bāo zhěng wú kuí zhào biàn zi wù táng jiè zi shū wèn yì wèn sūn shù
包拯吴奎赵抃（子屼）唐介（子淑问义问孙恕）
bāo zhěng zì xī rén lú zhōu hé féi rén yě
包拯，字希仁，庐州合肥人也。
shǐ jǔ jìn shì chú dà lǐ píng shì chū zhī jiàn chāng xiàn
始举进士，除大理评事，出知建昌县。
yǐ fù mǔ jiē lǎo cí bù jiù
以父母皆老，辞不就。
de jiān hé zhōu shuì fù mǔ yòu bù yù xíng zhěng jí jiě guān guī yǎng
得监和州税，父母又不欲行，拯即解官归养。
hòu shù nián qīn jì wáng zhěng lú mù zhōng sàng yóu péi huái bù rěn qù lǐ zhōng fù lǎo shù lái quàn miǎn
后数年，亲继亡，拯庐墓终丧，犹裴徊不忍去，里中父老数来劝勉。
jiǔ zhī fù diào zhī tiān cháng xiàn
久之，赴调，知天长县。
yǒu dào gē rén niú shé zhě zhǔ lái su
有盗割人牛舌者，主来诉。
zhěng yuē dì guī shā ér zhōu zhī
拯曰："第归，杀而鬻之。
xún fù yǒu lái gào sī shā niú zhě zhěng yuē hé wéi gē niú shé ér yòu gào zhī
"寻复有来告私杀牛者，拯曰："何为割牛舌而又告之？
dào jīng fú
"盗惊服。
xǐ zhī duān zhōu qiān diàn zhōng chéng
徙知端州，迁殿中丞。
duān tǔ chǎn yàn qián shǒu yuán gòng lǜ qǔ shù shí bèi yǐ yí quán guì
端土产砚，前守缘贡，率取数十倍以遗权贵。
zhěng mìng zhì zhě cái zú gòng shù suì mǎn bù chí yī yàn guī
拯命制者才足贡数，岁满不持一砚归。
xún bài jiān chá yù shǐ lǐ xíng gǎi jiān chá yù shǐ
寻拜监察御史里行，改监察御史。
shí zhāng yáo zuǒ chú jié dù xuān huī liǎng shǐ yòu sī jiàn zhāng zé xíng táng jiè yǔ zhěng gòng lùn zhī yǔ shén qiè
时张尧佐除节度、宣徽两使，右司谏张择行、唐介与拯共论之，语甚切。
yòu cháng jiàn yán yuē guó jiā suì lù qì dān fēi yù róng zhī cè
又尝建言曰："国家岁赂契丹，非御戎之策。
yi liàn bīng xuǎn jiāng wù shí biān bèi
宜练兵选将，务实边备。
yòu qǐng chóng mén xià fēng bó zhī zhì jí fèi gù zāng lì xuǎn shǒu zǎi xíng kǎo shì bǔ yīn dì zǐ zhī fǎ
"又请重门下封驳之制，及废锢赃吏，选守宰，行考试补荫弟子之法。
dāng shí zhū dào zhuǎn yùn jiā àn chá shǐ qí zòu hé guān lì duō zhí xì gù wu kē chá xiāng gāo shàng lì bù zì ān zhěng yú shì qǐng ba àn chá shǐ
当时诸道转运加按察使，其奏劾官吏多摭细故，务苛察相高尚，吏不自安，拯于是请罢按察使。
qù shǐ qì dān qì dān lìng diǎn kè wèi zhěng yuē xióng zhōu xīn kāi biàn mén nǎi yù yòu wǒ pàn rén yǐ cì jiāng shì yé
去使契丹，契丹令典客谓拯曰："雄州新开便门，乃欲诱我叛人，以刺疆事耶？
zhěng yuē zhuō zhōu yì cháng kāi mén yǐ cì jiāng shì hé bì kāi biàn mén zāi
"拯曰：涿州亦尝开门矣，刺疆事何必开便门哉？
qí rén suì wú yǐ duì
"其人遂无以对。
lì sān sī hù bù pàn guān chū wèi jīng dōng zhuǎn yùn shǐ gǎi shàng shū gōng bù yuán wài láng zhí jí xián yuàn xǐ shǎn xī yòu xǐ hé běi rù wèi sān sī hù bù fù shǐ
历三司户部判官，出为京东转运使，改尚书工部员外郎、直集贤院，徙陕西，又徙河北，入为三司户部副使。
qín lǒng xié gǔ wu zào chuán cái mù lǜ kè qǔ yú mín
秦陇斜谷务造船材木，率课取于民；
yòu qī zhōu chū fù hé qiáo zhú suǒ héng shù shí wàn zhěng jiē zòu ba zhī
又七州出赋河桥竹索，恒数十万，拯皆奏罢之。
qì dān jù bīng jìn sāi biān jùn shāo jǐng mìng zhěng wǎng hé běi diào fā jūn shí
契丹聚兵近塞，边郡稍警，命拯往河北调发军食。
zhěng yuē zhāng hé wò rǎng rén bù dé gēng xíng míng zhào sān zhōu mín tián wàn wǔ qiān qǐng lǜ yòng mù mǎ qǐng xī yǐ fù mín
拯曰："漳河沃壤，人不得耕，刑、洺、赵三州民田万五千顷，率用牧马，请悉以赋民。
cóng zhī
朝廷采纳了他的建议。
jiě zhōu yán fǎ lǜ bìng mín zhěng wǎng jīng dù zhī qǐng yī qiè tōng shāng fàn
解州盐法率病民，拯往经度之，请一切通商贩。
chú tiān zhāng gé dài zhì zhī jiàn yuàn
除天章阁待制、知谏院。
shù lùn chì quán xìng dà chén qǐng ba yī qiè nèi chú qǔ ēn
数论斥权幸大臣，请罢一切内除曲恩。
yòu liè shàng táng wèi zhèng gōng sān shū yuàn zhì zhī zuò yòu yǐ wéi guī jiàn
又列上唐魏郑公三疏，愿置之坐右，以为龟鉴。
yòu shàng yán tiān zǐ dāng míng tīng nà biàn péng dǎng xī rén cái bù zhǔ xiān rù zhī shuō fán qī shì
又上言天子当明听纳，辨朋党，惜人才，不主先入之说，凡七事；
qǐng qù kè bó yì jiǎo xìng zhèng xíng míng jìn jiè xīng zuò jìn yāo wàng
请去刻薄，抑侥幸，正刑明禁，戒兴作，禁妖妄。
cháo tíng duō shī xíng zhī
朝廷多施行之。
chú lóng tú gé zhí xué shì hé běi dōu zhuǎn yùn shǐ
除龙图阁直学士、河北都转运使。
cháng jiàn yì wú shì shí xǐ bīng nèi dì bù bào
尝建议无事时徙兵内地，不报。
zhì shì qǐng ba hé běi tún bīng fēn zhī hé nán yǎn yùn qí pú cáo jì zhū jùn shè yǒu jǐng wú hòu qī zhī yōu
至是，请："罢河北屯兵，分之河南兖、郓、齐、濮、曹、济诸郡，设有警，无后期之忧。
jiè yuē shù bīng bù kě jù jiǎn qǐng xùn liàn yì yǒng shǎo gěi hóu liáng měi suì zhī fèi bù dàng tún bīng yī yuè zhī yòng yī zhōu zhī fù zé suǒ gěi zhě duō yǐ
借曰戍兵不可遽减，请训练义勇，少给糇粮，每岁之费，不当屯兵一月之用，一州之赋，则所给者多矣。
bù bào
"不报。
xǐ zhī yíng zhōu zhū zhōu yǐ gōng qián mào yì jī suì suǒ fù shí yú wàn xī zòu chú zhī
徙知瀛州，诸州以公钱贸易，积岁所负十余万，悉奏除之。
yǐ sàng zi qǐ biàn jùn zhī yáng zhōu xǐ lú zhōu qiān xíng bù láng zhōng
以丧子乞便郡，知扬州，徙庐州，迁刑部郎中。
zuò shī bǎo rèn zuǒ shòu bīng bù yuán wài láng zhī chí zhōu
坐失保，任左授兵部员外郎、知池州。
fù guān xǐ jiāng níng fǔ zhào quán zhī kāi fēng fǔ qiān yòu sī láng zhōng
复官，徙江宁府，召权知开封府，迁右司郎中。
zhěng lì cháo gāng yì guì qī huàn guān wèi zhī liǎn shǒu wén zhě jiē dàn zhī
拯立朝刚毅，贵戚宦官为之敛手，闻者皆惮之。
rén yǐ bāo zhěng xiào bǐ huáng hé qīng tóng zhì fù nǚ yì zhī qí míng hū yuē bāo dài zhì
人以包拯笑比黄河清，童稚妇女，亦知其名，呼曰"包待制"。
jīng shī wèi zhī yǔ yuē guān jié bú dào yǒu yán luó bāo lǎo
京师为之语曰："关节不到，有阎罗包老。
jiù zhì fán sòng sù bù dé jìng zào tíng xià
"旧制，凡讼诉不得径造庭下。
zhěng kāi zhèng mén shǐ de zhì qián chén qū zhí lì bù gǎn qī
拯开正门，使得至前陈曲直，吏不敢欺。
zhōng guān shì zú zhù yuán xiè qīn huì mín hé yǐ gù hé sāi bù tōng shì jīng shī dà shuǐ zhěng nǎi xī huǐ qù
中官势族筑园榭，侵惠民河，以故河塞不通，适京师大水，拯乃悉毁去。
huò chí dì quàn zì yán yǒu wěi zēng bù shù zhě jiē shěn yàn hé zòu zhī
或持地券自言有伪增步数者，皆审验劾奏之。
qiān jiàn yì dài fū quán yù shǐ zhōng chéng
迁谏议大夫、权御史中丞。
zòu yuē dōng gōng xū wèi rì jiǔ tiān xià yǐ wéi yōu bì xià chí jiǔ bù jué hé yě
奏曰："东宫虚位日久，天下以为忧，陛下持久不决，何也？
rén zōng yuē qīng yù shuí lì
"仁宗曰："卿欲谁立？
zhěng yuē chén bù cái bèi wèi qǐ yù jiàn tài zǐ zhě wèi zōng miào wàn shì jì yě
"拯曰："臣不才备位，乞豫建太子者，为宗庙万世计也。
bì xià wèn chén yù shuí lì shì yí chén yě
陛下问臣欲谁立，是疑臣也。
chén nián qī shí qiě wú zi fēi yāo fú zhě
臣年七十，且无子，非邀福者。
dì xǐ yuē xú dāng yì zhī
"帝喜曰："徐当议之。
qǐng cái yì nèi shì jiǎn jié rǒng fèi tiáo zé zhū lù jiān sī yù shǐ fǔ de zì jǔ shǔ guān jiǎn yī suì xiū xiá rì shì jiē shī xíng
"请裁抑内侍，减节冗费，条责诸路监司，御史府得自举属官，减一岁休暇日，事皆施行。
zhāng fāng píng wèi sān sī shǐ zuò mǎi háo mín chǎn zhěng hé zòu ba zhī
张方平为三司使，坐买豪民产，拯劾奏罢之；
ér sòng qí dài fāng píng zhěng yòu lùn zhī
而宋祁代方平，拯又论之；
qí ba ér zhěng yǐ shū mì zhí xué shì quán sān sī shǐ
祁罢，而拯以枢密直学士权三司使。
ōu yáng xiū yán zhěng suǒ wèi qiān niú qī tián ér duó zhī niú fá yǐ zhòng yǐ yòu tān qí fù bù yì shén hu
欧阳修言："拯所谓牵牛蹊田而夺之牛，罚已重矣，又贪其富，不亦甚乎！
zhěng yīn jiā jū bì mìng jiǔ zhī nǎi chū
"拯因家居避命，久之乃出。
qí zài sān sī fán zhū guǎn kù gōng shàng wù jiù jiē kē lǜ wài jùn jī yǐ kùn mín
其在三司，凡诸管库供上物，旧皆科率外郡，积以困民。
zhěng tè wèi zhì chǎng hé shì mín dé wú rǎo
拯特为置场和市，民得无扰。
lì fù qián bó duō léi xì jiān zhé táo qù bìng xiè qí qī zǐ zhě lèi jiē shì zhī
吏负钱帛多缧系，间辄逃去，并械其妻子者，类皆释之。
qiān jǐ shì zhōng wèi sān sī shǐ
迁给事中，为三司使。
shù rì bài shū mì fù shǐ
数日，拜枢密副使。
qǐng zhī qiān lǐ bù shì láng cí bù shòu xún yǐ jí zú nián liù shí sì
顷之，迁礼部侍郎，辞不受，寻以疾卒，年六十四。
zèng lǐ bù shàng shū shì xiào sù
赠礼部尚书，谥孝肃。
zhěng xìng qiào zhí è lì kē kè wu dūn hòu suī shén jí è ér wèi cháng bù tuī yǐ zhōng shù yě
拯性峭直，恶吏苛刻，务敦厚，虽甚嫉恶，而未尝不推以忠恕也。
yú rén bù gǒu hé bù wěi cí sè yuè rén píng jū wú sī shū gù rén qīn dǎng jiē jué zhī
与人不苟合，不伪辞色悦人，平居无私书，故人、亲党皆绝之。
suī guì yī fú qì yòng yǐn shí rú bù yī shí
虽贵，衣服、器用、饮食如布衣时。
cháng yuē hòu shì zǐ sūn shì huàn yǒu fàn zāng zhě bù dé fàng guī běn jiā sǐ bù dé zàng dà yíng zhōng
尝曰："后世子孙仕宦，有犯赃者，不得放归本家，死不得葬大茔中。
bù cóng wú zhì fēi wú zǐ ruò sūn yě
不从吾志，非吾子若孙也。
chū yǒu zi míng yì qǔ cuī shì tōng pàn tán zhōu zú
"初，有子名𫄷，娶崔氏，通判潭州，卒。
cuī shǒu sǐ bù gēng jià
崔守死，不更嫁。
zhěng cháng chū qí yìng zài fù mǔ jiā shēng zǐ cuī mì fǔ qí mǔ shǐ jǐn shì zhī
拯尝出其媵，在父母家生子，崔密抚其母，使谨视之。
yì sǐ hòu qǔ yìng zi guī míng yuē yán
𫄷死后，取媵子归，名曰𫄧。
yǒu zòu yì shí wǔ juǎn
有奏议十五卷。
wú kuí zì zhǎng wén wéi zhōu běi hǎi rén
吴奎，字长文，潍州北海人。
xìng qiáng jì yú shū wú suǒ bù dú
性强记，于书无所不读。
jǔ wǔ jīng zhì dà lǐ chéng jiān jīng dōng pái àn
举《五经》，至大理丞，监京东排岸。
qìng lì sù wèi zhī biàn kuí shàng shū yuē shè chūn yǐ lái lián yīn bù jiě hóng fàn suǒ wèi huáng zhī bù jí shí zé yǒu xià fá shàng zhě
庆历宿卫之变，奎上疏曰："涉春以来，连阴不解，《洪范》所谓'皇之不极，时则有下伐上'者。
jīn wèi shì zhī biàn qǐ yú zhǒu yè liú chuán sì fāng jīng hài qún tīng
今卫士之变，起于肘腋，流传四方，惊骇群听。
wén huáng chéng sī guān liù rén qí wǔ yǐ shòu zé dú yáng huái mǐn shàng liú
闻皇城司官六人，其五已受责，独杨怀敏尚留。
rén wèi bì xià sī jìn xìng ér qū gōng fǎ qiě huò zéi zhī jì chuán lìng wù shā ér zuǒ yòu zhé tú zhī
人谓陛下私近幸而屈公法，且获贼之际，传令勿杀，而左右辄屠之。
cǐ bì qí dǎng yù yǐ miè kǒu bù rán hé yǐ bù fèng zhào
此必其党欲以灭口，不然，何以不奉诏？
suì qǐ zhào duì miàn lùn rén zōng shēn qì zhī
"遂乞召对面论，仁宗深器之。
zài qiān diàn zhōng chéng cè xián liáng fāng zhèng rù děng zhuó tài cháng bó shì tōng pàn chén zhōu
再迁殿中丞，策贤良方正入等，擢太常博士、通判陈州。
rù wèi yòu sī jiàn gǎi qǐ jū shè rén tóng zhī jiàn yuàn
入为右司谏，改起居舍人，同知谏院。
měi jìn yán wéi quàn dì jìn shù zuǒ yòu jiān xìng
每进言，惟劝帝禁束左右奸幸。
nèi dōng mén lán de lù yí wù xià lì yán zhì ér kāi fēng yòng nèi jiàng shì zhī
内东门阑得赂遗物，下吏研治，而开封用内降释之。
kuí hé yǐn wèi guàn chū guàn yuè zhōu
奎劾尹魏瓘，出瓘越州。
péng sī yǒng lùn shì zhào jí suǒ cóng shòu
彭思永论事，诏诘所从受。
kuí yán yù shǐ fǎ xǔ fēng wén ruò qióng hé zhǔ míng zé hòu shuí gǎn lái gào yǐ shì
奎言："御史法许风闻，若穷核主名，则后谁敢来告以事？
shì zì tu qí ěr mù yě
是自涂其耳目也。
shàng wèi ba bù wèn
"上为罢不问。
guō chéng yòu zhāng yáo zuǒ wèi xuān huī shǐ kuí lián shū qí bù dàng chéng yòu ba shǐ chū yáo zuǒ hé zhōng
郭承祐、张尧佐为宣徽使，奎连疏其不当，承祐罢使，出尧佐河中。
huáng yòu zhōng pō duō zāi yì kuí jí yán qí zhēng yuē jīn dōng lìng fǎn yù chūn hòu fǎn hán tài yáng kuī míng wǔ xīng shī dù shuǐ hàn zuò lì jī jǐn jiàn zhēn cǐ tiān dào zhī bù shùn yě
皇祐中，颇多灾异，奎极言其征曰："今冬令反燠，春候反寒，太阳亏明，五星失度，水旱作沴，饥馑荐臻，此天道之不顺也。
zì dōng cú xi dì zhèn wéi huàn dà hé héng liú duī fù huò chū cǐ dì dào zhī bù shùn yě
自东徂西，地震为患，大河横流，堆阜或出，此地道之不顺也。
xié qǔ hài zhèng yīn róu bì míng qún xiǎo fēn zhēng zhòng qíng yōng sè xi běi èr dí qiú yù wú yàn cǐ rén shì zhī bù hé yě
邪曲害政，阴柔蔽明，群小纷争，众情壅塞，西、北贰敌，求欲无厌，此人事之不和也。
fu dì wáng zhī měi mò dà yú jìn xián tuì bù xiào
夫帝王之美，莫大于进贤退不肖。
jīn tiān xià jiē wèi zhī xián bì xià zhī zhī ér bù néng jìn
今天下皆谓之贤，陛下知之而不能进；
tiān xià jiē wèi zhī bù xiào bì xià zhī zhī ér bù néng tuì
天下皆谓之不肖，陛下知之而不能退。
nèi chǒng jiāo zì jìn xí huí náo yīn shèng rú cǐ níng bù zhì dà yì hu
内宠骄恣，近习回挠，阴盛如此，宁不致大异乎？
yòu shí shù nián lái xià lìng jí suǒ xíng shì huò yǒu míng ér wú shí huò shǐ shì ér zhōng fēi huò hèng yì suǒ yí huò jiān móu suǒ pò gù qún chén bǎi xìng duō bù shèn xìn yǐ wèi bì xià yán zhī suī qiè ér bù néng xíng xíng zhī suī ruì ér bù néng jiǔ
又十数年来下令及所行事，或有名而无实，或始是而终非，或横议所移，或奸谋所破，故群臣百姓，多不甚信，以谓陛下言之虽切而不能行，行之虽锐而不能久。
chén yuàn jǐn shǒu qián zhào jiān rú jīn shí huò gǎn sī náo bì jiā zhī zuì wú wéi rén suǒ cè duó ér qǔ qīng yú tiān xià
臣愿谨守前诏，坚如金石，或敢私挠，必加之罪，毋为人所测度，而取轻于天下。
táng jiè lùn wén yàn bó zhǐ kuí wèi dǎng chū zhī mì zhōu
唐介论文彦博，指奎为党，出知密州。
jiā zhí jí xián yuàn xǐ liǎng zhè zhuǎn yùn shǐ
加直集贤院，徙两浙转运使。
rù pàn dēng wén jiǎn yuàn tóng xiū qǐ jū zhù zhī zhì gào
入判登闻检院、同修起居注、知制诰。
fèng shǐ qì dān huì qí zhǔ jiā chēng hào yào rù hè
奉使契丹，会其主加称号，要入贺。
kuí yǐ shǐ shì yǒu zhí bù wéi wǎng
奎以使事有职，不为往。
guī yù qì dān shǐ yú tu qì dān yǐ jīn guān wéi zhòng shā guān cì zhī
归遇契丹使于涂，契丹以金冠为重，纱冠次之。
gù shì shǐ zhě xiāng jiàn qí yī fú zhòng qīng bì xiāng dāng
故事，使者相见，其衣服重轻必相当。
zhì shì shǐ zhě fú shā guān ér yào kuí shèng fú
至是，使者服纱冠，而要奎盛服。
kuí shā qí yí yǐ jiàn zuò shì chū zhī shòu zhōu
奎杀其仪以见，坐是出知寿州。
zhì hé sān nián dà shuǐ zhào zhōng wài yán dé shī
至和三年，大水，诏中外言得失。
kuí shàng shū yuē bì xià zài wèi sān shí sì nián ér chǔ sì wèi lì
奎上疏曰："陛下在位三十四年，而储嗣未立。
zài lǐ dà zōng wú sì zé zé zhī zǐ zhī xián zhě
在礼，大宗无嗣，则择支子之贤者。
yǐ zhāo mù yán zé tài zǔ tài zōng zhī zēng sūn suǒ yí jiàn lì yǐ xì sì hǎi zhī wàng
以昭穆言，则太祖、太宗之曾孙，所宜建立，以系四海之望。
sì yǒu huáng zǐ zé tuì zhī ér yōu qí lǐ yú zōng shì shuí yuē bù rán
俟有皇子则退之，而优其礼于宗室，谁曰不然？
bì xià wù tīng jiān rén xié móu yǐ wù dà shì
陛下勿听奸人邪谋，以误大事。
ruò cāng cù zhī jì bǐng yǒu suǒ guī shū zhī shǐ cè wèi wàn shì tàn fèn
若仓卒之际，柄有所归，书之史册，为万世叹愤。
chén bù yuàn yǐ shèng míng zhī zī dāng wēi wáng zhī bǐ
臣不愿以圣明之资，当危亡之比。
cǐ shì bù yí yōu yóu yuàn zǎo cái dìng
此事不宜优游，愿蚤裁定。
dìng zhī bù sù zhì zōng sì wú běn yù jié qún wàng tuī zhī jiù fá wú dà yú cǐ
定之不速，致宗祀无本，郁结群望，推之咎罚，无大于此。
dì gǎn qí yán bài hàn lín xué shì quán kāi fēng fǔ
"帝感其言，拜翰林学士，权开封府。
kuí dá yú cóng zhèng yìng shì mǐn jié lì bù gǎn qī
奎达于从政，应事敏捷，吏不敢欺。
fù rén sūn shì gū què cái lì fù qí xi zhě zhì píng qǔ wù chǎn jí fù nǚ
富人孙氏辜榷财利，负其息者，至评取物产及妇女。
kuí fā sūn sù è xǐ qí xiōng dì yú huái mǐn háo huá wèi liǎn
奎发孙宿恶，徙其兄弟于淮、闽，豪猾畏敛。
jū sān yuè zhì shēng hè rán
居三月，治声赫然。
chú duān míng diàn xué shì zhī chéng dū fǔ yǐ qīn cí gǎi yùn zhōu fù huán hàn lín bài shū mì fù shǐ
除端明殿学士、知成都府，以亲辞，改郓州，复还翰林，拜枢密副使。
zhì píng zhōng dīng fù yōu jū sāng huǐ jí lú yú mù cè suì shí jié yán jì sì bù wéi fú tú shì
治平中，丁父忧，居丧毁瘠，庐于墓侧，岁时洁严祭祀，不为浮屠事。
shén zōng chū lì kuí shì zhōng zhì yǐ gù zhí hái cháo
神宗初立，奎适终制，以故职还朝。
yú yuè cān zhī zhèng shì
逾月，参知政事。
shí yǐ zhào wáng ān shí cí bù zhì dì gù fǔ chén yuē ān shí lì xiān dì cháo zhào bù fù pō yǐ wéi bù gōng
时已召王安石，辞不至，帝顾辅臣曰："安石历先帝朝，召不赴，颇以为不恭。
jīn yòu bù zhì guǒ bìng yé yǒu suǒ yào yé
今又不至，果病耶，有所要耶？
céng gōng liàng yuē ān shí wén xué qì yè bù gǎn wèi qī
曾公亮曰："安石文学器业，不敢为欺。
kuí yuē chén cháng yǔ ān shí tóng lǐng qún mù jiàn qí hù duǎn zì yòng suǒ wéi yū kuò
"奎曰："臣尝与安石同领群牧，见其护短自用，所为迂阔。
wàn yī yòng zhī bì wěn luàn gāng jì
万一用之，必紊乱纲纪。
nǎi mìng zhī jiāng níng
"乃命知江宁。
kuí cháng jìn yán bì xià zài tuī chéng yìng tiān tiān yì wú tā hé rén xīn ér yǐ
奎尝进言："陛下在推诚应天，天意无他，合人心而已。
ruò yǐ zhì chéng gé wù wù mò bù yǐ zhì chéng yīng zé hé qì zhī gǎn zì rán ér zhì
若以至诚格物，物莫不以至诚应，则和气之感，自然而致。
jīn mín lì kùn jí guó yòng jiǒng fá bì sì shùn chéng nǎi kě jí tā shì
今民力困极，国用窘乏，必俟顺成，乃可及他事。
dì wáng suǒ zhí wéi zài yú pàn zhèng yá shǐ jūn zǐ cháng jū yào jìn xiǎo rén bù dé yǐ hài zhī zé zì zhì yǐ
帝王所职，惟在于判正邪，使君子常居要近，小人不得以害之，则自治矣。
dì yīn yán yáo shí sì xiōng yóu zài cháo
"帝因言："尧时，四凶犹在朝。
kuí yuē sì xiōng suī zài bù néng huò yáo zhī cōng míng
"奎曰："四凶虽在，不能惑尧之聪明。
shèng rén yǐ tiān xià wèi dù wèi yǒu xiǎn guò gù yi bāo róng dàn bù kě shǐ jū yào jìn de ěr
圣人以天下为度，未有显过，固宜包容，但不可使居要近地尔。
dì rán zhī
"帝然之。
yù shǐ zhōng chéng wáng táo yǐ lùn wén dé bù yā bān shì dǐ hán qí kuí zhuàng qí guò
御史中丞王陶，以论文德不押班事诋韩琦，奎状其过。
zhào chú táo hàn lín xué shì kuí zhí bù kě
诏除陶翰林学士，奎执不可。
táo yòu shū kuí ē fù
陶又疏奎阿附。
táo jì chū kuí yì yǐ zī zhèng diàn dà xué shì zhī qīng zhōu
陶既出，奎亦以资政殿大学士知青州。
sī mǎ guāng jiàn yuē kuí míng wàng qīng zhòng jīn wèi táo chù kuí kǒng dà chén jiē bù zì ān gè qiú yǐn qù
司马光谏曰："奎名望清重，今为陶绌奎，恐大臣皆不自安，各求引去。
bì xià xīn jí wèi yú sì fāng guān tīng fēi yi
陛下新即位，于四方观听非宜。
dì nǎi zhào kuí guī zhōng shū
"帝乃召奎归中书。
jí qí bà xiāng jìng chū zhī qīng zhōu
及琦罢相，竟出知青州。
míng nián hōng nián wǔ shí bā
明年薨，年五十八。
zèng bīng bù shàng shū shì yuē wén sù
赠兵部尚书，谥曰文肃。
kuí xǐ jiǎng lián shàn yǒu suǒ zhī zhé yán zhī yán zhī bù cóng bù zhǐ yě
奎喜奖廉善，有所知辄言之，言之不从，不止也。
shǎo shí shén pín jì tōng guì mǎi tián wèi yì zhuāng yǐ zhōu zú dǎng péng yǒu
少时甚贫，既通贵，买田为义庄，以赒族党朋友。
méi zhī rì jiā wú yú zī zhū zǐ zhì wú wū yǐ jū dāng shí chēng zhī
没之日，家无余资，诸子至无屋以居，当时称之。
zhào biàn zì yuè dào qú zhōu xī ān rén
赵抃，字阅道，衢州西安人。
jìn shì jí dì wèi wǔ ān jūn jié dù tuī guān
进士及第，为武安军节度推官。
rén yǒu shè qián wěi zào yìn gèng shè ér yòng zhě fǎ lì dāng yǐ sǐ
人有赦前伪造印，更赦而用者，法吏当以死。
biàn yuē shè qián bù yòng shè hòu bù zào bù dàng sǐ
抃曰："赦前不用，赦后不造，不当死。
yàn ér shēng zhī
"谳而生之。
zhī chóng ān hǎi líng jiāng yuán sān xiàn tōng pàn sì zhōu
知崇安、海陵、江原三县，通判泗州。
háo shǒu gěi shì zú lǐn cì bù rú fǎ shēng yù biàn shǒu jù rì wèi rù zhé bì mén bù chū
濠守给士卒廪赐不如法，声欲变，守惧，日未入，辄闭门不出。
zhuǎn yùn shǐ xí biàn shè zhì zhī biàn zhì cóng róng rú píng shí zhōu yǐ wú shì
转运使檄抃摄治之，抃至，从容如平时，州以无事。
hàn lín xué shì céng gōng liàng wèi zhī shi jiàn wèi diàn zhōng shì yù shǐ tán hé bù bì quán xìng shēng chēng lǐn rán jīng shī mù wéi tiě miàn yù shǐ
翰林学士曾公亮未之识，荐为殿中侍御史，弹劾不避权幸，声称凛然，京师目为"铁面御史。
qí yán wu yù cháo tíng bié bái jūn zǐ xiǎo rén yǐ wèi xiǎo rén suī xiǎo guò dāng lì è ér jué zhī
"其言务欲朝廷别白君子小人，以谓："小人虽小过，当力遏而绝之；
jūn zǐ bù xìng guà wù dāng bǎo quán ài xī yǐ chéng jiù qí dé
君子不幸诖误，当保全爱惜，以成就其德。
wēn chéng huáng hòu zhī sàng liú hàng yǐ cān zhī zhèng shì jiān hù jí wèi xiāng lǐng shì rú chū
"温成皇后之丧，刘沆以参知政事监护，及为相，领事如初。
biàn lùn qí dāng ba yǐ quán guó tǐ
抃论其当罢，以全国体。
yòu yán zǎi xiàng chén zhí zhōng bù xué wú shù qiě duō guò shī
又言宰相陈执中不学无术，且多过失；
xuān huī shǐ wáng gǒng chén píng shēng suǒ wéi jí fèng shǐ bù fǎ
宣徽使王拱辰平生所为及奉使不法；
shū mì shǐ wáng dé yòng hàn lín xué shì li shū bù chēng zhí
枢密使王德用、翰林学士李淑不称职；
jiē bà qù
皆罢去。
wú chōng jū zhēn qīng diāo yuē yǐ zhì lǐ yuàn lì mǎ zūn lǚ jǐng chū wú zhōng fù yǐ lùn liáng shì xiāng jì bèi zhú
吴充、鞠真卿、刁约以治礼院吏，马遵、吕景初、吴中复以论梁适，相继被逐。
biàn yán qí gù xī zhào hái
抃言其故，悉召还。
lǚ zhēn cài xiāng wú kuí hán jiàng jì chū shǒu ōu yáng xiū gǔ àn fù qiú jùn
吕溱、蔡襄、吴奎、韩绛既出守，欧阳修、贾黯复求郡。
biàn yán jìn rì zhèng rén duān shì fēn fēn yǐn qù shì cóng zhī xián rú xiū bèi wú jǐ jīn jiē yù qù zhě yǐ zhèng sè lì cháo bù néng chǎn shì quán yào shāng zhī zhě zhòng ěr
抃言："近日正人端士纷纷引去，侍从之贤如修辈无几，今皆欲去者，以正色立朝，不能谄事权要，伤之者众耳。
xiū àn yóu shì de liú yī shí míng chén lài yǐ ān yān
"修、黯由是得留，一时名臣，赖以安焉。
qǐng zhī mù zhōu yí zǐ zhōu lù zhuǎn yùn shǐ gǎi yì zhōu
请知睦州，移梓州路转运使，改益州。
shǔ de yuǎn mín ruò lì sì wèi bù fǎ zhōu jùn gōng xiāng kuì xiǎng
蜀地远民弱，吏肆为不法，州郡公相馈饷。
biàn yǐ shēn shuài zhī shǔ fēng wèi biàn
抃以身帅之，蜀风为变。
qióng chéng xiǎo yì mín huò shēng ér bù shí shǐ zhě biàn xíng bù wú bù zhì fù lǎo xǐ xiāng wèi jiān lì sǒng fú
穷城小邑，民或生而不识使者，抃行部无不至，父老喜相慰，奸吏竦服。
zhào wèi yòu sī jiàn
召为右司谏。
nèi shì shān bǎo xìn yǐn tuì bīng dǒng jí shāo liàn jìn zhōng biàn yǐn wén chéng wǔ lì zhèng zhù wéi bǐ lì lùn zhī
内侍邓保信引退兵董吉烧炼禁中，抃引文成、五利、郑注为比，力论之。
chén shēng zhī fù shū mì biàn yǔ táng jiè lǚ hǎi fàn shī dào yán shēng zhī jiān xié jiāo jié huàn jìn bù yǐ dào
陈升之副枢密，抃与唐介、吕海、范师道言升之奸邪，交结宦，进不以道。
zhāng èr shí yú shàng shēng zhī qù wèi
章二十余上，升之去位。
biàn yǔ yán zhě yì ba chū zhī qián zhōu
抃与言者亦罢，出知虔州。
qián sù nán zhì biàn yù zhī yán ér bù kē zhào jiè zhū xiàn lìng shǐ rén zì wèi zhì
虔素难治，抃御之严而不苛，召戒诸县令，使人自为治。
lìng jiē xǐ zhēng jìn lì yù yǐ lǚ kōng
令皆喜，争尽力，狱以屡空。
lǐng wài shì zhě sǐ duō wú yǐ wéi guī biàn zào zhōu bǎi sōu yí gào zhū jùn yuē shì huàn zhī jiā yǒu bù néng guī zhě jiē yú wǒ hu chū
岭外仕者死，多无以为归，抃造舟百艘，移告诸郡曰："仕宦之家，有不能归者，皆于我乎出。
yú shì zhì zhě xiāng jì xī shòu yǐ zhōu bìng gěi qí dào lǐ fèi
"于是至者相继，悉授以舟，并给其道里费。
zhào wèi shì yù shǐ zhī zá shì gǎi dù zhī fù shǐ jìn tiān zhāng gé dài zhì hé běi dōu zhuǎn yùn shǐ
召为侍御史知杂事，改度支副使，进天章阁待制、河北都转运使。
shí gǔ chāng cháo yǐ gù xiāng shǒu wèi biàn jiāng àn shì fǔ kù chāng cháo shǐ lái gào yuē qián cǐ jiān sī wèi yǒu àn shì wú cáng zhě kǒng shì wú bǐ ruò hé
时贾昌朝以故相守魏，抃将按视府库，昌朝使来告曰："前此，监司未有按视吾藏者，恐事无比，若何？
biàn yuē shě shì zé tā jùn bù fú
抃曰："舍是，则他郡不服。
jìng wǎng yān
"竟往焉。
chāng cháo bú yuè
昌朝不悦。
chū yǒu zhào mù yì yǒng guò qī bù néng bàn guān lì dāng zuò zhě bā bǎi yú rén
初，有诏募义勇，过期不能办，官吏当坐者八百余人。
biàn bèi zhǐ dū zhī zòu yán hé shuò pín suì fēng gù yìng mù zhě shǎo qǐng kuān qí zuì yǐ sì nóng xì
抃被旨督之，奏言："河朔频岁丰，故应募者少，请宽其罪，以俟农隙。
cóng zhī
朝廷采纳了他的建议。
zuò zhě huò miǎn ér mù yì suí zú
坐者获免，而募亦随足。
chāng cháo shǐ kuì fú
昌朝始愧服。
jiā lóng tú gé zhí xué shì zhī chéng dū yǐ kuān wèi zhì
加龙图阁直学士、知成都，以宽为治。
biàn xiàng shǐ shǔ rì yǒu jù wèi yāo sì zhě zhì yǐ jùn fǎ
抃向使蜀日，有聚为妖祀者，治以峻法。
jí shì fù yǒu cǐ yù jiē wèi bù miǎn
及是，复有此狱，皆谓不免。
biàn chá qí wáng tā yuē shì tè jiǔ shí guò ěr
抃察其亡他，曰："是特酒食过耳。
xíng shǒu è ér shì yú rén shǔ mín dà yuè
"刑首恶而释余人，蜀民大悦。
huì róng yīn chú zhuǎn yùn shǐ yīng zōng yù yīn yuē zhào biàn wèi chéng dū zhōng hé zhī zhèng yě
会荣𬤇除转运使，英宗谕𬤇曰："赵抃为成都，中和之政也。
shén zōng lì zhào zhī jiàn yuàn
神宗立，召知谏院。
gù shì jìn chén hái zì chéng dū zhě jiāng dà yòng bì gèng shěng fǔ bù wéi jiàn guān
故事，近臣还自成都者，将大用，必更省府，不为谏官。
dà chén yǐ wéi yí dì yuē wú lài qí yán ěr gǒu yù yòng zhī wú shāng yě
大臣以为疑，帝曰："吾赖其言耳，苟欲用之，无伤也。
jí xiè dì yuē wén qīng pǐ mǎ rù shǔ yǐ yī qín yī hè zì suí wéi zhèng jiǎn yì yì chēng shì hu
"及谢，帝曰："闻卿匹马入蜀，以一琴一鹤自随，为政简易，亦称是乎？
wèi jǐ zhuó cān zhī zhèng shì
"未几，擢参知政事。
biàn gǎn gù zhī yù cháo zhèng yǒu wèi xié zhě bì mì qǐ wén dì shǒu zhào bāo dá
抃感顾知遇，朝政有未协者，必密启闻，帝手诏褒答。
wáng ān shí yòng shì biàn lǚ chì qí bù biàn
王安石用事，抃屡斥其不便。
hán qí shàng shū jí lùn qīng miáo fǎ dì yǔ zhí zhèng lìng ba zhī
韩琦上疏极论青苗法，帝语执政，令罢之。
shí ān shí jiā jū qiú qù biàn yuē xīn fǎ jiē ān shí suǒ jiàn bù ruò sì qí chū
时安石家居求去，抃曰："新法皆安石所建，不若俟其出。
jì chū ān shí chí zhī yù jiān
"既出，安石持之愈坚。
biàn dà huǐ hèn jí shàng yán zhì zhì tiáo lì sī jiàn shǐ zhě sì shí bèi sāo dòng tiān xià
抃大悔恨，即上言："制置条例司建使者四十辈，骚动天下。
ān shí qiáng biàn zì yòng dǐ tiān xià gōng lùn yǐ wéi liú sú wéi zhòng wǎng mín shùn fēi wén guò
安石强辩自用，诋天下公论以为流俗，违众罔民，顺非文过。
jìn zhě tái jiàn shì cóng duō yǐ yán bù tīng ér qù
近者台谏侍从，多以言不听而去；
sī mǎ guāng chú shū mì bù kěn bài
司马光除枢密，不肯拜。
qiě shì yǒu qīng zhòng tǐ yǒu dà xiǎo
且事有轻重，体有大小。
cái lì yú shì wéi qīng ér mín xīn dé shī wéi zhòng
财利于事为轻，而民心得失为重；
qīng miáo shǐ zhě yú tǐ wèi xiǎo ér jìn jìn ěr mù zhī chén yòng shè wèi dà
青苗使者于体为小，而禁近耳目之臣用舍为大。
jīn qù zhòng ér qǔ qīng shī dà ér de xiǎo jù fēi zōng miào shè jì zhī fú yě
今去重而取轻，失大而得小，惧非宗庙社稷之福也。
zòu rù kěn qǐ qù wèi bài zī zhèng diàn xué shì zhī háng zhōu gǎi qīng zhōu shí jīng dōng hàn huáng qīng dú duō mài huáng lái jí jìng yù fēng tuì fēi jǐn duò shuǐ sǐ
"奏入，恳乞去位，拜资政殿学士、知杭州，改青州，时京东旱蝗，青独多麦，蝗来及境，遇风退飞，尽堕水死。
chéng dū yǐ shù zú wèi yōu suì yǐ dà xué shì fù zhī chéng dū
成都以戍卒为忧，遂以大学士复知成都。
zhào jiàn láo zhī yuē qián cǐ wèi yǒu zì zhèng fǔ wǎng zhě néng wéi zhèn xíng hu
召见，劳之曰："前此，未有自政府往者，能为朕行乎？
duì yuē bì xià yǒu yán jí fǎ yě xī lì zhī wèn
"对曰："陛下有言，即法也，奚例之问？
yīn qǐ yǐ biàn yi cóng shì
"因乞以便宜从事。
jì zhì shǔ zhì yì shàng kuān
既至蜀，治益尚宽。
yǒu zú cháng lì táng xià hū yù zhī yuē wú yǔ rǔ nián xiāng ruò wú yǐ yī shēn rù shǔ wèi tiān zǐ fǔ yī fāng
有卒长立堂下，呼谕之曰："吾与汝年相若，吾以一身入蜀，为天子抚一方。
rǔ yì yi qīng jǐn wèi jí yǐ lǜ zhòng bǐ shù hái de yú zī chí guī wèi shì jiā jì kě yě
汝亦宜清谨畏戢以率众，比戍还，得余赀持归，为室家计可也。
rén xǐ zhuǎn xiāng gào mò gǎn wèi è shǔ jùn yàn rán
"人喜转相告，莫敢为恶，蜀郡晏然。
jiàn zhōu mín sī zuò sēng dù dié huò yǐ wéi móu nì gào biàn bù shī bì yù lì yǐ yì jué zhī xī cóng qīng bǐ
剑州民私作僧度牒，或以为谋逆告，抃不师畀狱吏，以意决之，悉从轻比。
bàng zhě wèi qí zòng nì dǎng cháo tíng qǔ jù yù yuè zhī jiē yǔ fǎ hé
谤者谓其纵逆党，朝廷取具狱阅之，皆与法合。
mào zhōu yí piào jìng shàng jù tǎo qǐ jiàng nǎi fù nú jiāng shā zhī qǔ xuè yǐ shòu méng
茂州夷剽境上，惧讨乞降，乃缚奴将杀之，取血以受盟。
biàn shǐ yì yòng shēng jiē huān hū tīng mìng
抃使易用牲，皆欢呼听命。
qǐ guī yuè zhōu
乞归，越州。
wú yuè dà jī yì sǐ zhě guò bàn
吴越大饥疫，死者过半。
biàn jǐn jiù huāng zhī shù liáo bìng mái sǐ ér shēng zhě yǐ quán
抃尽救荒之术，疗病，埋死，而生者以全。
xià lìng xiū chéng shǐ de shí qí lì
下令修城，使得食其力。
fù xǐ kàng yǐ tài zi shǎo bǎo zhì shì ér guān qí zi wù tí jǔ liǎng zhè cháng píng yǐ biàn yǎng
复徙杭，以太子少保致仕，而官其子屼提举两浙常平以便养。
wù fèng biàn biàn yóu zhū míng shān wú rén yǐ wéi róng
屼奉抃遍游诸名山，吴人以为荣。
yuán fēng qī nián hōng nián qī shí qī
元丰七年，薨，年七十七。
zèng tài zǐ shǎo shī shì yuē qīng xiàn
赠太子少师，谥曰清献。
biàn zhǎng hòu qīng xiū rén bú jiàn qí xǐ yùn
抃长厚清修，人不见其喜愠。
píng shēng bù zhì zī yè bù chù shēng jì jià xiōng dì zhī nǚ shí shù tā gū nǚ èr shí yú rén shī dé qióng pín gài bù kě shèng shǔ
平生不治赀业，不畜声伎，嫁兄弟之女十数、他孤女二十余人，施德茕贫，盖不可胜数。
rì suǒ wéi shì rù yè bì yì guān lù xiāng yǐ gào yú tiān bù kě gào zé bù gǎn wéi yě
日所为事，入夜必衣冠露香以告于天，不可告，则不敢为也。
qí wéi zhèng shàn yīn sú shī shè měng kuān bù tóng zài qián yǔ chéng dū yóu wéi shì suǒ chēng dào
其为政，善因俗施设，猛宽不同，在虔与成都，尤为世所称道。
shén zōng měi zhào èr jùn shǒu bì yǐ biàn wéi yán
神宗每诏二郡守，必以抃为言。
yào zhī yǐ huì lì wèi běn
要之，以惠利为本。
wǎn xué dào yǒu de jiāng zhōng yǔ wù jué cí qì bù luàn ān zuò ér méi
晚学道有得，将终，与屼诀，词气不乱，安坐而没。
zǎi xiàng hán qí cháng chēng biàn zhēn shì rén biāo biǎo gài yǐ wéi bù kě jí yún
宰相韩琦尝称抃真世人标表，盖以为不可及云。
wù zì jǐng rén
屼字景仁。
yóu yīn dēng dì tōng pàn jiāng zhōu gǎi wēn zhōu dài hái de jiàn
由荫登第，通判江州，改温州，代还，得见。
shí biàn yǐ xiè shì shén zōng mìng wèi tài pú chéng zhuó jiān chá yù shǐ
时抃已谢事，神宗命为太仆丞，擢监察御史。
yǐ fù lǎo qǐng wài tí jǔ liǎng zhè cháng píng
以父老请外，提举两浙常平。
yuán yòu zhōng fù wèi yù shǐ
元祐中，复为御史。
shàng shū yán zhì píng yǐ qián dà chén bù gǎn yuán zhì qīn dǎng yú yào tú zǐ dì duō chù guǎn kù shèn zhě bù shǐ yīng kē jǔ yǔ hán shì zhēng jìn
上疏言："治平以前，大臣不敢援置亲党于要涂，子弟多处管库，甚者不使应科举，与寒士争进。
zì wáng ān shí bǐng guó chí nèi jǔ bù bì qīn zhī shuō shǐ yǐ zi pāng liè shì cóng yóu shì xún xí wèi cháng
自王安石柄国，持内举不避亲之说，始以子雱列侍从，由是循习为常。
zī wàng qiǎn zhě huò jū shì quán fán zhòng zhī de
资望浅者，或居事权繁重之地；
wú chū shēn zhě huò yù wén zì qīng qiē zhī zhí jīn yi dù jué qí yuán
无出身者，或预文字清切之职，今宜杜绝其源。
yòu yán tái jiàn zhī chén huò shāo qiān qí wèi ér yīn duó yán zé
"又言："台谏之臣，或稍迁其位，而阴夺言责；
huò lüè xíng qí yán ér tuì yǔ shàn dì
或略行其言，而退与善地；
huò liǎng quán bìng lì gǒu cóng jiǎng jiě
或两全并立，苟从讲解；
huò zhì ér bù wèn wài shì bāo róng
或置而不问，外示包容。
shǐ zhōng gěng zhī shì méng xiū nán tuì jiē cháo tíng suǒ yí shēn chá yě
使忠鲠之士，蒙羞难退，皆朝廷所宜深察也。
fu yáo shù wáng yán sōu liáng dào sūn shēng yǐ shì qù wù yán zhū rén cái néng xué shù wèi shì tuī chēng
"傅尧俞、王岩叟、梁焘、孙升以事去，屼言："诸人才能学术，为世推称；
zhōng yán jiā mó jiàn yú yǐ shì yi xī zhào hái cháo
忠言嘉谟，见于已试，宜悉召还朝。
suǒ yán jiē qiè shí wù
"所言皆切时务。
bì zhí zhèng qīn xián gǎi dōu guān yuán wài láng chū tí diǎn jīng dōng xíng yù
避执政亲嫌，改都官员外郎，出提点京东刑狱。
yuán fú zhōng lì hóng lú tài pú shǎo qīng
元符中，历鸿胪、太仆少卿。
céng bù zhī shū mì yuàn jiāng bái wèi dōu chéng zhǐ cài biàn zhí qí jiù fu yáo shù shì suì bù yòng
曾布知枢密院，将白为都承旨，蔡卞摭其救傅尧俞事，遂不用。
wèi jǐ zú
未几卒。
chū biàn lú mǔ mù sān nián xiàn bǎng qí lǐ yuē xiào dì
初，抃庐母墓三年，县榜其里曰"孝弟"。
chǔ shì sūn móu wéi zuò xiào zǐ chuán
处士孙侔为作《孝子传》。
jí shān wù zhí fù sāng ér gān lù jiàng mù mù
及〈山兀〉执父丧，而甘露降墓木。
wù zú zi yún yòu yǐ huǐ sǐ rén chēng qí shì xiào
屼卒，子云又以毁死，人称其世孝。
táng jiè zì zi fāng jiāng líng rén
唐介，字子方，江陵人。
fù gǒng zú zhāng zhōu zhōu rén zhī qí pín hé qián yǐ fù jiè nián shàng yòu xiè bù qǔ
父拱，卒漳州，州人知其贫，合钱以赙，介年尚幼，谢不取。
zhuó dì wèi wǔ líng wèi diào píng jiāng lìng
擢第，为武陵尉，调平江令。
mín lǐ shì zī ér lìn lì yǒu qiú bù yàn wū wèi shā rén jì guǐ
民李氏赀而吝，吏有求不厌，诬为杀人祭鬼。
yuè shǒu bǔ qí jiā wú shào zhǎng chu lüè bù kěn chéng
岳守捕其家，无少长楚掠，不肯承。
gèng shǔ jiè xùn zhī wú tā yàn
更属介讯之，无他验。
shǒu nù bái yú cháo qiǎn yù shǐ fāng xié xǐ yù bié jū zhī qí jiū yǔ jiè tóng
守怒白于朝，遣御史方偕徙狱别鞫之，其究与介同。
shǒu yǐ xià dé zuì xié shòu shǎng jiè wèi cháng zì yán
守以下得罪，偕受赏，介未尝自言。
zhī mò zhōu rén qiū xiàn dāng liáo shǐ wǎng lái dào yì lì yǐ zhū suǒ pò jiā wèi kǔ
知莫州任丘县，当辽使往来道，驿吏以诛索破家为苦。
jiè zuò yì mén lìng yuē fēi fǎ suǒ yìng gěi yī qiè wù yǔ
介坐驿门，令曰："非法所应给，一切勿与。
shāo huǐ wú shí qì zhě bì zhí zhī
稍毁吾什器者，必执之。
jiē tiē fú yǐ qù
"皆帖伏以去。
yán biān táng shuǐ suì yì hài mín tián zhōng rén yáng huái mǐn zhǔ zhī yù gē yì xi shí yī cūn de zhū zhǎng liáo jiè zhù tí lán zhī mín yǐ wéi lì
沿边塘水岁溢，害民田，中人杨怀敏主之，欲割邑西十一村地猪涨潦，介筑提兰之，民以为利。
tōng pàn dé zhōu zhuǎn yùn shǐ cuī yì qǔ kù juàn pèi mín ér zhòng qí gū
通判德州，转运使崔峄取库绢配民而重其估。
jiè liú dié bù xià qiě yí ān fǔ sī zé shù zhī
介留牒不下，且移安抚司责数之。
yì nù shù chí xí àn jié jiè bù wéi dòng
峄怒，数驰檄按诘，介不为动。
jì ér guǒ bù néng xíng
既而果不能行。
rù wèi jiān chá yù shǐ lǐ xíng zhuǎn diàn zhōng shì yù shǐ
入为监察御史里行，转殿中侍御史。
qǐ shèng yuàn zào lóng fèng chē nèi chū zhū yù wèi zhī shì
启圣院造龙凤车，内出珠玉为之饰。
jiè yán cǐ tài zōng shén yù suǒ zài bù kě xuān dú
介言："此太宗神御所在，不可喧渎；
hòu gōng qí mí zhī qì bù yí guò zhì
后宫奇靡之器，不宜过制。
zhào jí huǐ qù
"诏亟毁去。
zhāng yáo zuǒ zhòu chú xuān huī jié dù jǐng líng qún mù sì shǐ jiè yǔ bāo zhěng wú kuí děng lì zhēng zhī yòu qǐng zhōng chéng wáng jǔ zhèng liú bǎi guān bān tíng lùn duó qí èr shǐ
张尧佐骤除宣徽、节度、景灵、群牧四使，介与包拯、吴奎等力争之，又请中丞王举正留百官班庭论，夺其二使。
wú hé fù chú xuān huī shǐ zhī hé yáng
无何，复除宣徽使、知河阳。
jiè wèi tóng liè yuē shì yù yǔ xuān huī ér jiǎ hé yáng wèi míng ěr bù kě dàn yǐ yě
介谓同列曰："是欲与宣徽，而假河阳为名耳，不可但已也。
ér tóng liè yī wéi jiè dú kàng yán zhī
"而同列依违，介独抗言之。
rén zōng wèi yuē chú nǐ běn chū zhōng shū
仁宗谓曰："除拟本出中书。
jiè suì hé zǎi xiàng wén yàn bó shǒu shǔ rì zào jiān jīn qí jǐn yuán yān shì tōng gōng yè yǐ de zhí zhèng
"介遂劾宰相文彦博守蜀日造间金奇锦，缘阉侍通宫掖，以得执政；
jīn xiǎn yòng yáo zuǒ yì zì gù jié qǐng ba zhī ér xiāng fù bì
今显用尧佐，益自固结，请罢之而相富弼。
yòu yán jiàn guān wú kuí biǎo lǐ guān wàng yǔ shén qiē zhí
又言谏官吴奎表里观望，语甚切直。
dì nù què qí zòu bù shì qiě yán jiāng yuǎn cuàn
帝怒，却其奏不视，且言将远窜。
jiè xú dú bì yuē chén zhōng fèn suǒ jī dǐng huò bù bì hé cí yú zhé
介徐读毕，曰："臣忠愤所激，鼎镬不避，何辞于谪？
dì jí zhào zhí zhèng shì zhī yuē jiè lùn shì shì qí zhí
"帝急召执政示之曰："介论事是其职。
zhì wèi yàn bó yóu fēi pín zhì zǎi xiàng cǐ hé yán yě
至谓彦博由妃嫔致宰相，此何言也？
jìn yòng zhǒng sī qǐ yīng de yù
进用冢司，岂应得预？
shí yàn bó zài qián jiè zé zhī yuē yàn bó yi zì xǐng jí yǒu zhī bù kě yǐn
"时彦博在前，介责之曰："彦博宜自省，即有之，不可隐。
yàn bó bài xiè bù yǐ dì nù yì shén
"彦博拜谢不已，帝怒益甚。
liáng shì kǒu qī jiè shǐ xià diàn xiū qǐ jū zhù cài xiāng qū jìn jiù zhī
梁适〈口七〉介使下殿，修起居注蔡襄趋进救之。
biǎn chūn zhōu bié jià wáng jǔ zhèng yán yǐ wéi tài zhòng dì xuán wù míng rì qǔ qí shū rù gǎi zhì yīng zhōu ér ba yàn bó xiāng wú kuí yì chū
贬春州别驾，王举正言以为太重，帝旋悟，明日取其疏入，改置英州，而罢彦博相，吴奎亦出。
yòu lǜ jiè huò dào sǐ yǒu shā zhí chén míng mìng zhòng shǐ hù zhī
又虑介或道死，有杀直臣名，命中使护之。
méi yáo chén li shī zhōng jiē fù shī jī měi yóu shì zhí shēng dòng tiān xià shì dà fū chēng zhēn yù shǐ bì yuē táng zǐ fāng ér bù gǎn míng
梅尧臣、李师中皆赋诗激美，由是直声动天下，士大夫称真御史，必曰唐子方而不敢名。
shù yuè qǐ jiān chēn zhōu shuì tōng pàn tán zhōu zhī fù zhōu zhào wèi diàn zhōng shì yù shǐ
数月，起监郴州税，通判潭州，知复州，召为殿中侍御史。
qiǎn shǐ cì gào
遣使赐告。
qù yì què xià
趣诣阙下。
rù duì dì láo zhī yuē mǎo qiān zhé yǐ lái wèi cháng yǐ sī shū zhì jīng shī kě wèi bù yì suǒ shǒu yǐ
入对，帝劳之曰："卯迁谪以来，未尝以私书至京师，可谓不易所守矣。
jiè dùn shǒu xiè yán shì yì wú suǒ gù
"介顿首谢，言事益无所顾。
tā rì qǐng yuē chén jì rèn yán zé yán zhī bù xíng jiāng gù zhēng zhēng zhī zhòng yǐ lèi bì xià yuàn de jiě zhí
他日请曰："臣既任言责，言之不行将固争，争之重以累陛下，愿得解职。
huàn gōng bù yuán wài láng zhí jí xián yuàn wèi kāi fēng fǔ pàn guān chū zhī yáng zhōu xǐ jiāng dōng zhuǎn yùn shǐ
"换工部员外郎、直集贤院，为开封府判官，出知扬州，徙江东转运使。
yù shǐ wú zhōng fù yán jiè bù yí jiǔ jū wài
御史吴中复言，介不宜久居外。
wén yàn bó zài dāng guó zòu jiè xiàng suǒ yán chéng zhōng chén bìng yuàn rú zhōng fù yán
文彦博再当国，奏："介向所言，诚中臣病，愿如中复言。
rán dàn tú hé dōng
"然但徒河东。
jiǔ zhī rù wèi dù zhī fù shǐ jìn tiān zhāng gé dài zhì fù zhī jiàn yuàn
久之，入为度支副使，进天章阁待制，复知谏院。
dì zì zhì hé hòu lín cháo yuān mò
帝自至和后，临朝渊默。
jiè yán jūn chén rú tiān dì yǐ jiāo tài wéi lǐ
介言："君臣如天地，以交泰为理。
yuàn shí yán qún xià fā dé yīn kě fǒu wàn jǐ yǐ xìng tiān xià
愿时延群下，发德音，可否万几，以幸天下。
yòu lùn gōng jìn gàn gài ēn zé chū mìng bù yóu zhōng shū yi yǒu yǐ yì jué
"又论：宫禁干丐恩泽，出命不由中书，宜有以抑绝；
cì yǔ pín yù zhī fèi duō xiān cháo shí shí shù bèi rì jiā wú qióng yi yǒu suǒ juān sǔn
赐予嫔御之费，多先朝时十数倍，日加无穷，宜有所朘损；
jiān sī jiàn jǔ duō de wén fǎ xiǎo lì qǐng lìng jīng zé duān liáng dūn piáo zhī shì wú shǐ yǔ xiān báo zhě tóng jìn
监司荐举，多得文法小吏，请令精择端良敦朴之士，毋使与𪫺薄者同进；
zhū lù zǒu mǎ chéng shòu líng rǎo jùn xiàn kě ba wù qiǎn yǐ quán guī jiān sī
诸路走马承受凌扰郡县，可罢勿遣，以权归监司；
yǎn guó gōng zhǔ yè kāi jìn mén yi hé sù wèi zhǔ lì yǐ yán gōng shěng
兖国公主夜开禁门，宜劾宿卫主吏，以严宫省。
dì xī kāi nà zhī
帝悉开纳之。
yù shǐ zhōng chéng hán jiàng hé zǎi xiàng fù bì bì jiā jū qiú ba jiàng yì dài zuì
御史中丞韩绛劾宰相富弼，弼家居求罢，绛亦待罪。
jiè yǔ wáng táo lùn jiàng yǐ wēi fǎ zhòng shāng dà chén jiàng ba
介与王陶论绛以危法中伤大臣，绛罢。
jiè xián yú yòu zǎi xiāng qǐng wài yǐ zhī jīng nán
介嫌于右宰相，请外，以知荆南。
chì guò mén xià zhī yín tái sī hé tán fēng hái zhī liú quán kāi fēng fǔ
敕过门下，知银台司何郯封还之，留权开封府。
xuán yǐ lùn ba chén shēng zhī yì chū zhī hóng zhōu
旋以论罢陈升之，亦出知洪州。
jiā lóng tú gé zhí xué shì hé běi dōu zhuǎn yùn shǐ shū mì zhí xué shì zhī yíng zhōu
加龙图阁直学士、河北都转运使，枢密直学士、知瀛州。
zhì píng yuán nián zhào wèi yù shǐ zhōng chéng
治平元年，召为御史中丞。
yīng zōng wèi yuē qīng zài xiān cháo yǒu zhí shēng gù yòng qīng fēi yáo zuǒ yòu yán yě
英宗谓曰："卿在先朝有直声，故用卿，非繇左右言也。
jiè yuē chén wú zhuàng bì xià guò tīng yuàn xiàn yú zhōng
"介曰："臣无状，陛下过听，愿献愚忠。
zì gǔ yù zhì zhī zhǔ yì fēi qiú jué shì jīng sú zhī shù yào zài shùn rén qíng ér yǐ
自古欲治之主，亦非求绝世惊俗之术，要在顺人情而已。
zǔ zōng yí dé yú liè zài rén wèi yuǎn yuàn lǎn yǐ chéng zhī yè yǐ wèi jiān zé tiān xià méng fú yǐ
祖宗遗德余烈，在人未远，愿览已成之业以为监，则天下蒙福矣。
míng nián yǐ lóng tú gé xué shì zhī tài yuán fǔ
明年，以龙图阁学士知太原府。
dì yuē zhèn shì hé dōng bù zài zhōng zhí fǎ xià zàn fán qīng wǎng ěr
帝曰："朕视河东，不在中执法下，暂烦卿往耳。
xià rén shù rǎo dài zhōu biān duō zhù bǎo jìng shàng
"夏人数扰代州边，多筑堡境上。
jiè qiǎn bīng xī chè zhī yí yù yǐ lì hài suì bù gǎn dòng
介遣兵悉撤之，移谕以利害，遂不敢动。
shén zōng lì yǐ sān sī shǐ zhào
神宗立，以三司使召。
xī níng yuán nián bài cān zhī zhèng shì
熙宁元年，拜参知政事。
xiān shí zǎi xiàng xǐng yuè suǒ jìn wén shū yú dài lòu shě tóng liè bù dé wén
先时，宰相省阅所进文书于待漏舍，同列不得闻。
jiè wèi céng gōng liàng yuē shēn zài zhèng fǔ ér wén shū fú yǔ zhī shàng huò yǒu suǒ wèn hé cí yǐ duì
介谓曾公亮曰："身在政府而文书弗与知，上或有所问，何辞以对？
nǎi yǔ tóng shì hòu suì wèi cháng
"乃与同视，后遂为常。
dì yù yòng wáng ān shí gōng liàng yīn jiàn zhī jiè yán qí nán dà rèn
帝欲用王安石，公亮因荐之，介言其难大任。
dì yuē wén xué bù kě rèn yé
帝曰："文学不可任耶？
lì shì bù kě rèn yé
吏事不可任耶？
jīng shù bù kě rèn yé
经术不可任耶？
duì yuē ān shí hào xué ér nì gǔ gù lùn yì yū kuò ruò shǐ wéi zhèng bì duō suǒ biàn gēng
"对曰："安石好学而泥古，故论议迂阔，若使为政，必多所变更。
tuì wèi gōng liàng yuē ān shí guǒ yòng tiān xià bì kùn rǎo zhū gōng dāng zì zhī zhī
"退谓公亮曰："安石果用，天下必困扰，诸公当自知之。
zhōng shū cháng jìn chú mù shù rì bù jué dì yuē dāng wèn wáng ān shí
"中书尝进除目，数日不决，帝曰："当问王安石。
jiè yuē bì xià yǐ ān shí kě dà yòng jí yòng zhī qǐ kě shǐ zhōng shū zhèng shì jué yú hàn lín xué shì
"介曰："陛下以安石可大用，即用之，岂可使中书政事决于翰林学士？
chén jìn měi wén xuān yù mǒu shì wèn ān shí kě jí xíng zhī bù kě bù xíng rú cǐ zé zhí zhèng hé suǒ yòng kǒng fēi xìn rèn dà chén zhī tǐ yě
臣近每闻宣谕某事问安石，可即行之，不可不行，如此则执政何所用，恐非信任大臣之体也。
bì yǐ chén wèi bù cái yuàn xiān bà miǎn
必以臣为不才，愿先罢免。
ān shí jì zhí zhèng zòu yán zhōng shū chǔ fèn zhá zǐ jiē chēng shèng zhǐ bù zhōng lǐ zhě shí bā jiǔ yi zhǐ lìng zhōng shū chū dié
安石既执政，奏言："中书处分札子，皆称圣旨，不中理者十八九，宜止令中书出牒。
dì è rán
"帝愕然。
jiè yuē xī kòu zhǔn yòng zhá zǐ qiān féng zhěng guān bù dàng zhěng su zhī tài zōng wèi qián dài zhōng shū yòng táng dié nǎi quán chén jiǎ cǐ wèi wēi fú
介曰："昔寇准用札子迁冯拯官不当，拯诉之，太宗谓：'前代中书用堂牒，乃权臣假此为威福。
tài zǔ shí yǐ táng tiē zhòng yú chì mìng suì xuē qù zhī
太祖时以堂帖重于敕命，遂削去之。
jīn fù yòng zhá zǐ hé yì táng tiē
今复用札子，何异堂帖？
zhāng jì yīn yán fèi zhá zǐ zé zhōng shū xíng shì bié wú gōng shì
'张洎因言：'废札子，则中书行事，别无公式。
tài zōng yuē dà shì zé jiàng chì qí dāng yòng zā zi yì xū zòu cái
"太宗曰：'大事则降敕，其当用紥子，亦须奏裁。
cǐ suǒ yǐ chēng shèng zhǐ yě
'此所以称圣旨也。
rú ān shí yán zé shì zhèng bù zì tiān zǐ chū shǐ fǔ chén jiē zhōng xián yóu wèi shàn mìng gǒu fēi qí rén qǐ bù hài guó
如安石言，则是政不自天子出，使辅臣皆忠贤，犹为擅命，苟非其人，岂不害国？
dì yǐ wéi rán nǎi zhǐ
"帝以为然，乃止。
jiè zì shì shù yǔ ān shí zhēng lùn
介自是数与安石争论。
ān shí qiáng biàn ér dì zhǔ qí shuō
安石强辩，而帝主其说。
jiè bù shèng fèn jū fā yú bèi hōng nián liù shí
介不胜愤，疽发于背，薨，年六十。
jiè wéi rén jiǎn gāng yǐ gǎn yán jiàn dàn
介为人简伉，以敢言见惮。
měi yán guān quē zhòng jiē wàng jiè chù zhī guān qí fēng cǎi
每言官缺，众皆望介处之，观其风采。
shén zōng wèi qí xiān cháo yí zhí gù dà yòng zhī
神宗谓其先朝遗直，故大用之。
rán jū zhèng fǔ zāo shí yǒu wéi ér è yú ān shí shǎo suǒ jiàn míng shēng míng jiǎn yú jiàn guān yù shǐ shí
然居政府，遭时有为，而扼于安石，少所建明，声名减于谏官、御史时。
bǐ jí jí dì lín wèn liú tì fù xìng qí dì diào kū yǐ huà xiàng bù lèi mìng qǔ jìn zhōng jiù cáng běn cì qí jiā
比疾亟，帝临问流涕，复幸其第吊哭，以画像不类，命取禁中旧藏本赐其家。
zèng lǐ bù shàng shū shì yuē zhì sù
赠礼部尚书，谥曰质肃。
zi shū wèn yì wèn sūn shù
子淑问、义问，孙恕。
shū wèn zì shì xiàn
淑问字士宪。
dì jìn shì zhì diàn zhōng chéng
第进士，至殿中丞。
shén zōng yǐ qí jiā shì zhuó jiān chá yù shǐ lǐ xíng yù yǐ jǐn jiā fǎ wu dà tǐ
神宗以其家世，擢监察御史里行，谕以谨家法、务大体。
shū wèn jiàn dì chū jí wèi ruì yú zhì yīn yán zhōng zhǐ shù xià yī chū tè duàn dāng jǐn chū nà bié wǎng zhí shǐ mìng lìng bì xíng
淑问见帝初即位，锐于治，因言："中旨数下，一出特断，当谨出纳、别枉直，使命令必行。
jīn zhào shū qiú zhí yán ér jiǔ wú suǒ shī yòng bì yù qū qún cè yǐ qǐ zhì dào yuàn xíng qí yán
今诏书求直言，而久无所施用，必欲屈群策以起治道，愿行其言。
chū zhào shì chén jiǎng dú
"初，诏侍臣讲读。
shū wèn yán wáng zhě zhī xué bù bì fēn zhāng jù shì wén cí
淑问言："王者之学，不必分章句、饰文辞。
jī gǔ shèng rén zhì tiān xià zhī dào lì dài zhì xīng wáng zhī yóu yán dēng zhèng rén bó fǎng shì wù yǐ qiú hé xiān wáng zé tiān xià xìng shèn
稽古圣人治天下之道，历代致兴亡之由，延登正人，博访世务，以求合先王，则天下幸甚。
hé běi jī liú rén jiù shí jīng shī guān zhèn lǐn gěi shí lái zhě bù zhǐ
"河北饥，流人就食京师，官振廪给食，来者不止。
shū wèn yuē chū sù bù jì shì yòu zhī shī yè ér jiù sǐ dì yě
淑问曰："出粟不继，是诱之失业而就死地也。
tiáo sān cè shàng zhī
"条三策上之。
téng fu wèi zhōng chéng shū wèn lì shù qí duǎn dì yǐ wéi yāo míng nǎi zhào bì qí fù sān sī shǐ chū tōng pàn fù zhōu
滕甫为中丞，淑问力数其短，帝以为邀名，乃诏避其父三司使，出通判复州。
jiǔ zhī zhī zhēn zhōu tí diǎn hú běi xíng yù yán xīn fǎ bù biàn qǐ jiě shǐ shì chù zhī xìn yáng jūn yǐ bìng miǎn
久之，知真州，提点湖北刑狱，言新法不便，乞解使事，黜知信阳军，以病免。
shù nián qǐ zhī xuān zhōu xǐ hú zhōu rù wèi lì bù yuán wài láng
数年，起知宣州，徙湖州，入为吏部员外郎。
yòu yǐn jí qiú wài dì yǐ wéi bì shì jiàng jiān fǔ zhōu jiǔ shuì
又引疾求外，帝以为避事，降监抚州酒税。
zhé zōng lì sī mǎ guāng jiàn qí xíng jǐ yǒu chǐ nán jìn zhào wèi zuǒ sī jiàn yǐ bìng zhì shì shù yuè zú
哲宗立，司马光荐其行己有耻，难进，召为左司谏，以病致仕，数月卒。
yì wèn zì shì xuān
义问字士宣。
shàn wén cí suǒ tīng shì lǐ bù yòng jǔ zhě zhào shì mì gé fù jiè yǐn xián ba zhī
善文辞，锁厅试礼部，用举者召试秘阁，父介引嫌罢之。
xī níng zhōng pì jīng xi zhuǎn yùn sī guǎn gōu wén zì
熙宁中，辟京西转运司管勾文字。
shén zōng lǎn běn dào zhāng zòu zhī yì wèn suǒ wéi
神宗览本道章奏，知义问所为。
yǐ qí míng fǎng fǔ chén yīn huáng hǎo qiān lǐng shǐ shì yù zhī yuē táng yì wèn fēng lì qiáng mǐn xíng qiě yòng yǐ kě miàn zhào zhī
以其名访辅臣，因黄好谦领使事，谕之曰："唐义问风力强敏，行且用矣，可面诏之。
xún yǐ wéi sī nóng guǎn dāng gōng shì
"寻以为司农管当公事。
fāng xíng shǒu shí fǎ suǒ zài sāo rán
方行手实法，所在骚然。
yì wèn yán jīn zào bù fu èr suì mín bù kān mìng bù yí fù gǎi wéi
义问言："今造簿甫二岁，民不堪命，不宜复改为。
cóng céng xiào kuān shǐ hé dōng hái zòu shì jì lì hài gāng mù yú hù dì qǔ ér shú shì zhī lì jǔ yǐ wèn yīng xī rú liú
"从曾孝宽使河东，还奏事，记利害纲目于笏，帝取而熟视之，历举以问，应析如流。
dì xǐ yuē yù jiàn qīng fēi jīn rì yě
帝喜曰："欲见卿，非今日也。
zhuó hú nán zhuǎn yùn pàn guān
"擢湖南转运判官。
yí lù fū miǎn yì qián yòu fēn hù wǔ děng chǔ qí xiàn wéi bié fù hào jiā lì qián yì wèn zòu chú zhī
一路敷免役钱，又分户五等，储其羡为别赋，号"家力钱"，义问奏除之。
yí shǐ jīng xi wén yàn bó shǒu xī dōu yì wèn qiú bà qù
移使京西，文彦博守西都，义问求罢去。
yàn bó gào yǐ zài rù xiāng shí cháng jiàn qí fù wǎn tóng wèi zhí zhèng xiāng dé shèn huān gù yì wèn nǎi zhǐ
彦博告以再入相时，尝荐其父，晚同为执政，相得甚欢，故义问乃止。
shí shǎn xī dà jǔ bīng duō wáng zú suǒ zhì chéng jù
时陕西大举兵，多亡卒，所至成聚。
yì wèn qǐng lìng yì guān zì chén gěi quàn xù shí rén yǐ wéi biàn
义问请令诣官自陈，给券续食，人以为便。
huì yǒu bú yuè zhī zhě miǎn guī
会有不悦之者，免归。
yuán yòu zhōng qǐ zhī qí zhōu tí diǎn jīng dōng xíng yù hé běi zhuǎn yùn fù shǐ
元祐中，起知齐州，提点京东刑狱、河北转运副使。
shǔ yì wèi yīn bǔ dào wù yí huǒ dào yì qù mín jiā bèi fén sòng wèi gù zòng huǒ
属邑尉因捕盗误遗火，盗逸去，民家被焚，讼尉故纵火。
jùn shǒu zhí wèi yì shǐ fú yì wèn biàn chū zhī fāng hàn ér yǔ
郡守执尉，抑使服，义问辨出之，方旱而雨。
yòng yàn bó jiàn jiā jí xián xiū zhuàn shuài jīng nán qǐng fèi qú yáng zhū zhài
用彦博荐，加集贤修撰，帅荆南，请废渠阳诸砦。
mán yáng shèng xiù duàn zhī yǐ pàn jí bài hú běi zhuǎn yùn shǐ tǎo jiàng zhī fù zhài wèi zhōu
蛮杨晟秀断之以叛，即拜湖北转运使，讨降之，复砦为州。
jìn zhí lóng tú gé yǐ jí xián diàn xiū zhuàn zhī guǎng zhōu
进直龙图阁，以集贤殿修撰知广州。
zhāng dūn bǐng zhèng zhì qì qú yáng zuì biǎn shū zhōu tuán liàn fù shǐ
章惇秉政，治弃渠阳罪，贬舒州团练副使。
hòu qī nián fù gù guān zhī yǐng chāng fǔ zú
后七年，复故官，知颍昌府，卒。
shù chóng níng chū wèi huá yáng lìng yǐ bù néng fèng xíng chá fǎ wǔ shǐ zhě xiè bìng miǎn guī
恕，崇宁初，为华阳令，以不能奉行茶法，忤使者，谢病免归。
qí dì yì fāng wèi nán líng lìng yì yǐ bìng zì miǎn xiōng dì dù mén gōng gēng
其弟意方为南陵令，亦以病自免，兄弟杜门躬耕。
shù xún yǐ xuān jiào láng zhì shì
恕寻以宣教郎致仕。
jìng kāng yuán nián yù shǐ zhōng chéng xǔ hàn yán qí gāo xíng zhào qǐ wèi jiān chá yù shǐ
靖康元年，御史中丞许翰言其高行，诏起为监察御史。
yì yì yǐ zǎi xiàng wú mǐn jiàn zhào duì ér pín bù néng xíng jìng è sǐ jiāng líng shān zhōng
意亦以宰相吴敏荐，召对，而贫不能行，竟饿死江陵山中。
lùn yuē zhěng wèi kāi fēng qí zhèng yán míng rén dào yú jīn chēng zhī
论曰：拯为开封，其政严明，人到于今称之。
ér bù shàng kē kè tuī běn zhōng hòu fēi kǒng zǐ suǒ wèi gāng zhě hu kuí bó xué qīng zhòng jūn zǐ rén yě
而不尚苛刻，推本忠厚，非孔子所谓刚者乎：奎博学清重，君子人也。
biàn suǒ zhì shàn zhì mín sī bù wàng yóu gǔ yí ài
抃所至善治，民思不忘，犹古遗爱。
jiè gǎn yán shēng dòng tiān xià sī gǔ yí zhí yě
介敢言，声动天下，斯古遗直也。
fu tīng jiàn zhě míng jūn suǒ nán yǐ táng wén huáng yóu fú zhōng yú wèi zhēng guān sì chén miàn zhèng gěng kēng nì xīn huò bù néng kān ér rén zōng róng zhī wú fú chéng shèng dé zhī zhǔ zāi
夫听谏者，明君所难，以唐文皇犹弗终于魏征，观四臣面诤，鲠吭逆心，或不能堪，而仁宗容之无咈，诚盛德之主哉！
wù shì xiào shū wèn nán jìn yì wèn qiáng mǐn shù gāo xíng bù yǔn jiā shēng yǒu zú měi yún
屼世孝，淑问难进，义问强敏，恕高行不陨家声，有足美云。