liú zhěng qián yù shí yù zuǒ fū fù xǔ dūn rén wú zhí zhōng wú cái liú bǐng sòng qiáo nián zi biàn qiáng yuān míng cài jū hòu liú sì míng jiǎng jìng gǔ wěi jié cuī yǎn zhāng gēn dì pǔ rèn liàng zhōu cháng
刘拯钱遹（石豫左肤附）许敦仁吴执中吴材刘昺宋乔年（子昪） 强渊明蔡居厚刘嗣明蒋静贾伟节崔𬸘 张根（弟朴） 任谅周常
liú zhěng zì yàn xiū xuān zhōu nán líng rén
刘拯，字彦修，宣州南陵人。
jìn shì jí dì
进士及第。
zhī cháng shú xiàn yǒu shàn zhèng xiàn rén chēng zhī
知常熟县，有善政，县人称之。
yuán fēng zhōng wèi jiān chá yù shǐ lì jiāng dōng huái xi zhuǎn yùn pàn guān tí diǎn guǎng xī xíng yù
元丰中，为监察御史，历江东淮西转运判官、提点广西刑狱。
shào shèng chū fù wèi yù shǐ yán yuán yòu xiū xiān dì shí lù yǐ sī mǎ guāng sū shì zhī mén rén fàn zǔ yǔ huáng tíng jiān qín guān wèi zhī cuàn yì zēng jiǎn wū huǐ xiān liè yuàn míng zhèng guó diǎn
绍圣初，复为御史，言："元祐修先帝实录，以司马光、苏轼之门人范祖禹、黄庭坚、秦观为之，窜易增减，诬毁先烈，愿明正国典。
yòu yán sū shì tān bǐ kuáng bèi wú shì jūn zhī yì cháng yì zuì dǐ sǐ xiān dì shè zhī gǎn yǐ yuàn fèn xíng yú zhào gào chǒu dǐ hòu wū
"又言："苏轼贪鄙狂悖，无事君之义，尝议罪抵死，先帝赦之，敢以怨忿形于诏诰，丑诋厚诬。
cè shì guǎn zhí zhì jí wáng mǎng cáo cāo zhī shì fāng yì yì zhī chén fēn jù yào lüè ér shì wèn jí cǐ chuán zhī sì fāng zhōng yì zhī shì wèi zhī hán xīn è wàn
策试馆职，至及王莽、曹操之事，方异意之臣，分据要略，而轼问及此，传之四方，忠义之士，为之寒心扼腕。
yuàn zhèng qí zuì yǐ shì tiān xià
愿正其罪，以示天下。
shí zǔ yǔ děng yǐ biǎn shì zhé yīng zhōu ér zhěng yóu zhì shì bù qiè yě
"时祖禹等已贬，轼谪英州，而拯犹鸷视不惬也。
jìn yòu zhèng yán lèi zhì jǐ shì zhōng
进右正言累至给事中。
huī zōng lì qīn shèng hòu lín cháo ér qīn cí hòu zàng dà chén yù yòng fēi lǐ
徽宗立，钦圣后临朝，而钦慈后葬，大臣欲用妃礼。
zhěng yuē mǔ yǐ zǐ guì zi wèi tiān zǐ zé mǔ nǎi hòu yě dāng gǎi yuán líng wéi shān líng
拯曰："母以子贵，子为天子，则母乃后也，当改园陵为山陵。
yòu yán mén xià shì láng hán zhōng yàn suī yǐ dé xuǎn rán bù kě qǐ guì qī yù zhèng zhī jiàn
"又言："门下侍郎韩忠彦，虽以德选，然不可启贵戚预政之渐。
dì yí qí ā sī guān wàng chù zhī háo zhōu
"帝疑其阿私观望，黜知濠州。
gǎi guǎng zhōu jiā bǎo wén gé dài zhì yǐ lì bù shì láng zhào hái
改广州，加宝文阁待制，以吏部侍郎召还。
dì chēng qí yì qīn cí shì bāo jìn liǎng zhì qiān hù bù shàng shū
帝称其议钦慈事，褒进两秩，迁户部尚书。
cài jīng biān cì yuán yòu jiān dǎng zhěng yán hàn táng shī zhèng jiē fēn péng dǎng jīn rì zhǐ qián rén wèi dǎng ān zhī hòu rén bù yǐ jīn rén wèi dǎng hu
蔡京编次元祐奸党，拯言："汉、唐失政，皆分朋党，今日指前人为党，安知后人不以今人为党乎？
bù ruò dìng wèi sān děng mǒu shì wéi shàng mǒu shì wèi zhōng mǒu shì wéi xià ér bù chì qí míng shì jīng bù lè
不若定为三等，某事为上，某事为中，某事为下，而不斥其名氏，"京不乐。
yòu yán hù bù yuè fù rù bù zú cháng suǒ chū
又言户部月赋入不足偿所出。
jīng yì nù xǐ zhī bīng bù
京益怒，徙之兵部。
xuán ba zhī qí zhōu xǐ rùn zhōu
旋罢知蕲州，徙润州。
zhāng shāng yīng rù xiàng zhào wèi lì bù shàng shū
张商英入相，召为吏部尚书。
zhěng yǐ hūn kuì lì chéng wèi jiān yòu zuǒ zhuǎn gōng bù yǐ shū mì zhí xué shì zhī tóng zhōu
拯已昏愦，吏乘为奸，又左转工部，以枢密直学士知同州。
shí shāng yīng qù wèi shì yù shǐ hóng yàn shēng bìng hé zhī xuē zhí tí jǔ hóng qìng gōng zú
时商英去位，侍御史洪彦升并劾之，削职，提举鸿庆宫，卒。
qián yù zì dé xún wù zhōu pǔ jiāng rén
钱遹，字德循，婺州浦江人。
yǐ jìn shì jiǎ kē diào hóng zhōu tuī guān lèi tōng pàn yuè zhōu
以进士甲科调洪州推官，累通判越州。
zhì jiào shū láng
至校书郎。
huī zōng lì zhuó diàn zhōng shì yù shǐ
徽宗立，擢殿中侍御史。
zhōng chéng fēng jì lùn qí huí xié bù kě rèn fēng xiàn bù bào
中丞丰稷论其回邪不可任风宪，不报。
jì fù yán bì yòng yù zé yuàn ba chén nǎi yǐ tí jǔ hú běi cháng píng
稷复言"必用遹则愿罢臣"，乃以提举湖北常平。
chóng níng chū zhào wèi dōu guān yuán wài láng diàn zhōng shì yù shǐ
崇宁初，召为都官员外郎、殿中侍御史。
hé céng bù yuán yuán yòu jiān dǎng jǐ shào shèng zhōng xián bù qù
劾曾布援元祐奸党，挤绍圣忠贤，布去。
qiān shì yù shǐ yuè liǎng yuè jìn zhōng chéng
迁侍御史，阅两月，进中丞。
qǐ zhì yuán fú mò dà chén cháng qǐ fù mèng hòu ér fèi liú hòu shì hán zhōng yàn céng bù li qīng chén huáng lǚ jí yì zhě céng zhào fēng jì chén guàn gōng jiē zuò biǎn
乞治元符末大臣尝乞复孟后而废刘后事，韩忠彦、曾布、李清臣、黄履及议者曾肇、丰稷、陈瓘、龚皆坐贬。
suì yǔ diàn zhōng shì yù shǐ shí yù zuǒ fū yán yuán yòu huáng hòu dé zuì xiān cháo zhāo gào zōng miào tiān xià mò bù zhī
遂与殿中侍御史石豫、左肤言："元祐皇后得罪先朝，昭告宗庙，天下莫不知。
zhé zōng shàng bīn tài mǔ tīng zhèng
哲宗上宾，太母听政。
dāng guó dà chén jǐn yù biàn luàn shào shèng zhī shì yǐ chěng sī yù yīn yī bù yī hé dà zhèng kuáng yán fù huán fèi hòu wèi hào
当国大臣尽欲变乱绍圣之事，以逞私欲，因一布衣何大正狂言，复还废后位号。
dāng shí wù yì gù yǐ xiōng xiōng nǎi zhì shū tì xiǎo chén yì què shàng shū zhōng yì jī qiè zé tiān xià gōng yì cóng kě zhī yǐ
当时物议固已汹汹，乃至疏逖小臣，诣阙上书，忠议激切，则天下公议从可知矣。
jīn zhāo tíng jì yǐ biǎn xuē zhōng yàn děng jí zhuī chǐ dà zhèng wù ēn zé yuán yòu huáng hòu yì fēi suǒ ān
今朝廷既已贬削忠彦等，及追褫大正误恩，则元祐皇后义非所安。
kǒng zǐ yuē bì yě zhèng míng hu míng bù zhèng zé yán bù shùn
孔子曰：'必也正名乎，名不正则言不顺。
fu zài xiān cháo zé yuē hòu jīn rì zé wèi zhī yuán yòu huáng hòu yú míng wéi bù zhèng
'夫在先朝则曰后，今日则谓之元祐皇后，于名为不正；
xiān cháo fèi ér bì xià fù yú shì wéi bù shùn
先朝废而陛下复，于事为不顺。
kǎo zhī diǎn lǐ zé gǔ xī suǒ wú
考之典礼，则古昔所无；
jī zhī běn cháo zé gù shí wèi yǒu
稽之本朝，则故实未有；
xún zhī shī yán zé dà yǐ wéi bù rán
询之师言，则大以为不然。
kuàng jì wèi xiān cháo suǒ fèi zé zōng miào jì gào suì shí jiàn xiǎng rén shì yǒu xián yí zhī jī shén líng méng yàn yì zhī xīn wàn shì zhī hòu pèi fù jiāng ān suǒ shī
况既为先朝所废，则宗庙祭告，岁时荐飨，人事有嫌疑之迹，神灵萌厌斁之心，万世之后，配祔将安所施。
yi zǎo zhèng jué shì duàn yǐ dà yì wú qiān yú liú sú fēi zhèng zhī lùn yǐ lèi shèng cháo
宜蚤正厥事，断以大义，无牵于流俗非正之论，以累圣朝。
míng rì yòu yán diǎn lǐ suǒ zài shí cháo tíng zhì luàn zhī suǒ xì suī rén zhǔ zhī zūn bù dé ér shàn yòu kuàng qū qū chén xià gǎn qīng biàn yì zhě zāi
明日，又言："典礼所在，实朝廷治乱之所系，虽人主之尊不得而擅，又况区区臣下，敢轻变易者哉？
yuán yòu huáng hòu dé zuì xiān cháo fèi chù yáo huá zhì gào yī bān tiān xià wú jiàn rán zhě
元祐皇后得罪先朝，废处瑶华，制诰一颁，天下无间然者。
bìng hòu pǐ dí chūn qiū jī zhī qǐ yi míng shèng zhī cháo ér xún shuāi shì fēi lǐ zhī shì
并后匹嫡，《春秋》讥之，岂宜明盛之朝，而循衰世非礼之事？
yú shì shàng shū yòu pú yè jīng mén xià shì láng jiāng zhōng shū shì láng shàng shū zuǒ chéng tǐng zhī yòu chéng shāng yīng yán yuán yòu huáng hòu zài fù wèi hào kǎo zhī diǎn lǐ jiāng lái zōng miào bù kě cóng xiǎng líng qǐn bù kě pèi fù
"于是尚书右仆射京、门下侍郎将、中书侍郎尚书左丞挺之、右丞商英言："元祐皇后再复位号，考之典礼，将来宗庙不可从享，陵寝不可配祔。
kuí zhū lǐ zhì jiē suǒ wèi ān qǐng rú shào shèng sān nián jiǔ yuè zhào shū zhǐ
揆诸礼制，皆所未安，请如绍圣三年九月诏书旨。
hòu yóu shì fù fèi
"后由是复废。
yù yù suì yán yuán fú huáng hòu míng wèi wèi zhèng nǎi cè wèi chóng ēn tài hòu
遹、豫遂言元符皇后名位未正，乃册为崇恩太后。
yù zhāng suǒ yán xiǎo chén shàng shū zhě chāng zhōu tuī guān féng xiè yě
遹章所言小臣上书者，昌州推官冯澥也。
qí shū yǐ wèi xiān dì jì zhōng zé hòu wú dān lì zhī yì
其书以谓："先帝既终，则后无单立之义；
jī zhī nì shùn bì xià wú lì sǎo zhī lǐ
稽之逆顺，陛下无立嫂之礼；
yào zhī zhōng shǐ huáng tài hòu yì bù dé shēn cí fù zhī ēn
要之终始，皇太后亦不得伸慈妇之恩。
suī yǐ suì zhī shì nán fù zhī shī rán gǎn wù zhuī zhèng hé yǒu bù kě
虽已遂之事，难复之失，然感悟追正，何有不可？
xiè yòng shì de zhào duì chú hóng lú zhǔ bù
"澥用是得召对，除鸿胪主簿。
cài jīng móu qǔ qīng táng yù zhù chéng qí yì
蔡京谋取青唐，遹助成其议。
huì jí yuán yòu dǎng yù yǐ wéi duō lòu lüè jǐ shì zhōng liú kuǐ bó zhī zuǒ zhuǎn hù bù shì láng é qiān gōng bù shàng shū jiān shì dú
会籍元祐党，遹以为多漏略，给事中刘逵驳之，左转户部侍郎，俄迁工部尚书兼侍读。
yú nián yǐ shū mì zhí xué shì zhī yǐng chāng fǔ
逾年，以枢密直学士知颍昌府。
yán zhě shū qí zuì chù wèi chú zhōu shāo fù xiǎn mó gé dài zhì zhí xué shì xǐ xuān zhōu
言者疏其罪，黜为滁州，稍复显谟阁待制、直学士，徙宣州。
fù wèi gōng bù shàng shū jǔ féng xiè zì dài wèi xiè qù cāo duān jìn gǔ rén yǔ jī cháng jiàn míng diǎn lǐ zhōng yì lǐn lǐn jìn shēn tàn fú
复为工部尚书，举冯澥自代，谓："澥趣操端劲，古人与稽，尝建明典礼，忠义凛凛，搢绅叹服。
yán zhě yòu shū qí zuì yǐ dài zhì zhī xiù zhōu
"言者又疏其罪，以待制知秀州；
zhōng shū shè rén hóu shòu fēng hái zhī yòu duó dài zhì
中书舍人侯绶封还之，又夺待制。
jiǔ zhī hái gù zhí gǎi shù gǔ diàn zhí xué shì
久之，还故职，改述古殿直学士。
bǐng jū shí wǔ nián fāng là xiàn wù yù táo bèn lán xī wèi zéi suǒ shā nián qī shí èr
屏居十五年，方腊陷婺，遹逃奔兰溪，为贼所杀，年七十二。
shí yù zhě níng líng rén
石豫者，宁陵人。
dì jìn shì
第进士。
yǐ ān dūn jiàn wèi jiān chá yù shǐ
以安惇荐，为监察御史。
yǔ zuǒ fū jū zōu hào yù wén zhì zhòng bǐ yòu shǐ guǎng dōng zhōng zhèng fu dǎi zhì hào yù zhì zhī sǐ
与左肤鞠邹浩狱，文致重比，又使广东钟正甫逮治浩，欲致之死。
yù lùn biān shì wèi zhōng guó yǔ sì yí xiāng jiāo wèi jūn chén xiāng yǔ wèi bīn kè
豫论边事，谓中国与四夷，相交为君臣，相与为宾客。
huī zōng yǐ qí yán wú lún lǐ qiě rǔ guó chū wèi huái nán zhuǎn yùn pàn guān
徽宗以其言无伦理，且辱国，出为淮南转运判官。
chén guàn yòu zhuī lùn luó zhī zōu hào shì jiàng tōng pàn bó zhōu
陈瓘又追论罗织邹浩事，降通判亳州。
chóng níng yuán nián zhào bài diàn zhōng shì yù shǐ
崇宁元年，召拜殿中侍御史。
suì tóng qián yù zào fèi yuán yòu huáng hòu yì jí qiān dài yù shǐ zhì zhōng chéng
遂同钱遹造废元祐皇后议，亟迁待御史，至中丞。
qǐng xuē qù jǐng líng gōng huì xiàng chén liáo zì wén yàn bó sī mǎ guāng lǚ gōng zhe lǚ dà fáng fàn chún rén liú zhì fàn bǎi lù liáng dào wáng yán sōu yǐ xià
请削去景灵宫绘像臣僚，自文彦博、司马光、吕公著、吕大防、范纯仁、刘挚、范百禄、梁焘、王岩叟以下。
jì yǐ lùn ba jūn qì jiān cài shuò shuò sòng yù píng shēng jiāo tōng zhuàng chù zhī chén zhōu xǐ dèng zhōu
既，以论罢军器监蔡硕，硕讼豫平生交通状，黜知陈州，徙邓州。
guò quē liú wèi gōng bù shì láng jìn hù bù jiān shì dú
过阙，留为工部侍郎，进户部，兼侍读。
yǐ diào dù bù jì jiàng zhì yī děng xǐ xíng bù
以调度不继，降秩一等，徙刑部。
zǔ mǔ sǐ yòng dí sūn chéng zhòng qù guān fú wèi què ér zú
祖母死，用嫡孙承重去官，服未阕而卒。
fū lú zhōu rén yì yòng ān dūn jiàn wèi yù shǐ lǚ lì dà lüè yǔ shí yù tóng
肤，庐州人，亦用安惇荐为御史，履历大略与石豫同。
qiān shì yù shǐ lèi zhì xíng bīng hù sān shàng shū yǐ shū mì zhí xué shì zhī hé nán fǔ gǎi yǒng xīng jūn zú
迁侍御史，累至刑、兵、户三尚书，以枢密直学士知河南府，改永兴军，卒。
xǔ dūn rén xīng huà rén
许敦仁，兴化人。
dì jìn shì
第进士。
chóng níng chū rù wèi jiào shū láng
崇宁初，入为校书郎。
cài jīng yǐ zhōu lǐ zhī jiù zhuó jiān chá yù shǐ jí qiān yòu zhèng yán qǐ jū láng yǐ wèi fù xīn
蔡京以州里之旧，擢监察御史，亟迁右正言、起居郎，倚为腹心。
dūn rén fán suǒ jiàn qǐng xī shòu jīng zhǐ yán yuán fú zhī mò jiān chén yòng shì nèi wài zhì zhào lèi duō wū shí
敦仁凡所建请，悉受京旨，言："元符之末，奸臣用事，内外制诏，类多诬实。
qǐ zì jīn rì yǐ qián wěi zhōng shū shè rén huò zhù zuò jú tǎo lùn shān zhèng
乞自今日以前，委中书舍人或著作局讨论删正。
qǐ jū láng shè rén yì shí yù chē jià xíng xìng wéi dāng zhí zhě cóng dūn rén shǐ qǐng xī hù bì
"起居郎、舍人，异时遇车驾行幸，惟当直者从，敦仁始请悉扈跸。
qiān diàn zhōng jiān bài yù shǐ zhōng chéng
迁殿中监，拜御史中丞。
fu shì shì jí shàng zhāng qǐng wǔ rì yī shì cháo
甫视事，即上章请五日一视朝。
huī zōng yǐ qí yán shī dàng guāi xiāo gàn tú zhì zhī yì mìng fá jīn réng zuǒ qiān bīng bù shì láng
徽宗以其言失当，乖宵旰图治之意，命罚金，仍左迁兵部侍郎；
tā rì wèi zhū è yán qiě yù zhú dūn rén ér jīng bì zhī shén lì dūn rén yì chù zhī zì rú
他日，为朱谔言，且欲逐敦仁，而京庇之甚力，敦仁亦处之自如。
hòu èr nián zú
后二年卒。
jìng kāng zhōng jiàn guān lǚ hǎo wèn lùn cài jīng shǐ dūn rén qǐng wǔ rì yī shì cháo yù zhuān qiè guó mìng gài zhǐ cǐ yě
靖康中，谏官吕好问论蔡京使敦仁请五日一视朝，欲颛窃国命，盖指此也。
wú zhí zhōng zì zi quán jiàn zhōu sōng xī rén
吴执中，字子权，建州松溪人。
dēng jiā yòu jìn shì dì lì guān zhōu xiàn
登嘉祐进士第，历官州县。
tóng mén xù lǚ huì qīng fāng guì shèng bù kěn fù yǐ qǔ jìn
同门婿吕惠卿方贵盛，不肯附以取进。
fán sān shí yú nián shǐ tí jǔ hé nán cháng píng lián xǐ hé dōng huái nán jiāng dōng zhuǎn yùn pàn guān tí diǎn guǎng dōng xíng yù rù wèi kù bù lì bù yòu sī láng zhōng
凡三十余年，始提举河南常平，连徙河东、淮南、江东转运判官，提点广东刑狱，入为库部、吏部、右司郎中。
dà guān chū zhuó bīng bù shì láng
大观初，擢兵部侍郎。
èr nián jìn yù shǐ zhōng chéng lùn kāi fēng fǔ nèi shì shěng jīng jī qín fèng wéi fǎ gàn qǐng zhào jiǎng qí de fēng xiàn tǐ
二年，进御史中丞，论开封府、内侍省、京畿、秦凤违法干请，诏奖其得风宪体。
yòu yán kāi fēng zhī zhì shì dà lǐ zhī jué yù jiāng zuò zhī yíng shàn què huò zhī rù zhōng jiē zhí suǒ dāng wèi nǎi wàng yǐ wéi gōng yī suì qiān guān zhì wǔ liù yi xíng yì sǔn
又言："开封之治事，大理之决狱，将作之营缮，榷货之入中，皆职所当为，乃妄以为功，一岁迁官至五六，宜行抑损。
suì zhào zì jīn dàn cì shù bó
"遂诏自今但赐束帛。
zhèng jū zhōng zhī shū mì yuàn zhí zhōng yán wài qī bù yí zài zhèng dì dì hái qí zhāng ér yù suǒ yǐ yòng jū zhōng zhī yì
郑居中知枢密院，执中言外戚不宜在政地，帝还其章，而谕所以用居中之意。
chū cài jīng jì zhāng kāng guó gù yǐn zhí zhōng jū yán lù
初，蔡京忌张康国，故引执中居言路。
zhí zhōng xiān hé liú bǐng xiōng dì sòng qiáo nián fù zǐ jiē jīng kè yě
执中先劾刘炳兄弟、宋乔年父子，皆京客也。
dì cháng yǔ zhí zhèng jiā qí bù ē
帝尝语执政，嘉其不阿。
kāng guó yuē shì nǎi wèi zhú chén dì ěr
康国曰："是乃为逐臣地耳。
yǐ ér zhāng guǒ zhì
"已而章果至。
dì nù chù zhī chú zhōu
帝怒，黜知滁州。
wèi jǐ xǐ yuè zhōu
未几，徙越州。
shí gōng bì yǐ wéi zhí zhōng fǎn fù dé zuì wèi yi diàn dà fǔ
石公弼以为执中反复得罪，未宜殿大府。
gǎi tí jǔ dòng xiāo gōng yǐ jí xián diàn xiū zhuàn zhī yáng zhōu jiā xiǎn mó gé dài zhì zhī hé nán fǔ
改提举洞霄宫，以集贤殿修撰知扬州，加显谟阁待制、知河南府。
dào guò dōu fù bài zhōng chéng
道过都，复拜中丞。
dì yǐ xīng biàn zhú cài jīng yán zhě wèi yǐ zhí zhōng wèi jìn tuì dà chén dāng quán tǐ mào yú shì wèi jīng xià zhào jīng dé bù zhòng biǎn
帝以星变逐蔡京，言者未已，执中谓进退大臣，当全体貌，于是为京下诏，京得不重贬。
páng gōng sūn zhào yù shì kāi zǐ kuí zhū yí zhōu zhí zhōng qǐ zhèng qí zuì
庞恭孙、赵遹适开梓、夔诸夷州，执中乞正其罪。
yòu yán bā háng zhī jǔ suǒ de jiē xiāng qū cháng rén bù zú yǐ wéi shì yuàn xià tài xué kǎo qí dào yì ér jìn tuì zhī
又言："八行之举，所得皆乡曲常人，不足以为士，愿下太学，考其道艺而进退之。
suǒ lùn duō shī xíng
"所论多施行。
qiān lǐ bù shàng shū
迁礼部尚书。
zhāng shāng yīng ba yù shǐ zhāng kè gōng yán zhí zhōng yǔ shāng yīng jiē yóu guō tiān xìn yǐ jìn chú shū mì zhí xué shì zhī yuè zhōu
张商英罢，御史张克公言，执中与商英皆由郭天信以进，除枢密直学士、知越州。
xún jiàng dài zhì yòu duó zhí
寻降待制，又夺职。
zú yú jiā
他终于被诛杀。
wú cái zì shèng qǔ chù zhōu lóng quán rén
吴材，字圣取，处州龙泉人。
zhōng jìn shì dì lì qīng xī zhǔ bù xián píng wèi zhī jiāng dū xiàn
中进士第，历青溪主簿、咸平尉、知江都县。
rù wèi tài xué bó shì yǐ zhào tǐng zhī jiàn zhuó yòu zhèng yán qiān zuǒ sī jiàn
入为太学博士，以赵挺之荐，擢右正言，迁左司谏。
dǎng lùn fù qǐ cái shǒu lùn fàn chún lǐ wèi péng fù dǎng yǔ qián rì dà chén biàn gēng shén kǎo fǎ dù gù yǐn zhī zhí zhèng bù yí fù qí zhí
党论复起，材首论范纯礼为朋附党与，前日大臣变更神考法度，故引之执政，不宜复其职；
chéng zhī yuán wèi sū shì xīn fù bù yí yà jiǔ qīng
程之元为苏轼心腹，不宜亚九卿；
zhāng shùn mín dāng chū zhèng shí chāng kuáng wú suǒ gù jì bù yí yǐ cóng guān chù xiāng jùn
张舜民当初政时，猖狂无所顾忌，不宜以从官处乡郡。
qí hòu shòu céng bù zhǐ yǔ wáng néng fu shū yán yuán fú zhī mò biàn shén kǎo zhī měi zhèng zhú shén kǎo zhī rén cái zhě hán zhōng yàn shí wèi zhī shǒu
其后受曾布指，与王能甫疏言："元符之末，变神考之美政，逐神考之人材者，韩忠彦实为之首。
zhōng yàn suì ba
"忠彦遂罢。
cái zhì rěn jí shì shàn lèi suǒ pái zhú zuì duō
材鸷忍，疾视善类，所排逐最多。
jìn qǐ jū láng yǐ yōu qù
进起居郎，以忧去。
cài jīng yòng wèi jǐ shì zhōng lì bù shì láng bì jiàn yǒu suǒ chén jīng bú yuè
蔡京用为给事中、吏部侍郎，陛见，有所陈，京不悦。
yǐ tiān zhāng gé dài zhì zhī guāng zhōu
以天章阁待制知光州。
tǐng zhī zuò xiāng zhào bài gōng bù shì láng zú
挺之作相，召拜工部侍郎，卒。
lùn yuē shào shù shuō xíng quán chén zhuān jiǎ yǐ gōng yuán yòu zhèng shì
论曰：绍述说行，权臣颛假以攻元祐正士；
wǎng jì jǐn yǐ fù jiǎ yǐ gōng yì jǐ
网既尽矣，复假以攻异己。
yīng quǎn wài bó guǐ yù nèi jū yi xiǎo rén dé zhì ér kōng cháo tíng yě
鹰犬外搏，鬼蜮内狙，宜小人得志而空朝廷也。
gù liú zhěng zhí shí lù yǐ sì dǐ qián yù chì mèng hòu yǐ biàn cì shí yù zhǐ huì xiàng yǐ xuē zhū xián wú cái zhì dǎng lùn yǐ jiǎn shàn lèi
故刘拯摭实录以肆诋，钱遹斥孟后以遍刺，石豫指绘像以削诸贤，吴材擿党论以揃善类；
xǔ dūn rén wǔ rì yī zhāo zhī qǐng wú zhí zhōng tǐ mào dà chén zhī yán jù cài jīng fù xīn jì yě
许敦仁五日一朝之请，吴执中体貌大臣之言，俱蔡京腹心计也。
chán shuō tiǎn xíng yú dì yōu cí
谗说殄行，虞帝攸堲；
sì shì ér fēi kǒng shèng è nìng
似是而非，孔圣恶佞。
yǒu guó jiā zhě kě bù jiān fu
有国家者，可不监夫！
liú bǐng zì zi méng kāi fēng dōng míng rén chū míng bǐng cì jīn míng
刘昺，字子蒙，开封东明人，初名炳，赐今名。
yuán fú mò jìn shì jiǎ kē qǐ jiā tài xué bó shì qiān mì shū shěng zhèng zì jiào shū láng
元符末，进士甲科，起家太学博士，迁秘书省正字、校书郎。
xiōng wěi tōng yuè lǜ
兄炜，通乐律。
wěi sǐ cài jīng zhuó bǐng dà sī lè fù yǐ yuè zhèng
炜死，蔡京擢昺大司乐，付以乐正。
suì yǐn shǔ rén wèi hàn jīn zhù jiǔ dǐng zuò dà shèng lè
遂引蜀人魏汉津铸九鼎，作《大晟乐》。
bǐng zhuàn dǐng shū xīn lè shū jiē hàn jīn wàng chū jǐ yì ér wèi yuán shì yǔ zài lè zhì
昺撰《鼎书》、《新乐书》，皆汉津妄出己意，而为缘饰，语在《乐志》。
lèi qiān jǐ shì zhōng
累迁给事中。
jīng zhì jú yì lǐ bǐng yòu lǐng zhī
京置局议礼，昺又领之。
wèi hàn lín xué shì gǎi gōng bù shàng shū
为翰林学士，改工部尚书。
tí jǔ jì yuán lì yǒu suǒ sǔn yì wèi wú zhí zhōng suǒ lùn yǐ xiǎn mó gé zhí xué shì zhī chén zhōu
提举《纪元历》，有所损益，为吴执中所论，以显谟阁直学士知陈州。
bǐng yǔ dì huàn jiē shì cóng ér qīn sàng bù zàng zuò duó zhí ba jùn fù yǐ shì miǎn guān
昺与弟焕皆侍从，而亲丧不葬，坐夺职罢郡，复以事免官。
jīng zài fǔ zhèng zhào wèi hù bù shàng shū
京再辅政，召为户部尚书。
bǐng cháng wèi jīng huà cè pái zhèng jū zhōng gù jīng lì yuán bǐng yóu fèi chù zhōng hái gù bān
昺尝为京画策，排郑居中，故京力援昺，由废黜中还故班。
yù shǐ zhōng chéng shù lì fā qí jiān lì shì jīng xǐ lì tā guān
御史中丞俞栗发其奸利事，京徙栗他官。
huī zōng suǒ chǔ sān dài yí qì zhào bǐng tǎo dìng fán zūn jué zǔ dòu pán yí zhī shǔ xī gǎi yǐ cóng gǔ ér zài suǒ zhì qì yú sì yí lìng tài xué zhū shēng xí yì yǎ yuè
徽宗所储三代彝器，诏昺讨定，凡尊爵、俎豆、盘匜之属，悉改以从古，而载所制器于祀仪，令太学诸生习肄雅乐。
yuè shì rì bǐng yǔ dà sī chéng liú sì míng zòu yǒu hè xiáng gōng jià zhī shàng
阅试日，昺与大司成刘嗣明奏，有鹤翔宫架之上。
zài wèi hàn lín xué shì dōng gōng jiàn wèi tài zǐ bīn kè yòu hái hù bù
再为翰林学士，东宫建，为太子宾客，又还户部。
dà lǐ yì hù jué fǎ ruò zǔ yǒu zi wèi qǔ ér wáng bù dé yǎng sūn wèi sì
大理议户绝法，若祖有子未娶而亡，不得养孙为嗣。
bǐng yuē jì yī suì zhū lù hù jué bù guò de qián wàn mín
昺曰："计一岁诸路户绝，不过得钱万缗。
shǐ suì shī wàn mín ér tiān xià wú jué hù qǐ bù kě hu
使岁失万缗而天下无绝户，岂不可乎？
zhào cóng qí yì
"诏从其议。
jiā xuān hé diàn xué shì zhī hé nán fǔ jī guān jīn zǐ guāng lù dài fu
加宣和殿学士，知河南府，积官金紫光禄大夫。
yǔ wáng cǎi jiāo tōng shì bài kāi fēng yǐn shèng zhāng yì yǐ sǐ xíng bù shàng shū fàn zhì xū wèi qǐng nǎi cháng liú qióng zhōu
与王采交通，事败，开封尹盛章议以死，刑部尚书范致虚为请，乃长流琼州。
sǐ nián wǔ shí qī
死，年五十七。
sòng qiáo nián zì xian mín zǎi xiàng xiáng zhī sūn yě
宋乔年，字仙民，宰相庠之孙也。
fù chōng guó kè yì wèn xué yǐ xiāng shū shì lǐ bù
父充国，刻意问学，以乡书试礼部；
jì zì wèi zǎi xiàng zi zhé ba jǔ
既，自谓宰相子，辄罢举。
rén zōng zhī zhī zhào shì xué shì yuàn cì jìn shì chū shēn qiān shū hé nán pàn guān pàn dēng wén gǔ yuàn zhī tài cháng lǐ yuàn
仁宗知之，召试学士院，赐进士出身，签书河南判官，判登闻鼓院，知太常礼院。
yīng zōng fù miào yì zhě yù tiāo xī zǔ cáng jiā shì chōng guó qǐng pèi gǎn shēng dì wèi sòng shǐ zǔ cóng zhī
英宗祔庙，议者欲祧僖祖藏夹室，充国请配感生帝为宋始祖，从之。
dōng xī fǔ jiàn shàng èr zhēn yǐ jiè dà chén dà chén bù yì
东西府建，上二箴以戒大臣，大臣不怿。
huì miào xiǎng sù zhāi qí qī qiǎn liǎng qiè zhì sì chōng guó zì hé ba lǐ yuàn suì zhì shì
会庙飨宿斋，其妻遣两妾至寺，充国自劾，罢礼院，遂致仕。
chōng guó xìng gāng jiè xiào yú fèng qīn píng jū de wēi wù bì xiān jiàn jiā miào nǎi gǎn cháng
充国性刚介，孝于奉亲，平居得微物，必先荐家庙，乃敢尝。
guān zhì tài zhōng dài fū zú
官至太中大夫，卒。
qiáo nián yòng fù yīn jiān shì yì zuò yǔ chàng nǚ sī jí sī yì lì shī guān luò tuò èr shí nián
乔年用父荫监市易，坐与倡女私及私役吏失官，落拓二十年。
nǚ jià cài jīng zi yōu
女嫁蔡京子攸。
jīng dāng guó shǐ fù qǐ yòng
京当国，始复起用。
chóng níng zhōng tí jǔ kāi fēng xiàn zhèn fǔ jiè cháng píng gǎi tí diǎn jīng xī běi lù xíng yù
崇宁中，提举开封县镇、府界常平，改提点京西北路刑狱。
cì jìn shì dì jiā jí xián diàn xiū zhuàn jīng jī zhuǎn yùn fù shǐ jìn xiǎn mó gé dài zhì wèi dōu zhuǎn yùn shǐ gǎi kāi fēng yǐn yǐ lóng tú gé xué shì zhī hé nán fǔ
赐进士第，加集贤殿修撰、京畿转运副使，进显谟阁待制，为都转运使，改开封尹，以龙图阁学士知河南府。
jīng bà xiāng jiàn yì dài fū máo zhù yù shǐ zhōng chéng wú zhí zhōng jiāo jī zhī biǎn bǎo jìng jūn jié dù fù shǐ qí zhōu ān zhì
京罢相，谏议大夫毛注、御史中丞吴执中交击之，贬保静军节度副使，蕲州安置。
jīng fù xiāng hái jiù guān zhī chén zhōu
京复相，还旧官，知陈州。
zhèng hé sān nián zú nián liù shí qī shì yuē zhōng wén
政和三年，卒，年六十七，谥曰忠文。
zi biàn
子昪。
biàn zì jǐng yù
昪字景裕。
chóng níng chū yóu qiáo xiàn wèi wèi chì lìng shān dìng guān shù nián zhì diàn zhōng shǎo jiān
崇宁初，由谯县尉为敕令删定官，数年，至殿中少监。
shí qiáo nián yǐn jīng fù zǐ yī píng cài shì líng lì shì dà fū yīn jiāo jiàn guān cài jū hòu shǐ wèi yīng quǎn
时乔年尹京，父子依凭蔡氏，陵轹士大夫，阴交谏官蔡居厚，使为鹰犬。
yǐ huī yóu gé dài zhì zhī chén zhōu
以徽猷阁待制知陈州。
qiáo nián biǎn biàn yì zhé shào fǔ shǎo jiān fēn sī nán jīng wèi jǐ zhī yìng tiān fǔ
乔年贬，昪亦谪少府少监，分司南京，未几，知应天府。
qiáo nián zú qǐ fù wèi jīng xī dōu zhuǎn yùn shǐ lì qì xī gōng jí xiū sān shān xīn hé zhuó zhì xiǎn mó gé xué shì fāng shì shí huī zōng yì yè zhū líng yǒu sī yù wèi xi xìng zhī bèi
乔年卒，起复为京西都转运使，莅葺西宫及修三山新河，擢至显谟阁学士，方是时，徽宗议谒诸陵，有司预为西幸之备。
biàn zhì gōng chéng guǎng mào shí liù lǐ chuàng láng wū sì bǎi sì shí jiān fèi bù kě shèng
昪治宫城，广袤十六里，创廊屋四百四十间，费不可胜。
huì xiū qī zhì huī rén gǔ wèi tāi jīn zhí qián shù qiān
会髹漆，至灰人骨为胎，斤直钱数千。
jǐn fā luò chéng wài èr shí lǐ gǔ zhǒng fán yì guān lǒng zhào dà dǐ zāo bào jué
尽发洛城外二十里古冢，凡衣冠垄兆，大抵遭暴掘。
yòng shì qiān zhèng yì dài fū diàn zhōng jiān yòu fèng mìng bǔ zhì sān líng xiè shuǐ kēng jiàn jì yì sì bǎi jiǔ shí wàn gōng
用是迁正议大夫、殿中监，又奉命补治三陵泄水坑涧，计役四百九十万工。
wèi jǐ zú zèng jīn zǐ guāng lù dài fu yán kāng diàn xué shì shì yuē gōng mǐn
未几，卒，赠金紫光禄大夫、延康殿学士，谥曰恭敏。
qiáng yuān míng zì yǐn jì háng zhōu qián táng rén
强渊明，字隐季，杭州钱塘人。
fù zhì yǐ wén xué shòu zhī hán qí zhōng cí bù láng zhōng
父至，以文学受知韩琦，终祠部郎中。
yuān míng jìn shì dì diào hǎi zhōu sī fǎ cān jūn lì jì kàng èr zhōu jiào shòu zhī cài zhōu què shān xiàn tōng pàn bǎo dìng jūn
渊明进士第，调海州司法参军，历济、杭二州教授，知蔡州确山县，通判保定军。
rù wèi tài fǔ chéng jūn qì shǎo jiān guó zǐ sī yè
入为太府丞、军器少监、国子司业。
yǔ xiōng jùn míng jí yè mèng de dì cài jīng wèi sǐ jiāo lì yuán yòu jí fēn sān děng dìng zuì jiē sān rén suǒ jiàn suì jì chéng dǎng huò
与兄浚明及叶梦得缔蔡京为死交，立元祐籍，分三等定罪，皆三人所建，遂济成党祸。
yuān míng yǐ gù jí qiān mì shū shǎo jiān zhōng shū shè rén dà sī chéng hàn lín xué shì
渊明以故亟迁秘书少监、中书舍人、大司成、翰林学士。
dà guān sān nián jīng bà xiāng yǐ lóng tú gé zhí xué shì zhī yǒng xīng jūn xǐ zhèng yuè èr zhōu
大观三年，京罢相，以龙图阁直学士知永兴军，徙郑、越二州。
zhào wèi lǐ bù shàng shū fù bài xué shì jìn chéng zhǐ
召为礼部尚书，复拜学士，进承旨。
hàn lín guǎng zhí lú dì shū chī wén táng bǎng cì zhī
翰林广直庐，帝书"摛文堂"榜赐之。
jiān tài zǐ bīn kè
兼太子宾客。
yǐ jí gǎi yán kāng diàn xué shì tí jǔ lǐ quán guān jiān shì dú jiān xiū guó shǐ
以疾，改延康殿学士、提举醴泉观兼侍读、监修国史。
zú zèng jīn zǐ guāng lù dài fu zī zhèng diàn xué shì shì yuē wén xiàn
卒，赠金紫光禄大夫、资政殿学士，谥曰文宪。
jùn míng zǎo sǐ
浚明早死。
cài jū hòu zì kuān fu xī níng yù shǐ yán xǐ zi yě
蔡居厚，字宽夫，熙宁御史延禧子也。
yán xǐ cháng jī lǚ huì qīng xiōng dì yǒu zhí míng
延禧尝击吕惠卿兄弟，有直名。
jū hòu dì jìn shì lèi guān lì bù yuán wài láng
居厚第进士，累官吏部员外郎。
dà guān chū bài yòu zhèng yán zòu shū yuē shén zōng zào lì fǎ dù kuàng gǔ jué nǐ suī fú yòu zhī dǎng lì qǐ xiāng zhá ér zhōng bù néng yáo zhě chū yú rén xīn lǐ yì zhī suǒ zài yě
大观初，拜右正言，奏疏曰："神宗造立法度，旷古绝儗，虽符、祐之党力起相轧，而终不能摇者，出于人心理义之所在也。
bì xià jì zhì guǎng shēng zhèng shì jù jǔ yuàn rú míng zhào chì yǒu sī lēi wèi chéng shū yǐ míng yī dài zhī zhì
陛下继志广声，政事具举，愿如明诏敕有司勒为成书，以明一代之制。
qiān qǐ jū láng jìn yòu jiàn yì dài fū
"迁起居郎，进右谏议大夫。
lùn dōng nán bīng zhèng qī bì jí yán xué guān shū jú jiē wèi yào tú yi gōng xuǎn shí xué duō wén zhī shì wú shǐ yōng cháng zhī tú
论东南兵政七弊，及言学官书局皆为要涂，宜公选实学多闻之士，无使庸常之徒。
dé yǐ xìng jìn
得以幸进。
hé běi hé dōng qún dào qǐ tài yuán zhēn dìng shǒu jiē yǐ bù néng qín bǔ zuì qù
河北、河东群盗起，太原、真定守皆以不能擒捕罪去。
jū hòu yán jiàng shuài zhī cái bù chǔ yǎng yú píng shí gù huǎn jí wú suǒ kě yòng yi lìng guān chá shǐ yǐ shàng gè jǔ suǒ zhī
居厚言："将帅之才，不储养于平时，故缓急无所可用，宜令观察使以上，各举所知。
yòu yán bǐ lái cóng shì yú cháo zhě jiē gū xī xū lì lì qiáng guān ruò jìn yǐ chéng fēng
"又言："比来从事于朝者，皆姑息胥吏，吏强官弱，浸以成风。
gài niǎn gǔ zhī xià lì xí jiǎo kuài gù qiè nuò zhě yǒu suǒ wèi zhì yòng wèi ěr mù yǐ wèi xiāng dǎo jiǎ jiè sè cí guò wéi bēi rǔ jìn yín jí yú shì cóng
盖辇毂之下，吏习狡狯，故怯懦者有所畏，至用为耳目，倚为乡导，假借色辞，过为卑辱，浸淫及于侍从。
jīn miào táng zhī shàng shāo yì wèi zhī yuàn zhòng wèi zhī zhì
今庙堂之上，稍亦为之，愿重为之制。
gǎi hù bù shì láng
"改户部侍郎。
yán zhě lùn qí zài jiàn shěng shí wèi sòng qiáo nián fù zǐ yòng yǐ jí xián diàn xiū zhuàn zhī qín zhōu
言者论其在谏省时，为宋乔年父子用，以集贤殿修撰知秦州。
jiàng qiāng zài zhōu zhě yì rù jīng shī sù shì zuò shī chá xuē zhí ba
降羌在州者逸入京师诉事，坐失察，削职罢。
cài jīng zài xiāng qǐ zhī cāng chén qí sān zhōu jiā huī yóu gé dài zhì wèi yìng tiān hé nán yǐn
蔡京再相，起知沧、陈、齐三州，加徽猷阁待制，为应天、河南尹。
chū jiàn shén xiāo gōng dù de wū xià wéi dào shì jiāo su xǐ rǔ zhōu
初建神霄宫，度地污下，为道士交诉，徙汝州。
jiǔ zhī zhī dōng píng fǔ
久之，知东平府。
fù yǐ hù bù shì láng zhào wèi zhì yòu yǐ zhī qīng zhōu
复以户部侍郎召，未至，又以知青州。
bìng bù néng fù wèi jǐ zú
病不能赴，未几卒。
liú sì míng kāi fēng xiáng fú rén
刘嗣明，开封祥符人。
rù tài xué jī yǐ shì yì míng chū zhū shēng yòu
入太学，积以试艺，名出诸生右。
chóng níng zhōng chē jià xìng xué jiě hè bǔ chéng shì láng lì jiào shū láng zhì jǐ shì zhōng
崇宁中，车驾幸学，解褐补承事郎，历校书郎至给事中。
zhāng shāng yīng jū xiàng wèi è qí bù fù jǐ
张商英居相位，恶其不附己。
shí zhèng jū zhōng suī yǐ xián qù shū mì rán yīn zhí dǎng yǔ kuī sì yì gù
时郑居中虽以嫌去枢密，然阴殖党与，窥伺益固。
sì míng yǔ zhī hé jì qīng shāng yīng
嗣明与之合，计倾商英。
mén xià shěng lì zhāng tiān chén biǎn zhì sì míng bó fú xià shāng yīng zhēng zhī
门下省吏张天忱贬秩，嗣明驳弗下，商英争之。
zhào yù shǐ tái bì qū zhí shāng yīng yǐ shì ba
诏御史台蔽曲直，商英以是罢。
sì míng suì lùn shāng yīng yǐn li shì guān yǐn tiān mín rù zhèng diǎn jú jiáo wèi chì yǔ gòng zào jiān móu sān rén jù zuò zé
嗣明遂论商英引李士观、尹天民入政典局，矫为敕语，共造奸谋，三人俱坐责。
sì míng qiān dà sī chéng
嗣明迁大司成。
shì zǐ yì yǎ yuè bèi ēn sì míng yì shēng bān yǔ xué shì děng
士子肄雅乐被恩，嗣明亦升班与学士等。
yǐ ér yán zhě lùn qí qǔ yuè quán guì wàng shēng guó zǐ shēng yù shě fǎ yǐ yì hán shì chù zhī yǐng zhōu
已而言者论其取悦权贵，妄升国子生预舍法以抑寒士，黜知颍州。
wèi jǐ rù wèi gōng bù shì láng hàn lín xué shì gōng bù shàng shū
未几，入为工部侍郎、翰林学士、工部尚书。
zú zèng zī zhèng diàn xué shì tài zhōng dài fū
卒，赠资政殿学士、太中大夫。
jiǎng jìng zì shū míng cháng zhōu yí xīng rén
蒋静，字叔明，常州宜兴人。
dì jìn shì diào ān rén lìng
第进士，调安仁令。
sú hǎo wū yì lì liú xíng bìng zhě níng sǐ bù fú yào jìng xī lùn wū zuì jù qí suǒ shì yín xiàng de sān bǎi qū huǐ ér tóu zhū jiāng
俗好巫，疫疠流行，病者宁死不服药，静悉论巫罪，聚其所事淫像，得三百躯，毁而投诸江。
zhī chén liú xiàn yǔ zhūn jiāng bù xié bà qù
知陈留县，与屯将不协，罢去。
huī zōng chū lì qiú yán jìng shàng yán duō dǐ yuán yòu jiān shì cài jīng dì wèi zhèng děng zhuó zhí fāng yuán wài láng
徽宗初立，求言，静上言，多诋元祐间事，蔡京第为正等，擢职方员外郎；
zhōng shū shè rén wú bó jǔ fēng hái zhī jīng nù chù bó jǔ
中书舍人吴伯举封还之，京怒，黜伯举。
míng nián qiān guó zǐ sī yè
明年，迁国子司业。
dì xìng tài xué mìng jiǎng shū wú yì piān cì fú jīn zǐ jìn jì jiǔ wèi zhōng shū shè rén
帝幸太学，命讲《书·无逸篇》，赐服金紫，进祭酒，为中书舍人。
yǐ xiǎn mó gé dài zhì zhī shòu zhōu xǐ jiāng níng fǔ
以显谟阁待制知寿州，徙江宁府。
máo shān dào shì liú hùn kāng yǐ jì jìn cì hào xiān shēng
茅山道士刘混康以技进，赐号"先生"。
qí tú yǐ wèi jiān lì duó mín wěi chǎng qiáng shì lú shè cí sòng zhì fǔ lì guān wàng bù gǎn zhì jìng xī dǐ yú fǎ
其徒倚为奸利，夺民苇场，强市庐舍，词讼至府，吏观望不敢治，静悉抵于法。
xǐ mù zhōu yí bìng tí jǔ dòng xiāo gōng
徙睦州，移病，提举洞霄宫。
yuè jiǔ nián zhào wèi dà sī chéng chū zhī hóng zhōu
越九年，召为大司成，出知洪州。
fù gào guī jiā zhí xué shì
复告归，加直学士。
zú nián qī shí yī zèng tōng yì dài fū
卒，年七十一，赠通议大夫。
gǔ wěi jié kāi fēng rén
贾伟节，开封人。
dì jìn shì lèi zhuó liǎng zhè zhuǎn yùn pàn guān
第进士，累擢两浙转运判官。
tiáo shàng mín jiān lì bìng jiā zhí mì gé wèi jiāng huái fā yùn fù shǐ
条上民间利病，加直秘阁，为江、淮发运副使。
cài jīng huài dōng nán zhuǎn bān fǎ wèi zhí dá gāng wěi jié shuài xiān fèng cheng suì yǐ shàng gòng wù jìng zào dū xià jí cuī zhū dào bū fù zào jù chuán èr qiān sì bǎi sōu fēi gòng fèng wù ér zhé yùn zài zhě qǐng lùn yǐ wéi zhì
蔡京坏东南转般法为直达纲，伟节率先奉承，岁以上供物径造都下，籍催诸道逋负，造巨船二千四百艘，非供奉物而辄运载者，请论以违制。
huā shí hǎi cuò zhī jí qiè zì cǐ ér xìng
花石、海错之急切，自此而兴。
lùn gōng jìn zhì suì bài hù bù shì láng gǎi xíng bù
论功进秩，遂拜户部侍郎，改刑部。
suì yú yǐ xiǎn mó gé zhí xué shì tí jǔ lǐ quán guān zú
岁余，以显谟阁直学士提举醴泉观，卒。
lùn yuē shàn hu ōu yáng xiū zhī lùn péng dǎng yě qí yán yuē jūn zǐ yǐ tóng dào wéi zhēn péng xiǎo rén yǐ tóng lì wèi wěi péng tóng dào zé tóng xīn xiāng yì ér gòng jì xiǎo rén jiàn lì zé zhēng xiān lì jǐn zé shū ér xiāng zéi hài yǐ
论曰：善乎欧阳修之论朋党也，其言曰："君子以同道为真朋，小人以同利为伪朋，同道则同心相益而共济，小人见利则争先，利尽则疏而相贼害矣。
sū shì xù xiū shuō wèi jūn zǐ bù dé zhì zé fèng shēn ér tuì lè dào bù shì
"苏轼续修说，谓："君子不得志则奉身而退，乐道不仕；
xiǎo rén bù dé zhì zé jiǎo xìng fù yòng wéi yuàn zhī bào cǐ suǒ yǐ bù shèng yě
小人不得志则侥幸复用，唯怨之报，此所以不胜也。
qín guān yì yán jūn zǐ xiǎo rén bù miǎn yǒu dǎng
"秦观亦言："君子小人，不免有党。
rén zhǔ bù biàn xié zhèng bì zhì liǎng fèi
人主不辨邪正，必至两废；
huò yán liǎng cún zé xiǎo rén zú dé zhì jūn zǐ zhōng shòu hài
或言两存，则小人卒得志，君子终受害。
qí shuō míng shén huī zōng fú zhī chá yě
"其说明甚，徽宗弗之察也。
wéi bì yú shào shù zhī shuō chóng jiān biǎn zhèng dǎng lùn zī qǐ
唯蔽于绍述之说，崇奸贬正，党论滋起。
yú shì shào shèng zhǐ yuán yòu wèi dǎng chóng níng zhǐ yuán fú wèi dǎng ér zhèng jū zhōng zhāng shāng yīng cài jīng wáng fǔ zhū rén hù zhǐ wèi dǎng bù fù néng biàn
于是绍圣指元祐为党，崇宁指元符为党，而郑居中、张商英、蔡京、王黼诸人互指为党，不复能辨。
shǐ yǐ dǎng bài rén zhōng yǐ dǎng bài guó yì guān tú tàn chuí sān shí nián qí huò tài yú dōng dōu bái mǎ gài zhì shì ér sān zi zhī yán xiào yān
始以党败人，终以党败国，衣冠涂炭，垂三十年，其祸汰于东都、白马，盖至是而三子之言效焉。
bǐ liú bǐng qiáng yuān míng sòng qiáo nián liú sì míng zhí dǒu shāo ěr yì shǐ rǎng bì zì suī hàn zhuàng wú jì xiǎo rén zhī wèi shù cù yǐ
彼刘昺、强渊明、宋乔年、刘嗣明直斗筲耳，亦使攘臂恣睢，撼撞无忌，小人之为术蹙矣。
wū hū
唉！
péng dǎng zhī shuō zhēn néng kōng rén zhī guó rú cǐ zāi
朋党之说，真能空人之国如此哉。
cuī yǎn zì dé fú yōng qiū rén fù pí xǐ jū yǐng zhōu suì wèi yáng dí rén
崔𬸘字德符，雍丘人，父毗，徙居颍州，遂为阳翟人。
dēng jìn shì dì diào fèng zhōu sī hù cān jūn yún zhōu tuī guān
登进士第，调凤州司户参军、筠州推官。
huī zōng chū lì yǐ rì shí qiú yán yǎn shàng shū yuē
徽宗初立，以日食求言，𬸘上书曰：
chén wén jiàn zhēng zhī dào bù jī qiè bù zú yǐ qǐ rén zhǔ yì jī qiè zé jìn shàn bàng
臣闻谏争之道，不激切不足以起人主意，激切则近讪谤。
fu wéi rén chén ér yǒu shàn bàng zhī míng cǐ chán xié zhī lùn suǒ yǐ yì chéng ér shì zhǔ suǒ yǐ bù wù tiān xià suǒ yǐ juǎn shé tūn shēng ér yǐ yán wèi jiè yě
夫为人臣而有讪谤之名，此谗邪之论所以易乘，而世主所以不悟，天下所以卷舌吞声，而以言为戒也。
chén cháng dú shǐ jiàn hàn liú táo cáo luán táng li shǎo liáng zhī shì wèi cháng bù yǎn juàn xīng jiē jiǎo rán yǒu shān lín bù fǎn zhī yì
臣尝读史，见汉刘陶曹、鸾、唐李少良之事，未尝不掩卷兴嗟，矫然有山林不反之意。
bǐ wén guó jiā yǐ rì shí zhī yì xún qiú zhí yán fú dú zhào shū zhì suǒ wèi yán zhī shī zhōng zhèn bù jiā zuì gài bì xià pī zhì qíng kuò shèng dù yǐ lái tiān xià zhī yán rú cǐ ér sī mì suǒ wén bù gǎn yī tǔ shì chén zǐ fù bì xià yě
比闻国家以日食之异，询求直言，伏读诏书，至所谓"言之失中，朕不加罪"，盖陛下披至情，廓圣度，以来天下之言如此，而私秘所闻，不敢一吐，是臣子负陛下也。
fāng jīn zhèng lìng fán kē mín bù kān rǎo fēng sú xiǎn báo fǎ bù néng shèng wèi xiá yī èr chén zhī ér tè yǐ pàn zuǒ yòu zhī zhōng xié wèi běn
方今政令烦苛，民不堪扰，风俗险薄，法不能胜，未暇一二陈之，而特以判左右之忠邪为本。
chén shēng yú cǎo lái bù shí cháo tíng zhī shì tè guài zuǒ yòu zhī rén yǒu zhǐ yuán yòu zhī chén wèi jiān dǎng zhě bì xié rén yě
臣生于草莱，不识朝廷之士，特怪左右之人，有指元祐之臣为奸党者，必邪人也。
shǐ hàn zhī dǎng gù táng zhī niú li zhī huò jiāng fù jiàn yú jīn rì shén kě hài yě
使汉之党锢，唐之牛、李之祸，将复见于今日，甚可骇也。
fu huǐ yù zhě cháo tíng zhī gōng yì
夫毁誉者，朝廷之公议。
gù zé shòu zhū yá jūn sī hù sī mǎ guāng zuǒ yòu yǐ wéi jiān ér tiān xià jiē yuē zhōng
故责授朱崖军司户司马光，左右以为奸，而天下皆曰忠；
jīn zǎi xiàng zhāng dūn zuǒ yòu yǐ wéi zhōng ér tiān xià jiē yuē jiān
今宰相章惇，左右以为忠，而天下皆曰奸。
cǐ hé lǐ yě
此何理也？
chén qǐng lüè yán jiān rén zhī jī fu chéng shí dǐ xī yǐ dào fù guì tàn wēi chuāi duān yǐ gù quán chǒng wèi zhī jiān kě yě
臣请略言奸人之迹：夫乘时抵巇以盗富贵，探微揣端以固权宠，谓之奸可也；
bāo jū mǎn mén sī yè zhǒng lù yīn jiāo bù chěng mì jié jìn tíng wèi zhī jiān kě yě
包苴满门，私谒踵路，阴交不逞，密结禁廷，谓之奸可也；
yǐ qí jì yín qiǎo dàng shàng xīn yǐ chàng yōu nǚ sè bài jūn dé dú cāo shǎng xíng zì bào ēn yuàn wèi zhī jiān kě yě
以奇伎淫巧荡上心，以倡优女色败君德，独操赏刑，自报恩怨，谓之奸可也；
bì zhē zhǔ tīng pái chì zhèng rén wēi yán zhě zuò yǐ cì jī zhí jiàn zhě xiàn yǐ zhǐ chì yǐ dù tiān xià zhī yán yǎn tāo tiān zhī zuì wèi zhī jiān kě yě
蔽遮主听，排斥正人，微言者坐以刺讥，直谏者陷以指斥，以杜天下之言，掩滔天之罪，谓之奸可也。
fán cǐ shù zhě guāng yǒu zhī hu
凡此数者，光有之乎？
dūn yǒu zhī hu
惇有之乎？
fu yǒu qí shí zhě míng suí zhī wú qí shí ér yǒu qí míng shuí kěn xìn zhī
夫有其实者名随之，无其实而有其名，谁肯信之？
chuán yuē wèi hú wèi li fēi tè bù zhī hú yòu bù zhī li
《传》曰："谓狐为狸，非特不知狐，又不知狸。
shì gù yǐ nìng wèi zhōng bì yǐ zhōng wèi nìng yú shì hū yǒu miào shǎng làn fá
"是故以佞为忠，必以忠为佞，于是乎有缪赏滥罚。
shǎng miào fá làn nìng rén cháng yáng rú cǐ ér guó bù luàn wèi zhī yǒu yě
赏缪罚滥，佞人徜徉，如此而国不乱，未之有也。
guāng zhōng xìn zhí liàng wén yú huá yí suī gǔ míng chén wèi néng yuǎn guò ér wèi zhī jiān shì qī tiān xià yě
光忠信直谅，闻于华夷，虽古名臣，未能远过，而谓之奸，是欺天下也。
zhì rú dūn jū zhà xiōng xiǎn tiān xià shì dài fū hū yuē dūn zéi
至如惇狙诈凶险，天下士大夫呼曰"惇贼"。
guì jí zǎi xiàng rén suǒ jù zhān yǐ míng hū zhī yòu zhǐ wèi zéi qǐ fēi yǐ qí gū fù zhǔ ēn wán qiè guó bǐng zhōng chén tòng fèn yì shì bù fú gù zéi ér míng zhī zhǐ qí shí ér hào zhī yǐ zéi yá
贵极宰相，人所具瞻，以名呼之，又指为贼，岂非以其孤负主恩，玩窃国柄，忠臣痛愤，义士不服，故贼而名之，指其实而号之以贼邪。
jīng shī yǔ yuē dà dūn xiǎo dūn yāng jí zǐ sūn wèi dūn yǔ yù shǐ zhōng chéng ān dūn yě
京师语曰"大惇小惇，殃及子孙"，谓惇与御史中丞安惇也。
xiǎo rén pì zhī fù xiē qí xiōng rěn hài rén gēn hu tiān xìng suí yù bì fā
小人譬之蝮蝎，其凶忍害人，根乎天性，随遇必发。
tiān xià wú shì bù guò zéi xiàn zhōng liáng pò suì shàn lèi
天下无事，不过贼陷忠良，破碎善类；
zhì huǎn jí wēi yí zhī jì bì yǒu fǎn fù mài guó bá hù bù chén zhī xīn
至缓急危疑之际，必有反复卖国、跋扈不臣之心。
bǐ nián yǐ lái jiàn guān bù lùn dé shī yù shǐ bù hé jiān xié mén xià bù bó zhào lìng gòng chí yīn mò yǐ wéi dé jì
比年以来，谏官不论得失，御史不劾奸邪，门下不驳诏令，共持喑默，以为得计。
xī lǐ lín fǔ qiè xiàng wèi shí yǒu jiǔ nián hǎi nèi yuàn tòng ér rén zhǔ bù zhī
昔李林甫窃相位十有九年，海内怨痛，而人主不知。
qǐng zōu hào yǐ yán shì dé zuì dà chén gǒng ér guān zhī tóng liè wú yī yǔ zhě yòu cóng ér jǐ zhī
顷邹浩以言事得罪，大臣拱而观之，同列无一语者，又从而挤之。
fu yǐ gǔ gōng ěr mù zhì luàn ān wēi suǒ xì ér yī qiè ruò cǐ bì xià suī yǒu yáo shùn zhī cōng míng jiāng shuí shǐ yán zhī shuí shǐ xíng zhī
夫以股肱耳目，治乱安危所系，而一切若此，陛下虽有尧、舜之聪明，将谁使言之，谁使行之。
fu rì zhě yáng yě shí zhī zhě yīn yě
夫日者阳也，食之者阴也。
sì yuè zhèng yáng zhī yuè yáng jí shèng yīn jí shuāi zhī shí ér yīn gàn yáng gù qí biàn wéi dà
四月正阳之月，阳极盛、阴极衰之时，而阴干阳，故其变为大。
wéi bì xià wèi tiān wēi tīng míng mìng dà yùn qián gāng dà míng xié zhèng wú wéi jīng yì wú yù mín xīn zé tiān yì jiě yǐ
惟陛下畏天威、听明命，大运干刚，大明邪正，毋违经义，毋郁民心，则天意解矣。
ruò fú fá gǔ yòng bì sù fú chè lè ér wú yì dé shàn zhèng zhī shí fēi suǒ yǐ yìng tiān yě
若夫伐鼓用币，素服彻乐，而无懿德善政之实，非所以应天也。
dì lǎn ér shàn zhī yǐ wéi xiāng zhōu jiào shòu
帝览而善之，以为相州教授。
hòu cài jīng tiáo jí shàng shū rén yǐ yǎn wèi yá děng miǎn suǒ jū guān
后蔡京条籍上书人，以𬸘为邪等，免所居官。
jiǔ zhī diào jì xī lìng
久之，调绩溪令。
yí bìng guī shǐ jū jiá chéng zhì dì shù mǔ wèi pó suō yuán
移病归，始居郏城，治地数亩，为婆娑园。
píng chǔ shí yú nián rén wú guì jiàn cháng shǎo xī zūn shī zhī
屏处十余年，人无贵贱长少，悉尊师之。
xuān hé liù nián qǐ tōng pàn níng huà jūn zhào wèi diàn zhōng shì yù shǐ
宣和六年，起通判宁化军，召为殿中侍御史。
jì zhì ér qīn zōng jí wèi shòu yòu zhèng yán
既至而钦宗即位，授右正言。
shàng shū yuē
上疏曰：
liù yuè yī rì zhào shū zhào jiàn chén zhí lùn dé shī yǐ qiú shí shì yǒu yǐ jiàn bì xià qiú zhì zhī qiè yě
六月一日诏书，诏谏臣直论得失，以求实是，有以见陛下求治之切也。
shù shí nián lái wáng gōng qīng xiàng jiē zì cài jīng chū
数十年来，王公卿相，皆自蔡京出。
yào shǐ yī mén shēng sǐ zé yī mén shēng yòng
要使一门生死，则一门生用；
yī gù lì zhú zé yī gù lì lái
一故吏逐，则一故吏来。
gèng chí zhèng bǐng wú yī rén lì yì wú yī rén hài jǐ zhě cǐ jīng zhī běn móu yě
更持政柄，无一人立异，无一人害己者，此京之本谋也。
ān dé shí shì zhī yán wén yú bì xià zāi
安得实是之言闻于陛下哉？
jiàn yì dài fū féng xiè jìn shàng zhāng yuē shàng wú yì lùn tài xué zhī shèng yě
谏议大夫冯澥近上章曰："上无异论，太学之盛也。
xiè shàng gǎn wéi cǐ jiān yán hu
"澥尚敢为此奸言乎！
wáng ān shí chú yì jǐ zhī rén zhe sān jīng zhī shuō yǐ qǔ shì tiān xià mǐ rán léi tóng líng yí zhì yú dà luàn cǐ wú yì lùn zhī xiào yě
王安石除异己之人，著《三经》之说以取士，天下靡然雷同，陵夷至于大乱，此无异论之效也。
jīng yòu yǐ xué xiào zhī fǎ yù shì rén rú jūn fǎ zhī yù zú wǔ yī yǒu yì lùn lěi jí xué guān
京又以学校之法驭士人，如军法之驭卒伍，一有异论，累及学官。
ruò sū shì huáng tíng jiān zhī wén fàn zhèn shěn kuò zhī zá shuō xī yǐ yán xíng zhòng shǎng jìn qí shōu cáng qí kē gù duō shì yì yǐ mì yǐ
若苏轼、黄庭坚之文，范镇、沈括之杂说，悉以严刑重赏，禁其收藏，其苛锢多士，亦已密矣。
ér xiè yóu yǐ wéi tài xué zhī shèng qī wǎng bù yǐ shén hu
而澥犹以为太学之盛，欺罔不已甚乎？
yuán jīng yǔ xiè zuì nǎi tiān dì pǐ tài suǒ xì guó jiā zhì luàn yóu zhī yǐ fēn bù kě hū yě
原京与澥罪，乃天地否泰所系，国家治乱，由之以分，不可忽也。
rén zōng yīng zōng xuǎn dūn piáo gǎn yán zhī shì yǐ yí zǐ sūn ān shí mù wéi liú sú yī qiè zhú qù
仁宗、英宗选敦朴敢言之士以遗子孙，安石目为流俗，一切逐去。
sī mǎ guāng fù qǐ ér yòng zhī yuán yòu zhī zhì tiān xià ān yú tài shān
司马光复起而用之，元祐之治，天下安于泰山。
jí zhāng dūn cài jīng chàng wèi shào shù zhī lùn yǐ qī rén zhǔ
及章惇、蔡京倡为绍述之论，以欺人主。
shào shù yī dào dé ér tiān xià yī yú chǎn nìng
绍述一道德，而天下一于谄佞；
shào shù tóng fēng sú ér tiān xià tóng yú qī wǎng
绍述同风俗，而天下同于欺罔；
shào shù lǐ cái ér gōng sī jié
绍述理财而公私竭；
shào shù zào shì ér rén cái shuāi
绍述造士而人材衰；
shào shù kāi biān ér sāi chén fàn quē yǐ
绍述开边而塞尘犯阙矣。
yuán fú yìng zhào shàng shū zhě shù qiān rén jīng qiǎn fù xīn kǎo dìng zhī tóng jǐ wèi zhèng yì jǐ wèi yá xiè yǔ jīng tóng zhě yě gù liè yú zhèng
元符应诏上书者数千人，京遣腹心考定之，同己为正，异己为邪，澥与京同者也，故列于正。
jīng zhī shù pò huài tiān xià yú zī jí yǐ shàng rěn shǐ qí yú dù zài pò huài yá
京之术破坏天下，于兹极矣，尚忍使其余蠹再破坏邪？
jīng jiān xié zhī jì dà lèi wáng mǎng ér péng dǎng zhī zhòng zé yòu guò zhī yuàn zhǎn zhī yǐ xiè tiān xià
京奸邪之计大类王莽，而朋党之众则又过之，愿斩之以谢天下。
lèi zhāng jí lùn shí yì guī zhòng
累章极论，时议归重。
hū de luán jí bù néng xíng
忽得挛疾，不能行。
sān qiú qù dì xī zhī bù xǔ
三求去，帝惜之，不许。
lǚ hǎo wèn xú bǐng zhé wéi yán nǎi yǐ lóng tú gé zhí xué shì zhǔ guǎn sōng shān chóng fú gōng mìng xià ér zú
吕好问、徐秉哲为言，乃以龙图阁直学士主管嵩山崇福宫，命下而卒。
yǎn píng shēng wéi wén zhì duō zhé wéi rén qǔ qù qiè wú liú zhě
𬸘平生为文至多，辄为人取去，箧无留者。
yóu cháng yú shī qīng qiào xióng shēn yǒu fǎ dù
尤长于诗，清峭雄深，有法度。
wú zi xù wèi áng jí qí yí wén wèi sān shí juǎn chuán yú shì
无子，婿卫昂集其遗文，为三十卷，传于世。
zhāng gēn zì zhī cháng ráo zhōu dé xīng rén
张根，字知常，饶州德兴人。
shǎo rù tài xué fu guān dì jìn shì
少入太学，甫冠，第进士。
diào lín jiāng sī lǐ cān jūn suì chāng lìng
调临江司理参军、遂昌令。
dāng gǎi jīng zhì yǐ sì qīn zài táng jì yǐ fù mǔ zhī ēn fēng dà fù mǔ ér yì qī fēng jí mǔ suì zhì shì de tōng zhí láng rú qí zhì
当改京秩，以四亲在堂，冀以父母之恩封大父母，而貤妻封及母，遂致仕，得通直郎，如其志。
shí nián sān shí yī
时年三十一。
xiāng rén zhī xián zhě péng rǔ lì xù qí shì zì yǐ wéi bù jí
乡人之贤者彭汝砺序其事，自以为不及。
píng chǔ shí nián céng bù céng zhào zōu hào jí běn dào shǐ zhě shàng qí xíng yì huī zōng zhào yì què
屏处十年，曾布、曾肇、邹浩及本道使者上其行义，徽宗召诣阙。
wèi dì yán rén zhǔ yī rì wàn jǐ suǒ shì zhě shì xīn ěr
为帝言："人主一日万几，所恃者是心耳。
yī lèi yú wù zé cōng míng zhì lǜ qiě hào xián bù xiào hùn wěi gāng jì bù zhèn yǐ
一累于物，则聪明智虑且耗，贤不肖混洧，纲纪不振矣。
yuàn bì xià qīng xīn shěng yù yǐ zhì huò luàn zhī yuán
愿陛下清心省欲，以窒祸乱之原。
suì qǐng bà qián táng zhì zào jú
"遂请罢钱塘制造局。
dì gǎi róng jiā měi yǐ wéi qīn xián zhái jiào shòu
帝改容嘉美，以为亲贤宅教授。
wèi jǐ tōng pàn háng zhōu tí jǔ jiāng xī cháng píng
未几，通判杭州，提举江西常平。
nèi shì zǒu mǎ chéng shòu jǔ hé yí lù yǐ qián bàn gěi jūn yī fēi shì zì zhuàn yùn shǐ jùn shǒu yǐ xià jiē ba
内侍走马承受举劾一路以钱半给军衣非是，自转运使、郡守以下皆罢。
gēn yán dōng nán jūn fǎ yǔ xī běi shū cǐ shì xíng zhī bǎi wǔ shí nián yǐ
根言："东南军法与西北殊，此事行之百五十年矣。
shuài shǒu jiān sī fēn cháo tíng yōu gù shǐ yǒu zuì yóu dāng shěn chǔ qǐ yi yǐ xiǎo yǎn chǐ zhǐ kōng shí jùn lì zāi
帅守、监司，分朝廷忧，顾使有罪，犹当审处，岂宜以小奄尺纸空十郡吏哉？
zhào jiē lìng fù huán
"诏皆令复还。
yòu yán běn dào qù suì juān zū sì shí wàn ér hù bù zé cháng rú chū
又言："本道去岁蠲租四十万，而户部责偿如初。
zǔ zōng lì fā yùn shàng gòng é ér gěi běn qián shù bǎi wàn mín shǐ guǎng dí yǐ dài yòng
祖宗立发运上供额，而给本钱数百万缗，使广籴以待用。
bǐ xī ēn zhě nǎi xiàn wèi xiàn yú gù suì jì bù zú zhì wéi wú míng zhī liǎn
比希恩者乃献为羡余，故岁计不足，至为无名之敛。
zhào dài suǒ juān zū ér yǐ dí běn qián hái zhī liù lù
"诏贷所蠲租，而以籴本钱还之六路。
hóng zhōu shī guān xī xì zhì bīng lì qiān jì
洪州失官锡，系治兵吏千计。
gēn yuē cǐ yǒu sī shī yú jǐ chá zhī guò yě
根曰："此有司失于几察之过也。
jīn luó qǔ wú zuì zhī rén zé yǐ bù kě de zhī wù hé yǐ zhào hé qì
今罗取无罪之人，责以不可得之物，何以召和气？
nǎi ba qí yù
"乃罢其狱。
dà guān zhōng rù duì yán bì xià xìng dí fán kē pò péng dǎng ér shì dà fū yǐ yì lùn bù yī guān wàng gǒu qiě mò kěn zì jìn
大观中，入对言："陛下幸涤烦苛，破朋党，而士大夫以议论不一，观望苟且，莫肯自尽。
bì xià huǐ shí kè chú dǎng jí yǔ tiān xià gēng shǐ ér yǒu sī yǐ dà chén chóu yuàn fèi gù zì rú
陛下毁石刻，除党籍，与天下更始，而有司以大臣仇怨，废锢自如。
wèi zhì zhī hài mò dà yú cǐ yuàn sī suǒ yǐ lì chì zhī
为治之害，莫大于此，愿思所以励敕之。
jí mìng wèi zhuǎn yùn fù shǐ gǎi huái nán zhuǎn yùn shǐ jiā zhí lóng tú gé
"即命为转运副使，改淮南转运使，加直龙图阁。
shàng shū qǐng cháng píng zhǐ tīng nà xi yǐ sāi jiān bìng
上书请："常平止听纳息，以塞兼并；
xià hù jūn chū yì qián yǐ jué jiān wěi shì yì wéi qǔ jìng lì yǐ yì shāng gǔ
下户均出役钱，以绝奸伪，市易惟取净利，以役商贾。
suī míng ruò fēi zhèng rán yǔ hé gǔ bù chóu qí zhí shí yī ér shǐ zhī bèi shū é wài wú míng wú shù zhī liǎn yǒu jiàn yǐ
虽名若非正，然与和贾不雠其直什一，而使之倍输额外无名无数之敛，有间矣。
yòu qǐng fēn jǔ guān wèi sān kē yī xiàn lìng èr xué guān sān xiàn chéng cáo
"又请："分举官为三科：一县令，二学官，三县丞曹。
zhōu jùn yì fēn sān děng
州郡亦分三等。
míng yán qí rén mǒu cái kān chōng mǒu zhōu mǒu guān mǒu xiàn lìng lì bù jù yǐ zhù nǐ zé lìng xuǎn shāo qīng shì píng pèi yìng chà yuǎn yǐ
明言其人某材堪充某州、某官、某县令，吏部据以注拟，则令选稍清，视平配硬差远矣。
zhào lì bù hù bù xiāng dù yǐ wén
"诏吏部、户部相度以闻。
gēn yòu yǐ shuǐ zāi duō qǐ juān zū fù sàn huó kǒu mǐ cháng píng qīng miáo mǐ zhèn dài liú mín
根又以水灾多，乞蠲租赋，散活口米、常平青苗米，振贷流民。
zhào bāo yù zhī
诏褒谕之。
xǐ liǎng zhè cí bù xíng nǎi jù shū fù yì dì zòu
徙两浙，辞不行，乃具疏付驿递奏。
dà lüè wèi jīn zhōu jùn wú jiān yuè zhī chǔ tài cāng wú zhōng suì zhī jī jūn xū kuì fá biān bèi quē rán
大略谓："今州郡无兼月之储，太仓无终岁之积，军须匮乏，边备缺然。
dōng nán shuǐ hàn dào zéi jiàn zuò xi běi èr guó kuī sì rì jiǔ ān dé bù yù wèi zhī jì
东南水旱、盗贼间作，西、北二国窥伺日久，安得不豫为之计？
yīn tiáo liè chá yán cháng píng děng lì bìng zhī shù suì yán wèi jīn zhī jì dāng jié qí dà zhě ér mò dà yú tǔ mù zhī gōng
"因条列茶盐、常平等利病之数，遂言："为今之计，当节其大者，而莫大于土木之功。
jīn qún chén cì yī dì huò fèi bǎi wàn
今群臣赐一第，或费百万。
chén suǒ bù èr shí zhōu yī suì shàng gòng cái sān shí wàn mín ěr céng bù zú gěi yī dì zhī yòng
臣所部二十州，一岁上供财三十万缗耳，曾不足给一第之用。
yǐ chǒng yuán xūn shèng dé yóu lǜ bù chēng kuàng chū yú lǘ yán gàn zé zhě zāi
拿住宅来尊宠元勋盛德之臣，犹恐不称，何况赐给那些阿谀邀恩者呢。
suī zhào pǔ hán qí zuǒ mìng dìng cè suǒ wèi yǒu yuàn bì xià jìn zhī
虽赵普、韩琦佐命定策所未有，愿陛下靳之。
qí cì rú tián yuán dǐ diàn suī bù ruò cì dì zhī duō yì yuàn rì xuē ér yuè sǔn zhī
其次如田园、邸店，虽不若赐第之多，亦愿日削而月损之。
rú jīn bó hǎo cì zhī lèi yì bù kě bù jié yě
如金帛好赐之类，亦不可不节也。
yòu qí cì rú xī dài qí zhí suī shù bǎi mín yì bì liǎn yú shù bǎi jiā ér hòu zú jīn nǎi xià bèi pú lì shǐ hùn xiáo gōng qīng jiān xián bù xiào wú biàn
又其次如锡带，其直虽数百缗，亦必敛于数百家而后足，今乃下被仆隶，使混淆公卿间，贤不肖无辨。
rú yǐ qí zuǒ yòu qū zǒu bù yù mò shòu dāng bié wèi zhì dù yǐ shì děng wēi kě yě
如以其左右趋走，不欲墨绶，当别为制度，以示等威可也。
shū zòu quán xìng cè mù móu suǒ yǐ zhòng shāng zhī zhě yán jiāo shàng dì chá gēn chéng bù zhī zuì yě
"书奏，权幸侧目，谋所以中伤之者，言交上，帝察根诚，不之罪也。
xún yǐ huā shí gāng jū zhàn cáo zhōu guān mǎi yī zhú zhì fèi wǔ shí mín ér duō rù zhū chén zhī jiā
寻以花石纲拘占漕舟，官买一竹至费五十缗，而多入诸臣之家。
yīn lì chén qí bì yì wǔ quán xìng nǎi zhì gēn suǒ shū zòu dú zhù qiè cǎo lüè wèi ào màn bù gōng zé jiān xìn zhōu jiǔ
因力陈其弊，益忤权幸，乃擿根所书奏牍注切草略，为傲慢不恭，责监信州酒。
jì yòu yán gēn fēi dǐ cháng píng zhī fǎ yǐ yáo shào shù zhī zhèng zài biǎn háo zhōu tuán liàn fù shǐ ān zhì chēn zhōu
既又言根非诋常平之法，以摇绍述之政，再贬濠州团练副使，安置郴州。
xún yǐ tǎo huái zéi gōng de zì biàn
寻以讨淮贼功，得自便。
yǐ cháo sàn dài fū zhōng yú jiā nián liù shí
以朝散大夫终于家，年六十。
gēn xìng zhì xiào fù bìng gǔ jiè yán gēn wèi shí dàn
根性至孝，父病蛊戒盐，根为食淡。
mǔ shì hé tún jí xiè mǔ zhōng gēn bù fù shí
母嗜河豚及蟹，母终，根不复食。
mǔ fāng bìng měi zhì jī míng zé shǎo sū hòu bù rěn wén jī shēng
母方病，每至鸡鸣则少苏，后不忍闻鸡声。
zi dào zì yǒu chuán
子焘，自有传。
dì pǔ
弟朴。
pǔ zì jiàn sù
朴字见素。
dì jìn shì
第进士。
lì yào zī sù sān zhōu jiào shòu tài xué lù shēng bó shì gǎi lǐ bù yuán wài láng
历耀、淄、宿三州教授、太学录、升博士，改礼部员外郎。
gāo lí qiǎn zǐ dì rù xué yì yè yòu jiān bó shì qiān guāng lù tài cháng shǎo qīng zhuó shì yù shǐ
高丽遣子弟入学肄业，又兼博士，迁光禄、太常少卿，擢侍御史。
zhèng jū zhōng qù wèi pǔ yán péng dǎng fēn gōng fēi cháo tíng fú ruò bù jiǎn qí yóu jiǔ zé nán tú
郑居中去位，朴言："朋党分攻，非朝廷福，若不揃其尤，久则难图。
yú shì yǔ wén huáng zhōng gǔ ān zhái děng liù rén jiē ba fán cài jīng suǒ è yì zhǐ wèi jū zhōng dǎng ér zhú
"于是宇文黄中、贾安宅等六人皆罢，凡蔡京所恶，亦指为居中党而逐。
shí láng yuán rǒng làn zhì wǔ shí wǔ rén
时郎员冗滥，至五十五人。
huī zōng yù pǔ shǐ lùn liè nǎi zhì qí yōng miù zhě shí liù rén shū chì zhū wài
徽宗喻朴使论列，乃擿其庸缪者十六人，疏斥诸外。
xú chù rén yì zhì yù mín jú yǐ jīng tí jǔ jīng bù lè pǔ yán guó jiā fǎ lìng míng jù hé cháng bù yù mín hu
徐处仁议置裕民局，以京提举，京不乐，朴言："国家法令明具，何尝不裕民乎？
jīn zhì jú fēi shì zú ba zhī
今置局非是"，卒罢之。
qǐ fù xiū zhì dà lè jú guǎn gōu guān tián wèi dà shèng fǔ diǎn yuè pǔ lùn wèi tān làn bù fǎ wù lùn fú chǐ qiě diǎn yuè zài tài cháng shǎo qīng zhī shàng xiū zhì rǒng guān bù dàng chāo yú nǎi ba wéi lè lìng
起复修制大乐局管勾官田为大晟府典乐，朴论为"贪滥不法，物论弗齿，且典乐在太常少卿之上，修制冗官不当超逾"，乃罢为乐令。
wèi jǐ fù qián mìng pǔ zhēng bù yǐ gǎi mì shū shǎo jiān
未几，复前命，朴争不已，改秘书少监。
cài yōu yǐn wéi dào shǐ jiǎn tǎo guān zhào shì zhōng shū shè rén zú
蔡攸引为道史检讨官，召试中书舍人，卒。
rèn liàng zì zǐ liàng méi shān rén xǐ rǔ yáng
任谅，字子谅，眉山人，徙汝阳。
jiǔ suì ér gū jiù yù duó mǔ zhì liàng wǎn yī qì yuē qǐ yǒu wéi rén zǐ bù néng yǎng qí qīn zhě hu
九岁而孤，舅欲夺母志，谅挽衣泣曰："岂有为人子不能养其亲者乎！
mǔ wèi gǎn dòng ér zhǐ
"母为感动而止。
liàng lì xué zì fèn nián shí sì jí guān xiāng shū
谅力学自奋，年十四，即冠乡书。
dēng gāo dì diào hé nán hù cáo
登高第，调河南户曹。
yǐ bīng shū yè shū mì céng bù bù shǐ rén yāo yì què jì jiàn jué bù néng hé jìng qù
以兵书谒枢密曾布，布使人邀诣阙，既见，觉不能合，径去。
bù wèi xiāng yóu yù yòng zhī
布为相，犹欲用之。
liàng yǔ shū guī yǐ lǐ dé yù shì bù shǐ nù
谅予书，规以李德裕事，布始怒。
jiǎng zhī qí zhāng jié zài shū fǔ jiàn wèi biān xiū guān bù chí qí zòu bù xià wèi huái zhōu jiào shòu
蒋之奇、章楶在枢府，荐为编修官，布持其奏不下，为怀州教授。
huī zōng jiàn qí suǒ zuò xīn xué bēi yuē wén shì yě
徽宗见其所作《新学碑》，曰："文士也。
zhuó tí jǔ kuí lù xué shì lì jīng xi hé běi jīng dōng gǎi zhuǎn yùn pàn guān
"擢提举夔路学事，历京西、河北、京东，改转运判官。
zhe hé běi gēn běn jí fán hù kǒu zhī shēng jiàng guān lì zhī zēng sǔn yǔ yī suì chū nà qí yíng zhī shù pī jí kě jiàn shàng zhī cháo
著《河北根本籍》，凡户口之升降，官吏之增损，与一岁出纳奇赢之数，披籍可见，上之朝。
zhāng shāng yīng jiàn qí shū wèi wéi tiān xià bù shǐ zhě zhī zuì
张商英见其书，谓为天下部使者之最。
tí diǎn jīng dōng xíng yù
提点京东刑狱。
liáng shān luò yú zhě xí wèi dào dàng wú míng jí liàng wu qí jiā kè qí zhōu fēi shì bù dé zhé rù
梁山泺渔者习为盗，荡无名籍，谅伍其家，刻其舟，非是不得辄入。
tā xiàn dì cuò qí jiān zhě chán shí wèi biǎo
他县地错其间者，镵石为表。
dào fā zé dū lì míng bǔ mò gǎn bù jìn lì jī wú suǒ róng
盗发，则督吏名捕，莫敢不尽力，迹无所容。
jiā zhí mì gé xǐ shǎn xī zhuǎn yùn fù shǐ
加直秘阁，徙陕西转运副使。
xiáng rén li é duō zhī biān lǐn bù jì yīn quē dì jiào sù ér pàn yí xī xià tǒng jūn shū chēng dìng biān kě tuò shǒu qǔ
降人李讹哆知边廪不继，阴阙地窖粟而叛，遗西夏统军书，称定边可唾手取。
liàng dié zhī qí móu jí shū sù dìng biān jí zhū chéng bǎo qiě mù rén fā suǒ jiào de shù shí wàn shí
谅谍知其谋，亟输粟定边及诸城堡，且募人发所窖，得数十万石。
é duō guǒ rù kòu shī cáng sù qī rì ér tuì
讹哆果入寇，失藏粟，七日而退。
tā rì fù wéi guān huà bǎo ér biān chǔ yǐ zú é duō suì jiě qù
他日，复围观化堡，而边储已足，讹哆遂解去。
jiā huī yóu gé dài zhì jiāng huái fā yùn shǐ
加徽猷阁待制、江淮发运使。
cài jīng pò dōng nán zhuǎn bān cáo yùn fǎ wèi zhí dá gāng yìng mù zhě lǜ yóu shǒu wáng lài dào yòng gān mò màn bù kě hé rén mò gǎn yán
蔡京破东南转般漕运法为直达纲，应募者率游手亡赖，盗用干没，漫不可核，人莫敢言。
liàng rù duì shǒu lùn zhī jīng nù
谅入对，首论之，京怒。
huì biàn sì dà shuǐ sì zhōu chéng bù méi zhě liǎng bǎn
会汴、泗大水，泗州城不没者两板。
liàng qīn bù zú zhù dī xǐ mín jiù gāo zhèn yǐ mǐ sù
谅亲部卒筑堤，徙民就高，振以米粟。
shuǐ tuì rén huò quán jīng wū yǐ wéi piào ruò qiān jì zuò xuē jí guī tián lǐ
水退，人获全，京诬以为漂溺千计，坐削籍归田里。
zhí zhèng huò yán shuǐ zāi shǒu chén zhí fā yùn shǐ hé zuì
执政或言："水灾守臣职，发运使何罪？
dì yì zhī qí wang fù yòu wén diàn xiū zhuàn shǎn xī dōu zhuǎn yùn shǐ
"帝亦知其枉，复右文殿修撰、陕西都转运使。
xún fù huī yóu gé dài zhì jìn zhí xué shì
寻复徽猷阁待制，进直学士。
tóng guàn gèng qián fǎ bì yù tiě qián yǔ tóng qián děng wù jià lǜ shí jiǎn qí jiǔ
童贯更钱法，必欲铁钱与铜钱等，物价率十减其九。
zhào liàng yǔ guàn yì liàng yán wèi liù lù hài qǐn qí cè
诏谅与贯议，谅言为六路害，寝其策。
jiā lóng tú gé zhí xué shì zhī jīng zhào fǔ xǐ wèi zhōu
加龙图阁直学士、知京兆府，徙渭州。
yǐ mǔ yōu qù
以母忧去。
xuān hé qī nián tí jǔ shàng qīng bǎo lù gōng xiū guó shǐ
宣和七年，提举上清宝箓宫、修国史。
chū cháo tíng jiāng yǒu shì yú yàn liàng yuē zhōng guó qí yǒu yōu hu
初，朝廷将有事于燕，谅曰："中国其有忧乎。
nǎi zuò shū yí zǎi xiàng yuē jīn qì dān zhī shì qí wáng zhāo rán qǔ zhī dāng yǐ jiàn shī chū bù kě wú míng
"乃作书贻宰相曰："今契丹之势，其亡昭然，取之当以渐，师出不可无名。
yi bié lì yē lǜ shì zhī zōng shǐ sàn wèi jūn zhǎng zé wǒ yǒu cún wáng jì jué zhī yì bǐ yǒu guā fēn fú liè zhī ruò yǔ lín jué qǐ zhī jīn guó shì xiāng wàn yě
宜别立耶律氏之宗，使散为君长，则我有存亡继绝之义，彼有瓜分辐裂之弱，与邻崛起之金国，势相万也。
zhì shì yòu yán guō yào shī bì fǎn
"至是，又言郭药师必反。
dì bù tīng dà chén yǐ wéi bìng kuáng chū tí jǔ sōng shān chóng fú gōng
帝不听，大臣以为病狂，出提举嵩山崇福宫。
shì dōng jīn rén jǔ bīng fàn yān shān yào shī pàn jiàng jiē rú liàng yán
是冬，金人举兵犯燕山，药师叛降，皆如谅言。
nǎi fù qǐ liàng wèi jīng zhào wèi jǐ zú nián wǔ shí bā
乃复起谅为京兆，未几，卒，年五十八。
zhōu cháng zì zhòng xiū jiàn zhōu rén
周常，字仲修，建州人。
zhōng jìn shì dì
中进士第。
yǐ suǒ zhe lǐ tán gōng yì jiàn wáng ān shí lǚ huì qīng èr rén chēng zhī bǔ guó zǐ zhí jiǎng tài cháng bó shì
以所著《礼·檀弓义》见王安石、吕惠卿，二人称之，补国子直讲、太常博士。
yǐ yǎng qīn qiú jiào shòu yáng zhōu
以养亲，求教授扬州。
nián wèi wǔ shí jí zhì shì
年未五十即致仕。
jiǔ zhī yù shǐ zhōng chéng huáng lǚ jiàn qí tián tuì qǐ wèi tài cháng bó shì cí
久之，御史中丞黄履荐其恬退，起为太常博士，辞。
yuán fú chū fù shēn qián mìng jiān chóng zhèng diàn shuō shū qiān zhù zuò zuǒ láng
元符初，复申前命，兼崇政殿说书，迁著作佐郎。
shū yán zǔ zōng zhū líng qì wù zhǐ yòng tú jīn fú shì yòu wú zhū yù gài wu zài zhì sù zhāo shì xùn jiè
疏言："祖宗诸陵器物止用涂金，服饰又无珠玉，盖务在质素，昭示训戒。
zì yù líng zhì xuān rén hòu qǐn gōng nǎi shī jīn zhū yuàn shōu zhù jǐng líng diàn yǐ zūn yí xùn
自裕陵至宣仁后寝宫，乃施金珠，愿收贮景灵殿，以遵遗训。
zhào zhì zhī fèng chén kù
"诏置之奉宸库。
zhuó qǐ jū shè rén
擢起居舍人。
zōu hào dé zuì cháng yú jiǎng xí lùn jiù biǎn jiān chēn zhōu jiǔ
邹浩得罪，常于讲席论救，贬监郴州酒。
huī zōng lì zhào wèi guó zi jì jiǔ qǐ jū láng cóng róng yán zì gǔ qiú zhì zhī zhǔ wèi cháng bù yǐ shàng zhì wèi xiān
徽宗立，召为国子祭酒、起居郎，从容言："自古求治之主，未尝不以尚志为先。
rán ruò yú fù guì yì lè bì yú chǎn yú shùn shì zé zhì suí yǐ sàng bù kě bù jiè
然溺于富贵逸乐，蔽于谄谀顺适，则志随以丧，不可不戒。
yuán yòu fǎ dù hù yǒu de shī rén cái gè yǒu suǒ cháng bù kě piān qì
元祐法度互有得失，人才各有所长，不可偏弃。
shí yǐ tiān shǔ lìng jì zhù guān mǎo lòu zhèng jí wù zòu shì réng jù wèi lìng
时以天暑，令记注官卯漏正即勿奏事，仍具为令。
cháng yán běn cháo jì zhù lèi duō jiān jiàn yuán gù fán yán dòng dé yǐ suǒ wén jiàn lùn kě fǒu
常言："本朝记注类多兼谏员，故凡言动，得以所闻见论可否。
shén zōng huáng dì shí xiū zhù guān suī bù jiān jiàn zhí yì xǔ yǐ shǐ shì yú chóng zhèng yán hé diàn zhí qián chén shù
神宗皇帝时，修注官虽不兼谏职，亦许以史事于崇政、延和殿直前陈述。
bì xià yú yán tūn kě wèi zhī hou zàn tíng jìn duì yì rén qíng zhī cháng
陛下于炎暾可畏之候，暂停进对，亦人情之常。
ruò zhe wèi dìng lìng zé bì jì yú rì lù chuán zhī shǐ bǐ shǐ hòu rén guān zhī jiāng yǐ wéi juàn yú tīng nà ér wàng xiān dì zhī měi yì yǐ
若著为定令，则必记于日录，传之史笔，使后人观之，将以为倦于听纳，而忘先帝之美意矣。
shì suì qǐn
"事遂寝。
jìn zhōng shū shè rén lǐ bù shì láng
进中书舍人、礼部侍郎。
cài jīng yòng shì bù néng róng yǐ bǎo wén gé dài zhì chū zhī hú zhōu
蔡京用事，不能容，以宝文阁待制出知湖州。
xún yòu duó zhí jū wù zhōu
寻又夺职，居婺州。
fù jí xián diàn xiū zhuàn
复集贤殿修撰。
zú nián liù shí qī
卒，年六十七。
lùn yuē huī zōng huāng yú zhì bì xìng sāi cháo bǐng yí quán jiān bù míng zhě jìn xí wèi ní shú
论曰：徽宗荒于治，嬖幸塞朝，柄移权奸，不鸣者进，习为腝熟。
yǎn gēn liàng cháng qì jié kǎn kǎn zhǐ qiē shí bì néng jìn yán bù huì
𬸘、根、谅、常气节偘偘，指切时敝，能尽言不讳。
zú bù shèng chán shé gēn cháng sǐ wài yǎn liàng fu yòng ér bìng duó zhī kě bēi yě jǐ
卒不胜谗舌，根、常死外，𬸘、谅甫用而病夺之，可悲也己！
jīn bīng jì jǔ guō yào shī yǐ pàn cháo tíng yóu fú zhī shěn néng xiān jiàn huò jī zāi wú huò hu kuáng liàng zhī yán yě
金兵既举，郭药师已叛，朝廷犹弗知，矧能先见祸机哉，毋惑乎狂谅之言也。