wáng yú dào shì li guó zhēn fù
○王玙道士李国祯附
li mì zi fán gù kuàng fù
李泌子繁顾况附
cuī zào guān bō li yuán píng fù
崔造关播李元平附
wáng yú shǎo xí lǐ xué bó qiú cí jì yí zhù yǐ gàn shí
王玙，少习礼学，博求祠祭仪注以干时。
kāi yuán mò xuán zōng fāng zūn dào shù mǐ shén bù zōng
开元末，玄宗方尊道术，靡神不宗。
yú kàng shū yǐn gǔ jīn sì diǎn qǐng zhì chūn tán sì qīng dì yú guó dōng jiāo xuán zōng shén rán zhī yīn qiān tài cháng bó shì shì yù shǐ chōng cí jì shǐ
玙抗疏引古今祀典，请置春坛，祀青帝于国东郊，玄宗甚然之，因迁太常博士、侍御史，充祠祭使。
yú zhuān yǐ sì shì xī xìng měi xíng cí dǎo huò fén zhǐ qián dǎo qí fú yòu jìn yú wū xí yóu shì guò chéng ēn yù
玙专以祀事希幸，每行祠祷，或焚纸钱，祷祈福祐，近于巫觋， 由是过承恩遇。
sù zōng jí wèi lèi qiān tài cháng qīng yǐ cí dǎo měi duō cì lài
肃宗即位，累迁太常卿，以祠祷每多赐赉。
qián yuán sān nián qī yuè jiān pú zhōu cì shǐ chōng pú tóng jiàng děng zhōu jié dù shǐ
乾元三年七月，兼蒲州刺史，充蒲、同、绛等州节度使。
zhōng shū lìng cuī yuán bà xiāng nǎi yǐ yú wèi zhōng shū shì láng tóng zhōng shū mén xià píng zhāng shì
中书令崔圆罢相，乃以玙为中书侍郎、同中书门下平章事。
rén wù shí wàng sù bù wéi zhòng suǒ chēng jí dāng shū wù shēng wèn dùn jiǎn
人物时望，素不为众所称，及当枢务，声问顿减。
yú yòu zòu zhì tài yī shén tán yú nán jiāo zhī dōng qǐng shàng gōng xíng sì shì
玙又奏置太一神坛于南郊之东，请上躬行祀事。
sù zōng cháng bù yù tài bǔ yún chóng zài shān chuān
肃宗尝不豫，太卜云：“崇在山川。
yú nǎi qiǎn nǚ wū fēn háng tiān xià qí jì míng shān dà chuān
”玙乃遣女巫分行天下，祈祭名山大川。
wū jiē shèng fú chéng chuán ér xíng shàng lìng zhōng shǐ jiān zhī yīn yuán wèi jiān suǒ zhì gàn tuō zhǎng lì yǐ yāo lù yí
巫皆盛服乘传而行，上令中使监之，因缘为奸，所至干托长吏，以邀赂遗。
yī wū shèng nián ér měi yǐ è shào nián shù shí zì suí yóu wéi dù bì yǔ qí tú sù yú huáng zhōu chuán shě
一巫盛年而美，以恶少年数十自随，尤为蠹弊，与其徒宿于黄州传舍。
cì shǐ zuǒ zhèn chen zhì yì mén jiōng jué bù kě qǐ zhèn pò suǒ ér rù yè nǚ wū jiē xià zhǎn zhī suǒ cóng è shào nián jiē bì
刺史左震晨至，驿门扃𫔎，不可启，震破锁而入，曳女巫阶下斩之，所从恶少年皆毙。
yuè qí zāng lù shù shí wàn zhèn jí yǐ shàng wén réng qǐng zāng qián dài pín mín zū shuì qí zhōng shǐ fā qiǎn guī jīng sù zōng bù néng jí
阅其赃赂数十万，震籍以上闻，仍请赃钱代贫民租税，其中使发遣归京， 肃宗不能诘。
sù zōng qīn yè jiǔ gōng shén yīn qín yú cí dǎo jiē yú suǒ qǐ yě
肃宗亲谒九宫神，殷勤于祠祷，皆玙所启也。
suì yú ba zhī zhèng shì wèi xíng bù shàng shū
岁余，罢知政事，为刑部尚书。
shàng yuán èr nián jiān yáng zhōu zhǎng shǐ yù shǐ dài fū
上元二年，兼扬州长史、御史大夫。
yǎn huái nán jié dù shǐ
兖淮南节度使。
sù zōng nán jiāo lǐ bì yǐ yú shǐ chí jié dū du yuè zhōu zhū jūn shì yuè zhōu cì shǐ chōng zhè jiāng dōng dào jié dù guān chá chǔ zhì shǐ běn guān jiān yù shǐ dài fū cí jì shǐ rú gù
肃宗南郊礼毕，以玙使持节都督越州诸军事、越州刺史，充浙江东道节度观察处置使，本官兼御史大夫， 祠祭使如故。
rù wèi tài zǐ shǎo bǎo zhuǎn shǎo shī
入为太子少保，转少师。
dà lì sān nián liù yuè zú
大历三年六月卒。
yú yǐ jì sì yāo wàng zhì wèi jiàng xiàng shí yǐ zuǒ dào jìn zhě wǎng wǎng yǒu zhī
玙以祭祀妖妄致位将相，时以左道进者，往往有之。
guǎng dé èr nián bā yuè dào shì li guó zhēn yǐ dào shù jiàn yīn zòu huáng shì xian xì yí xiū chóng líng jì
广德二年八月，道士李国祯以道术见，因奏皇室仙系，宜修崇灵迹。
qǐng yú zhāo yìng xiàn nán sān shí lǐ shān dǐng zhì tiān huā shàng gōng lù tái dà dì pó fù sān huáng dào jūn tài gǔ tiān huáng zhōng gǔ fú xī wā huáng děng cí táng bìng zhì sǎo sǎ gōng hù yī bǎi hù
请于昭应县南三十里山顶置天华上宫露台、大地婆父、三皇、道君、太古天皇、中古伏羲娲皇等祠堂，并置扫洒宫户一百户。
yòu yú xiàn zhī dōng yì fú gǔ gù jiǎo zhì lóng táng bìng xǔ zhī
又于县之东义扶谷故湫置龙堂，并许之。
shí suì jī huāng rén shén bù ān zhāo yìng xiàn lìng liáng zhèn shàng biǎo yuē
时岁饥荒，人甚不安，昭应县令梁镇上表曰：
chén wén guó yǐ rén wéi běn hài qí běn zé fēi guó
臣闻国以人为本，害其本则非国；
shén yǐ rén wéi zhǔ nüè qí zhǔ zé fēi shén
神以人为主，虐其主则非神。
gù xī zhī shèng wáng suǒ yǐ jí chén lǐ dào míng zhe sì diǎn jiāng ài qí rén ér shèn yòng qí cái lì jìng qí shén ér qián gōng yú cí jì
故昔之圣王， 所以极陈理道，明著祀典，将爱其人而慎用其财力，敬其神而虔恭于祠祭。
gù shén xiǎng qí míng dé ér jiàng zhī fú rén shòu qí dà lài ér jǐn qí lì rán hòu shén rén yǐ hé ér guó jiā kě bǎo yě
故神享其明德而降之福，人受其大赉而尽其力，然后神人以和，而国家可保也。
yī zuó máo zéi zuò niè shuǐ hàn wèi zāi suī wáng jī jiē biàn ér chén xiàn zuì kǔ
一昨蟊贼作孽，水旱为灾，虽王畿皆遍，而臣县最苦。
cǐ zé shén zhī bù néng yù dà zāi míng yǐ yòu hé lì yú bì xià ér de liè sì diǎn zāi
此则神之不能御大灾明矣，又何力于陛下而得列祀典哉！
yòng yǐ cán bì zhī yú dāng xiōng huāng zhī suì dīng zhuàng sù chū jiā rù shì léi lǎo fāng fēi chú wǎn sù lìng dàn gòng yì wáng shì yǐ bù kān mìng gèng bēn zǒu guǐ dào hé yǐ liáo shēng
用以残弊之余，当凶荒之岁，丁壮素出家入仕，羸老方飞刍挽粟，令但供亿王事，已不堪命，更奔走鬼道，何以聊生？
chén yòu wén tiān dì zhī shén zūn zhī jí zhě sǎo dì kě jì jīng yì kě xiǎng
臣又闻天地之神，尊之极者，扫地可祭，精意可飨。
bì xià yì hé bì fèi xiān wáng zhī diǎn chóng sú wū zhī shuō zǒu nán mǔ zhī kè shā dōng lín zhī niú ér hòu jì fēi wàng zhī fú
陛下亦何必废先王之典， 崇俗巫之说，走南亩之客，杀东邻之牛，而后冀非妄之福。
bì xià suī yù wéi rén qí fú fú wèi zhì ér rén yǐ kùn yǐ
陛下虽欲为人祈福，福未至而人已困矣！
qí bù kě yī yě
这是第一个行不通的原因。
bì xià bù shì xī zhě yǒu dào zhī jūn zhì dé zhī hòu hé bù bēi gōng shì è yǐn shí gōng jǐ yǐ suì wàn wù zhī xìng zāi
陛下不视昔者有道之君，至德之后，曷不卑宫室， 恶饮食，恭己以遂万物之性哉！
bì xià jīn wéi shén tíng yù zhī xīn jié rén pí kùn zhī lì rú shì yòu hé cóng ér zhì qí fú zāi
陛下今违神亭育之心，竭人疲困之力，如是又何从而致其福哉？
cǐ yòu bù kě èr yě
此又不可二也。
yòu bì xià zōng miào zhī jìng jí yǐ shàng wú yī yuè sān jì zhī lǐ
又陛下宗庙之敬极矣，尚无一月三祭之礼；
jīn cǐ dú wèi zé zōng miào zhī líng jiāng děng yǐ qīn shū xiào yǐ hòu bó bì xià yòu hé yǐ yán zāi
今此独为， 则宗庙之灵，将等以亲疏，校以厚薄，陛下又何以言哉？
cǐ yòu bù kě sān yě
此又不可三也。
yòu dà dì pó fù sì diǎn wú wén yán shén bù jīng yì wú kě qǔ
又大地婆父，祀典无文，言甚不经，义无可取。
ruò bì xià dài yǔ dà dì jiàn zǔ zōng zhī miào bì shàng tiān yí xiàng bèi zhī zé bì xià yòu hé yǐ wèi cí zāi
若陛下待与大地建祖宗之庙，必上天贻向背之责，陛下又何以为词哉？
cǐ yòu bù kě sì yě
此又不可四也。
fu jiǎo zhě lóng zhī suǒ jū yě
夫湫者，龙之所居也。
lóng de shuǐ zé shén wú shuǐ zé lóu yǐ zhī pǐ yě
龙得水则神，无水则蝼蚁之匹也。
gù zhī shuǐ cún zé lóng zài shuǐ jié zé lóng wáng cǐ yú zhì zhī suǒ tóng zhī yǐ
故知水存则龙在，水竭则龙亡，此愚智之所同知矣。
jīn jiǎo jié yǐ jiǔ lóng ān suǒ cún
今湫竭已久， 龙安所存？
bì xià yòu chóng shì cí yǔ fēng jié jiàn diàn wèi qù lóng zhī xué pò shēng rén zhī chǎn rén qiě yuàn yǐ shén hé xīn zāi
陛下又崇饰祠宇，丰洁荐奠，为去龙之穴，破生人之产，人且怨矣，神何歆哉！
cǐ yòu bù kě wǔ yě
此又不可五也。
qí dào jūn sān huáng wǔ dì zé liǎng jīng jí suǒ dōu zhī chù jiē jiàn gōng guàn cí miào shí shè zhāi jiào xiǎng sì guó yǒu yí diǎn guān yǒu cháng lǐ gài wú quē shī hé láo shén yì líng
其道君、三皇、五帝，则两京及所都之处，皆建宫观祠庙， 时设斋醮飨祀，国有彝典，官有常礼，盖无阙失，何劳神役灵？
cǐ yòu bù kě liù yě
此又不可六也。
chén jī xiān wáng zhī diǎn lǐ guān qián shèng zhī guǐ zhú xiū jiù fēng xiōng zāi xiáng huò fú bì zhǔ dì wáng wǔ shì bù zài shān chuān bǎi shén
臣稽先王之典礼，观前圣之轨躅，休咎丰凶，灾祥祸福，必主帝王五事，不在山川百神。
cǐ yòu bù kě qī yě
此又不可七也。
chén fú chá cǐ bì pō zhī qí yóu
臣伏察此弊，颇知其由。
gài yǐ dào shì li guó zhēn děng dòng zhòng zé dé rén xīng gōng zé huò lì jì sì zé shòu zuò zhǔ zhí zé nòng quán
盖以道士李国祯等动众则得人，兴工则获利，祭祀则受胙，主执则弄权。
shì yǐ gǔ dòng jìn zhōng yíng huò tiān tīng yú yuè xiǎn zǔ fù hè zī chéng yǐ rì xì nián wú shí ér xi
是以鼓动禁中，荧惑天听，逾越险阻，负荷粢盛，以日系年， 无时而息。
céng bù wèi shén gōng lì kōng zhǐ jié rén gāo xuè yǐ shǐ rén shén xū yuàn zāi niè bìng shēng
曾不谓神功力，空止竭人膏血，以使人神胥怨，灾孽并生。
wǎng shàng hài rén zuǒ dào luàn zhèng yuán qíng dìng zuì fēi shā ér hé
罔上害人， 左道乱政，原情定罪，非杀而何！
chén zuó shòu mìng zhī shí qīn chéng shèng zhǐ wu cún ān jī xǔ zhú quán yí
臣昨受命之时，亲承圣旨，务存安缉，许逐权宜。
chéng yuàn chén yè xiàn zhī wū ān liú bì zhī sú qí suǒ xìng liǎng cí tǔ mù zhī gōng dān qīng zhī yì sān liù zhī jì sǎ sǎo zhī hù jǐn míng xuān zhǐ bìng yǐ quán yí tíng qì
诚愿沉邺县之巫，安流弊之俗，其所兴两祠土木之功、丹青之役、三六之祭、洒扫之户，谨明宣旨，并以权宜停讫。
rén lì bǎi xìng děng zhī bì xià yǐ cóng shàn wèi xīn jí è wèi wu juān chú bù jí huà gé fán kē jiē xuān hū yú tíng biàn yuè yú lù suǒ zhēng liáng qiǔ wú bù lè shū
人吏百姓等，知陛下以从善为心，嫉恶为务，蠲除不急，划革烦苛，皆喧呼于庭，抃跃于路，所征粮糗，无不乐输。
chén fú yǐ guó zhēn děng bìng jiāo jié zhōng guì jiǎo dù chéng xìng chén suī wàng shēn xǔ guó bù jù chán gòu zhōng kǒng huì jí háo yòu fù wèi jiān è
臣伏以国祯等并交结中贵，狡蠹成性，臣虽忘身许国，不惧谗构，终恐贿及豪右，复为奸恶。
qí guó zhēn děng jiàn jù zhuàng tuī kān rú huò zāng zhuàng fú wàng xǔ chén zhēng shōu biàn chōng dāng xiàn yóu guǎn běn yòng
其国祯等见据状推勘，如获赃状，伏望许臣征收，便充当县邮馆本用。
qí jiǎo jì jié bù kě gēng zhì cí táng yòu bù dàng wèi dà dì jiàn lì zǔ miào chén bìng qǐng tíng
其湫既竭，不可更置祠堂，又不当为大地建立祖庙，臣并请停。
qí sān huáng dào jūn tiān huáng fú xī nǚ wā děng jì xiān gè yǒu gōng miào wàng qǐng bìng yú běn suǒ yī lǐ zhāi jì
其三皇、道君、天皇、伏羲、女娲等，既先各有宫庙，望请并于本所依礼斋祭。
shàng cóng zhī
上从之。
li mì zì zhǎng yuán qí xiān liáo dōng xiāng píng rén xī wèi tài bǎo bā zhù guó sī tú tú hé bì zhī liù dài sūn
李泌，字长源，其先辽东襄平人，西魏太保、八柱国司徒徒何弼之六代孙。
jīn jū jīng zhào wú fáng lìng chéng xiū zhī zǐ
今居京兆吴房令承休之子。
shǎo cōng mǐn bó shè jīng shǐ jīng jiū yì xiàng shàn zhǔ wén yóu gōng yú shī yǐ wáng zuǒ zì fù
少聪敏，博涉经史，精究《易象》，善属文，尤工于诗， 以王佐自负。
zhāng jiǔ líng wéi xū xīn zhāng tíng guī jiē qì zhòng zhī
张九龄、韦虚心、张廷珪皆器重之。
mì cāo shàng bù jī chǐ suí cháng gé shì jìn
泌操尚不羁，耻随常格仕进。
tiān bǎo zhōng zì sōng shān shàng shū lùn dāng shì wu xuán zōng zhào jiàn lìng shì zhào hàn lín réng dōng gōng gòng fèng
天宝中，自嵩山上书论当世务，玄宗召见，令侍诏翰林，仍东宫供奉。
yáng guó zhōng jì qí cái biàn zòu mì cháng wèi gǎn yù shī fěng cì shí zhèng zhào yú qí chūn jùn ān zhì nǎi qián dùn míng shān yǐ xí yǐn zì shì
杨国忠忌其才辩，奏泌尝为《感遇诗》，讽刺时政，诏于蕲春郡安置，乃潜遁名山，以习隐自适。
tiān bǎo mò lù shān gòu nán sù zōng běi xún zhì líng wǔ jí wèi qiǎn shǐ fǎng zhào
天宝末，禄山构难，肃宗北巡，至灵武即位，遣使访召。
huì mì zì sōng yǐng jiān mào nán bēn fù xíng zài zhì péng yuán jùn yè jiàn chén gǔ jīn chéng bài zhī jī shén chēng zhǐ yán zhì wò nèi dòng jiē gù wèn
会泌自嵩、颍间冒难奔赴行在，至彭原郡谒见，陈古今成败之机，甚称旨，延致卧内，动皆顾问。
mì chēng shān rén gù cí guān zhì tè yǐ sàn guān chǒng zhī jiě hè bài yín qīng guāng lù dài fu bǐ zhǎng shū wù
泌称山人， 固辞官秩，特以散官宠之，解褐拜银青光禄大夫，俾掌枢务。
zhì yú sì yán wén zhuàng jiàng xiàng qiān chú jiē yǔ mì cān yì quán yú zǎi xiàng réng pàn yuán shuài guǎng píng wáng jūn sī mǎ shì
至于四言文状、将相迁除，皆与泌参议，权逾宰相，仍判元帅广平王军司马事。
sù zōng měi wèi yuē qīng dāng shàng huáng tiān bǎo zhōng wèi zhèn shī you xià pàn guǎng píng xíng jūn zhèn fù zǐ sān rén zī qīng dào yì
肃宗每谓曰：“卿当上皇天宝中，为朕师友，下判广平行军，朕父子三人，资卿道义。
qí jiàn zhòng rú cǐ
”其见重如此。
xún wèi zhōng shū lìng cuī yuán xìng chén li fǔ guó hài qí néng jiāng yǒu bù lì yú mì
寻为中书令崔圆、幸臣李辅国害其能，将有不利于泌。
mì jù qǐ yóu héng shān yōu zhào xǔ zhī gěi yǐ sān pǐn lù fèng suì yǐn héng yuè jué lì qī shén
泌惧，乞游衡山，优诏许之， 给以三品禄俸，遂隐衡岳，绝粒栖神。
shù nián dài zōng jí wèi zhào wèi hàn lín xué shì pō chéng ēn yù
数年，代宗即位，召为翰林学士，颇承恩遇。
jí yuán zài fǔ zhèng è qí yì jǐ yīn jiāng nán dào guàn chá dōu tuán liàn shǐ wèi shǎo yóu zòu qiú cān zuǒ chēng mì yǒu cái bài jiǎn jiào mì shū shǎo jiān chōng jiāng nán xī dào pàn guān xìng qí chū yě
及元载辅政，恶其异己，因江南道观察都团练使魏少游奏求参佐，称泌有才，拜检校秘书少监，充江南西道判官， 幸其出也。
xún gǎi wéi jiǎn jiào láng zhōng yī qián pàn guān
寻改为检校郎中，依前判官。
yuán zài zhū nǎi chí chuán rù yè shàng jiàn yuè zhī
元载诛，乃驰传入谒，上见悦之。
yòu wèi zǎi xiāng cháng gǔn suǒ jì chū wèi chǔ zhōu cì shǐ
又为宰相常衮所忌，出为楚州刺史。
jí xiè ēn jù chén liàn quē shàng sù zhòng zhī liú jīng shù yuè
及谢恩，具陈恋阙，上素重之，留京数月。
huì lǐ zhōu cì shǐ quē gǔn shèng chén mì lǐ xíng yǐ jīng nán diāo zhài suì chuò mì lǐ zhī
会澧州刺史阙，衮盛陈泌理行，以荆南凋瘵，遂辍泌理之。
zhào yuē jīng nán dōu huì yuè zài lǐ yáng bǐ rén guī hòu wéi xián shì mù
诏曰：“荆南都会，粤在澧阳， 俾人归厚，惟贤是牧。
yǐ mì wén kě yǐ dài chéng fēng sú zhèng kě yǐ quán huó qióng lí
以泌文可以代成风俗，政可以全活惸嫠。
yuán mìng bān tiáo qī hu gòng lǐ de báo huái yáng zhī shǒu miǎn sī bó hǎi zhī gōng
爰命颁条，期乎共理，地薄淮阳之守，勉思渤海之功。
kě jiǎn jiào yù shǐ zhōng chéng chōng lǐ lǎng xiá tuán liàn shǐ
可检校御史中丞，充澧朗硖团练使。
zhòng qí lǐ ér qiǎn zhī
”重其礼而遣之。
wú jǐ gǎi háng zhōu cì shǐ yǐ lǐ chēng
无几，改杭州刺史，以理称。
xìng yuán chū zhēng fù xíng zài qiān zuǒ sàn qí cháng shì
兴元初，征赴行在，迁左散骑常侍。
zhēn yuán yuán nián chú shǎn zhōu zhǎng shǐ chōng shǎn guó dōu fáng yù guān chá shǐ
贞元元年，除陕州长史，充陕、虢都防御观察使。
èr nián liù yuè mì zòu guó zhōu lú shì shān yě jìn chū sè sè qǐng chōng xiàn jìn rén kāi cǎi
二年六月，泌奏：“虢州卢氏山冶，近出瑟瑟，请充献，禁人开采。
zhào yuē sè sè zhī bǎo zhōng tǔ suǒ wú jīn chǎn yú jìn diàn shí wèi líng kuàng
”诏曰：“瑟瑟之宝，中土所无今产于近甸，实为灵贶。
zhèn bù shì qì wán bù shàng zhēn qí cháng sī fǎn piáo zhī fēng yòng míng gōng jiǎn zhī jié
朕不饰器玩，不尚珍奇，常思返朴之风，用明躬俭之节。
qí chū sè sè zhī chù rèn bǎi xìng qiú cǎi bù yí jìn zhǐ
其出瑟瑟之处，任百姓求采，不宜禁止。
jiù jiā mì jiǎn jiào lǐ bù shàng shū
”就加泌检校礼部尚书。
shí chén xǔ shù biān zú sān qiān zì jīng xi táo guī zhì zhōu jìng mì qián shī xiǎn ài zuǒ yòu gōng jī jǐn zhū zhī
时陈、许戍边卒三千自京西逃归，至州境，泌潜师险隘，左右攻击，尽诛之。
xún bài zhōng shū shì láng píng zhāng shì jí xián chóng wén guǎn xué shì xiū guó shǐ
寻拜中书侍郎、平章事、集贤崇文馆学士、修国史。
chū zhāng yán shǎng dà jiǎn guān yuán rén qíng zī yuàn mì qǐng fù zhī yǐ cóng rén yù yīn shì zòu ba jiān shì é nèi zhàn quē děng guān jiā bǎi guān fèng liào suí xián jù jiā zhì shǒu lì kè shàng cóng zhī rén rén yǐ wéi biàn
初，张延赏大减官员， 人情咨怨，泌请复之，以从人欲，因是奏罢兼试额内占阙等官，加百官俸料，随闲剧加置手力课，上从之，人人以为便。
ér dòu cān páng zòu suì gǎi yì shǐ tóng pǐn zhī nèi yuè fèng duō shǎo lèi děng
而窦参旁奏，遂改易，使同品之内，月俸多少累等。
mì yòu zòu qǐng ba shí yí bǔ quē shàng suī bù cóng yì bù shòu rén gù jiàn sī wéi hán gāo guī dēng ér yǐ
泌又奏请罢拾遗、补阙，上虽不从，亦不授人，故谏司惟韩皋、归登而已。
mì réng mìng shōu qí shǔ cān qián lìng dēng děng yù shí yú zhōng shū shè rén gù shí xì yún hán jiàn yì suī fēn zuǒ yòu guī shi yí mò biàn cún wáng
泌仍命收其署湌钱，令登等寓食于中书舍人，故时戏云：“韩谏议虽分左右，归拾遗莫辨存亡。
rú shì zhě sān nián
”如是者三年。
zhì zhēn yuán wǔ nián yǐ qián dōng dōu fáng yù pàn guān diàn zhōng shì yù shǐ nèi gōng fèng wéi shòu wèi zuǒ bǔ quē jiān chá yù shǐ liáng sù yòu bǔ quē
至贞元五年，以前东都防御判官、殿中侍御史、内供奉韦绶为左补阙，监察御史梁肃右补阙。
jì fù zhì rén xīn xīn rán
既复置，人心忻然。
shùn zōng zài chūn gōng fēi xiāo shì mǔ gào guó gōng zhǔ jiāo tōng wài rén shàng yí qí yǒu tā lián zuò biǎn chù zhě shù rén huáng chǔ yì wēi
顺宗在春宫，妃萧氏母郜国公主交通外人，上疑其有他，连坐贬黜者数人，皇储亦危。
mì bǎi duān zòu shuō shàng yì fāng jiě
泌百端奏说，上意方解。
mì pō yǒu dǎng zhí zhī fēng ér tán shén xiān guǐ dào huò yún cháng yǔ chì sōng zǐ wáng qiáo ān qī xiàn mén yóu chù gù wèi dài suǒ qīng suī guǐ dào qiú róng bù wéi shí jūn suǒ zhòng
泌颇有谠直之风，而谈神仙诡道，或云尝与赤松子、王乔、安期、羡门游处， 故为代所轻，虽诡道求容，不为时君所重。
dé zōng chū jí wèi yóu è wū zhù guài dàn zhī shì
德宗初即位，尤恶巫祝怪诞之士。
chū sù zōng zhòng yīn yáng cí zhù zhī shuō yòng yāo rén wáng yú wèi zǎi xiàng huò mìng wū ǎo chéng yì xíng jùn xiàn yǐ wéi yā shèng
初， 肃宗重阴阳祠祝之说，用妖人王玙为宰相，或命巫媪乘驿行郡县以为厌胜。
fán yǒu suǒ xīng zào gōng yì dòng qiān jìn jì
凡有所兴造功役，动牵禁忌。
ér lí gàn yòng zuǒ dào wèi zhì yǐn jīng cháng nèi jí zhòng gōng biān cì zhū xiù wèi yù yī jì chéng ér fén zhī yǐ wéi ráng guì qiě wú xū yuè
而黎干用左道位至尹京，尝内集众工，编刺珠绣为御衣，既成而焚之，以为禳禬，且无虚月。
dé zōng zài dōng gōng pō zhī qí shì jí wèi zhī hòu ba jí sēng yú nèi dào chǎng chú wū zhù zhī sì
德宗在东宫，颇知其事，即位之后，罢集僧于内道场，除巫祝之祀。
yǒu sī yán xuān zhèng nèi láng huài qǐng xiū shàn
有司言宣政内廊坏，请修缮。
ér tài bǔ yún mèng dōng wèi kuí gāng bù lì chuān zhù qǐng bo tā yuè
而太卜云：“孟冬为魁冈，不利穿筑，请卜他月。
dì yuē chūn qiū zhī yì qǐ sāi cóng shí hé kuí gāng zhī yǒu
”帝曰：“《春秋》之义，启塞从时，何魁冈之有？
zú mìng xiū zhī
”卒命修之。
yòu dài zōng shān líng líng jià fā yǐn shàng hào sòng yú chéng tiān mén jiàn wēn liáng bù dàng dào shāo zhǐ wǔ wèi jiān
又代宗山陵灵驾发引，上号送于承天门，见辒辌不当道，稍指午未间。
wèn qí gù yǒu sī duì yuē bì xià běn mìng zài wǔ gù bù gǎn dāng dào
问其故，有司对曰：“陛下本命在午，故不敢当道。
shàng hào qì yuē ān yǒu wang líng jià ér móu shēn lì
”上号泣曰：“安有枉灵驾而谋身利。
zú mìng zhí wǔ ér xíng
” 卒命直午而行。
jí jiàn zhōng mò kòu róng nèi gěng sāng dào mào yǒu chéng fèng tiān zhī shuō shàng shāo yǐ shí rì jìn jì wéi yì ér yā wén mì cháng yú guǐ dào gù zì wài zhēng hái yǐ zhì dà yòng shí lùn bù yǐ wèi qiè
及建中末，寇戎内梗，桑道茂有城奉天之说，上稍以时日禁忌为意， 而雅闻泌长于鬼道，故自外征还，以至大用，时论不以为惬。
jí zài xiàng wèi suí shí fǔ yǎng wú zú kě chēng
及在相位，随时俯仰， 无足可称。
fù yǐn gù kuàng bèi qīng bó zhī liú dòng wèi cháo shì xì wǔ pō yí jī qiào
复引顾况辈轻薄之流，动为朝士戏侮，颇贻讥诮。
nián liù shí bā hōng zèng tài zǐ tài fù fù lǐ yǒu jiā
年六十八薨，赠太子太傅，赙礼有加。
mì fàng kuàng mǐn biàn hǎo dà yán zì chū rù zhōng jìn lèi wèi quán xìng jì jí héng yóu zhì miǎn
泌放旷敏辩，好大言，自出入中禁，累为权幸忌嫉恒由智免；
zhōng yǐ yán lùn zòng héng shàng wù shèng zhǔ yǐ jī xiàng wèi
终以言论纵横，上悟圣主，以跻相位。
yǒu wén jí èr shí juǎn
有文集二十卷。
zi fán shǎo cōng jǐng yǒu cái míng wú xíng yì
子繁，少聪警，有才名，无行义。
mì wèi xiāng cháng yǐn jiàn xià xiàn chǔ shì běi píng yáng chéng wèi jiàn yì dà fu
泌为相，尝引荐夏县处士北平阳城为谏议大夫。
chéng dào zhí jì yù zhī jǐ shēn dé zhī
城道直，既遇知己，深德之。
jí mì mò hù bù shàng shū péi yán líng qiǎo nìng fèng shàng dé zōng xìn rèn qiè nòng wēi quán jǔ cháo cè mù
及泌殁，户部尚书裴延龄巧佞奉上，德宗信任， 窃弄威权，举朝侧目。
chéng zhōng zhèng zhī shì yóu fèn jí zhī
城中正之士，尤忿嫉之。
yī rì jǐn shū qí guò è yù mì lùn zòu yǐ fán gù rén zi wèi kě qīn xìn suì shì qí shū cǎo jiān qǐng fán shàn xiě
一日尽疏其过恶，欲密论奏，以繁故人子，为可亲信，遂示其疏草，兼请繁缮写。
fán jì xiě xī néng jì zhī qí xī nǎi jìng yì yán líng jù shù qí shì
繁既写，悉能记之，其夕乃径诣延龄，具述其事。
yán líng wén zhī jí shí qǐng duì jǐn yǐ chéng zhāng zhōng yù lùn shì jiàn yī yī xiān zì jiě
延龄闻之，即时请对，尽以城章中欲论事件，一一先自解。
jí chéng shū rù dé zōng yǐ wéi wàng bù zhī shěng
及城疏入，德宗以为妄，不之省。
mì yǔ yòu bǔ quē hàn lín xué shì liáng sù yǒu shàn cháng mìng fán chí suǒ zhù wén qǐng sù rùn sè
泌与右补阙、翰林学士梁肃友善，尝命繁持所著文请肃润色。
fán yì zì yǒu xué shù sù dài zhī shén hòu yīn xǔ shī shì rì shú qí mén
繁亦自有学术，肃待之甚厚，因许师事，日熟其门。
jí sù zú fán luàn qí pèi shì jūn zǐ wú bù tàn hài jī nián wěi qì
及肃卒，繁乱其配，士君子无不叹骇，积年委弃。
hòu qǐ wèi tài cháng bó shì tài cháng qīng quán dé yú zòu chì zhī chú hé nán fǔ shì cáo yuàn
后起为太常博士，太常卿权德舆奏斥之，除河南府士曹掾。
yǐ qí jǐng wù yì cháng mì zhī gù rén wèi zǎi xiàng zuǒ yòu yuán zhěng hòu de lèi jū jùn shǒu ér lì xué bù juàn
以其警悟异常，泌之故人为宰相，左右援拯，后得累居郡守，而力学不倦。
ba suí zhōu cì shǐ guī jīng shī jiǔ bù chéng ēn
罢随州刺史，归京师，久不承恩。
wéi chù hòu rù xiàng hòu dài zhī
韦处厚入相，厚待之。
bǎo lì èr nián liù yuè jìng zōng jiàng dàn rì yù sān diàn tè zhào bīng bù shì láng dīng gōng zhe tài cháng shǎo qīng lù dàn yǔ fán děng sān rén kàng fú tú dào shì jiǎng lùn
宝历二年六月，敬宗降诞日，御三殿，特诏兵部侍郎丁公著、太常少卿陆旦与繁等三人抗浮图道士讲论。
jiǔ yuè chú dà lǐ shǎo qīng fù jiā hóng wén guǎn xué shì
九月，除大理少卿，复加弘文馆学士。
shí jiàn guān yù shǐ zhāng shū xiāng jì zǎi chén bù dé yǐ chū wèi bó zhōu cì shǐ
时谏官御史章疏相继，宰臣不得已，出为亳州刺史。
zhōu jìng cháng yǒu qún zéi piào rén lú shě jié qǔ huò cái lèi zhèng qín bǔ bù huò
州境尝有群贼，剽人庐舍，劫取货财，累政擒捕不获。
fán qián shè jī móu xī zhī zéi zhī cháo xué chū bīng jǐn jiā zhū zhǎn
繁潜设机谋，悉知贼之巢穴，出兵尽加诛斩。
shí yì zé fán yǐ bù xiān qǐ wén lián shǐ shè yú shàn xìng zhī zuì cháo tíng qiǎn jiān chá yù shǐ shū yuán yú àn wèn
时议责繁以不先启闻廉使，涉于擅兴之罪，朝廷遣监察御史舒元舆按问。
yuán yú sù yǔ fán yǒu xì fù yǐ chū guān ruì yú shēng shì nǎi jǐn fǎn qí yù cí yǐ wéi fán làn shā wú gū zhuàng zòu chì yú jīng zhào fǔ cì sǐ shí rén yuān zhī
元舆素与繁有隙，复以初官，锐于生事，乃尽反其狱辞，以为繁滥杀无辜，状奏，敕于京兆府赐死，时人冤之。
qí hòu yuán yú bèi huò rén yǐ wéi yǒu bào yìng yān
其后元舆被祸，人以为有报应焉。
chū mì liú fàng jiāng nán yǔ liǔ hún gù kuàng wéi rén wài zhī jiāo yín yǒng zì shì
初，泌流放江南，与柳浑、顾况为人外之交，吟咏自适。
ér hún xiān dá gù mì fù de rù guān yú cháo
而浑先达，故泌复得入官于朝。
gù kuàng zhě sū zhōu rén
顾况者，苏州人。
néng wéi gē shī xìng huī xié suī wáng gōng zhī guì yǔ zhī jiāo zhě bì xì wǔ zhī rán yǐ cháo qiào néng wén rén duō xiá zhī
能为歌诗，性诙谐，虽王公之贵与之交者，必戏侮之，然以嘲诮能文，人多狎之。
liǔ hún fǔ zhèng yǐ jiào shū láng zhēng
柳浑辅政，以校书郎征。
fù yù li mì jì rù zì wèi jǐ zhī bǐng shū yào
复遇李泌继入，自谓己知秉枢要。
dāng de dá guān jiǔ zhī fāng qiān zhù zuò láng
当得达官，久之方迁著作郎。
kuàng xīn bù lè qiú guī yú wú
况心不乐，求归于吴。
ér bān liè qún guān xián yǒu wǔ wán zhī mù jiē è jí zhī
而班列群官，咸有侮玩之目， 皆恶嫉之。
jí mì zú bù kū ér yǒu tiáo xiào zhī yán wèi xiàn sī suǒ hé biǎn ráo zhōu sī hù
及泌卒，不哭，而有调笑之言，为宪司所劾，贬饶州司户。
yǒu wén jí èr shí juǎn
有文集二十卷。
qí zèng liǔ yí chéng cí jù lǜ duō xì jù wén tǐ jiē cǐ lèi yě
其《赠柳宜城》辞句，率多戏剧，文体皆此类也。
zi fēi xióng dēng jìn shì dì lèi zuǒ shǐ fǔ yì yǒu shī míng yú shí
子非熊，登进士第，累佐使府，亦有诗名于时。
cuī zào zì xuán zǎi bó líng ān píng rén
崔造，字玄宰，博陵安平人。
shǎo shè xué yǒng tài zhōng yǔ hán huì lú dōng měi zhāng zhèng zé wèi you jiē qiáo jū shàng yuán hǎo tán jīng jì zhī lüè cháng yǐ wáng zuǒ zì xǔ shí rén hào wèi sì kuí
少涉学，永泰中，与韩会、卢东美、张正则为友， 皆侨居上元，好谈经济之略，尝以王佐自许，时人号为“四夔”。
zhè xi guān chá shǐ li qī yún yǐn wèi bīn liáo lèi zhì zuǒ sī yuán wài láng
浙西观察使李栖筠引为宾僚，累至左司员外郎。
yǔ liú yàn shàn jí yàn zāo yáng yán yǔ zhǔn wū zòu fú zhū zào lèi biǎn xìn zhōu zhǎng shǐ
与刘晏善，及晏遭杨炎、庾准诬奏伏诛，造累贬信州长史。
zhū cǐ zhī nì zào wéi jiàn zhōu cì shǐ wén nán zuò chí xí lín zhōu qǐng qí jǔ yì bīng suì diào fā suǒ bù de èr qiān rén dé zōng wén ér jiā zhī
朱泚之逆，造为建州刺史，闻难作，驰檄邻州，请齐举义兵，遂调发所部，得二千人，德宗闻而嘉之。
jí shōu jīng shī zhào zhēng zào zhì lán tián yǐ jiù yuán xiū míng nì fú zhū shàng shū qǐng zuì bù gǎn jí fù quē
及收京师，诏征造至蓝田，以舅源休明逆伏诛，上疏请罪， 不敢即赴阙。
shàng yǐ wéi zhī lǐ yōu zhào wèi miǎn bài lì bù láng zhōng jǐ shì zhōng
上以为知礼，优诏慰勉，拜吏部郎中、给事中。
zhēn yuán èr nián zhēng yuè yǔ zhōng shū shè rén qí yìng gè shǒu běn guān tóng píng zhāng shì
贞元二年正月，与中书舍人齐映各守本官，同平章事。
shí jīng jī bīng luàn zhī hòu réng suì huáng hàn fǔ wú chǔ jī
时京畿兵乱之后，仍岁蝗旱，府无储积。
dé zōng yǐ zào gǎn yán wèi néng lì shì gù bù cì dēng yòng
德宗以造敢言，为能立事，故不次登用。
zào jiǔ cóng shì jiāng wài jí qián gǔ zhū shǐ wǎng shàng zhī bì nǎi zòu tiān xià liǎng shuì qián wù wěi běn dào guān chá shǐ běn zhōu cì shǐ xuǎn guān diǎn bù sòng shàng dōu
造久从事江外，嫉钱谷诸使罔上之弊，乃奏天下两税钱物，委本道观察使、本州刺史选官典部送上都；
zhū dào shuǐ lù yùn shǐ jí dù zhī xún yuàn jiāng huái zhuǎn yùn shǐ děng bìng tíng
诸道水陆运使及度支、巡院、江淮转运使等并停；
qí dù zhī yán tiě wěi shàng shū shěng běn sī pàn
其度支、 盐铁，委尚书省本司判；
qí shàng shū shěng liù zhí lìng zǎi chén fēn pàn
其尚书省六职，令宰臣分判。
nǎi yǐ hù bù shì láng yuán xiù pàn zhū dào yán tiě què jiǔ děng shì
乃以户部侍郎元琇判诸道盐铁、榷酒等事；
hù bù shì láng jí zhōng fú pàn dù zhī jí zhū dào liǎng shuì shì
户部侍郎吉中孚判度支及诸道两税事；
zǎi chén qí yìng pàn bīng bù chéng zhǐ jí zá shì
宰臣齐映判兵部承旨及杂事；
zǎi chén li miǎn pàn xíng bù
宰臣李勉判刑部；
zǎi chén liú zī pàn lì bù lǐ bù
宰臣刘滋判吏部、礼部；
zào pàn hù bù gōng bù
造判户部、工部。
yòu yǐ suì jī zhè jiāng dōng xī dào rù yùn mǐ měi nián qī shí wǔ wàn dàn jīn gèng lìng liǎng shuì shé nà mǐ yī bǎi wàn dàn wěi liǎng zhè jié dù shǐ hán huàng yùn sòng yī bǎi wàn shí zhì dōng wèi qiáo
又以岁饥，浙江东西道入运米每年七十五万石，今更令两税折纳米一百万石，委两浙节度使韩滉运送一百万石至东渭桥；
qí huái nán háo shòu zhǐ mǐ hóng tán zhūn mǐ wěi huái nán jié dù shǐ dù yà yùn sòng èr shí wàn dàn zhì dōng wèi qiáo
其淮南濠寿旨米、洪潭屯米，委淮南节度使杜亚运送二十万石至东渭桥。
zhū dào yǒu yán tiě chù yī jiù zhì xún yuàn gòu dàng
诸道有盐铁处，依旧置巡院勾当；
hé yīn jiàn zài mǐ jí zhū dào xiān fù dù zhī xún yuàn bān yùn zài lù qián wù wěi dù zhī yī qián gòu dàng qí wèi lí běn dào zhě fēn fù guān chá shǐ fā qiǎn réng wěi zhōng shū mén xià nián zhōng lèi lì zhū dào kè zuì wén zòu
河阴见在米及诸道先付度支、巡院般运在路钱物，委度支依前勾当，其未离本道者，分付观察使发遣，仍委中书门下年终类例诸道课最闻奏。
zào yǔ yuán xiù sù hòu ba shǐ zhī hòu yǐ yán tiě zhī rèn wěi zhī
造与元琇素厚，罢使之后，以盐铁之任委之。
ér hán huàng fāng sī zhuǎn yùn cháo tíng yǎng jǐ qí cáo fā
而韩滉方司转运， 朝廷仰给其漕发。
huàng yǐ sī wù jiǔ xíng bù kě jù gǎi
滉以司务久行，不可遽改。
dé zōng fù yǐ huàng wèi jiāng huái zhuǎn yùn shǐ yú rú zào suǒ tiáo zòu
德宗复以滉为江淮转运使，余如造所条奏。
yuán xiù yǐ huàng xìng gāng nán zhì nǎi fù zòu jiāng huái zhuǎn yùn qí jiāng nán mǐ zì jiāng zhì yáng zi fán shí bā lǐ qǐng huàng zhǔ zhī
元琇以滉性刚难制，乃复奏江淮转运，其江南米自江至扬子凡十八里，请滉主之；
yáng zi yǐ běi xiù zhǔ zhī
扬子已北，琇主之。
huàng wén zhī nù jǐ zhí xiù yán tiě sī shì lùn zòu
滉闻之怒，掎摭琇盐铁司事论奏。
dé zōng bù huò yǐ ba xiù pàn shǐ zhuǎn shàng shū yòu chéng
德宗不获已，罢琇判使，转尚书右丞。
qí nián qiū chū jiāng huái cáo mǐ dà zhì jīng shī dé zōng jiā qí gōng yǐ huàng zhuān lǐng dù zhī zhū dào yán tiě zhuǎn yùn děng shǐ zào suǒ tiáo zòu jiē gǎi
其年秋初，江淮漕米大至京师，德宗嘉其功，以滉专领度支、诸道盐铁转运等使，造所条奏皆改。
wù yì yì yǐ zào suǒ zòu suī jǔ jiù diǎn rán xiōng huāng zhī suì nán wéi jí shì nǎi ba zào zhī zhèng shì shǒu tài zǐ yòu shù zǐ biǎn xiù léi zhōu sī hù
物议亦以造所奏虽举旧典，然凶荒之岁，难为集事，乃罢造知政事，守太子右庶子，贬琇雷州司户。
zào chū zòu tài ruì jí xiù gǎi guān yōu jù chéng jí shù yuè bù néng shì shì
造初奏太锐，及琇改官，忧惧成疾，数月不能视事。
míng nián jiǔ yuè zú nián wǔ shí yī
明年九月卒，年五十一。
guān bō zì wu yuán wèi zhōu jí rén yě
关播，字务元，卫州汲人也。
tiān bǎo mò jǔ jìn shì
天宝末，举进士。
shān jǐng shān wèi huái nán jié dù shǐ pì wéi cóng shì lèi shòu wèi zuǒ píng shì qiān yòu bǔ quē
邓景山为淮南节度使，辟为从事，累授卫佐评事，迁右补阙。
shàn yán wù lǐ yóu jīng shì shì zhī xué
善言物理，尤精释氏之学。
dà lì zhōng shén cè jūn shǐ wáng jià hè qī guān shì yǐ bō yǔ tóng zōng shēn yù zhī
大历中，神策军使王驾鹤妻关氏以播与同宗，深遇之。
yuán zài è qí jiāo wǎng chū wèi hé nán fǔ bīng cáo shè zhí shù xiàn jiē yǒu zhèng néng
元载恶其交往，出为河南府兵曹，摄职数县，皆有政能。
chén shǎo yóu lǐng zhè dōng huái nán yòu pì wèi pàn guān lì jiǎn jiào jīn bù yuán wài shè chú zhōu cì shǐ
陈少游领浙东、淮南，又辟为判官，历检校金部员外，摄滁州刺史。
li líng yào zǔ bīng bá hù yú liáng biàn
李灵曜阻兵，跋扈于梁汴。
shǎo yóu zì zǒng bīng zhèn huái shàng suǒ zài dào zéi fēng qǐ
少游自总兵镇淮上，所在盗贼峰起。
bō diào yuè zhōu bīng lìng qí shǒu bèi
播调阅州兵，令其守备。
yòu wéi zhèng qīng jìng jiǎn huì jì wú dào zéi rén shén ān zhī
又为政清净简惠，既无盗贼，人甚安之。
yáng wǎn cháng gǔn zhī zhèng shì jiàn bō wèi dōu guān yuán wài láng
杨绾、常衮知政事，荐播为都官员外郎。
dé zōng dēng jí hú nán shān dòng zhōng yǒu wáng guó liáng zhě jù zhòng wèi dào lìng bō wǎng xuān fǔ zhī
德宗登极，湖南山洞中有王国良者，聚众为盗，令播往宣抚之。
lín xíng zhào duì yú bié diàn shàng wèn zhèng lǐ zhī yào bō zòu yún wéi zhèng zhī běn xū qiú yǒu dào xián rén nǎi kě de lǐ
临行，召对于别殿，上问政理之要，播奏云：“为政之本，须求有道贤人，乃可得理。
shàng wèi bō yún zhèn xià zhào qiú xián liáng dāng gōng xīn yuè shì yì qiǎn shǐ chén chù zhì guǎng jiā sōu fǎng wén jiàn zhuó qí néng zhě yòng zhī jì yǐ fù lǐ
”上谓播云：“朕下诏求贤良，当躬新阅试，亦遣使臣黜陟，广加搜访闻荐，擢其能者用之， 冀以傅理。
bō zòu yuē xià zhào qiú xián chù zhì jǔ jiàn wéi de qiú míng cí zhī shì ān yǒu yǒu dào xián rén kěn suí dié jǔ xuǎn hu
”播奏曰：“下诏求贤黜陟举荐，唯得求名词之士，安有有道贤人肯随牒举选乎？
shàng yuè qí yán wèi bō yuē qīng qiě shǐ qù huí rì dāng yǔ qīng lùn zhèng shì
”上悦其言，谓播曰：“卿且使去，回日当与卿论政事。
bō yòu zòu yuē chén jīn zòu zhào zhāo fǔ guó liáng bù shòu mìng chén qǐng biàn xuān ēn mìng yǔ lín jìng sù chū bīng jiǎn chú
”播又奏曰： “臣今奏诏招抚，国良不受命，臣请便宣恩命，语邻境速出兵翦除。
shàng yuē qīng yán shēn hé zhèn yì
”上曰：“卿言深合朕意。
shǐ huí gǎi bīng bù yuán wài qiān hé zhōng shǎo yǐn
”使回，改兵部员外，迁河中少尹。
jiàn zhōng chū zhāng yì wèi hé zhōng shǎo yǐn
建中初，张镒为河中少尹。
yì xún rù xiàng èr nián qī yuè qiān bō jǐ shì zhōng
镒寻入相，二年七月，迁播给事中。
jiù lì zhū sī jiǎ kù jiē shì xū lì zhǎng zhī wèi bì pō jiǔ bō shǐ jiàn yì bìng yǐ shì rén zhī zhī zhì jīn chēng dāng
旧例，诸司甲库，皆是胥吏掌知，为弊颇久，播始建议并以士人知之，至今称当。
zhuǎn xíng bù shì láng fèng yíng huáng tài hòu fù shǐ
转刑部侍郎、 奉迎皇太后副使。
lú qǐ yǐ bō róu huǎn jì qí yì zhì zhòu chēng jiàn zhī
卢杞以播柔缓，冀其易制，骤称荐之。
xún qiān lì bù shì láng zhuǎn xíng bù shàng shū zhī shān dìng
寻迁吏部侍郎，转刑部尚书、知删定。
zòu shàng yuán zhōng zhào zé gǔ jīn míng jiàng shí rén yú wǔ chéng wáng miào pèi xiǎng rú wén xuān wáng miào zhī yí
奏上元中，诏择古今名将十人于武成王庙配享，如文宣王庙之仪。
bō yǐ tài gōng gǔ chēng dà xián jīn qí xià chēng yà shèng yú yì bù ān
播以“太公古称大贤，今其下称亚圣，于义不安。
yòu kǒng zǐ shí zhé jiē shì dāng shí dì zǐ jīn suǒ zé míng jiàng nián dài bù tóng yú yì jì guāi yú shì yòu shī
又孔子十哲，皆是当时弟子，今所择名将，年代不同，于义既乖，于事又失。
chén qǐng shān qù míng jiàng pèi xiǎng zhī yí jí shí zhé zhī chēng
臣请删去名将配享之仪及十哲之称。
cóng zhī
” 从之。
jiàn zhōng sān nián shí yuè bài yín qīng guāng lù dài fu zhōng shū shì láng tóng zhōng shū mén xià píng zhāng shì jí xián diàn chóng wén guǎn dà xué shì xiū guó shǐ
建中三年十月，拜银青光禄大夫、中书侍郎、同中书门下平章事、集贤殿崇文馆大学士、修国史。
shí zhèng shì jué zài lú qǐ bō dàn liǎn rèn qǔ róng ér yǐ
时政事决在卢杞，播但敛衽取容而已。
fá yú zhī rén zhī jiàn hǎo dà yán xū dàn zhě bō bì yuè ér qīn xìn zhī
乏于知人之鉴，好大言虚诞者，播必悦而亲信之。
yǒu li yuán píng táo gōng dá zhāng xùn liú chéng jiè jiē yán tán guǐ wàng yán kuā dà kě lì gōng míng yì yǒu wēi cái báo yì
有李元平、陶公达、张𢙏、刘承诫，皆言谈诡妄，讠夸大可立功名，亦有微材薄艺。
bō lèi zòu yún yuán píng děng jiē kě jiàng xiàng yě qǐng yuè shì yòng zhī shàng yǐ wéi rán yǐ yuán píng wèi bǔ quē
播累奏云元平等皆可将相也，请阅试用之，上以为然， 以元平为补阙。
huì huái xi jié dù li xī liè pàn luàn shàng yǐ rǔ zhōu yào zhèn lìng xuǎn zé cì shǐ
会淮西节度李希烈叛乱，上以汝州要镇，令选择刺史。
bō jiàn yuán píng wèi rǔ zhōu cì shǐ xún jiā jiǎn jiào lì bù láng zhōng rǔ zhōu bié jià zhī zhōu shì
播荐元平为汝州刺史，寻加检校吏部郎中、汝州别驾，知州事。
yuán píng zhì zhōu xún rì wèi xī liè suǒ qín rǔ zhōu xiàn zéi zhōng wài shěn zhī
元平至州旬日，为希烈所擒， 汝州陷贼，中外哂之。
yóu shì gōng dá děng wèi kè rèn yòng
由是公达等未克任用。
bō yǔ lú qǐ děng cóng jià xìng fèng tiān jì ér qǐ bái zhì zhēn děng bìng biǎn chù bō shàng zhī zhèng shì zhōng wài áo rán yǐ wéi bù kě suì bà xiāng gǎi xíng bù shàng shū
播与卢杞等从驾幸奉天，既而杞、白志贞等并贬黜，播尚知政事，中外嚣然，以为不可，遂罢相，改刑部尚书。
dà chén wéi lún děng qì yú cháo yuē zǎi xiàng bù néng móu yóu yì zàn yǐ zhì jīn rì ér shàng wèi shàng shū kě tòng xīn yě
大臣韦伦等泣于朝曰：“宰相不能谋猷翊赞，以至今日，而尚为尚书，可痛心也！
zhēn yuán sì nián huí hé qǐng hé qīn yǐ xián ān gōng zhǔ chū jiàng kè hán lìng bō yǐ běn guān jiā jiǎn jiào yòu pú yè jiān yù shǐ dài fū chí jié chōng sòng xián ān gōng zhǔ jí cè kè hán shǐ fèng shǐ wǎng lái jiē qīng jiǎn jǐn shèn fán rén yuè zhī
贞元四年，回纥请和亲，以咸安公主出降可汗，令播以本官加检校右仆射、兼御史大夫，持节充送咸安公主及册可汗使，奉使往来，皆清俭谨慎，蕃人悦之。
shǐ huí qiān bīng bù shàng shū gù cí jí qǐng bà guān gǎi tài zǐ shǎo shī zhì shì
使回，迁兵部尚书，固辞疾，请罢官，改太子少师致仕。
bō zhì shì zhī hòu jiǎn qù tóng pú chē qí bì guān shǒu jìng bù yíng wài shì shì jūn zǐ zhòng zhī
播致仕之后，减去僮仆车骑， 闭关守静，不萦外事，士君子重之。
zhēn yuán shí sān nián zhēng yuè zú shí nián qī shí jiǔ fèi cháo yī rì zèng tài zǐ tài bǎo
贞元十三年正月卒，时年七十九，废朝一日， 赠太子太保。
li yuán píng zhě zōng shì zi
李元平者，宗室子。
shǐ wèi hú nán guān chá shǐ xiāo fù pàn guān shì dà lǐ píng shì
始为湖南观察使萧复判官，试大理评事。
xìng shū ào gǎn dà yán hǎo lùn bīng tiān xià xián shì dài fū wú kě qí yì zhě yǐ shì rén duō xián nù
性疏傲，敢大言， 好论兵，天下贤士大夫无可其意者，以是人多衔怒。
guān bō qí zhòng zhī xǔ yǐ jiàng shuài
关播奇重之，许以将帅。
shí xī liè fǎn pàn cháo tíng yǐ rǔ zhōu yǔ zéi jiē rǎng cì shǐ wéi guāng yì nuò ruò bù rèn zhí bō nǎi shèng chēng yuán píng tè zhào jiàn chāo zuǒ bǔ quē bù shù rì zhuó wèi jiǎn jiào lì bù láng zhōng jiān rǔ zhōu bié jià zhī zhōu shì
时希烈反叛，朝廷以汝州与贼接壤，刺史韦光裔懦弱不任职，播乃盛称元平，特召见， 超左补阙，不数日，擢为检校吏部郎中，兼汝州别驾，知州事。
jì zhì bù mù gōng tú shàn lǐ fú guō xī liè nǎi shǐ yǒng shì yìng mù zhí yì bǎn zhù fán rù shù bǎi rén yuán píng bù zhī jué
既至部，募工徒缮理郛郭，希烈乃使勇士应募，执役板筑，凡入数百人，元平不之觉。
xī liè qiǎn wěi jiāng li kè chéng yǐ shù bǎi qí tū zhì qí chéng xiān yìng mù zhí yì zhě yīng yú nèi fù yuán píng chí qù
希烈遣伪将李克诚以数百骑突至其城，先应募执役者应于内，缚元平驰去。
jì jiàn xī liè yí xià wū de
既见希烈，遗下污地。
xī liè jiàn qí wú xū miǎo xiǎo xì wèi kè chéng yuē shǐ rǔ qǔ li yuán píng hé de jiāng yuán píng r lái
希烈见其无须眇小，戏谓克诚曰：“使汝取李元平，何得将元平儿来？
yīn màn mà yuē máng zǎi xiàng shǐ rǔ dāng wǒ hé dài wǒ qiǎn yé
”因嫚骂曰： “盲宰相使汝当我，何待我浅耶！
wěi shǔ wèi yù shǐ zhōng chéng
”伪署为御史中丞。
bō wén yuán píng de yòng réng qī yú rén yuē li shēng gōng yè jì yǐ
播闻元平得用，仍欺于人曰： “李生功业济矣。
yán bì néng fù xī liè ér jiàn gōng yě
”言必能覆希烈而建功也。
jū wú hé xī liè yòng wèi zǎi xiàng huò gào qí yǒu èr zhě nǎi duàn yī zhǐ yǐ zì shì
居无何，希烈用为宰相，或告其有二者，乃断一指以自誓。
xī liè jì sǐ huò yǒu rén yán zài zéi zhōng wēi yǒu móu lǜ dài sǐ liú yú zhēn zhōu
希烈既死，或有人言在贼中微有谋虑，贷死流于珍州。
huì shè de guī shàn zhōng zhè dōng guān chá shǐ huáng fǔ zhèng biǎo wén qí dào yǐ fā shàng nù fù liú hè zhōu ér sǐ
会赦得归剡中，浙东观察使皇甫政表闻其到，以发上怒，复流贺州而死。
shǐ chén yuē zhēng cháng yuè sì qián wáng zhì yǐ fèng xiān
史臣曰：蒸尝礿祀，前王制以奉先；
guài lì luàn shén xuān shèng bǐ ér bù yǔ
怪力乱神，宣圣鄙而不语。
fán yún zuǒ dào gù yǒu jiù zhāng
凡云左道，固有旧章。
yú jiǎ yú guǐ shén nǎi zhì jiàng xiàng jì chù dài tiān zhī wèi yuán zī luàn zhèng zhī yuán
玙假于鬼神，乃至将相，既处代天之位，爰滋乱政之源。
guó zhēn yāo rén yí zhòng wàng huī qí sì diǎn
国祯妖人疑众， 妄恢其祀典；
liáng zhèn zhèng shì kàng shū fāng wù qí shàng xīn
梁镇正士抗疏，方悟其上心。
mì jiàn kě jìn ér zhī nán tuì zú wèi gāo lǜ zhì biàn zhī shì
泌见可进而知难退，足为高率智辩之士；
jū xiàng wèi ér tán guǐ shén nǎi jiàn kuáng wàng fú bó zhī zōng
居相位而谈鬼神，乃见狂妄浮薄之踪。
wáng zhì yún zhí zuǒ dào yǐ luàn zhèng shā
《王制》云：“执左道以乱政，杀。
níng wú wèi hu
”宁无畏乎！
fán zhī chǒu xíng qì yú dāng shí jìng xiàn fēi gū liàng yóu sù lǚ
繁之丑行，弃于当时，竟陷非辜，谅由素履。
zào wéi chén de lǐ lì shì fēi néng
造为臣得礼，莅事非能；
bō jū wèi qǔ róng jǔ rén bài shì
播居位取容，举人败事。
jiē fēi guó qì xián lì tái sī shī rén zhě wáng guó qí wēi yǐ
皆非国器，咸历台司，失人者亡，国其危矣。
zàn yuē yú mì zào bō jù fēi xiāng cái
赞曰：玙、泌、造、播，俱非相材。
guó zhēn zuǒ dào liáng shēng zhí zāi
国祯左道，梁生直哉！