔ zhāo gài shǒu bǎ zhài zhà
其余头领，自与晁盖守把寨栅。
dāng xià sòng jiāng bié le zhāo gài zì tóng kǒng liàng xià shān lái
当下宋江别了晁盖，自同孔亮下山来。
liáng shān rén mǎ fēn zuò wǔ jūn qǐ fā
梁山人马分作五军起发。
zhèng shì
正是：
chū lí shuǐ pō hún rú hǎi nèi zòng jiāo lóng
初离水泊，浑如海内纵蛟龙；
zhà chū liáng shān què shì fēng zhōng bēn hǔ bào
乍出梁山，却似风中奔虎豹。
wǔ jūn bìng jìn qián hòu liè èr shí bèi yīng xióng
五军并进，前后列二十辈英雄；
yī zhèn tóng háng shǒu wěi fēn sān qiān míng shì zú
一阵同行，首尾分三千名士卒。
xiù cǎi qí rú yún shì wù pō dāo qiāng càn xuě pù shuāng
绣彩旗如云似雾，朴刀枪灿雪铺霜。
luán líng xiǎng zhàn mǎ bēn chí
鸾铃响，战马奔驰；
huà gǔ zhèn zhēng fū yǒng yuè
画鼓振，征夫踊跃。
juǎn dì huáng chén ǎi ǎi màn tiān tǔ yǔ méng méng
卷地黄尘霭霭，漫天土雨蒙蒙。
bǎo dào qí zhōng cù yōng zhe duō zhì zú móu wú xué jiū
宝纛旗中，簇拥着多智足谋吴学究；
bì yóu zhuàng xià duān zuò dìng tì tiān xíng dào sòng gōng míng
碧油幢下，端坐定替天行道宋公明。
guò qù guǐ shén jiē gǒng shǒu huí lái mín shù jǐn gē yáo
过去鬼神皆拱手，回来民庶尽歌谣。
huà shuō sòng jiāng yǐn le liáng shān pō èr shí gè tóu lǐng sān qiān rén mǎ fēn zuò wǔ jūn qián jìn
话说宋江引了梁山泊二十个头领，三千人马，分作五军前进。
yú lù wú shì
于路无事。
suǒ guò zhōu xiàn qiū háo wú fàn
所过州县，秋毫无犯。
yǐ dào qīng zhōu
已到青州。
kǒng liàng xiān dào lǔ zhì shēn děng jūn zhōng bào zhī zhòng hǎo hàn ān pái yíng jiē
孔亮先到鲁智深等军中报知，众好汉安排迎接。
sòng jiāng zhōng jūn dào le wǔ sōng yǐn lǔ zhì shēn yáng zhì li zhōng zhōu tōng shī ēn cáo zhèng dōu lái xiāng jiàn le
宋江中军到了，武松引鲁智深、杨志、李忠、周通、施恩、曹正都来相见了。
sòng jiāng ràng lǔ zhì shēn zuò de
宋江让鲁智深坐地。
lǔ zhì shēn dào jiǔ wén ā gē dà míng wú yuán bù céng bài huì jīn rì qiě xǐ xiāng rèn de ā gē
鲁智深道：“久闻阿哥大名，无缘不曾拜会，今日且喜相认得阿哥。
sòng jiāng dá dào bù cái hé zú dào zāi
”宋江答道：“不才何足道哉。
jiāng hú shàng yì shì shén chēng wú shī qīng dé jīn rì de shi cí yán píng shēng shén xìng
江湖上义士甚称吾师清德，今日得识慈颜，平生甚幸！
yáng zhì yě qǐ shēn zài bài dào yáng zhì jiù rì jīng guò liáng shān pō duō méng shān zhài zhòng yì xiāng liú wéi shì sǎ jiā yú mí bù céng kěn zhù
”杨志也起身再拜道：“杨志旧日经过梁山泊，多蒙山寨重意相留，为是洒家愚迷，不曾肯住。
jīn rì xìng de yì shì zhuàng guān shān zhài cǐ shì tiān xià dì yī hǎo shì
今日幸得义士壮观山寨，此是天下第一好事！
sòng jiāng dá dào zhì shǐ wēi míng bō yú jiāng hú zhǐ hèn sòng jiāng xiāng huì tài wǎn
”宋江答道：“制使威名播于江湖，只恨宋江相会太晚！
lǔ zhì shēn biàn lìng zuǒ yòu zhì jiǔ guǎn dài yī yī dōu xiāng jiàn le
”鲁智深便令左右置酒管待，一一都相见了。
cì rì sòng jiāng wèn qīng zhōu yī jié shèng bài rú hé
次日，宋江问青州一节，胜败如何。
yáng zhì dào zì cóng kǒng liàng qù le qián hòu yě jiāo fēng sān wǔ cì gè wú shū yíng
杨志道：“自从孔亮去了，前后也交锋三五次，各无输赢。
rú jīn qīng zhōu zhǐ píng hū yán zhuó yí gè ruò shì ná de cǐ rén qū cǐ chéng zi rú tāng pō xuě
如今青州只凭呼延灼一个，若是拿得此人，觑此城子，如汤泼雪。
wú xué jiū xiào dào cǐ rén bù kě lì dí kě yòng zhì qín
”吴学究笑道：“此人不可力敌，可用智擒。
sòng jiāng dào yòng hé zhì kě huò cǐ rén
”宋江道：“用何智可获此人？
wú xué jiū dào
”吴学究道；
zhī chú rú cǐ rú cǐ
“只除如此如此。
sòng jiāng dà xǐ dào cǐ jì dà miào
”宋江大喜道：“此计大妙！
dāng rì fēn bō le rén mǎ cì zǎo qǐ jūn qián dào qīng zhōu chéng xià sì miàn jìn zhe jūn mǎ wéi zhù léi gǔ yáo qí nà hǎn nuò zhàn
”当日分拨了人马，次早起军，前到青州城下，四面尽着军马围住，擂鼓摇旗，呐喊搦战。
chéng lǐ mù róng zhī fǔ jiàn bào huāng máng jiào qǐng hū yán zhuó shāng yì jīn cì qún zéi yòu qù bào zhī liáng shān pō sòng jiāng dào lái shì cǐ rú zhī nai hé
城里慕容知府见报，慌忙教请呼延灼商议：“今次群贼又去报知梁山泊宋江到来，似此如之奈何？
hū yán zhuó dào ēn xiāng fàng xīn
”呼延灼道：“恩相放心。
qún zéi dào lái xiān shī dì lì
群贼到来，先失地利。
zhè sī men zhǐ hǎo zài shuǐ pō lǐ zhāng kuáng jīn què shàn lí cháo xué yí gè lái zhuō yí gè nà sī men rú hé shī zhǎn de
这厮们只好在水泊里张狂，今却擅离巢穴，一个来，捉一个，那厮们如何施展得？
qǐng zhī fǔ shàng chéng kàn hū yán zhuó sī shā
请知府上城看呼延灼厮杀。
hū yán zhuó lián máng pī guà yī jiǎ shàng mǎ jiào kāi chéng mén fàng xià diào qiáo yǐn le yī qiān rén mǎ jìn chéng bǎi kāi
呼延灼连忙披挂衣甲上马，叫开城门，放下吊桥，引了一千人马，近城摆开。
sòng jiāng zhèn zhōng yī jiāng chū mǎ
宋江阵中一将出马。
nà rén shǒu nuò láng yá gùn lì shēng gāo mà zhī fǔ làn guān hài mín zéi tú
那人手搦狼牙棍，厉声高骂知府：“滥官害民贼徒！
bǎ wǒ quán jiā zhū lù jīn rì zhèng hǎo bào chóu xuě hèn
把我全家诛戮，今日正好报仇雪恨！
mù róng zhī fǔ rèn de qín míng biàn mà dào nǐ zhè sī shì cháo tíng mìng guān guó jiā bù céng fù nǐ yuán hé gǎn zào fǎn
”慕容知府认得秦明，便骂道：“你这厮是朝廷命官，国家不曾负你，缘何敢造反？
ruò ná zhù nǐ shí suì shī wàn duàn
若拿住你时，碎尸万段！
kě xiān xià shǒu ná zhè zéi
可先下手拿这贼！
hū yán zhuó tīng le wǔ qǐ shuāng biān zòng mǎ zhí qǔ qín míng
”呼延灼听了，舞起双鞭，纵马直取秦明。
qín míng yě chū mǎ wǔ dòng láng yá dà gùn lái yíng hū yán zhuó
秦明也出马，舞动狼牙大棍来迎呼延灼。
èr jiāng jiāo mǎ zhèng shì duì shǒu
二将交马，正是对手。
yǒu xī jiāng yuè wèi zhèng
有《西江月》为证：
biān wǔ liǎng tiáo lóng wěi gùn héng yī chuàn láng yá
鞭舞两条龙尾，棍横一串狼牙。
sān jūn kàn de yǎn jīng huā èr jiāng zòng héng jiāo mǎ
三军看得眼睛花，二将纵横交马。
shǐ gùn de wén míng huán hǎi shǐ biān de shēng bō tiān yá
使棍的闻名寰海，使鞭的声播天涯。
lóng jū hǔ jiàng luàn jiāo jiā zhè sī shā kān miáo kān huà
龙驹虎将乱交加，这厮杀堪描堪画。
qín míng yǔ hū yán zhuó sī shā zhèng shì duì shǒu
秦明与呼延灼厮杀，正是对手。
liǎng gè dòu dào sì wǔ shí hé bù fēn shèng bài
两个斗到四五十合，不分胜败。
mù róng zhī fǔ jiàn dòu de duō shí kǒng pà hū yán zhuó yǒu shī huāng máng míng jīn shōu jūn rù chéng
慕容知府见斗得多时，恐怕呼延灼有失，慌忙鸣金，收军入城。
qín míng yě bù zhuī gǎn tuì huí běn zhèn
秦明也不追赶，退回本阵。
sòng jiāng jiào zhòng tóu lǐng jūn xiào qiě tuì shí wǔ lǐ xià zhài
宋江教众头领军校且退十五里下寨。
què shuō hū yán zhuó huí dào chéng zhōng xià mǎ lái jiàn mù róng zhī fǔ shuō dào xiǎo jiàng zhèng yào ná nà qín míng ēn xiāng rú hé shōu jūn
却说呼延灼回到城中，下马来见慕容知府，说道：“小将正要拿那秦明，恩相如何收军？
zhī fǔ dào wǒ jiàn nǐ dòu le xǔ duō hé dàn kǒng láo kùn yīn cǐ shōu jūn zàn xiē
”知府道：“我见你斗了许多合，但恐劳困，因此收军暂歇。
qín míng nà sī yuán shì wǒ zhè lǐ tǒng zhì yǔ huā róng yī tóng bèi fǎn
秦明那厮，原是我这里统制，与花荣一同背反。
zhè sī yì bù kě qīng dí
这厮亦不可轻敌。
hū yán zhuó dào ēn xiāng fàng xīn xiǎo jiàng bì yào qín cǐ bèi yì zhī zéi
”呼延灼道：“恩相放心，小将必要擒此背义之贼。
shì jiān hé tā dòu shí gùn fǎ yǐ zì luàn le
适间和他斗时，棍法已自乱了。
lái rì jiào ēn xiāng kàn wǒ lì zhǎn cǐ zéi
来日教恩相看我立斩此贼。
zhī fǔ dào jì shì jiāng jūn rú cǐ yīng xióng lái rì ruò lín dí zhī shí kě shā kāi tiáo lù sòng sān gè rén chū qù
”知府道：“既是将军如此英雄，来日若临敌之时，可杀开条路，送三个人出去。
yí gè jiào tā qù wǎng dōng jīng qiú jiù liǎng gè jiào tā qù lín jìn fǔ zhōu huì hé qǐ bīng xiāng zhù jiǎo bǔ
一个教他去往东京求救，两个教他去邻近府州会合起兵，相助剿捕。
hū yán zhuó dào ēn xiāng gāo jiàn jí míng
”呼延灼道：“恩相高见极明。
dāng rì zhī fǔ xiě le qiú jiù wén shū xuǎn le sān gè jūn guān dōu fā fàng liǎo dàng
”当日知府写了求救文书，选了三个军官，都发放了当。
zhǐ shuō hū yán zhuó huí dào xiē chǔ xiè le yī jiǎ zàn xiē
只说呼延灼回到歇处，卸了衣甲暂歇。
tiān sè wèi míng zhǐ tīng de jūn xiào lái bào dào chéng běi mén wài tǔ pō shàng yǒu sān qí sī zì zài nà lǐ kàn chéng
天色未明，只听的军校来报道：“城北门外土坡上有三骑私自在那里看城。
zhōng jiān yí gè chuān hóng páo qí bái mǎ de
中间一个穿红袍骑白马的；
liǎng biān liǎng gè zhǐ rèn de yòu biān de shì xiǎo lǐ guǎng huā róng zuǒ biān nà gè dào zhuāng dǎ bàn
两边两个，只认得右边的是小李广花荣，左边那个道装打扮。
hū yán zhuó dào nà gè chuān hóng de yǎn jiàn shì sòng jiāng le dào zhuāng de bì shì jūn shī wú yòng
”呼延灼道：“那个穿红的眼见是宋江了，道装的必是军师吴用。
nǐ men qiě xiū jīng dòng le tā
你们且休惊动了他。
biàn diǎn yī bǎi mǎ jūn gēn wǒ zhuō zhè sān gè
便点一百马军，跟我捉这三个。
hū yán zhuó lián máng pī guà shàng mǎ tí le shuāng biān dài lǐng yī bǎi yú qí mǎ jūn qiāo qiāo de kāi le běi mén fàng xià diào qiáo yǐn jūn gǎn shàng pō lái
”呼延灼连忙披挂上马，提了双鞭，带领一百余骑马军，悄悄地开了北门，放下吊桥，引军赶上坡来。
sòng jiāng wú yòng huā róng sān gè zhǐ gù dāi le liǎn kàn chéng
宋江、吴用、花荣三个只顾呆了脸看城。
hū yán zhuó pāi mǎ shàng pō sān gè lēi zhuǎn mǎ tóu màn de zǒu qù
呼延灼拍马上坡，三个勒转马头，慢地走去。
hū yán zhuó fèn lì gǎn dào qián miàn jǐ zhū kū shù biān xiāng sòng jiāng wú yòng huā róng sān gè qí qí de lēi zhù mǎ
呼延灼奋力赶到前面几株枯树边厢，宋江、吴用、花荣三个齐齐的勒住马。
hū yán zhuó fāng cái gǎn dào kū shù biān zhǐ tīng de ne shēng hǎn hū yán zhuó zhèng tà zhe xiàn kēng rén mǎ dōu diē jiāng xià kēng qù le
呼延灼方才赶到枯树边，只听得呐声喊，呼延灼正踏着陷坑，人马都跌将下坑去了。
liǎng biān zǒu chū wǔ liù shí gè náo gōu shǒu xiān bǎ hū yán zhuó gōu jiāng qǐ lái bǎng fù le ná qù hòu miàn qiān zhe nà pǐ mǎ
两边走出五六十个挠钩手，先把呼延灼钩将起来，绑缚了拿去，后面牵着那匹马。
zhè xǔ duō gǎn lái de mǎ jūn què bèi huā róng niān gōng dā jiàn shè dào dāng tóu wǔ qī gè hòu miàn de lēi zhuǎn mǎ yí hòng dōu zǒu le
这许多赶来的马军，却被花荣拈弓搭箭，射倒当头五七个，后面的勒转马，一哄都走了。
sòng jiāng huí dào zhài lǐ zuò zuǒ yòu qún dāo shǒu què bǎ hū yán zhuó tuī jiāng guò lái
宋江回到寨里坐，左右群刀手却把呼延灼推将过来。
sòng jiāng jiàn le lián máng qǐ shēn hē jiào kuài jiě le shéng suǒ qīn zì fú hū yán zhuó shàng zhàng zuò dìng sòng jiāng bài jiàn
宋江见了，连忙起身，喝叫快解了绳索，亲自扶呼延灼上帐坐定，宋江拜见。
hū yán zhuó huāng máng guì xià dào yì shì hé gù rú cǐ
呼延灼慌忙跪下道：“义士何故如此？
sòng jiāng dào xiǎo kě sòng jiāng zěn gǎn bēi fù cháo tíng
”宋江道：“小可宋江，怎敢背负朝廷。
gài wèi guān lì wū làn wēi bī de jǐn wù fàn dà zuì yīn cǐ quán jiè shuǐ pō lǐ suí shí bì nàn zhǐ dài cháo tíng shè zuì zhāo ān
盖为官吏污滥，威逼得紧，误犯大罪，因此权借水泊里随时避难，只待朝廷赦罪招安。
bù xiǎng qǐ dòng jiāng jūn zhì láo shén lì shí mù jiāng jūn hǔ wēi
不想起动将军，致劳神力，实慕将军虎威。
jīn zhě wù yǒu mào fàn qiè qǐ shù zuì
今者误有冒犯，切乞恕罪。
hū yán zhuó dào hū yán zhuó bèi qín zhī rén wàn sǐ shàng qīng yì shì hé gù zhòng lǐ péi huà
”呼延灼道：“呼延灼被擒之人，万死尚轻，义士何故重礼陪话？
sòng jiāng dào liàng sòng jiāng zěn gǎn huài de jiāng jūn xìng mìng
”宋江道：“量宋江怎敢坏得将军性命。
huáng tiān kě biǎo cùn xīn
皇天可表寸心。
zhǐ shì kěn gào āi qiú
”只是恳告哀求。
hū yán zhuó dào xiōng zhǎng zūn yì mò fēi jiào hū yán zhuó wǎng dōng jīng gào qǐng zhāo ān dào shān shè zuì
呼延灼道：“兄长尊意，莫非教呼延灼往东京告请招安，到山赦罪？
sòng jiāng dào jiāng jūn rú hé qù de
”宋江道：“将军如何去得！
gāo tài wèi nà sī shì gè xīn dì biǎn zhǎi zhī tú wàng rén dà ēn jì rén xiǎo guò
高太尉那厮是个心地匾窄之徒，忘人大恩，记人小过。
jiāng jūn zhé le xǔ duō jūn mǎ qián liáng tā rú hé bú jiàn nǐ zuì zé
将军折了许多军马钱粮，他如何不见你罪责？
rú jīn hán tāo péng qǐ lìng zhèn yǐ dōu zài bì shān rù huǒ
如今韩滔、彭玘、凌振已都在敝山入伙。
tǎng méng jiāng jūn bù qì shān zhài wēi jiàn sòng jiāng qíng yuàn ràng wèi yǔ jiāng jūn
倘蒙将军不弃山寨微贱，宋江情愿让位与将军。
děng cháo tíng jiàn yòng shòu le zhāo ān nà shí jìn zhōng bào guó wèi wèi wǎn yǐ
等朝廷见用，受了招安，那时尽忠报国，未为晚矣。
hū yán zhuó chén sī le bàn shǎng yī zhě shì tiān gāng zhī shù zì rán yì qì xiāng tóu
”呼延灼沉思了半晌，一者是天罡之数，自然义气相投；
èr zhě jiàn sòng jiāng lǐ mào shén gōng tàn le yī kǒu qì guì xià zài dì dào fēi shì hū yán zhuó bù zhōng yú guó shí mù xiōng zhǎng yì qì guò rén bù róng hū yán zhuó bù yī yuàn suí biān dèng
二者见宋江礼貌甚恭，叹了一口气，跪下在地道：“非是呼延灼不忠于国，实慕兄长义气过人，不容呼延灼不依，愿随鞭镫。
shì jì rú cǐ jué wú hái lǐ
事既如此，决无还理。
yǒu shī wèi zhèng
”有诗为证：
qīn shòu ní shū tǎo bù tíng xū zhāng shēng shì yì shēng líng
亲受泥书讨不庭，虚张声势役生灵。
rú hé shì lù yīng xióng shì wò shǒu tóng guī jù yì tīng
如何世禄英雄士，握手同归聚义厅？
sòng jiāng dà xǐ
宋江大喜。
qǐng hū yán zhuó hé zhòng tóu lǐng xiāng jiàn le
请呼延灼和众头领相见了。
jiào wèn li zhōng zhōu tōng tǎo zhè pǐ tī xuě wū zhuī mǎ hái jiāng jūn qí zuò
叫问李忠、周通讨这匹踢雪乌骓马还将军骑坐。
zhòng rén zài shāng yì jiù kǒng míng zhī jì
众人再商议救孔明之计。
wú yòng dào zhī chú jiào hū yán zhuó jiāng jūn zhuàn kāi chéng mén tuò shǒu kě dé
吴用道：“只除教呼延灼将军赚开城门，唾手可得。
gēng jiān jué le hū yán zhǐ huī niàn tou
更兼绝了呼延指挥念头。
sòng jiāng tīng le lái yǔ hū yán zhuó péi huà dào fēi shì sòng jiāng tān jié chéng chí shí yīn kǒng míng shū zhí xiàn zài léi xiè zhī zhōng fēi jiāng jūn zhuàn kāi chéng mén bì bù kě de
”宋江听了，来与呼延灼陪话道：“非是宋江贪劫城池，实因孔明叔侄陷在缧绁之中，非将军赚开城门，必不可得。
hū yán zhuó dá dào xiǎo jiàng jì méng xiōng zhǎng shōu lù lǐ dāng xiào lì
”呼延灼答道：“小将既蒙兄长收录，理当效力。
dàng wǎn diǎn qǐ qín míng huā róng sūn lì yàn shùn lǚ fāng guō shèng jiě zhēn jiě bǎo ōu péng wáng yīng shí gè tóu lǐng
”当晚点起秦明、花荣、、孙立、燕顺、吕方、郭盛、解珍、解宝、欧鹏、王英十个头领，
dōu bàn zuò jūn shì yī fú mú yàng
都扮作军士衣服模样，
gēn le hū yán zhuó
跟了呼延灼，
gòng shì shí yī qí jūn mǎ
共是十一骑军马，
lái dào chéng biān
来到城边，
zhí zhì háo qiàn shàng
直至濠堑上，
dà jiào chéng shàng kāi mén
大叫：“城上开门！
wǒ táo de xìng mìng huí lái
我逃得性命回来！
chéng shàng rén tīng de shì hū yán zhuó shēng yīn huāng máng bào yǔ mù róng zhī fǔ
”城上人听得是呼延灼声音，慌忙报与慕容知府。
cǐ shí zhī fǔ wèi zhé le hū yán zhuó zhèng nà mèn jiān tīng de bào shuō hū yán zhuó táo de huí lái xīn zhōng huān xǐ lián máng shàng mǎ bēn dào chéng shàng
此时知府为折了呼延灼，正纳闷间，听得报说呼延灼逃得回来，心中欢喜，连忙上马，奔到城上。
wàng jiàn hū yán zhuó yǒu shí shù qí mǎ gēn zhe yòu bú jiàn miàn yán zhǐ rèn de hū yán zhuó shēng yīn
望见呼延灼有十数骑马跟着，又不见面颜，只认得呼延灼声音。
zhī fǔ wèn dào jiāng jūn rú hé zǒu de huí lái
知府问道：“将军如何走得回来？
hū yán zhuó dào wǒ bèi nà sī de xiàn mǎ zhuō le wǒ dào zhài lǐ què yǒu yuán gēn wǒ de tóu mù àn dì dào zhè pǐ mǎ yǔ wǒ qí jiù gēn wǒ lái le
”呼延灼道：“我被那厮的陷马捉了我到寨里，却有原跟我的头目，暗地盗这匹马与我骑，就跟我来了。
zhī fǔ zhǐ tīng de hū yán zhuó shuō le biàn jiào jūn shì kāi le chéng mén fàng xià diào qiáo
”知府只听得呼延灼说了，便叫军士开了城门，放下吊桥。
shí gè tóu lǐng gēn dào chéng mén lǐ yíng zhe zhī fǔ zǎo bèi qín míng yī gùn bǎ mù róng zhī fǔ dǎ xià mǎ lái
十个头领跟到城门里，迎着知府，早被秦明一棍，把慕容知府打下马来。
jiě zhēn jiě bǎo biàn fàng qǐ huǒ lái
解珍、解宝便放起火来。
ōu péng wáng ǎi hǔ bèn shàng chéng bǎ jūn shì shā sàn
欧鹏、王矮虎奔上城，把军士杀散。
sòng jiāng dà duì rén mǎ jiàn chéng shàng huǒ qǐ yī qí yōng jiāng rù lái
宋江大队人马见城上火起，一齐拥将入来。
sòng jiāng jí jí chuán lìng xiū jiào cán hài bǎi xìng qiě shōu cāng kù qián liáng
宋江急急传令，休教残害百姓，且收仓库钱粮。
jiù dà láo lǐ jiù chū kǒng míng bìng tā shū shū kǒng bīn yī jiā lǎo xiǎo
就大牢里救出孔明并他叔叔孔宾一家老小。
biàn jiào jiù miè le huǒ
便教救灭了火。
bǎ mù róng zhī fǔ yī jiā lǎo yòu jìn jiē zhǎn shǒu chāo zhā jiā sī fēn biào zhòng jūn
把慕容知府一家老幼尽皆斩首，抄扎家私，分俵众军。
tiān míng jì diǎn zài chéng bǎi xìng bèi huǒ shāo zhī jiā gěi sàn liáng mǐ jiù jì
天明，计点在城百姓被火烧之家，给散粮米救济。
bǎ fǔ kù jīn bó cāng áo mǐ liáng zhuāng zài wǔ liù bǎi chē
把府库金帛，仓廒米粮，装载五六百车。
yòu dé le èr bǎi yú pǐ hǎo mǎ
又得了二百余匹好马。
jiù qīng zhōu fǔ lǐ zuò gè qìng xǐ yán xí qǐng sān shān tóu lǐng tóng guī dà zhài
就青州府里做个庆喜筵席，请三山头领同归大寨。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
hū yán táo nàn bù shèng xiū wàng què jūn ēn shì kòu chóu
呼延逃难不胜羞，忘却君恩事寇仇。
yīn shì tiān gāng bìng dì shà gù wèi xiāng dǎo pò qīng zhōu
因是天罡并地煞，故为乡导破青州。
qiě shuō li zhōng zhōu tōng shǐ rén huí táo huā shān jìn shù shōu shí rén mǎ qián liáng xià shān fàng huǒ shāo huǐ zhài zhà
且说李忠、周通使人回桃花山，尽数收拾人马钱粮下山，放火烧毁寨栅。
lǔ zhì shēn yě shǐ shī ēn cáo zhèng huí èr lóng shān yǔ zhāng qīng sūn èr niang shōu shí rén mǎ qián liáng yě shāo le bǎo zhū sì zhài zhà
鲁智深也使施恩、曹正回二龙山，与张青、孙二娘收拾人马钱粮，也烧了宝珠寺寨栅。
shù rì zhè jiān sān shān rén mǎ dōu jiē wán bèi
数日这间，三山人马都皆完备。
sòng jiāng lǐng le dà duì rén mǎ bān shī huí shān
宋江领了大队人马，班师回山。
xiān jiào huā róng qín míng hū yán zhuó zhū tóng sì jiāng kāi lù
先叫花荣、秦明、呼延灼、朱仝四将开路。
suǒ guò zhōu xiàn fēn háo bù rǎo
所过州县，分毫不扰。
xiāng cūn bǎi xìng fú lǎo qiè yòu shāo xiāng luó bài yíng jiē
乡村百姓，扶老挈幼，烧香罗拜迎接。
shù rì zhè jiān yǐ dào liáng shān pō biān
数日这间，已到梁山泊边。
zhòng duō shuǐ jūn tóu lǐng jù zhōu yíng jiē
众多水军头领具舟迎接。
zhāo gài yǐn lǐng shān zhài mǎ bù tóu lǐng dōu zài jīn shā tān yíng jiē
晁盖引领山寨马步头领，都在金沙滩迎接。
zhí zhì dà zhài xiàng jù yì tīng shàng liè wèi zuò dìng
直至大寨，向聚义厅上列位坐定。
dà pái yán xí qìng hè xīn dào shān zhài tóu lǐng hū yán zhuó lǔ zhì shēn yáng zhì wǔ sōng shī ēn cáo zhèng zhāng qīng sūn èr niang li zhōng zhōu tōng kǒng míng kǒng liàng gòng shí èr wèi xīn shàng shān tóu lǐng
大排筵席，庆贺新到山寨头领：呼延灼、鲁智深、杨志、武松、施恩、曹正、张青、孙二娘、李忠、周通、孔明、孔亮，共十二位新上山头领。
zuò jiān lín chōng shuō qǐ xiāng xiè lǔ zhì shēn xiāng jiù yī shì lǔ zhì shēn dòng wèn dào sǎ jiā zì yǔ jiào tóu cāng zhōu bié hòu céng zhī ā sǎo xìn xī fǒu
坐间林冲说起相谢鲁智深相救一事，鲁智深动问道：“洒家自与教头沧州别后，曾知阿嫂信息否？
lín chōng dá dào xiǎo kě zì huǒ bìng wáng lún zhī hòu shǐ rén huí jiā bān qǔ lǎo xiǎo yǐ zhī zhuō fù bèi gāo tài wèi nì zǐ suǒ bī suí jí zì yì ér sǐ
”林冲答道：“小可自火并王伦之后，使人回家搬取老小，已知拙妇被高太尉逆子所逼，随即自缢而死；
qī fù yì wèi yōu yí rǎn bìng ér wáng
妻父亦为忧疑，染病而亡。
yáng zhì jǔ qǐ jiù rì wáng lún shǒu nèi shàng shān xiāng huì zhī shì zhòng rén jiē dào cǐ jiē zhù dìng fēi ǒu rán yě
”杨志举起旧日王伦手内上山相会之事，众人皆道：“此皆注定，非偶然也。
zhāo gài shuō qǐ huáng gāng dòng qǔ shēng chén gāng yī shì zhòng jiē dà xiào
”晁盖说起黄冈动取生辰纲一事，众皆大笑。
cì rì lún liú zuò yán xí bù zài huà xià
次日轮流做筵席，不在话下。
qiě shuō sòng jiāng jiàn shān zhài yòu tiān le xǔ duō rén mǎ rú hé bù xǐ
且说宋江见山寨又添了许多人马，如何不喜。
biàn jiào tāng lóng zuò tiě jiàng zǒng guǎn tí dū dǎ zào zhū bān jūn qì bìng tiě yè lián huán děng jiǎ
便叫汤隆做铁匠总管，提督打造诸般军器，并铁叶连环等甲；
hóu jiàn guǎn zuò jīng qí páo fú zǒng guǎn tiān zào sān cái jiǔ yào sì dǒu wǔ fāng èr shí bā xiù děng qí fēi lóng fēi hǔ fēi xióng fēi bào qí huáng yuè bái máo zhū yīng zào gài
侯健管做旌旗袍服总管，添造三才九曜四斗五方二十八宿等旗，飞龙飞虎飞熊飞豹旗，黄钺白旄，朱缨皂盖；
shān biān sì miàn zhù qǐ dūn tái
山边四面筑起墩台；
chóng zào xi lù nán lù èr chù jiǔ diàn zhāo jiē wǎng lái shàng shān hǎo hàn yī jiù tàn tīng fēi bào jūn qíng
重造西路、南路二处酒店，招接往来上山好汉，一就探听飞报军情；
shān xī lù jiǔ diàn jīn lìng zhāng qīng sūn èr niang fū qī èr rén yuán shì jiǔ jiā qián qù kān shǒu
山西路酒店今令张青、孙二娘夫妻二人原是酒家，前去看守；
shān nán lù jiǔ diàn réng lìng sūn xīn gù dà sǎo fū qī kān shǒu
山南路酒店仍令孙新、顾大嫂夫妻看守；
shān dōng lù jiǔ diàn yī jiù zhū guì lè hé
山东路酒店依旧朱贵、乐和；
shān běi lù jiǔ diàn hái shì li lì shí qiān kān shǒu
山北路酒店还是李立、时迁看守；
sān guān zhī rén tiān zào zhài zhà fēn diào tóu lǐng kān shǒu
三关之人，添造寨栅，分调头领看守。
bù lǐng yǐ dìng gè yi zūn shǒu bù xǔ wéi wù
部领已定，各宜遵守，不许违误。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
tiān jiàng cuī fēng yǐ shòu xiáng xǔ duō jūn mǎ gèng jīng qiáng
天将摧锋已受降，许多军马更精强。
píng líng yù zuò huī hóng jì xū zhàng gōng míng zuò zhǔ zhāng
凭陵欲作恢宏计，须仗公明作主张。
shù yuè zhī hòu hū yī rì huā hé shàng lǔ zhì shēn lái duì sòng gōng míng shuō dào zhì shēn yǒu gè xiāng shí li zhōng xiōng dì yě zēng rèn de huàn zuò jiǔ wén lóng shǐ jìn
数月之后，忽一日花和尚鲁智深来对宋公明说道：“智深有个相识，李忠兄弟也曾认的，唤做九纹龙史进。
jiàn zài huá zhōu huá yīn xiàn shǎo huà shān shàng hé nà yí gè shén jī jūn shī zhū wǔ yòu yǒu yí gè tiào jiàn hǔ chén dá yí gè bái huā shé yáng chūn sì gè zài nà lǐ jù yì
见在华州华阴县少华山上，和那一个神机军师朱武，又有一个跳涧虎陈达，一个白花蛇杨春，四个在那里聚义。
sǎ jiā cháng cháng sī niàn tā
洒家常常思念他。
xī rì zài wǎ guàn sì jiù zhù sǎ jiā ēn niàn bù céng yǒu wàng
昔日在瓦罐寺救助洒家恩念，不曾有忘。
jīn sǎ jiā yào qù nà lǐ tàn wàng tā yī zāo jiù qǔ tā sì gè tóng lái rù huǒ wèi zhī zūn yì rú hé
今洒家要去那里探望他一遭，就取他四个同来入伙，未知尊意如何？
sòng jiāng dào wǒ yě zēng wén de shǐ jìn dà míng
”宋江道：“我也曾闻得史进大名。
ruò de wú shī qù qǐng tā lái zuì hǎo
若得吾师去请他来最好。
rán shì rú cǐ bù kě dú zì qù kě fán wǔ sōng xiōng dì xiāng bàn zǒu yī zāo
然是如此，不可独自去，可烦武松兄弟相伴走一遭。
tā shì xíng zhě yì bān chū jiā rén zhèng hǎo tóng háng
他是行者，一般出家人，正好同行。
wǔ sōng yīng dào wǒ hé shī fu qù
”武松应道：“我和师父去。
dāng rì biàn shōu shí yāo bāo xíng lǐ bīng tóu lì zhǐ zuò chán hé zǐ dǎ bàn
”当日便收拾腰包行李掤头笠，只做禅和子打扮；
wǔ sōng zhuāng zuò suí shì xíng zhě
武松妆做随侍行者。
liǎng gè xiāng cí le zhòng tóu lǐng xià shān guò le jīn shā tān xiǎo xíng yè zhù bù zhǐ yī rì lái dào huá zhōu huá yīn xiàn jiè jìng tóu shǎo huà shān lái
两个相辞了众头领下山，过了金沙滩，晓行夜住，不止一日，来到华州华阴县界，径投少华山来。
qiě shuō sòng jiāng zì lǔ zhì shēn wǔ sōng qù hòu yī shí róng tā xià shān cháng zì fàng xīn bù xià biàn huàn shén xíng tài bǎo dài zōng suí hòu gēn lái tàn tīng xiāo xī
且说宋江自鲁智深、武松去后，一时容他下山，常自放心不下，便唤神行太保戴宗，随后跟来，探听消息。
zài shuō lǔ zhì shēn wǔ sōng liǎng gè lái dào shǎo huà shān xià fú lù xiǎo lóu luō chū lái lán zhù wèn dào nǐ liǎng gè chū jiā rén nà lǐ lái
再说鲁智深、武松两个来到少华山下，伏路小喽啰出来拦住，问道：“你两个出家人那里来？
wǔ sōng biàn dá dào zhè shān shàng yǒu shǐ dà guān rén me
”武松便答道：“这山上有史大官人么？
xiǎo lóu luō shuō dào jì shì yào xún shǐ dài wáng de qiě zài zhè lǐ shǎo děng
”小喽啰说道：“既是要寻史大王的，且在这里少等。
wǒ shàng shān bào zhī tóu lǐng biàn xià lái yíng jiē
我上山报知头领，便下来迎接。
wǔ sōng dào nǐ zhǐ shuō lǔ zhì shēn dào lái xiāng tàn
”武松道：“你只说鲁智深到来相探。
xiǎo lóu luō qù bù duō shí zhī jiàn shén jī jūn shī zhū wǔ bìng tiào jiàn hǔ chén dá bái huā shé yáng chūn sān gè xià shān lái jiē lǔ zhì shēn wǔ sōng què bú jiàn yǒu shǐ jìn
”小喽啰去不多时，只见神机军师朱武并跳涧虎陈达、白花蛇杨春，三个下山来接鲁智深、武松，却不见有史进。
lǔ zhì shēn biàn wèn dào shǐ dà guān rén zài nà lǐ
鲁智深便问道：“史大官人在那里？
què rú hé bú jiàn tā
却如何不见他？
zhū wǔ jìn qián shàng fù dào wú shī bú shì yán ān fǔ lǔ tí xiá me
”朱武近前上复道：“吾师不是延安府鲁提辖么？
lǔ zhì shēn dào sǎ jiā biàn shì
”鲁智深道：“洒家便是。
zhè xíng zhě biàn shì jǐng yáng gāng dǎ hǔ dū tóu wǔ sōng
这行者便是景阳冈打虎都头武松。
sān gè huāng máng jiǎn fú dào wén míng jiǔ yǐ
”三个慌忙剪拂道：“闻名久矣！
tīng zhī èr wèi zài èr lóng shān zhā zhài jīn rì yuán hé dào cǐ
听知二位在二龙山扎寨，今日缘何到此？
lǔ zhì shēn dào ǎn men rú jīn bù zài èr lóng shān le tóu tuō liáng shān pō sòng gōng míng dà zhài rù huǒ
”鲁智深道：“俺们如今不在二龙山了，投托梁山泊宋公明大寨入伙。
jīn zhě tè lái xún shǐ dà guān rén
今者特来寻史大官人。
zhū wǔ dào jì shì èr wèi dào cǐ qiě qǐng dào shān zhài zhōng róng xiǎo kě bèi xì gào sù
”朱武道：“既是二位到此，且请到山寨中容小可备细告诉。
lǔ zhì shēn dào yǒu huà biàn shuō dài yī dài shuí niǎo nài fán
”鲁智深道：“有话便说，待一待谁鸟奈烦！
wǔ sōng dào shī fu shì gè xìng jí de rén yǒu huà biàn shuō hé fáng
”武松道：“师父是个性急的人，有话便说何妨。
zhū wǔ dào xiǎo rén děng sān gè zài cǐ shān zhài zì cóng shǐ dà guān rén shàng shān zhī hòu hǎo shēng xīng wàng
朱武道：“小人等三个在此山寨，自从史大官人上山之后，好生兴旺。
jìn rì shǐ dà guān rén xià shān zhèng zhuàng jiàn yí gè huà jiàng yuán shì běi jīng dà míng fǔ rén shì xìng wáng míng yì yīn xǔ xià xī yuè huà shān jīn tiān shèng dì miào nèi zhuāng huà yǐng bì qián qù huán yuàn
近日史大官人下山，正撞见一个画匠，原是北京大名府人氏，姓王名义，因许下西岳华山金天圣帝庙内装画影壁，前去还愿。
yīn wèi dài jiāng yí gè nǚ ér míng huàn yù jiāo zhī tóng háng
因为带将一个女儿，名唤玉娇枝同行。
què bèi běn zhōu hè tài shǒu yuán shì cài tài shī mén rén nà sī wèi guān tān làn fēi lǐ hài mín
却被本州贺太守原是蔡太师门人，那厮为官贪滥，非理害民。
yī rì yīn lái miào lǐ xíng xiāng bù xiǎng zhèng jiàn le yù jiāo zhī yǒu xiē yán sè lěi cì zhe rén lái shuō yào qǔ tā wèi qiè
一日因来庙里行香，不想正见了玉娇枝有些颜色，累次着人来说，要娶他为妾。
wáng yì bù cóng
王义不从。
tài shǒu jiāng tā nǚ ér qiáng duó le qù wèi qiè yòu bǎ wáng yì cì pèi yuǎn è jūn zhōu
太守将他女儿强夺了去为妾，又把王义刺配远恶军州。
lù jīng zhè lǐ guò zhèng zhuàng jiàn shǐ dà guān rén gào shuō zhè jiàn shì
路经这里过，正撞见史大官人，告说这件事。
shǐ dà guān rén bǎ wáng yì jiù zài shān shàng jiāng liǎng gè fáng sòng gōng rén shā le
史大官人把王义救在山上，将两个防送公人杀了。
zhí qù fǔ lǐ yào cì hè tài shǒu bèi rén zhī jué dào chī ná le jiàn jiān zài láo lǐ
直去府里要刺贺太守，被人知觉，倒吃拿了，见监在牢里。
yòu yào jù qǐ jūn mǎ sǎo dàng shān zhài
又要聚起军马，扫荡山寨。
wǒ děng zhèng zài zhè lǐ jìn tuì wú lù wú jì kě shī
我等正在这里进退无路，无计可施。
duān dì shì kǔ
端的是苦！
yǒu shī wèi zhèng
”有诗为证：
huā yán yún bìn yù jiāo zhī tài shǒu xíng xiāng hū jiàn zhī
花颜云鬓玉娇枝，太守行香忽见之。
bù wèi xiàn zhāng qiáng duó qǔ huáng tóng bái sǒu yì xiāng chī
不畏宪章强夺取，黄童白叟亦相嗤。
lǔ zhì shēn tīng le dào zhè cuō niǎo gǎn rú cǐ wú lǐ dào nèn mǒ lì hài
鲁智深听了道：“这撮鸟敢如此无礼，倒恁么利害。
sǎ jiā yǔ nǐ jié guǒ le nà sī
洒家与你结果了那厮！
zhū wǔ dào qiě qǐng èr wèi dào zhài lǐ shāng yì
”朱武道：“且请二位到寨里商议。
yī xíng wǔ gè tóu lǐng dōu dào shǎo huà shān zhài zhōng zuò xià
”一行五个头领，都到少华山寨中坐下。
biàn jiào wáng yì jiàn lǔ zhì shēn wǔ sōng sù shuō hè tài shǒu tān kù hài mín qiáng zhàn liáng jiā nǚ zǐ
便叫王义见鲁智深、武松，诉说贺太守贪酷害民，强占良家女子。
zhū wǔ děng yī miàn shā niú zǎi mǎ guǎn dài lǔ zhì shēn wǔ sōng
朱武等一面杀牛宰马，管待鲁智深、武松。
yǐn yán jiān lǔ zhì shēn dào hè tài shǒu nà sī hǎo méi dào lǐ
饮筵间，鲁智深道：“贺太守那厮好没道理！
wǒ míng rì yǔ nǐ qù zhōu lǐ dǎ sǐ nà sī ba
我明日与你去州里打死那厮罢。
wǔ sōng dào gē ge bù dé zào cì
”武松道：“哥哥不得造次！
wǒ hé nǐ xīng yè huí liáng shān pō qù bào zhī qǐng sòng gōng míng lǐng dà duì rén mǎ lái dǎ huá zhōu fāng kě jiù de shǐ dà guān rén
我和你星夜回梁山泊去报知，请宋公明领大队人马来打华州，方可救得史大官人。
lǔ zhì shēn jiào dào děng ǎn men qù shān zhài lǐ jiào dé rén lái shǐ jiā xiōng dì xìng mìng bù zhī nà lǐ qù le
”鲁智深叫道：“等俺们去山寨里叫得人来，史家兄弟性命不知那里去了！
wǔ sōng dào biàn shā tài shǒu yě zěn dì jiù de shǐ dà guān rén
”武松道：“便杀太守，也怎地救得史大官人？
wǔ sōng què duàn rán bù kěn fàng lǔ zhì shēn qù
”武松却断然不肯放鲁智深去。
zhū wǔ yòu quàn dào wú shī qiě xī nù
朱武又劝道：“吾师且息怒！
wǔ dū tóu yě lùn de shì
武都头也论得是。
lǔ zhì shēn jiāo zào qǐ lái biàn dào dōu shì nǐ zhè bān màn xìng de rén yǐ cǐ sòng le ǎn shǐ jiā xiōng dì
”鲁智深焦躁起来，便道：“都是你这般慢性的人，以此送了俺史家兄弟！
nǐ yě xiū qù liáng shān pō bào zhī kàn sǎ jiā qù rú hé
你也休去梁山泊报知，看洒家去如何！
zhòng rén nà lǐ quàn de zhù dàng wǎn yòu jiàn bù cóng
”众人那里劝得住，当晚又谏不从。
míng zǎo qǐ gè sì gēng tí le chán zhàng dài le jiè dāo jìng bēn huá zhōu qù le
明早，起个四更，提了禅杖，带了戒刀，径奔华州去了。
wǔ sōng dào bù tīng wǒ shuō cǐ qù bì rán yǒu shī
武松道：“不听我说，此去必然有失。
zhū wǔ suí jí chà liǎng gè jīng xì de xiǎo lóu luō qián qù dǎ tīng xiāo xī
”朱武随即差两个精细的小喽啰前去打听消息。
què shuō lǔ zhì shēn bēn dào huá zhōu chéng lǐ lù bàng jiè wèn zhōu yá zài nà lǐ rén zhǐ dào zhǐ guò zhōu qiáo tóu dōng biàn shì
却说鲁智深奔到华州城里，路傍借问州衙在那里，人指道：“只过州桥，投东便是。
lǔ zhì shēn què hǎo lái dào fú qiáo shàng zhī jiàn rén dōu dào hé shàng qiě duǒ yī duǒ tài shǒu xiàng gōng guò lái
”鲁智深却好来到浮桥上，只见人都道：“和尚且躲一躲，太守相公过来！
lǔ zhì shēn dào ǎn zhèng yào xún tā què hǎo zhèng zhuàng zài sǎ jiā shǒu lǐ nà sī duō gǎn shì dāng sǐ
”鲁智深道：“俺正要寻他，却好正撞在洒家手里，那厮多敢是当死！
hè tài shǒu tóu tà yī duì duì bǎi jiāng guò lái
”贺太守头踏一对对摆将过来。
kàn jiàn tài shǒu nà chéng jiào zi què shì nuǎn jiào jiào chuāng liǎng biān gè yǒu shí gè yú hòu cù yōng zhe rén rén shǒu zhí biān qiāng tiě liàn shǒu hù liǎng biān
看见太守那乘轿子，却是暖轿，轿窗两边各有十个虞候簇拥着，人人手执鞭枪铁链，守护两边。
lǔ zhì shēn kàn le xún sī dào bù hǎo dǎ nà cuō niǎo
鲁智深看了寻思道：“不好打那撮鸟。
ruò dǎ bù zháo dào chī tā xiào
若打不着，倒吃他笑！
hè tài shǒu què zài jiào chuāng yǎn lǐ kàn jiàn le lǔ zhì shēn yù jìn bù jìn
”贺太守却在轿窗眼里看见了鲁智深欲进不进。
guò le huá qiáo dào fǔ zhōng xià le jiào biàn jiào liǎng gè yú hòu fēn fù dào nǐ yǔ wǒ qù qǐng qiáo shàng nà gè pàng dà hé shàng dào fǔ lǐ fù zhāi
过了滑桥，到府中下了轿，便叫两个虞候分付道：“你与我去请桥上那个胖大和尚到府里赴斋。
yú hòu lǐng le yán yǔ lái dào qiáo shàng duì lǔ zhì shēn shuō dào tài shǒu xiàng gōng qǐng nǐ fù zhāi
”虞候领了言语，来到桥上，对鲁智深说道：“太守相公请你赴斋。
lǔ zhì shēn xiǎng dào zhè sī zhèng hé dāng sǐ zài sǎ jiā shǒu lǐ
”鲁智深想道：“这厮正合当死在洒家手里！
ǎn què cái zhèng yào dǎ tā zhǐ pà dǎ bù zháo ràng tā guò qù le
俺却才正要打他，只怕打不着，让他过去了。
ǎn yào xún tā tā què lái qǐng sǎ jiā
俺要寻他，他却来请洒家！
lǔ zhì shēn biàn suí le yú hòu jìng dào fǔ lǐ
”鲁智深便随了虞候径到府里。
tài shǒu yǐ zì fēn fù xià le
太守已自分付下了。
yī jiàn lǔ zhì shēn jìn dào tīng qián tài shǒu jiào fàng le chán zhàng qù le jiè dāo qǐng hòu táng fù zhāi
一见鲁智深进到厅前，太守叫放了禅杖，去了戒刀，请后堂赴斋。
lǔ zhì shēn chū shí bù kěn
鲁智深初时不肯。
zhòng rén shuō dào nǐ shì chū jiā rén hǎo bù xiǎo shì
众人说道：“你是出家人，好不晓事！
fǔ táng shēn chù rú hé xǔ nǐ dài dāo zhàng rù qù
府堂深处，如何许你带刀杖入去？
lǔ zhì shēn xiǎng dào zhǐ ǎn liǎng gè quán tou yě dǎ suì le nà sī nǎo dài
”鲁智深想道：“只俺两个拳头也打碎了那厮脑袋！
láng xià fàng le chán zhàng jiè dāo gēn yú hòu rù lái
”廊下放了禅杖、戒刀，跟虞候入来。
hè tài shǒu zhèng zài hòu táng zuò dìng bǎ shǒu yī zhāo hē shēng zhuō xià zhè tū zéi
贺太守正在后堂坐定，把手一招，喝声：“捉下这秃贼！
liǎng biān bì yī nèi zǒu chū sān sì shí gè zuò gōng de lái héng tuō dào zhuāi zhuō le lǔ zhì shēn
”两边壁衣内走出三四十个做公的来，横拖倒拽，捉了鲁智深。
nǐ biàn shì nà zhà tài zǐ zěn táo chū dì wǎng tiān luó
你便是那咤太子，怎逃出地网天罗；
huǒ shǒu jīn gāng nán tuō lóng tán hǔ kū
火首金刚，难脱龙潭虎窟！
zhèng shì fēi é tóu huǒ shēn qīng sàng biān fú zāo gān mìng bì shāng
正是：飞蛾投火身倾丧，蝙蝠遭竿命必伤。
bì jìng lǔ zhì shēn bèi hè tài shǒu ná xià xìng mìng rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟鲁智深被贺太守拿下性命如何，且听下回分解。