lùn yuē dà cháng fǔ zhě zhǔ fèi yě bí zhù zhōng yāng shì qí hou yě fèi hé qì yú dà cháng
论曰∶大肠腑者，主肺也，鼻柱中央，是其候也，肺合气于大肠。
dà cháng zhě wéi xíng dào chuán xiè zhī fǔ yě hào jiān cāng yuàn
大肠者，为行道传泻之腑也，号监仓掾。
zhòng èr jīn shí èr liǎng zhǎng yī zhàng èr chǐ guǎng liù cùn dāng qí yòu huí dié jī hái fǎn shí èr qū zhù shuǐ gǔ yī dòu èr shēng
重二斤十二两，长一丈二尺，广六寸，当脐右回叠积还反十二曲，贮水谷一斗二升。
zhǔ shí èr shí dìng xuè mài hé lì jīng shén
主十二时，定血脉，和利精神。
qiān jīn míng táng wài tái tóng
（《千金》、《明堂》、《外台》同。
nàn jīng yún yòu shǒu guān qián cùn kǒu yáng jué zhě wú dà cháng mài yě ruò shǎo qì xīn xià yǒu shuǐ qì lì qiū jié jí hāi cì shǒu tài yīn
《难经》云，右手关前寸口阳绝者，无大肠脉也，若少气心下有水气，立秋节即咳，刺手太阴。
zhì yīn zài yú jì jiān
治阴，在鱼际间。
yòu shǒu guān qián cùn kǒu yáng shí zhě dà cháng shí yě
右手关前寸口阳实者，大肠实也。
ruò cháng zhōng qiē tòng rú zhēn dāo suǒ cì wú xiū xī shí cì shǒu yáng míng
若肠中切痛如针刀所刺，无休息时，刺手阳明。
zhì yáng zài shǒu wàn zhōng xiè zhī
治阳，在手腕中泻之。
dà cháng bìng zhě cháng zhōng qiē tòng ér míng zhuó zhuó
大肠病者，肠中切痛而鸣濯濯。
dōng rì zhòng gǎn yú hán zé xiè dāng qí ér tòng bù néng jiǔ lì yǔ wèi tóng
冬日重感于寒，则泄，当脐而痛，不能久立与胃同。
hou qǔ jù xū shàng lián
候取巨虚上廉。
cháng zhōng léi míng qì shàng chōng xiōng chuǎn bù néng jiǔ lì yá zài dà cháng cì máng zhī yuán jù xū shàng lián sān lǐ
肠中雷鸣，气上冲胸，喘不能久立，邪在大肠，刺盲之原，巨虚、上廉、三里。
dà cháng zhàng zhě cháng míng ér tòng hán zé xiè shí bù huà
大肠胀者肠鸣而痛，寒则泄，食不化。
dà cháng yǒu hán táng yǒu rè biàn cháng gòu
大肠有寒溏，有热便肠垢。
dà cháng yǒu sù shí hán fā rè yǒu shí rú nüè zhuàng
大肠有宿食，寒发热，有时如疟状。
fèi qián shòu bìng yí yú dà cháng fèi hāi bù yǐ hāi zé yí shǐ biàn lì jué qì kè yú dà cháng zé mèng tián yě
肺前受病移于大肠，肺咳不已，咳则遗矢便利，厥气客于大肠则梦田野。
fèi yīng pí pí nóng zhě dà cháng nóng
肺应皮，皮浓者大肠浓；
pí báo zhě dà cháng báo
皮薄者大肠薄；
pí huǎn fù guǒ dà zhě dà cháng huǎn ér zhǎng
皮缓腹裹大者，大肠缓而长；
pí jí zhě dà cháng jí ér duǎn
皮肤发紧的，大肠就紧而短。
pí huá zhě dà cháng zhí
皮滑者，大肠直；
pí ròu bù xiāng lí zhě dà cháng jié
皮肉不相离者，大肠结。
biǎn què yún shǒu tài yīn yǔ yáng míng wèi biǎo lǐ
扁鹊云∶手太阴与阳明为表里。
dà cháng ruò bìng shí zé shāng rè rè zé zhàng mǎn bù tōng kǒu wéi shēng chuāng
大肠若病实则伤热，热则胀满不通，口为生疮。
shí xià rù cháng cháng shí ér wèi xū shí xià wèi wèi shí ér cháng xū suǒ yǐ shí ér bù mǎn zhà shí zhà xū zhà lái zhà qù xū zé shāng hán hán zé cháng zhōng léi míng xiè qīng bái zhī lì ér fā yú qì shuǐ gēn zài dà cháng fāng zài zhì shuǐ piān zhōng
食下入肠，肠实而胃虚，食下胃，胃实而肠虚，所以实而不满，乍实乍虚乍来乍去，虚则伤寒，寒则肠中雷鸣，泄青白之痢而发于气，水根在大肠，（方在治水篇中。
dà cháng jué bù zhì hé yǐ zhī zhī
大肠绝不治，何以知之？
xiè lì wú dù lì jué zé sǐ
泄利无度，利绝则死。
shǒu yáng míng zhī mài qǐ yú dà zhǐ cì zhǐ zhī duān wài cè xún zhǐ shàng lián chū hé gǔ liǎng gǔ zhī jiān shàng rù liǎng jīn zhī zhōng xún bì shàng gé shǔ dà cháng
手阳明之脉，起于大指次指之端外侧，循指上廉，出合谷两骨之间，上入两筋之中，循臂上膈，属大肠。
qí zhī zhě cóng quē pén zhí ér shàng jǐng guàn jiá rù xià chǐ fèng zhōng hái chū xié kǒu jiāo rén zhōng zuǒ zhī yòu yòu zhī zuǒ shàng xié bí kǒng
其支者，从缺盆直而上颈，贯颊入下齿缝中，还出挟口交人中，左之右，右之左，上挟鼻孔。
shì dòng zé bìng chǐ tòng jiá zhǒng shì zhǔ jīn yè suǒ shēng bìng zhě mù huáng kǒu gàn qiú nǜ hóu bì jiān qián tòng dà zhǐ cì zhǐ tòng bù yòng
是动则病齿痛颊肿，是主津液所生病者，目黄口干鼽衄喉痹，肩前痛，大指次指痛不用。
qì shèng yǒu yú zé dāng mài suǒ guò zhě rè zhǒng xū zé hán bù fù shèng zhě zé rén yíng dà sān bèi yú cùn kǒu xū zhě zé rén yíng fǎn xiǎo yú cùn kǒu yě
气盛有余，则当脉所过者热肿，虚则寒不复盛者，则人迎大三倍于寸口，虚者则人迎反小于寸口也。