列传·第二十九章 — 晋书 — 房玄龄

zì gǔ dì wáng zhī lín tiān xià yě jiē yù guǎng shù fán píng chóng gù wéi chéng

自古帝王之临天下也，皆欲广树蕃屏，崇固维城。

táng yú yǐ qián xiàn zhāng gài quē xià yīn yǐ hòu yí jì kě zhī

唐、虞以前，宪章盖阙，夏、殷以后，遗迹可知。

rán ér yù bó huì yú tú shān suī yún wàn guó zhì yú fēn jiāng zuò tǔ yóu huò wèi xiáng

然而玉帛会于涂山，虽云万国，至于分疆胙土，犹或未详。

pō hu zhōu shì càn yān kě guān fēng jiàn qīn xián bìng wèi liè guó

泊乎周室，粲焉可观，封建亲贤，并为列国。

dāng qí xìng yě zhōu zhào zàn qí shēng píng

当其兴也，周、召赞其升平；

jí qí shuāi yě huán wén fǔ qí wēi luàn

及其衰也，桓、文辅其危乱。

gù de bǔ shì zhī zuò kè chāng bǔ nián zhī jī wéi yǒng

故得卜世之祚克昌，卜年之基惟永。

dǎi wáng nǎn jí shì tiān lù yǐ zhōng xū wèi wú zhǔ sān shí yú zài

逮王赧即世，天禄已终，虚位无主，三十余载。

yuán jí bào qín bìng tūn tiān xià jiè shuāi zhōu zhī xuē ruò hū dì yè zhī yuǎn tú wèi wáng shì zhī ling chi yóu zhū hou zhī qiáng dà

爰及暴秦，并吞天下，戒衰周之削弱，忽帝业之远图，谓王室之陵迟，由诸候之强大。

yú shì ba hóu zhì shǒu dú zūn zhū jǐ zhì hū zǐ dì bìng wèi pǐ fū wéi yù sì nüè líng wēi mò gù móu sūn yì zǐ

于是罢侯置守，独尊诸己，至乎子弟，并为匹夫，惟欲肆虐陵威，莫顾谋孙翼子。

zhī yè wēi ruò zōng yòu gū wēi nèi wú shè jì zhī chén wài quē fān wéi zhī zhù

枝叶微弱，宗祐孤危，内无社稷之臣，外阙籓维之助。

chén xiàng yī hū hǎi nèi fèi téng yǔn shēn yú wàng yí xì jǐng yú zhǐ dào

陈、项一呼，海内沸腾，陨身于望夷，系颈于轵道。

shì bù shī gǔ èr shì ér miè

事不师古，二世而灭。

hàn zǔ bó xīng yuán gé sī bì

汉祖勃兴，爰革斯弊。

yú shì fēn wáng zǐ dì liè jiàn gōng chén xī zhī shān chuān shì yǐ dài lì

于是分王子弟，列建功臣，锡之山川，誓以带砺。

rán ér jiǎo wǎng guò zhí chéng gēng chuī jī tǔ dì fēng jiāng yú yuè wǎng gǔ

然而矫枉过直，惩羹吹齑，土地封疆，逾越往古。

shǐ zé hán péng zū hǎi cì nǎi wú chu chēng luàn

始则韩、彭菹醢，次乃吴、楚称乱。

rán suī kè miè quán bī yóu zú wéi hàn wáng jī

然虽克灭权偪，犹足维翰王畿。

jì chéng āi zhī hòu qi fān líng tì jūn chén chéng cí jiàn xì qiè wèi tōu ān

洎成、哀之后，戚籓陵替，君臣乘兹间隙，窃位偷安。

guāng wǔ xióng lüè wěi tiān kāng kǎi xià guó suì néng chú xiōng jìng luàn fù yǔ pèi tiān xiū zhǐ shèng yú liǎng jīng dǐng zuò lóng yú sì bǎi zōng zhī jì jué zhī lì kě de ér yán

光武雄略纬天，慷慨下国，遂能除凶静乱，复禹配天，休祉盛于两京，鼎祚隆于四百，宗支继绝之力，可得而言。

wèi wǔ wàng jīng guó zhī hóng guī xíng jì kè zhī xiǎo shù gōng chén wú lì zhuī zhī dì zǐ dì jūn bù shǐ zhī rén tú fēn máo shè shí chuán xū jué běn gēn wú suǒ bì yìn suì nǎi sān yè ér wáng

魏武忘经国之宏规，行忌刻之小数，功臣无立锥之地，子弟君不使之人，徒分茅社，实传虚爵，本根无所庇荫，遂乃三叶而亡。

yǒu jìn sī gǎi fù chē fù lóng pán shí huò chū yōng máo jié cǎo lì yuè mù zhī róng

有晋思改覆车，复隆盘石，或出拥旄节，{艹涖}岳牧之荣；

rù jiàn tái jiē jū duān kuí zhī zhòng

入践台阶，居端揆之重。

rán ér fù tuō shī suǒ shòu rèn guāi fāng zhèng lìng bù héng shǎng fá sī làn

然而付托失所，授任乖方，政令不恒，赏罚斯滥。

huò yǒu cái ér bù rèn huò wú zuì ér jiàn zhū cháo wèi yī zhōu xī wèi mǎng zhuō

或有材而不任，或无罪而见诛，朝为伊、周，夕为莽、卓。

jī quán shī yú shàng huò luàn zuò yú xià

机权失于上，祸乱作于下。

chu zhào zhū wáng xiāng réng gòu xìn tú xìng jìn yáng zhī jiǎ jìng fěi qín wáng zhī shī

楚、赵诸王，相仍构衅，徒兴晋阳之甲，竟匪勤王之师。

shǐ zé wéi shēn zé lì lì wèi jiā ér hài jí

始则为身择利，利未加而害及；

chū nǎi wú xīn yōu guó guó fēi yōu ér xī zhěng

初乃无心忧国，国非忧而奚拯！

suì shǐ zhāo yáng xīng fèi yǒu shèn yì qí

遂使昭阳兴废，有甚弈棋；

shèng yú yōu zhí gèng tóng yǒu lǐ

乘舆幽絷，更同羑里。

hú jié líng wǔ zōng miào qiū xū liáng kě bēi yě

胡羯陵侮，宗庙丘墟，良可悲也。

fu wèi guó zhī yǒu fān píng yóu jì chuān zhī yǒu zhōu jí ān wēi chéng bài yì shí xiàng zī

夫为国之有籓屏，犹济川之有舟楫，安危成败，义实相资。

zhōu jí qiě wán bō tāo bù zú chēng qí xiǎn

舟楫且完，波涛不足称其险；

fān píng shì gù huò luàn hé yǐ chéng qí jiē

籓屏式固，祸乱何以成其阶！

xiàng shǐ bā wáng zhī zhōng yī fān yī lài rú liáng wáng zhī yù dà gù ruò zhū xū zhī chú dà duì zé wài kòu yān gǎn píng líng nèi nán xī yóu qiè fā

向使八王之中，一籓繄赖，如梁王之御大故，若朱虚之除大憝，则外寇焉敢凭陵，内难奚由窃发！

zòng lìng tiān zǐ àn liè dǐng chén shē fàng suī huò diān pèi wèi zhì tǔ bēng

纵令天子暗劣，鼎臣奢放，虽或颠沛，未至土崩。

hé yǐ yán zhī

为何这样说呢？

láng yá pì bǐ zhū wáng quán qīng zhòng guǎ dù cháng xié dà bù kě tóng nián

琅邪譬彼诸王，权轻众寡，度长絜大，不可同年。

suì néng pǐ mǎ jì jiāng yǎn yǒu wú huì cún zhòng zōng shè bǎi yǒu yú nián

遂能匹马济江，奄有吴会，存重宗社，百有余年。

suī yuē tiān shí yì yì rén shì

虽曰天时，抑亦人事。

qǐ rú zhào lún qí jiǒng zhī bèi hé jiān dōng hǎi zhī tú jiā guó jù wáng shēn míng bìng miè

岂如赵伦、齐冏之辈，河间、东海之徒，家国俱亡，身名并灭。

shàn è zhī shù cǐ fēi qí xiào yú

善恶之数，此非其效欤！

xī jìn zhī zhèng luàn cháo wēi suī yóu shí zhǔ rán ér shān qí fēng sù qí huò zhě jiù zài bā wáng gù xù ér lùn zhī zǒng wèi qí chuán yún ěr

西晋之政乱朝危，虽由时主，然而煽其风，速其祸者，咎在八王，故序而论之，总为其传云耳。

rǔ nán wén chéng wáng liàng zì zi yì xuān dì dì sì zǐ yě

汝南文成王亮，字子翼，宣帝第四子也。

shǎo qīng jǐng yǒu cái yòng shì wèi wèi sàn qí shì láng wàn suì tíng hòu bài dōng zhōng láng jiàng jìn fēng guǎng yáng xiāng hòu

少清警有才用，仕魏为散骑侍郎、万岁亭侯，拜东中郎将，进封广阳乡侯。

tǎo zhū gě dàn yú shòu chūn shī lì miǎn guān

讨诸葛诞于寿春，失利，免官。

qǐng zhī bài zuǒ jiāng jūn jiā sàn qí cháng shì jiǎ jié chū jiān yù zhōu zhū jūn shì

顷之，拜左将军，加散骑常侍、假节，出监豫州诸军事。

wǔ děng jiàn gǎi fēng qí yáng bó zhuǎn zhèn xi jiāng jūn

五等建，改封祁阳伯，转镇西将军。

wǔ dì jiàn zuò fēng fú fēng jùn wáng yì wàn hù zhì qí sī mǎ zēng cān jūn yuàn shǔ chí jié dū du guān zhōng yōng liáng zhū jūn shì

武帝践阼，封扶风郡王，邑万户，置骑司马，增参军掾属，持节、都督关中雍、凉诸军事。

huì qín zhōu cì shǐ hú liè wèi qiāng lǔ suǒ hài liàng qiǎn jiàng jūn liú qí qí dū jìng yǎn fù jiù bù jìn zuò shì biǎn wèi píng xī jiāng jūn

会秦州刺史胡烈为羌虏所害，亮遣将军刘旗、骑督敬琰赴救，不进，坐是贬为平西将军。

qí dāng zhǎn liàng yǔ jūn sī cáo jiǒng shàng yán jié dù zhī jiù yóu liàng ér chū qǐ gài qí sǐ

旗当斩，亮与军司曹冏上言，节度之咎由亮而出，乞丐旗死。

zhào yuē gāo píng kùn jí jì chéng zhōng jí qí zú yǐ xiāng bá jiù bù néng jìng zhì shàng dāng shēn jìn

诏曰： “高平困急，计城中及旗足以相拔，就不能径至，尚当深进。

jīn bēn tū yǒu tóu ér zuò shì fù bài gù jiā qí dà lù

今奔突有投，而坐视覆败，故加旗大戮。

jīn ruò zuì bù zài qí dāng yǒu suǒ zài

今若罪不在旗，当有所在。

yǒu sī yòu zòu miǎn liàng guān xuē jué tǔ

”有司又奏免亮官，削爵土。

zhào wéi miǎn guān

诏惟免官。

qǐng zhī bài fǔ jūn jiāng jūn

顷之，拜抚军将军。

shì suì wú jiāng bù chǎn lái jiàng jiǎ liàng jié dū du zhū jūn shì yǐ nà zhī

是岁，吴将步阐来降，假亮节都督诸军事以纳之。

xún jiā shì zhōng zhī fú

寻加侍中之服。

xián níng chū yǐ fú fēng chí yáng sì qiān yī bǎi hù wèi tài fēi fú shì tāng mù yì zhì jiā lìng chéng pū hòu gǎi shí nán jùn zhī jiāng

咸宁初，以扶风池阳四千一百户为太妃伏氏汤沐邑，置家令丞仆，后改食南郡枝江。

tài fēi cháng yǒu xiǎo jí fú yú luò shuǐ liàng xiōng dì sān rén shì cóng bìng chí jié gǔ chuī zhèn yào luò bīn

太妃尝有小疾，祓于洛水，亮兄弟三人侍从，并持节鼓吹，震耀洛滨。

wǔ dì dēng líng yún tái wàng jiàn yuē fú fēi kě wèi fù guì yǐ

武帝登陵云台望见，曰：“伏妃可谓富贵矣。

qí nián jìn hào wèi jiāng jūn jiā shì zhōng

”其年进号卫将军，加侍中。

shí zōng shì yīn shèng wú xiāng tǒng shè nǎi yǐ liàng wèi zōng shī běn guān rú gù shǐ xùn dǎo guān chá yǒu bù zūn lǐ fǎ xiǎo zhě zhèng yǐ yì fāng dà zhě suí shì wén zòu

时宗室殷盛，无相统摄，乃以亮为宗师，本官如故，使训导观察，有不遵礼法，小者正以义方，大者随事闻奏。

sān nián xǐ fēng rǔ nán chū wèi zhèn nán dà jiāng jūn dū du yù zhōu jūn shì kāi fǔ jiǎ jié zhī guó gěi zhuī fēng chē zào lún dú chē qián wǔ shí wàn

三年，徙封汝南，出为镇南大将军、都督豫州军事，开府、假节，之国，给追锋车、皂轮犊车，钱五十万。

qǐng zhī zhēng liàng wèi shì zhōng fǔ jūn dà jiàng jūn lǐng hòu jūn jiāng jūn tǒng guān jūn bù bīng shè shēng zhǎng shuǐ děng yíng gěi bīng wǔ bǎi rén qí bǎi pǐ

顷之，征亮为侍中、抚军大将军，领后军将军，统冠军、步兵、射声、长水等营，给兵五百人，骑百匹。

qiān tài wèi lù shàng shū shì lǐng tài zǐ tài fu shì zhōng rú gù

迁太尉、录尚书事、领太子太傅，侍中如故。

jí wǔ dì qǐn jí wèi yáng jùn suǒ pái nǎi yǐ liàng wèi shì zhōng dà sī mǎ jiǎ huáng yuè dà dū dū dū yù zhōu zhū jūn shì chū zhèn xǔ chāng jiā xuān xuán zhī lè liù yì zhī wǔ

及武帝寝疾，为杨骏所排，乃以亮为侍中、大司马、假黄钺、大都督、督豫州诸军事，出镇许昌，加轩悬之乐，六佾之舞。

fēng zǐ yàng wèi xī yáng gōng

封子羕为西阳公。

wèi fā dì dà jiàn zhào liú liàng wěi yǐ hòu shì

未发，帝大渐，诏留亮委以后事。

yáng jùn wén zhī cóng zhōng shū jiān huá gǎo suǒ zhào shì suì bù hái

杨骏闻之，从中书监华暠索诏视，遂不还。

dì bēng liàng jù jùn yí jǐ cí jí bù rù yú dà sī mǎ mén wài xù āi ér yǐ biǎo qiú guò zàng

帝崩，亮惧骏疑己，辞疾不入，于大司马门外叙哀而已，表求过葬。

jùn yù tǎo liàng liàng zhī zhī wèn jì yú tíng wèi hé xù

骏欲讨亮，亮知之，问计于廷尉何勖。

xù yuē jīn zhāo tíng jiē guī xīn yú gōng gōng hé bù tǎo rén ér jù wéi rén suǒ tǎo

勖曰：“今朝廷皆归心于公，公何不讨人而惧为人所讨！

huò shuō liàng lǜ suǒ lǐng rù fèi jùn liàng bù néng yòng yè chí fù xǔ chāng gù de miǎn

”或说亮率所领入废骏，亮不能用，夜驰赴许昌，故得免。

jí jùn zhū zhào yuē dà sī mǎ rǔ nán wáng liàng tǐ dào chōng cuì tōng shí zhèng lǐ xuān yì zhī jī xiǎn yú běn cháo èr nán zhī fēng liú yú fāng xià jiāng píng yuǎn yóu yǐ kāng wáng huà

及骏诛，诏曰：“大司马、汝南王亮体道冲粹，通识政理，宣翼之绩，显于本朝，《二南》之风，流于方夏，将凭远猷，以康王化。

qí yǐ liàng wèi tài zǎi lù shàng shū shì rù cháo bù qū jiàn lǚ shàng diàn zēng yuàn shǔ shí rén gěi qiān bīng bǎi qí yǔ tài bǎo wèi guàn duì zhǎng cháo zhèng

其以亮为太宰、录尚书事，入朝不趋，剑履上殿，增掾属十人，给千兵百骑，与太保卫瓘对掌朝政。

liàng lùn shǎng zhū yáng jùn zhī gōng guò chà yù yǐ gǒu yuè zhòng xīn yóu shì shī wàng

”亮论赏诛杨骏之功过差，欲以苟悦众心，由是失望。

chǔ wáng wěi yǒu xūn ér hǎo lì wēi liàng dàn zhī yù duó qí bīng quán

楚王玮有勋而好立威，亮惮之，欲夺其兵权。

wěi shén hàn nǎi chéng gǔ hòu zhǐ wū liàng yǔ guàn yǒu fèi lì zhī móu jiǎo zhào qiǎn qí zhǎng shǐ gōng sūn hóng yǔ jī nǔ jiāng jūn lǐ zhào yè yǐ bīng wéi zhī

玮甚憾，乃承贾后旨，诬亮与瓘有废立之谋，矫诏遣其长史公孙宏与积弩将军李肇夜以兵围之。

zhàng xià dū li lóng bái wài yǒu biàn qǐng jù zhī liàng bù tīng

帐下督李龙白外有变，请距之，亮不听。

é rán chu bīng dēng qiáng ér hū liàng jīng yuē wú wú èr xīn hé zhì yú shì

俄然楚兵登墙而呼，亮惊曰：“吾无二心，何至于是！

ruò yǒu zhào shū qí kě jiàn hu

若有诏书，其可见乎？

hóng děng bù xǔ cù bīng gōng zhī

”宏等不许，促兵攻之。

zhǎng shǐ liú zhǔn wèi liàng yuē guān cǐ bì shì jiān móu fǔ zhōng jùn yì rú lín yóu kě jìn lì jù zhàn

长史刘准谓亮曰：“观此必是奸谋，府中俊乂如林，犹可尽力距战。

yòu fú tīng suì wèi zhào suǒ zhí ér tàn yuē wǒ zhī zhōng xīn kě pò shì tiān xià yě rú hé wú dào wǎng shā bù gū

”又弗听，遂为肇所执，而叹曰：“我之忠心，可破示天下也，如何无道，枉杀不辜！

shì shí dà rè bīng rén zuò liàng yú chē xià shí rén lián zhī wèi zhī jiāo shàn

”是时大热，兵人坐亮于车下，时人怜之，为之交扇。

jiāng jí rì zhōng wú gǎn hài zhě

将及日中，无敢害者。

wěi chū lìng yuē néng zhǎn liàng zhě shǎng bù qiān pǐ

玮出令曰：“能斩亮者，赏布千匹。

suì wéi luàn bīng suǒ hài tóu yú běi mén zhī bì bìn fà ěr bí jiē xī huǐ yān

”遂为乱兵所害，投于北门之壁，鬓发耳鼻皆悉毁焉。

jí wěi zhū zhuī fù liàng jué wèi gěi dōng yuán wēn míng mì qì cháo fú yī xí qián sān bǎi wàn bù juàn sān bǎi pǐ sāng zàng zhī lǐ rú ān píng xiàn wáng fú gù shì miào shè xuān xuán zhī lè

及玮诛，追复亮爵位，给东园温明秘器，朝服一袭，钱三百万，布绢三百匹，丧葬之礼如安平献王孚故事，庙设轩悬之乐。

yǒu wǔ zi cuì ju yàng zōng xī

有五子：粹、矩、羕、宗、熙。

cuì zì mào hóng

粹字茂弘。

zǎo zú

早卒。

ju zì yán míng

矩字延明。

bài shì zǐ wèi tún qí xiào wèi yǔ fù liàng tóng bèi hài

拜世子，为屯骑校尉，与父亮同被害。

zhuī zèng diǎn jūn jiāng jūn shì huái wáng

追赠典军将军，谥怀王。

zi yòu lì shì wèi wēi wáng

子祐立，是为威王。

yòu zì yǒng yóu

祐字永猷。

yǒng ān zhōng cóng huì dì běi zhēng

永安中，从惠帝北征。

dì qiān cháng ān yòu fǎn guó

帝迁长安，祐反国。

jí dì hái luò yǐ zhēng nán bīng bā bǎi rén gěi zhī tè zhì sì bù yá mén

及帝还洛，以征南兵八百人给之，特置四部牙门。

yǒng xīng chū lǜ zhòng yī dōng hǎi wáng yuè tǎo liú qiáo yǒu gōng bài yáng wǔ jiàng jūn yǐ jiāng xià yún dù yì fēng bìng qián èr wàn wǔ qiān hù

永兴初，率众依东海王越，讨刘乔有功，拜扬武将军，以江夏云杜益封，并前二万五千户。

yuè zhēng jí sāng biǎo liú yòu lǐng bīng sān qiān shǒu xǔ chāng jiā gǔ chuī huī qí

越征汲桑，表留祐领兵三千守许昌，加鼓吹、麾旗。

yuè hái yòu guī guó

越还，祐归国。

yǒng jiā mò yǐ kòu zéi chōng chì suì nán dù jiāng yuán dì mìng wèi jūn zī jì jiǔ

永嘉末，以寇贼充斥，遂南渡江，元帝命为军谘祭酒。

jiàn wǔ chū wèi zhèn jūn jiāng jūn

建武初，为镇军将军。

tài xìng mò lǐng zuǒ jūn jiāng jūn tài níng zhōng jìn hào wèi jiāng jūn jiā sàn qí cháng shì

太兴末，领左军将军，太宁中，进号卫将军，加散骑常侍。

xián hé yuán nián hōng zèng shì zhōng tè jìn

咸和元年，薨，赠侍中、特进。

zi gōng wáng tǒng lì yǐ nán dùn wáng zōng móu fǎn bèi fèi

子恭王统立，以南顿王宗谋反，被废。

qí hòu chéng dì āi liàng yī mén tiǎn jué zhào tǒng fù fēng lèi qiān mì shū jiān shì zhōng

其后成帝哀亮一门殄绝，诏统复封，累迁秘书监、侍中。

hōng zhuī zèng guāng lù xūn

薨，追赠光禄勋。

zi yì lì guān zhì sàn qí cháng shì

子义立，官至散骑常侍。

hōng zi zūn zhī lì

薨，子遵之立。

yì xī chū liáng zhōu cì shǐ liú zhì móu fǎn tuī zūn zhī wéi zhǔ shì xiè fú zhū

义熙初，梁州刺史刘稚谋反，推遵之为主，事泄，伏诛。

dì jiè zhī zǐ lián fú lì

弟楷之子莲扶立。

sòng shòu shàn guó chú

宋受禅，国除。

yàng zì yán nián

羕字延年。

tài kāng mò fēng xī yáng xiàn gōng bài sàn qí cháng shì

太康末，封西阳县公，拜散骑常侍。

liàng zhī bèi hài yě yàng shí nián bā suì zhèn nán jiāng jūn péi jiè yǔ zhī qīn yīn qiè zhī yǐ táo yī yè bā qiān gù de miǎn

亮之被害也，羕时年八岁，镇南将军裴楷与之亲姻，窃之以逃，一夜八迁，故得免。

jí wěi zhū jìn jué wèi wáng lì bù bīng xiào wèi zuǒ jūn xiāo qí jiāng jūn

及玮诛，进爵为王，历步兵校尉、左军骁骑将军。

yuán kāng chū jìn fēng jùn wáng

元康初，进封郡王。

yǒng xīng chū bài shì zhōng

永兴初，拜侍中。

yǐ cháng shā wáng yì dǎng fèi wèi shù rén

以长沙王乂党，废为庶人。

huì dì hái luò fù yàng fēng wèi fǔ jūn jiāng jūn yòu yǐ rǔ nán qī sī xī líng yì qí guó

惠帝还洛，复羕封，为抚军将军，又以汝南期思、西陵益其国。

yǒng jiā chū bài zhèn jūn jiāng jūn jiā sàn qí cháng shì lǐng hòu jūn jiāng jūn fù yǐ zhū qí chūn yì zhī bìng qián sān wàn wǔ qiān hù

永嘉初，拜镇军将军，加散骑常侍，领后军将军，复以邾、蕲春益之，并前三万五千户。

suí dōng hǎi wáng yuè dōng chū juàn chéng suì nán dù jiāng

随东海王越东出鄄城，遂南渡江。

yuán dì chéng zhì gèng bài fǔ jūn dà jiàng jūn kāi fǔ gěi qiān bīng bǎi qí zhào yǔ nán dùn wáng zōng tǒng liú rén yǐ shí zhōng zhōu jiāng xī huāng gěng fù huán

元帝承制，更拜抚军大将军、开府，给千兵百骑，诏与南顿王宗统流人以实中州，江西荒梗，复还。

jí yuán dì jiàn zuò jìn wèi shì zhōng tài bǎo

及元帝践阼，进位侍中、太保。

yǐ yàng shǔ zūn yuán huì tè wèi shè chuáng

以羕属尊，元会特为设床。

tài xìng chū lù shàng shū shì xún lǐng dà zōng shī jiā yǔ bǎo fǔ yuè bān jiàn liù shí rén jìn wèi tài zǎi

太兴初，录尚书事，寻领大宗师，加羽葆、斧钺，班剑六十人，进位太宰。

jí wáng dūn píng lǐng tài wèi

及王敦平，领太尉。

míng dì jí wèi yǐ yàng zōng shì yuán lǎo tè wèi zhī bài

明帝即位，以羕宗室元老，特为之拜。

yàng fàng zòng bīng shì jié chāo suǒ sī zòu miǎn yàng guān zhào bù wèn

羕放纵兵士劫钞，所司奏免羕官，诏不问。

jí dì qǐn jí yàng yǔ wáng dǎo tóng shòu gù mìng fǔ chéng dì

及帝寝疾，羕与王导同受顾命辅成帝。

shí dì yòu chōng zhào yàng yī ān píng xiàn wáng fú gù shì shè chuáng zhàng yú diàn shàng dì qīn yíng bài

时帝幼冲，诏羕依安平献王孚故事，设床帐于殿上，帝亲迎拜。

xián hé chū zuò dì nán dùn wáng zōng miǎn guān jiàng wèi yì yáng xiàn wáng

咸和初，坐弟南顿王宗免官，降为弋阳县王。

jí sū jùn zuò luàn yàng yì jùn chēng shù qí xūn jùn dà yuè jiǎo zhào fù yàng jué wèi

及苏峻作乱，羕诣峻称述其勋，峻大悦，矫诏复羕爵位。

jùn píng cì sǐ

峻平，赐死。

shì zǐ bō bō dì chōng jí xi sōng bìng fú zhū guó chú

世子播、播弟充及息崧并伏诛，国除。

xián kāng chū fù qí shǔ jí yǐ yàng sūn mín wèi fèng chē dū wèi fèng cháo qǐng

咸康初，复其属籍，以羕孙珉为奉车都尉、奉朝请。

zōng zì yán zuò

宗字延祚。

yuán kāng zhōng fēng nán dùn xiàn hòu xún jìn jué wèi gōng

元康中，封南顿县侯，寻进爵为公。

tǎo liú qiáo yǒu gōng jìn fēng wáng zēng yì wǔ qiān bìng qián wàn hù wèi zhēng lǔ jiāng jūn

讨刘乔有功，进封王，增邑五千，并前万户，为征虏将军。

yǔ xiōng yàng jù guò jiāng

与兄羕俱过江。

yuán dì chéng zhì bài sàn qí cháng shì

元帝承制，拜散骑常侍。

mǐn dì zhī zài xi dōu yǐ zōng wèi píng dōng jiāng jūn

愍帝之在西都，以宗为平东将军。

yuán dì jí wèi bài fǔ jūn jiāng jūn lǐng zuǒ jiāng jūn

元帝即位，拜抚军将军，领左将军。

míng dì jiàn zuò jiā cháng shuǐ xiào wèi zhuǎn zuǒ wèi jiāng jūn

明帝践阼，加长水校尉，转左卫将军。

yǔ yú yìn jù wèi dì suǒ nì wěi yǐ jìn lǚ

与虞胤俱为帝所昵，委以禁旅。

zōng yǔ wáng dǎo yǔ liàng zhì qù bù tóng lián jié qīng xiá yǐ wéi fù xīn dǎo liàng bìng yǐ wéi yán

宗与王导、庾亮志趣不同，连结轻侠，以为腹心，导、亮并以为言。

dì yǐ zōng qī shǔ měi róng zhī

帝以宗戚属，每容之。

jí dì jí dǔ zōng yìn mì móu wéi luàn liàng pái tà rù shēng yù chuáng liú tì yán zhī dì shǐ wù

及帝疾笃，宗、胤密谋为乱，亮排闼入，升御床，流涕言之，帝始悟。

zhuǎn wéi piào qí jiāng jūn

转为骠骑将军。

yìn wèi dà zōng zhèng

胤为大宗正。

zōng suì yuàn wàng xíng yú cí sè

宗遂怨望形于辞色。

xián hé chū yù shǐ zhōng chéng zhōng yā hé zōng móu fǎn yǔ liàng shǐ yòu wèi jiāng jūn zhào yìn shōu zhī

咸和初，御史中丞钟雅劾宗谋反，庾亮使右卫将军赵胤收之。

zōng yǐ bīng jù zhàn wèi yìn suǒ shā biǎn qí zú wèi mǎ shì xǐ qī zǐ yú jìn ān jì ér yuán zhī

宗以兵距战，为胤所杀，贬其族为马氏，徙妻子于晋安，既而原之。

sān zi chāo chāo yǎn fèi wèi shù rén

三子：绰、超、演，废为庶人。

xián kāng zhōng fù qí shǔ jí

咸康中，复其属籍。

chāo wèi fèng chē dū wèi fèng cháo qǐng

绰为奉车都尉、奉朝请。

xī chū fēng rǔ yáng gōng tǎo liú qiáo yǒu gōng jìn jué wèi wáng

熙初封汝阳公，讨刘乔有功，进爵为王。

yǒng jiā mò méi yú shí lè

永嘉末，没于石勒。

chu yǐn wáng wěi zì yàn dù wǔ dì dì wǔ zi yě

楚隐王玮，字彦度，武帝第五子也。

chū fēng shǐ píng wáng lì tún qí xiào wèi

初封始平王，历屯骑校尉。

tài kāng mò xǐ fēng yú chu chū zhī guó dū du jīng zhōu zhū jūn shì píng nán jiāng jūn zhuǎn zhèn nán jiāng jūn

太康末，徙封于楚，出之国，都督荆州诸军事、平南将军，转镇南将军。

wǔ dì bēng rù wèi wèi jiāng jūn lǐng běi jūn zhōng hou jiā shì zhōng xíng tài zǐ shǎo fù

武帝崩，入为卫将军，领北军中候，加侍中、行太子少傅。

yáng jùn zhī zhū yě wěi zhūn sī mǎ mén

杨骏之诛也，玮屯司马门。

wěi shào nián guǒ ruì duō lì wēi xíng cháo tíng jì zhī

玮少年果锐，多立威刑，朝廷忌之。

rǔ nán wáng liàng tài bǎo wèi guàn yǐ wěi xìng hěn lì bù kě dà rèn jiàn yì shǐ yǔ zhū wáng zhī guó wěi shén fèn zhī

汝南王亮、太保卫瓘以玮性很戾，不可大任，建议使与诸王之国，玮甚忿之。

zhǎng shǐ gōng sūn hóng shè rén qí shèng bìng báo yú xíng wèi wěi suǒ nì

长史公孙宏、舍人岐盛并薄于行，为玮所昵。

guàn děng è qí wéi rén lǜ zhì huò luàn jiāng shōu shèng

瓘等恶其为人，虑致祸乱，将收盛。

shèng zhī zhī suì yǔ hóng móu yīn jī nǔ jiāng jūn lǐ zhào jiǎo chēng wěi mìng zèn liàng guàn yú gǔ hòu

盛知之，遂与宏谋，因积弩将军李肇矫称玮命，谮亮、瓘于贾后。

ér hòu bù zhī chá shǐ huì dì wèi zhào yuē tài zǎi tài bǎo yù wèi yī huò zhī shì wáng yi xuān zhào lìng huái nán cháng shā chéng dū wáng zhūn gōng zhū mén fèi èr gōng

而后不之察，使惠帝为诏曰：“太宰、太保欲为伊、霍之事，王宜宣诏，令淮南、长沙、成都王屯宫诸门，废二公。

yè shǐ huáng mén jī yǐ shòu wěi

”夜使黄门赍以授玮。

wěi yù fù zòu huáng mén yuē shì kǒng lòu xiè fēi mì zhào běn yì yě

玮欲覆奏，黄门曰：“事恐漏泄，非密诏本意也。

wěi nǎi zhǐ

”玮乃止。

suì lēi běn jūn fù jiǎo zhào zhào sān shí liù jūn shǒu lìng gào zhū jūn yuē tiān huò jìn shì xiōng luàn xiāng réng

遂勒本军，复矫诏召三十六军，手令告诸军曰：“天祸晋室，凶乱相仍。

jiān zhě yáng jùn zhī nán shí lài zhū jūn kè píng huò luàn

间者杨骏之难，实赖诸君克平祸乱。

ér èr gōng qián tú bù guǐ yù fèi bì xià yǐ jué wǔ dì zhī sì

而二公潜图不轨，欲废陛下以绝武帝之祀。

jīn zhé fèng zhào miǎn èr gōng guān

今辄奉诏，免二公官。

wú jīn shòu zhào dū du zhōng wài zhū jūn

吾今受诏都督中外诸军。

zhū zài zhí wèi zhě jiē yán jiā jǐng bèi qí zài wài yíng biàn xiāng shuài lǐng jìng yì xíng fǔ

诸在直卫者皆严加警备，其在外营，便相率领，径诣行府。

zhù shùn tǎo nì tiān suǒ fú yě

助顺讨逆，天所福也。

xuán shǎng kāi fēng yǐ dài zhōng xiào

悬赏开封，以待忠效。

huáng tiān hòu tǔ shí wén cǐ yán

皇天后土，实闻此言。

yòu jiǎo zhào shǐ liàng guàn shàng tài zǎi tài bǎo yìn shòu shì zhōng diāo chán zhī guó guān shǔ jiē bà qiǎn zhī

” 又矫诏使亮、瓘上太宰太保印绶、侍中貂蝉，之国，官属皆罢遣之。

yòu jiǎo zhào shè liàng guàn guān shǔ yuē èr gōng qián móu yù wēi shè jì jīn miǎn hái dì

又矫诏赦亮、瓘官属曰：“二公潜谋，欲危社稷，今免还第。

guān shǔ yǐ xià yī wú suǒ wèn

官属以下，一无所问。

ruò bù fèng zhào biàn jūn fǎ cóng shì

若不奉诏，便军法从事。

néng lǜ suǒ lǐng xiān chū jiàng zhě fēng hóu shòu shǎng

能率所领先出降者，封侯受赏。

zhèn bù shí yán

朕不食言。

suì shōu liàng guàn shā zhī

”遂收亮、瓘，杀之。

qí shèng shuō wěi kě yīn bīng shì zhū gǔ mó guō zhāng kuāng zhèng wáng shì yǐ ān tiān xià

岐盛说玮，可因兵势诛贾模、郭彰，匡正王室，以安天下。

wěi yóu yù wèi jué

玮犹豫未决。

huì tiān míng dì yòng zhāng huá jì qiǎn diàn zhōng jiàng jūn wáng gōng jī zōu yú fān huī zhòng yuē chǔ wáng jiǎo zhào

会天明，帝用张华计，遣殿中将军王宫赍驺虞幡麾众曰：“楚王矫诏。

zhòng jiē shì zhàng ér zǒu

”众皆释杖而走。

wěi zuǒ yòu wú fù yī rén jiǒng pò bù zhī suǒ wéi wéi yī nú nián shí sì jià niú chē jiāng fù qín wáng jiǎn

玮左右无复一人，窘迫不知所为，惟一奴年十四，驾牛车将赴秦王柬。

dì qiǎn yè zhě zhào wěi hái yíng zhí zhī yú wǔ bēn shǔ suì xià tíng wèi

帝遣谒者诏玮还营，执之于武贲署，遂下廷尉。

zhào yǐ wěi jiǎo zhì hài èr gōng fù zǐ yòu yù zhū miè cháo chén móu tú bù guǐ suì zhǎn zhī shí nián èr shí yī

诏以玮矫制害二公父子，又欲诛灭朝臣，谋图不轨，遂斩之，时年二十一。

qí rì dà fēng léi yǔ pī lì

其日大风，雷雨霹雳。

zhào yuē zhōu gōng jué èr shū zhī zhū hàn wǔ duàn zhāo píng zhī yù suǒ bù dé yǐ zhě

诏曰：“周公决二叔之诛，汉武断昭平之狱，所不得已者。

tíng wèi zòu wěi yǐ fú fǎ qíng yòng bēi tòng wú dāng fā āi

廷尉奏玮已伏法，情用悲痛，吾当发哀。

wěi lín sǐ chū qí huái zhōng qīng zhǐ zhào liú tì yǐ shì jiān xíng shàng shū liú sòng yuē shòu zhào ér xíng wèi wéi shè jì jīn gèng wéi zuì tuō tǐ xiān dì shòu wang rú cǐ xìng jiàn shēn liè

”玮临死，出其怀中青纸诏，流涕以示监刑尚书刘颂曰：“受诏而行，谓为社稷，今更为罪，托体先帝，受枉如此，幸见申列。

sòng yì xū xī bù néng yǎng shì

”颂亦歔欷不能仰视。

gōng sūn hóng qí shèng bìng yí sān zú

公孙宏、岐盛并夷三族。

wěi xìng kāi jì hào shī néng de zhòng xīn jí cǐ mò bù yǔn lèi bǎi xìng wèi zhī lì cí

玮性开济好施，能得众心，及此莫不陨泪，百姓为之立祠。

gǔ hòu xiān è guàn liàng yòu jì wěi gù yǐ jì xiāng cì zhū zhī

贾后先恶瓘、亮，又忌玮，故以计相次诛之。

yǒng níng yuán nián zhuī zèng piào qí jiāng jūn fēng qí zi fàn wèi xiāng yáng wáng bài sàn qí cháng shì hòu wèi shí lè suǒ hài

永宁元年，追赠骠骑将军，封其子范为襄阳王，拜散骑常侍，后为石勒所害。

zhào wáng lún zì zi yí xuān dì dì jiǔ zǐ yě mǔ yuē bǎi fū rén

赵王伦，字子彝，宣帝第九子也，母曰柏夫人。

wèi jiā píng chū fēng ān lè tíng hòu

魏嘉平初，封安乐亭侯。

wǔ děng jiàn gǎi fēng dōng ān zi bài jiàn yì dài fū

五等建，改封东安子，拜谏议大夫。

wǔ dì shòu shàn fēng láng yá jùn wáng

武帝受禅，封琅邪郡王。

zuò shǐ sàn qí jiāng liú jī mǎi gōng suǒ jiāng dào yù qiú tíng wèi dù you zhèng jī qì shì lún dāng yǔ jī tóng zuì

坐使散骑将刘缉买工所将盗御裘，廷尉杜友正缉弃市，伦当与缉同罪。

yǒu sī zòu lún jué zhòng shǔ qīn bù kě zuò

有司奏伦爵重属亲，不可坐。

jiàn yì dà fu liú yì bó yuē wáng fǎ shǎng fá bù ē guì jiàn rán hòu kě yǐ qí lǐ zhì ér míng diǎn xíng yě

谏议大夫刘毅驳曰：“王法赏罚，不阿贵贱，然后可以齐礼制而明典刑也。

lún zhī qiú fēi cháng bì bù yǔ lì yǔ jī tóng zuì

伦知裘非常，蔽不语吏，与缉同罪。

dāng yǐ qīn guì yì jiǎn bù dé quē ér bù lùn

当以亲贵议减，不得阙而不论。

yi zì yú yī shí fǎ zhōng rú you suǒ zhèng

宜自于一时法中，如友所正。

dì shì yì bó rán yǐ lún qīn qīn gù xià zhào shè zhī

” 帝是毅驳，然以伦亲亲故，下诏赦之。

jí zhī guó xíng dōng zhōng láng jiàng xuān wēi jiāng jūn

及之国，行东中郎将、宣威将军。

xián níng zhōng gǎi fēng yú zhào qiān píng běi jiāng jūn dū yè chéng shǒu shì jìn ān běi jiāng jūn

咸宁中，改封于赵，迁平北将军、督邺城守事，进安北将军。

yuán kāng chū qiān zhēng xi jiāng jūn kāi fǔ yí tóng sān sī zhèn guān zhōng

元康初，迁征西将军、开府仪同三司，镇关中。

lún xíng shǎng shī zhōng dǐ qiāng fǎn pàn zhēng hái jīng shī

伦刑赏失中，氐、羌反叛，征还京师。

xún bài chē qí jiāng jūn tài zǐ tài fù

寻拜车骑将军、太子太傅。

shēn jiāo gǔ guō chǎn shì zhōng gōng dà wéi gǔ hòu suǒ qīn xìn

深交贾、郭，谄事中宫，大为贾后所亲信。

qiú lù shàng shū zhāng huá péi wěi gù zhí bù kě

求录尚书，张华、裴𬱟固执不可。

yòu qiú shàng shū lìng huá wěi fù bù xǔ

又求尚书令，华、𬱟复不许。

mǐn huái tài zǐ fèi shǐ lún lǐng yòu jūn jiāng jūn

愍怀太子废，使伦领右军将军。

shí zuǒ wèi sī mǎ dū sī mǎ yā jí cháng cóng dū xǔ chāo

时左卫司马督司马雅及常从督许超，

bìng cháng jǐ shì dōng gōng

并尝给事东宫，

èr rén shāng tài zǐ wú zuì

二人伤太子无罪，

yǔ diàn zhōng zhōng láng shì yī děng móu fèi gǔ hòu

与殿中中郎士猗等谋废贾后，

fù tài zǐ

复太子，

yǐ huá wěi bù kě yí

以华、𬱟不可移，

nán yǔ tú quán

难与图权，

lún zhí bīng zhī yào

伦执兵之要，

xìng tān mào

性贪冒，

kě jiǎ yǐ jì shì

可假以济事，

nǎi shuō lún bì rén sūn xiù yuē zhōng gōng xiōng dù wú dào

乃说伦嬖人孙秀曰：“中宫凶妒无道，

yǔ gǔ mì děng gòng fèi tài zǐ

与贾谧等共废太子。

jīn guó wú dí sì shè jì jiāng wēi dà chén jiāng qǐ dà shì

今国无嫡嗣，社稷将危，大臣将起大事。

ér gōng míng fèng shì zhōng gōng yǔ gǔ guō qīn shàn tài zǐ zhī fèi jiē yún yù zhī yī zhāo shì qǐ huò bì xiāng jí

而公名奉事中宫，与贾、郭亲善，太子之废，皆云豫知，一朝事起，祸必相及。

hé bù xiān móu zhī hu

何不先谋之乎？

xiù xǔ nuò yán yú lún lún nà yān

”秀许诺，言于伦，伦纳焉。

suì gào tōng shì lìng shǐ zhāng lín jí shěng shì zhāng héng diàn zhōng shì yù shǐ yīn hún yòu wèi sī mǎ dū lù shǐ shǐ wèi nèi yìng

遂告通事令史张林及省事张衡、殿中侍御史殷浑、右卫司马督路始，使为内应。

shì jiāng qǐ ér xiù zhī tài zǐ cōng míng ruò huán dōng gōng jiāng yǔ xián rén tú zhèng liàng jǐ bì bù dé zhì nǎi gèng shuō lún yuē tài zǐ wéi rén gāng měng bù kě sī qǐng

事将起，而秀知太子聪明，若还东宫，将与贤人图政，量己必不得志，乃更说伦曰：“太子为人刚猛，不可私请。

míng gōng sù shì gǔ hòu shí yì jiē yǐ gōng wèi gǔ shì zhī dǎng

明公素事贾后，时议皆以公为贾氏之党。

jīn suī yù jiàn dà gōng yú tài zǐ tài zǐ hán sù nù bì bù jiā shǎng yú míng gōng yǐ

今虽欲建大功于太子，太子含宿怒，必不加赏于明公矣。

dāng wèi bī bǎi xìng zhī wàng fān fù yǐ miǎn zuì ěr

当谓逼百姓之望，翻覆以免罪耳。

cǐ nǎi suǒ yǐ sù huò yě

此乃所以速祸也。

jīn qiě huǎn qí shì gǔ hòu bì hài tài zǐ rán hòu fèi hòu wèi tài zǐ bào chóu yì zú yǐ lì gōng qǐ tú miǎn huò ér yǐ

今且缓其事，贾后必害太子，然后废后，为太子报仇，亦足以立功，岂徒免祸而已。

lún cóng zhī

”伦从之。

xiù nǎi wēi xiè qí móu shǐ mì dǎng pō wén zhī

秀乃微泄其谋，使谧党颇闻之。

lún xiù yīn quàn mì děng zǎo hài tài zǐ yǐ jué zhòng wàng

伦、秀因劝谧等早害太子，以绝众望。

tài zǐ jì yù hài lún xiù zhī móu yì shén ér chāo yā jù hòu nán yù huǐ qí móu nǎi cí jí

太子既遇害，伦、秀之谋益甚，而超、雅惧后难，欲悔其谋，乃辞疾。

xiù fù gào yòu wèi cì fēi dū lǘ hé hè cóng zhī qī sì yuè sān rì bǐng yè yī chóu yǐ gǔ shēng wèi yīng

秀复告右卫佽飞督闾和，和从之，期四月三日丙夜一筹，以鼓声为应。

zhì qī nǎi jiǎo zhào chì sān bù sī mǎ yuē zhōng gōng yǔ gǔ mì děng shā wú tài zǐ jīn shǐ chē qí rù fèi zhōng gōng

至期，乃矫诏敕三部司马曰：“中宫与贾谧等杀吾太子，今使车骑入废中宫。

rǔ děng jiē dāng cóng mìng cì jué guān zhōng hóu

汝等皆当从命，赐爵关中侯。

bù cóng zhū sān zú

不从，诛三族。

yú shì zhòng jiē cóng zhī

”于是众皆从之。

lún yòu jiǎo zhào kāi mén yè rù chén bīng dào nán qiǎn yì jūn xiào wèi qí wáng jiǒng jiāng sān bù sī mǎ bǎi rén pái gé ér rù

伦又矫诏开门夜入，陈兵道南，遣翊军校尉、齐王冏将三部司马百人，排阁而入。

huá lín lìng luò xiū wèi nèi yìng yíng dì xìng dōng táng

华林令骆休为内应，迎帝幸东堂。

suì fèi gǔ hòu wèi shù rén yōu zhī yú jiàn shǐ diàn

遂废贾后为庶人，幽之于建始殿。

shōu wú tài fēi zhào càn jí hán shòu qī gǔ wǔ děng fù bào shì kǎo jìng

收吴太妃、赵粲及韩寿妻贾午等，付暴室考竟。

zhào shàng shū yǐ fèi hòu shì réng shōu bǔ gǔ mì děng zhào zhōng shū jiān shì zhōng huáng mén shì láng bā zuò jiē yè rù diàn zhí zhāng huá péi wěi jiě jié dù bīn děng yú diàn qián shā zhī

诏尚书以废后事，仍收捕贾谧等，召中书监、侍中、黄门侍郎、八坐，皆夜入殿，执张华、裴𬱟、解结、杜斌等，于殿前杀之。

shàng shū shǐ yí zhào yǒu zhà láng shī jǐng lù bǎn zòu qǐng shǒu zhào

尚书始疑诏有诈，郎师景露版奏请手诏。

lún děng yǐ wéi jū zhòng zhǎn zhī yǐ xùn

伦等以为沮众，斩之以徇。

míng rì lún zuò duān mén tún bīng běi xiàng qiǎn shàng shū hé yù chí jié sòng gǔ shù rén yú jīn yōng

明日，伦坐端门，屯兵北向，遣尚书和郁持节送贾庶人于金墉。

zhū zhào càn shū fù zhōng hù jūn zhào jùn jí sàn qí shì láng hán yù děng nèi wài qún guān duō suǒ chù miǎn

诛赵粲叔父中护军赵浚及散骑侍郎韩豫等，内外群官多所黜免。

lún xún jiǎo zhào zì wèi shǐ chí jié dà dū dū dū zhōng wài zhū jūn shì xiàng guó shì zhōng wáng rú gù yī yī xuān wén fǔ wèi gù shì zhì zuǒ yòu zhǎng shǐ sī mǎ cóng shì zhōng láng sì rén cān jūn shí rén yuàn shǔ èr shí rén bīng wàn rén

伦寻矫诏自为使持节、大都督、督中外诸军事、相国，侍中、王如故，一依宣、文辅魏故事，置左右长史、司马、从事中郎四人、参军十人，掾属二十人、兵万人。

yǐ qí shì zǐ sàn qí cháng shì fū lǐng rǒng cóng pú yè

以其世子散骑常侍荂领冗从仆射；

zi fù qián jiāng jūn fēng jì yáng wáng

子馥前将军，封济阳王；

qián huáng mén láng fēng rǔ yīn wáng

虔黄门郎，封汝阴王；

yǔ sàn qí shì láng fēng bà chéng hóu

羽散骑侍郎，封霸城侯。

sūn xiù děng fēng jiē dà jùn bìng jù bīng quán wén wǔ guān fēng hòu zhě shù qiān rén bǎi guān zǒng jǐ tīng yú lún

孙秀等封皆大郡，并据兵权，文武官封侯者数千人，百官总己听于伦。

lún sù yōng xià wú zhì cè fù shòu zhì yú xiù xiù zhī wēi quán zhèn yú cháo tíng tiān xià jiē shì xiù ér wú qiú yú lún

伦素庸下，无智策，复受制于秀，秀之威权振于朝廷，天下皆事秀而无求于伦。

xiù qǐ zì láng yá xiǎo shǐ lèi guān yú zhào guó yǐ chǎn mèi zì dá

秀起自琅邪小史，累官于赵国，以谄媚自达。

jì zhí jī héng suì zì qí jiān móu duō shā zhōng liáng yǐ chěng sī yù

既执机衡，遂恣其奸谋，多杀忠良，以逞私欲。

sī lì cóng shì yóu hào yǔ yīn hún yǒu xì hún yòu hào nú jìn xìng wěi gào hào yǒu yì zhì

司隶从事游颢与殷浑有隙，浑诱颢奴晋兴，伪告颢有异志。

xiù bù xiáng chá jí shōu hào jí xiāng yáng zhōng zhèng li mài shā zhī hòu dài jìn xìng yǐ wéi jǐ bù qǔ dū

秀不详察，即收颢及襄阳中正李迈，杀之，厚待晋兴，以为己部曲督。

qián wèi wèi shí chóng huáng mén láng pān yuè jiē yǔ xiù yǒu xián bìng jiàn zhū

前卫尉石崇、黄门郎潘岳皆与秀有嫌，并见诛。

yú shì jīng yì jūn zǐ bù lè qí shēng yǐ

于是京邑君子不乐其生矣。

huái nán wáng yǔn qí wáng jiǒng yǐ lún xiù jiāo jiàn nèi huái bù píng

淮南王允、齐王冏以伦、秀骄僭，内怀不平。

xiù děng yì shēn jì yān nǎi chū jiǒng zhèn xǔ duó yǔn hù jūn

秀等亦深忌焉，乃出冏镇许，夺允护军。

yǔn fā fèn qǐ bīng tǎo lún

允发愤，起兵讨伦。

yǔn jì bài miè lún jiā jiǔ cì zēng fēng wǔ wàn hù

允既败灭，伦加九锡，增封五万户。

lún wěi wèi shì ràng zhào qiǎn bǎi guān yì fǔ dūn quàn shì zhōng xuān zhào rán hòu shòu zhī

伦伪为饰让，诏遣百官诣府敦劝，侍中宣诏，然后受之。

jiā fū fǔ jūn jiāng jūn lǐng jūn jiāng jūn fù zhèn jūn jiāng jūn lǐng hù jūn jiāng jūn qián zhōng jūn jiāng jūn lǐng yòu wèi jiāng jūn xǔ wèi shì zhōng

加荂抚军将军、领军将军，馥镇军将军、领护军将军，虔中军将军、领右卫将军，诩为侍中。

yòu yǐ sūn xiù wèi shì zhōng fǔ guó jiāng jūn xiàng guó sī mǎ yòu lǜ rú gù

又以孙秀为侍中、辅国将军、相国司马，右率如故。

zhāng lín děng bìng jū xiǎn yào

张林等并居显要。

zēng xiāng fǔ bīng wèi èr wàn rén yǔ sù wèi tóng yòu yǐn nì bīng shì zhòng guò sān wàn

增相府兵为二万人，与宿卫同，又隐匿兵士，众过三万。

qǐ dōng gōng sān mén sì jiǎo huá lǔ duàn gōng dōng xī dào wèi wài jiào

起东宫三门四角华橹，断宫东西道为外徼。

huò wèi xiù yuē sàn qí cháng shì yáng zhǔn huáng mén shì láng liú kuǐ yù fèng liáng wáng róng yǐ zhū lún

或谓秀曰：“散骑常侍杨准、黄门侍郎刘逵欲奉梁王肜以诛伦。

huì yǒu xīng biàn nǎi xǐ róng wèi chéng xiàng jū sī tú fǔ zhuǎn zhǔn kuǐ wèi wài guān

”会有星变，乃徙肜为丞相，居司徒府，转准、逵为外官。

lún wú xué bù zhī shū

伦无学，不知书；

xiù yì yǐ jiǎo xiá xiǎo cái tān yín mèi lì

秀亦以狡黠小才，贪淫昧利。

suǒ gòng lì shì zhě jiē xié nìng zhī tú wéi jìng róng lì wú shēn móu yuǎn lüè

所共立事者，皆邪佞之徒，惟竞荣利，无深谋远略。

fū qiǎn bó bǐ lòu fù qián àn hěn qiáng lì xǔ yú yín qīng miǎo ér gè guāi yì hù xiāng zēng huǐ

荂浅薄鄙陋，馥、虔暗很强戾，诩愚嚚轻訬，而各乖异，互相憎毁。

xiù zi huì nián èr shí wèi shè shēng xiào wèi shàng dì nǚ hé dōng gōng zhǔ

秀子会，年二十，为射声校尉，尚帝女河东公主。

gōng zhǔ mǔ sāng wèi qī biàn nà pìn lǐ

公主母丧未期，便纳聘礼。

huì xíng mào duǎn lòu nú pú zhī xià zhě chū yǔ fù shì r yú chéng xi fàn mǎ bǎi xìng hū wén qí shàng zhǔ mò bù hài è

会形貌短陋，奴仆之下者，初与富室儿于城西贩马，百姓忽闻其尚主，莫不骇愕。

lún xiù bìng huò wū guǐ tīng yāo xié zhī shuō

伦、秀并惑巫鬼，听妖邪之说。

xiù shǐ yá mén zhào fèng zhà wèi xuān dì shén yǔ mìng lún zǎo rù xī gōng

秀使牙门赵奉诈为宣帝神语，命伦早入西宫。

yòu yán xuān dì yú běi máng wèi zhào wáng zuǒ zhù yú shì bié lì xuān dì miào yú máng shān

又言宣帝于北芒为赵王佐助，于是别立宣帝庙于芒山。

wèi nì móu kě chéng

谓逆谋可成。

yǐ tài zi zhān shì péi shào zuǒ jūn jiāng jūn biàn cuì děng èr shí rén wéi cóng shì zhōng láng yuàn shǔ yòu èr shí rén

以太子詹事裴劭、左军将军卞粹等二十人为从事中郎，掾属又二十人。

xiù děng bù fèn zhū jūn fēn bù fù xīn shǐ sàn qí cháng shì yì yáng wáng wēi jiān shì zhōng chū nà zhào mìng jiǎo zuò shàn ràng zhī zhào shǐ shǐ chí jié shàng shū lìng mǎn fèn pú yè cuī suí wèi fù fèng huáng dì xǐ shòu yǐ shàn wèi yú lún

秀等部分诸军，分布腹心，使散骑常侍、义阳王威兼侍中，出纳诏命，矫作禅让之诏，使使持节、尚书令满奋，仆射崔随为副，奉皇帝玺绶以禅位于伦。

lún wěi ràng bù shòu

伦伪让不受。

yú shì zōng shì zhū wáng qún gōng qīng shì xián jiǎ chēng fú ruì tiān wén yǐ quàn jìn lún nǎi xǔ zhī

于是宗室诸王、群公卿士咸假称符瑞天文以劝进，伦乃许之。

zuǒ wèi wáng yú yǔ qián jūn sī mǎ yā děng lǜ jiá shì rù diàn pì yù sān bù sī mǎ shì yǐ wēi shǎng jiē mò gǎn wéi

左卫王舆与前军司马雅等率甲士入殿，譬喻三部司马，示以威赏，皆莫敢违。

qí yè shǐ zhāng lín děng tún shǒu zhū mén

其夜，使张林等屯守诸门。

yì yáng wáng wēi jí luò xiū děng bī duó tiān zi xǐ shòu

义阳王威及骆休等逼夺天子玺绶。

yè lòu wèi jǐn nèi wài bǎi guān yǐ shèng yú fǎ jià yíng lún

夜漏未尽，内外百官以乘舆法驾迎伦。

huì dì chéng yún mǔ chē lǔ bù shù bǎi rén zì huá lín xī mén chū jū jīn yōng chéng

惠帝乘云母车，卤簿数百人，自华林西门出居金墉城。

shàng shū hé yù jiān shì zhōng sàn qí cháng shì láng yá wáng ruì zhōng shū shì láng lù jī cóng dào chéng xià ér fǎn

尚书和郁，兼侍中、散骑常侍、琅邪王睿，中书侍郎陆机从，到城下而反。

shǐ zhāng héng wèi dì shí yōu zhī yě

使张衡卫帝，实幽之也。

lún cóng bīng wǔ qiān rén rù zì duān mén dēng tài jí diàn mǎn fèn cuī suí lè guǎng jìn xǐ shòu yú lún nǎi jiàn jí dì wèi dà shè gǎi yuán jiàn shǐ

伦从兵五千人，入自端门，登太极殿，满奋、崔随、乐广进玺绶于伦，乃僭即帝位，大赦，改元建始。

shì suì xián liáng fāng zhèng zhí yán xiù cái xiào lián liáng jiàng jiē bù shì

是岁，贤良方正、直言、秀才、孝廉、良将皆不试；

jì lì jí sì fāng shǐ mìng zhī zài jīng yì zhě tài xué shēng nián shí liù yǐ shàng jí zài xué èr shí nián jiē shǔ lì

计吏及四方使命之在京邑者，太学生年十六以上及在学二十年，皆署吏；

jùn xiàn èr qiān dàn lìng zhǎng shè rì zài zhí zhě jiē fēng hóu

郡县二千石令长赦日在职者，皆封侯；

jùn gāng jì bìng wèi xiào lián xiàn gāng jì wèi lián shǐ

郡纲纪并为孝廉，县纲纪为廉史。

yǐ shì zǐ fū wèi tài zǐ

以世子荂为太子，

fù wèi shì zhōng dà sī nóng lǐng hù jūn jīng zhào wáng

馥为侍中、大司农、领护军、京兆王，

qián wèi shì zhōng dà jiàng jūn lǐng jūn guǎng píng wáng

虔为侍中、大将军领军、广平王，

xǔ wèi shì zhōng fǔ jūn jiāng jūn bà chéng wáng

诩为侍中、抚军将军、霸城王，

sūn xiù wèi shì zhōng zhōng shū jiān piào qí jiāng jūn yí tóng sān sī

孙秀为侍中、中书监、骠骑将军、仪同三司，

zhāng lín děng zhū dǎng jiē dēng qīng jiāng

张林等诸党皆登卿将，

bìng liè dà fēng

并列大封。

qí yú tóng móu zhě xián chāo jiē yuè cì bù kě shèng jì zhì yú nú zú sī yì yì jiā yǐ jué wèi

其余同谋者咸超阶越次，不可胜纪，至于奴卒斯役亦加以爵位。

měi cháo huì diāo chán yíng zuò shí rén wèi zhī yán yuē diāo bù zú gǒu wěi xù

每朝会，貂蝉盈坐，时人为之颜曰：“貂不足，狗尾续。

ér yǐ gǒu qiě zhī huì qǔ yuè rén qíng fǔ kù zhī chǔ bù chōng yú cì jīn yín yě zhù bù gěi yú yìn gù yǒu bái bǎn zhī hóu jūn zǐ chǐ fú qí zhāng bǎi xìng yì zhī qí bù zhōng yǐ

”而以苟且之惠取悦人情，府库之储不充于赐，金银冶铸不给于印，故有白版之侯，君子耻服其章，百姓亦知其不终矣。

lún qīn cí tài miào hái yù dà fēng piāo zhé huī gài

伦亲祠太庙，还，遇大风，飘折麾盖。

sūn xiù jì lì fēi cháng zhī shì lún jìng zhòng yān

孙秀既立非常之事，伦敬重焉。

xiù zhù wén dì wèi xiàng guó shí suǒ jū nèi fǔ shì wú jù xì bì zī ér hòu xíng

秀住文帝为相国时所居内府，事无巨细，必谘而后行。

lún zhī zhào lìng xiù zhé gǎi gé yǒu suǒ yǔ duó zì shū qīng zhǐ wèi zhào huò cháo xíng xī gǎi zhě shù sì bǎi guān zhuǎn yì rú liú yǐ

伦之诏令，秀辄改革，有所与夺，自书青纸为诏，或朝行夕改者数四，百官转易如流矣。

shí yǒu zhì rù diàn zhōng zì tài jí dōng jiē shàng diàn qū zhī gèng fēi xi zhōng xià yǒu qǐng fēi qù

时有雉入殿中，自太极东阶上殿，驱之，更飞西钟下，有顷，飞去。

yòu lún yú diàn shàng de yì niǎo wèn jiē bù zhī míng lěi rì xiàng xī gōng xi yǒu sù yī xiǎo r yán shì fú liú niǎo

又伦于殿上得异鸟，问皆不知名，累日向夕，宫西有素衣小儿言是服刘鸟。

lún shǐ lù xiǎo r bìng niǎo bì zhì láo shì míng dàn kāi shì hù rú gù bìng shī rén niǎo suǒ zài

伦使录小儿并鸟闭置牢室，明旦开视，户如故，并失人鸟所在。

lún mù shàng yǒu liú shí yǐ wéi yāo yān

伦目上有瘤，时以为妖焉。

shí qí wáng jiǒng hé jiān wáng yóng chéng dū wáng yǐng bìng yōng qiáng bīng gè jù yī fāng

时齐王冏、河间王颙、成都王颖并拥强兵，各据一方。

xiù zhī jiǒng děng bì yǒu yì tú nǎi xuǎn qīn dǎng jí lún gù lì wèi sān wáng cān zuǒ jí jùn shǒu

秀知冏等必有异图，乃选亲党及伦故吏为三王参佐及郡守。

xiù běn yǔ zhāng lín yǒu xì suī wài xiāng tuī chóng nèi shí jì zhī

秀本与张林有隙，虽外相推崇，内实忌之。

jí lín wèi wèi jiāng jūn shēn yuàn bù dé kāi fǔ qián yǔ fū jiān jù shuō xiù zhuān quán dòng wéi zhòng xīn ér gōng chén jiē xiǎo rén náo luàn cháo tíng yào yī shí zhū zhī

及林为卫将军，深怨不得开府，潜与荂笺，具说秀专权，动违众心，而功臣皆小人，挠乱朝廷，要一时诛之。

fū yǐ shū bái lún lún yǐ shì xiù

荂以书白伦，伦以示秀。

xiù quàn lún zhū lín lún cóng zhī

秀劝伦诛林，伦从之。

yú shì lún qǐng zōng shì huì yú huá lín yuán zhào lín xiù jí wáng yú rù yīn shōu lín shā zhī zhū sān zú

于是伦请宗室会于华林园，召林、秀及王舆入，因收林，杀之，诛三族。

jí sān wáng qǐ bīng tǎo lún xí zhì

及三王起兵讨伦檄至，

lún xiù shǐ dà jù

伦、秀始大惧，

qiǎn qí zhōng jiān sūn fǔ wéi shàng jūn jiāng jūn

遣其中坚孙辅为上军将军，

jī nǔ li yán wèi zhé chōng jiāng jūn

积弩李严为折冲将军，

lǜ bīng qī qiān zì yán shòu guān chū

率兵七千自延寿关出，

zhēng lǔ zhāng hóng zuǒ jūn cài huáng qián jūn lǘ hé děng lǜ jiǔ qiān rén zì è bǎn guān chū

征虏张泓、左军蔡璜、前军闾和等率九千人自堮坂关出，

zhèn jūn sī mǎ yā yáng wēi mò yuán děng lǜ bā qiān rén zì chéng gāo guān chū

镇军司马雅、扬威莫原等率八千人自成皋关出。

zhào dōng píng wáng mào wèi shǐ chí jié wèi jiāng jūn dū du zhū jūn yǐ jù yì shī

召东平王楙为使持节、卫将军，都督诸军以距义师。

shǐ yáng zhēn zhòu yè yì xuān dì bié miào qí qǐng zhé yán xuān dì xiè bì xià mǒu rì dāng pò zéi

使杨珍昼夜诣宣帝别庙祈请，辄言宣帝谢陛下，某日当破贼。

bài dào shì hú wò wèi tài píng jiāng jūn yǐ zhāo fú yòu

拜道士胡沃为太平将军，以招福祐。

xiù jiā rì wèi yín sì zuò yā shèng zhī wén shǐ wū zhù xuǎn zé zhàn rì

秀家日为淫祀，作厌胜之文，使巫祝选择战日。

yòu lìng jìn qīn yú sōng shān zhe yǔ yī zhà chēng xiān rén wáng qiáo zuò shén xiān shū shù lún zuò cháng jiǔ yǐ huò zhòng

又令近亲于嵩山著羽衣，诈称仙人王乔，作神仙书，述伦祚长久以惑众。

xiù yù qiǎn fù qián lǐng bīng zhù zhū jūn zhàn fù qián bù kěn

秀欲遣馥、虔领兵助诸军战，馥、虔不肯。

qián sù qīn ài liú yú xiù nǎi shǐ yú shuō qián qián rán hòu lǜ zhòng bā qiān wèi sān jūn jì yuán

虔素亲爱刘舆，秀乃使舆说虔，虔然后率众八千为三军继援。

ér hóng yā děng lián zhàn suī shèng yì jūn sàn ér zhé hé yā děng bù dé qián

而泓、雅等连战虽胜，义军散而辄合，雅等不得前。

xǔ chāo děng yǔ chéng dū wáng yǐng jūn zhàn yú huáng qiáo shā shāng wàn yú rén

许超等与成都王颖军战于黄桥，杀伤万余人。

hóng jìng zào yáng dí yòu yú chéng nán pò qí wáng jiǒng zī zhòng shā shù qiān rén suì jù chéng bǎo dǐ gé

泓径造阳翟，又于城南破齐王冏辎重，杀数千人，遂据城保邸阁。

ér jiǒng jūn yǐ zài yǐng yīn qù yáng dí sì shí lǐ

而冏军已在颍阴，去阳翟四十里。

jiǒng fēn jūn dù yǐng gōng hóng děng bù lì

冏分军渡颍，攻泓等不利。

hóng chéng shèng zhì yú yǐng shàng yè lín yǐng ér zhèn

泓乘胜至于颍上，夜临颍而阵。

jiǒng zòng qīng bīng jī zhī zhū jūn bù dòng ér sūn fǔ xú jiàn jūn yè luàn jìng guī luò zì shǒu

冏纵轻兵击之，诸军不动，而孙辅、徐建军夜乱，径归洛自首。

fǔ jiàn zhī zǒu yě bù zhī zhū jūn dū shàng cún nǎi yún qí wáng bīng shèng bù kě dāng hóng děng yǐ méi

辅、建之走也，不知诸军督尚存，乃云：“齐王兵盛，不可当，泓等已没。

lún dà zhèn mì zhī ér zhào qián jí chāo hái

”伦大震，秘之，而召虔及超还。

huì hóng bài jiǒng lù bù zhì lún dà xǐ jí fù qiǎn chāo ér qián hái yǐ zhì yǔ cāng

会泓败冏露布至，伦大喜，及复遣超，而虔还已至庾仓。

chāo hái jì hé jiàng shì yí zǔ ruì qì nèi cuò

超还济河，将士疑阻，锐气内挫。

hóng děng xī qí zhū jūn jì yǐng jìn gōng jiǒng yíng jiǒng chū bīng jī qí bié lǜ sūn máo sī mǎ tán sūn fǔ jiē pò zhī shì zú sàn guī luò yáng hóng děng shōu zhòng hái yíng

泓等悉其诸军济颍，进攻冏营，冏出兵击其别率孙髦、司马谭、孙辅，皆破之，士卒散归洛阳，泓等收众还营。

xiù děng zhī sān fāng rì jí zhà chuán pò jiǒng yíng zhí de jiǒng yǐ kuáng huò qí zhòng lìng bǎi guān jiē hè ér shì yī fú yìn sūn huì jiē zhàng jié gè bù xiāng cóng

秀等知三方日急，诈传破冏营，执得冏，以诳惑其众，令百官皆贺，而士猗、伏胤、孙会皆杖节各不相从。

lún fù shòu tài zǐ zhān shì liú kūn jié dū hé běi jiāng jūn lǜ bù qí qiān rén cuī zhū jūn zhàn

伦复授太子詹事刘琨节，督河北将军，率步骑千人催诸军战。

huì děng yǔ yì jūn zhàn yú jī shuǐ dà bài tuì bǎo hé shàng liú kūn shāo duàn hé qiáo

会等与义军战于激水，大败，退保河上，刘琨烧断河桥。

zì yì bīng zhī qǐ bǎi guān jiàng shì xián yù zhū lún xiù yǐ xiè tiān xià

自义兵之起，百官将士咸欲诛伦、秀以谢天下。

xiù zhī zhòng nù nán fàn bù gǎn chū shěng

秀知众怒难犯，不敢出省。

jí wén hé běi jūn xī bài yōu mèn bù zhī suǒ wéi

及闻河北军悉败，忧懑不知所为。

yì yáng wáng wēi quàn xiù zhì shàng shū shěng yǔ bā zuò yì zhēng zhàn zhī bèi xiù cóng zhī

义阳王威劝秀至尚书省与八坐议征战之备，秀从之。

shǐ jīng chéng sì pǐn yǐ xià zǐ dì nián shí wǔ yǐ shàng jiē yì sī lì cóng lún chū zhàn

使京城四品以下子弟年十五以上，皆诣司隶，从伦出战。

nèi wài zhū jūn xī yù jié shā xiù wēi jù zì chóng lǐ tà zǒu hái xià shè

内外诸军悉欲劫杀秀，威惧，自崇礼闼走还下舍。

xǔ chāo shì yī sūn huì děng jūn jì bìng hái nǎi yǔ xiù móu huò yù shōu yú zú chū zhàn huò yù fén shāo gōng shì zhū shā bù fù jǐ zhě xié lún nán jiù sūn qí mèng guān děng huò yù chéng chuán dōng zǒu rù hǎi xǔ wèi jué

许超、士猗、孙会等军既并还，乃与秀谋，或欲收余卒出战，或欲焚烧宫室，诛杀不附己者，挟伦南就孙旗、孟观等，或欲乘船东走入海，许未决。

wáng yú fǎn zhī lǜ yíng bīng qī bǎi yú rén zì nán yè mén rù chì gōng zhōng bīng gè shǒu wèi zhū mén sān bù sī mǎ wèi yīng yú nèi

王舆反之，率营兵七百余人自南掖门入，敕宫中兵各守卫诸门，三部司马为应于内。

yú zì wǎng gōng xiù xiù bì zhōng shū nán mén

舆自往攻秀，秀闭中书南门。

yú fàng bīng dēng qiáng shāo wū xiù jí chāo yī jù zǒu chū zuǒ wèi jiāng jūn zhào quán zhǎn xiù děng yǐ xùn

舆放兵登墙烧屋，秀及超、猗遽走出，左卫将军赵泉斩秀等以徇。

shōu sūn qí yú yòu wèi yíng fù tíng wèi zhū zhī

收孙奇于右卫营，付廷尉诛之。

zhí qián jiāng jūn xiè tán huáng mén lìng luò xiū sī mǎ dū wáng qián jiē yú diàn zhōng zhǎn zhī

执前将军谢惔、黄门令骆休、司马督王潜，皆于殿中斩之。

sān bù sī mǎ bīng yú xuān huà tà zhōng zhǎn sūn bì yǐ xùn shí sī mǎ fù zài xiù zuò yú shǐ jiàng shì qiú zhī yú sàn qí shěng yǐ dà jǐ shǒu shěng gé

三部司马兵于宣化闼中斩孙弼以徇，时司马馥在秀坐，舆使将士囚之于散骑省，以大戟守省阁。

bā zuò jiē rù diàn zhōng zuò dōng chú shù xià

八坐皆入殿中，坐东除树下。

wáng yú tún yún lóng mén shǐ lún wèi zhào yuē wú wèi sūn xiù děng suǒ wù yǐ nù sān wáng

王舆屯云龙门，使伦为诏曰：“吾为孙秀等所误，以怒三王。

jīn yǐ zhū xiù qí yíng tài shàng fù wèi wú guī lǎo yú nóng mǔ

今已诛秀，其迎太上复位，吾归老于农亩。

chuán zhào yǐ zōu yú fān chì jiàng shì jiě bīng

”传诏以驺虞幡敕将士解兵。

wén wǔ guān jiē bēn zǒu mò gǎn yǒu jū zhě

文武官皆奔走，莫敢有居者。

huáng mén jiāng lún zì huá lín dōng mén chū jí fū jiē hái wèn yáng lǐ dì

黄门将伦自华林东门出，及荂皆还汶阳里第。

yú shì yǐ jiá shì shù qiān yíng tiān zǐ yú jīn yōng bǎi xìng xián chēng wàn suì

于是以甲士数千迎天子于金墉，百姓咸称万岁。

dì zì duān mén rù shēng diàn yù guǎng shì sòng lún jí fū děng fù jīn yōng chéng

帝自端门入，升殿，御广室，送伦及荂等付金墉城。

chū xiù jù xi jūn zhì fù zhào qián hái

初，秀惧西军至，复召虔还。

shì rì sù jiǔ qǔ zhào qiǎn shǐ zhě miǎn qián guān qián jù qì jūn jiāng shù shí rén guī yú wèn yáng lǐ

是日宿九曲，诏遣使者免虔官，虔惧，弃军将数十人归于汶阳里。

liáng wáng róng biǎo lún fù zǐ xiōng nì yi fú zhū

梁王肜表伦父子凶逆，宜伏诛。

bǎi guān huì yì yú cháo táng jiē rú róng biǎo

百官会议于朝堂，皆如肜表。

qiǎn shàng shū yuán chang chí jié cì lún sǐ yǐn yǐ jīn xiè kǔ jiǔ

遣尚书袁敞持节赐伦死，饮以金屑苦酒。

lún cán yǐ jīn fù miàn yuē sūn xiù wù wǒ

伦惭，以巾覆面，曰：“孙秀误我！

sūn xiù wù wǒ

孙秀误我！

yú shì shōu fū fù qián xǔ fù tíng wèi yù kǎo jìng

”于是收荂、馥、虔、诩付廷尉狱，考竟。

fù lín sǐ wèi qián yuē zuò ěr pò jiā yě

馥临死谓虔曰：“坐尔破家也！

bǎi guān shì lún suǒ yòng zhě jiē chì miǎn zhī tái shěng fǔ wèi jǐn yǒu cún zhě zì bīng xìng liù shí yú rì zhàn suǒ shā hài jǐn shí wàn rén

”百官是伦所用者，皆斥免之，台省府卫仅有存者，自兵兴六十余日，战所杀害仅十万人。

fán yǔ lún wèi nì yù móu dà shì zhě zhāng lín wèi xiù suǒ shā

凡与伦为逆豫谋大事者：张林为秀所杀；

xǔ chāo shì yī sūn bì xiè tán yīn hún yǔ xiù wèi wáng yú suǒ zhū

许超、士猗、孙弼、谢惔、殷浑与秀为王舆所诛；

zhāng héng lǘ hé sūn máo gāo yuè zì yáng dí hái fú yìn zhàn bài hái luò yáng jiē zhǎn yú dōng shì

张衡、闾和、孙髦、高越自阳翟还，伏胤战败还洛阳，皆斩于东市；

cài huáng zì yáng dí jiàng qí wáng jiǒng hái luò zì shā

蔡璜自阳翟降齐王冏，还洛自杀；

wáng yú yǐ gōng miǎn zhū hòu yǔ dōng lái wáng ruí móu shā jiǒng yòu fú fǎ

王舆以功免诛，后与东莱王蕤谋杀冏，又伏法。

qí wǔ mǐn wáng jiǒng zì jǐng zhì xiàn wáng yōu zhī zǐ yě

齐武闵王冏，字景治，献王攸之子也。

shǎo chēng rén huì hǎo zhèn shī yǒu fù fēng

少称仁惠，好振施，有父风。

chū yōu yǒu jí wǔ dì bù xìn qiǎn tài yī zhěn hòu jiē yán wú bìng

初，攸有疾，武帝不信，遣太医诊候，皆言无病。

jí yōu hōng dì wǎng lín sàng jiǒng hào yǒng su fù bìng wèi yī suǒ wū zhào jí zhū yī

及攸薨，帝往临丧，冏号踊诉父病为医所诬，诏即诛医。

yóu shì jiàn chēng suì de wèi sì

由是见称，遂得为嗣。

yuán kāng zhōng bài sàn qí cháng shì lǐng zuǒ jūn jiāng jūn yì jūn xiào wèi

元康中，拜散骑常侍，领左军将军、翊军校尉。

zhào wáng lún mì yǔ xiāng jié fèi gǔ hòu yǐ gōng zhuǎn yóu jī jiāng jūn

赵王伦密与相结，废贾后，以功转游击将军。

jiǒng yǐ wèi bù mǎn yì yǒu hèn sè

冏以位不满意，有恨色。

sūn xiù wēi jué zhī qiě dàn qí zài nèi chū wèi píng dōng jiāng jūn jiǎ jié zhèn xǔ chāng

孙秀微觉之，且惮其在内，出为平东将军、假节，镇许昌。

lún cuàn qiān zhèn dōng dà jiàng jūn kāi fǔ yí tóng sān sī yù yǐ chǒng ān zhī

伦篡，迁镇东大将军、开府仪同三司，欲以宠安之。

jiǒng yīn zhòng xīn yuàn wàng qián yǔ lí hú wáng shèng yǐng chuān wáng chù mù móu qǐ bīng zhū lún

冏因众心怨望，潜与离狐王盛、颍川王处穆谋起兵诛伦。

lún qiǎn fù xīn zhāng wū chān zhī wū fǎn yuē qí wú yì zhì

伦遣腹心张乌觇之，乌反，曰：“齐无异志。

jiǒng jì yǒu chéng móu wèi fā kǒng huò xiè nǎi yǔ jūn sī guǎn xí shā chù mù sòng shǒu yú lún yǐ ān qí yì

”冏既有成谋未发，恐或泄，乃与军司管袭杀处穆，送首于伦，以安其意。

móu dìng nǎi shōu xí shā zhī

谋定，乃收袭杀之。

suì yǔ yù zhōu cì shǐ hé xù lóng xiāng jiāng jūn dǒng ài děng qǐ jūn qiǎn shǐ gào chéng dōu hé jiān cháng shān xīn yě sì wáng yí xí tiān xià zhēng zhèn zhōu jùn xiàn guó xián shǐ wén zhī

遂与豫州刺史何勖、龙骧将军董艾等起军，遣使告成都、河间、常山、新野四王，移檄天下征镇、州郡县国，咸使闻知。

yáng zhōu cì shǐ xī lóng chéng xí yóu yù wèi jué cān jūn wáng suì zhǎn zhī sòng shǒu yú jiǒng

扬州刺史郗隆承檄，犹豫未决，参军王邃斩之，送首于冏。

jiǒng tún jūn yáng dí lún qiǎn qí jiāng lǘ hé zhāng hóng sūn fǔ chū è bǎn yǔ jiǒng jiāo zhàn

冏屯军阳翟，伦遣其将闾和、张泓、孙辅出堮坂，与冏交战。

jiǒng jūn shī lì jiān lěi zì shǒu

冏军失利，坚垒自守。

huì chéng dū jūn pò lún zhòng yú huáng qiáo jiǒng nǎi chū jūn gōng hé děng dà pò zhī

会成都军破伦众于黄桥，冏乃出军攻和等，大破之。

jí wáng yú fèi lún huì dì fǎn zhèng jiǒng zhū tǎo zéi dǎng jì bì lǜ zhòng rù luò dùn jūn tōng zhāng shǔ jiá shì shù shí wàn jīng qí qì xiè zhī shèng zhèn yú jīng dū

及王舆废伦，惠帝反正，冏诛讨贼党既毕，率众入洛，顿军通章署，甲士数十万，旌旗器械之盛，震于京都。

tiān zǐ jiù bài dà sī mǎ jiā jiǔ cì zhī mìng bèi wù diǎn cè rú xuān jǐng wén wǔ fǔ wèi gù shì

天子就拜大司马，加九锡之命，备物典策，如宣、景、文、武辅魏故事。

jiǒng yú shì fǔ zhèng jū yōu gù gōng zhì yuàn shǔ sì shí rén

冏于是辅政，居攸故宫，置掾属四十人。

dà zhù dì guǎn běi qǔ wǔ gǔ shì nán kāi zhū shǔ huǐ huài lú shè yǐ bǎi shù shǐ dà jiàng yíng zhì yǔ xī gōng děng

大筑第馆，北取五谷市，南开诸署，毁坏庐舍以百数，使大匠营制，与西宫等。

záo qiān qiū mén qiáng yǐ tōng xi gé hòu fáng shī zhōng xuán qián tíng wǔ bā yì chén yú jiǔ sè bù rù cháo jiàn

凿千秋门墙以通西阁，后房施钟悬，前庭舞八佾，沈于酒色，不入朝见。

zuò bài bǎi guān fú chì sān tái xuǎn jǔ bù jūn wéi chǒng qīn nì

坐拜百官，符敕三台，选举不均，惟宠亲昵。

yǐ chē qí jiāng jūn hé xù lǐng zhōng lǐng jūn

以车骑将军何勖领中领军。

fēng gé wèi mù píng gōng lù xiù xiǎo huáng gōng wèi yì yīn píng gōng liú zhēn ān xiāng gōng hán tài fēng qiū gōng hào yuē wǔ gōng wěi yǐ xīn lǚ

封葛为牟平公，路秀小黄公，卫毅阴平公，刘真安乡公，韩泰封丘公，号曰“五公”，委以心膂。

diàn zhōng yù shǐ huán bào zòu shì bù xiān jīng jiǒng fǔ jí kǎo jìng zhī

殿中御史桓豹奏事，不先经冏府，即考竟之。

yú shì cháo tíng cè mù hǎi nèi shī wàng yǐ

于是朝廷侧目，海内失望矣。

nán yáng chǔ shì zhèng fāng lù bǎn jí jiàn zhǔ bù wáng bào lǚ yǒu zhēn guī jiǒng bìng bù néng yòng suì zòu bào shā zhī

南阳处士郑方露版极谏，主簿王豹屡有箴规，冏并不能用，遂奏豹杀之。

yǒu bái tóu gōng rù dà sī mǎ fǔ dà hū yán yǒu bīng qǐ bù chū jiǎ zi xún

有白头公入大司马府大呼，言有兵起，不出甲子旬。

jí shōu shā zhī

即收杀之。

jiǒng jiāo zì rì shén zhōng wú quān zhì

冏骄恣日甚，终无悛志。

qián zéi cáo shǔ sūn huì fù shàng jiàn yuē

前贼曹属孙惠复上谏曰：

huì wén tiān xià wǔ nán sì bù kě ér míng gōng jiē yǐ jū zhī yǐ

惠闻天下五难，四不可，而明公皆以居之矣。

juān zōng miào zhī zhǔ hū qiān shèng zhī zhòng gōng guàn jiǎ zhòu fàn mào fēng rèn cǐ yī nán yě

捐宗庙之主，忽千乘之重，躬贯甲胄，犯冒锋刃，此一难也。

fèn sān bǎi zhī zú jué quán shèng zhī cè jí sì fāng zhī zhòng zhì yīng háo zhī shì cǐ èr nán yě

奋三百之卒，决全胜之策，集四方之众，致英豪之士，此二难也。

shě diàn táng zhī zūn jū dān mù zhī lòu ān áo chén zhī cǎn tóng jiàng shì zhī láo cǐ sān nán yě

舍殿堂之尊，居单幕之陋，安嚣尘之惨，同将士之劳，此三难也。

qū wū hé zhī zhòng dāng xiōng qiáng zhī dí rèn shén wǔ zhī lüè wú yí zǔ zhī jù cǐ sì nán yě

驱乌合之众，当凶强之敌，任神武之略，无疑阻之惧，此四难也。

xí liù hé zhī nèi zhe méng xìn zhī shì shēng yōu gōng zhī dì fù huáng zuò zhī yè cǐ wǔ nán yě

檄六合之内，著盟信之誓，升幽宫之帝，复皇祚之业，此五难也。

dà míng bù kě jiǔ hé dà gōng bù kě jiǔ rèn dà quán bù kě jiǔ zhí dà wēi bù kě jiǔ jū

大名不可久荷，大功不可久任，大权不可久执，大威不可久居。

wèi yǒu xíng qí wǔ nán ér bù yǐ wéi nán yí qí bù kě ér wèi zhī wèi kě

未有行其五难而不以为难，遗其不可而谓之为可。

huì qiè suǒ bù ān yě

惠窃所不安也。

zì yǒng xī yǐ lái shí yǒu yī zài rén bú jiàn dé wéi lù shì wén

自永熙以来，十有一载，人不见德，惟戮是闻。

gōng zú gòu cuàn duó zhī huò gǔ ròu zāo xiāo yí zhī xíng qún wáng bèi qiú kǎn zhī kùn fēi zhǔ yǒu lí jué zhī āi

公族构篡夺之祸，骨肉遭枭夷之刑，群王被囚槛之困，妃主有离绝之哀。

lì guān qián dài guó jiā zhī huò zhì qīn zhī luàn wèi yǒu jīn rì zhī shèn zhě yě

历观前代，国家之祸，至亲之乱，未有今日之甚者也。

liáng shǐ shū guò hòu sì hé guān

良史书过，后嗣何观！

tiān xià suǒ yǐ bù qù yú jìn fú mìng cháng cún yú shì zhě zhǔ wú yán nüè zhī bào cháo wú kù liè zhī zhèng wǔ dì yú ēn xiàn wáng yí ài shèng cí huì hé shàng jīng rén xīn

天下所以不去于晋，符命长存于世者，主无严虐之暴，朝无酷烈之政，武帝余恩，献王遗爱，圣慈惠和，尚经人心。

sì hǎi suǒ xì shí zài yú zī

四海所系，实在于兹。

jīn míng gōng jiàn bu shi zhī yì ér wèi wèi bu shi zhī ràng tiān xià huò zhī sī qiú suǒ wù

今明公建不世之义，而未为不世之让，天下惑之，思求所悟。

cháng shā chéng dū lǔ wèi zhī mì guó zhī qīn qīn yǔ míng gōng jì gōng shòu shǎng shàng bù zì xiān

长沙、成都，鲁、卫之密，国之亲亲，与明公计功受赏，尚不自先。

jīn gōng yi fàng huán wén zhī xūn

今公宜放桓、文之勋，

mài zāng zhá zhī fēng

迈臧、札之风，

chú gǒu wàn wù

刍狗万物，

bù rén qí huà

不仁其化，

chóng qīn tuī jìn

崇亲推近，

gōng suí shēn tuì

功遂身退，

wěi wàn jī yú èr wáng

委万机于二王，

mìng fāng yuè yú qún hòu

命方岳于群后，

yào yì ràng zhī qí

燿义让之旗，

míng sī guī zhī luán

鸣思归之銮，

zhái dà qí zhī xū

宅大齐之墟，

zhèn yāng yāng zhī fēng

振泱泱之风，

chuí gǒng qīng xú zhī yù

垂拱青、徐之域，

gāo zhěn yíng qiū zhī fān

高枕营丘之籓。

jīn shí bù zú yǐ míng gāo bā yīn bù zú yǐ zàn měi jī wén bù dé zhuān shèng yú qián tài bó bù dé dú xián yú hòu

金石不足以铭高，八音不足以赞美，姬文不得专圣于前，太伯不得独贤于后。

jīn míng gōng wàng kàng jí zhī huǐ hū qióng gāo zhī xiōng qì wǔ yuè zhī ān jū lěi luǎn zhī wēi wài yǐ quán shì shòu yí nèi yǐ bǎi kuí sǔn shén

今明公忘亢极之悔，忽穷高之凶，弃五岳之安，居累卵之危，外以权势受疑，内以百揆损神。

suī chù gāo tái zhī shàng xiāo yáo chóng rèn zhī yōng jí qí wēi wáng zhī yōu guò yú yǐng dí zhī lǜ

虽处高台之上，逍遥重仞之墉，及其危亡之忧，过于颍、翟之虑。

qún xià sǒng zhàn mò zhī gǎn yán

群下竦战，莫之敢言。

huì yǐ shuāi wáng zhī yú zāo yáng jiǔ zhī yùn gān shǐ shí zhī huò fù dài wáng zhī yì tuō hè guān zhòu cóng róng yú xǔ

惠以衰亡之余，遭阳九之运，甘矢石之祸，赴大王之义，脱褐冠胄，从戎于许。

qì kuò zhàn zhèn gōng wú kě jì dāng suí fēng chén dài zuì chū fú

契阔战阵，功无可记，当随风尘，待罪初服。

qū yuán fàng chì xīn cún nán yǐng

屈原放斥，心存南郢；

yuè yì shì zhào zhì liàn běi yàn

乐毅适赵，志恋北燕。

kuàng huì shòu ēn piān méng shi yǎng suī fù zàn wéi qíng lóng èr chén shì yǐ pī lù xuè chéng mào mèi gàn wǔ

况惠受恩，偏蒙识养，虽复暂违，情隆二臣，是以披露血诚，冒昧干迕。

yán rù shēn lù yì ràng gōng jǔ tuì jiù fū zhì cǐ huì zhī sǐ xián yú shēng yě

言入身戮，义让功举，退就𫓧锧，此惠之死贤于生也。

jiǒng bù nà yì bù jiā zuì

冏不纳，亦不加罪。

yì jūn xiào wèi li hán bēn yú cháng ān zhà yún shòu mì zhào shǐ hé jiān wáng yóng zhū jiǒng yīn dǎo yǐ lì móu

翊军校尉李含奔于长安，诈云受密诏，使河间王颙诛冏，因导以利谋。

yóng cóng zhī shàng biǎo yuē

颙从之，上表曰：

wáng shì duō gù huò nán wǎng yǐ

王室多故，祸难罔已。

dà sī mǎ jiǒng suī chàng yì yǒu xīng fù huáng wèi zhī gōng ér dìng dū yì kè níng shè jì shí chéng dōu wáng xūn lì yě

大司马冏虽唱义有兴复皇位之功，而定都邑，克宁社稷，实成都王勋力也。

ér jiǒng bù néng gù shǒu chén jié shí xié yì wàng

而冏不能固守臣节，实协异望。

zài xǔ chāng yíng yǒu dōng xī yè mén guān zhì zhì shū shì yù shǐ zhǎng shǐ sī mǎ zhí lì zuǒ yòu rú shì chén zhī yí

在许昌营有东西掖门，官置治书侍御史，长史、司马直立左右，如侍臣之仪。

jīng chéng dà qīng cuàn nì zhū yí ér lǜ bǎi wàn zhī zhòng lái rào luò chéng

京城大清，篡逆诛夷，而率百万之众来绕洛城。

zǔ bīng jīng nián bù yī cháo jìn bǎi guān bài fú yàn rán nán miàn

阻兵经年，不一朝觐，百官拜伏，晏然南面。

huài yuè guān shì shǔ yòng zì zēng guǎng

坏乐官市署，用自增广。

zhé qǔ wǔ kù mì zhàng yán liè bù jiě

辄取武库秘杖，严列不解。

gù dōng lái wáng ruí zhī qí nì jié biǎo chén shì zhuàng ér jiàn wū xiàn jiā zuì chù xǐ

故东莱王蕤知其逆节，表陈事状，而见诬陷，加罪黜徙。

yǐ shù sī dǎng jiàn lì guān shǔ

以树私党，僭立官属。

xìng qī bì qiè míng hào bǐ zhī zhōng gōng

幸妻嬖妾，名号比之中宫。

shěn miǎn jiǔ sè bù xù qún lí

沈湎酒色，不恤群黎。

dǒng ài fàng zòng wú suǒ wèi jì zhōng chéng àn zòu ér qǔ tuì miǎn

董艾放纵，无所畏忌，中丞按奏，而取退免。

zhāng wěi hū tōng yōng tíng zhào kě gé yú xiǎo shù wéi chí guó mìng

张伟惚恫，拥停诏可，葛旟小竖，维持国命。

cāo nòng wáng jué huò lù gōng xíng

操弄王爵，货赂公行。

qún jiān jù dǎng shàn duàn shā shēng

群奸聚党，擅断杀生。

mì shǔ fù xīn shí wèi huò móu

密署腹心，实为货谋。

chì zuì zhōng liáng sì kuī shén qì

斥罪忠良，伺窥神器。

chén shòu zhòng rèn fán wèi fāng yuè jiàn jiǒng suǒ xíng shí huái jī fèn

臣受重任，蕃卫方岳，见冏所行，实怀激愤。

jí rì yì jūn xiào wèi li hán chéng yì mì zhì xuān téng zhào zhǐ

即日翊军校尉李含乘驿密至，宣腾诏旨。

chén fú dú gǎn qiē wǔ qíng ruò zhuó

臣伏读感切，五情若灼。

chūn qiū zhī yì jūn qīn wú jiāng

《春秋》之义，君亲无将。

jiǒng yōng qiáng bīng shù zhì sī dǎng quán guān yào zhí mò fēi fù xīn

冏拥强兵，树置私党，权官要职，莫非腹心。

suī fù zhòng zé zhī zhū kǒng bú yì fú

虽复重责之诛，恐不义服。

jīn zhé lè bīng jīng zú shí wàn yǔ zhōu zhēng bìng xié zhōng yì gòng huì luò yáng

今辄勒兵，精卒十万，与州征并协忠义，共会洛阳。

piào qí jiāng jūn cháng shā wáng yì tóng fèn zhōng chéng fèi jiǒng hái dì

骠骑将军长沙王乂，同奋忠诚，废冏还第。

yǒu bù shùn mìng jūn fǎ cóng shì

有不顺命，军法从事。

chéng dū wáng yǐng míng dé mào qīn gōng gāo xūn zhòng wǎng suì qù jiù yǔn hé zhòng wàng yi wèi zǎi fǔ dài jiǒng ā héng zhī rèn

成都王颖明德茂亲，功高勋重，往岁去就，允合众望，宜为宰辅，代冏阿衡之任。

yóng biǎo jì zhì jiǒng dà jù huì bǎi liáo yuē xī sūn xiù zuò nì cuàn bī dì wáng shè jì qīng fù mò néng yù nán

颙表既至，冏大惧，会百僚曰：“昔孙秀作逆，篡逼帝王，社稷倾覆，莫能御难。

gū jiū hé yì zhòng sǎo chú yuán è chén zǐ zhī jié xìn zhe shén míng

孤纠合义众，扫除元恶，臣子之节，信著神明。

èr wáng jīn rì tīng xìn chán yán zào gòu dà nàn dāng lài zhōng móu yǐ hé bù xié ěr

二王今日听信谗言，造构大难，当赖忠谋以和不协耳。

sī tú wáng róng sī kōng dōng hǎi wáng yuè shuō jiǒng wěi quán chóng ràng

”司徒王戎、司空东海王越说冏委权崇让。

jiǒng cóng shì zhōng láng gé yú nù yuē zhào shù rén tīng rèn sūn xiù yí tiān yì rì dāng shí dié dié mò gǎn xiān chàng

冏从事中郎葛旟怒曰：“赵庶人听任孙秀，移天易日，当时喋喋，莫敢先唱。

gōng méng fàn shǐ shí gōng guàn jiǎ zhòu gōng wéi xiàn zhèn dé jì jīn rì

公蒙犯矢石，躬贯甲胄，攻围陷阵，得济今日。

jì gōng xíng fēng shì yīn wèi biàn

计功行封，事殷未遍。

sān tái nà yán bù xù wáng shì shǎng bào jī huǎn zé bù zài fǔ

三台纳言，不恤王事，赏报稽缓，责不在府。

chán yán jiàn nì dāng gòng zhū tǎo xū chéng wěi shū lìng gōng jiù dì

谗言僭逆，当共诛讨，虚承伪书，令公就第。

hàn wèi yǐ lái wáng hóu jiù dì níng yǒu de bǎo qī zǐ zhě hu

汉、魏以来，王侯就第宁有得保妻子者乎！

yì zhě kě zhǎn

议者可斩。

yú shì bǎi guān zhèn sǒng wú bù shī sè

”于是百官震悚，无不失色。

cháng shā wáng yì jìng rù gōng fā bīng gōng jiǒng fǔ

长沙王乂径入宫，发兵攻冏府。

jiǒng qiǎn dǒng ài chén bīng gōng xi

冏遣董艾陈兵宫西。

yì yòu qiǎn sòng hóng děng fàng huǒ shāo zhū guān gé jí qiān qiū shén wǔ mén

乂又遣宋洪等放火烧诸观阁及千秋、神武门。

jiǒng lìng huáng mén lìng wáng hú xī dào zōu yú fān chàng yún cháng shā wáng jiǎo zhào

冏令黄门令王湖悉盗驺虞幡，唱云：“长沙王矫诏。

yì yòu chēng dà sī mǎ móu fǎn zhù zhě zhū wǔ zú

”乂又称： “大司马谋反，助者诛五族。

shì xī chéng nèi dà zhàn fēi shǐ yǔ jí huǒ guāng shǔ tiān

”是夕，城内大战，飞矢雨集，火光属天。

dì xìng shàng dōng mén shǐ jí yù qián

帝幸上东门，矢集御前。

qún chén jiù huǒ sǐ zhě xiāng zhěn

群臣救火，死者相枕。

míng rì jiǒng bài yì qín jiǒng zhì diàn qián dì cè rán yù huó zhī

明日，冏败，乂擒冏至殿前，帝恻然，欲活之。

yì huà zuǒ yòu cù qiān chū jiǒng yóu zài gù suì zhǎn yú chāng hé mén wài xùn shǒu liù jūn

乂叱左右促牵出，冏犹再顾，遂斩于阊阖门外，徇首六军。

zhū dǎng shǔ jiē yí sān zú

诸党属皆夷三族。

yōu qí zi huái líng wáng chāo lè ān wáng bīng jì yáng wáng yīng yú jīn yōng

幽其子淮陵王超、乐安王冰、济阳王英于金墉。

bào jiǒng shī yú xi míng tíng sān rì ér mò gǎn shōu liǎn

暴冏尸于西明亭，三日而莫敢收敛。

jiǒng gù yuàn shǔ xún kǎi děng biǎo qǐ bìn zàng xǔ zhī

冏故掾属荀闿等表乞殡葬，许之。

chū jiǒng zhī shèng yě yǒu yī fù rén yì dà sī mǎ fǔ qiú jì chǎn

初，冏之盛也，有一妇人诣大司马府求寄产。

lì jí zhī fù rén yuē wǒ jié qí biàn qù ěr

吏诘之，妇人曰：“我截齐便去耳。

shí zhě wén ér è zhī

”识者闻而恶之。

shí yòu yáo yuē zhe bù pà fù wèi qí chí fú

时又谣曰：“著布袙腹，为齐持服。

é ér jiǒng zhū

”俄而冏诛。

yǒng xīng chū zhào yǐ jiǒng qīng xiàn zhòng xíng qián xūn bù yí yīn mò nǎi shè qí sān zi chāo bīng yīng hái dì fēng chāo wèi xiàn wáng yǐ jì jiǒng sì lì yuán wài sàn qí cháng shì

永兴初，诏以冏轻陷重刑，前勋不宜堙没，乃赦其三子超、冰、英还第，封超为县王，以继冏祀，历员外散骑常侍。

guāng xī chū zhuī cè jiǒng yuē zī gù dà sī mǎ qí wáng jiǒng wáng xī yǐ zōng fān mù yìn shào shì xù yú dōng guó zuò hàn xǔ jīng yǔn zhèn jìng wǒ wáng shì

光熙初，追册冏曰：“咨故大司马、齐王冏：王昔以宗籓穆胤绍世，绪于东国，作翰许京，允镇静我王室。

xián lǜ yì tú tóng méng chù zé kè chéng yuán xūn dà jì yǐng dōng

涎率义徒，同盟触泽，克成元勋，大济颍东。

zhèn yòng yīng jiā mào jì wèi dǔ ěr láo bǐ shì xiān diǎn yǐ chóu cí xiǎn yì

朕用应嘉茂绩，谓笃尔劳，俾式先典，以畴兹显懿。

kuò shì shū fēn kuà jiān wú chǔ chóng lǐ bèi wù chǒng móu xiāo huò zhù píng yì dài zhī zhòng yǒng lóng bāng jiā zhī wàng

廓士殊分，跨兼吴楚，崇礼备物，宠侔萧、霍，庶凭翼戴之重，永隆邦家之望。

ér gōng dé bù jiàn qǔ wǔ èr fāng yǒu sī guò jǔ zhì wáng yú lù

而恭德不建，取侮二方，有司过举，致王于戮。

gǔ rén yǒu yán yuē yòng qí fǎ yóu sī qí rén

古人有言曰：‘用其法，犹思其人。

kuàng wáng gōng jì zhèn shēn xūn cún shè jì zhuī wéi jì wǎng yǒu dào yú jué xīn zāi

’况王功济朕身，勋存社稷，追惟既往，有悼于厥心哉！

jīn fù wáng běn fēng mìng sì zi hái shào jué xù lǐ zhì diǎn dù yī rú jiù zhì

今复王本封，命嗣子还绍厥绪，礼秩典度，一如旧制。

shǐ shǐ chí jié dà hóng lú jí mù cì cè cí yǐ tài láo

使使持节、大鸿胪即墓赐策，祠以太牢。

hún ér yǒu líng zhī fú zhèn mìng sì níng ěr xīn jiā cí chǒng róng

魂而有灵，祗服朕命，肆宁尔心，嘉兹宠荣。

zi chāo sì jué

”子超嗣爵。

yǒng jiā zhōng huái dì xià zhào chóng shù jiǒng chàng yì yuán xūn hái zèng dà sī mǎ jiā shì zhōng jiǎ jié zhuī shì

永嘉中，怀帝下诏，重述冏唱义元勋，还赠大司马，加侍中、假节，追谥。

jí luò yáng qīng fù chāo xiōng dì jiē méi yú liú cōng jiǒng suì wú hòu

及洛阳倾覆，超兄弟皆没于刘聪，冏遂无后。

tài yuán zhōng zhào yǐ gù nán dùn wáng zōng zǐ róu zhī xí fēng qí wáng shào yōu jiǒng zhī sì lì sàn qí cháng dài

太元中，诏以故南顿王宗子柔之袭封齐王，绍攸、冏之祀，历散骑常待。

yuán xìng chū kuài jī wáng dào zǐ jiāng tǎo huán xuán zhào róu zhī jiān shì zhōng yǐ zōu yú fān xuān gào jiāng jīng èr zhōu zhì gū shú wèi xuán qián fēng suǒ hài

元兴初，会稽王道子将讨桓玄，诏柔之兼侍中，以驺虞幡宣告江、荆二州，至姑孰，为玄前锋所害。

zèng guāng lù xūn

赠光禄勋。

zi jiàn zhī lì

子建之立。

sòng shòu shàn guó chú

宋受禅，国除。

zhèng fāng zhě zì zi huí kāng kǎi yǒu zhì jié bó shè shǐ chuán zhuó luò bù cháng xiāng lǘ yǒu shí zhě tàn qí qí ér wèi néng jiàn dá

郑方者，字子回，慷慨有志节，博涉史传，卓荦不常，乡闾有识者叹其奇，而未能荐达。

jí jiǒng fǔ zhèng zhuān zì fāng fā fèn bù yì luò yáng zì chēng jīng chǔ yì mín xiàn shū yú jiǒng yuē fāng wén shèng míng fǔ shì sù yè zhī jù tài ér bù jiāo suǒ yǐ zhǎng shǒu guì yě

及冏辅政专恣，方发愤步诣洛阳，自称荆楚逸民，献书于冏曰：“方闻圣明辅世，夙夜祗惧，泰而不骄，所以长守贵也。

jīn dài wáng ān bù lǜ wēi dān yú jiǔ sè yàn lè guò dù qí shī yī yě

今大王安不虑危，耽于酒色，燕乐过度，其失一也。

dài wáng xí mìng dāng shǐ tiān xià mù rú qīng fēng zōng shì gǔ ròu yǒng wú xiān jiè jīn zé bù rán qí shī èr yě

大王檄命，当使天下穆如清风，宗室骨肉永无纤介，今则不然，其失二也。

sì yí jiāo qīn biān jìng bù jìng dài wáng zì yǐ gōng yè xīng lóng bù yǐ wèi niàn qí shī sān yě

四夷交侵，边境不静，大王自以功业兴隆，不以为念，其失三也。

dài wáng xīng yì qún zhù jìng fù tiān xià suī níng rén láo qióng kǔ bù wén dài wáng zhèn jiù zhī lìng qí shī sì yě

大王兴义，群庶竞赴，天下虽宁，人劳穷苦，不闻大王振救之令，其失四也。

yòu yǔ yì bīng shà xuè ér méng shì dìng zhī hòu shǎng bù yú shí zì qīng tài yǐ lái lùn gōng wèi fēn cǐ zé shí yán qí shī wǔ yě

又与义兵歃血而盟，事定之后，赏不逾时，自清泰已来，论功未分，此则食言，其失五也。

dài wáng jiàn fēi cháng zhī gōng jū zǎi xiàng zhī rèn bàng shēng yíng tu rén huái fèn yuàn fāng yǐ kuáng yú mào sǐ chén chéng

大王建非常之功，居宰相之任，谤声盈涂，人怀忿怨，方以狂愚，冒死陈诚。

jiǒng hán rěn dá zhī yún gū bù néng zhì wǔ quē ruò wú zi zé bù wén qí guò yǐ

”冏含忍答之云：“孤不能致五阙，若无子，则不闻其过矣。

wèi jǐ ér bài yān

”未几而败焉。

cháng shā lì wáng yì zì shì dù wǔ dì dì liù zǐ yě

长沙厉王乂，字士度，武帝第六子也。

tài kāng shí nián shòu fēng bài yuán wài sàn qí cháng shì

太康十年受封，拜员外散骑常侍。

jí wǔ dì bēng yì shí nián shí wǔ rú mù guò lǐ

及武帝崩，乂时年十五，孺慕过礼。

huì chǔ wáng wěi bēn sāng zhū wáng jiē jìn lù yíng zhī yì dú zhì líng suǒ hào tòng yǐ sì wěi

会楚王玮奔丧，诸王皆近路迎之，乂独至陵所，号恸以俟玮。

bài bù bīng xiào wèi

拜步兵校尉。

jí wěi zhī zhū èr gōng yě yì shǒu dōng yè mén

及玮之诛二公也，乂守东掖门。

huì zōu yú fān chū yì tóu gōng liú tì yuē chǔ wáng bèi zhào shì yǐ cóng zhī ān zhī qí fēi

会驺虞幡出，乂投弓流涕曰：“楚王被诏，是以从之，安知其非！

wěi jì zhū yì yǐ tóng mǔ biǎn wèi cháng shān wáng zhī guó

”玮既诛，乂以同母，贬为常山王，之国。

yì shēn cháng qī chǐ wǔ cùn kāi lǎng guǒ duàn cái lì jué rén xū xīn xià shì shén yǒu míng yù

乂身长七尺五寸，开朗果断，才力绝人，虚心下士，甚有名誉。

sān wáng zhī jǔ yì yě yì lǜ guó bīng yīng zhī guò zhào guó fáng zi lìng jù shǒu yì shā zhī jìn jūn wèi chéng dū hòu xì

三王之举义也，乂率国兵应之，过赵国，房子令距守，乂杀之，进军为成都后系。

cháng shān nèi shǐ chéng huī jiāng èr yú yì yì dào yè zhǎn huī jí qí wǔ zǐ

常山内史程恢将贰于乂，乂到邺，斩恢及其五子。

zhì luò bài fǔ jūn dà jiàng jūn lǐng zuǒ jūn jiāng jūn

至洛，拜抚军大将军，领左军将军。

qǐng zhī qiān biāo qí jiāng jūn kāi fǔ fù běn guó

顷之，迁骠骑将军、开府，复本国。

yì jiàn qí wáng jiǒng jiàn zhuān quán cháng yǔ chéng dū wáng yǐng jù bài líng yīn wèi yǐng yuē tiān xià zhě xiān dì zhī yè yě wáng yi wéi zhī

乂见齐王冏渐专权，尝与成都王颖俱拜陵，因谓颖曰：“天下者，先帝之业也，王宜维之。

shí wén qí yán zhě jiē dàn zhī

”时闻其言者皆惮之。

jí hé jiān wáng yóng jiāng zhū jiǒng chuán xí yǐ yì wèi nèi zhǔ

及河间王颙将诛冏，传檄以乂为内主。

jiǒng qiǎn qí jiāng dǒng ài xí yì yì jiāng zuǒ yòu bǎi yú rén shǒu zhuó chē xiǎn lù chéng chí fù gōng bì zhū mén fèng tiān zi yǔ jiǒng xiāng gōng qǐ huǒ shāo jiǒng fǔ lián zhàn sān rì jiǒng bài zhǎn zhī bìng zhū zhū dǎng yǔ èr qiān yú rén

冏遣其将董艾袭乂，乂将左右百余人，手斫车幰，露乘驰赴宫，闭诸门，奉天子与冏相攻，起火烧冏府，连战三日，冏败，斩之，并诛诸党与二千余人。

yóng běn yǐ yì ruò jiǒng qiáng jì yì wèi jiǒng suǒ qín rán hòu yǐ yì wèi cí xuān gào sì fāng gòng tǎo zhī yīn fèi dì lì chéng dū wáng jǐ wèi zǎi xiàng zhuān zhì tiān xià

颙本以乂弱冏强，冀乂为冏所擒，然后以乂为辞，宣告四方共讨之，因废帝立成都王，己为宰相，专制天下。

jí ér yì shā jiǒng qí jì bù guǒ nǎi qián shǐ shì zhōng féng sūn hé nán yǐn li hán zhōng shū lìng biàn cuì děng xí yì

即而乂杀冏，其计不果，乃潜使侍中冯荪、河南尹李含、中书令卞粹等袭乂。

yì bìng zhū zhī

乂并诛之。

yóng suì yǔ yǐng tóng fá jīng dū

颙遂与颖同伐京都。

yǐng qiǎn cì kè tú yì shí cháng shā guó zuǒ cháng shì wáng ju shì zhí jiàn kè sè dòng suì shā zhī

颖遣刺客图乂，时长沙国左常侍王矩侍直，见客色动，遂杀之。

zhào yǐ yì wèi dà dū dū yǐ jù yóng

诏以乂为大都督以距颙。

lián zhàn zì bā yuè zhì shí yuè cháo yì yǐ yì yǐng xiōng dì kě yǐ cí shuō ér shì nǎi shǐ zhōng shū lìng wáng yǎn xíng tài wèi guāng lù xūn shí lòu xíng sī tú shǐ shuō yǐng lìng yǔ yì fēn shǎn ér jū yǐng bù cóng

连战自八月至十月，朝议以乂、颖兄弟，可以辞说而释，乃使中书令王衍行太尉，光禄勋石陋行司徒，使说颖，令与乂分陕而居，颖不从。

yì yīn zhì shū yú yǐng yuē xiān dì yīng qián fǔ yùn tǒng shè sì hǎi qín shēn kǔ jǐ kè chéng dì yè liù hé qīng tài qìng liú zǐ sūn

乂因致书于颖曰：“先帝应干抚运，统摄四海，勤身苦己，克成帝业，六合清泰，庆流子孙。

sūn xiù zuò nì fǎn yì tiān cháng qīng xīng yì zhòng hái fù dì wèi

孙秀作逆，反易天常，卿兴义众，还复帝位。

qí wáng shì gōng sì xíng fēi fǎ shàng wú zǎi xiāng zhī xīn xià wú zhōng chén zhī xíng suì qí chán è lí tì gǔ ròu zhǔ shàng yuàn shāng xún yǐ dàng chú

齐王恃功，肆行非法，上无宰相之心，下无忠臣之行，遂其谗恶，离逖骨肉，主上怨伤，寻已荡除。

wú zhī yǔ qīng yǒu yú shí rén tóng chǎn huáng shì shòu fēng wài dōu gè bù néng chǎn fū wáng jiào jīng jì yuǎn lüè

吾之与卿，友于十人，同产皇室，受封外都，各不能阐敷王教，经济远略。

jīn qīng fù yǔ tài wèi gòng qǐ dà zhòng zǔ bīng bǎi wàn chóng wéi gōng chéng

今卿复与太尉共起大众，阻兵百万，重围宫城。

qún chén tóng fèn liáo jí mìng jiāng shì xuān guó wēi wèi nǐ cuī tiǎn

群臣同忿，聊即命将，示宣国威，未拟摧殄。

zì tóu gōu jiàn dàng píng shān gǔ sǐ zhě rì wàn kù tòng wú zuì

自投沟涧，荡平山谷，死者日万，酷痛无罪。

qǐ guó ēn zhī bù cí zé yòng xíng zhī yǒu cháng

岂国恩之不慈，则用刑之有常。

qīng suǒ qiǎn lù jī bù lè shòu qīng jié yuè jiāng qí suǒ lǐng sī tōng guó jiā

卿所遣陆机不乐受卿节钺，将其所领，私通国家。

xiǎng lái nì zhě dāng qián xíng yī chǐ què xíng yī zhàng qīng yi hái zhèn yǐ níng sì hǎi lìng zōng zú wú xiū zǐ sūn zhī fú yě

想来逆者，当前行一尺，却行一丈，卿宜还镇，以宁四海，令宗族无羞，子孙之福也。

rú qí bù rán niàn gǔ ròu fēn liè zhī tòng gù fù qiǎn shū

如其不然，念骨肉分裂之痛，故复遣书。

yǐng fù shū yuē wén jǐng shòu tú wǔ huáng chéng yùn shù jī yáo shùn gòng kāng zhèng dào ēn lóng hóng yè běn zhī bǎi shì

颖复书曰：“文、景受图，武皇乘运，庶几尧、舜，共康政道，恩隆洪业，本枝百世。

qǐ qī gǔ ròu yù huò hòu zú zhuān quán yáng gǔ zòng dú qí zhào nèi cuàn

岂期骨肉豫祸，后族专权，杨、贾纵毒，齐、赵内篡。

xìng yǐ zhū yí ér wèi jìng xi

幸以诛夷，而未静息。

měi yōu wáng shì xīn jì gān làn

每忧王室，心悸肝烂。

yáng xuán zhī huáng fǔ shāng děng shì chǒng zuò huò néng bù xìng kǎi

羊玄之、皇甫商等恃宠作祸，能不兴慨！

yú shì zhēng xi yǔ xí sì hǎi yún yīng

于是征西羽檄，四海云应。

běn wèi rén xiōng tóng qí suǒ huái biàn dāng nèi qín shāng děng shōu jí yuǎn sòng

本谓仁兄同其所怀，便当内擒商等，收级远送。

rú hé mí huò zì wèi róng shǒu

如何迷惑，自为戎首！

shàng jiáo jūn zhào xià lí ài dì tuī yí niǎn gǔ wàng dòng bīng wēi hái rèn chái láng qì lù qīn shàn

上矫君诏，下离爱弟，推移辇毂，妄动兵威，还任豺狼，弃戮亲善。

xíng è qiú fù rú hé zì miǎn

行恶求福，如何自勉！

qián qiǎn lù jī dǒng dū jié yuè suī huáng qiáo zhī tuì ér wēn nán shōu shèng yī bǐ yī cǐ wèi zú zēng qìng yě

前遣陆机董督节钺，虽黄桥之退，而温南收胜，一彼一此，未足增庆也。

jīn wǔ shì bǎi wàn liáng jiàng ruì měng yào dāng yǔ xiōng zhěng dùn hǎi nèi

今武士百万，良将锐猛，要当与兄整顿海内。

ruò néng cóng tài wèi zhī mìng zhǎn shāng děng shǒu tóu gē tuì ràng zì qiú duō fú yǐng yì zì guī yè dōu yǔ xiōng tóng zhī

若能从太尉之命，斩商等首，投戈退让，自求多福，颖亦自归邺都，与兄同之。

fèng lǎn lái gào miǎn rán kāng kǎi

奉览来告，缅然慷慨。

shèn zāi dà xiōng shēn sī jìn tuì yě

慎哉大兄，深思进退也！

yì qián hòu pò yǐng jūn zhǎn huò liù qī wàn rén

乂前后破颖军，斩获六七万人。

zhàn jiǔ liáng fá chéng zhōng dà jī suī yuē pí bì jiàng shì tóng xīn jiē yuàn xiào sǐ

战久粮乏，城中大饥，虽曰疲弊，将士同心，皆愿效死。

ér yì fèng shàng zhī lǐ wèi yǒu kuī shī zhāng fāng yǐ wéi wèi kě kè yù hái cháng ān

而乂奉上之礼未有亏失，张方以为未可克，欲还长安。

ér dōng hǎi wáng yuè lǜ shì bù jì qián yǔ diàn zhōng jiàng shōu yì sòng jīn yōng chéng

而东海王越虑事不济，潜与殿中将收乂送金墉城。

yì biǎo yuē bì xià dǔ mù wěi chén cháo shì

乂表曰：“陛下笃睦，委臣朝事。

chén xiǎo xīn zhōng xiào shén qí suǒ jiàn

臣小心忠孝，神祇所鉴。

zhū wáng chéng miù lǜ zhòng jiàn zé cháo chén wú zhèng gè lǜ sī kùn shōu chén bié shěng sòng chén yōu gōng

诸王承谬，率众见责，朝臣无正，各虑私困，收臣别省，送臣幽宫。

chén bù xī qū mìng dàn niàn dà jìn shuāi wēi zhī dǎng yù jǐn bì xià gū wēi

臣不惜躯命，但念大晋衰微，枝党欲尽，陛下孤危。

ruò chén sǐ guó níng yì jiā zhī lì

若臣死国宁，亦家之利。

dàn kǒng kuài xiōng rén zhī zhì wú yì yú bì xià ěr

但恐快凶人之志：无益于陛下耳。

diàn zhōng zuǒ yòu hèn yì gōng chuí chéng ér bài móu jié chū zhī gèng yǐ jù yǐng

殿中左右恨乂功垂成而败，谋劫出之，更以距颖。

yuè jù nán zuò yù suì zhū yì

越惧难作，欲遂诛乂。

huáng mén láng pān tāo quàn yuè mì gào zhāng fāng fāng qiǎn bù jiàng zhì fǔ lè bīng sān qiān jiù jīn yōng shōu yì zhì yíng zhì ér shā zhī

黄门郎潘滔劝越密告张方，方遣部将郅辅勒兵三千，就金墉收乂，至营，炙而杀之。

yì yuān tòng zhī shēng dá yú zuǒ yòu sān jūn mò bù wèi zhī chuí tì

乂冤痛之声达于左右，三军莫不为之垂涕。

shí nián èr shí bā

时年二十八。

yì jiāng bìn yú chéng dōng guān shǔ mò gǎn wǎng gù yuàn liú yòu dú sòng zhī bù chí sàng chē bēi hào duàn jué āi gǎn lù rén

乂将殡于城东，官属莫敢往，故掾刘佑独送之，步持丧车，悲号断绝，哀感路人。

zhāng fāng yǐ qí yì shì bù zhī wèn yě

张方以其义士，不之问也。

chū yì zhí quán zhī shǐ luò xià yáo yuē cǎo mù méng yá shā cháng shā

初，乂执权之始，洛下谣曰：“草木萌牙杀长沙。

yì yǐ zhēng yuè èr shí wǔ rì fèi èr shí qī rì sǐ rú yáo yán yān

” 乂以正月二十五日废，二十七日死，如谣言焉。

yǒng jiā zhōng huái dì yǐ yì zi shuò sì bài sàn qí cháng shì hòu méi yú liú cōng

永嘉中，怀帝以乂子硕嗣，拜散骑常侍，后没于刘聪。

chéng dū wáng yǐng zì zhāng dù wǔ dì dì shí liù zi yě

成都王颖，字章度，武帝第十六子也。

tài kāng mò shòu fēng yì shí wàn hù

太康末受封，邑十万户。

hòu bài yuè qí xiào wèi jiā sàn qí cháng shì chē qí jiāng jūn

后拜越骑校尉，加散骑常侍、车骑将军。

gǔ mì cháng yǔ huáng tài zǐ bó zhēng dào

贾谧尝与皇太子博，争道。

yǐng zài zuò lì shēng ā mì yuē huáng tài zi guó zhī chǔ jūn gǔ mì hé de wú lǐ

颖在坐，厉声呵谧曰：“皇太子国之储君，贾谧何得无礼！

mì jù yóu cǐ chū yǐng wèi píng běi jiāng jūn zhèn yè

”谧惧，由此出颖为平北将军，镇邺。

zhuǎn zhèn běi dà jiāng jūn

转镇北大将军。

zhào wáng lún zhī cuàn yě jìn zhēng běi dà jiāng jūn jiā kāi fǔ yí tóng sān sī

赵王伦之篡也，进征北大将军，加开府仪同三司。

jí qí wáng jiǒng jǔ yì yǐng fā bīng yīng jiǒng yǐ yè lìng lú zhì wèi zuǒ zhǎng shǐ dùn qiū tài shǒu zhèng yǎn wèi yòu zhǎng shǐ huáng mén láng chéng mù wèi zuǒ sī mǎ yáng píng tài shǒu hé yǎn wèi yòu sī mǎ

及齐王冏举义，颖发兵应冏，以邺令卢志为左长史，顿丘太守郑琰为右长史，黄门郎程牧为左司马，阳平太守和演为右司马。

shǐ yǎn zhōu cì shǐ wáng yàn jì zhōu cì shǐ li yì dū hù zhào xiāng shí chāo děng wèi qián fēng

使兖州刺史王彦，冀州刺史李毅，督护赵骧、石超等为前锋。

yǔ xí suǒ jí mò bù xiǎng yìng

羽檄所及，莫不响应。

zhì zhāo gē zhòng èr shí yú wàn

至朝歌，众二十余万。

zhào xiāng zhì huáng qiáo wèi lún jiàng shì yī xǔ chāo suǒ bài sǐ zhě bā qiān yú rén shì zhòng zhèn hài

赵骧至黄桥，为伦将士猗、许超所败，死者八千余人，士众震骇。

yǐng yù tuì bǎo zhāo gē yòng lú zhì wáng yàn cè yòu shǐ zhào xiāng lǜ zhòng bā wàn yǔ wáng yàn jù jìn

颖欲退保朝歌，用卢志、王彦策，又使赵骧率众八万，与王彦俱进。

lún fù qiǎn sūn huì liú kūn děng lǜ sān wàn rén yǔ yī chāo hé bīng jù xiāng děng jīng jiá yào rì tiě qí qián qū

伦复遣孙会、刘琨等率三万人，与猗、超合兵距骧等，精甲耀日，铁骑前驱。

yī jì zhàn shèng yǒu qīng xiāng zhī xīn

猗既战胜，有轻骧之心。

wèi jí wēn shí yú lǐ fù dà zhàn yī děng bēn kuì

未及温十余里，复大战，猗等奔溃。

yǐng suì guò hé chéng shèng cháng qū

颖遂过河，乘胜长驱。

zuǒ jiāng jūn wáng yú shā sūn xiù yōu zhào wáng lún yíng tiān zǐ fǎn zhèng

左将军王舆杀孙秀，幽赵王伦，迎天子反正。

jí yǐng rù jīng dū zhū lún

及颖入京都，诛伦。

shǐ zhào xiāng shí chāo děng zhù qí wáng jiǒng gōng zhāng hóng yú yáng dí hóng děng suì jiàng

使赵骧、石超等助齐王冏攻张泓于阳翟，泓等遂降。

jiǒng shǐ lǜ zhòng rù luò zì yǐ shǒu jiàn dà móu suì shàn wēi quán

冏始率众入洛，自以首建大谋，遂擅威权。

yǐng yíng yú tài xué jí rù cháo tiān zǐ qīn láo yān

颖营于太学，及入朝，天子亲劳焉。

yǐng bài xiè yuē cǐ dà sī mǎ chén jiǒng zhī xūn chén wú yù yān

颖拜谢曰：“此大司马臣冏之勋，臣无豫焉。

jiàn qì jí cí chū bù fù hái yíng biàn yè tài miào chū zì dōng yáng chéng mén suì guī yè

”见讫，即辞出，不复还营，便谒太庙，出自东阳城门，遂归邺。

qiǎn xìn yǔ jiǒng bié jiǒng dà jīng chí chū sòng yǐng zhì qī lǐ jiàn jí zhī

遣信与冏别，冏大惊，驰出送颖，至七里涧及之。

yǐng zhù chē yán bié liú tì bù jí shí shì wéi yǐ tài fēi jí kǔ xíng yú yán sè bǎi xìng guān zhě mò bù qīng xīn

颖住车言别，流涕，不及时事，惟以太妃疾苦形于颜色，百姓观者莫不倾心。

zhì yè zhào qiǎn jiān tài wèi wáng cuì jiā jiǔ cì shū lǐ jìn wèi dà jiàng jūn dū du zhōng wài zhū jūn shì jiǎ jié jiā huáng yuè lù shàng shū shì rù cháo bù qū jiàn lǚ shàng diàn

至邺，诏遣兼太尉王粹加九锡殊礼，进位大将军、都督中外诸军事、假节、加黄钺、录尚书事，入朝不趋，剑履上殿。

yǐng bài shòu huī hào ràng shū lǐ jiǔ cì biǎo lùn xīng yì gōng chén lú zhì hé yǎn dǒng hóng wáng yàn zhào xiāng děng wǔ rén jiē fēng kāi guó gōng hóu

颖拜受徽号，让殊礼九锡，表论兴义功臣卢志、和演、董洪、王彦、赵骧等五人，皆封开国公侯。

yòu biǎo chēng dà sī mǎ qián zài yáng dí yǔ qiáng zéi xiāng chí jì jiǔ bǎi xìng chuāng yí jī è dòng něi yi jí zhèn jiù

又表称：“大司马前在阳翟，与强贼相持既久，百姓创痍，饥饿冻馁，宜急振救。

qǐ chà fā jùn xiàn chē yī shí yùn hé běi dǐ gé mǐ shí wǔ wàn hú yǐ zhèn yáng dí jī rén

乞差发郡县车，一时运河北邸阁米十五万斛，以振阳翟饥人。

lú zhì yán yú yǐng yuē huáng qiáo zhàn wáng zhě yǒu bā qiān yú rén jì jīng xià shǔ lù gǔ zhōng yě kě wèi shāng cè

”卢志言于颖曰：“黄桥战亡者有八千余人，既经夏暑，露骨中野，可为伤恻。

xī zhōu wáng zàng kū gǔ gù shī yún xíng yǒu sǐ rén shàng huò jìn zhī

昔周王葬枯骨，故《诗》云‘行有死人，尚或墐之’。

kuàng cǐ děng zhì sǐ wáng shì hu

况此等致死王事乎！

yǐng nǎi zào guān bā qiān yú méi yǐ chéng dū guó zhì wèi yī fú liǎn jì zàng yú huáng qiáo běi shù zhǐ lí wèi zhī yíng yù

”颖乃造棺八千余枚，以成都国秩为衣服，敛祭，葬于黄桥北，树枳篱为之茔域。

yòu lì dōu jì táng kān shí lì bēi jì qí fù yì zhī gōng shǐ wáng zhě zhī jiā sì shí jì sì yǒu suǒ

又立都祭堂，刊石立碑，纪其赴义之功，使亡者之家四时祭祀有所。

réng biǎo qí mén lǘ jiā cháng zhàn wáng èr děng

仍表其门闾，加常战亡二等。

yòu mìng hé nèi wēn xiàn mái cáng zhào lún zhàn sǐ shì zú wàn sì qiān yú rén

又命河内温县埋藏赵伦战死士卒万四千余人。

yǐng xíng měi ér shén hūn bù zhī shū rán qì xìng dūn hòu wěi shì yú zhì gù de chéng qí měi yān

颖形美而神昏，不知书，然器性敦厚，委事于志，故得成其美焉。

jí qí wáng jiǒng jiāo chǐ wú lǐ yú shì zhòng wàng guī zhī

及齐王冏骄侈无礼，于是众望归之。

zhào qiǎn shì zhōng féng sūn zhōng shū lìng biàn cuì yù yǐng rù fǔ zhèng bìng shǐ shòu jiǔ cì

诏遣侍中冯荪、中书令卞粹喻颖入辅政，并使受九锡。

yǐng yóu ràng bù bài

颖犹让不拜。

xún jiā tài zǐ tài bǎo

寻加太子太保。

yǐng bì rén mèng jiǔ bù yù hái luò yòu chéng tài fēi ài liàn yè dōu yǐ cǐ yì jiǔ bù jué

颖嬖人孟玖不欲还洛，又程太妃爱恋邺都，以此议久不决。

liú yì mù jiàng shì jì jiǔ xián yuàn kuàng sī guī huò yǒu zhé qù zhě nǎi tí yè chéng mén yún dà shì jiě sàn cán yù jù

留义募将士既久，咸怨旷思归，或有辄去者，乃题邺城门云： “大事解散蚕欲遽。

qǐng qiě guī fù shí wu

请且归，赴时务。

xī yǐ yì lái jīn yǐ yì qù

昔以义来，今以义去。

ruò fù yǒu jí gēng xiāng yǔ

若复有急更相语。

yǐng zhī bù kě liú yīn qiǎn zhī bǎi xìng nǎi ān

” 颖知不可留，因遣之，百姓乃安。

jí jiǒng bài yǐng xuán zhí cháo zhèng shì wú jù xì jiē jiù yè zī zhī

及冏败，颖悬执朝政，事无巨细，皆就邺谘之。

hòu zhāng chāng rǎo luàn jīng tǔ yǐng bài biǎo nán zhēng suǒ zài xiǎng fù

后张昌扰乱荆土，颖拜表南征，所在响赴。

jì shì gōng jiāo shē bǎi dù chí fèi shén yú jiǒng shí

既恃功骄奢，百度弛废，甚于冏时。

yǐng fāng zì qí yù ér dàn cháng shā wáng yì zài nèi suì yǔ hé jiān wáng yóng biǎo qǐng zhū hòu fù yáng xuán zhī zuǒ jiāng jūn huáng fu shāng děng xí yì shǐ jiù dì

颖方恣其欲，而惮长沙王乂在内，遂与河间王颙表请诛后父羊玄之、左将军皇甫商等，檄乂使就第。

nǎi yǔ yóng jiāng zhāng fāng fá jīng dū yǐ píng yuán nèi shǐ lù jī wèi qián fēng dū du qián jiāng jūn jiǎ jié

乃与颙将张方伐京都，以平原内史陆机为前锋都督、前将军、假节。

yǐng cì zhāo gē měi yè máo jǐ yǒu guāng ruò huǒ qí lěi jǐng zhōng jiē yǒu lóng xiàng

颖次朝歌，每夜矛戟有光若火，其垒井中皆有龙象。

jìn jūn zhūn hé nán zǔ qīng shuǐ wèi lěi zào fú qiáo yǐ tōng hé běi yǐ dà mù hán shèng shí chén zhī yǐ xì qiáo míng yuē shí biē

进军屯河南，阻清水为垒，造浮桥以通河北，以大木函盛石，沈之以系桥，名曰石鳖。

lù jī zhàn bài sǐ zhě shén zhòng jī yòu wèi mèng jiǔ suǒ zèn yǐng shōu jī zhǎn zhī yí qí sān zú yǔ zài jī chuán

陆机战败，死者甚众，机又为孟玖所谮，颖收机斩之，夷其三族，语在《机传》。

yú shì jìn gōng jīng chéng

于是进攻京城。

shí cháng shān rén wáng yú hé zhòng wàn yú yù xí yǐng huì yì bèi zhí qí dǎng zhǎn yú jiàng

时常山人王舆合众万余，欲袭颖，会乂被执，其党斩舆降。

yǐng jì rù jīng shī fù xuán zhèn yú yè zēng fēng èr shí jùn bài chéng xiàng

颖既入京师，复旋镇于邺，增封二十郡，拜丞相。

hé jiān wáng yóng biǎo yǐng yi wèi chǔ fù suì fèi tài zǐ tán lì yǐng wèi huáng tài dì chéng xiàng rú gù zhì dù yī yī wèi wǔ gù shì shèng yú fú yù jiē qiān yú yè

河间王颙表颖宜为储副，遂废太子覃，立颖为皇太弟，丞相如故，制度一依魏武故事，乘舆服御皆迁于邺。

biǎo ba sù wèi bīng shǔ xiàng fǔ gèng yǐ wáng guān sù wèi

表罢宿卫兵属相府，更以王官宿卫。

jiàn chǐ rì shén yǒu wú jūn zhī xīn wěi rèn mèng jiǔ děng dà shī zhòng wàng

僭侈日甚，有无君之心，委任孟玖等，大失众望。

yǒng xīng chū zuǒ wèi jiāng jūn chén diàn zhōng zhōng láng biǎo bāo chéng fǔ jí cháng shā gù jiāng shàng guān sì děng fèng dà jià tǎo yǐng chí xí sì fāng fù zhě yún jí

永兴初，左卫将军陈，殿中中郎褾苞、成辅及长沙故将上官巳等，奉大驾讨颖，驰檄四方，赴者云集。

jūn cì ān yáng zhòng shí yú wàn yè zhōng zhèn jù

军次安阳，众十余万，邺中震惧。

yǐng yù zǒu qí yuàn bù xióng yǒu dào shù yuē wù dòng

颖欲走，其掾步熊有道术，曰：“勿动！

nán jūn bì bài

南军必败。

yǐng huì qí zhòng wèn jì dōng ān wáng yáo nǎi yuē tiān zǐ qīn zhēng yi ba jiǎ gǎo sù chū yíng qǐng zuì

”颖会其众问计，东安王繇乃曰：“天子亲征，宜罢甲，缟素出迎请罪。

sī mǎ wáng hùn cān jūn cuī kuàng quàn yǐng jù zhàn yǐng cóng zhī nǎi qiǎn fèn wǔ jiāng jūn shí chāo lǜ zhòng wǔ wàn cì yú dàng yīn

”司马王混、参军崔旷劝颖距战，颖从之，乃遣奋武将军石超率众五万，次于荡阴。

èr dì kuāng guī zì yè fù wáng shī yún yè zhōng jiē yǐ lí sàn

二弟匡、规自邺赴王师，云：“邺中皆已离散。

yóu shì bù shèn shè bèi

” 由是不甚设备。

chāo zhòng yǎn zhì wáng shī bài jì shǐ jí shèng yú shì zhōng jī shào sǐ yú dì cè zuǒ yòu jiē bēn sàn nǎi qì tiān zi yú gǎo zhōng

超众奄至，王师败绩，矢及乘舆，侍中嵇绍死于帝侧，左右皆奔散，乃弃天子于藁中。

chāo suì fèng dì xìng yè

超遂奉帝幸邺。

yǐng gǎi yuán jiàn wǔ hài dōng ān wáng yáo shǔ zhì bǎi guān shā shēng zì jǐ lì jiāo yú yè nán

颖改元建武，害东安王繇，署置百官，杀生自己，立郊于邺南。

ān běi jiāng jūn wáng jùn níng běi jiāng jūn dōng yíng gōng téng shā yǐng suǒ zhì yōu zhōu cì shǐ hé yǎn yǐng zhēng jùn jùn zhūn jì zhōu bù jìn yǔ téng jí wū wán jié zhū xí yǐng

安北将军王浚、宁北将军东嬴公腾杀颖所置幽州刺史和演，颖征浚，浚屯冀州不进，与腾及乌丸、羯朱袭颖。

hòu jì zhì yè yǐng qiǎn yōu zhōu cì shǐ wáng bīn jí shí chāo li yì děng jù jùn wèi jié zhū děng suǒ bài

候骑至邺，颖遣幽州刺史王斌及石超、李毅等距浚，为羯朱等所败。

yè zhōng dà zhèn bǎi liáo bēn zǒu shì zú fēn sǎn

邺中大震，百僚奔走，士卒分散。

yǐng jù jiāng zhàng xià shù shí qí yōng tiān zǐ yǔ zhōng shū jiān lǜ zhì dān chē ér zǒu wǔ rì zhì luò

颖惧，将帐下数十骑，拥天子，与中书监虑志单车而走，五日至洛。

jié zhū zhuī zhì zhāo gē bù jí ér hái

羯朱追至朝歌，不及而还。

hé jiān wáng yóng qiǎn zhāng fāng lǜ jiǎ zú èr wàn jiù yǐng zhì luò fāng nǎi xié dì yōng yǐng jí yù zhāng wáng bìng gāo guāng lǜ zhì děng guī yú cháng ān

河间王颙遣张方率甲卒二万救颖，至洛，方乃挟帝，拥颖及豫章王并高光、虑志等归于长安。

yóng fèi yǐng guī fān yǐ yù zhāng wáng wèi huáng tài dì

颙废颖归籓，以豫章王为皇太弟。

yǐng jì fèi hé běi sī zhī

颖既废，河北思之。

yè zhōng gù jiāng gōng shī fān jí sāng děng qǐ bīng yǐ yíng yǐng zhòng qíng xī rán

邺中故将公师籓、汲桑等起兵以迎颖，众情翕然。

yóng fù bài yǐng zhèn jūn dà jiàng jūn dū du hé běi zhū jūn shì gěi bīng qiān rén zhèn yè

颙复拜颖镇军大将军、都督河北诸军事，给兵千人，镇邺。

yǐng zhì luò ér dōng hǎi wáng yuè lǜ zhòng yíng dà jià suǒ zài fēng qǐ

颖至洛，而东海王越率众迎大驾，所在锋起。

yǐng yǐ běi fāng shèng qiáng jù bù kě jìn zì luò yáng bēn guān zhōng

颖以北方盛强，惧不可进，自洛阳奔关中。

zhí dà jià hái luò yǐng zì huá yīn qū wǔ guān chū xīn yě

值大驾还洛，颖自华阴趋武关，出新野。

dì zhào zhèn nán jiāng jūn liú hóng nán zhōng láng jiàng liú táo shōu bǔ yǐng yú shì qì mǔ qī dān chē yǔ èr zi lú jiāng wáng pǔ zhōng dōu wáng kuò dù hé fù zhāo gē shōu hé gù jiāng shì shù bǎi rén yù jiù gōng shī fān

帝诏镇南将军刘弘、南中郎将刘陶收捕颖，于是弃母妻，单车与二子庐江王普、中都王廓渡河赴朝歌，收合故将士数百人，欲就公师籓。

dùn qiū tài shǒu féng sōng zhí yǐng jí pǔ kuò sòng yè fàn yáng wáng xiāo yōu zhī ér wú tā yì

顿丘太守冯嵩执颖及普、廓送邺，范阳王虓幽之，而无他意。

shǔ xiāo bào hōng xiāo zhǎng shǐ liú yú jiàn yǐng wèi yè dōu suǒ fú lǜ wèi hòu huàn mì bù fā sāng wěi lìng rén wèi tái shǐ chēng zhào yè cì yǐng sǐ

属虓暴薨，虓长史刘舆见颖为邺都所服，虑为后患，秘不发丧，伪令人为台使，称诏夜赐颖死。

yǐng wèi shǒu zhě tián huī yuē fàn yáng wáng wáng hu

颖谓守者田徽曰： “范阳王亡乎？

huī yuē bù zhī

”徽曰：“不知。

yǐng yuē qīng nián jǐ

”颖曰：“卿年几？

huī yuē wǔ shí

’徽曰：“五十。

yǐng yuē zhī tiān mìng bù

”颖曰： “知天命不？

huī yuē bù zhī

”徽曰：“不知。

yǐng yuē wǒ sǐ zhī hòu tiān xià ān hu bù ān hu

”颖曰：“我死之后，天下安乎不安乎？

wǒ zì fàng zhú yú jīn sān nián shēn tǐ shǒu zú bú jiàn xǐ mù qǔ shù dòu tāng lái

我自放逐，于今三年，身体手足不见洗沐，取数斗汤来！

qí èr zi hào qì yǐng chì rén jiāng qù

”其二子号泣，颖敕人将去。

nǎi sàn fà dōng shǒu wò mìng huī yì zhī shí nián èr shí bā

乃散发东首卧，命徽缢之，时年二十八。

èr zi yì sǐ

二子亦死。

yè zhōng āi zhī

邺中哀之。

yǐng zhī bài yě guān shǔ bìng bēn sàn wéi lú zhì suí cóng bù dài lùn zhě chēng zhī

颖之败也，官属并奔散，惟卢志随从不怠，论者称之。

qí hòu jí sāng hài dōng yíng gōng téng chēng wéi yǐng bào chóu suì chū yǐng guān zài zhī yú jūn zhōng měi shì qǐ líng yǐ xíng jūn lìng

其后汲桑害东赢公腾，称为颖报仇，遂出颖棺，载之于军中，每事启灵，以行军令。

sāng bài dù guān yú gù jǐng zhōng

桑败，度棺于故井中。

yǐng gù chén shōu zhī gǎi zàng yú luò yáng huái dì jiā yǐ xiàn wáng lǐ

颖故臣收之，改葬于洛阳，怀帝加以县王礼。

yǐng sǐ hòu shù nián kāi fēng jiān yǒu chuán yǐng zi nián shí yú suì liú lí bǎi xìng jiā dōng hǎi wáng yuè qiǎn rén shā zhī

颖死后数年，开封间有传颖子年十余岁，流离百姓家，东海王越遣人杀之。

yǒng jiā zhōng lì dōng lái wáng ruí zi zūn wèi yǐng sì fēng huá róng xiàn wáng

永嘉中，立东莱王蕤子遵为颖嗣，封华容县王。

hòu méi yú zéi guó chú

后没于贼，国除。

hé jiān wáng yóng zì wén zài ān píng xiàn wáng fú sūn tài yuán liè wáng guī zhī zǐ yě

河间王颙，字文载，安平献王孚孙，太原烈王瑰之子也。

chū xí fù jué xián níng èr nián jiù guó

初袭父爵，咸宁二年就国。

sān nián gǎi fēng hé jiān

三年，改封河间。

shǎo yǒu qīng míng qīng cái ài shì

少有清名，轻财爱士。

yǔ zhū wáng jù lái cháo wǔ dì tàn yóng kě yǐ wèi zhū guó yí biǎo

与诸王俱来朝，武帝叹颙可以为诸国仪表。

yuán kāng chū wèi běi zhōng láng jiàng jiān yè chéng

元康初，为北中郎将，监邺城。

jiǔ nián dài liáng wáng róng wèi píng xī jiāng jūn zhèn guān zhōng

九年，代梁王肜为平西将军，镇关中。

shí hán zhī zhì fēi qīn qīn bù dé dū du guān zhōng yóng yú zhū wáng wèi shū tè yǐ xián jǔ

石函之制，非亲亲不得都督关中，颙于诸王为疏，特以贤举。

jí zhào wáng lún cuàn wèi qí wáng jiǒng móu tǎo zhī

及赵王伦篡位，齐王冏谋讨之。

qián ān xī cān jūn xià hóu shì zì chēng shì yù shǐ zài shǐ píng hé zhòng de shù qiān rén yǐ yīng jiǒng qiǎn xìn yào yóng

前安西参军夏侯奭自称侍御史，在始平合众，得数千人，以应冏，遣信要颙。

yóng qiǎn zhǔ bù fáng yáng hé jiān guó rén zhāng fāng tǎo qín shì jí qí dǎng shí shù rén yú cháng ān shì yāo zhǎn zhī

颙遣主簿房阳、河间国人张方讨擒奭，及其党十数人，于长安市腰斩之。

jí jiǒng xí zhì yóng zhí jiǒng shǐ sòng zhī yú lún

及冏檄至，颙执冏使，送之于伦。

lún zhēng bīng yú yóng yóng qiǎn fāng lǜ guān yòu jiàn jiàng fù zhī

伦征兵于颙，颙遣方率关右健将赴之。

fāng zhì huá yīn yóng wén èr wáng bīng shèng nǎi jiā cháng shǐ lǐ hán lóng xiāng jiāng jūn lǐng dū hù xí wěi děng zhuī fāng jūn huí yǐ yīng èr wáng

方至华阴，颙闻二王兵盛，乃加长史李含龙骧将军，领督护席䓕等追方军回，以应二王。

yì bīng zhì tóng guān ér lún xiù yǐ zhū tiān zǐ fǎn zhèng hán fāng gè lǜ zhòng hái

义兵至潼关，而伦、秀已诛，天子反正，含、方各率众还。

jí jiǒng lùn gōng suī nù yóng chū bù tóng ér zhōng néng jì yì jìn wèi shì zhōng tài wèi jiā sān cì zhī lǐ

及冏论功，虽怒颙初不同，而终能济义，进位侍中、太尉，加三赐之礼。

hòu hán wèi yì jūn xiào wèi yǔ jiǒng cān jūn huáng fǔ shāng sī mǎ zhào xiāng děng yǒu hàn suì bēn yóng guǐ chēng shòu mì zhào fá jiǒng yīn shuō lì hài

后含为翊军校尉，与冏参军皇甫商、司马赵骧等有憾，遂奔颙，诡称受密诏伐冏，因说利害。

yóng nà zhī biàn fā bīng qiǎn shǐ yāo chéng dū wáng yǐng

颙纳之，便发兵，遣使邀成都王颖。

yǐ hán wèi dū du lǜ zhū jūn tún yīn pán qián fēng cì yú xīn ān qù luò bǎi èr shí lǐ

以含为都督，率诸军屯阴盘，前锋次于新安，去洛百二十里。

xí cháng shā wáng yì tǎo jiǒng

檄长沙王乂讨冏。

jí jiǒng bài yóng yǐ hán wèi hé nán yǐn shǐ yǔ féng sūn biàn cuì děng qián tú hài yì

及冏败，颙以含为河南尹，使与冯荪、卞粹等潜图害乂。

shāng zhī hán qián jiǎo wàng jí yǔ yóng yīn móu jù yǐ gào yì

商知含前矫妄及与颙阴谋，具以告乂。

yì nǎi zhū hán děng

乂乃诛含等。

yóng wén hán sǐ jí qǐ bīng yǐ tǎo shāng wèi míng shǐ zhāng fāng wèi dū du lǐng jīng zú qī wàn xiàng luò

颙闻含死，即起兵以讨商为名，使张方为都督，领精卒七万向洛。

fāng gōng shāng shāng jù zhàn ér kuì fāng suì jìn gōng xi míng mén

方攻商，商距战而溃，方遂进攻西明门。

yì lǜ zhōng jūn zuǒ yòu wèi jī zhī fāng zhòng dà bài sǐ zhě wǔ qiān yú rén

乂率中军左右卫击之，方众大败，死者五千余人。

fāng chū yú jué shuǐ qiáo xi wèi yíng yú shì zhù lěi shù zhòng wài yǐn lǐn gǔ yǐ zú jūn zī

方初于𫘝水桥西为营，于是筑垒数重，外引廪谷，以足军资。

yì fù cóng tiān zi chū gōng fāng zhàn zhé bù lì

乂复从天子出攻方，战辄不利。

jí yì sǐ fāng hái cháng ān

及乂死，方还长安。

zhào yǐ yóng wèi tài zǎi dà dū dū yōng zhōu mù

诏以颙为太宰、大都督、雍州牧。

yóng fèi huáng tài zǐ tán lì chéng dōu wáng yǐng wèi tài dì gǎi nián dà shè

颙废皇太子覃，立成都王颖为太弟，改年，大赦。

zuǒ wèi jiāng jūn chén fèng tiān zi fá yǐng yóng yòu qiǎn fāng lǜ bīng èr wàn jiù yè

左卫将军陈奉天子伐颖，颙又遣方率兵二万救邺。

tiān zǐ yǐ xìng yè

天子已幸邺。

fāng tún bīng luò yáng

方屯兵洛阳。

jí wáng jùn děng fá yǐng yǐng xié tiān zǐ guī luò yáng

及王浚等伐颖，颖挟天子归洛阳。

fāng jiāng bīng rù diàn zhōng bī dì xìng qí lěi lüè fǔ kù jiāng fén gōng miào yǐ jué zhòng xīn

方将兵入殿中，逼帝幸其垒，掠府库，将焚宫庙以绝众心。

lú zhì jiàn nǎi zhǐ

卢志谏，乃止。

fāng yòu bī tiān zi xìng cháng ān

方又逼天子幸长安。

yóng jí xuǎn zhì bǎi guān gǎi qín zhōu wèi dìng zhōu

颙及选置百官，改秦州为定州。

jí dōng hǎi wáng yuè qǐ bīng xú zhōu xi yíng dà jià guān zhōng dà jù fāng wèi yóng yuē fāng suǒ lǐng yóu yǒu shí yú wàn zhòng fèng sòng dà jià hái luò gōng shǐ chéng dōu wáng fǎn yè gōng zì liú zhèn guān zhōng fāng běi tǎo bó líng

及东海王越起兵徐州，西迎大驾，关中大惧，方谓颙曰：“方所领犹有十余万众，奉送大驾还洛宫，使成都王反邺，公自留镇关中，方北讨博陵。

rú cǐ tiān xià kě xiǎo ān wú fù jǔ shǒu zhě

如此，天下可小安，无复举手者。

yóng lǜ shì dà nán jì bù xǔ

”颙虑事大难济，不许。

nǎi jiǎ liú qiáo jié jìn wèi zhèn dōng dà jiàng jūn qiǎn chéng dū wáng yǐng zǒng tǒng lóu bāo wáng chǎn děng zhū jūn jù hé qiáo yǐ jù yuè

乃假刘乔节，进位镇东大将军，遣成都王颖总统楼褒、王阐等诸军，据河桥以距越。

wáng jùn qiǎn dū hù liú gēn jiāng sān bǎi qí zhì hé shàng

王浚遣督护刘根，将三百骑至河上。

chǎn chū zhàn wèi gēn suǒ shā

阐出战，为根所杀。

yǐng dùn jūn zhāng fāng gù lěi fàn yáng wáng xiāo qiǎn xiān bēi qí yǔ píng chāng bó líng zhòng xí hé qiáo lóu bāo xi zǒu zhuī qí zhì xīn ān dào lù sǐ zhě bù kě shèng shǔ

颖顿军张方故垒，范阳王虓遣鲜卑骑与平昌、博陵众袭河桥，楼褒西走，追骑至新安，道路死者不可胜数。

chū yuè yǐ zhāng fāng jié qiān chē jià tiān xià yuàn fèn chàng yì yǔ shān dōng zhū hóu kè qī fèng yíng xiān qiǎn shuō yóng lìng sòng dì hái dōu yǔ yóng fēn shǎn ér jū

初，越以张方劫迁车驾，天下怨愤，唱义与山东诸侯克期奉迎，先遣说颙，令送帝还都，与颙分陕而居。

yóng yù cóng zhī ér fāng bù tóng

颙欲从之，而方不同。

jí dōng jūn dà jié chéng dū děng bài yóng nǎi lìng fāng qīn xìn jiāng zhì fǔ yè zhǎn fāng sòng shǒu yǐ shì dōng jūn

及东军大捷，成都等败，颙乃令方亲信将郅辅夜斩方，送首以示东军。

xún biàn jì gèng qiǎn diāo mò shǒu tóng guān nǎi jiù fǔ shā fāng yòu zhǎn fǔ

寻变计，更遣刁默守潼关，乃咎辅杀方，又斩辅。

yóng xiān qiǎn jiāng lǚ lǎng děng jù xíng yáng fàn yáng wáng xiāo sī mǎ liú kūn yǐ fāng shǒu shì lǎng yú shì lǎng jiàng

颙先遣将吕朗等据荥阳，范阳王虓司马刘琨以方首示朗，于是朗降。

shí dōng jūn jì shèng pò diāo mò yǐ rù guān yóng jù yòu qiǎn mǎ zhān guō chuán yú bà shuǐ yù zhī zhān děng zhàn bài sàn zǒu

时东军既盛，破刁默以入关，颙惧，又遣马瞻、郭传于霸水御之，瞻等战败散走。

yóng chéng dān mǎ táo yú tài bái shān

颙乘单马，逃于太白山。

dōng jūn rù cháng ān dà jià xuán yǐ tài dì tài bǎo liáng liǔ wèi zhèn xi jiāng jūn shǒu guān zhōng

东军入长安，大驾旋，以太弟太保梁柳为镇西将军，守关中。

mǎ zhān děng chū yì liǔ yīn gòng shā liǔ yú chéng nèi

马瞻等出诣柳，因共杀柳于城内。

zhān děng yǔ shǐ píng tài shǒu liáng mài hé zòng yíng yóng yú nán shān

瞻等与始平太守梁迈合从，迎颙于南山。

yóng chū bù kěn rù fǔ cháng ān lìng sū zhòng jì shì dū zhū yǒng quàn yóng biǎo chēng liǔ bìng zú zhé zhī fāng shì

颙初不肯入府，长安令苏众、记室督朱永劝颙表称柳病卒，辄知方事。

hóng nóng tài shǒu péi gǎo qín guó nèi shǐ gǔ kān ān dìng tài shǒu gǔ shū děng qǐ yì tǎo yóng zhǎn mǎ zhān liáng mài děng

弘农太守裴暠、秦国内史贾龛、安定太守贾疋等起义讨颙，斩马瞻、梁迈等。

dōng hǎi wáng yuè qiǎn dū hù mí huang lǜ guó bīng fá yóng

东海王越遣督护麋晃率国兵伐颙。

zhì zhèng yóng jiāng qiān xiù jù huang huang zhǎn xiù bìng qí èr zi

至郑，颙将牵秀距晃，晃斩秀，并其二子。

yì jūn jù yǒu guān zhōng yóng bǎo chéng ér yǐ

义军据有关中，颙保城而已。

yǒng jiā zǔ zhào shū yǐ yóng wèi sī tú nǎi jiù zhēng

永嘉祖，诏书以颙为司徒，乃就征。

nán yáng wáng mó qiǎn jiàng liáng chén yú xīn ān yōng gǔ chē shàng è shā zhī bìng qí sān zi

南阳王模遣将梁臣于新安雍谷车上扼杀之，并其三子。

zhào yǐ péng chéng yuán wáng zhí zi róng wèi yóng sì gǎi fēng lè chéng xiàn wáng

诏以彭城元王植子融为颙嗣，改封乐成县王。

hōng wú zi

薨，无子。

jiàn xìng zhōng yuán dì yòu yǐ péng chéng kāng wáng shì zǐ qīn wèi róng sì

建兴中，元帝又以彭城康王释子钦为融嗣。

dōng hǎi xiào xiàn wáng yuè zì yuán chāo gāo mì wáng tài zhī cì zǐ yě

东海孝献王越，字元超，高密王泰之次子也。

shǎo yǒu lìng míng qiān xū chí bù yī zhī cāo wèi zhōng wài suǒ zōng

少有令名，谦虚持布衣之操，为中外所宗。

chū yǐ shì zǐ wèi qí dū wèi yǔ fù mǎ dū wèi yáng miǎo jí láng yá wáng zhòu zi yáo jù shì jiǎng dōng gōng bài sàn qí shì láng lì zuǒ wèi jiāng jūn jiā shì zhōng

初以世子为骑都尉，与驸马都尉杨邈及琅邪王伷子繇俱侍讲东宫，拜散骑侍郎，历左卫将军，加侍中。

tǎo yáng jùn yǒu gōng fēng wǔ qiān hù hòu

讨杨骏有功，封五千户侯。

qiān sàn qí cháng shì fǔ guó jiāng jūn shàng shū yòu pú yè lǐng yóu jī jiāng jūn

迁散骑常侍、辅国将军、尚书右仆射，领游击将军。

fù wèi shì zhōng jiā fèng chē dū wèi gěi wēn xìn wǔ shí rén bié fēng dōng hǎi wáng shí liù xiàn

复为侍中，加奉车都尉，给温信五十人，别封东海王，食六县。

yǒng kāng chū wèi zhōng shū lìng xǐ shì zhōng qiān sī kōng lǐng zhōng shū jiān

永康初，为中书令，徙侍中，迁司空，领中书监。

chéng dū wáng yǐng gōng cháng shā wáng yì yì gù shǒu luò yáng diàn zhōng zhū jiāng jí sān bù sī mǎ pí yú zhàn shǒu mì yǔ zuǒ wèi jiāng jūn zhū mò yè shōu yì bié shěng bī yuè wéi zhǔ qǐ huì dì miǎn yì guān

成都王颖攻长沙王乂，乂固守洛阳，殿中诸将及三部司马疲于战守，密与左卫将军朱默夜收乂别省，逼越为主，启惠帝免乂官。

shì dìng yuè chēng jí xùn wèi

事定，越称疾逊位。

dì bù xǔ jiā shǒu shàng shū lìng

帝不许，加守尚书令。

tài ān chū dì běi zhēng yè yǐ yuè wèi dà dū dū

太安初，帝北征邺，以越为大都督。

liù jūn bài yuè bēn xià pī xú zhōu dū du dōng píng wáng mào bù nà yuè jìng huán dōng hǎi

六军败，越奔下邳，徐州都督、东平王楙不纳，越径还东海。

chéng dū wáng yǐng yǐ yuè xiōng dì zōng shì zhī měi xià kuān lìng zhāo zhī yuè bù yīng mìng

成都王颖以越兄弟宗室之美，下宽令招之，越不应命。

dì xi xìng yǐ yuè wèi tài fù yǔ tài zǎi yóng jiā fǔ cháo zhèng ràng bù shòu

帝西幸，以越为太傅，与太宰颙夹辅朝政，让不受。

dōng hǎi zhōng wèi liú qià quàn yuè fā bīng yǐ bèi yǐng yuè yǐ qià wèi zuǒ sī mǎ shàng shū cáo fù wèi jūn sī

东海中尉刘洽劝越发兵以备颖，越以洽为左司马，尚书曹馥为军司。

jì qǐ bīng mào jù nǎi yǐ zhōu yǔ yuè

既起兵，楙惧，乃以州与越。

yuè yǐ sī kōng lǐng xú zhōu dū du yǐ mào lǐng yǎn zhōu cì shǐ

越以司空领徐州都督，以楙领兖州刺史。

yuè sān dì bìng jù fāng rèn zhēng fá zhé xuǎn cì shǐ shǒu xiāng cháo shì duō fù yuè

越三弟并据方任征伐，辄选刺史守相，朝士多赴越。

ér hé jiān wáng yóng xié tiān zi fā zhào ba yuè děng jiē lìng jiù guó

而河间王颙挟天子，发诏罢越等，皆令就国。

yuè chàng yì fèng yíng dà jià hái fù jiù dū lǜ jiǎ zú sān wàn xi cì xiāo xiàn

越唱义奉迎大驾，还复旧都，率甲卒三万，西次萧县。

yù zhōu cì shǐ liú qiáo bù shòu yuè mìng qiǎn zi yòu jù zhī yuè jūn bài

豫州刺史刘乔不受越命，遣子祐距之，越军败。

fàn yáng wáng xiāo qiǎn dū hù tián huī yǐ tū qí bā bǎi yíng yuè yù yòu yú qiáo yòu zhòng kuì yuè jìn tún yáng wǔ

范阳王虓遣督护田徽以突骑八百迎越，遇祐于谯，祐众溃，越进屯阳武。

shān dōng bīng shèng guān zhōng dà jù yóng zhǎn sòng zhāng fāng shǒu qiú hé xún biàn jì jù yuè

山东兵盛，关中大惧，颙斩送张方首求和，寻变计距越。

yuè lǜ zhū hóu jí xiān bēi xǔ fú lì jū cì sù guī děng bù qí yíng huì dì fǎn luò yáng

越率诸侯及鲜卑许扶历、驹次宿归等步骑迎惠帝反洛阳。

zhào yuè yǐ tài fu lù shàng shū yǐ xià pī jì yáng èr jùn zēng fēng

诏越以太傅录尚书，以下邳、济阳二郡增封。

jí huái dì jí wèi wěi zhèng yú yuè

及怀帝即位，委政于越。

lì bù láng zhōu mù qīng hé wáng tán jiù yuè zhī gū zǐ yě yǔ qí mèi fū zhū gé méi gòng shuō yuè yuē zhǔ shàng zhī wèi tài dì zhāng fāng yì yě

吏部郎周穆，清河王覃舅，越之姑子也，与其妹夫诸葛玫共说越曰：“主上之为太弟，张方意也。

qīng hé wáng běn tài zǐ wèi qún xiōng suǒ fèi

清河王本太子，为群凶所废。

xiān dì bào bēng duō yí dōng gōng

先帝暴崩，多疑东宫。

gōng hé sī yī huò zhī jǔ yǐ níng shè jì hu

公盍思伊、霍之举，以宁社稷乎？

yán wèi zú yuè yuē cǐ qǐ yi yán yá

”言未卒，越曰：“此岂宜言邪！

suì huà zuǒ yòu zhǎn zhī

” 遂叱左右斩之。

yǐ méi mù shì jiā zuì zhǐ qí shēn yīn cǐ biǎo chú sān zú zhī fǎ

以玫、穆世家，罪止其身，因此表除三族之法。

dì shǐ qīn wàn jī liú xīn zhù shì yuè bú yuè qiú chū fān dì bù xǔ

帝始亲万机，留心庶事，越不悦，求出籓，帝不许。

yuè suì chū zhèn xǔ chāng

越遂出镇许昌。

yǒng jiā chū zì xǔ chāng lǜ gǒu xī jí jì zhōu cì shǐ dīng shào tǎo jí sāng pò zhī

永嘉初，自许昌率苟晞及冀州刺史丁劭讨汲桑，破之。

yuè hái yú xǔ zhǎng shǐ pān tāo shuō zhī yuē yǎn zhōu tiān xià shū yào gōng yi zì mù

越还于许，长史潘滔说之曰：“兖州天下枢要，公宜自牧。

jí zhuǎn gǒu xī wèi qīng zhōu cì shǐ yóu shì yǔ xī yǒu xì

”及转苟晞为青州刺史，由是与晞有隙。

xún zhào yuè wèi chéng xiàng lǐng yǎn zhōu mù dū yǎn yù sī jì yōu bìng liù zhōu

寻诏越为丞相，领兖州牧，督兖、豫、司、冀、幽、并六州。

yuè cí chéng xiàng bù shòu zì xǔ qiān yú juàn chéng

越辞丞相不受，自许迁于鄄城。

yuè kǒng qīng hé wáng tán zhōng wèi chǔ fù jiǎo zhào shōu fù jīn yōng chéng xún hài zhī

越恐清河王覃终为储副，矫诏收付金墉城，寻害之。

wáng mí rù xǔ yuè qiǎn zuǒ sī mǎ wáng bīn lǜ jiá shì wǔ qiān rén rù wèi jīng dū

王弥入许，越遣左司马王斌率甲士五千人入卫京都。

juàn chéng zì huài yuè è zhī yí tún pú yáng yòu qiān yú xíng yáng

鄄城自坏，越恶之，移屯濮阳，又迁于荥阳。

zhào tián zhēn děng liù lǜ zhēn bù shòu mìng yuè qiǎn jiān jūn liú wàng tǎo zhēn

召田甄等六率，甄不受命，越遣监军刘望讨甄。

chū dōng yíng gōng téng zhī zhèn yè yě xié bīng zhōu jiāng tián zhēn zhēn dì lán rèn zhǐ qí jì li yùn báo shèng děng bù zhòng wàn yú rén zhì yè qiǎn jiù gǔ jì zhōu hào wèi qǐ huó

初，东嬴公腾之镇邺也，携并州将田甄、甄弟兰、任祉、祁济、李恽、薄盛等部众万余人至邺，遣就谷冀州，号为乞活。

jí téng bài zhēn děng yāo pò jí sāng yú chì qiáo yuè yǐ zhēn wèi jí jùn lán wèi jù lù dà shǒu

及腾败，甄等邀破汲桑于赤桥，越以甄为汲郡，兰为钜鹿大守。

zhēn qiú wèi jùn yuè bù xǔ zhēn nù gù zhào bù zhì

甄求魏郡，越不许，甄怒，故召不至。

wàng jì dù hé zhēn tuì

望既渡河，甄退。

li yùn báo shèng zhǎn tián lán lǜ qí zhòng jiàng zhēn zhǐ jì qì jūn bēn shàng dǎng

李恽、薄盛斩田兰，率其众降，甄、祉、济弃军奔上党。

yuè zì xíng yáng hái luò yáng yǐ tài xué wèi fǔ

越自荥阳还洛阳，以太学为府。

yí cháo chén èr jǐ nǎi wū dì jiù wáng yán děng wéi luàn qiǎn wáng jǐng lǜ jiá shì sān qiān rén rù gōng shōu yán děng fù tíng wèi shā zhī

疑朝臣贰己，乃诬帝舅王延等为乱，遣王景率甲士三千人入宫收延等，付廷尉杀之。

yuè jiě yǎn zhōu mù lǐng sī tú

越解兖州牧，领司徒。

yuè jì yǔ gǒu xī gòu yuàn yòu yǐ qǐng xīng shì duō yóu diàn shěng nǎi zòu sù wèi yǒu hóu jué zhě jiē ba zhī

越既与苟晞构怨，又以顷兴事多由殿省，乃奏宿卫有侯爵者皆罢之。

shí diàn zhōng wǔ guān bìng fēng hóu yóu shì chū zhě lüè jìn jiē qì tì ér qù

时殿中武官并封侯，由是出者略尽，皆泣涕而去。

nǎi yǐ dōng hǎi guó shàng jūn jiāng jūn hé lún wèi yòu wèi jiāng jūn wáng jǐng wèi zuǒ wèi jiāng jūn lǐng guó bīng shù bǎi rén sù wèi

乃以东海国上军将军何伦为右卫将军，王景为左卫将军，领国兵数百人宿卫。

yuè zì zhū wáng yán děng dà shī zhòng wàng ér duō yǒu cāi xián

越自诛王延等，大失众望，而多有猜嫌。

sàn qí shì láng gāo tāo yǒu yōu guó zhī yán yuè wū yǐ shàn bàng shí zhèng hài zhī ér bù zì ān

散骑侍郎高韬有忧国之言，越诬以讪谤时政害之，而不自安。

nǎi róng fú rù jiàn qǐng tǎo shí lè qiě zhèn jí yǎn yù yǐ yuán jīng shī

乃戎服入见，请讨石勒，且镇集兖、豫以援京师。

dì yuē jīn nì lǔ qīn bī jiāo jī wáng shì chǔn chǔn mò yǒu gù xīn

帝曰： “今逆虏侵逼郊畿，王室蠢蠢，莫有固心。

cháo tíng shè jì yǐ lài yú gōng qǐ kě yuǎn chū yǐ gū gēn běn

朝廷社稷，倚赖于公，岂可远出以孤根本！

duì yuē chén jīn lǜ zhòng yāo zéi shì bì miè zhī

”对曰：“臣今率众邀贼，势必灭之。

zéi miè zé bù chěng xiāo tiǎn yǐ dōng zhū zhōu zhí gòng liú tōng

贼灭则不逞消殄，已东诸州职贡流通。

cǐ suǒ yǐ xuān chàng guó wēi fān píng zhī yi yě

此所以宣畅国威，籓屏之宜也。

ruò duān zuò jīng niǎn yǐ shī jī huì zé xìn bì rì zī suǒ yōu yú zhòng

若端坐京辇以失机会，则衅弊日滋，所忧逾重。

suì xíng

” 遂行。

liú fēi péi shì shì zǐ zhèn jūn jiāng jūn pí jí lóng xiāng jiāng jūn li yùn bìng hé lún děng shǒu wèi jīng dū

留妃裴氏，世子、镇军将军毗，及龙骧将军李恽并何伦等守卫京都。

biǎo yǐ xíng tái suí jūn lǜ jiá shì sì wàn dōng zhūn yú xiàng wáng gōng qīng shì suí cóng zhě shén zhòng

表以行台随军，率甲士四万东屯于项，王公卿士随从者甚众。

zhào jiā jiǔ cì

诏加九锡。

yuè nǎi yǔ xí sì fāng yuē huáng gāng shī yù shè jì duō nàn gū yǐ ruò cái bèi dāng dà rèn

越乃羽檄四方曰： “皇纲失御，社稷多难，孤以弱才，备当大任。

zì qǐng hú kòu nèi bī piān pí shī lì dì xiāng biàn wèi róng zhōu guàn dài yǎn chéng shū yù cháo tíng shàng xià yǐ wéi yōu jù

自顷胡寇内逼，偏裨失利，帝乡便为戎州，冠带奄成殊域，朝廷上下，以为忧惧。

jiē yóu zhū hóu cuō tuó suì jí cǐ nán

皆由诸侯蹉跎，遂及此难。

tóu mèi wàng lǚ tǎo zhī yǐ wǎn

投袂忘履，讨之已晚。

rén qíng fèng běn mò bù yì fèn

人情奉本，莫不义奋。

dāng xū hé huì zhī zhòng yǐ sì zhàn shǒu zhī bèi

当须合会之众，以俟战守之备。

zōng miào zhǔ shàng xiāng lài kuāng jiù

宗庙主上，相赖匡救。

xí zhì zhī rì biàn wàng fēng fèn fā zhōng chén zhàn shì xiào chéng zhī qiū yě

檄至之日，便望风奋发，忠臣战士效诚之秋也。

suǒ zhēng jiē bù zhì

”所征皆不至。

ér gǒu xī yòu biǎo tǎo yuè yǔ zài xī chuán

而苟晞又表讨越，语在《晞传》。

yuè yǐ yù zhōu cì shǐ féng sōng wèi zuǒ sī mǎ zì lǐng yù zhōu mù

越以豫州刺史冯嵩为左司马，自领豫州牧。

yuè zhuān shàn wēi quán tú wèi bà yè cháo xián sù wàng xuǎn wèi zuǒ lì míng jiàng jìng zú chōng yú jǐ fǔ bù chén zhī jī sì hǎi suǒ zhī

越专擅威权，图为霸业，朝贤素望，选为佐吏，名将劲卒，充于己府，不臣之迹，四海所知。

ér gōng sī qìng fá suǒ zài kòu luàn zhōu jùn xié èr shàng xià bēng lí huò jié xìn shēn suì yōu jù chéng jí

而公私罄乏，所在寇乱，州郡携贰，上下崩离，祸结衅深，遂忧惧成疾。

yǒng jiā wǔ nián hōng yú xiàng

永嘉五年，薨于项。

mì bù fā sāng

秘不发丧。

yǐ xiāng yáng wáng fàn wèi dà jiàng jūn tǒng qí zhòng

以襄阳王范为大将军，统其众。

hái zàng dōng hǎi

还葬东海。

shí lè zhuī jí yú kǔ xiàn níng píng chéng jiāng jūn qián duān chū bīng jù lēi zhàn sǐ jūn kuì

石勒追及于苦县宁平城，将军钱端出兵距勒，战死，军溃。

lēi mìng fén yuè jiù yuē cǐ rén luàn tiān xià wú wèi tiān xià bào zhī gù shāo qí gǔ yǐ gào tiān de

勒命焚越柩曰：“此人乱天下，吾为天下报之，故烧其骨以告天地。

yú shì shù shí wàn zhòng lēi yǐ qí wéi ér shè zhī xiāng jiàn rú shān

”于是数十万众，勒以骑围而射之，相践如山。

wáng gōng shì shù sǐ zhě shí yú wàn

王公士庶死者十余万。

wáng mí dì zhāng fén qí yú zhòng bìng shí zhī

王弥弟璋焚其余众，并食之。

tiān xià guī zuì yú yuè

天下归罪于越。

dì fā zhào biǎn yuè wèi xiàn wáng

帝发诏贬越为县王。

hé lún li yùn wén yuè zhī sǐ mì bù fā sāng fèng fēi péi shì jí pí chū zì jīng yì cóng zhě qīng chéng suǒ jīng bào lüè

何伦、李恽闻越之死，秘不发丧，奉妃裴氏及毗出自京邑，从者倾城，所经暴掠。

zhì wěi cāng yòu wèi lēi suǒ bài pí jí zōng shì sān shí liù wáng jù méi yú zéi

至洧仓，又为勒所败，毗及宗室三十六王俱没于贼。

li yùn shā qī zǐ bēn guǎng zōng hé lún zǒu xià pī

李恽杀妻子奔广宗，何伦走下邳。

péi fēi wéi rén suǒ lüè mài yú wú shì tài xìng zhōng de dù jiāng yù zhāo hún zàng yuè

裴妃为人所略，卖于吴氏，太兴中，得渡江，欲招魂葬越。

yuán dì zhào yǒu sī xiáng yì bó shì fu chún yuē shèng rén zhì lǐ yǐ shì yuán qíng shè zhǒng guǒ yǐ cáng xíng ér shì zhī yǐ xiōng

元帝诏有司详议，博士傅纯曰：“圣人制礼，以事缘情，设冢椁以藏形，而事之以凶；

lì miào tiāo yǐ ān shén ér fèng zhī yǐ jí

立庙祧以安神，而奉之以吉。

sòng xíng ér wǎng yíng jīng ér hái

送形而往，迎精而还。

cǐ mù miào zhī dà fēn xíng shén zhī yì zhì yě

此墓庙之大分，形神之异制也。

zhì yú shì miào qǐn miào bēng jì fēi yī chù suǒ yǐ guǎng qiú shén zhī dào ér dú bù jì yú mù míng fēi shén zhī suǒ chǔ yě

至于室庙寝庙祊祭非一处，所以广求神之道，而独不祭于墓，明非神之所处也。

jīn luàn xíng shén zhī bié cuò miào mù zhī yi wéi lǐ zhì yì mò dà yú cǐ

今乱形神之别，错庙墓之宜，违礼制义，莫大于此。

yú shì xià zhào bù xǔ

”于是下诏不许。

péi fēi bù fèng zhào suì zàng yuè yú guǎng líng

裴妃不奉诏，遂葬越于广陵。

tài xìng mò mù huǐ gǎi zàng dān tú

太兴末，墓毁，改葬丹徒。

chū yuán dì zhèn jiàn yè péi fēi zhī yì yě dì shēn dé zhī shù xìng qí dì yǐ dì sān zi chōng fèng yuè hòu

初，元帝镇建邺，裴妃之意也，帝深德之，数幸其第，以第三子冲奉越后。

hōng wú zi chéng dì yǐ shǎo zǐ yì jì zhī

薨，无子，成帝以少子奕继之。

āi dì xǐ yì wèi láng yá wáng ér dōng hǎi wú sì

哀帝徙奕为琅邪王，而东海无嗣。

lóng ān chū ān dì gèng yǐ huì jī zhōng wáng cì zǐ yàn zhāng wèi dōng hǎi wáng jì chōng wèi zēng sūn

隆安初，安帝更以会稽忠王次子彦璋为东海王，继冲为曾孙。

wèi huán xuán suǒ hài guó chú

为桓玄所害，国除。

shǐ chén yuē xī gāo xīn fǔ yùn xìn qǐ shēn shāng

史臣曰：昔高辛抚运，衅起参商；

zōng zhōu sì lì huò chán guǎn cài

宗周嗣历，祸缠管、蔡。

xiáng guān nǎng cè tì tīng qián gǔ luàn chén zéi zǐ zhāo jiàn zài yān

祥观曩册，逖听前古，乱臣贼子，昭鉴在焉。

yǒu jìn yù xīng zài chóng fān hàn fēn máo xī ruì dào guāng héng diǎn

有晋郁兴，载崇籓翰，分茅锡瑞，道光恒典；

yí tái shì gǔn lǐ bèi yí zhāng

仪台饰衮，礼备彝章。

rǔ nán yǐ chún hé zhī zī shī yú wú duàn

汝南以纯和之姿，失于无断；

chu yǐn xí guǒ ruì zhī xìng suì chéng xiōng hěn

楚隐习果锐之性，遂成凶很。

huò wèi jū cháo yòu huò zhí cān jìn jìn jù wèi nǚ zǐ suǒ zhà xiāng cì shòu zhū suī yuē zì yí liáng kě āi yě

或位居朝右，或职参近禁，俱为女子所诈，相次受诛，虽曰自贻，良可哀也！

lún shí yōng suǒ jiàn qī sūn xiù qián gòu yì tú shān chéng jiān tè

伦实庸琐，见欺孙秀，潜构异图，煽成奸慝。

nǎi shǐ yuán liáng gòu yuàn kù shàng zǎi xiàn zhū yí qián yào yǐ zhī zàn qīng huáng gāng yú yān zhōng pǐ

乃使元良遘怨酷，上宰陷诛夷，干耀以之暂倾，皇纲于焉中圮。

suì liè guàn huǐ miǎn xìng bǎi liù zhī huì

遂裂冠毁冕，幸百六之会；

wǎn xǐ yáng dào kuī jiǔ wǔ zhī zūn

绾玺扬纛，窥九五之尊。

fu shén qì yān kě tōu ān hóng míng qǐ róng wàng jiǎ

夫神器焉可偷安，鸿名岂容妄假！

ér yù tuō cí yín sì xiǎng bǐ tiān nián xiōng àn zhī jí wèi zhī yǒu yě

而欲托兹淫祀，享彼天年，凶暗之极，未之有也。

jiǒng míng fù zhī zǐ chàng yì qín wáng cuī wěi yè yú jì chéng zhěng huáng yú yú yǐ zhuì cè xūn kǎo jì liáng zú kě chēng

冏名父之子，唱义勤王，摧伪业于既成，拯皇舆于已坠，策勋考绩，良足可称。

rán ér lín huò wàng yōu chěng xīn zòng yù céng bù zhī lè bù kě jí yíng nán jiǔ chí xiào gǔ rén zhī wèi gōng wàng jǐ shì zhī yǐ zhuō

然而临祸忘忧，逞心纵欲，曾不知乐不可极，盈难久持，笑古人之未工，忘己事之已拙。

xiàng ruò cǎi wáng bào zhī qí cè nà sūn huì zhī jiā móu gāo xiè gǔn zhāng yǒng biǎo dōng hǎi suī gǔ zhī yī huò hé yǐ jiā yān

向若采王豹之奇策，纳孙惠之嘉谋，高谢衮章，永表东海，虽古之伊、霍，何以加焉！

cháng shā cái lì jué rén zhōng gài mài sú tóu gōng yè mén luò luò biāo zhuàng fū zhī qì

长沙材力绝人，忠概迈俗，投弓掖门，落落标壮夫之气；

chí chē wèi quē lǐn lǐn huái liè shì zhī fēng

驰车魏阙，懔懔怀烈士之风。

suī fù yáng jiǔ shù zhūn zài sān zhī qíng wú duó

虽复阳九数屯，在三之情无夺。

fǔ qí yí jié zhōng shǐ kě guān

抚其遗节，终始可观。

yǐng jì rù zǒng dà quán chū jū zhòng zhèn zhōng tái jiè yǐ chéng wù dōng xià zī qí zhái xīn nǎi xié qì hé jiān gòng tú jìn qǔ

颖既入总大权，出居重镇，中台借以成务，东夏资其宅心，乃协契河间，共图进取。

ér yóng rèn li hán zhī jū zhà zhàng zhāng fāng zhī líng nüè suì shǐ wǔ mǐn sàng yuán cháng shā shòu shǒu chěng qí wú jūn zhī zhì qín qí bú yì zhī qiáng

而颙任李含之狙诈，杖张方之陵虐，遂使武闵丧元，长沙授首，逞其无君之志，矜其不义之强。

luán jià běi xún yì hu yǒu zhēng wú zhàn

銮驾北巡，异乎有征无战；

shèng yú xi xìng fēi yóu wàng zhì guān fēng

乘舆西幸，非由望秩观风。

ruò huǒ liǎo yuán yóu kě pū miè shěn cí ān rěn néng wú jí hu

若火燎原，犹可扑灭，矧兹安忍，能无及乎！

dōng hǎi jiū hé tóng méng chuàng wèi yì jǔ kuāng fù zhī gōng wèi lì líng bào zhī xìn yǐ zhāng qìng bǐ chē tú gù qiú chū zhèn

东海纠合同盟，创为义举，匡复之功未立，陵暴之衅已彰，罄彼车徒，固求出镇。

jì ér dì jīng guǎ ruò jiǎo kòu píng líng suì lìng shén qì jié qiān zōng shè diān fù shù shí wàn zhòng bìng chuí ěr yú chái láng sān shí liù wáng xián yǔn shēn yú fēng rèn

既而帝京寡弱，狡寇凭陵，遂令神器劫迁，宗社颠覆，数十万众并垂饵于豺狼，三十六王咸陨身于锋刃。

huò nán zhī jí zhèn gǔ wèi wén

祸难之极，振古未闻。

suī jí fén rú yóu wèi xìng yě

虽及焚如，犹为幸也。

zì huì huáng shī zhèng nán qǐ xiāo qiáng gǔ ròu xiāng cán lí yuán tú tàn hú chén jīng ér tiān dì bì róng bīng jiē ér gōng miào huī zhī shǔ zhào qí huò duān róng jié chéng qí jiān xì bēi fū

自惠皇失政，难起萧墙，骨肉相残，黎元涂炭，胡尘惊而天地闭，戎兵接而宫庙隳，支属肇其祸端，戎羯乘其间隙，悲夫！

shī suǒ wèi shuí shēng lì jiē zhì jīn wèi gěng qí bā wáng zhī wèi yǐ

《诗》所谓“谁生厉阶，至今为梗”，其八王之谓矣。

zàn yuē liàng zǒng cháo zhèng wěi huái zhí jìng

赞曰：亮总朝政，玮怀职竞。

chán qiǎo chéng jiàn yàn qī guò tīng

谗巧乘间，艳妻过听。

gòu yuàn lián huò dì zāo fēi mìng

构怨连祸，递遭非命。

lún shí xià yú gǎn qiè lóng tú luàn cháng jiān wèi chuán jí yán zhū

伦实下愚，敢窃龙图，乱常奸位，遄及严诛。

wěi zāi wǔ mǐn

伟哉武闵！

shǒu chuàng hóng mó

首创宏谟。

dé zhī bù jiàn liáng kě bēi fū

德之不建，良可悲夫！

cháng shā fèng guó shǐ zhōng mí tè

长沙奉国，始终靡慝；

gōng kuī yī kuì yǎn lí cán zéi

功亏一篑，奄罹残贼。

zhāng dù qín wáng xiào lì míng yáng

章度勤王，效立名扬；

hé zòng guān yòu fàn shùn zhēng qiáng shì qióng shì cù jù wéi luàn wáng

合从关右，犯顺争强，事穷势蹙，俱为乱亡。

yuán chāo zuò fǔ chū zhēng rù fǔ bài guó sàng shī wú jūn zhèn zhǔ

元超作辅，出征入抚，败国丧师，无君震主。

fén rú zhī biàn yì wéi zì qǔ

焚如之变，抑惟自取。