tāng shú jiǎng zhòng zhēn móu zǐ cái zhū pí sūn ōu yáng shǒu dào
汤璹蒋重珍牟子才朱貔孙欧阳守道
tāng shú zì jūn bǎo liú yáng rén
汤璹，字君宝，浏阳人。
chún xī shí sì nián jìn shì diào dé ān fǔ xué jiào shòu zhuǎn sān xǐng shū mì yuàn jià gé qiān guó zi bó shì
淳熙十四年进士，调德安府学教授，转三省枢密院架阁，迁国子博士。
shí zhào zhū xī wèi shì jiǎng wèi jǐ cí guī cháo tíng cóng qí qǐng yǔ cí
时召朱熹为侍讲，未几辞归，朝廷从其请，予祠。
shú shàng shū yán xī yǐ zhèng xué wèi jiǎng guān sì fāng yóng wàng qí yǒu qǐ wò zhī yì
璹上疏言："熹以正学为讲官，四方颙望其有启沃之益。
céng wèi yú shí zhé tīng qí qù bì hài wù lùn
曾未逾时，辄听其去，必骇物论。
yi zhuī zhào xī hái réng shòu jiǎng zhí
宜追召熹还，仍授讲职。
shū shàng bù bào
"疏上，不报。
yóu shì jìn è quán xiāng yì ér shú zhī zhí shēng yì dà wén yú shí
由是浸恶权相意，而璹之直声亦大闻于时。
lì lǐ bù jià bù èr láng guān chū zhī cháng zhōu rù wèi dà lǐ shǎo qīng jìn zhí huī yóu gé zú
历礼部、驾部二郎官，出知常州，入为大理少卿，进直徽猷阁，卒。
shú fù zhí gài yǔ hán tuō zhòu chén zì qiáng bù hé gù lǚ sǒu yán zhě zhòng shāng
璹负直概，与韩侂胄、陈自强不合，故屡嗾言者中伤。
shú shēng píng fèng cí xián jū zhī rì duō yú yáng lì qí zài lǐ cáo lì zhǎng sān xǐng zòu jì
璹生平奉祠闲居之日，多于扬历，其在礼曹，例掌三省奏记。
lín ān dà huǒ níng zōng yù zāi bì zhèng diàn zhōng shū sān biǎo qǐng fù bù xǔ
临安大火，宁宗遇灾避正殿，中书三表请复，不许。
shú shǔ cí wu chí dà tǐ bù wéi ē qǔ yán zhě zhí qí yǔ shè shàn shàng ér cháo tíng shí zhī qí wú tā gù qǐ fù zhì cí yǒu qīng fēng jùn jié zhī yǔ
璹属辞务持大体，不为阿曲，言者摭其语涉讪上，而朝廷实知其无他，故起复制词有"清风峻节"之语。
shú cháng zé xù de jiǎng zhòng zhēn hòu jǔ jìn shì dì yī
璹尝择婿得蒋重珍，后举进士第一。
jiǎng zhòng zhēn zì liáng guì wú xī rén
蒋重珍，字良贵，无锡人。
jiā dìng shí liù nián jìn shì dì yī qiān pàn jiàn kāng jūn dīng mǔ yōu gǎi zhāo qìng jūn xún yǐ gōng shì yǔ bù shǐ zhě yì yì qǐng cí yì qiān pàn fèng guó jūn
嘉定十六年进士第一，签判建康军，丁母忧，改昭庆军，寻以公事与部使者异议，请祠，易签判奉国军。
shào dìng èr nián zhào rù duì shǒu yǐ zì tiān zǐ zhì yú shù rén suǒ dāng xiān zhī zhě běn xīn wài wù èr zhě zhī jiè xiàn wéi yán jiè xiàn míng zé zhī yǒu tiān xià zhì luàn ér yǐ hé lè qí zūn
绍定二年，召入对，首以"自天子至于庶人所当先知者本心外物二者之界限"为言："界限明，则知有天下治乱而已，何乐其尊；
zhī yǒu shēng mín xiū qī ér yǐ hé lè qí fèng
知有生民休戚而已，何乐其奉。
qiě lùn bāo jū yǒu xī suǒ wèi yǒu zhī wù gù wú mín lí xī suǒ wèi yǒu zhī hài
"且论："苞苴有昔所未有之物，故吾民罹昔所未有之害；
bāo jū yǒu bù kě shèng qióng zhī fèi gù wú mín yǒu bù kě shèng qióng zhī yōu
苞苴有不可胜穷之费，故吾民有不可胜穷之忧。
qiān mì shū shěng zhèng zì lǚ qǐ cí yǐ bó fù sàng yǔ gào qiān jiào shū láng cí bù kě
"迁秘书省正字，屡乞祠，以伯父丧予告，迁校书郎，辞，不可。
míng nián dài mìng zhá chuān yí wén gé mén qǐng duì dāng lù dàn zhī tiān chà tōng pàn zhèn jiāng fǔ cí
明年，待命霅川，移文阁门，请对，当路惮之，添差通判镇江府，辞。
huì xíng dū huǒ yìng zhào yuē
会行都火，应诏曰："
chén qǐng jìn běn xīn wài wù jiè xiàn zhī shuō gài yù bì xià qīn lǎn dà bǐng bù tuì tuō yú rén jǐn pò ēn sī qiú wú kuì yú jǐ
臣顷进本心外物界限之说，盖欲陛下亲揽大柄，不退托于人，尽破恩私，求无愧于己。
tǎng yǐ fù guì zhī sī shì zhī
傥以富贵之私视之，
yī yán yī dòng
一言一动，
bù wàng qí sī
不忘其私，
zé shì yǐ tiān xià shēng líng shè jì zōng miào zhī shì wéi qīng
则是以天下生灵、社稷宗庙之事为轻，
ér yǐ yī shēn fù guì zhī suǒ cóng lái wéi zhòng
而以一身富贵之所从来为重，
bù wéi shàng fù tiān mìng
不惟上负天命，
yǐ xiān dì shèng mǔ zhì yú gōng qīng bǎi zhí shì zhī suǒ yǐ wàng bì xià zhě
以先帝圣母至于公卿百执事之所以望陛下者，
yì bù rú cǐ yě
亦不如此也。
xī zhōu bó jīn rì wò xǐ shòu wén dì shì yè jí yǐ sòng chāng lǐng nán běi jūn
昔周勃今日握玺授文帝，是夜即以宋昌领南北军；
huò guāng jīn nián dìng cè lì xuān dì ér míng nián qǐ shǒu guī zhèng
霍光今年定策立宣帝，而明年稽首归政。
jīn lín yù bā nián wèi wén yǒu suǒ zuò wéi
今临御八年，未闻有所作为。
jìn tuì rén cái xīng fèi zhèng shì tiān xià jiē yuē cǐ chéng xiàng yì yī shí ēn yuàn suī guī miào táng yì rì zhì luàn shí zài bì xià
进退人才，兴废政事，天下皆曰此丞相意，一时恩怨，虽归庙堂，异日治乱，实在陛下。
yān yǒu wéi tiān zhī zǐ wéi rén zhī zhǔ ér zì cháo tíng dá yú tiān xià jiē yán xiāng ér bù yán jūn zāi
焉有为天之子，为人之主，而自朝廷达于天下，皆言相而不言君哉？
tiān zhī suǒ yǐ huǒ zōng miào huǒ dū chéng zhě dài yǐ cǐ
天之所以火宗庙、火都城者殆以此。
chén suǒ yǐ tòng xīn zhě jiǔ miào zhì zhòng shì rú shēng cún ér chè xiǎo tu dà bù fáng yú huǒ zhī wèi zhì
臣所以痛心者，九庙至重，事如生存，而彻小涂大，不防于火之未至；
zǎi xiàng zhī jū huá wū guǎng mào ér jiāo tóu làn é dú quán yú huǒ zhī wèi rán yì zú yǐ jiàn rén xīn xiàn nì zhī yǒu quán shì bù zhī yǒu jūn fù yǐ
宰相之居，华屋广袤，而焦头烂额，独全于火之未然，亦足以见人心陷溺，知有权势，不知有君父矣。
tā yǒu biàn gù hé suǒ yǐ zhàng bì xià zì shì bù yì gū hu
他有变故，何所倚仗，陛下自视，不亦孤乎？
xī shǐ hào liǎng rù xiàng cái wǔ yuè huò jiǔ yuè jí ba xiào zōng zhī bào gōng níng yǒu qióng yǐ gù rú cǐ qí jí hé zāi
昔史浩两入相，才五月或九月即罢，孝宗之报功，宁有穷已，顾如此其亟，何哉？
bǎo quán gōng chén zhī dào kě hòu yǐ fù guì bù kě jiǔ yǐ quán yě
保全功臣之道，可厚以富贵，不可久以权也。
shàng dú zhī gǎn dòng shòu bǎo zhāng gé zhǔ guǎn yún tái guān zé gào lì bù bù shòu tiē zhí lù bù yuàn tiē zhí ēn
上读之感动，授宝章阁，主管云台观，则告吏部，不受贴职禄，不愿贴职恩。
tā rì xīng biàn qiú yán fù shēn qián shuō
它日星变求言，复申前说。
yòu lǜ bǐng chén huò guǒ qù wèi jūn xīn yì zòng dà quán páng luò zé jìn wèi jūn nán liù zhēn
又虑柄臣或果去位，君心易纵，大权旁落，则进《为君难》六箴。
zhào wèi mì shū láng jiān zhuāng wén fǔ jiào shòu
召为秘书郎兼庄文府教授。
duān píng chū rù duì shàng wǔ shì qiě yuē yǐn bì jūn dé xī jiù gù xiāng gù chén dé yǐ zhuān dǐ quán chén
端平初入对，上五事，且曰："隐蔽君德，昔咎故相，故臣得以专诋权臣；
zhāo míng jūn dé jīn zài bì xià gù chén yǐ zé nàn jūn fù
昭明君德，今在陛下，故臣以责难君父。
qǐ zhào zhēn dé xiù wèi le wēng yòng zhī dì wèi zhī yuē rén zhǔ zhī zhí wú tā wéi biàn jūn zǐ xiǎo rén
"乞召真德秀、魏了翁用之，帝谓之曰："人主之职无它，惟辨君子小人。
zhòng zhēn duì yuē xiǎo rén yì zhǐ jūn zǐ wèi xiǎo rén cǐ wéi nán biàn
"重珍对曰："小人亦指君子为小人，此为难辨。
rén zhǔ dāng jīng zé rén wàng chù zhī yào jīn zhèng lùn rì wén zé bì zhī jūn zǐ xìng míng xiǎo rén qíng zhuàng yǐ
人主当精择人望，处之要津，正论日闻，则必知君子姓名、小人情状矣。
jiān chóng zhèng diàn shuō shū jiè jiā shì wù yǐ bái wu jī jīng chéng yǐ wù shàng yì
"兼崇政殿说书，戒家事勿以白，务积精诚以寤上意。
měi cǎo zòu zhāi xīn shèng fú yǒu mì qǐ zé shǒu shū xuē gǎo dì chēng qí píng shí
每草奏，斋心盛服，有密启则手书削稿，帝称其平实。
qiān zhù zuò zuǒ láng
迁著作佐郎。
biān shuài yǐ bā líng tú lái shàng zhào bǎi guān jí yì zhòng zhēn yán shǐ sōng zhī jì shī xiàng wèi wēi yú mù cháo yóu yù yāo gōng zì gù qí wèi qǐng zé xián shuài rú hàn yòng chōng guó shǐ zhī qīn zhì biān jìng shěn duó shì shì tiáo shàng pián yí
边帅以《八陵图》来上，诏百官集议，重珍言史嵩之既失相位，危于幕巢，犹欲邀功，自固其位，请择贤帅如汉用充国，使之亲至边境，审度事势，条上便宜。
chéng xiàng zhǔ chū shī guān luò zhòng zhēn lì zhēng
丞相主出师关、洛，重珍力争。
huì biān shuài yì hé zhàn bù yī fù zhào jí yì zhòng zhēn zòu nǎng qǐ zhuān yì bèi shǒu bù dé yǐ zé yòng yìng bīng jīn bù gǎn biàn qián shuō
会边帅义和战不一，复召集议，重珍奏："曩乞专意备守，不得已则用应兵，今不敢变前说。
bù tīng suì zì hé yǐ mì wù qīng guāng nǎi bù néng è bīng duān qǐ miǎn shuō shū zhí
"不听，遂自劾以密勿清光，乃不能遏兵端，乞免说书职。
qiān zhù zuò láng jiān quán sī fēng láng guān qǐ jū shè rén yán jìn zhě dāng shì jiǎng xí xuán mìng zhǐ zhī huò yuē shì rì dào liú shēng cháo
迁著作郎兼权司封郎官、起居舍人，言："近者当侍讲席，旋命止之，或曰是日道流生朝。
fu chuò jiǎng ǒu yǐ tā gù zé dāng zhī shèng gōng jǔ cuò zhī nán
夫辍讲偶以它故，则当知圣躬举措之难；
huò suǒ chuán guǒ de qí shí zé dāng zhī shèng xīn chí shǒu zhī nán
或所传果得其实，则当知圣心持守之难。
dì yuē fēi qīng bù wén cǐ yán
"帝曰："非卿不闻此言。
guān luò shī dà nǜ fù jìn bīng zhòng zhēn yán ruò chǐ bài ér yù shèng zhī zé xīn bù píng ér chéng fèn qì bù píng ér chéng nù shēng líng zhī mìng qǐ kě yǐ fèn nù yòng zāi
"关、洛师大衄，复进兵，重珍言："若耻败而欲胜之，则心不平而成忿，气不平而成怒，生灵之命，岂可以忿怒用哉！
yòu yán ěr lái yòng tái jiàn pō zhǔ bù bì jiǎo jī zhī shuō shì wèi gāng fāng dà guò zhī shì
"又言："迩来用台谏，颇主不必矫激之说，似畏刚方大过之士。
qiè kuī xuǎn yòng zhī yì zhèng wèi qí píng yì ér shěng shì ěr
窃窥选用之意，正谓其平易而省事耳。
rán shù yuè zhī jiān yī shī yú mǒu zài shī yú mǒu jiè yuē shèn zhòng tái gāng ér yōu qí jī yì dāng yǐ píng zhèng zhě jū zhī
然数月之间，一失于某，再失于某，借曰慎重台纲而忧其激，亦当以平正者居之。
yòu lùn jìn lǚ pín ruò jiào xí pín yán zhé bù néng kān bù shāo biàn tōng fēi xiāo biàn zhī dào
"又论禁旅贫弱，教习频严，辄不能堪，不稍变通，非消变之道。
jiān guó shǐ yuàn biān xiū guān shí lù yuàn jiǎn tǎo guān yán gēng huà yǐ lái jiù bì wèi qù zhě wǔ xùn sī tiáo tíng fù hù gū xī yī wéi shì yě
兼国史院编修官、实录院检讨官，言："更化以来，旧敝未去者五：徇私、调停、覆护、姑息、依违是也。
jīn yòu yì zhī yǐ qīng yì
今又益之以轻易。
qiān qǐ jū láng yǐ jí qiú qù
"迁起居郎，以疾求去。
yǐ jí yīng diàn xiū zhuàn zhī ān jí zhōu quán xíng bù shì láng sān cí bù xǔ zì hé qí bù néng qǔ xìn cháo tíng zhī zuì qǐ juān chì zhì xián sǎn cù jìn yù lì ér jí bù kě qǐ
以集英殿修撰知安吉州，权刑部侍郎，三辞不许，自劾其不能取信朝廷之罪，乞镌斥置闲散，促觐愈力而疾不可起。
zhào shǒu xíng bù shì láng zhì shì zèng cháo qǐng dài fū shì zhōng wén
诏守刑部侍郎致仕，赠朝请大夫，谥忠文。
móu zǐ cái zì jiàn sōu jǐng yán rén
牟子才，字荐叟，井研人。
bā shì zǔ yǔn liáng shēng qī suì chún huà jiān dào qǐ jǔ jiā jiān yān wéi yī gū wèi jī yǐ wèng fù zhī de miǎn
八世祖允良生期岁，淳化间盗起，举家歼焉，惟一姑未笄，以瓮覆之，得免。
zi cái shǎo cóng qí fù kè chén xián xián zhāng lè dà yàn zi cái bì hù dú shū ruò bù wén jiàn zhě xián yì zhī
子才少从其父客陈咸，咸张乐大宴，子才闭户读书若不闻，见者咸异之。
xué yú wèi le wēng yáng zǐ mó yú gāng jiǎn yòu cóng li fāng zǐ fāng zǐ zhū xī mén rén yě
学于魏了翁、杨子谟、虞刚简，又从李方子，方子，朱熹门人也。
jiā dìng shí liù nián jǔ jìn shì duì cè dǐ chéng xiàng shǐ mí yuǎn diào jiā dìng fǔ hóng yǎ xiàn wèi jiān chéng dū fǔ què chá sī mài yǐn suǒ pì sì chuān tí jǔ chá mǎ sī zhǔn bèi chāi qiǎn shǐ zhě wèi mì zhòng rén yù zhī zi cái fú yī jìng qù mì yǐ shū bì xiè bù shòu
嘉定十六年举进士，对策诋丞相史弥远，调嘉定府洪雅县尉，监成都府榷茶司卖引所，辟四川提举茶马司准备差遣，使者魏泌众人遇之，子才拂衣竟去，泌以书币谢，不受。
gǎi pì zǒng lǐng sì chuān cái fù suǒ gàn bàn gōng shì
改辟总领四川财赋所干办公事。
zhào li xīn chuán jí chéng dū xiū sì cháo huì yào pì jiān jiǎn yuè wén zì
诏李心传即成都修《四朝会要》，辟兼检阅文字。
zhì zhì sī qiǎn zhī wén zhōu shì wáng xuān jūn xiǎng shān ài zhuì bīng chù yě
制置司遣之文州，视王宣军饷，邓艾缒兵处也。
dào yù xuān yuē dí qiě yā jìng xuān yǐ tuì yǐ jūn wú yōng wǎng
道遇宣曰："敌且压境，宣已退矣，君毋庸往。
zi cái bù kě suì zhì zhōu shì jūn qìng ér hái
"子才不可，遂至州视军庆而还。
fu chū jìng wén zhōu xiàn
甫出境，文州陷。
pì zhī chéng dū fǔ wēn jiāng xiàn shì wèi shàng lián dīng nèi wài jiān
辟知成都府温江县事，未上，连丁内外艰。
shí chéng dū yǐ pò suì jìn shì dōng xià
时成都已破，遂尽室东下。
miǎn sàng xīn chuán fāng xiū zhōng xīng sì cháo guó shǐ qǐng zi cái zì zhù zhuó shǐ guǎn jiǎn yuè
免丧，心传方修《中兴四朝国史》，请子才自助，擢史馆检阅。
rù duì shǒu yán dà chén bù gōng bù hé liù shì cì chén bèi biān sān cè
入对，首言大臣不公不和六事，次陈备边三策。
lǐ zōng gù wèn shén xī jiāng xià diàn fù zhào yǔ yǔ
理宗顾问甚悉，将下殿，复召与语。
yì rì dì yù zǎi xiàng yuē rén cái rú cǐ kě jùn zhuó zhī
翼日，帝谕宰相曰："人才如此，可峻擢之。
zuǒ chéng xiàng li zōng miǎn nǐ mì shū láng yòu chéng xiàng shǐ sōng zhī yuàn zi cái yán jǐ jù yuē gū qiān jiào kān
"左丞相李宗勉拟秘书郎，右丞相史嵩之怨子才言己，遽曰："姑迁校勘。
é zōng miǎn zú sōng zhī dú xiāng jí qǐng wài tōng pàn jí zhōu zhuǎn tōng pàn qú zhōu
"俄宗勉卒，嵩之独相，亟请外，通判吉州，转通判衢州。
rì shí zhào qiú yán shàng fēng shì wàn yán jí chén shí zhèng dé shī qiě qǐ zǎo dìng lì tài zǐ
日食，诏求言，上封事万言，极陈时政得失，且乞蚤定立太子。
rù wèi guó zi jiān zhǔ bù jiān shǐ guǎn jiào kān yú nián qiān tài cháng bó shì
入为国子监主簿兼史馆校勘，逾年，迁太常博士。
zhèng qīng zhī zài xiāng zi cái liǎng shàng fēng shì yán jīn rì yǒu huī qīn shí shí zhèng yòu qǐng wèi jì wáng lì hòu yǐ huí tiān nù
郑清之再相，子才两上封事，言今日有徽、钦时十证，又请为济王立后，以回天怒。
jiào shū láng xú lín yán jiàn yì dài fū zhèng cǎi lín ān fǔ yǐn zhào yǔ zhú jì bù bào chū guān
校书郎徐霖言谏议大夫郑采、临安府尹赵与｛竹忌｝，不报，出关。
zi cái yán bì xià xíng lín yán zé lín liú bù rán zé bù liú yě
子才言："陛下行霖言则霖留，不然则不留也。
èr rén zhī zhōng cǎi yóu wú chǐ qǐng xiān ba zhī
二人之中，采尤无耻，请先罢之。
cǎi qù
"采去。
zhì ruò sōng zhī móu fù xiāng qīng zhī wù yǐn sōng zhī zhī dǎng bié zhī jié gòng zhèng jiē lì lì wéi shàng yán zhī
至若嵩之谋复相，清之误引嵩之之党别之杰共政，皆历历为上言之。
zuò shū yǐ kǒng guāng zhāng yǔ qiè zé qīng zhī qīng zhī fù shū kuì xiè
作书以孔光、张禹切责清之，清之复书愧谢。
yè gào hái ān jí zhōu yù shè qiān mì shū láng lǚ cí zhǔ guǎn chóng dào guàn
谒告还安吉州寓舍，迁秘书郎，屡辞，主管崇道观。
yú nián qiān zhù zuò zuǒ láng yòu cí
逾年，迁著作佐郎，又辞。
qīng zhī zú zhī míng rì zhào zi cái hái cháo qiān zhù zuò láng
清之卒之明日，诏子才还朝，迁著作郎；
zuǒ chéng xiàng xiè fāng shū yòu chéng xiàng wú qián jiāo shū dào shàng yì qù xíng yì jí nǎi zhì
左丞相谢方叔、右丞相吴潜交书道上意，趣行益急，乃至。
jiān chóng zhèng diàn shuō shū zi cái suí shì zòu chén jǔ cháo sòng zi cái zòu shū jiē yuē yǒu dé zhī yán yě
兼崇政殿说书，子才随事奏陈，举朝诵子才奏疏，皆曰："有德之言也。
jiān guó shǐ yuàn biān xiū guān shí lù yuàn jiǎn tǎo guān jiān quán lǐ bù láng guān
"兼国史院编修官、实录院检讨官兼权礼部郎官。
shí xiū sì cháo shǐ nǎi fù jiān shǐ guǎn jiǎn tǎo
时修《四朝史》，乃复兼史馆检讨。
xìn zhōu shǒu xú wèi lǐ fèng xíng jīng jiè kē jí yòu yǐ jǐ zhàng bǐ xiào cuī kē jī mín xiào jù wéi luàn
信州守徐谓礼奉行经界苛急，又以脊杖比校催科，饥民啸聚为乱。
zi cái yán yú shàng lì ba jīng jiè zhé wèi lǐ
子才言于上，立罢经界，谪谓礼。
zhè dōng fú jiàn jiǔ jùn tóng rì dà shuǐ zi cái yán jīn rì nà sī yè ruò jìn xí láo tǔ mù bì xiǎo rén shī rén xīn wǔ zhě jiē dǎo xuān hé zhī shī
浙东、福建九郡同日大水，子才言："今日纳私谒，溺近习，劳土木，庇小人，失人心，五者皆蹈宣和之失。
gǒu bù kǒng jù xiū xǐng chén kǒng xuān hé jīng chéng zhī shuǐ jiāng zhì yǐ
苟不恐惧修省，臣恐宣和京城之水将至矣。
xiè lǐ yīn yáng dà chén zhī shì yi yù dà chén xi guāi zhēng yǐ zhào hé qì chú yōng bì yǐ tōng xià qíng
燮理阴阳，大臣之事，宜谕大臣息乖争以召和气，除壅蔽以通下情。
jīn qiǎn shǐ fǎng wèn shuǐ zāi dé zhì wò yě yuàn chū nèi tǎng zhèn zhī
今遣使访问水灾，德至渥也，愿出内帑振之。
yòu yán jūn zǐ nán jù ér yì sàn jīn jù zhě jiāng sàn qí jǐ yǒu shí
"又言："君子难聚而易散，今聚者将散，其几有十。
yòu yán shì yǐ quàn chéng dāng chū zì cháo tíng wú dài qí jiā zì qǐng
"又言："谥以劝惩，当出自朝廷，毋待其家自请。
zuǒ sī xú lín yán jiàn yì dài fū yè dà yǒu dì dà nù zhú lín jǐ shì zhōng zhào rǔ téng jiǎo zhī xǐ tā guān
左司徐霖言谏议大夫叶大有，帝大怒，逐霖，给事中赵汝腾缴之，徙它官。
rǔ téng jí chū guān zi cái shàng shū liú zhī dà yǒu suì hé rǔ téng
汝腾即出关，子才上疏留之，大有遂劾汝腾。
zi cái shàng shū sòng rǔ téng wū jí dà yǒu zhī qī wèi jǐ ba dà yǒu yán zhí
子才上疏讼汝腾诬及大有之欺，未几，罢大有言职。
gù shì zǎo jiǎng jiǎng dú guān jiē zài wǎn jiǎng wéi shuō shū yī yuán zǎi xiàng jù zi cái yán jǐ bìng wǎn jiǎng yú zǎo zì shì bù dé dú duì yǐ
故事，早讲讲读官皆在，晚讲惟说书一员，宰相惧子才言己，并晚讲于早，自是不得独对矣。
qiān jūn qì shǎo jiān
迁军器少监。
yù shǐ xiāo tài lái hé gāo sī de xú lín yòu sī lǐ bó yù yán tài lái suǒ hé bù dàng shàng qiē zé bó yù jiàng liǎng guān ba
御史萧泰来劾高斯得、徐霖，右司李伯玉言泰来所劾不当，上切责伯玉，降两官，罢。
zi cái yán bì xià gēng huà zhào yòng zhū xián jīn rǔ téng sī de lín xiāng jì hé qù bó yù yòu chóng huò zuì shàn rén jǐn yǐ
子才言："陛下更化，召用诸贤，今汝腾、斯得、霖相继劾去，伯玉又重获罪，善人尽矣。
chú jiān shì lì xiū zhù guān lì cí
"除兼侍立修注官，力辞。
xíng dū dà huǒ zi cái yìng zhào shàng fēng shì yán shén qiē zhí jiān zhí shè rén yuàn
行都大火，子才应诏上封事，言甚切直，兼直舍人院。
huì tài lái yì qiān qǐ jū láng chǐ yǔ tài lái tóng liè qī shū lì cí shàng wèi chū tài lái ér zi cái yì qǐng qù bù yǐ yuē tài lái jì qù chén qǐ de dú liú
会泰来亦迁起居郎，耻与泰来同列，七疏力辞，上为出泰来，而子才亦请去不已，曰："泰来既去，臣岂得独留。
shàng bù yǔn
"上不允。
yòu yán shǔ dāng yǐ jiā yū kuí sān chéng wèi yào yù bǎo kuí zé ba péng zhī jiān bù kě wú zhūn yǐ kòng è zhī yù bǎo yū zé lì láng zhī jiān bù kě wú zhūn yǐ è jié zhī yù shǒu jiā zé tóng suì zhī jiān bù kě wú zhūn yǐ jǐ jiǎo zhī zhūn bì wàn rén ér hòu kě
又言："蜀当以嘉、渝、夔三城为要，欲保夔则巴、蓬之间不可无屯以控扼之，欲保渝则利、阆之间不可无屯以遏截之，欲守嘉则潼、遂之间不可无屯以掎角之，屯必万人而后可。
shēng jiān shì jiǎng
"升兼侍讲。
yù shǐ xú jīng sūn hé fǔ yǐn lì wén wēng bù bào chū guān zi cái zòu liú zhī
御史徐经孙劾府尹厉文翁，不报，出关，子才奏留之。
wén wēng gǎi zhī shào xīng fǔ yòu jiǎo qí mìng
文翁改知绍兴府，又缴其命。
bó yù jiàng guān yǐ yú nián shè rén yuàn bù gǎn xíng cí zi cái yuē gù shì wén shū xíng bù guò bǎi kè
伯玉降官已逾年，舍人院不敢行词，子才曰："故事，文书行不过百刻。
jí wéi shū xíng yǐ wéi xù fù de
"即为书行，以为叙复地。
dì yuē zhé cí jiē bāo yǔ kě gèng zhī
帝曰："谪词皆褒语，可更之。
zi cái bù fèng zhào chéng xiàng yòu dào dì yì zi cái yuē wàn kě duàn cí bù kě gǎi
"子才不奉诏，丞相又道帝意，子才曰："腕可断，词不可改。
chéng xiàng yù gǎi zé zì gǎi zhī
丞相欲改则自改之。
nǎi yǐ
"乃已。
huái dōng zhì zhì shǐ jiǎ sì dào yǐ hǎi zhōu zhī jié zi cái cǎo jiǎng yù zhào dì shù jūn róng zhī shèng bù yán qí gōng qiě yǔ duō jiè chì shì dào bù lè
淮东制置使贾似道以海州之捷，子才草奖谕诏，第述军容之盛，不言其功，且语多戒敕，似道不乐。
yòu yán quán shǔ shèng shí guān jūn qī bā wàn rén tōng zhōng yì wèi shí sì wàn jīn guān jūn bù guò wǔ wàn ér yǐ yi zhāo xīn jūn sān wàn bìng fǔ wèi tián yáng èr jiā shǐ suì yǐ bīng lái zhù
又言："全蜀盛时，官军七八万人，通忠义为十四万，今官军不过五万而已，宜招新军三万，并抚慰田、杨二家，使岁以兵来助。
rú cǐ zé shǔ yóu kě bǎo bù zé bù chū sān nián shǔ bì wáng yǐ
如此则蜀犹可保，不则不出三年，蜀必亡矣。
tāng hàn huáng tuì zhào shì xué shì yuàn zi cái fā cè tuì yù sōng zhī ba tuì zhèng zì qù
"汤汉、黄蜕召试学士院，子才发策，蜕誉嵩之，罢蜕正字去。
qiān qǐ jū láng yán wài jùn yǐ jìn fèng yì fù guì zuǒ yòu yǐ tǔ mù gǔ shàng xīn xiǎo rén yǐ huā jìng péng bǐ xiàn jūn zǐ cǐ tiān zāi suǒ yǐ shù jiàn yě
迁起居郎，言："外郡以进奉易富贵，左右以土木蛊上心，小人以哗竞朋比陷君子，此天灾所以数见也。
míng táng lǐ chéng dì jiāng xìng xi tài yǐ gōng kuǎn xiè shí yù yóu xī hú ěr zi cái lì jiàn zhǐ
明堂礼成，帝将幸西太乙宫款谢，实欲游西湖尔，子才力谏止。
huáng zǐ guān miàn yù zuò yuè zhāng lǐ bù yán gǔ zhě shì zǐ yī jiào wú lè shù zǐ sān jiào yǒu lè yòng lè fēi shì
皇子冠，面谕作乐章，礼部言："古者适子一醮无乐，庶子三醮有乐，用乐非是。
zi cái yán dí shù zhī fēn tè yǐ suǒ lì zhī de bù tóng fēi shì zhuān yòng lǐ zhù zhuān yòng jiào yě
"子才言："嫡庶之分，特以所立之地不同，非适专用醴，庶专用醮也。
yuè zhāng nǎi xué shì yuàn gù shì kuàng miàn yù chén bù gǎn bù zuò
乐章乃学士院故事，况面谕臣，不敢不作。
zhào cóng zhī
皇帝下诏同意了他的建议。
yòu yán shǒu shǔ wěi wú jǐ èr wàn lǐ
又言："首蜀尾吴，几二万里。
jīn liǎng huái wéi jiǎ sì dào jīng shǔ wéi li céng bó èr rén ér yǐ kě wèi hán xīn
今两淮惟贾似道、荆蜀惟李曾伯二人而已，可为寒心。
wèi yí yú hé féi bié lì huái xi zhì zhì sī jiāng huái bié lì jīng hú zhì zhì sī qiě yú lián chu guāng huáng jūn fáng ba láng mián jiàn yào hài zhī jùn huò zhù chéng huò zēng shù yǐ shǒu zhī
"谓："宜于合肥别立淮西制置司、江淮别立荆湖制置司，且于涟、楚、光、黄、均、房、巴、阆、绵、剑要害之郡，或筑城、或增戍以守之。
shì dào wén zhī nù yuē shì yù xuē wú de yě
"似道闻之，怒曰："是欲削吾地也。
zhēng yuè wàng zhào jì rù jìn zhōng zi cái yán cǐ jiē dǒng sòng chén bèi huài bì xià sù lǚ
"正月望，召妓入禁中，子才言："此皆董宋臣辈坏陛下素履。
quán bīng bù shì láng lǚ cí dì bù yǔn
"权兵部侍郎，屡辞，帝不允。
shēng tóng xiū guó shǐ shí lù yuàn tóng xiū zhuàn
升同修国史、实录院同修撰。
yù shǐ hóng tiān xī hé sòng chén wén wēng jí xiè táng děng bù bào chū guān
御史洪天锡劾宋臣、文翁及谢堂等，不报，出关。
zi cái qǐng xíng qí yán wén wēng bié yǔ zhōu jùn táng zì qǐng wài bǔ sòng chén zì qǐng jiě nèi xiá zhí ér sòng chén lù huáng jìng bù zhì yuàn gài zi cái fù yǒu yán yě
子才请行其言，文翁别与州郡，堂自请外补，宋臣自请解内辖职，而宋臣录黄竟不至院，盖子才复有言也。
wú zǐ cōng zhī gū zhī gǔ wèi nǚ guān de xìng zi cōng yīn zhī yǐ jìn dé zhī gé mén shì
吴子聪之姑知古为女冠得幸，子聪因之以进，得知阁门事。
zi cái jiǎo zhī yuē zi cōng yī píng chéng shè shì yàn xūn zhuó yǐ guān jué wéi shì jìn shēn zhī wú chǐ zhě fú còu qí mén gōng lùn sù suǒ qiè chǐ bù kě yòng
子才缴之曰："子聪依凭城社，势焰熏灼，以官爵为市，搢绅之无耻者辐凑其门，公论素所切齿，不可用。
dì yuē zi cōng zhī chú jiāng yī yuè yǐ nǎi shǐ jiǎo bó hé yě
"帝曰："子聪之除，将一月矣，乃始缴驳，何也？
kě jí wéi shū xíng
可即为书行。
zi cái yuē wén shū bù guò bǎi kè cǐ jiù zhì yě
"子才曰："文书不过百刻，此旧制也。
jīn zi cōng lù huáng èr shí yú rì nǎi zhì hòu shěng gài yù sì qí gòng zhí shǐ chén bù dé jiǎo zhī ěr
今子聪录黄二十余日乃至后省，盖欲俟其供职，使臣不得缴之耳。
gěi shě jì gāng zhī de qǐ róng cǐ bèi dé yǐ xíng sī yú qí jiān
给、舍纪纲之地，岂容此辈得以行私于其间。
yú shì zi cōng gǎi zhī lǐ zhōu dài cì
"于是子聪改知澧州，待次。
zi cái lì cí qù dì qiǎn jiǎn zhèng yáo xī de wǎn liú zhī bù kě
子才力辞去，帝遣检正姚希得挽留之，不可。
yǐ jí yīng diàn xiū zhuàn zhī tài píng zhōu qián shì lì jiān tí lǐng jiāng huái chá yán zi cái yǐ bù ān cái kěn miǎn
以集英殿修撰知太平州，前是例兼提领江、淮茶盐，子才以不谙财恳免。
zhì jùn shǒu jiào mín xiào dì yǐ qián rén cí zhú yì mù èr shī kè ér bān zhī jiān yì xué wèi zhū shēng jiǎng shuō jīng yì
至郡，首教民孝弟，以前人《慈竹》、《义木》二诗刻而颁之，间诣学为诸生讲说经义。
xiū cǎi shí zhàn jiàn bǎi yú sōu zào bīng zhàng yǐ qiān jì
修采石战舰百余艘，造兵仗以千计。
qián zhèng fù shàng gòng gāng jí zǒng suǒ gāng qī shí wàn mín xī wèi bǔ zhī
前政负上供纲及总所纲七十万缗，悉为补之。
juān huáng chí jiǔ xi liù shí yú wàn guàn sān xiàn qiū miáo jī líng wàn wǔ qiān yú shí xià shuì jī líng chóu bó sì qiān wǔ bǎi yú pǐ sī qī bǎi yú liǎng mián yī wàn sān qiān yú liǎng mài èr qiān yú shí
蠲黄、池酒息六十余万贯，三县秋苗畸零万五千余石，夏税畸零绸帛四千五百余匹、丝七百余两、绵一万三千余两、麦二千余石。
jùn yǒu píng dí cāng yǐ mǐ wǔ qiān dàn yì zhī yòu yǐ mín qián èr shí liù wàn chuàng dǐ kù suì shōu qí xi yǐ zhù dí běn
郡有平籴仓，以米五千石益之，又以缗钱二十六万创抵库，岁收其息以助籴本。
zhào rù duì quán gōng bù shì láng
召入对，权工部侍郎。
shí dīng dà quán yǔ sòng chén biǎo lǐ zhuó luàn cháo zhèng zi cái lèi shū cí guī
时丁大全与宋臣表里浊乱朝政，子才累疏辞归。
chū zi cái zài tài píng jiàn lǐ bái cí zì wèi jì yuē bái zhī chì shí yóu gāo lì shì jī nù fēi zǐ yǐ bào tuō xuē zhī hàn yě
初，子才在太平建李白祠，自为记曰："白之斥，实由高力士激怒妃子，以报脱靴之憾也。
lì shì fāng guì jù qǐ gān yǐ nú lì zì chǔ zhě
力士方贵倨，岂甘以奴隶自处者。
bái fēi zhí yǐ qì líng gāng ér yǐ gài yǐ wéi sǎo chú zhī zhí gù dāng ěr suǒ yǐ fǎn qí jí zhòng zhī shì yě
白非直以气陵亢而已，盖以为扫除之职固当尔，所以反其极重之势也。
bǐ hūn bù zhī gù wèi zhú qí suǒ jì lì shì shēng shì yì zhāng huàn guān zhī shèng suì zì shì shǐ
彼昏不知，顾为逐其所忌，力士声势益张，宦官之盛，遂自是始。
qí hòu fēn tí jìn lǚ dié xuè gōng tíng suī tiān zǐ qiě bù dé nú lì zhī yǐ
其后分提禁旅，蹀血宫庭，虽天子且不得奴隶之矣。
yòu xiě lì shì tuō xuē zhī zhuàng wèi zhī zàn ér kè zhū shí
"又写力士脱靴之状，为之赞而刻诸石。
shǔ yǒu tà běn yí sòng chén sòng chén dà nù chí èr bēi qì sù yú dì nǎi yǔ dà quán hé móu sǒu yù shǐ jiāo zhāng wū hé zi cái zài jùn gōng yàn jí kuì yí guò kè wèi rù jǐ jiàng liǎng guān yóu wèi yǐ
属有拓本遗宋臣，宋臣大怒，持二碑泣诉于帝，乃与大全合谋，嗾御史交章诬劾子才在郡公燕及馈遗过客为入己，降两官，犹未已。
dì yí zhī mì yǐ qiàn wèn ān jí shǒu wú zǐ míng zǐ míng zòu yuē chén cháng zhì zi cái jiā sì bì xiāo rán rén xián zhī qí qīng pín bì xià wú xìn chán yán
帝疑之，密以椠问安吉守吴子明，子明奏曰："臣尝至子才家，四壁萧然，人咸知其清贫，陛下毋信谗言。
dì yǔ jīng yán gōng yuē móu zǐ cái zhī shì wú zǐ míng nǎi wèi wú zhī hé yě
"帝语经筵宫曰："牟子才之事，吴子明乃谓无之，何也？
zhòng mò gǎn duì dài qìng kě yuē chén yì zi cái cháng jiǎo zǐ míng zhī xiōng zi cōng
"众莫敢对，戴庆炣曰："臣忆子才尝缴子明之兄子聪。
dì yuē rán
"帝曰："然。
shì suì jiě
"事遂解。
gài gōng lùn suǒ zài suī chóu chóu bù kě fèi yě
盖公论所在，虽仇雠不可废也。
wèi jǐ dà quán bài sòng chén chì wū hé zi cái zhě xī cuàn lǐng hǎi wài nǎi fù zǐ cái guān zhí tí jǔ yù lóng wàn shòu gōng
未几，大全败，宋臣斥，诬劾子才者悉窜岭海外，乃复子才官职，提举玉隆万寿宫。
dì jí yù zhào zi cái
帝即欲召子才。
huì shì dào rù xiàng sù dàn zi cái yòu hàn cǎo zhào shì jǐn jìn bǎo zhāng gé dài zhì zhī wēn zhōu
会似道入相，素惮子才，又憾草诏事，仅进宝章阁待制、知温州；
yòu sǒu yù shǐ zào fēi yǔ mù zi cái wèi qián dǎng jiāng zhōng yǐ wēi huò
又嗾御史造飞语目子才为潜党，将中以危祸。
shàng yì bù kě duó suì yǐ lǐ bù shì láng zhào lǚ cí bù xǔ
上意不可夺，遂以礼部侍郎召，屡辞，不许。
nǎi cì yù bǐ yuē zhèn jiǔ sī jiàn qīng gù yǒu shì mìng qīng qí wù yí wèi wǒ qiáng qǐ
乃赐御笔曰："朕久思见卿，故有是命，卿其勿疑，为我强起。
gù shì jìn chén zì wài zhào zhě bì xiān jiàn dì nǎi gòng zhí
"故事，近臣自外召者，必先见帝乃供职；
zi cái zhì běi guān qǐng nèi yǐn zòu shì huàn zhě zài páng jū zhī dì tè lìng jiàn dà yuè wèi yù jiǔ zhī
子才至北关，请内引奏事，宦者在旁沮之，帝特令见，大说，慰谕久之。
shí shì dào zì wèi yǒu zài zào gōng sì fāng wú yú jiē qí lì gù sì yì yì lè è wén dǎng yán
时似道自谓有再造功，四方无虞皆其力，故肆意逸乐，恶闻谠言。
zi cái yán kāi qìng zhī shí tiān xià jí jí dài yǐ jīn xìng fù ān
子才言："开庆之时，天下岌岌殆矣，今幸复安。
bù zhī tiān jiàng qù jí suì wú fù yōu yé
不知天将去疾，遂无复忧耶？
yì shùn shì wú yì ér jī yì shí bù kě cè zhī huò yě
抑顺适吾意，而基异时不可测之祸也。
nài hé huái yàn ān yǐ zhèn dú ér bù míng xián xiá zhī zhèng xíng hu
奈何怀宴安以鸩毒，而不明闲暇之政刑乎！
zhōng hòu zhě wǒ cháo zhī jiā fǎ yě
忠厚者，我朝之家法也。
nǎi zhě xiǎo rén fāng guó shǐ yòng yī qiè yǐ qiāng qí mài jīn dāng fǎn qí suǒ wèi nài hé yù yì shén hu
乃者小人枋国，始用一切以戕其脉，今当反其所为，奈何愈益甚乎！
wèi yi xī qǔ zǔ zōng suǒ yǐ dài shì ài mín qí tiān yǒng mìng zhě xún ér xíng zhī yán yì zhě guó zhī yuán qì yě
"谓"宜悉取祖宗所以待士爱民、祈天永命者循而行之"言："议者国之元气也。
jīn yán jí shèng yú shàng jiàn yōu jiǎ shì guān láng miào fèn nù sī xíng cháo zhèng zhī quē shī chén xià zhī bì méng hé yóu shàng dá hu
今言及乘舆，尚见优假，事关廊庙，忿怒斯形，朝政之阙失，臣下之蔽蒙，何由上达乎？
dì yuē fēi qīng bù wén cǐ yán
"帝曰："非卿不闻此言。
xuān zuò cì chá wèn wài shì shén xī zi cái jù yǐ tián lǐ jí kǔ duì dì pín cù jiǔ zhī jí jiān shì dú xún jiān tóng xiū guó shǐ shí lù yuàn tóng xiū zhuàn
"宣坐赐茶，问外事甚悉，子才具以田里疾苦对，帝颦蹙久之，即兼侍读，寻兼同修国史、实录院同修撰。
sòng chén yǒu nèi shì shěng yā bān zhī mìng jǔ cháo zhēng zhī bù néng de
宋臣有内侍省押班之命，举朝争之不能得。
zi cái rù shū jí cháo dì chū qí shū shì fǔ chén jiē yuē zi cái yǒu yōu jūn ài guó zhī zhēn wú yào yù gū míng zhī qiǎo
子才入疏，诘朝，帝出其疏示辅臣，皆曰："子才有忧君爱国之真，无要誉沽名之巧。
zhuó quán lǐ bù shàng shū
"擢权礼部尚书。
sì míng táng zi cái wèi zhí suí guān dì wèn hàn táng wén wù zhàn duì xiáng shàn
祀明堂，子才为执绥官，帝问汉、唐文物，占对详赡。
shí shì dài fū xiǎo wǔ quán chén zhé cuàn liú zi cái qǐng zhòng zhě liàng yí qīng zhě fàng hái
时士大夫小迕权臣，辄窜流，子才请重者量移，轻者放还。
jiān zhí xué shì yuàn qián shì bào zhí duō yǐ jí miǎn zi cái shǐ fù jiù zhì dì cì shī bāo shǎng
兼直学士院，前是儤直多以疾免，子才始复旧制，帝赐诗褒赏。
měi zhí zhé zhào duì nèi diàn yǔ zhì yè fēn huò jiù cì jiǔ guǒ
每直，辄召对内殿，语至夜分，或就赐酒果。
jiān jǐ shì zhōng huì xīng jiàn yìng zhào shàng fēng shì qǐng ba gōng tián gèng qī sī fǎ
兼给事中，彗星见，应诏上封事，请罢公田，更七司法。
zhèng wèi shàng shū lì cí bù xǔ
正为尚书，力辞，不许。
shēng xiū guó shǐ shí lù yuàn xiū zhuàn
升修国史、实录院修撰。
xú mǐn zi yǐ xīng shè liàng yí shì dào è qí wèi qián suǒ yòng fěng hòu shěng jiǎo zhī zi cái bù kě
徐敏子以星赦量移，似道恶其为潜所用，讽后省缴之，子才不可。
yè li lǚ zhòu zhī děng shàng shū gōng shì dào shì dào nù yù shā zhī yǐ tā shì xià tiān fǔ yù
叶李、吕宙之等上书攻似道，似道怒，欲杀之，以它事下天府狱。
zi cái qǐng yòu zhī yòu yí shū shì dào shì dào fù shū cí shén fèn jìng cóng tiān fǔ duàn qiǎn bù fù yǐ wén gài jù zi cái zài yǒu suǒ lùn bó yě
子才请宥之，又遗书似道，似道复书辞甚忿，径从天府断遣，不复以闻，盖惧子才再有所论驳也。
dù zōng zài dōng gōng yā jìng zi cái yán bì chēng xiān shēng
度宗在东宫，雅敬子才，言必称先生。
jí wèi shòu hàn lín xué shì zhī zhì gào lì cí bù bài qǐng qù bù yǐ
即位，授翰林学士、知制诰，力辞不拜，请去不已。
jìn duān míng diàn xué shì yǐ zī zhèng diàn xué shì zhì shì zú zèng sì guān guān qí hòu èr rén
进端明殿学士，以资政殿学士致仕，卒，赠四官，官其后二人。
zi cái shì qīn shén xiào
子才事亲甚孝。
dì zǐ fāng kè sǐ gōng ān xié qí jiù zàng ān jí
弟子方客死公安，挟其柩葬安吉。
nǚ dì zài méi shān bá qí jiā yú bīng huǒ zhì zhī ān jí
女弟在眉山，拔其家于兵火，致之安吉。
zài jí zhōu wén tiān xiáng yǐ tóng zǐ jiàn jí qī yǐ yuǎn dà
在吉州，文天祥以童子见，即期以远大。
suǒ jiàn shì ruò li fèi zhào mǎo fā liú fú jiā xuàn wēng hòu jiē wèi zhōng yì shì
所荐士若李芾、赵卯发、刘黻、家铉翁，后皆为忠义士。
píng jiāng shǒu wú yuān jí fù mín tián yǐ qiān yú mǔ yí zǐ cái jiē jí zhī
平江守吴渊籍富民田以千余亩遗子才，皆即之。
shēn hòu jiā wú yú zī mài jīn dài nǎi kè zàng
身后家无余赀，卖金带乃克葬。
yǒu cún zhāi jí nèi zhì wài zhì sì cháo shǐ gǎo zòu yì jīng yán jiǎng yì kǒu yì gù shì sì shàng yì biān chūn qiū lún fú
有《存斋集》、内制外制、《四朝史稿》、奏议、经筵讲义口义、《故事四尚》、《易编》、《春秋轮辐》。
zi yǎn dà lǐ shǎo qīng
子𪩘，大理少卿。
zhū pí sūn zì xìng fu fú liáng rén
朱貔孙，字兴甫，浮梁人。
chún yòu sì nián jìn shì shòu lín jiāng jūn xué jiào shòu
淳祐四年进士，授临江军学教授。
chéng xiàng shǐ sōng zhī wén pí sūn míng yù zhì zhī guǎn xià yǐ lù wèi jí qīn cí
丞相史嵩之闻貔孙名，欲致之馆下，以禄未及亲辞。
sàng fù fú chú shòu fú zhōu xué jiào shòu chà chōng jiāng dōng ān fǔ sī gàn bàn gōng shì
丧父，服除，授福州学教授，差充江东安抚司干办公事。
zhì zhì shǐ wáng yě qiū yuè mǎ guāng zǔ zhào yǔ lòu jiē jiàn zhī
制置使王野、丘岳、马光祖、赵与陋皆荐之。
dīng dà quán zài tái shì yàn xūn zhuó tiān jiǔ yīn yǔ pí sūn yí shū zhèng fǔ yán huí jī yīn zhī dào qù jiān xié bà shǒu shí juān mǐ shuì
丁大全在台，势焰熏灼，天久阴雨，貔孙贻书政府，言回积阴之道，去奸邪，罢手实，蠲米税。
jiān xié zhǐ dà quán yě
奸邪，指大全也。
chéng xiàng dǒng huái de shū jiā tàn
丞相董槐得书嘉叹。
zhǔ guǎn shàng shū xíng gōng bù jià gé wén zì
主管尚书刑、工部架阁文字。
huàn zhě dǒng sòng chén chǒng xìng yòng shì pí sūn fā cè shì zhòu zi jí lùn huàn sì zhuān quán zhī huàn sòng chén fěng yán zhě lùn ba zhī
宦者董宋臣宠幸用事，貔孙发策试胄子，极论宦寺专权之患，宋臣讽言者论罢之。
guāng zǔ pì tiān chà jiāng dōng ān fǔ sī jī yi wén zì zhuó shǐ guǎn jiào kān
光祖辟添差江东安抚司机宜文字，擢史馆校勘。
shí dà quán zhí zhèng shǐ qí dǎng xǔ yǐ zhòu yòng pí sūn lì jù zhī qiě yè gào guī xǐng
时大全执政，使其党许以骤用，貔孙力拒之，且谒告归省。
qiān tài xué bó shì shǔ dì qīn zhuó jiān chá yù shǐ jiān chóng zhèng diàn shuō shū shǒu shū lùn dà quán quán jiān wù guó zhī zuì chàng yán xué xiào liù shì zhī yuān
迁太学博士，属帝亲擢监察御史兼崇政殿说书，首疏论大全权奸误国之罪，倡言学校六士之冤。
yòu yǐ xī jù rén cái níng gù rén xīn jīng zé rén yán
又以翕聚人才，凝固人心，精择人言；
zēng jìn lǚ yǐ zhuàng dì jī zé liáng shǒu yǐ mù nèi jùn xuǎn quán cái yǐ shǒu jiāng miàn yán zhōu shī yǐ fáng hǎi dào
增禁旅以壮帝畿，择良守以牧内郡，选全才以守江面，严舟师以防海道；
yīn dì mù bīng yǐ yīng tū zhì zhī dí bìng lì hé shì yǐ yuán bì shǒu zhī de
因地募兵，以应突至之敌，并力合势，以援必守之地。
shí yǒu jiàn yì qiān dū sì míng zhě pí sūn jí shàng shū yán luán yú ruò dòng zé sān biān zhī jiàng shì wǎ jiě ér sì fāng zhī dào zéi fēng qǐ bì bù kě
时有建议迁都四明者，貔孙亟上疏言："銮舆若动，则三边之将士瓦解，而四方之盗贼蜂起，必不可。
suì zhǐ
"遂止。
pí sūn zài jiǎng yán yán jí sòng chén náo zhèng shì wǔ zhǐ
貔孙在讲筵，言及宋臣挠政事忤旨。
qiān dà lǐ shǎo qīng yòu qiān sī nóng shǎo qīng jiān tài zǐ yòu yù dé zhào xǔ chéng mǎ fù jiǎng
迁大理少卿，又迁司农少卿兼太子右谕德，诏许乘马赴讲。
pí sūn yù dǎo dé tǐ yǎn shuō jīng yì yǒu guān yú jūn dào zhě bì wěi qū fū chàng yīn yù jǐng jiè tài zǐ měi wèi zhī gǎi róng
貔孙谕导得体，衍说经义，有关于君道者必委曲敷畅，阴寓警戒，太子每为之改容。
jiān guó shǐ yuàn biān xiū guān shí lù yuàn jiǎn tǎo guān jiān quán zhí shè rén yuàn
兼国史院编修官、实录院检讨官兼权直舍人院。
shí dà lǐ chéng fēng mìng cóng wěi lì chí cí tóu xià měi xī wú lǜ shù shí pí sūn yùn bǐ rú fēi yè wèi zhōng yǐ jiù jiē wēn rùn diǎn yǎ
时大礼成，封命丛委，吏持词头下，每夕无虑数十，貔孙运笔如飞，夜未中已就，皆温润典雅。
qiān zōng zhèng shǎo qīng
迁宗正少卿。
dīng mǔ yōu fú chú shòu mì shū jiān jiān tài zǐ zuǒ yù dé
丁母忧，服除，授秘书监兼太子左谕德。
gǎi jiān chá yù shǐ jiān chóng zhèng diàn shuō shū xìng míng yǐ fù wài yǐ xún fù gǎi mìng zhè xi xíng gōng tián
改监察御史兼崇政殿说书，姓名已付外矣，寻复改命浙西行公田。
lì bìng yuán wèi jiān pí sūn shū qí bì
吏并缘为奸，貔孙疏其敝。
tuī chūn qiū zūn wáng chù bà zhī zhǐ quàn dì chóng rén zhèng yòng jí shì xíng zhèng lùn cì jī shén wò
推《春秋》尊王绌霸之旨，劝帝崇仁政，用吉士，行正论，赐赍甚渥。
zhuó diàn zhōng shì yù shǐ jiān shì jiǎng qǐng yán jīng shī yín shēng qí fú zhī jìn
擢殿中侍御史兼侍讲，请严京师淫声奇服之禁。
tā suǒ lùn miáo hào yì hài jí jīng lǐ chuān shǔ jiē dāng shì jí wù
他所论苗耗役害及经理川蜀，皆当世急务。
sòng chén fù chū cháo lùn fēn rán pí sūn yīn duì lì chì qí jiān zú duó cí
宋臣覆出，朝论纷然，貔孙因对，力斥其奸，卒夺祠。
shēng shì yù shǐ jiān shì jiǎng
升侍御史兼侍讲。
cháng xīng chū dōng fāng pí sūn lì dǐ wài qī nèi chén jí jìn fèng xiàn yú shī rén xīn zhě qiě yuē huí tiān xīn zì huí rén xīn shǐ
长星出东方，貔孙力诋外戚内臣及进奉羡余失人心者，且曰："回天心自回人心始。
cí zhǐ kěn qiè dì wèi zhī gǎn dòng shēng shì dú
"辞旨恳切，帝为之感动，升侍读。
pí sūn zhī zài rù tái shǔ jiāng chǎng duō shì lǚ chén bèi yù zhī cè
貔孙之再入台，属疆场多事，屡陈备御之策。
lǐ zōng chūn qiū gāo yǐ chéng jiǎ shì dào shì dào shàn mìng pí sūn suí shì jìn jiàn bù kěn ē fù zhì ruò xíng gōng tián zhī zhèng lǚ yú jīng yán mì yǐ gào dì shì dào zì shì shēn jì zhī
理宗春秋高，倚成贾似道，似道擅命，貔孙随事进谏，不肯阿附，至若行公田之政，屡于经筵密以告帝，似道自是深忌之。
pí sūn lèi shū qiú qù
貔孙累疏求去。
lǐ zōng bēng dù zōng jí wèi zhuó yòu jiàn yì dài fū cì zǐ jīn yú dài jiān cì zhāng fú xī dài yǐ jí qǐ cí yán zhí qiān lì bù shàng shū bù bài
理宗崩，度宗即位，擢右谏议大夫，赐紫金鱼袋兼赐章服犀带，以疾乞辞言职，迁吏部尚书，不拜。
dì yǐ jiù xué gù yā yù liú pí sūn shǐ zhě bàng wǔ yú dào ér pí sūn cí yì lì yǐ huá wén gé xué shì zhī níng guó fǔ shì dào fěng yán zhě lùn ba
帝以旧学故雅欲留貔孙，使者旁午于道，而貔孙辞益力，以华文阁学士知宁国府，似道讽言者论罢。
jiǔ zhī tí jǔ tài píng xīng guó gōng fù huá wén gé xué shì zhī yuán zhōu
久之，提举太平兴国宫，复华文阁学士、知袁州。
zhì jùn xuān bù dé yì yǐ jí bào jìn tān wèi xiān wù
至郡，宣布德意，以戢暴禁贪为先务。
jùn cāng shòu zū jiù yǐ hú miàn qǔ yíng lì jiā yú qǔ
郡仓受租，旧倚斛面取赢，吏加渔取。
pí sūn zhī qí bì xī bǎng chú zhī xǔ mín zì gài liàng
貔孙知其敝，悉榜除之，许民自概量。
sù bì dùn gé tián lǐ huān shēng
宿敝顿革，田里欢声。
xīng xué xiào yǐ quàn shì
兴学校以劝士。
shēng fū wén gé xué shì zhī fú zhōu fú jiàn ān fǔ shǐ
升敷文阁学士，知福州、福建安抚使。
wèi jǐ zú yú yuán zhī jùn zhì
未几，卒于袁之郡治。
zèng sì guān yǔ ēn zé èr lìng suǒ zài gěi sāng shì
赠四官，与恩泽二，令所在给丧事。
yǒu wén jí zòu yì xíng shì
有文集、奏议行世。
ōu yáng shǒu dào zì gōng quán yī zì yū fù jí zhōu rén
欧阳守道，字公权，一字迂父，吉州人。
chū míng xùn zì yǐ gēng míng yìng jǔ fēi shì dāng jì bì chēng xùn
初名巽，自以更名应举非是，当祭必称巽。
shǎo gū pín wú shī zì lì yú xué
少孤贫，无师，自力于学。
lǐ rén pìn wèi zǐ dì shī zhǔ rén xián qí měi shí shě ròu mì guī yí mǔ wèi shè èr qì chí sòng nǎi kěn ròu shí lín ǎo r wú bù tàn xī gǎn dòng
里人聘为子弟师，主人瞷其每食舍肉，密归遗母，为设二器驰送，乃肯肉食，邻媪儿无不叹息感动。
nián wèi sān shí xī rán yǐ dé xíng wèi xiāng jùn rú zōng
年未三十，翕然以德行为乡郡儒宗。
jiāng wàn lǐ shǒu jí zhōu shǒu dào shì gòng yú xiāng wàn lǐ dú yì shì zhī
江万里守吉州，守道适贡于乡，万里独异视之。
chún yòu yuán nián jǔ jìn shì tíng duì yán guó shì chéng bài zài zǎi xiàng rén cái xiāo zhǎng zài tái jiàn
淳祐元年举进士，廷对，言："国事成败在宰相，人才消长在台谏。
xī zhě dāng guó è zhēn guī yán zhě yí chù wǔ jí qí qù wèi gòng wèi fēi cái
昔者当国恶箴规，言者疑触迕，及其去位，共谓非才。
huò yǒu yíng hé shí zǎi zì xiào yīn qín yì yǒu jí wù guāi fāng gǒu qiú cī lèi yǐ zhì zhōng xié bù biàn chù zhì wú zhāng
或有迎合时宰，自效殷勤，亦有疾恶乖方，苟求玼颣，以致忠邪不辨，黜陟无章。
chàng míng xú yǎn fu wèi dì yī yǎn fu wò shǒu dào qǐ yuē wú kuì chū jūn shàng yǐ jūn wén wèi cháng bù zài wǒ shàng yě
"唱名，徐俨夫为第一，俨夫握守道起曰："吾愧出君上矣，君文未尝不在我上也。
shòu yú dōu zhǔ bù
"授雩都主簿。
dīng mǔ yōu fú chú diào gàn zhōu sī hù qí cì zài shí nián hòu wàn lǐ zuò bái lù zhōu shū yuàn shǒu zhì shǒu dào wèi zhū shēng jiǎng shuō
丁母忧，服除，调赣州司户，其次在十年，后万里作白鹭洲书院，首致守道为诸生讲说。
hú nán zhuǎn yùn fù shǐ wú zǐ liáng pìn shǒu dào wèi yuè lù shū yuàn fù shān cháng
湖南转运副使吴子良聘守道为岳麓书院副山长。
shǒu dào chū shēng jiǎng fā míng mèng shì zhèng rén xīn chéng sān shèng zhī shuō xué zhě yuè fú
守道初升讲，发明孟氏正人心、承三圣之说，学者悦服。
zōng rén xīn jí zi bì tài xiān yù jū cháng shā wén shǒu dào zhì wǎng fǎng zhī
宗人新及子必泰先寓居长沙，闻守道至，往访之。
chū yóu wèi shi yě wù yǔ xiāng qì shǒu dào jí qǐng yú zi liáng lǐ xīn wèi yuè lù shū yuàn jiǎng shū
初犹未识也，晤语相契，守道即请于子良，礼新为岳麓书院讲书。
xīn jiǎng lǐ jì tiān jiàng shí yǔ shān chuān chū yún yī zhāng shǒu dào qǐ yuē cháng shā zì yǒu zhòng qí wú hé wéi zhì cǐ
新讲《礼记》"天降时雨、山川出云"一章，守道起曰："长沙自有仲齐，吾何为至此。
zhòng qí xīn zhī zì yě
"仲齐，新之字也。
yú nián xīn zú shǒu dào kū zhī tòng zì míng qí mù yòu jiàn qí zi bì tài yú dāng dào
逾年，新卒，守道哭之恸，自铭其墓，又荐其子必泰于当道。
zi liáng dài shǒu dào fù huán jí zhōu
子良代，守道复还吉州。
lǐ yǒu zhāng mǒu sàng qí fù xiǎo xiáng ér jiù shì sòng yǐ shì xì zhī yù shǐ bù dé jì yāo qí shòu jǐ de yǐ zàng
里有张某丧其父，小祥，而舅氏讼以事，系之狱，使不得祭，邀其售己地以葬。
shǒu dào wén zhī tàn yuē wú wéi tòng sī zi zhī bù dé yī kū qí fù yě qiě qí tòng nài hé
守道闻之，叹曰："吾惟痛斯子之不得一哭其父也，且其痛奈何？
míng rì gào zhī yì lìng yuē cǐ fēi rén xīn bīn jì ér báo zhī náo zàng ér duó zhī jiù rú cǐ shì zì shí qí ròu yě
"明日告之邑令曰："此非人心，滨祭而薄之，挠葬而夺之，舅如此，是自食其肉也。
qǐng rèn sī zi chū jì ér fù yù
请任斯子出，祭而复狱。
lìng jí chū zhī
"令亟出之。
qí jiù chǒu wū shǒu dào shǒu dào yì bù zì biàn
其舅丑诬守道，守道亦不自辨。
zhuǎn yùn shǐ bāo huī wèi qǐng cí yú cháo
转运使包恢为请祠于朝。
wàn lǐ rù wèi guó zi jì jiǔ jiàn wèi shǐ guǎn jiǎn yuè zhào shì guǎn zhí shòu mì shū shěng zhèng zì
万里入为国子祭酒，荐为史馆检阅，召试馆职，授秘书省正字。
ān nán guó wáng chén rì zhào chuán wèi qí zi qiú fēng tài shàng guó wáng xià shěng guān yì
安南国王陈日照传位其子，求封太上国王，下省官议。
shǒu dào wèi tài shàng zhě hàn gāo dì yǐ zūn qí fù lèi cháo wèi zhī yǒu gǎi ruò cì zhào shū chēng tài shàng guó wáng fēi biàn
守道谓："太上者，汉高帝以尊其父，累朝未之有改，若赐诏书称太上国王，非便。
nán yuè wèi tuó cháng zì chēng mán yí dà zhǎng lǎo zhèng nán yí shì yě
南越尉佗尝自称'蛮夷大长老'，正南夷事也。
lǐ fāng bó zì chēng yuē tiān zǐ zhī lǎo dài fū zhì shì yuē lǎo zì chēng yì yuē lǎo
《礼》，方伯自称曰'天子之老'，大夫致仕曰'老'，自称亦曰'老'。
zì mán yí yán zhī zé yǒu wèi tuó zhī gù shì
自蛮夷言之则有尉佗之故事；
zì zhōng guó yán zhī yì fāng bó zhì shì zhě zhī cháng chēng
自中国言之，亦方伯致仕者之常称。
hàn yì yǒu lǎo shàng chán yú zhī hào yì tài yǐ lǎo wú sǔn
汉亦有老上单于之号，易'太'以'老'无损。
huò qù shàng zì cún qí tài zì tài wáng zé yǒu gǔ gōng sān tài sān shǎo tài zǎi shǎo zǎi tài suǒ yǐ bié yú shǎo yě
或去'上'字存其'太'字，太王则有古公，三太、三少，太宰、少宰，'太'所以别于'少'也。
wèi fù wèi tài zé zǐ wèi shǎo yǐ
谓父为太，则子为少矣。
tài yǐ zūn yán zé tài hòu tài fēi tài zǐ tài sūn
太以尊言，则太后、太妃、太子、太孙；
yǐ bēi yán zé tài shǐ tài bǔ tài zhù lè tài shī tài gù shàng xià suǒ tōng yòng yě
以卑言，则太史、太卜、太祝、乐太、师太，固上下所通用也。
shí bìng zú bù jí yǔ yì
"时病足，不及与议。
qiān jiào shū láng jiān jǐng xiàn fǔ jiào shòu qiān mì shū láng zhuǎn duì yán yù jiā jǐ rén zú bì shǐ zhōng wài chén shù wú fù qián rì yán lì zhī fēng ér hòu kě
迁校书郎兼景宪府教授，迁秘书郎，转对，言："欲家给人足，必使中外臣庶无复前日言利之风而后可。
fēng huà wéi fǎn zhū shēn
风化惟反诸身。
huà zhī yǐ jiǎn ér bǐ bù wéi jiǎn wú wéi yǒu bēi gōng shì fěi yǐn shí
化之以俭，而彼不为俭，吾惟有卑宫室、菲饮食；
huà zhī yǐ lián ér bǐ bù xīng lián wú wéi yǒu bù guì nán de zhī huò bù hòu wú yì zhī cáng
用廉洁教化群臣百姓，但他们不做廉洁的事，陛下就只有对那些难得到的东西不看重，不储藏那些没有好处的东西。
yǐ yán ba
"以言罢。
shǒu dào tú bù chū qián táng mén wéi shū liǎng qiè ér yǐ
守道徒步出钱塘门，唯书两箧而已。
lǐ zōng yí zhào wén shǒu dào yǔ qí tú xiāng xiàng kū yǒng tóng nú rú zǐ gè wèi bēi āi
理宗遗诏闻，守道与其徒相向哭踊，僮奴孺子各为悲哀。
xián chún sān nián tè zhǐ yǔ cí
咸淳三年，特旨与祠。
zhào dà chén jǔ xián cái shǎo fù lǚ wén dé jǔ jiǔ shí liù rén shǒu dào yù yān
诏大臣举贤才，少傅吕文德举九十六人，守道预焉。
tiān chà tōng pàn jiàn chāng jūn yǐ shū xiè miào táng yuē shǐ zàn dà jiàng jūn bù jiàn shì jīn dà jiàng jūn jiàn shì yǐ ér mǒu hé yǐ de cǐ yú dà jiàng jūn zāi
添差通判建昌军，以书谢庙堂曰："史赞大将军不荐士，今大将军荐士矣，而某何以得此于大将军哉。
xìng cháng méng zhào zhuó bèi shù sān guǎn yì shí huò zhě wèi qí fàng fèi wú liáo tuō shēn zhū guì rén kuī shāng guó tǐ zé níng de ér jiě yuàn réng fù cí lù zú yǐ
幸尝蒙召，擢备数三馆，异时或者谓其放废无聊，托身诸贵人，亏伤国体，则宁得而解，愿仍赋祠禄足矣。
qiān zhù zuò zuǒ láng jiān chóng zhèng diàn shuō shū jiān quán dōu guān láng guān
"迁著作佐郎兼崇政殿说书兼权都官郎官。
jīng yán suǒ jìn jiē qiè yú dāng shì wu shàng wèi dòng sè
经筵所进，皆切于当世务，上为动色。
qiān zhù zuò láng zú jiā wú yī qián
迁著作郎，卒，家无一钱。
shǒu dào zhī xiōng zhī qī zǎo sàng qí zi yǎn wǔ suì yú qiě duō bìng jùn shēng fu shù yuè shǒu dào sān shí wèi yǒu shì gù wú néng rǔ bǔ zhě rì yè bào èr zi qì lǐ xiàng lián zhī
守道之兄之妻蚤丧，其子演五岁余，且多病，浚生甫数月，守道三十未有室，顾无能乳哺者，日夜抱二子泣，里巷怜之。
yǎn jì zhǎng chū mò zhī suǒ zhī shǒu dào kū ér qiú zhū yě zhōng bù néng de sān nián bù shí ròu qiáo cuì bù shì zhě zhōng shēn
演既长，出莫知所之，守道哭而求诸野，终不能得，三年不食肉，憔悴不释者终身。
jí yǒu xián shǒu ér dà jiā yuàn zhī hòu wū yǐ zāng zhě xià qí shì cháng píng shǐ zhě
吉有贤守而大家怨之厚诬以赃者，下其事常平使者。
huì hàn shén dǎo yún téng shǒu dào yuē wú yǐ dǎo yě yún téng zhī shén táng jùn shǒu wú hóu yě
会旱甚，祷云腾，守道曰："无以祷也，云腾之神，唐郡守吴侯也。
yuān mò shén yú qián shǒu yuān bù zhí ér wú hóu yú dǎo hóu yǒu cí yǐ
冤莫甚于前守，冤不直而吴侯于祷，侯有辞矣。
pǐ fù cáng yuān hàn huò sān nián yuān zài mín mù hài qǐ qí xiǎo
匹妇藏冤，旱或三年，冤在民牧，害岂其小。
fǎn fù qiān yú yán huò yū xiào zhī shǒu dào bù gǎi gào lái zhě bù juàn shǒu zú yǐ de zhí
"反复千余言，或迂笑之，守道不改，告来者不倦，守卒以得直。
suǒ zhe yǒu yì gù wén jí
所著有《易故》、文集。
lùn yuē tāng shú lì cháo jiǎn è
论曰：汤璹立朝蹇谔。
jiǎng zhòng zhēn zì zhuó wēi kē jì jū shèng míng zhī xià ér néng shù lì yú dāng shì kě wèi nán yǐ
蒋重珍自擢巍科，既居盛名之下，而能树立于当世，可谓难矣。
móu zǐ cái zhū pí sūn zhí shēng zhe yú zhōng wài
牟子才、朱貔孙，直声著于中外。
ōu yáng shǒu dào lú líng zhī chún rú yě
欧阳守道，庐陵之醇儒也。