zhāng yì píng hé qīng fù
○张镒冯河清附
liú cóng yī xiāo fù liǔ hún
刘从一萧复柳浑
zhāng yì sū zhōu rén shuò fāng jié dù shǐ qí qiū zhī zǐ yě
张镒，苏州人，朔方节度使齐丘之子也。
yǐ mén yìn shòu zuǒ wèi bīng cáo cān jūn
以门荫授左卫兵曹参军。
guō zi yí wèi guān nèi fù yuán shuài yǐ cháng fú shì qí qiū pì yì wèi pàn guān
郭子仪为关内副元帅，以尝伏事齐丘，辟镒为判官。
shòu dà lǐ píng shì qiān diàn zhōng shì yù shǐ
授大理评事，迁殿中侍御史。
qián yuán chū huá yuán lìng lú cōng yǐ gōng shì hē zé yì rén nèi shì qí lìng shēn lìng shēn xián zhī gòu wū
乾元初，华原令卢枞以公事呵责邑人内侍齐令诜，令诜衔之，构诬。
wài fā yì àn yàn cōng dāng jiàng guān jí xià yǒu sī cōng dāng zhàng sǐ
外发镒按验，枞当降官， 及下有司，枞当杖死。
yì qí gōng fú bái qí mǔ yuē shàng shū lǐ cōng cōng bì miǎn sǐ yì bì zuò biǎn
镒其公服白其母曰：“上疏理枞，枞必免死，镒必坐贬。
ruò yǐ sī zé yì fù yú dāng guān biǎn zé yǐ tài fū rén wèi yōu gǎn wèn suǒ ān
若以私则镒负于当官，贬则以太夫人为忧，敢问所安？
mǔ yuē ěr wú lěi yú dào wú suǒ ān yě
”母曰：尔无累于道，吾所安也。
suì zhí zòu zhèng zuì cōng huò pèi liú yì biǎn fǔ zhōu sī hù
”遂执奏正罪，枞获配流，镒贬抚州司户。
liàng yí jìn líng lìng wèi zhī guān hóng jí guān chá zhāng gǎo pì wèi pàn guān zòu shòu diàn zhōng shì yù shǐ
量移晋陵令，未之官，洪吉观察张镐辟为判官，奏授殿中侍御史。
qiān tún tián yuán wài láng zhuǎn cí bù yòu sī èr yuán wài
迁屯田员外郎，转祠部、右司二员外。
mǔ yōu jū sāng yǒu wén miǎn sàng chú sī xūn yuán wài
母忧居丧有闻，免丧，除司勋员外。
jiāo yóu bù zá yǔ yáng wǎn cuī yòu fu xiāng shàn
交游不杂，与杨绾、崔祐甫相善。
dà lì wǔ nián chú háo zhōu cì shǐ wéi zhèng qīng jìng zhōu shì dà lǐ
大历五年，除濠州刺史， 为政清净，州事大理。
nǎi zhāo jīng shù zhī shì jiǎng xùn shēng tú bǐ qù jùn shēng míng jīng zhě sì shí yú rén
乃招经术之士，讲训生徒，比去郡，升明经者四十余人。
zhuàn sān lǐ tú jiǔ juǎn wǔ jīng wēi zhǐ shí sì juǎn mèng zǐ yīn yì sān juǎn
撰 《三礼图》九卷、《五经微旨》十四卷、《孟子音义》三卷。
li líng yào fǎn yú biàn zhōu yì xùn liàn xiāng bīng yán shǒu yù zhī bèi zhào shū bāo yì jiā shì yù shǐ yán huái zhèn shǒu shǐ
李灵曜反于汴州，镒训练乡兵，严守御之备，诏书褒异，加侍御史、沿淮镇守使。
xún qiān shòu zhōu cì shǐ shǐ rú gù
寻迁寿州刺史，使如故。
dé zōng jí wèi chú jiāng nán xī dào dōu tuán liàn guān chá shǐ hóng zhōu cì shǐ jiān yù shǐ zhōng chéng zhēng bài lì bù shì láng xún chú hé zhōng jìn jiàng dōu fáng yù guān chá shǐ
德宗即位，除江南西道都团练观察使、洪州刺史、兼御史中丞，征拜吏部侍郎， 寻除河中晋绛都防御观察使。
dào guān shù rì gǎi biàn huá jié dù guān chá shǐ biàn zhōu cì shǐ jiān yù shǐ dà fu yǐ jí cí dòu liú yú zhōng lù zhēng rù yǎng jí sī dì
到官数日，改汴滑节度观察使、汴州刺史、兼御史大夫，以疾辞，逗留于中路，征入，养疾私第。
wèi jǐ bài zhōng shū shì láng píng zhāng shì jí xián diàn xué shì xiū guó shǐ
未几，拜中书侍郎、平章事、集贤殿学士，修国史。
jiàn zhōng sān nián zhēng yuè tài pú qīng zhào zòng wèi nú dāng qiān fā qí yīn shì zòng xià yù shǐ tái biǎn xún zhōu sī mǎ liú dāng qiān yú nèi shì shěng
建中三年正月，太仆卿赵纵为奴当千发其阴事，纵下御史台，贬循州司马，留当千于内侍省。
yì shàng shū lùn zhī yuē
镒上疏论之曰：
fú jiàn zhào zòng wèi nú suǒ gào xià yù rén jiē zhèn jù wèi cè shèng qíng
伏见赵纵为奴所告下狱，人皆震惧，未测圣情。
zhēn guàn èr nián tài zōng wèi shì chén yuē bǐ yǒu nú gào qí zhǔ móu nì cǐ jí bì fǎ tè xū jìn duàn
贞观二年，太宗谓侍臣曰：比有奴告其主谋逆，此极弊法，特须禁断。
jiǎ lìng yǒu móu fǎn zhě bì bù dú chéng zì yǒu tā rén lùn zhī qǐ jiè qí nú gào yě
假令有谋反者，必不独成，自有他人论之， 岂藉其奴告也。
zì jīn yǐ hòu nú gào zhǔ zhě jiē bù shòu jǐn lìng zhǎn jué
自今已后，奴告主者皆不受，尽令斩决。
yóu shì jiàn bù dé gàn guì xià bù de líng shàng jiào huà zhī běn jì zhèng bèi luàn zhī jiàn bù shēng
”由是贱不得干贵，下不得陵上，教化之本既正，悖乱之渐不生。
wèi guó zhī jīng bǎi dài nán gǎi yù quán qí shì tǐ shí zài fáng wēi
为国之经，百代难改，欲全其事体，实在防微。
qīng zhě cháng ān lìng li jì dé zuì yīn nú wàn nián lìng huò yàn dé zuì yīn bì yú jiàn zhī bèi bèi màn chéng fēng zhǔ fǎn wèi zhī dòng zāo wū gào chōng yì fǔ xiàn mò néng duàn jué
顷者长安令李济得罪因奴，万年令霍晏得罪因婢，愚贱之辈，悖慢成风，主反畏之，动遭诬告，充溢府县，莫能断决。
jiàn zhōng yuán nián wǔ yuè èr shí bā rì zhào yuē zhǔn dòu jìng lǜ zhū nú bì gào zhǔ fēi móu pàn yǐ shàng zhě tóng zì shǒu fǎ bìng zhǔn lǜ chǔ fèn
建中元年五月二十八日，诏曰：准斗竞律，诸奴婢告主，非谋叛已上者，同自首法，并准律处分。
zì cǐ nú bì fù shùn yù sù shào xī
”自此奴婢复顺，狱诉稍息。
jīn zhào zòng fēi pàn nì nú shí jiān xiōng nú zài jìn zhōng zòng dú xià yù kǎo zhī yú fǎ huò kǒng wèi zhèng
今赵纵非叛逆，奴实奸凶，奴在禁中，纵独下狱，考之于法，或恐未正。
jiāng shuài zhī gōng mò dà yú zi yí
将帅之功，莫大于子仪；
rén chén zhī wèi mò dà yú shàng fǔ
人臣之位，莫大于尚父。
mò shēn wèi jǐ fén tǔ jǐn qián liǎng xù xiān yǐ dāng gū zhào zòng jīn yòu xià yù
殁身未几，坟土仅干，两婿先已当辜，赵纵今又下狱。
shè lìng zòng shí dǐ fǎ suǒ gào fēi nú cái jīng shù yuè lián zuì sān xù
设令纵实抵法，所告非奴，才经数月，连罪三婿。
lù xūn niàn jiù yóu huò kě róng kuàng zài zhāng chéng běn yi yòu miǎn
录勋念旧， 犹或可容，况在章程，本宜宥免。
bì xià fāng zhū qún zéi dà yòng wǔ chén suī jiàn chǒng yú dāng shí kǒng xi wàng yú tā rì
陛下方诛群贼，大用武臣，虽见宠于当时，恐息望于他日。
tài zōng zhī lìng diǎn shàng zài bì xià zhī míng zhào shǐ xíng yī zhāo xié wéi bù yǔ zhòng shǒu yú jiào huà kǒng shī yú xíng fǎ kǒng fán suǒ yì xī wú suǒ shāng zhì guǎng
太宗之令典尚在，陛下之明诏始行，一朝偕违，不与众守，于教化恐失， 于刑法恐烦，所益悉无，所伤至广。
chén fēi sī zhào zòng fēi è cǐ nú tāo jū gǔ gōng zhí zài kuāng bì sī chāng dà tǐ gǎn bù jí yán
臣非私赵纵，非恶此奴，叨居股肱，职在匡弼， 斯昌大体，敢不极言。
fú qǐ shèng cí nà chén yú kěn
伏乞圣慈，纳臣愚恳。
shàng shēn nà zhī zòng yú shì zuǒ biǎn ér yǐ dāng qiān zhàng shā zhī
上深纳之，纵于是左贬而已，当千杖杀之。
yì nǎi lìng zhào zi yí jiā tóng shù bǎi rén yǐ sǐ nú shì zhī
镒乃令召子仪家僮数百人，以死奴示之。
lú qǐ jì yì míng zhòng dào zhí wú yǐ xiàn zhī yǐ fāng yòng bīng xī biān qǐ nǎi wěi qǐng xíng shàng gù yǐ bù kě yīn jiàn yì yǐ zhōng shū shì láng wèi fèng xiáng lǒng yòu jié dù shǐ dài zhū cǐ yǔ tǔ bō xiāng shàng jié zàn děng méng yú qīng shuǐ
卢杞忌镒名重道直，无以陷之，以方用兵西边，杞乃伪请行，上固以不可，因荐镒以中书侍郎为凤翔陇右节度使代朱泚，与吐蕃相尚结赞等盟于清水。
jiāng méng yì yǔ jié zàn yuē gè yǐ èr qiān rén fù tán suǒ zhí bīng zhě bàn zhī liè yú tán wài èr bǎi bù
将盟，镒与结赞约各以二千人赴坛所，执兵者半之，列于坛外二百步；
sàn cóng zhě bàn zhī fēn lì tán xià
散从者半之，分立坛下。
yì yǔ bīn zuǒ qí yìng qí kàng jí méng guān cuī hàn héng fán zé cháng lǔ yú dí děng qī rén jiē cháo fú
镒与宾佐齐映、齐抗及盟官崔汉衡、樊泽、常鲁、于𬱖等七人，皆朝服；
jié zàn yǔ qí běn guó jiàng xiàng lùn xī jiá cáng lùn zāng rè lùn lì zhì sī guān zhě lùn lì xú děng yì qī rén jù shēng tán wèi méng
结赞与其本国将相论悉颊藏、论臧热、论利陁、斯官者、论力徐等亦七人，俱升坛为盟。
chū yuē hàn yǐ niú fán yǐ mǎ wèi shēng yì chǐ yǔ zhī méng jiāng shā qí lǐ nǎi qǐng jié zàn yuē hàn fēi niú bù tián fán fēi mǎ bù xíng jīn qǐng yǐ yáng shǐ quǎn sān wù dài zhī
初，约汉以牛，蕃以马为牲，镒耻与之盟，将杀其礼，乃请结赞曰：“汉非牛不田， 蕃非马不行，今请以羊豕犬三物代之。
jié zàn xǔ nuò
”结赞许诺。
shí sài wài wú shǐ jié zàn qǐng yǐ dī yáng yì chū quǎn bái yáng nǎi kǎn yú tán běi xíng zhī zá xuè yī qì ér shà méng wén yuē
时塞外无豕，结赞请以羝羊， 镒出犬、白羊，乃坎于坛北刑之，杂血一器而歃，盟文曰：
táng yǒu tiān xià huī yǎn yǔ jì zhōu chē suǒ zhì mò bù lǜ bǐ
唐有天下，恢奄禹迹，舟车所至，莫不率俾。
yǐ lèi shèng chóng guāng bǔ nián wéi yǒng huī wáng zhě zhī pī yè bèi sì hǎi yǐ shēng jiào
以累圣重光，卜年惟永，恢王者之丕业，被四海以声教。
yǔ tǔ bō zàn pǔ dài wéi hūn yīn yīn jié lín hǎo ān wēi tóng tǐ shēng jiù zhī guó jiāng èr bǎi nián
与吐蕃赞普，代为婚姻，因结邻好，安危同体，甥舅之国， 将二百年。
qí jiān huò yīn xiǎo fèn qì huì wèi chóu fēng jiāng sāo rán mǐ yǒu níng suì
其间或因小忿，弃惠为仇，封疆骚然，靡有宁岁。
huáng dì jiàn zuò mǐn cí lí yuán nǎi shì fú qiú xī guī fān luò
皇帝践阼，愍兹黎元， 乃释俘囚悉归蕃落。
èr guó zhǎn lǐ tóng cí xié hé xíng rén wǎng fù lèi bù chéng mìng
二国展礼，同兹协和，行人往复，累布成命。
shì bì zhà móu bù qǐ bīng gé bù yòng yǐ
是必诈谋不起， 兵革不用矣。
bǐ yóu yǐ liǎng guó zhī yào qiú zhī yǒng jiǔ gǔ yǒu jié méng jīn qǐng yòng zhī
彼犹以两国之要，求之永久，古有结盟，今请用之。
guó jiā wu xi biān rén wài qí gù dì qì lì dǎo yì jiān méng cóng yuē
国家务息边人， 外其故地，弃利蹈义，坚盟从约。
jīn guó jiā suǒ shǒu jiè jīng zhōu xi zhì dàn zhēng xiá xī kǒu lǒng zhōu xi zhì qīng shuǐ xiàn fèng zhōu xi zhì tóng gǔ xiàn jì jiàn nán xī shān dà dù hé dōng wèi hàn jiè
今国家所守界：泾州西至弹筝峡西口，陇州西至清水县，凤州西至同谷县，暨剑南西山、大渡河东，为汉界。
fán guó shǒu zhèn zài lán wèi yuán huì xi zhì lín táo yòu dōng zhì chéng zhōu dǐ jiàn nán xi jiè mó xiē zhū mán dà dù shuǐ xī nán wèi fán jiè
蕃国守镇在兰、渭、 原、会，西至临洮，又东至成州，抵剑南西界磨些诸蛮、大渡水西南，为蕃界。
qí bīng mǎ zhèn shǒu zhī chù zhōu xiàn jiàn yǒu jū rén bǐ cǐ liǎng biān jiàn shǔ hàn zhū mán yǐ jīn suǒ fēn jiàn zhù chù yī qián suǒ yǒu bù zài zhě fán yǒu bīng mǎ chù fán shǒu hàn yǒu bīng mǎ chù hàn shǒu bù dé qīn yuè
其兵马镇守之处州县见有居人，彼此两边见属汉诸蛮，以今所分见住处依前所有不载者，蕃有兵马处蕃守，汉有兵马处汉守，不得侵越。
qí xiān wèi yǒu bīng mǎ chù bù dé zá zhì bìng zhù chéng bǎo gēng zhòng
其先未有兵马处，不得杂置并筑城堡耕种。
jīn èr guó jiāng xiāng shòu cí ér huì zhāi jiè jiāng shì gào tiān de shān chuān zhī shén wéi shén zhāo lín wú de yǎn zhuì
今二国将相受辞而会，斋戒将事，告天地山川之神，惟神昭临，无得衍坠。
qí méng wén cáng yú jiāo miào fù zài yǒu sī èr guó zhī chéng qí yǒng bǎo zhī
其盟文藏于郊庙，副在有司，二国之诚，其永保之。
jié zàn yì chū méng wén bù jiā yú kǎn dàn mái shēng ér yǐ
结赞亦出盟文，不加于坎，但埋牲而已。
méng bì jié zàn qǐng yì jiù tán zhī xī nán yú fú wò zhōng fén xiāng wèi shì shì bì fù shēng tán yǐn jiǔ
盟毕，结赞请镒就坛之西南隅佛幄中焚香为誓，誓毕，复升坛饮酒。
xiàn chóu zhī lǐ gè yòng qí wù yǐ jiāng hòu yì ér guī
献酬之礼，各用其物，以将厚意而归。
dé zōng jiāng xìng fèng tiān yì qiè zhī zhī jiàng yíng luán jià jù cái huò fú yòng xiàn xíng zài
德宗将幸奉天，镒窃知之，将迎銮驾，具财货服用献行在。
li chu lín zhě cháng shì zhū cǐ de qí xīn
李楚琳者，尝事朱泚，得其心。
jūn sī mǎ qí yìng děng mì móu yuē chu lín bù qù bì wéi luàn
军司马齐映等密谋曰：“楚琳不去，必为乱。
nǎi qiǎn chu lín zhūn yú lǒng zhōu
”乃遣楚琳屯于陇州。
chu lín zhī qí móu nǎi tuō gù bù shí fā
楚琳知其谋，乃托故不时发。
yì shǐ yǐ yíng jià xīn yōu huò yǐ chu lín chéng mìng qù yǐ shū bù cù qí xíng
镒始以迎驾心忧惑，以楚琳承命去矣，殊不促其行。
yì xiū shì biān fú bù wéi jūn shì suǒ yuè
镒修饰边幅，不为军士所悦。
shì yè chu lín suì yǔ qí dǎng wáng fén li zhuō niú sēng jiā děng zuò luàn
是夜，楚琳遂与其党王汾、李卓、牛僧伽等作乱。
yì yè zhuì ér zǒu pàn guān qí yìng zì shuǐ dòu chū qí kàng wèi yōng bǎo fù hè ér táo jiē huò miǎn
镒夜缒而走，判官齐映自水窦出，齐抗为佣保负荷而逃，皆获免。
yì chū fèng xiáng sān shí lǐ jí èr zi jiē wèi hòu jì suǒ de chu lín jù shā zhī
镒出凤翔三十里， 及二子皆为候骑所得，楚琳俱杀之；
pàn guān wáng zhǎo zhāng yuán dù liǔ yù li xù bèi shā
判官王沼、张元度、柳遇、李溆被杀。
xún zèng tài zi tài fù zàng shì guān gěi
寻赠太子太傅，葬事官给。
píng hé qīng zhě jīng zhào rén yě
冯河清者，京兆人也。
chū yǐ wǔ yì cóng jūn lì shuò fāng jié dù guō zi yí yǐ zhàn gōng shòu zuǒ wèi dà jiàng jūn tóng zhèng
初以武艺从军，隶朔方节度郭子仪，以战功授左卫大将军同正；
lì jīng yuán jié dù mǎ lín pín yǐ piān shī yù tǔ bō shén yǒu shā huò zhī gōng
隶泾原节度马璘，频以偏师御吐蕃，甚有杀获之功。
lì shì tài zǐ zhān shì jiān yù shǐ zhōng chéng chōng bīng mǎ shǐ
历试太子詹事、兼御史中丞，充兵马使。
jiàn zhōng sì nián jié dù shǐ yáo lìng yán fèng zhào lǜ bīng fù guān dōng yǐ hé qīng zhī bīng mǎ liú hòu pàn guān diàn zhōng shì yù shǐ yáo kuàng zhī zhōu shì
建中四年，节度使姚令言奉诏率兵赴关东，以河清知兵马留后， 判官、殿中侍御史姚况知州事。
jí lìng yán zhì jīng shī suǒ tǒng bīng pàn shàng xìng fèng tiān hé qīng yǔ kuàng wén zhī nǎi jí sān jūn dà kū yīn gòng jī lì jiāng lì shì dūn chéng jié zhòng pō yì zhī
及令言至京师，所统兵叛，上幸奉天，河清与况闻之，乃集三军大哭，因共激励将吏，誓敦诚节，众颇义之。
jí shí fā jiǎ zhàng qì xiè chē bǎi yú liàng lián yè sòng xíng zài suǒ
即时发甲仗、器械、车百余辆，连夜送行在所。
shí jià chū qiān xìng liù jūn suī jí cāng huáng zhī jì dōu wú róng qì jí jīng zhōu jiǎ zhàng zhì jūn shì dà zhèn tè zhào bāo qí chéng xiào bài sì zhèn běi tíng xíng jūn jīng yuán jié dù shǐ jiān yù shǐ dài fū
时驾初迁幸，六军虽集，苍黄之际，都无戎器，及泾州甲仗至，军士大振，特诏褒其诚效，拜四镇北庭行军泾原节度使、兼御史大夫；
yáo kuàng jiān yù shǐ zhōng chéng xíng jūn sī mǎ
姚况兼御史中丞、行军司马。
é jiā hé qīng jiǎn jiào gōng bù shàng shū
俄加河清检校工部尚书。
zéi cǐ jí yáo lìng yán lèi qiǎn jiàn dié zhāo yòu hé qīng zhé jū ér lù yān
贼泚及姚令言累遣间谍招诱，河清辄拘而戮焉。
jí jià xìng liáng zhōu qí jiāng tián xī jiàn qián tōng cǐ shǐ jié xiōng dǎng hài hé qīng
及驾幸梁州，其将田希鉴潜通泚，使结凶党害河清。
xún zèng shàng shū zuǒ pū shè zàng shì guān gěi
寻赠尚书左仆射，葬事官给。
xìng yuán yuán nián zèng tài zǐ shǎo fù
兴元元年，赠太子少傅。
liú cóng yī zhōng shū shì láng lín fu zhī xuán sūn yě
刘从一，中书侍郎林甫之玄孙也。
zǔ lìng zhí lǐ bù shì láng
祖令植，礼部侍郎。
fù rú zhī jīng zhào fǔ shǎo yǐn
父孺之，京兆府少尹。
cóng yī shǎo jǔ jìn shì dà lì zhōng hóng cí shòu mì shū shěng jiào shū láng yǐ diào zhōng dì bǔ wèi nán wèi yā wèi cháng gǔn suǒ tuī zhòng
从一少举进士，大历中宏词，授秘书省校书郎，以调中第，补渭南尉，雅为常衮所推重。
jí gǔn wèi xiāng qiān jiān chá yù shǐ
及衮为相，迁监察御史。
jū wú hé dīng mǔ yōu
居无何，丁母忧。
fú chú zǎi xiàng lú qǐ jiàn zhī chāo qiān shì yù shǐ
服除，宰相卢杞荐之，超迁侍御史。
jū shù yuè yǐ qīn bì chú xíng bù yuán wài láng
居数月，以亲避除刑部员外郎。
jiàn zhōng mò pǔ wáng zhī wèi yuán shuài yě qiān lì bù láng zhōng jiān yù shǐ zhōng chéng wèi yuán shuài pàn guān
建中末，普王之为元帅也，迁吏部郎中、兼御史中丞，为元帅判官。
dé zōng jū fèng tiān bài xíng bù shì láng píng zhāng shì cóng xìng liáng zhōu
德宗居奉天，拜刑部侍郎、平章事，从幸梁州。
míng nián liù yuè gǎi zhōng shū shì láng píng zhāng shì
明年六月， 改中书侍郎、平章事。
suì zhōng jiā jí xián diàn dà xué shì xiū shǐ
岁中，加集贤殿大学士、修史。
shàng yù zhī shén hòu yǐ róng shēn yuǎn zuì ér yǐ bù néng yǒu suǒ kuāng fǔ
上遇之甚厚，以容身远罪而已，不能有所匡辅。
wú jǐ yǐ jí qǐng gào zhì shì bìng shén cí wèi zhāng shū liù shàng nǎi xǔ chú hù bù shàng shū
无几，以疾请告，至是，病甚辞位，章疏六上，乃许，除户部尚书。
xún zú nián sì shí sì chuò cháo sān rì zèng tài zǐ tài fù
寻卒，年四十四，辍朝三日，赠太子太傅。
chū lín fu shēng xiáng dào lín dé chū wèi yòu xiāng xiáng dào jí cóng yī céng bó zǔ yě
初，林甫生祥道，麟德初为右相， 祥道即从一曾伯祖也。
lìng zhí cóng fù xiōng qí xián hóng dào chū wèi shì zhōng
令植从父兄齐贤，弘道初为侍中。
zì xiáng dào zhì cóng yī liú shì fán sān xiāng
自祥道至从一，刘氏凡三相。
xiāo fù zì lǚ chū tài zǐ tài shī sōng zhī sūn xīn chāng gōng zhǔ zhī zǐ
萧复，字履初，太子太师嵩之孙，新昌公主之子。
fù héng tài pú qīng fù mǎ dū wèi
父衡，太仆卿、驸马都尉。
shǎo bǐng qīng cāo qí qún cóng xiōng dì jìng shì yú mǎ yǐ chǐ mí xiāng shàng fù yī huàn zhuó zhī yī dú jū yī shì xí xué bù juàn fēi cí rén rú shì bù yǔ zhī yóu
少秉清操，其群从兄弟，竞饰舆马，以侈靡相尚，复衣浣濯之衣，独居一室，习学不倦，非词人儒士不与之游。
bó huá měi tàn yì zhī
伯华每叹异之。
yǐ zhǔ yìn chū wèi gōng mén láng lèi zhì tài zǐ pū
以主荫，初为宫门郎，累至太子仆。
guǎng dé zhōng lián suì bù rěn gǔ jià xiáng guì jiā pín jiāng zhōu zhāo yìng bié yè
广德中，连岁不稔，谷价翔贵，家贫，将鬻昭应别业。
shí zǎi xiāng wáng jìn wén qí lín quán zhī měi xīn yù zhī nǎi shǐ dì hóng yòu yān yuē zú xià zhī cái gù yí jū yòu zhí rú yǐ bié yè fèng jiā xiōng dāng yǐ yào dì chù yǐ
时宰相王缙闻其林泉之美，心欲之，乃使弟竑诱焉，曰：“足下之才，固宜居右职，如以别业奉家兄，当以要地处矣。
fù duì yuē pū yǐ jiā pín ér zhōu jiù yè jiāng yǐ zhěng jì shuāng yòu ěr tǎng yǐ yì měi zhí yú shēn lìng mén nèi dòng něi fēi bǐ fu zhī xīn yě
”复对曰：“仆以家贫而鬻旧业，将以拯济孀幼耳，倘以易美职于身， 令门内冻馁，非鄙夫之心也。
jìn hàn zhī nǎi ba fù guān
”缙憾之，乃罢复官。
chén fèi shù nián fù chù zhī zì ruò
沉废数年，复处之自若。
hòu lèi zhì shàng shū láng
后累至尚书郎。
dà lì shí sì nián zì cháng zhōu cì shǐ wèi tán zhōu cì shǐ hú nán guān chá shǐ
大历十四年，自常州刺史为潭州刺史、湖南观察使。
jí wèi tóng zhōu cì shǐ zhōu rén zǔ jī yǒu jīng jī guān chá shǐ chǔ lǐn zài jìng nèi fù zhé yǐ zhèn dài wèi yǒu sī suǒ hé xuē jiē
及为同州刺史，州人阻饥，有京畿观察使储廪在境内，复辄以赈贷，为有司所劾，削阶。
péng yǒu yàn zhī fù yí rán yuē gǒu lì yú rén gǎn dàn báo fá
朋友唁之， 复怡然曰：“苟利于人，敢惮薄罚。
xún wèi bīng bù shì láng
”寻为兵部侍郎。
jiàn zhōng mò pǔ wáng wèi xiāng hàn yuán shuài yǐ fù wèi hù bù shàng shū tǒng jūn zhǎng shǐ yǐ fù fù míng héng tè zhào bì zhī wèi xíng
建中末，普王为襄汉元帅， 以复为户部尚书、统军长史，以复父名衡，特诏避之，未行。
hù jià fèng tiān bài lì bù shàng shū píng zhāng shì
扈驾奉天，拜吏部尚书、平章事。
fù cháng zòu yuē huàn zhě zì jiān nán yǐ lái chū wèi jiān jūn zì ěr ēn xìng guò zhòng
复尝奏曰：“宦者自艰难已来，初为监军，自尔恩幸过重。
cǐ bèi zhī hé wěi gōng yè zhī jì bù kě cān bīng jī zhèng shì zhī quán
此辈只合委宫掖之寄，不可参兵机政事之权。
shàng bú yuè yòu qǐng bié duì zòu yún bì xià lín yù zhī chū shèng dé guāng pī zì yòng yáng yán lú qǐ bǐng zhèng hūn dú huáng yóu yǐ zhì jīn rì
”上不悦，又请别对，奏云：“陛下临御之初， 圣德光被，自用杨炎、卢杞秉政，惛渎皇猷，以致今日。
jīn suī wēi jí fú yuàn bì xià shēn gé ruì sī wēi chén gǎn dāng cǐ rèn
今虽危急，伏愿陛下深革睿思，微臣敢当此任。
ruò lìng chén yī ē tōu miǎn chén bù gǎn kuàng zhí
若令臣依阿偷免，臣不敢旷职。
lú qǐ zòu duì yú shàng qián ē yú shùn zhǐ fù zhèng sè yuē qǐ zhī cí bù zhèng
”卢杞奏对于上前，阿谀顺旨，复正色曰：“杞之词不正。
dé zōng è rán tuì wèi zuǒ yòu yuē xiāo fù pō qīng zhèn
”德宗愕然，退谓左右曰：“萧复颇轻朕。
suì lìng wǎng jiāng nán xuān fǔ
”遂令往江南宣抚。
xiān shí huái nán jié dù chén shǎo yóu shǒu chēng chén yú li xī liè fèng xiáng jiāng li chu lín shā jié dù shǐ zhāng yì yǐ yīng zhū cǐ yì pàn guān wéi gāo xiān zhī lǒng zhōu liú hòu shǒu shā bīn pàn zú shù bǎi rén bù yīng chu lín
先时，淮南节度陈少游首称臣于李希烈，凤翔将李楚琳杀节度使张镒以应朱泚， 镒判官韦皋先知陇州留后，首杀豳叛卒数百人，不应楚琳。
fù jiāng nán shǐ huí yǔ zǎi xiàng tóng duì qì fù dú liú zòu yuē bì xià zì fǎn gōng què xūn chén yǐ méng guān jué wéi jīng shàn chéng è wèi yǒu qū fēn
复江南使回，与宰相同对讫，复独留，奏曰：“陛下自返宫阙，勋臣已蒙官爵，唯旌善惩恶，未有区分。
chén shǎo yóu jiàng xiàng zhī jì zuì chóng shǒu bài chén jié
陈少游将相之寄最崇，首败臣节；
wéi gāo míng huàn zuì bēi tè jiàn zhōng yì
韦皋名宦最卑，特建忠义。
qǐng lìng wéi gāo dài shǎo yóu zé tiān xià míng rán zhī nì shùn zhī lǐ
请令韦皋代少游，则天下明然知逆顺之理。
shàng xǔ zhī
”皇帝批准了。
fù chū zǎi xiàng li miǎn lú hàn liú cóng yī fāng tóng guī zhōng shū zhōng shǐ mǎ qīn xù zhì yī cóng yī fù ěr yǔ ér tuì zhū xiāng gè guī gé
复出，宰相李勉、卢翰、刘从一方同归中书，中使马钦绪至，揖从一，附耳语而退，诸相各归阁。
cóng yī yì fù yuē shì qīn xù xuān zhǐ lìng yǔ gōng shāng liáng zhāo lái suǒ zòu biàn jìn wù lìng li miǎn lú hàn zhī
从一诣复曰：“适钦绪宣旨，令与公商量朝来所奏便进，勿令李勉、卢翰知。
fù yuē shì lái zòu duì yì wén sī zhǐ rán wèi yù shèng xīn yǐ miàn chén shù shàng yì shàng ěr fù wèi gǎn yán qí shì
”复曰：“适来奏对，亦闻斯旨，然未谕圣心，已面陈述，上意尚尔，复未敢言其事。
fù yòu yuē táng yú yǒu qiān yuē zhī lùn cháo tíng yǒu shì shàng hé yǔ gōng qīng tóng yì
”复又曰：“唐、虞有佥曰之论， 朝廷有事，尚合与公卿同议。
jīn miǎn hàn bù kě zài xiàng wèi jí qù zhī
今勉、翰不可在相位，即去之；
jì zài xiàng wèi hé tóng shāng liáng hé gù dú bì cǐ zhī yī jié
既在相位，合同商量， 何故独避此之一节？
qiě yǔ gōng xíng zhī wú shuǎng dàn kǒng jìn yǐ chéng sú cǐ zhèng zhī dà bì yě
且与公行之无爽，但恐浸以成俗，此政之大弊也。
jìng bù yán yú cóng yī
”竟不言于从一。
cóng yī zòu zhī shàng jìn bú yuè
从一奏之，上浸不悦。
fù lèi biǎo cí jí qǐng ba zhī zhèng shì cóng zhī shǒu tài zǐ zuǒ shù zǐ
复累表辞疾，请罢知政事，从之，守太子左庶子。
sān nián zuò gào guó gōng zhǔ qīn lèi jiǎn jiào zuǒ shù zǐ yú ráo zhōu ān zhì
三年，坐郜国公主亲累，检校左庶子，于饶州安置。
sì nián zhōng yú ráo zhōu shí nián wǔ shí qī
四年，终于饶州，时年五十七。
fù mén wàng gāo huá zhì lì míng jié yǔ liú sú bù shèn tōng xiá
复门望高华，志砺名节，与流俗不甚通狎。
jí dēng tái fǔ lín shì bù gǒu pō wéi tóng liè suǒ jí yǐ gù jū wèi bù jiǔ
及登台辅，临事不苟，颇为同列所嫉，以故居位不久。
xìng xiào yǒu jū jiā shén mù wèi zú zǐ suǒ lèi yàn rán bǐng tuì kǒu wèi cháng yán
性孝友，居家甚睦，为族子所累，晏然屏退，口未尝言。
gào guó gōng zhǔ zhě sù zōng zhī nǚ yě chū jiàng fù mǎ xiāo shēng shēng yú fù wéi cóng xiōng dì shēng zǎo zú
郜国公主者，肃宗之女也，出降驸马萧升，升于复为从兄弟，升早卒。
zhēn yuán zhōng shǔ zhōu bié jià xiāo dǐng shāng zhōu fēng yáng lìng wéi kè qián péng zhōu sī mǎ li wàn tài zǐ zhān shì li shēng děng chū rù zhǔ dì huì shēng liú wén
贞元中， 蜀州别驾萧鼎、商州丰阳令韦恪、前彭州司马李万、太子詹事李升等出入主第，秽声流闻。
dé zōng nù yōu zhǔ yú bié dì li wàn jué shā shēng biǎn lǐng nán xiāo dǐng wéi kè jué sì shí cháng liú lǐng biǎo
德宗怒，幽主于别第，李万决杀，升贬岭南，萧鼎、韦恪决四十，长流岭表。
yòu yán gōng zhǔ xíng yàn dǎo qí zi wèi wèi dǎo wén wèi dì pèi rú cāi jí yì fù xiōng fù mǎ dū wèi péi yè bìng cháng liú duān zhōu
又言公主行厌祷，其子位为祷文，位弟佩、儒、偲及异父兄驸马都尉裴液，并长流端州。
gōng zhǔ nǚ wèi huáng tài zǐ fēi jí shùn zōng yě
公主女为皇太子妃，即顺宗也。
tài zǐ jù yì qǐng yǔ fēi lí hūn
太子惧，亦请与妃离婚。
liù nián gào guó hōng wèi xiōng dì jí yè zhào hái jīng shī
六年，郜国薨， 位兄弟及液诏还京师。
yè fù huī chū shàng gào guó
液父徽，初尚郜国；
huī zú jiàng xiāo shēng
徽卒，降萧升。
liǔ hún zì yí kuàng xiāng zhōu rén qí xiān zì hé dōng xǐ yān
柳浑，字夷旷，襄州人，其先自河东徙焉。
liù dài zǔ tán liáng pú yè
六代祖惔，梁仆射。
hún shǎo gū fù qìng xiū guān zhì bó hǎi chéng ér zhì xué qī pín
浑少孤，父庆休，官至渤海丞，而志学栖贫。
tiān bǎo chū jǔ jìn shì bǔ shàn fù wèi
天宝初，举进士，补单父尉。
zhì dé zhōng wèi jiāng xī cǎi fǎng shǐ huáng fǔ shēn pàn guān lèi chú qú zhōu sī mǎ
至德中，为江西采访使皇甫侁判官，累除衢州司马。
wèi zhì zhào bài jiān chá yù shǐ
未至，召拜监察御史。
tái zhōng zhí fǎ zhī de dòng xiàn yí jǔ hún xìng fàng bù shèn jiǎn shù liáo zhǎng jū jú fèn qí shū zòng
台中执法之地，动限仪矩， 浑性放，不甚检束，僚长拘局，忿其疏纵。
hún bù lè qǐ wài rèn zhí zhèng xī qí cái zòu wèi zuǒ bǔ quē
浑不乐，乞外任，执政惜其才，奏为左补阙。
míng nián chú diàn zhōng shì yù shǐ zhī jiāng xī zū yōng yuàn shì
明年，除殿中侍御史，知江西租庸院事。
dà lì chū wèi shǎo yóu zhèn jiāng xi zòu shǔ pàn guān lèi shòu jiǎn jiào sī fēng láng zhōng
大历初，魏少游镇江西，奏署判官，累授检校司封郎中。
zhōu lǐ yǒu kāi yuán sì sēng yǔ tú yè yǐn zuì ér yán huǒ guī zuì yú shǒu mén yīn nú jūn hòu yì shòu cái tóng shàng qí zhuàng shǎo yóu xìn yān
州理有开元寺僧与徒夜饮，醉而延火，归罪于守门瘖奴，军候亦受财，同上其状，少游信焉。
rén zhī nú yuān mò kěn yán
人知奴冤， 莫肯言。
hún yǔ cuī yòu fu jù rù bái shǎo yóu jīng wèn zuì sēng shǒu fú
浑与崔祐甫遽入白，少游惊问，醉僧首伏。
jì ér xiè yuē wēi èr jūn zǐ jǐ chéng lǎo fū àn liè yǐ
既而谢曰：“微二君子，几成老夫暗劣矣。
zì cǐ yǐ gōng zhèng wén
”自此以公正闻。
jí lù sì gōng lǐng zhèn fù yǐ wéi dōu tuán liàn fù shǐ
及路嗣恭领镇，复以为都团练副使。
shí èr nián bài yuán zhōu cì shǐ
十二年，拜袁州刺史。
jū èr nián cuī yòu fu rù xiàng jiàn wèi jiàn yì dài fū zhè jiāng dōng xī chù zhì shǐ lèi qiān shàng shū zuǒ chéng
居二年，崔祐甫入相，荐为谏议大夫、浙江东西黜陟使，累迁尚书左丞。
jí jià zài fèng tiān wēi fú tú xíng dùn zhōng nán shān gǔ yú xún fāng dá xíng zài
及驾在奉天，微服徒行，遁终南山谷，逾旬方达行在。
hù cóng zhì liáng zhōu gǎi zuǒ sàn qí cháng shì
扈从至梁州，改左散骑常侍。
chū hún zhī guī xíng zài zéi cǐ jí qí míng shén yuàn yǐ zhì zhī yóu nǐ nì zài lǘ lǐ nǎi jiā zǎi xiàng
初，浑之归行在，贼泚籍其名甚，愿以致之，犹疑匿在闾里，乃加宰相。
jí kè fù hún shàng míng zài nǎi shàng yán qǐng wèi kuáng zéi diǎn huì chén shí chǐ chēng jiù míng shěn zì huò dài gē shí dāng yǎn wǔ qǐng gǎi míng hún
及克复， 浑尚名载，乃上言：“顷为狂贼点秽，臣实耻称旧名，矧字或带戈，时当偃武，请改名浑。
zhēn yuán èr nián bài bīng bù shì láng fēng yí chéng xiàn bó
贞元二年，拜兵部侍郎，封宜城县伯。
sān nián zhēng yuè jiā tóng píng zhāng shì réng pàn mén xià shěng
三年正月，加同平章事，仍判门下省。
shí shàng mìng yù gōng wèi dài zhuì huài yī kuǎ nǎi sī shì yǐ bǔ
时上命玉工为带，坠坏一銙，乃私市以补；
jí xiàn shàng zhǐ yuē cǐ hé bù xiāng lèi
及献，上指曰：“此何不相类？
gōng rén fú zuì shàng mìng jué sǐ
”工人伏罪，上命决死。
zhào zhì zhōng shū hún zhí yuē bì xià ruò biàn shā zé yǐ ruò xià yǒu sī jí xū yì yàn
诏至中书，浑执曰：“陛下若便杀则已，若下有司，即须议谳。
qiě fāng chūn xíng xíng róng chén tiáo zòu dìng zuì
且方春行刑，容臣条奏定罪。
yǐ wù shāng shèng yú qì fú zhàng liù shí yú gōng shì fàng zhào cóng zhī
”以误伤乘舆器服，杖六十，余工释放，诏从之。
fù zòu gù shàng shū zuǒ chéng tián jì gāo gōng zhōng zhèng zhí xiān cháo míng chén
复奏：“故尚书左丞田季羔，公忠正直，先朝名臣。
qí zǔ fù jiē yǐ xiào xíng jīng biǎo mén lǘ jīng chéng suí cháo jiù dì jì gāo yī jiā ér yǐ
其祖、父皆以孝行旌表门闾，京城隋朝旧第，季羔一家而已。
jīn bèi táng zhí bó qiáng jìn zhuàng qǐng huò zhái zhào shì rén mǎ yǐ tǎo tǔ bō
今被堂侄伯强进状，请货宅召市人马，以讨吐蕃。
yī kāi cǐ mén kǒng zī bù chěng
一开此门，恐滋不逞。
tǎo zéi zì yǒu guó jì qǐ zī jiǎo xìng zhī tú
讨贼自有国计，岂资侥幸之徒？
qiě huǐ qì yì mén kuī sǔn fēng jiào wàng shǎo zé fá yì kě chéng quàn
且毁弃义门，亏损风教，望少责罚，亦可惩劝。
shàng kě qí zòu
”上可其奏。
xiān shí hán huàng zì zhè xi rù jìn cháo tíng wěi zhèng dài zhī zhì yú diào bīng shí lóng yán tiě gōu guān lì zāng fá chú háo qiáng jiān bìng shàng xī zhàng yān
先时，韩滉自浙西入觐，朝廷委政待之，至于调兵食，笼盐铁，勾官吏赃罚， 锄豪强兼并，上悉仗焉。
měi zòu shì huò rì gàn tā xiāng chōng wèi ér yǐ gōng qīng jiù guò bù néng xiá wú gǎn zhī wú zhě
每奏事，或日旰，他相充位而已，公卿救过不能暇，无敢枝梧者。
hún suī huàng suǒ yǐn xīn è qí zhuān zhèng zhèng sè ràng zhī yuē xiān xiàng gōng yǐ juàn chá wèi xiāng bù mǎn suì ér ba
浑虽滉所引，心恶其专政，正色让之曰：“先相公以狷察为相，不满岁而罢；
jīn xiàng gōng péng lì yú shěng zhōng zhì sǐ qiě fēi xíng rén zhī de nài hé dǎo qián fēi ér yòu shén yān
今相公搒吏于省中至死，且非刑人之地，奈何蹈前非而又甚焉？
zhuān lì wēi fú qǐ zūn zhǔ bēi chén zhī lǐ
专立威福，岂尊主卑臣之礼！
huàng gǎn wù kuì huǐ wèi jì wēi yān
”滉感悟愧悔，为霁威焉。
jí bái zhì zhēn chú zhè xi guān chá shǐ hún zòu yuē zhì zhēn yī mò lì xiān rén zòng chēng lián jǐn bù dàng dùn jū zhòng zhí
及白志贞除浙西观察使，浑奏曰：“志贞一末吏𪫺人，纵称廉谨，不当顿居重职。
shì yù hún yǐ jí chēng gào jí rì zhào xià
”适遇浑以疾称告，即日诏下。
jí jiān yīn qǐ hái gǔ yōu zhào bù xǔ
疾间， 因乞骸骨，优诏不许。
qí pàn mén xià zhǔ lì bái dāng guò guān hún qiǎo rán yuē liè guān fēn zhí fù gèng náo zhī fēi lǐ fǎ yě
其判门下，主吏白当过官，浑愀然曰：“列官分职，复更挠之，非礼法也。
qiān lǐ cí jiā yǐ gàn wēi lù yì zhǔ cí bàn qǐ lǜ wú néng shěn jīng shàn jìn xián shì bù zài cǐ
千里辞家，以干微禄，邑主辞办，岂虑无能，矧旌善进贤，事不在此。
gù qí nián zhù nǐ wú tuì liàng zhě
”故其年注拟，无退量者。
jí hún jiān yǔ tǔ bō huì méng zhī rì shàng yù biàn diàn wèi zǎi xiàng yuē hé róng xī shī guó zhī dà jì jīn rì jiāng shì yǔ qīng tóng huān
及浑瑊与吐蕃会盟之日，上御便殿谓宰相曰：“和戎息师，国之大计，今日将士与卿同欢。
mǎ suì qián hè yuē jīn zhī yī méng bǎi nián nèi gèng wú fán kòu
”马燧前贺曰：今之一盟，百年内更无蕃寇。
hún yuē wǔ dì wú gào shì zhī méng jiē zài jì mò
”浑曰：“五帝无诰誓之盟，皆在季末。
jīn shèng míng zhī dài qǐ yòu xíng yú yí dí
今盛明之代，岂又行于夷狄！
rén miàn shòu xīn nán yǐ xìn jié jīn rì méng yuē chén qiè yōu zhī
人面兽心，难以信结，今日盟约， 臣窃忧之。
li shèng jì yán yuē chén shēng zhǎng biān chéng zhī fán róng xīn jīn rì zhī shì chéng rú hún yán
”李晟继言曰：“臣生长边城，知蕃戎心，今日之事，诚如浑言。
shàng biàn sè yuē liǔ hún shū shēng wèi dá biān shì
”上变色曰：“柳浑书生，未达边事；
dà chén zhì lüè guǒ yì yǒu sī yán hu
大臣智略，果亦有斯言乎！
jiē dùn shǒu fǔ fú jù lìng guī zhōng shū
”皆顿首俯伏，遽令归中书。
qí yè sān gēng bīn níng jié dù hán yóu guī fēi yì kòu yuàn mén zòu méng huì bù chéng jiàng xiào fù mò bīng lín jìn zhèn shàng jīng tàn jí dì qí biǎo yǐ shì hún
其夜三更，邠宁节度韩游瑰飞驿叩苑门，奏盟会不成，将校覆没，兵临近镇，上惊叹，即递其表以示浑。
jié dàn lín xuān wèi miǎn hún yuē qīng wén rú zhī shì ér wàn lǐ zhī jūn róng zhī qíng
诘旦，临轩慰勉浑曰：“卿文儒之士，而万里知军戎之情。
zì cǐ zhòu jiā lǐ yì
”自此骤加礼异。
shí zhāng yán shǎng yǔ hún tóng liè yán shǎng hù quán jīn jǐ ér jí hún shǒu zhèng bǐ qí suǒ hòu wèi hún yuē xiàng gōng jiù dé dàn jié yán yú miào táng zé zhòng wèi kě jiǔ
时张延赏与浑同列，延赏怙权矜己，而嫉浑守正，俾其所厚谓浑曰：“相公旧德，但节言于庙堂，则重位可久。
hún yuē wèi wú xiè zhāng xiāng gōng liǔ hún tóu kě duàn ér shé bù kě jìn yě
浑曰：“为吾谢张相公，柳浑头可断，而舌不可禁也。
zì shì wèi qí suǒ jǐ xún chú cháng shì ba zhī zhèng shì
”自是为其所挤，寻除常侍，罢知政事。
zhēn yuán wǔ nián èr yuè yǐ jí zhōng nián qī shí wǔ
贞元五年二月，以疾终，年七十五。
yǒu wén jí shí juǎn
有文集十卷。
hún mǔ xiōng shi dǔ yì wén zhāng yǒu zhòng míng yú kāi yuán tiān bǎo jiān yǔ xiāo yǐng shì yuán dé xiù liú xùn xiāng yà
浑母兄识，，笃意文章，有重名于开元、天宝间，与萧颖士、元德秀、刘迅相亚。
qí liàn lǐ chuàng duān wǎng wǎng yì jí dāng shí zuò zhě xián fú qí jiǎn bá ér qù shàng biàn bó
其练理创端往往诣极，当时作者，咸伏其简拔，而趣尚辨博。
hún yì shàn wéi wén rán qū shí xiàng gōng fēi chén sī zhī suǒ jí
浑亦善为文，然趋时向功，非沉思之所及。
hún jǐng biàn hǎo xié xuè fàng dá yú rén jiāo huò rán wú yǐn
浑警辩，好谐谑放达，与人交，豁然无隐。
xìng jié jiǎn bù zhì chǎn yè guān zhì chéng xiàng jiǎ zhái ér jū
性节俭，不治产业，官至丞相，假宅而居。
bà xiāng shù rì zé mìng qīn zú xún shèng yàn zuì fāng guī táo táo rán wàng qí chù miǎn
罢相数日，则命亲族寻胜，宴醉方归，陶陶然忘其黜免。
shí li miǎn lú hàn jiē tuì bà jū dì xiāng wèi yuē wú bèi fāng liǔ yí chéng xī wèi jū sú zhī rén yě
时李勉、卢翰皆退罢居第，相谓曰：“吾辈方柳宜城，悉为拘俗之人也。
shǐ chén yuē zhāng yì xiāo fù liǔ hún jié xíng cái néng xū mó liàng zhí jiē zú xiāng míng zhǔ píng tài jiē ér lú qǐ jì zhī yú qián yán shǎng pái zhī yú hòu guǎn zhòng yǒu yán rèn jūn zi shǐ xiǎo rén jiān zhī hài bà yě
史臣曰：张镒、萧复、柳浑，节行才能𬣙谟亮直，皆足相明主，平泰阶，而卢杞忌之于前，延赏排之于后，管仲有言：“任君子，使小人间之，害霸也。
dé zōng chù xián xiàng wèi jiān chén zhì zhū cǐ huái guāng zhī luàn shì shī qí rén yě qǐ yóu qí shí zāi
”德宗黜贤相，位奸臣，致朱泚、怀光之乱，是失其人也，岂尤其时哉！
hé qīng mò yú wáng shì nǎi xiǎn zhōng zhēn
河清殁于王事， 乃显忠贞；
cóng yī jǔ zì jiān rén gù yi xún mò
从一举自奸人，固宜循默。
zàn yuē dé rén zé xìng shī rén zé wáng
赞曰：得人则兴，失人则亡。
yì fù hún qù zōng shè qí yāng
镒、复、浑去，宗社其殃。