huàn zhě sān
◎宦者三
li xiáng chén yǎn féng shì níng li jì hé gāo jū jiǎn chéng fǎng sū lì shè léi yǔn gōng yán wén yīng rèn shǒu zhōng tóng guàn fāng là fù liáng shī chéng yáng jiǎn
○李祥陈衍冯世宁李继和高居简程昉苏利涉雷允恭阎文应任守忠童贯（方腊附） 梁师成杨戬
li xiáng kāi fēng rén
李祥，开封人。
wèi rù nèi huáng mén
为入内黄门。
zī xiāo ruì shàn qí shè yòng cái wǔ zhòng xuǎn shòu jīng yuán yí wèi tóng xún jiǎn
资骁锐，善骑射，用材武中选，授泾原仪渭同巡检。
cóng jǐng sī lì yú hé huáng yǐ gōng qiān nèi diàn chóng bān wèi hé zhōu zhù bó bīng mǎ dōu jiān
从景思立于河、湟，以功迁内殿崇班，为河州驻泊兵马都监。
cóng guō kuǐ tǎo jiāo zhǐ zhù fù liáng jiāng zéi bīng dà zhì yǔ jīng yuán jiāng yáo sì lì zhàn bài zhī
从郭逵讨交阯，驻富良江，贼兵大至，与泾原将姚兕力战，败之。
qiān huáng chéng shǐ zhèn róng jūn yán biān dōu xún jiǎn shǐ
迁皇城使、镇戎军沿边都巡检使。
cóng liú chāng zuò zhēng líng wǔ yì gōng jiā yí zhōu tuán liàn shǐ
从刘昌祚征灵武，议功加沂州团练使。
huò yán suǒ bù bīng shī wáng duō jiàng jiǎn zhōu cì shǐ quán xī hé lán huì lù dōu jiān zǒng mín zhōu bīng
或言所部兵失亡多，降简州刺史，权熙河兰会路都监，总岷州兵。
xià rén gōng lán zhōu xiáng fù yuán bǎo xiǎn dài biàn shù rì lǔ chè wéi qù
夏人攻兰州，祥赴援，保险待变，数日，虏彻围去。
fù tuán liàn shǐ jìn jiē zhōu fáng yù shǐ
复团练使，进阶州防御使。
cóng zhǒng yì xí guǐ zhāng yǒu gōng shēng bīng mǎ dōu qián xiá
从种谊袭鬼章有功，升兵马都钤辖。
zài xī hé èr shí yú nián yǐ xuān qìng shǐ nèi shì yā bān zú
在熙河二十余年，以宣庆使、内侍押班卒。
chén yǎn kāi fēng rén
陈衍，开封人。
yǐ nèi shì jǐ shì diàn tíng lèi guān gòng bèi kù shǐ
以内侍给事殿庭，累官供备库使。
liáng wéi jiǎn jiàn zhū xuān rén shèng liè huáng hòu zhǔ guǎn gāo hán wáng zhái lǐng yù yào yuàn nèi dōng mén sī
梁惟简荐诸宣仁圣烈皇后，主管高韩王宅，领御药院、内东门司。
xuān rén shān líng wèi àn xíng shǐ
宣仁山陵，为按行使。
é yǐ zuǒ cáng kù shǐ wén zhōu cì shǐ chū wéi zhēn dìng lù dōu jiān
俄以左藏库使、文州刺史出为真定路都监。
yù shǐ lái zhī shào fāng lì dǐ yuán yòu zhèng shì shǒu yán yǎn zài chuí lián rì hù chǒng jiāo sì jiāo jié qī lǐ jìn tuì dà chén lì yǐn suǒ sī bǐ jū ěr mù zhī de
御史来之邵方力诋元祐政事，首言："衍在垂帘日，怙宠骄肆，交结戚里，进退大臣，力引所私，俾居耳目之地。
zhāng shāng yīng yì lùn yǎn jiāo tōng zǎi xiàng yù fú wèi zhī cì zhū
"张商英亦论："衍交通宰相，御服为之赐珠；
jié tuō cí chén chǔ xiáng wèi zhī cì shàn
结托词臣，储祥为之赐膳。
gài zhǐ lǚ dà fáng sū shì yě
"盖指吕大防、苏轼也。
yǎn zuò biǎn jiān chēn zhōu jiǔ shuì wu
衍坐贬，监郴州酒税务。
wéi jiǎn yǐ yuán yǐn zhāng shì liáng liáng zhī xīn yǐ dǎng fù jiē dé zuì
惟简以援引，张士良、梁知新以党附，皆得罪。
yǐ yòu biān guǎn bái zhōu xǐ pèi zhū yá
已又编管白州，徙配朱崖。
zhāng dūn qǐ yù wū yuán yòu zhū lǎo dà chén yún jié yǎn bèi yǐ móu fèi lì
章惇起狱，诬元祐诸老、大臣，云结衍辈以谋废立。
shì liáng cháng yǔ yǎn tóng zài xuān rén hòu gé zì chēn zhōu zhào zhī shǐ shí qí shuō
士良尝与衍同在宣仁后阁，自郴州召之，使实其说。
shì liáng zhì dàn yán xuān rén mí liú zhī jì yǎn cháng kě fǒu èr fǔ shì jí yòng yù bǎo fù wài ér yǐ
士良至，但言宣仁弥留之际，衍尝可否二府事及用御宝付外而已。
duàn liàn wú suǒ de ān dūn cài jīng nǎi zòu yǎn shū gé liǎng gōng chì suí lóng nèi shì shí yú rén yú wài yǐ jiǎn chú rén zhǔ fù xīn yǔ yì yì zài dòng yáo dà nì bù dào
锻炼无所得，安惇、蔡京乃奏衍疏隔两宫，斥随龙内侍十余人于外，以剪除人主腹心羽翼，意在动摇，大逆不道。
nǎi zhào chǔ sǐ lìng guǎng xī zhuǎn yùn shǐ chéng jié lì qí xíng
乃诏处死，令广西转运使程节涖其刑。
féng shì níng zì jìng zhī yǐ rù nèi huáng mén lèi qiān zhāo xuān shǐ zhōng zhōu tuán liàn shǐ rù nèi yā bān
冯世宁，字静之，以入内黄门累迁昭宣使、忠州团练使、入内押班。
yáng guó gōng zhǔ qǐn jí zhé zōng yù yè chū wèn xùn shì níng zhí yán bù kě dì suī wēi wǔ zú wèi zhī gǎi róng
扬国公主寝疾，哲宗欲夜出问讯，世宁执言不可，帝虽微忤，卒为之改容。
zài qiān jǐng fú diàn shǐ míng zhōu guān chá shǐ
再迁景福殿使、明州观察使。
zhì fù dōu zhī
至副都知。
chóng níng xīn guān míng shì níng shǒu zhī rù nèi nèi shì shěng shì
崇宁新官名，世宁首知入内内侍省事。
jìn zhōng yè huǒ shǐ sù wèi shì pū miè zhī jì dìng lìng zì tā tú chū gài bù yù shǐ zhī gōng shěng qū zhé yě
禁中夜火，使宿卫士扑灭之，既定，令自他途出，盖不欲使知宫省曲折也。
huī zōng shǎng tàn
徽宗赏叹。
jìn gǎn dé jūn liú hòu
进感德军留后。
zhèng hé chū yǐ nèi kè shěng shǐ zhāng huà jūn liú hòu zhì shì
政和初，以内客省使、彰化军留后致仕。
shì níng chū rù jìn tà liù shí nián xún jǐn wú guò
世宁出入禁闼六十年，循谨无过。
zú nián liù shí qī zèng kāi fǔ yí tóng sān sī
卒，年六十七，赠开府仪同三司。
shì yuē gōng jié
谥曰恭节。
li jì hé kāi fēng rén
李继和，开封人。
yǐ fù rèn wèi nèi shì huáng mén
以父任为内侍黄门。
qìng lì zhōng wèi hé běi xi lù chéng shòu
庆历中，为河北西路承受。
bǎo zhōu bīng pàn sāi chéng mén jù shǒu guān jūn chóng wéi zhī bù dé rù
保州兵叛，塞城门距守，官军重围之，不得入。
jì hé dú shàng nán guān mén mì hū suǒ jié nèi yìng zhě yù yǐ huò fú
继和独上南关门，密呼所结内应者，谕以祸福。
zhòng yán sì li zhāo liàng zhì jí zhǎn guān zì guī
众言："俟李昭亮至，即斩关自归。
yǐ ér guǒ rán
"已而果然。
zéi píng qiān liǎng zhì
贼平，迁两秩。
wáng zé fǎn bèi zhōu wèi chéng xià zǒu mǎ chéng shòu
王则反贝州，为城下走马承受。
shā yuàn quē mǎ zhào qín zhōu zhì chǎng yǐ quàn shì zhī jì hé lǐng zhí bù shù yuè de mǎ qiān shù ér rén bù rǎo
沙苑阙马，诏秦州置场以券市之，继和领职不数月，得马千数，而人不扰。
jiù zhì nèi shì rù shì sān shí nián shǐ de mó kān zhì shì nǎi lìng yǐ láo jìn guān zhě wú jū yú nián
旧制，内侍入仕三十年始得磨勘，至是，乃令以劳进官者无拘于年。
huán zhōu gōng jiàn shǒu suì shí gěi jiǔ zhōu jiāng bù yǔ zhòng xuān sù jí hé fǔ mén bù gǎn chū jì hé bù rù zhòng zhōng pì xiǎo zhī yuē rǔ cáo wèi yī bēi jiǔ suì sàng qū mìng hu
环州弓箭手岁时给酒，州将不与，众喧诉，亟阖府门不敢出，继和步入众中譬晓之曰："汝曹为一杯酒，遂丧躯命乎！
zhòng wù sàn qù
"众悟散去。
shì wén zhuó dài yù qì xiè
事闻，擢带御器械。
lèi qiān xuān qìng shǐ wén zhōu tuán liàn shǐ rù nèi fù dōu zhī zú
累迁宣庆使、文州团练使、入内副都知，卒。
zi cóng shàn yuán lì qiú zèng guān shén zōng yuē cǐ bì shì yě
子从善援例求赠官，神宗曰："此弊事也！
jì hé wú jūn gōng hé bì zèng
继和无军功，何必赠？
zì shì wèi dìng zhì yún
"自是为定制云。
gāo jū jiǎn zì zhòng lüè shì běn pān yú rén
高居简，字仲略，世本番禺人。
yǐ fù rèn wèi rù nèi huáng mén
以父任为入内黄门。
hù zuò wēn chéng yuán miào fèng shén wù yǐ jīng bàn chēng chāo zhuǎn diàn tóu lǐng hòu yuàn shì
护作温成原庙奉神物，以精办称，超转殿头，领后苑事。
zuò fèng shǐ zǐ kuí lù duō zhàn yì bīng jiàng gāo pǐn
坐奉使梓夔路多占驿兵，降高品。
lì lǐng lóng tú tiān zhāng bǎo wén gé nèi dōng mén sī gàn dāng yù yào yuàn
历领龙图、天章、宝文阁、内东门司，干当御药院。
shén zōng jí wèi yù shǐ zhāng táng yīng yán qí zī xìng xiān qiǎo shàn yíng hé qǔ róng
神宗即位，御史张唐英言其资性𪫺巧，善迎合取容。
zhōng chéng sī mǎ guāng yì yán qí jiǔ chù jìn zhí zuì è yǐ duō
中丞司马光亦言其"久处近职，罪恶已多。
zǔ zōng jiù zhì gàn dāng yù yào yuàn guān zhì nèi diàn chóng bān yǐ shàng jí xū chū wài
祖宗旧制，干当御药院官至内殿崇班以上，即须出外。
jīn bì xià dú liú sì rén zhōng wài yǐ cǐ qiè yì
今陛下独留四人，中外以此窃议。
kuàng jū jiǎn qǐng zài xiān cháo yī píng chéng shè wù lùn qiè chǐ
况居简顷在先朝，依凭城社，物论切齿。
jí bì xià jì tǒng nǎi fù xiān zì jié nà shǐ chǒng xìn zhī ēn guò yú xiān dì
及陛下继统，乃复先自结纳，使宠信之恩过于先帝。
yuàn míng zhì qí zuì yǐ jiě tiān xià zhī huò
愿明治其罪，以解天下之惑"。
yú shì ba wèi gòng bèi kù shǐ
于是罢为供备库使。
shāo qiān dài yù qì xiè jìn nèi shì yā bān
稍迁带御器械，进内侍押班。
yǐ wén sī shǐ lǐng zhōng zhōu cì shǐ
以文思使领忠州刺史。
zú zèng yào zhōu guān chá shǐ
卒，赠耀州观察使。
jū jiǎn wén wài tíng yì lùn bì yǐ rù gào shěng zhōng mù wéi gāo zhí zòu
居简闻外廷议论，必以入告，省中目为"高直奏"。
rén zōng shí cháng shǐ nán hǎi yù guǎng zhōu huǒ jiù zhě bù lì jū jiǎn dū zhòng hù jūn zī jiǎ zhàng èr kù lài yǐ huò quán
仁宗时，尝使南海，遇广州火，救者不力，居简督众护军资甲仗二库，赖以获全。
shì wén zhào bāo zhī
事闻，诏褒之。
chéng fǎng kāi fēng rén
程昉，开封人。
yǐ xiǎo huáng mén jī qiān xī jīng zuǒ cáng kù fù shǐ
以小黄门积迁西京左藏库副使。
xī níng chū wèi hé běi tún tián dōu jiān
熙宁初，为河北屯田都监。
hé jué zǎo qiáng shāi èr gǔ hé dǎo zhī shǐ dōng wèi jù yá xià yǐ zhú luò sāi jué kǒu
河决枣强，酾二股河导之使东，为锯牙，下以竹落塞决口。
jiā dài yù qì xiè
加带御器械。
hé jué shāng hú běi liú yǔ yù hé hé wéi yī
河决商胡北流，与御河合为一。
jí èr gǔ dōng liú yù hé suì qiǎn diàn
及二股东流，御河遂浅淀。
fǎng yǐ kāi jùn gōng qiān gōng yuàn fù shǐ
昉以开浚功，迁宫苑副使。
yòu sāi zhāng hé zuò fú liáng yú míng zhōu
又塞漳河，作浮梁于洺州。
jiān wài dōu shuǐ chéng zhào xiāng dù xīng xiū shuǐ lì
兼外都水丞，诏相度兴修水利。
hé jué dà míng dì wǔ sǎo fǎng yì sāi zhī yīn shū táng shuǐ gài shēn zhōu tián
河决大名第五埽，昉议塞之，因疏塘水溉深州田。
yòu dǎo hú lú hé zì lè shòu zhī dōng zhì cāng zhōu èr bǎi lǐ
又导葫芦河，自乐寿之东至沧州二百里。
sāi mèng jiā kǒu kāi qián níng jūn zhí hé zuò qiáo yú zhēn dìng zhī zhōng dù
塞孟家口，开干宁军直河，作桥于真定之中渡。
yòu zì wèi zhōu wáng gōng sǎo dǎo shā hé rù yù hé yǐ guǎng yùn lù
又自卫州王供埽导沙河入御河，以广运路。
lèi qiān dá zhōu tuán liàn shǐ zhì zhì hé běi hé fáng shuǐ lì
累迁达州团练使，制置河北河防水利。
yù shǐ shèng táo yán fǎng xié dì wǔ sǎo zhī gōng zhuān wèi jǐ lì
御史盛陶言："昉挟第五埽之功，专为己力。
jiǎ cháo tíng wēi fú kǒng dòng zhōu xiàn
假朝廷威福，恐动州县。
suǒ kāi gòng chéng hé pō fèi rén hù shuǐ wèi jiǔ wú chéng gōng
所开共城河，颇废人户水硙，久无成功。
yòu yì kāi qìn hé yīn chá fǎng guān àn xíng shǐ zhī bù biàn
又议开沁河，因察访官按行，始知不便。
zhāng hé hū tuó zhī yì shuǐ zhàn xíng míng zhào shēn qí wǔ zhōu zhī tián wáng guǎng lián kǒng sì zōng qián xié zhào zi jǐ jiē cháng lùn zòu qí jiān qī zhī zhuàng zé duō zhì tà kǒu zhǐ jué hé suǒ qīn biàn wèi yū tián
漳河、滹沱之役，水占邢、洺、赵、深、祁五州之田，王广廉、孔嗣宗、钱勰、赵子几皆尝论奏其奸欺之状，则多置挞口，指决河所侵便为淤田。
qí shì quán zhī shèng zé jǔ guān fèi lì wéi qí suǒ yù
其事权之盛，则举官废吏，惟其所欲。
bèi màn háo hèng zé shòu shèng zhǐ zhě sān shòu tí diǎn xíng yù sī dié zhě shí èr gù yǒu wéi jù
悖慢豪横，则受圣旨者三，受提点刑狱司牒者十二，故有违拒。
xiǎo rén wù dāng shǎng zhuó jiāo bào zì sì
小人误当赏擢，骄暴自肆。
yuàn qiǎn guān dài hái réng xíng jiū zhì
愿遣官代还，仍行究治。
shén zōng yuē wáng ān shí yǐ fǎng zhī hé shì gù jiā rèn shǐ lìng kāi zhāng hé yòng gōng qī bǎi wàn hū tuó bā jiǔ bǎi wàn yǐ yì tǐ liàng yǐ
"神宗曰："王安石以昉知河事，故加任使，令开漳河，用工七百万，滹沱八九百万，已议体量矣。
shǐ ān shí yù xìng shuǐ lì zhòu yòng fǎng fǎng xié ān shí shì ér màn hán qí hòu ān shí jué qí xū dàn yì shū zhī
始，安石欲兴水利，骤用昉，昉挟安石势而慢韩琦，后安石觉其虚诞，亦疏之。
yǐ yōu sǐ zèng yào zhōu guān chá shǐ
以忧死，赠耀州观察使。
suì ba dōu dà zhì zhì hé fáng shuǐ lì sī
遂罢都大制置河防水利司。
sū lì shè zì gōng jì
苏利涉，字公济。
zǔ bǎo qiān zì guǎng zhōu yǐ yān rén cóng liú chǎng rù cháo
祖保迁，自广州以阉人从刘𬬮入朝。
lì shè chū wèi rù nèi nèi pǐn
利涉初为入内内品。
qìng lì zhōng wèi shì zhī biàn yǐ hù wèi yǒu láo shǎng jī jiā děng
庆历中卫士之变，以护卫有劳，赏激加等。
yīng zōng wèi huáng zǐ lì shè jǐ shì dōng gōng
英宗为皇子，利涉给事东宫。
jí jí wèi qiān dōng tóu gòng fèng guān yù yǐ wèi yǐng wáng fǔ dōu jiān lì cí gàn dāng yù yào yuàn qiān gòng bèi kù shǐ
及即位，迁东头供奉官，欲以为颖王府都监，力辞，干当御药院，迁供备库使。
dì bù yù shì yī yào zuì qín yán zhé liú tì
帝不豫，侍医药最勤，言辄流涕。
jí dì bēng qǐ yǔ yī guān tóng biǎn sān shàng biǎo dài zuì bù xǔ
及帝崩，乞与医官同贬，三上表待罪，不许。
shén zōng jí wèi shòu dá zhōu cì shǐ
神宗即位，授达州刺史。
lì nèi shì yā bān fù dōu zhī zhuǎn hǎi zhōu tuán liàn shǐ
历内侍押班、副都知，转海州团练使。
xiān sháo yuàn huǒ yíng jiù shén lì cì xí yī jīn dài
仙韶院火，营救甚力，赐袭衣、金带。
zú nián liù shí sì zèng fèng guó jūn jié dù shǐ shì yuē qín xī
卒，年六十四，赠奉国军节度使，谥曰勤僖。
lì shè cháng gàn dāng huáng chéng sī xún gù shì xiāng zú luó bào bù jiē yǐ wén
利涉尝干当皇城司，循故事，厢卒逻报不皆以闻。
hòu shí dé yī dài zhī shì wú jù xì xī yǐ zòu wǎng wǎng yǒu yuán fēi yǔ shòu huò zhě rén shǐ yǐ lì shè wèi xián
后石得一代之，事无巨细悉以奏，往往有缘飞语受祸者，人始以利涉为贤。
léi yǔn gōng kāi fēng rén
雷允恭，开封人。
chū wèi huáng mén pō huì xiá shāo qiān rù nèi diàn tóu jǐ shì dōng gōng
初为黄门，颇慧黠，稍迁入内殿头，给事东宫。
zhōu huái zhèng wěi wèi tiān shū yǔn gōng yù fā qí shì huái zhèng sǐ zhuó nèi diàn chóng bān qiān chéng zhì
周怀政伪为天书，允恭豫发其事，怀政死，擢内殿崇班，迁承制。
zài qiān xī jīng zuō fang shǐ pǔ zhōu cì shǐ rù nèi nèi shì shěng yā bān
再迁西京作坊使、普州刺史、入内内侍省押班。
zhāng xiàn hòu chū lín zhèng dīng wèi qián jié yǔn gōng fán jī mì shì lìng chuán dá jìn zhōng yóu shì yǔn gōng shì héng zhōng wài
章献后初临政，丁谓潜结允恭，凡机密事令传达禁中，由是允恭势横中外。
shān líng shì qǐ yǔn gōng qǐng xiào lì líng shàng zhāng xiàn hòu yuē wú lǜ rǔ yǒu wàng dòng kǒng wèi rǔ lèi yě
山陵事起，允恭请效力陵上，章献后曰："吾虑汝有妄动，恐为汝累也。
nǎi yǐ wéi shān líng dōu jiān
"乃以为山陵都监。
yǔn gōng chí zhì líng xià sī tiān jiàn xíng zhōng hé wèi yǔn gōng yán jīn shān líng shàng bǎi bù fǎ yí zǐ sūn lèi rǔ zhōu qín wáng fén
允恭驰至陵下，司天监邢中和为允恭言："今山陵上百步，法宜子孙，类汝州秦王坟。
yǔn gōng yuē hé bù jiù
"允恭曰："何不就？
zhōng hé yuē kǒng xià yǒu shí yǔ shuǐ ěr
"中和曰："恐下有石与水尔。
yǔn gōng yuē shàng wú tā zi ruò rú qín wáng fén hé bù kě
"允恭曰："上无他子，若如秦王坟，何不可？
zhōng hé yuē shān líng shì zhòng tà xíng fù àn dòng jīng yuè rì kǒng bù jí qī yuè zhī qī ěr
"中和曰："山陵事重，踏行复按，动经月日，恐不及七月之期耳。
yǔn gōng yuē dì yí jiù shàng xué wǒ zǒu mǎ rù jiàn tài hòu yán zhī
"允恭曰："第移就上穴，我走马入见太后言之。
yǔn gōng sù guì héng rén bù gǎn wéi jí gǎi chuān shang xué
"允恭素贵横，人不敢违，即改穿上穴。
rù bái qí shì zhāng xiàn hòu yuē cǐ dà shì hé qīng yì rú cǐ
入白其事，章献后曰："此大事，何轻易如此？
yǔn gōng yuē shǐ xiān dì yí zǐ sūn hé xī bù kě
"允恭曰："使先帝宜子孙，何惜不可？
zhāng xiàn hòu yì bù rán yuē chū yǔ shān líng shǐ yì kě fǒu
"章献后意不然，曰："出与山陵使议可否。
shí dīng wèi wéi shān líng shǐ yǔn gōng jù dào suǒ yǐ wèi wěi wěi ér yǐ
"时丁谓为山陵使，允恭具道所以，谓唯唯而已。
yǔn gōng rù zòu yuē shān líng shǐ yì wú yì yì yǐ
允恭入奏曰："山陵使亦无异议矣。
jì ér shàng xué guǒ yǒu shí shí jǐn shuǐ chū
"既而上穴果有石，石尽水出。
yǔn gōng jìng yǐ shì bìng zuò dào jīn bǎo cì sǐ jí qí jiā
允恭竟以是并坐盗金宝赐死，籍其家。
zhōng hé liú shā mén dǎo
中和流沙门岛。
wèi xún cuàn hǎi shàng
谓寻窜海上。
yán wén yīng kāi fēng rén
阎文应，开封人。
jǐ shì yè tíng jī qiān zhì rù nèi fù dōu zhī
给事掖庭，积迁至入内副都知。
rén zōng chū qīn zhèng yǔ zǎi xiàng lǚ yí jiǎn móu yǐ zhāng qí xià sǒng chén yáo zuǒ fàn yōng zhào zhěn yàn shū qián wéi yǎn jiē zhāng xiàn hòu suǒ rèn yòng xī ba zhī
仁宗初亲政，与宰相吕夷简谋，以张耆、夏竦、陈尧佐、范雍、赵稹、晏殊、钱惟演皆章献后所任用，悉罢之。
tuì yǐ yǔ guō hòu hòu yuē yí jiǎn dú bù fù tài hòu yá
退以语郭后，后曰："夷简独不附太后邪？
dàn duō jī qiǎo shàn yìng biàn ěr
但多机巧，善应变耳。
yóu shì bìng yí jiǎn ba
"由是并夷简罢。
yí jiǎn sù yǔ wén yīng xiāng jié shǐ wèi zhōng xiòng
夷简素与文应相结，使为中诇。
jiǔ zhī nǎi zhī shì yóu guō hòu yí jiǎn suì yuàn hòu jí zài xiāng yáng shàng èr měi rén fāng chǒng shàng měi rén yú rén zōng qián yǒu yǔ qīn hòu hòu bù shèng fèn pī qí jiá rén zōng zì qǐ jiù zhī wù zhōng qí jǐng rén zōng dà nù
久之，乃知事由郭后，夷简遂怨后，及再相，杨、尚二美人方宠，尚美人于仁宗前有语侵后，后不胜忿，批其颊，仁宗自起救之，误中其颈，仁宗大怒。
wén yīng chéng xì suì yǔ móu fèi hòu qiě quàn yǐ zhǎo hén shì zhí zhèng
文应乘隙，遂与谋废后，且劝以爪痕示执政。
yí jiǎn yǐ yuàn lì zhǔ fèi shì yīn zòu rén zōng chū jiàn guān jìng fèi hòu wèi jìng fēi yǐ suǒ jū gōng míng yáo huá jiē wén yīng wèi yí jiǎn nèi yìng yě
夷简以怨，力主废事，因奏仁宗出谏官，竟废后为净妃，以所居宫名瑶华，皆文应为夷简内应也。
guō hòu jì fèi yáng shàng èr měi rén yì chǒng zhuān xī rén zōng tǐ wèi zhī bì huò lěi rì bù jìn shí zhōng wài yōu jù
郭后既废，杨、尚二美人益宠专夕，仁宗体为之弊，或累日不进食，中外忧惧。
yáng tài hòu jí yǐ wéi yán rén zōng wèi néng qù
杨太后亟以为言，仁宗未能去。
wén yīng zǎo mù rù shì yán zhī bù yǐ rén zōng yàn qí fán qiáng yīng yuē nuò
文应早暮入侍，言之不已，仁宗厌其烦，强应曰："诺。
wén yīng jí yǐ zhān chē zài èr měi rén chū èr měi rén tì qì cí shuō yún yún bù kěn xíng
"文应即以毡车载二美人出，二美人涕泣，词说云云不肯行。
wén yīng mà yuē guān bì shàng hé yán
文应骂曰："官婢尚何言？
qū shǐ dēng chē
"驱使登车。
yì rì yǐ shàng shì wèi nǚ dào shì jū dòng zhēn gōng
翌日，以尚氏为女道士，居洞真宫；
yáng shì bié zhái ān zhì
杨氏别宅安置。
jì ér rén zōng fù huǐ fèi guō hòu yǒu fù hòu zhī yì wén yīng dà jù
既而仁宗复悔废郭后，有复后之意，文应大惧。
huì hòu yǒu xiǎo jí xié tài yī zhěn shì shù rì nǎi yán hòu bào bēng shí wén yīng wèi zhī yě
会后有小疾，挟太医诊视数日，乃言后暴崩，实文应为之也。
lèi zhì zhāo xuān shǐ ēn zhōu tuán liàn shǐ
累至昭宣使、恩州团练使。
shí jiàn guān hé qí zuì qǐng bìng qí zi shì liáng chū zhī
时谏官劾其罪，请并其子士良出之。
yǐ wén yīng lǐng jiā zhōu fáng yù shǐ wèi qín zhōu qián xiá gǎi yùn zhōu shì liáng ba yù yào yuàn wèi nèi diàn chóng bān
以文应领嘉州防御使，为秦州钤辖，改郓州，士良罢御药院，为内殿崇班。
shǐ yáng shàng èr měi rén zhī chū gōng yě zuǒ yòu yǐn chén shì nǚ rù gōng fù hào chén zǐ chéng yáng tài hòu cháng xǔ yǐ wéi hòu sòng shòu bù kě
始杨、尚二美人之出宫也，左右引陈氏女入宫，父号陈子城，杨太后尝许以为后，宋绶不可。
wáng céng lǚ yí jiǎn cài qí xiāng jì lùn jiàn
王曾、吕夷简、蔡齐相继论谏。
chén shì nǚ jiàng jìn yù shì liáng wén zhī jù jiàn rén zōng
陈氏女将进御，士良闻之，遽见仁宗。
rén zōng pī bǎi yè zé rì shì liáng yuē bì xià yuè cǐ qǐ fēi yù nà chén shì nǚ wèi hòu yá
仁宗披百叶择日，士良曰："陛下阅此，岂非欲纳陈氏女为后邪？
rén zōng yuē rán
"仁宗曰："然。
shì liáng yuē zǐ chéng shǐ dà chén jiā nú pū guān míng yě bì xià nà qí nǚ wèi hòu wú nǎi bù kě hu
"士良曰："子城使，大臣家奴仆官名也，陛下纳其女为后，无乃不可乎！
rén zōng jù mìng chū zhī
"仁宗遽命出之。
wén yīng hòu xǐ xiāng zhōu qián xiá
文应后徙相州钤辖。
zú zèng bīn zhōu guān chá shǐ
卒，赠邠州观察使。
rèn shǒu zhōng zì jì chén yīn rù nèi huáng mén lèi zhuǎn xī tóu gòng fèng guān lǐng yù yào yuàn zuò shì fèi
任守忠，字稷臣，荫入内黄门，累转西头供奉官，领御药院，坐事废。
jiǔ zhī fù gù guān shāo qiān shàng yù yào gòng fèng
久之，复故官，稍迁上御药供奉。
chū zhāng xiàn hòu tīng zhèng shǒu zhōng yǔ dōu zhī jiāng dé míng děng jiāo tōng qǐng yè quán chǒng guò shèng
初，章献后听政，守忠与都知江德明等交通请谒，权宠过盛。
rén zōng qīn zhèng chū wèi huáng zhōu dōu jiān yòu zhé jiān yīng zhōu jiǔ shuì shāo qiān tán zhōu dū jiān xǐ hé liú zhèn
仁宗亲政，出为黄州都监，又谪监英州酒税，稍迁潭州都监，徙合流镇。
xī bǐ yòng bīng yòu wèi qín fèng jīng yuán lù zhù bó dōu jiān yǐ gōng zài qiān dōng rǎn yuàn shǐ nèi shì yā bān
西鄙用兵，又为秦凤、泾原路驻泊都监，以功再迁东染院使、内侍押班。
chū wèi dìng zhōu qián xiá jiā nèi shì fù dōu zhī
出为定州钤辖，加内侍副都知。
lèi qiān xuān zhèng shǐ yáng zhōu guān chá shǐ wèi rù nèi dōu zhī
累迁宣政使、洋州观察使，为入内都知。
rén zōng wèi yǒu sì zhǔ yì yīng zōng shǒu zhōng jū zhōng jiàn yì yù yuán lì hūn ruò yǐ jiào dà lì
仁宗未有嗣，属意英宗，守忠居中建议，欲援立昏弱以徼大利。
jí yīng zōng jí wèi bài xuān qìng shǐ ān jìng jūn liú hòu
及英宗即位，拜宣庆使、安静军留后。
shǒu zhōng yòu yǔ yán dàn wàng jiāo luàn liǎng gōng
守忠又语言诞妄，交乱两宫。
yú shì zhī jiàn yuàn sī mǎ guāng lùn shǒu zhōng lí jiàn zhī zuì wèi guó zhī dà zéi mín zhī jù dù qǐ zhǎn yú dū shì
于是知谏院司马光论守忠离间之罪，为国之大贼，民之巨蠹，乞斩于都市。
yīng zōng yóu wèi xíng zǎi xiàng hán qí chū kōng tóu chì yī dào cān zhèng ōu yáng xiū yǐ qiān zhào gài nán zhī xiū yuē dì shū zhī hán gōng bì zì yǒu shuō
英宗犹未行，宰相韩琦出空头敕一道，参政欧阳修已签，赵概难之，修曰："第书之，韩公必自有说。
qí suì zuò zhèng shì táng lì shǒu zhōng tíng xià yuē rǔ zuì dāng sǐ biǎn bǎo xìn jūn jié dù fù shǐ qí zhōu ān zhì
"琦遂坐政事堂，立守忠庭下，曰："汝罪当死，贬保信军节度副使、蕲州安置。
qǔ kōng tóu chì tián yǔ zhī jí rì yā xíng qí yì yǐ wéi shǎo huǎn zé zhōng biàn yě
"取空头敕填与之，即日押行，琦意以为少缓则中变也。
shǒu zhōng jiǔ bèi chǒng xìng yòng shì yú zhōng rén bù gǎn yán qí guò jí biǎn zhōng wài kuài zhī
守忠久被宠幸，用事于中，人不敢言其过，及贬，中外快之。
jiǔ zhī qǐ wèi zuǒ wǔ wèi jiāng jūn zhì shì zú nián qī shí jiǔ
久之，起为左武卫将军，致仕，卒，年七十九。
tóng guàn shǎo chū li xiàn zhī mén
童贯，少出李宪之门。
xìng qiǎo mèi zì jǐ shì gōng yè jí shàn cè rén zhǔ wēi zhǐ xiān shì shùn chéng
性巧媚，自给事宫掖，即善策人主微指，先事顺承。
wēi zōng lì zhì míng jīn jú yú kàng guàn yǐ gòng fèng guān zhǔ zhī shǐ yǔ cài jīng yóu
微宗立，置明金局于杭，贯以供奉官主之，始与蔡京游。
jīng jìn guàn lì yě
京进，贯力也。
jīng jì xiāng zàn cè qǔ qīng táng yīn yán guàn cháng shí shǐ shǎn yòu shěn wǔ lù shì yí yǔ zhū jiāng zhī néng fǒu wèi zuì xī lì jiàn zhī
京既相，赞策取青唐，因言贯尝十使陕右，审五路事宜与诸将之能否为最悉，力荐之。
hé bīng shí wàn mìng wáng hòu zhuān kǔn jì ér guàn yòng li xiàn gù shì jiān qí jūn
合兵十万，命王厚专阃寄，而贯用李宪故事监其军。
zhì huáng chuān shì jìn zhōng huǒ dì xià shǒu zhá yì zhǐ guàn wú xi bīng
至湟川，适禁中火，帝下手札，驿止贯毋西兵。
guàn fā shì jù nà xuē zhōng
贯发视，遽纳𫖇中。
hòu wèn gù guàn yuē shàng qù chéng gōng ěr
厚问故，贯曰："上趣成功耳。
shī jìng chū fù sì zhōu
"师竟出，复四州。
zhuó jǐng fú diàn shǐ xiāng zhōu guān chá shǐ nèi shì jì zī zhuǎn liǎng shǐ zì cí shǐ
擢景福殿使、襄州观察使，内侍寄资转两使自兹始。
wèi jǐ wèi xī hé lán huáng qín fèng lù jīng lüè ān fǔ zhì zhì shǐ lèi qiān wǔ kāng jūn jié dù shǐ
未几，为熙河兰湟、秦凤路经略安抚制置使，累迁武康军节度使。
tǎo xī gē zāng zhēng fù jī shí jūn táo zhōu jiā jiǎn jiào sī kōng
讨溪哥臧征，复积石军、洮州，加检校司空。
pō shì gōng jiāo zì xuǎn zhì jiāng lì jiē jié qǔ zhōng zhǐ bù fù guān cháo tíng jìn fú jīng yì
颇恃功骄恣，选置将吏，皆捷取中旨，不复关朝廷，浸咈京意。
chú kāi fǔ yí tóng sān sī jīng yuē shǐ xiāng qǐ yīng shòu huàn guān
除开府仪同三司，京曰："使相岂应授宦官？
bù fèng zhào
"不奉诏。
zhèng hé yuán nián jìn jiǎn jiào tài wèi shǐ qì dān
政和元年，进检校太尉，使契丹。
huò yán yǐ huàn guān wéi shàng jiè guó wú rén hu
或言："以宦官为上介，国无人乎？
dì yuē qì dān wén guàn pò qiāng gù yù jiàn zhī yīn shǐ chān guó cè zhī shàn zhě yě
"帝曰："契丹闻贯破羌，故欲见之，因使觇国，策之善者也。
shǐ hái yì zhǎn fèn miào mó bīng bǐng jiē shǔ yān
"使还，益展奋，庙谟兵柄皆属焉。
suì qǐng jìn zhù xià guó héng shān yǐ tài wèi wèi shǎn xī hé dōng hé běi xuān fǔ shǐ
遂请进筑夏国横山，以太尉为陕西、河东、河北宣抚使。
é kāi fǔ yí tóng sān sī qiān shū shū mì yuàn hé xī běi liǎng fáng
俄开府仪同三司，签书枢密院河西北两房。
bù sān suì lǐng yuàn shì
不三岁，领院事。
gèng wǔ xìn wǔ níng hù guó hé dōng shān nán dōng dào jiàn nán dōng chuān děng jiǔ zhèn tài fù jīng guó gōng
更武信、武宁、护国、河东、山南东道、剑南、东川等九镇、太傅、泾国公。
shí rén chēng cài jīng wèi gōng xiāng yīn chēng guàn wèi ǎo xiāng
时人称蔡京为公相，因称贯为媪相。
jiāng qín jìn ruì shī shēn rù hé lǒng báo yú xiāo guān gǔ gǔ lóng wèi kě zhì xià rén sǐ mìng
将秦、晋锐师深入河、陇，薄于萧关古骨龙，谓可制夏人死命。
qiǎn dà jiàng liú fǎ qǔ shuò fāng fǎ bù kě guàn bī zhī yuē jūn zài jīng shī shí qīn shòu mìng yú wáng suǒ zì yán bì chéng gōng jīn nán zhī hé yě
遣大将刘法取朔方，法不可，贯逼之曰："君在京师时，亲授命于王所，自言必成功，今难之，何也？
fǎ bù dé yǐ chū sài yù fú ér sǐ
"法不得已出塞，遇伏而死。
fǎ xī zhōu míng jiàng jì sǐ zhū jūn xiōng jù
法，西州名将，既死，诸军恟惧。
guàn yǐn qí bài yǐ jié wén bǎi guān rù hè jiē qiè chǐ rán mò gǎn yán
贯隐其败，以捷闻，百官入贺，皆切齿，然莫敢言。
guān yòu jì kùn xià rén yì bù néng zhī nǎi yīn liáo rén jìn shì biǎo nà kuǎn
关右既困，夏人亦不能支，乃因辽人进誓表纳款。
shǐ zhì shòu yǐ shì zhào cí bù qǔ guàn qiáng guǎn bàn shǐ gù yǔ zhī hái jí jìng qì zhū dào shàng
使至，授以誓诏，辞不取，贯强馆伴使固与之，还及境，弃诸道上。
jiù zhì shú qiāng bù shòu hàn guān guàn gù yǐn bá zhī yǒu zhì jié dù shǐ zhě
旧制，熟羌不授汉官，贯故引拔之，有至节度使者。
gōng jiàn shǒu shī qí fēn dì ér shǐ shǒu xīn jiāng jìn zú táo wáng bù sǐ ér de gǎi lì tā jí jūn zhèng jǐn huài
弓箭手失其分地而使守新疆，禁卒逃亡不死而得改隶他籍，军政尽坏。
zhèng hé yuán nián fù zhèng yǔn zhōng shǐ yú liáo de yàn rén mǎ zhí guī jiàn zhū cháo suì zào píng yàn zhī móu xuǎn jiàn jiàng jìng zú kè rì fā mìng
政和元年，副郑允中使于辽，得燕人马植，归荐诸朝，遂造平燕之谋，选健将劲卒，刻日发命。
huì fāng là qǐ mù zhōu shì shén zhāng gǎi jiāng zhè huái nán xuān fǔ shǐ jí yǐ suǒ jù bīng shuài zhū jiāng tǎo píng zhī
会方腊起睦州，势甚张，改江、浙、淮南宣抚使，即以所聚兵帅诸将讨平之。
fāng là zhě mù zhōu qīng xī rén yě
方腊者，睦州青溪人也。
shì jū xiàn yè cūn tuō zuǒ dào yǐ huò zhòng
世居县堨村，托左道以惑众。
chū táng yǒng huī zhōng mù zhōu nǚ zǐ chén shuò zhēn fǎn zì chēng wén jiā huáng dì gù qí de xiāng chuán yǒu tiān zǐ jī wàn nián lóu xī yì de píng jí yǐ zì xìn
初，唐永徽中，睦州女子陈硕真反，自称文佳皇帝，故其地相传有天子基、万年楼，腊益得凭籍以自信。
xiàn jìng zǐ tóng bāng yuán zhū tóng jiē luò shān gǔ yōu xiǎn chù mín wù fán huǒ yǒu qī chǔ shān cái zhī ráo fù shāng jù jiǎ duō wǎng lái
县境梓桐、帮源诸峒皆落山谷幽险处，民物繁伙，有漆楮、杉材之饶，富商巨贾多往来。
shí wú zhōng kùn yú zhū miǎn huā shí zhī rǎo bǐ wū zhì yuàn xī yīn mín bù rěn yīn jù pín fá yóu shǒu zhī tú
时吴中困于朱勔花石之扰，比屋致怨，腊因民不忍，阴聚贫乏游手之徒。
xuān hé èr nián shí yuè qǐ wéi luàn zì hào shèng gōng jiàn yuán yǒng lè zhì guān lì jiàng shuài yǐ jīn shì wéi bié zì hóng jīn ér shàng fán liù děng
宣和二年十月，起为乱，自号圣公，建元永乐，置官吏将帅，以巾饰为别，自红巾而上凡六等。
wú gōng shǐ jiè zhòu wéi yǐ guǐ shén guǐ mì shì xiāng shàn xù fén shì lú lüè jīn bó zǐ nǚ yòu xié liáng mín wèi bīng
无弓矢、介胄，唯以鬼神诡秘事相扇訹，焚室庐，掠金帛子女，诱胁良民为兵。
rén ān yú tài píng bù shí bīng gé wén jīn gǔ shēng jí liǎn shǒu tīng mìng bù xún rì jù zhòng zhì shù wàn pò shā jiàng guān cài zūn yú xi kēng
人安于太平，不识兵革，闻金鼓声即敛手听命，不旬日聚众至数万，破杀将官蔡遵于息坑。
shí yī yuè xiàn qīng xī shí èr yuè xiàn mù xī èr zhōu
十一月陷青溪，十二月陷睦、歙二州。
nán xiàn qú shā jùn shǒu péng rǔ fāng
南陷衢，杀郡守彭汝方；
běi lüè xīn chéng tóng lú fù yáng zhū xiàn jìn bī háng zhōu
北掠新城、桐庐、富阳诸县，进逼杭州。
jùn shǒu qì chéng zǒu zhōu jí xiàn shā zhì zhì shǐ chén jiàn lián fǎng shǐ zhào yuē zòng huǒ liù rì sǐ zhě bù kě jì
郡守弃城走，州即陷，杀制置使陈建、廉访使赵约，纵火六日，死者不可计。
fán de guān lì bì duàn jī zhī tǐ tàn qí fèi cháng huò áo yǐ gào yóu cóng dī luàn shè bèi jìn chu dú yǐ cháng yuàn xīn
凡得官吏，必断脔支体，探其肺肠，或熬以膏油，丛镝乱射，备尽楚毒，以偿怨心。
jǐng zòu zhì jīng shī wáng fǔ nì bù yǐ wén yú shì xiōng yàn rì chì
警奏至京师，王黼匿不以闻，于是凶焰日炽。
lán xī líng shān zéi zhū yán wú bāng yǎn xiàn chóu dào rén xiān jū lǚ shī náng fāng yán shān chén shí sì sū zhōu shí shēng guī ān lù xíng r jiē hé dǎng yīng zhī dōng nán dà zhèn
兰溪灵山贼朱言吴邦、剡县仇道人、仙居吕师囊、方岩山陈十四、苏州石生、归安陆行儿皆合党应之，东南大震。
fā yùn shǐ chén hēng bó qǐng diào jīng jī bīng jí dǐng lǐ qiāng pái shǒu jiān chéng yǐ lái shǐ bù zhì zī màn
发运使陈亨伯请调京畿兵及鼎、澧枪牌手兼程以来，使不至滋蔓。
huī zōng shǐ dà jīng jí qiǎn tóng guàn tán zhěn wèi xuān fǔ zhì zhì shǐ lǜ jìn lǚ jí qín jìn fán hàn bīng shí wǔ wàn yǐ dōng qiě yù guàn shǐ zuò zhào ba yìng fèng jú
徽宗始大惊，亟遣童贯、谭稹为宣抚制置使，率禁旅及秦、晋蕃汉兵十五万以东，且谕贯使作诏罢应奉局。
sān nián zhēng yuè xī jiāng fāng qī fó yǐn zhòng liù wàn gōng xiù zhōu tǒng jūn wáng zǐ wǔ chéng chéng gù shǒu yǐ ér dà jūn zhì hé jī zéi zhǎn shǒu jiǔ qiān zhù jīng guān wǔ zéi hái jù kàng
三年正月，腊将方七佛引众六万攻秀州，统军王子武乘城固守，已而大军至，合击贼，斩首九千，筑京观五，贼还据杭。
èr yuè guàn zhěn qián fēng zhì qīng hé yàn shuǐ lù bìng jìn xī fù fén guān shè fǔ kù mín jū nǎi xiāo dùn
二月，贯、稹前锋至清河堰，水陆并进，腊复焚官舍、府库、民居，乃宵遁。
zhū jiāng liú yán qìng wáng bǐng wáng huàn yáng wéi zhōng xīn xìng zōng xiāng jì zhì jǐn fù suǒ shī chéng
诸将刘延庆、王禀、王涣、杨惟忠、辛兴宗相继至，尽复所失城。
sì yuè shēng qín xī jí qī shào zi háo èr tài zǐ wěi xiāng fāng féi děng wǔ shí èr rén yú zǐ tóng shí xué zhōng shā zéi qī wàn
四月，生擒腊及妻邵、子毫二太子、伪相方肥等五十二人于梓桐石穴中，杀贼七万。
sì nián sān yuè yú dǎng xī píng
四年三月，余党悉平。
jìn guàn tài shī xǐ guó chu
进贯太师，徙国楚。
xī zhī qǐ pò liù zhōu wǔ shí èr xiàn qiāng píng mín èr bǎi wàn suǒ lüè fù nǚ zì zéi tóng táo chū luǒ ér yì yú lín zhōng zhě yóu tāng yán zī lǐng bā shí wǔ lǐ jiān jiǔ cūn shān gǔ xiāng wàng
腊之起，破六州五十二县，戕平民二百万，所掠妇女自贼峒逃出，倮而缢于林中者，由汤岩、椔岭八十五里间，九村山谷相望。
wáng shī zì chū zhì kǎi xuán sì bǎi wǔ shí rì
王师自出至凯旋，四百五十日。
xī suī píng ér běi fá zhī yì suì qǐ
腊虽平，而北伐之役遂起。
jì ér yǐ fù yān shān gōng zhào jiě jié yuè wéi zhēn sān gōng jiā fēng xú yù liǎng guó
既而以复燕山功，诏解节钺为真三公，加封徐、豫两国。
yuè liǎng yuè mìng zhì shì ér dài yǐ tán zhěn
越两月，命致仕，而代以谭稹。
míng nián fù qǐ lǐng shū mì yuàn xuān fǔ hé běi yān shān
明年复起，领枢密院，宣抚河北、燕山。
xuān hé qī nián zhào yòng shén zōng yí xùn néng fù quán yàn zhī jìng zhě zuò běn bāng shū wáng jué suì fēng guǎng yáng jùn wáng
宣和七年，诏用神宗遗训，能复全燕之境者胙本邦，疏王爵，遂封广阳郡王。
shì nián zhān hǎn nán qīn guàn zài tài yuán qiǎn mǎ kuò xīn xìng zōng wǎng pìn yǐ cháng jīn jīn rén yǐ nà zhāng jué wèi zé qiě qiǎn shǐ gào xīng bīng guàn hòu lǐ zhī wèi yuē rú cǐ dà shì hé bù sù gào wǒ
是年，粘罕南侵，贯在太原，遣马扩、辛兴宗往聘以尝金，金人以纳张觉为责，且遣使告兴兵，贯厚礼之，谓曰："如此大事，何不素告我？
shǐ zhě quàn guàn sù gē liǎng hé yǐ xiè guàn qì chǐ bù néng yīng móu dùn guī
"使者劝贯速割两河以谢，贯气褫不能应，谋遁归。
tài yuán shǒu zhāng xiào chún qiào zhī yuē jīn rén yū méng wáng dāng lìng tiān xià bīng xī lì zhī wú jīn wěi zhī ér qù shì qì hé dōng yǔ dí yě
太原守张孝纯诮之曰："金人渝盟，王当令天下兵悉力枝梧，今委之而去，是弃河东与敌也。
hé dōng rù dí shǒu nài hé běi hu
河东入敌手，奈河北乎？
guàn nù chì zhī yuē guàn shòu mìng xuān fǔ fēi shǒu tǔ yě
"贯怒叱之曰："贯受命宣抚，非守土也。
jūn bì yù liú guàn zhì shuài hé wéi
君必欲留贯，置帅何为？
xiào chún fǔ zhǎng tàn yuē píng shēng tóng tài shī zuò jǐ xǔ wēi wàng jí lín shì nǎi xù suō wèi shè fèng tóu shǔ cuàn hé miàn mù fù jiàn tiān zi hu
"孝纯拊掌叹曰："平生童太师作几许威望，及临事乃蓄缩畏慑，奉头鼠窜，何面目复见天子乎？
guàn bēn rù dōu qīn zōng yǐ shòu shàn xià zhào qīn zhēng yǐ guàn wèi dōng jīng liú shǒu guàn bù shòu mìng ér fèng shàng huáng nán xún
贯奔入都，钦宗已受禅，下诏亲征，以贯为东京留守，贯不受命而奉上皇南巡。
guàn zài xī biān mù zhǎng dà shào nián hào shèng jié jūn jǐ wàn rén yǐ wéi qīn jūn huán liè dì shè zhì shì yōng zhī zì suí
贯在西边募长大少年号胜捷军，几万人，以为亲军，环列第舍，至是拥之自随。
shàng huáng guò fú qiáo wèi shì pān wàng hào tòng guàn wéi kǒng xíng bù sù shǐ qīn jūn shè zhī zhōng shǐ ér bó zhě bǎi yú rén dào lù liú tì yú shì jiàn guān yù shǐ yǔ guó rén yì zhě fēng qǐ
上皇过浮桥，卫士攀望号恸，贯唯恐行不速，使亲军射之，中矢而踣者百余人，道路流涕，于是谏官、御史与国人议者蜂起。
chū biǎn zuǒ wèi shàng jiàng jūn lián zhé zhāo huà jūn jié dù fù shǐ cuàn zhī yīng zhōu jí yáng jūn
初贬左卫上将军，连谪昭化军节度副使，窜之英州、吉阳军。
xíng wèi zhì zhào shù qí shí dà zuì mìng jiān chá yù shǐ zhāng chéng jī qí suǒ zhì lì zhǎn zhī jí yú nán xióng
行未至，诏数其十大罪，命监察御史张澂迹其所至，莅斩之，及于南雄。
jì zhū hán shǒu fù quē xiāo yú dū shì
既诛，函首赴阙，枭于都市。
guàn wò bīng èr shí nián quán qīng yī shí bēn zǒu qī huì guò yú zhì chì
贯握兵二十年，权倾一时，奔走期会过于制敕。
cháng yǒu lùn qí guò zhě zhào fāng shào wǎng chá shào yī dòng yī xī guàn xī zhēn de zhī xiān mì yǐ bái qiě xiàn yǐ tā shì shào fǎn dé zuì zhú sǐ
尝有论其过者，诏方劭往察，劭一动一息，贯悉侦得之，先密以白，且陷以他事，劭反得罪，逐死。
guàn zhuàng kuí wú wěi guān shì yí xià shēng xū shí shù pí gǔ jìn rú tiě bù lèi yān rén
贯状魁梧，伟观视，颐下生须十数，皮骨劲如铁，不类阉人。
yǒu dù liàng néng shū cái
有度量，能疏财。
hòu gōng zì fēi pín yǐ xià jiē xiàn xiǎng jié nèi zuǒ yòu fù sì yù yán rì wén
后宫自妃嫔以下皆献饷结内，左右妇寺誉言日闻。
chǒng shān xī hè tíng hù zá tà chéng shì yuè mù fǔ bì duō chū qí mén sī yǎng pú yǔ guān zhū shǐ zhě zhì shù bǎi bèi
宠煽翕赫，庭户杂遝成市，岳牧、辅弼多出其门，厮养、仆圉官诸使者至数百辈。
qióng jiān rěn huò liú dú sì hǎi suī zū hǎi bù cháng zé yě
穷奸稔祸，流毒四海，虽菹醢不偿责也。
liáng shī chéng zì shǒu dào huì xiá xí wén fǎ shāo zhī shū
梁师成，字守道，慧黠习文法，稍知书。
chū lì gǔ xiáng shū yì jú xiáng sǐ de lǐng ruì sī diàn wén zì wài kù zhǔ chū wài chuán dào shàng zhǐ
初隶贾详书艺局，详死，得领睿思殿文字外库，主出外传道上旨。
zhèng hé jiān de jūn guì xìng zhì cuàn míng jìn shì jí zhōng jī qiān jìn zhōu guān chá shǐ xīng dé jūn liú hòu
政和间，得君贵幸，至窜名进士籍中，积迁晋州观察使、兴德军留后。
jiàn míng táng wèi dōu jiān jì chéng bài jié dù shǐ jiā zhōng tài yī shén xiāo gōng shǐ
建明堂，为都监，既成，拜节度使、加中太一、神霄宫使。
lì hù guó zhèn dōng hé dōng sān jié dù zhì jiǎn jiào tài fù suì bài tài wèi kāi fǔ yí tóng sān sī huàn jié huái nán
历护国、镇东、河东三节度，至检校太傅，遂拜太尉、开府仪同三司，换节淮南。
shí zhōng wài tài níng huī zōng liú yì lǐ wén fú ruì zhī shì shī chéng shàn féng yíng xī ēn chǒng
时中外泰宁，徽宗留意礼文符瑞之事，师成善逢迎，希恩宠。
dì běn yǐ lì rén chù zhī mìng rù chù diàn zhōng fán yù shū hào lìng jiē chū qí shǒu duō zé shàn shū lì xí fǎng dì shū zá zhào zhǐ yǐ chū wài tíng mò néng biàn
徽宗本来是把他作为下等奴仆的，却因此提拔他为近臣，凡是皇帝诏令都出自他的手，他选那些擅长书法的小官练习模仿徽宗的字体，掺杂在诏书中颁布，朝官不能辨别真伪。
shī chéng shí bù néng wén ér gāo zì biāo bǎng zì yán sū shì chū zǐ
师成实不能文，而高自标榜，自言苏轼出子。
shì shí tiān xià jìn sòng shì wén qí chǐ dú zài rén jiān zhě jiē huǐ qù shī chéng su yú dì yuē xiān chén hé zuì
是时，天下禁诵轼文，其尺牍在人间者皆毁去，师成诉于帝曰："先臣何罪？
zì shì shì zhī wén nǎi shāo chū
"自是，轼之文乃稍出。
yǐ hàn mò wéi jǐ rèn sì fāng jùn xiù míng shì bì zhāo zhì mén xià wǎng wǎng zāo diǎn wū
以翰墨为己任，四方俊秀名士必招致门下，往往遭点污。
duō zhì shū huà juàn zhóu yú wài shè yāo bīn kè zòng guān de qí tí shí hé yì zhě zhé mì jiā jí yǐn zhí zhèng shì cóng kě jiē ér shēng
多置书画卷轴于外舍，邀宾客纵观，得其题识合意者，辄密加汲引，执政、侍从可阶而升。
wáng fǔ fù shì zhī suī cài jīng fù zǐ yì chǎn fù yān dōu rén mù wéi yǐn xiāng suǒ lǐng zhí jú zhì shù shí bǎi
王黼父事之，虽蔡京父子亦谄附焉，都人目为"隐相"，所领职局至数十百。
fǔ zào fá yàn yì shī chéng shǐ yóu yī wéi zú nǎi zàn jué yòu jiàn tán zhěn wèi xuān fǔ
黼造伐燕议，师成始犹依违，卒乃赞决，又荐谭稹为宣抚。
yān shān píng cè xūn jìn shǎo bǎo
燕山平，策勋进少保。
yì tōng huì xiè rén shì rù qián shù bǎi wàn yǐ xiàn sòng shàng shū wèi míng lìng fù tíng shì chàng dì zhī rì shì yú dì qián niè rú shēng jiàng
益通贿谢，人士入钱数百万，以献颂上书为名，令赴廷试，唱第之日，侍于帝前，嗫嚅升降。
qí xiǎo lì chǔ hóng yì yù kē jiǎ ér zhí sī yǎng zhī yì rú chū
其小吏储宏亦豫科甲，而执厮养之役如初。
li yàn kuò mín tián yú jīng dōng xi suǒ zhì jù zuò táng shàng jiān sī jùn shǒu bù gǎn kàng lǐ
李彦括民田于京东、西，所至倨坐堂上，监司、郡守不敢抗礼。
yǒu yán yú dì shī chéng shì zài páng kàng shēng yuē wáng rén suī wēi xù yú zhū hóu zhī shàng qǐ zú wèi guò
有言于帝，师成适在旁，抗声曰："王人虽微，序于诸侯之上，岂足为过？
yán zhě jù ér zhǐ
"言者惧而止。
shī chéng mào ruò bù néng yán rán yīn zéi xiǎn zhì yù jiān jí fā
师成貌若不能言，然阴贼险鸷，遇间即发。
jiā jū yǔ fǔ lín dì xìng fǔ dì jiàn qí jiāo tōng zhuàng yǐ nù zhū miǎn yòu yǐ yìng fèng yǔ fǔ yà yīn chéng xì gōng zhī
家居与黼邻，帝幸黼第，见其交通状，已怒，朱勔又以应奉与黼轧，因乘隙攻之。
dì ba fǔ xiāng shī chéng yóu shì yì chù
帝罢黼相，师成由是益绌。
yùn wáng jiè chǒng shèng yǒu dòng yáo dōng gōng yì shī chéng néng lì bǎo hù
郓王楷宠盛，有动摇东宫意，师成能力保护。
qīn zōng lì bì chén duō cóng shàng huáng dōng xià shī chéng yǐ jiù ēn liú jīng shī
钦宗立，嬖臣多从上皇东下，师成以旧恩留京师。
yú shì tài xué shēng chén dōng bù yī zhāng bǐng lì shū qí zuì
于是太学生陈东、布衣张炳力疏其罪。
bǐng zhǐ zhī wèi li fǔ guó qiě yán huàn guān biǎo lǐ xiāng yìng biàn kǒng bù cè
张炳指出梁师成就是李辅国，并说宦官里外相应，恐有不测。
dōng fù lùn qí yǒu yì zhì ràng dìng cè gōng dāng zhèng diǎn xíng
东复论其有异志，攘定策功，当正典刑。
dì pò yú gōng yì yóu wèi sòng yán zhú zhī
帝迫于公议，犹未诵言逐之。
shī chéng yí zhī qǐn shí bù lí dì suǒ suī zòu cè yì shì yú wài jiǔ wèi yǒu yǐ fā
师成疑之，寝食不离帝所，虽奏厕亦侍于外，久未有以发。
huì zhèng wàng zhī shǐ jīn yíng hái dì mìng shī chéng jí wàng zhī yǐ xuān hé diàn zhū yù qì wán fù wǎng
会郑望之使金营还，帝命师成及望之以宣和殿珠玉器玩复往。
xiān lìng wàng zhī yì zhōng shū yù zǎi xiàng zhì zé liú zhī shǐ zhào bào qí zuì zé wèi zhāng huà jūn jié dù fù shǐ
先令望之诣中书谕宰相，至则留之，始诏暴其罪，责为彰化军节度副使。
kāi fēng lì hù zhì biǎn suǒ xíng cì bā jiǎo zhèn yì shā zhī yǐ bào sǐ wén jí qí jiā
开封吏护至贬所，行次八角镇，缢杀之，以暴死闻，籍其家。
yáng jiǎn shǎo jǐ shì yè tíng zhǔ zhǎng hòu yuàn shàn cè cì rén zhǔ yì
杨戬，少给事掖庭，主掌后苑，善测伺人主意。
zì chóng níng hòu rì yǒu chǒng zhī rù nèi nèi shì shěng
自崇宁后，日有宠，知入内内侍省。
lì míng táng zhù dǐng nài qǐ dà shèng fǔ lóng dé gōng jiē wèi tí jǔ
立明堂，铸鼎鼐、起大晟府、龙德宫，皆为提举。
zhèng hé sì nián bài zhāng huà jūn jié dù shǐ shǒu jiàn qī mén xíng xìng shì yǐ gù qí quán shì yǔ liáng shī chéng liè
政和四年，拜彰化军节度使，首建期门行幸事以固其权，势与梁师成埒。
lì zhèn ān qīng hǎi zhèn dōng sān zhèn yóu jiǎn jiào shǎo bǎo zhì tài fù suì móu hàn dōng gōng
历镇安、清海、镇东三镇，由检校少保至太傅，遂谋撼东宫。
yǒu xū lì dù gōng cái zhě xiàn cè yú jiǎn lì fǎ suǒ mín tián qì zì jiǎ zhī yǐ yǐ zhī bǐng zhǎn zhuǎn jiū xún zhì wú kě zhèng zé dù de suǒ chū zēng lì fù zū
有胥吏杜公才者献策于戬，立法索民田契，自甲之乙，乙之丙，展转究寻，至无可证，则度地所出，增立赋租。
shǐ yú rǔ zhōu jìn yín yú jīng dōng xi huái xī běi kuò fèi dī qì yàn huāng shān tuì tān jí dà hé yū liú zhī chù jiē lēi mín zhǔ diàn
始于汝州，浸淫于京东西、淮西北，括废堤、弃堰、荒山、退滩及大河淤流之处，皆勒民主佃。
é yí dìng hòu suī chōng dàng huí fù bù kě jiǎn hào wèi xi chéng suǒ
额一定后，虽冲荡回复不可减，号为"西城所"。
zhù shān luò gǔ jù yě zé mián gèn shù bǎi lǐ jì yùn shù zhōu lài qí pú yú zhī lì lì zū suàn chuán nà zhí fàn zhě dào zhí zhī
筑山泺古钜野泽，绵亘数百里，济、郓数州，赖其蒲鱼之利，立租算船纳直，犯者盗执之。
yī yì lǜ yú cháng fù wài zēng zū qián zhì shí yú wàn mín shuǐ hàn juān shuì cǐ bù dé miǎn
一邑率于常赋外增租钱至十余万缗，水旱蠲税，此不得免。
zhuó gōng cái wèi guān chá shǐ
擢公才为观察使。
xuān hé sān nián jiǎn sǐ zèng tài shī wú guó gōng ér li yàn jì qí zhí
宣和三年，戬死，赠太师、吴国公，而李彦继其职。
yàn tiān zī hěn bì mì yǔ wáng fǔ biǎo lǐ zhì jú rǔ zhōu lín shì yù jù
彦天资狠愎，密与王黼表里，置局汝州，临事愈剧。
fán mín jiān měi tián shǐ tā rén tóu dié gào chén jiē zhǐ wèi tiān huāng suī zhí yìn quàn jiē bù xǐng
凡民间美田，使他人投牒告陈，皆指为天荒，虽执印券皆不省。
lǔ shān hé xiàn jǐn kuò wèi gōng tián fén mín gù quàn shǐ tián zhǔ shū zū diàn běn yè su zhě zhé jiā wēi xíng zhì sǐ zhě qiān wàn
鲁山阖县尽括为公田，焚民故券，使田主输租佃本业，诉者辄加威刑，致死者千万。
gōng tián jì wú èr shuì zhuǎn yùn shǐ yì bù wéi zòu chú xī jūn zhū bié zhōu
公田既无二税，转运使亦不为奏除，悉均诸别州。
jīng xi tí jǔ guān jí jīng dōng zhōu xiàn lì liú jì rèn huī yàn li shì yú wáng hǔ máo xiào lì wáng suí jiāng dūn lǚ pī qián yù sòng xiàn jiē zhù yàn wèi nüè rú nú shì zhǔ mín bù shèng fèn tòng
京西提举官及京东州县吏刘寄、任辉彦、李士渔、王浒、毛孝立、王随、江惇、吕坯、钱棫、宋宪皆助彦为虐，如奴事主，民不胜忿痛。
qián zhí zhèng guàn dài cāo hù yíng yè mǎ shǒu xiàn mèi huā zhāo xī zào qǐng bīn kè jìng chí yè shè bù gǎn duì zhī shàng mǎ ér yàn chù zhī zì rú
前执政冠带操笏，迎谒马首献媚，花朝夕造请，宾客径趍谒舍，不敢对之上马，而彦处之自如。
fā wù gòng fèng dà dǐ lèi zhū miǎn fán zhú shù gān yòng yī dà chē niú lǘ shù shí tóu qí shù wú jí jiē zé bàn yú mín jīng shí yuè yuè wú xiū xī qī
发物供奉，大抵类朱勔，凡竹数竿用一大车、牛驴数十头，其数无极，皆责办于民，经时阅月，无休息期。
nóng bù dé zhī tián niú bù dé gēng kěn dān cái mǐ chú lì jié è sǐ huò zì yì yuán è jiān
农不得之田，牛不得耕垦，殚财靡刍，力竭饿死，或自缢辕轭间。
rú lóng lín bì lì yī běn niǎn zhì zhī fèi yú bǎi wàn
如龙鳞薜荔一本，辇致之费逾百万。
xǐ shǎng nù xíng huò fú zhuǎn shǒu yīn zhī de měi guān zhě shén zhòng
喜赏怒刑，祸福转手，因之得美官者甚众。
yǐng chāng bīng mǎ qián xiá fàn liáo bù wéi qǔ zhú wū kān sū shì shī wén yú shí wèi shí è cháo tíng chá qí jùn zhí yì lìng lè tíng
颍昌兵马钤辖范寥不为取竹，诬刊苏轼诗文于石为十恶，朝廷察其捃摭，亦令勒停。
dāng shí wèi zhū miǎn jié yuàn yú dōng nán li yàn jié yuàn yú xī běi
当时谓朱勔结怨于东南，李彦结怨于西北。
jìng kāng chū zhào zhuī jiǎn suǒ zèng guān jué yàn xuē guān cì sǐ jí qí jiā
靖康初，诏追戬所赠官爵，彦削官赐死，籍其家；
liú jì yǐ xià shí rén jiē tíng fèi
刘寄以下十人皆停废；
fù fàn liáo guān
复范寥官。