tián chéng sì zhí yuè zi xù xù zi jì ān
○田承嗣侄悦子绪绪子季安
tián hóng zhèng zi bù móu bù zǐ zài yòu
田弘正子布牟布子在宥
zhāng xiào zhōng zi mào zhāo mào zhāo zi kè qín dì mào zōng mào hé chén chu fù
张孝忠子茂昭茂昭子克勤弟茂宗茂和陈楚附
tián chéng sì píng zhōu rén shì shì lú lóng jūn wèi bì xiào
田承嗣，平州人，世事卢龙军为裨校。
zǔ jǐng fù shǒu yì yǐ háo xiá wén yú liáo jié
祖璟，父守义，以豪侠闻于辽、碣。
chéng sì kāi yuán mò wèi jūn shǐ ān lù shān qián fēng bīng mǎ shǐ lèi fú zhǎn xī qì dān gōng bǔ zuǒ qīng dào fǔ lǜ qiān wǔ wèi jiāng jūn
承嗣，开元末为军使安禄山前锋兵马使，累俘斩奚、契丹功，补左清道府率，迁武卫将军。
lù shān gòu nì chéng sì yǔ zhāng zhōng zhì děng wéi qián fēng xiàn hé luò
禄山构逆，承嗣与张忠志等为前锋，陷河洛。
lù shān bài shǐ cháo yì zài xiàn luò yáng chéng sì wèi qián dǎo wěi shòu wèi zhōu cì shǐ
禄山败，史朝义再陷洛阳，承嗣为前导，伪授魏州刺史。
dài zōng qiǎn shuò fāng jié dù shǐ pú gù huái ēn yǐn huí hé jūn tǎo píng hé shuò
代宗遣朔方节度使仆固怀恩引回纥军讨平河朔。
dì yǐ èr xiōng jì luàn jùn yì shāng cán wu zài jìn bào jí bīng lǚ xíng shè yòu fán wèi ān shǐ guà wù zhě yī qiè bù wèn
帝以二凶继乱，郡邑伤残，务在禁暴戢兵，屡行赦宥，凡为安、史诖误者，一切不问。
shí huái ēn yīn tú bù guǐ lǜ zéi píng chǒng shuāi yù liú zéi jiāng wèi yuán nǎi zòu chéng sì jí li huái xian zhāng zhōng zhì xuē sōng děng sì rén fēn shuài hé běi zhū jùn nǎi yǐ chéng sì jiǎn jiào hù bù shàng shū zhèng zhōu cì shǐ
时怀恩阴图不轨，虑贼平宠衰，欲留贼将为援，乃奏承嗣及李怀仙、张忠志、薛嵩等四人分帅河北诸郡，乃以承嗣检校户部尚书、郑州刺史。
é qiān wèi zhōu cì shǐ bèi bó cāng yíng děng zhōu fáng yù shǐ
俄迁魏州刺史、贝博沧瀛等州防御使。
jū wú hé shòu wèi bó jié dù shǐ
居无何，授魏博节度使。
chéng sì bù xí jiào yì chén cāi hǎo yǒng suī wài shòu cháo zhǐ ér yīn tú zì gù
承嗣不习教义，沉猜好勇，虽外受朝旨，而阴图自固。
zhòng jiā shuì lǜ xiū shàn bīng jiǎ
重加税率，修缮兵甲；
jì hù kǒu zhī zhòng guǎ ér lǎo ruò shì gēng jià dīng zhuàng cóng zhēng yì gù shù nián zhī jiān qí zhòng shí wàn
计户口之众寡，而老弱事耕稼，丁壮从征役，故数年之间，其众十万。
réng xuǎn qí kuí wěi qiáng lì zhě wàn rén yǐ zì wèi wèi zhī yá bīng
仍选其魁伟强力者万人以自卫，谓之衙兵。
jùn yì guān lì jiē zì shǔ zhì
郡邑官吏，皆自署置。
hù bǎn bù jí yú tiān fǔ shuì fù bù rù yú cháo tíng suī yuē fān chén shí wú chén jié
户版不籍于天府，税赋不入于朝廷，虽曰籓臣，实无臣节。
dài zōng yǐ lí yuán jiǔ lí kòu nüè gū wu yōu róng lèi jiā jiǎn jiào shàng shū pū shè tài wèi tóng zhōng shū mén xià píng zhāng shì fēng yàn mén jùn wáng cì shí fēng qiān hù
代宗以黎元久罹寇虐，姑务优容，累加检校尚书仆射、太尉、同中书门下平章事，封雁门郡王，赐实封千户。
jí shēng wèi zhōu wèi dà dū dū fǔ yǐ chéng sì wèi zhǎng shǐ réng yǐ qí zi huá shàng yǒng lè gōng zhǔ jì yǐ jié gù qí xīn zhù qí quān gé
及升魏州为大都督府， 以承嗣为长史，仍以其子华尚永乐公主，冀以结固其心，庶其悛革。
ér shēng yú shuò yě zhì xìng xiōng nì měi wáng rén wèi ān yán cí bù xùn
而生于朔野， 志性凶逆，每王人慰安，言词不逊。
dà lì bā nián xiāng wèi jié dù shǐ xuē sōng zú qí dì è yù yāo máo jié
大历八年，相卫节度使薛嵩卒，其弟崿欲邀旄节；
jí yòng li chéng zhāo dài sōng yá jiāng péi zhì qīng móu luàn zhú è è lǜ zhòng guī yú chéng sì
及用李承昭代嵩，衙将裴志清谋乱逐崿，崿率众归于承嗣。
shí nián xuē è guī cháo chéng sì shǐ qīn dǎng shān huò xiāng zhōu jiāng lì móu luàn suì jiàng bīng xí jī miù chēng jiù yìng
十年，薛崿归朝，承嗣使亲党扇惑相州将吏谋乱， 遂将兵袭击，谬称救应。
dài zōng qiǎn zhōng shǐ sūn zhī zài shǐ wèi zhōu xuān wèi lìng gè shǒu fēng jiāng
代宗遣中使孙知在使魏州宣慰，令各守封疆。
chéng sì bù fèng zhào qiǎn dà jiàng lú zǐ qī gōng míng zhōu yáng guāng cháo gōng wèi zhōu
承嗣不奉诏， 遣大将卢子期攻洺州，杨光朝攻卫州。
shā cì shǐ xuē xióng réng bī zhī zài lìng xún cí xiāng èr zhōu fěng qí dà jiàng gē ěr lí miàn qǐng chéng sì wèi shuài zhī zài bù néng jí
杀刺史薛雄，仍逼知在令巡磁、相二州，讽其大将割耳剺面，请承嗣为帅，知在不能诘。
sì yuè zhào yuē
四月，诏曰：
tián chéng sì chū zì háng jiān cè míng biān shù zǎo cān róng zhì xiào yòng wú wén cháng fǔ xiōng qú qū chí yǒu sù
田承嗣出自行间，策名边戍，早参戎秩，效用无闻，尝辅凶渠，驱驰有素。
jì zài píng hé shuò guī mìng yuán mén
洎再平河朔，归命辕门。
cháo tíng fǔ niàn yí lí jiǔ lí bīng gé
朝廷俯念遗黎，久罹兵革。
zì lù shān zhào huò yíng bó liú lí
自禄山召祸，瀛、博流离；
sī míng jì xìn zhào wèi yīn è
思明继衅，赵、魏堙厄；
yǐ zhì nóng sāng jǐng yì mǐ huò ān jū gǔ ròu shì jiā bù néng xiāng bǎo
以至农桑井邑，靡获安居，骨肉室家，不能相保。
niàn qí diāo zhài sī yòng fǔ níng yǐ qí xiān bù kuǎn chéng jì zhī wéi lǐ
念其凋瘵， 思用抚宁，以其先布款诚，寄之为理。
suǒ yǐ wěi shòu máo yuè zhī rèn jiǎ yǐ fāng miàn zhī róng qī ěr zhī ēn zhù néng zì xiào
所以委授旄钺之任，假以方面之荣，期尔知恩，庶能自效。
chóng zī mào shǎng shǒu guān cháo lún liè yì xìng zhī jū máo dēng shàng gōng zhī lǐ mìng
崇资茂赏，首冠朝伦，列异姓之苴茅，登上公之礼命。
zǐ dì tóng zhì jiē lián tái gé zhī huá
子弟童稚， 皆联台阁之华；
qī qiè pú yìng bìng shòu guó yì zhī hào
妻妾仆媵，并受国邑之号。
rén chén zhī chǒng jǔ jí qí mén
人臣之宠，举集其门；
jiàng xiàng zhī quán jiān lǐng qí zhí
将相之权，兼领其职。
fu zǎi xiàng zhě suǒ yǐ jìn zhōng ér nǎi jù guó jiā zhī fēng rǎng zhàng guó jiā zhī bīng gē ān guó jiā zhī lí rén diào guó jiā zhī zhēng fù
夫宰相者，所以尽忠，而乃据国家之封壤，仗国家之兵戈，安国家之黎人，调国家之征赋。
yǎn yǒu zī shí píng qiè chǒng líng nèi bāo xiōng xié wài shì guī shùn
掩有资实，凭窃宠灵，内包凶邪，外示归顺。
qiě xiāng wèi zhī lüè suǒ guǎn sù shū ér bī xié jūn rén shǐ zhī fān kuì
且相、卫之略，所管素殊，而逼胁军人，使之翻溃。
yīn qí jīng rǎo biàn jìn jūn shī shì jì bào zhāng jiān xié kě jiàn
因其惊扰，便进军师，事迹暴彰，奸邪可见。
bù rán qǐ zhì qīng zhī luàn céng wèi chóng cháo
不然， 岂志清之乱，曾未崇朝；
zǐ qī guāng cháo huì yú míng rì
子期、光朝，会于明日。
zú zhī xiān yǒu chéng yuē zhǐ qī ér lái shì wèi miè qì diǎn xíng shàn xìng gē jiǎ
足知先有成约，指期而来，是为蔑弃典刑，擅兴戈甲。
jì yún xiāng zhōu sāo rǎo lín jìng jiù zāi xuán yòu gèng qǔ cí zhōu chóng xíng wēi nüè
既云相州骚扰，邻境救灾，旋又更取磁州，重行威虐。
cǐ shí zì máo dùn bù jiù shǐ zhōng
此实自矛盾，不究始终。
sān zhōu jì kōng yuǎn ěr jīng xiàn gēng yí bīng mǎ yòu fù míng zhōu shí wèi bào è bù rén qióng jí cán rěn
三州既空，远迩惊陷，更移兵马，又赴洺州，实为暴恶不仁， 穷极残忍。
xuē xióng nǎi wèi zhōu cì shǐ gù fēi běn fān fèn qí bù fù héng jiā líng nüè yī mén jǐn tú fēi fù jiào lèi kù liè wú zhuàng rén shén suǒ yuān
薛雄乃卫州刺史，固非本籓，忿其不附，横加凌虐，一门尽屠，非复噍类，酷烈无状，人神所冤。
yòu sì zhōu zhī de jiē liè tún yíng zhǎng shǐ shǔ guān rèn qíng bǔ shǔ
又四州之地，皆列屯营，长史属官，任情补署。
jīng jiá lì rèn liáng mǎ jìn bīng quán shí zhī zī zhuāng nóng cáng zhī jī shí jǐn shōu wèi fǔ wǎng yǒu jié yí
精甲利刃，良马劲兵，全实之资装，农藏之积实，尽收魏府，罔有孑遗。
qí wèi gài zài wú shè yù xíng tǎo wèn zhèng jué xíng shū
其为盖在无赦，欲行讨问，正厥刑书。
yóu shì hán róng jì qí qiān shàn yì yú diǎn xiàn wu zài wèi ān
犹示含容，冀其迁善，抑于典宪，务在慰安。
nǎi qiǎn zhī zài yuǎn fèng zhào shū yù yǐ shēn zhǐ nǎi mìng chéng zhāo fù cí huī xià fǔ bǐ jiù fēng
乃遣知在远奉诏书， 谕以深旨，乃命承昭副兹麾下，抚彼旧封。
ér chéng zhāo yòu qiǎn qīn jiāng liú hún xiān chuán zhào mìng
而承昭又遣亲将刘浑先传诏命。
chéng sì qūn xún cí xiāng réng jié zhī zài xié xíng xiān lìng zhí yuè quán shàn jūn lì zhì shǐ yǐn dāo zì gē yì lìng téng kǒu xiāng jī dāng zhòng xuān huá qǐng guī chéng sì
承嗣逡巡磁、相，仍劫知在偕行，先令侄悦权扇军吏，至使引刀自割，抑令腾口相稽，当众喧哗，请归承嗣。
lùn qí jiān zhuàng zú yǐ wèi píng cǐ ér kě róng hé zhě wèi zuì
论其奸状，足以为凭，此而可容，何者为罪？
chéng sì yi biǎn yǒng zhōu cì shǐ réng xǔ yī yòu nán nǚ cóng xíng biàn lù fù rèn
承嗣宜贬永州刺史，仍许一幼男女从行，便路赴任。
wěi hé dōng jié dù shǐ xuē jiān xun chéng dé jūn jié dù shǐ li bǎo chén yōu zhōu jié dù liú hòu zhū tāo zhāo yì jié dù li chéng zhāo zī qīng jié dù li zhèng jǐ huái xi jié dù li zhōng chén yǒng píng jūn jié dù shǐ li miǎn biàn sòng jié dù tián shén yù děng jǐ jiǎo jìn jūn
委河东节度使薛兼训、成德军节度使李宝臣、幽州节度留后朱滔、昭义节度李承昭、淄青节度李正己、淮西节度李忠臣、永平军节度使李勉、汴宋节度田神玉等，掎角进军。
rú chéng sì bù shí jiù zhí suǒ zài jiā tǎo àn jūn fǎ chǔ fèn
如承嗣不时就职， 所在加讨，按军法处分。
zhào xià chéng sì jù
诏下，承嗣惧；
ér huī xià dà jiàng fù duō xié èr cāng huáng shī tú
而麾下大将，复多携贰，仓黄失图。
nǎi qiǎn yá jiāng hǎo guāng cháo fèng biǎo qǐng zuì qǐ shù shēn guī cháo
乃遣牙将郝光朝奉表请罪， 乞束身归朝。
dài zōng zhòng láo shī lǚ tè ēn zhào yǔn bìng zhí yuè děng xī fù jiù guān réng zhào bù xū rù jìn
代宗重劳师旅，特恩诏允，并侄悦等悉复旧官，仍诏不须入觐。
shí yī nián biàn jiāng li líng yào jù chéng pàn zhào jìn zhèn jiā bīng
十一年，汴将李灵曜据城叛，诏近镇加兵。
líng yào qiú yuán yú wèi
灵曜求援于魏。
chéng sì lìng tián yuè lǜ zhòng wǔ qiān fù zhī wèi mǎ suì li zhōng chén nì jī bài zhī
承嗣令田悦率众五千赴之，为马燧、李忠臣逆击败之；
yuè jǐn ér huò miǎn bīng shì sǐ zhě shí qī bā fù zhào zhū zhī
悦仅而获免，兵士死者十七八，复诏诛之。
shí èr nián chéng sì fù shàng zhāng qǐng zuì yòu shè zhī fù qí guān jué
十二年，承嗣复上章请罪，又赦之，复其官爵。
chéng sì yǒu bèi bó wèi wèi xiāng cí míng děng qī zhōu fù wèi qī zhōu jié dù shǐ yú shì chéng sì dì tíng lín jí cóng zǐ yuè chéng sì zi wǎn xù děng jiē fù běn guān réng lìng jǐ shì zhōng dù yà xuān yù cì tiě quàn
承嗣有贝、博、魏、卫、相、磁、洺等七州，复为七州节度使，于是承嗣弟廷琳及从子悦、承嗣子绾、绪等皆复本官， 仍令给事中杜亚宣谕，赐铁券。
shí sān nián jiǔ yuè zú shí nián qī shí wǔ
十三年九月，卒，时年七十五。
yǒu zi shí yī rén wéi cháo huá yì lún wǎn xù huì chún shēn jìn děng
有子十一人：维、朝、华、绎、纶、绾、绪、 绘、纯、绅、缙等。
wéi wèi wèi zhōu cì shǐ
维为魏州刺史；
cháo shén wǔ jiāng jūn
朝，神武将军；
huá tài cháng shǎo qīng fù mǎ dū wèi shàng yǒng lè gōng zhǔ zài shàng xīn dū gōng zhǔ
华，太常少卿、驸马都尉，尚永乐公主，再尚新都公主；
yú zǐ jiē yòu
余子皆幼。
ér yuè yǒng guàn jūn zhōng chéng sì ài qí cái jí jiāng zú mìng yuè zhī jūn shì ér zhū zǐ zuǒ zhī
而悦勇冠军中，承嗣爱其才，及将卒，命悦知军事，而诸子佐之。
yuè chū wèi wèi bó zhōng jūn bīng mǎ shǐ jiǎn jiào yòu sàn qí cháng shì wèi fǔ zuǒ sī mǎ
悦初为魏博中军兵马使、检校右散骑常侍、魏府左司马。
dà lì shí sān nián chéng sì zú cháo tíng yòng yuè wèi jié dù liú hòu
大历十三年，承嗣卒， 朝廷用悦为节度留后。
xiāo yǒng yǒu lǚ lì xìng cán rěn hǎo luàn ér néng wài shì xíng yì qīng cái sàn shī rén duō fù zhī gù de bīng bǐng
骁勇有膂力，性残忍好乱，而能外饰行义，倾财散施，人多附之，故得兵柄。
xún bài jiǎn jiào gōng bù shàng shū yù shǐ dài fū chōng wèi bó qī zhōu jié dù shǐ
寻拜检校工部尚书、御史大夫，充魏博七州节度使。
dà lì mò yuè shàng gōng shùn
大历末，悦尚恭顺。
jiàn zhōng chū chù zhì shǐ hóng jīng lún zhì hé běi fāng wén yuè jūn qī wàn
建中初，黜陟使洪经纶至河北，方闻悦军七万。
jīng lún sù mèi shí jī xiān yǐ fú tíng qí bīng sì wàn lìng guī nóng mǔ
经纶素昧时机，先以符停其兵四万，令归农亩。
yuè wěi yì shùn mìng jí yī fú ba zhī
悦伪亦顺命，即依符罢之。
jì ér dà jí suǒ ba jiàng shì jī nù zhī yuē ěr děng jiǔ zài jūn róng gè yǒu fù mǔ qī zǐ jì wèi chù zhì shǐ suǒ ba rú hé de yī shí zì zī
既而大集所罢将士，激怒之曰： “尔等久在军戎，各有父母妻子，既为黜陟使所罢，如何得衣食自资？
zhòng suì dà kū
”众遂大哭。
yuè nǎi jǐn chū qí jiā cái bó yī fú yǐ gěi zhī gè lìng hái qí bù wǔ
悦乃尽出其家财帛衣服以给之，各令还其部伍。
zì cǐ wèi bó gǎn yuè ér yuàn cháo tíng
自此魏博感悦而怨朝廷。
jū wú hé huò miù chēng chē jià jiāng dōng fēng ér li miǎn zēng guǎng biàn zhōu chéng
居无何，或谬称车驾将东封，而李勉增广汴州城。
li zhèng jǐ wén ér cāi jù yǐ bīng wàn rén zhūn cáo zhōu qiǎn shǐ shuō yuè tóng wèi jù mìng
李正己闻而猜惧，以兵万人屯曹州，遣使说悦，同为拒命。
yuè nǎi yǔ zhèng jǐ liáng chóng yì děng móu gè zǔ bīng yǐ pàn guān wáng yòu hù è xǔ shì zé wèi fù xīn xíng cáo jùn mèng xī yòu lǐ cháng chūn fú lín kāng yīn wèi zhǎo yá
悦乃与正己、梁崇义等谋各阻兵，以判官王侑、扈萼、许士则为腹心，邢曹俊、孟希祐、李长春、符璘、康愔为爪牙。
jiàn zhōng èr nián zhèn zhōu li bǎo chén zú zi wéi yuè qiú xí jié yuè
建中二年，镇州李宝臣卒，子惟岳求袭节钺。
é ér zī qīng li zhèng jǐ zú zi nà yì qiú jié yuè
俄而淄青李正己卒，子纳亦求节钺。
cháo tíng jiē bù yǔn suì yǔ wéi yuè li nà tóng móu pàn nì
朝廷皆不允， 遂与惟岳、李纳同谋叛逆。
shí cháo tíng qiǎn zhāng xiào zhōng děng tǎo héng zhōu yuè jiāng mèng xī yòu lǜ bīng wǔ qiān yuán zhī
时朝廷遣张孝忠等讨恒州，悦将孟希祐率兵五千援之。
yòu qiǎn jiàng kāng yīn lǜ bīng bā qiān wéi xíng zhōu yáng cháo guāng wǔ qiān rén yíng yú hán dān xī běi lú jiā zhài jué zhāo yì liáng xiǎng zhī lù yuè zì jiāng bīng jiǎ shù wàn jì jìn
又遣将康愔率兵八千围邢州，杨朝光五千人营于邯郸西北卢家砦，绝昭义粮饷之路， 悦自将兵甲数万继进。
xíng zhōu cì shǐ li hóng lín míng jiāng zhāng pī wèi zéi suǒ gōng yù bèi jiāng jié zhào hé dōng jié dù shǐ mǎ suì hé yáng li péng yǔ zhāo yì jūn tǎo yuè
邢州刺史李洪、临洺将张伾，为贼所攻，御备将竭，诏河东节度使马燧、河阳李芃，与昭义军讨悦。
qī yuè sān rì shī zì hú guān dōng xià shōu zéi lú jiā zhài dà pò zéi yú shuāng gāng
七月三日，师自壶关东下，收贼卢家砦， 大破贼于双冈；
xíng zhōu jiě wéi yuè zhòng dùn zǒu bǎo huán shuǐ
邢州解围，悦众遁走，保洹水。
mǎ suì děng sān shuài jù yuè jūn sān shí lǐ wèi lěi li nà qiǎn bīng bā qiān rén zhù yuè
马燧等三帅距悦军三十里为垒，李纳遣兵八千人助悦。
wèi jiāng xíng cáo jùn zhě chéng sì zhī jiù jiāng lǎo ér duō zhì pō zhī bīng fǎ yuè nì yú hù è yǐ cáo jùn wèi bèi zhōu cì shǐ
魏将邢曹俊者，承嗣之旧将，老而多智，颇知兵法，悦昵于扈萼，以曹俊为贝州刺史。
jí yuè jù guān jūn yú lín míng dà wéi wáng shī suǒ pò yuè nǎi zhào cáo jùn ér wèn jì yān
及悦拒官军于临洺，大为王师所破，悦乃召曹俊而问计焉。
cáo jùn yuē bīng fǎ shí bèi zé gōng shàng shū yǐ nì fàn shùn shì qiě bù móu
曹俊曰：“兵法十倍则攻，尚书以逆犯顺，势且不侔。
yí yú guō kǒu zhì bīng wàn rén yǐ è xī shī zé hé běi èr shí sì zhōu xī wèi shàng shū yǒu yǐ
宜于郭口置兵万人以遏西师，则河北二十四州悉为尚书有矣。
jīn yú lín míng wǔ ān shè gōng chéng zhī jì liáng jié zú jǐn wēi xiōng lì zhì wèi jiàn qí kě yě
今于临洺、武安设攻城之计，粮竭卒尽，危凶立至，未见其可也。
yòu děng yǐ qí yì jǐ xián zèn huǐ yuè fù lìng shǒu bèi zhōu
”祐等以其异己，咸谮毁，悦复令守贝州。
yuè yǔ zī qīng bīng sān wàn yú rén zhèn yú huán shuǐ mǎ suì děng sān shuài yǔ shén cè jiāng li shèng děng lái gōng yuè zhī zhòng fù bài sǐ shāng èr wàn jì
悦与淄青兵三万余人阵于洹水，马燧等三帅与神策将李晟等来攻，悦之众复败， 死伤二万计。
yuè shōu hé cán zú bēn wèi zhōu zhì nán guō wài dà jiàng lǐ cháng chūn jù guān bù nèi yǐ sì guān jūn
悦收合残卒奔魏州，至南郭外，大将李长春拒关不内，以俟官军。
sān shuài suī jìn dùn bīng yú wèi zhōu nán píng yì fú tú xián chí liú bù jìn cháng chūn nǎi kāi mén nèi zhī
三帅虽进，顿兵于魏州南平邑浮图，咸迟留不进，长春乃开门内之。
yuè chí pèi dāo lì yú jūn mén wèi jūn shì bǎi xìng yuē yuè jiè bó fù yú yè jiǔ yǔ qīng děng tóng shì jīn jì bài sàng xiāng jì bù gǎn tú quán
悦持佩刀立于军门，谓军士百姓曰：“悦藉伯父余业，久与卿等同事，今既败丧相继，不敢图全。
rán yuè suǒ yǐ jiān jù tiān zhū zhě tè yǐ zī qīng héng jì èr dà rén zài rì wèi yuè bǎo jiàn yú xiān cháo fāng huò chéng xí
然悦所以坚拒天诛者，特以淄青、恒冀二大人在日，为悦保荐于先朝，方获承袭。
jīn èr shuài yún wáng zǐ dì qiú xí yuè jì bù néng bào xiào yǐ zhì xīng shī
今二帅云亡，子弟求袭，悦既不能报效，以至兴师。
jīn jūn lǚ bài wáng shì mín tú tàn cǐ jiē yuè zhī zuì yě
今军旅败亡，士民涂炭，此皆悦之罪也。
yǐ mǔ qīn zhī gù bù néng zì jǐng gōng děng dāng zhǎn yuè shǒu yǐ qǔ gōng xūn wú wéi jù sǐ yě
以母亲之故，不能自刭，公等当斩悦首以取功勋，无为俱死也！
nǎi zì mǎ tóu dì zhòng jiē lián zhī
”乃自马投地，众皆怜之。
huò qián fǔ chí yuè yuē jiǔ méng gōng ēn bù rěn wén cǐ
或前抚持悦曰：“久蒙公恩，不忍闻此！
jīn shì mín zhī zhòng yóu kě yī zhàn shēng sǐ yǐ zhī
今士民之众，犹可一战，生死以之。
yuè shōu tì yán yuē zhū gōng bù yǐ yuè sàng bài yóu yuàn tóng xīn yuè zòng shēn sǐ níng wàng hòu yì yú dì xià hu
”悦收涕言曰：“诸公不以悦丧败，犹愿同心，悦纵身死，宁忘厚意于地下乎！
yuè nǎi zì gē yī jì yǐ wéi yào shì yú shì jiàng shì zì duàn qí jì jié wèi xiōng dì shì tóng shēng sǐ
”悦乃自割一髻，以为要誓，于是将士自断其髻，结为兄弟，誓同生死。
qí jiāng fú lín li zài chūn li yáo yuè cóng xiōng áng xiāng cì yǐ jùn yì guī guó
其将符璘、李再春、李瑶，悦从兄昂，相次以郡邑归国。
lín děng jiā zài wèi zhōu zhě wú shào zhǎng xī wèi yuè suǒ hài
璘等家在魏州者，无少长悉为悦所害。
yuè guān chéng nèi bīng zhàng qìng fá shì zhòng shuāi jiǎn shèn wéi huáng hài nǎi fù zhào xíng cáo jùn yǔ zhī móu
悦观城内兵仗罄乏，士众衰减，甚为惶骇，乃复召邢曹俊与之谋。
jì zhì wán zhěng tú lǚ shàn xiū yíng bì rén xīn fù jiān
既至，完整徒旅，缮修营壁，人心复坚。
jīng xún yú rì mǎ suì děng jìn zhì chéng xià
经旬余日，马燧等进至城下。
xiàng shǐ suì děng chéng shèng cháng qū xí qí wèi bèi zé wèi chéng tú zhī jiǔ yǐ
向使燧等乘胜长驱，袭其未备，则魏城屠之久矣！
shí zhě tòng xī zhī
识者痛惜之。
huì wáng wǔ jùn shā li wéi yuè zhū tāo gōng shēn zhōu xià zhī cháo tíng yǐ wǔ jùn wèi héng zhōu cì shǐ yòu yǐ bǎo chén gù jiāng kāng rì zhī wèi shēn zhào èr zhōu guān chá shǐ
会王武俊杀李惟岳，朱滔攻深州，下之，朝廷以武俊为恒州刺史，又以宝臣故将康日知为深赵二州观察使。
shì yǐ wǔ jùn yuàn shǎng gōng zài rì zhī xià zhū tāo yuàn bù dé shēn zhōu èr jiāng yǒu hàn yú cháo tíng
是以武俊怨赏功在日知下，朱滔怨不得深州，二将有憾于朝廷。
yuè zhī qí kě jiān qiǎn pàn guān wáng yòu xǔ shì zé shǐ yú běi jūn shuō zhū tāo yuē zuó zhě sī tú fèng zhào zhēng fá jìng qū zéi jìng
悦知其可间，遣判官王侑、许士则使于北军，说朱滔曰：“昨者司徒奉诏征伐，径趋贼境。
xún shuò zhī nèi bá shù lù xià shēn zhōu wéi yuè shì cù gù wáng dài fū huò tiǎn xiōng qú jiē yīn sī tú shèng shì
旬朔之内，拔束鹿，下深州，惟岳势蹙，故王大夫获殄凶渠， 皆因司徒胜势。
yòu wén sī tú lí yōu zhōu rì yǒu zhào de wéi yuè jùn xiàn shǐ lì běn zhèn
又闻司徒离幽州日，有诏得惟岳郡县，使隶本镇；
jīn gē shēn zhōu yǔ rì zhī shì guó jiā wú xìn yú tiān xià yě
今割深州与日知， 是国家无信于天下也。
qiě jīn shàng yīng wǔ dú duàn yǒu qín huáng hàn wǔ zhī cái zhū yí háo jié yù sǎo chú hé shuò bù lìng zǐ sūn sì xí
且今上英武独断，有秦皇、汉武之才，诛夷豪杰，欲扫除河朔，不令子孙嗣袭。
yòu cháo chén lì gōng lì shì rú liú yàn bèi jiē bèi tú miè
又朝臣立功立事如刘晏辈，皆被屠灭。
zuó pò liáng chóng yì shā sān bǎi yú kǒu tóu zhī hàn jiāng cǐ sī tú zhī suǒ míng zhī yě
昨破梁崇义，杀三百余口，投之汉江，此司徒之所明知也。
rú mǎ suì bào zhēn děng pò wèi bó hòu cháo tíng bì yǐ rú dé dà chén yǐ zhèn zhī zé yàn zhào zhī wēi kě qiáo zú ér dài yě
如马燧、抱真等破魏博后，朝廷必以儒德大臣以镇之，则燕、赵之危可翘足而待也。
ruò wèi bó quán zé yàn zhào wú huàn tián shàng shū bì yǐ sǐ bào ēn yì
若魏博全，则燕、赵无患，田尚书必以死报恩义。
hé zòng lián héng jiù zāi xù huàn chūn qiū zhī yì yě
合从连衡，救灾恤患，《春秋》之义也。
chūn qiū shí zhū hóu yǒu wēi zhě huán gōng bù néng jiù zé chǐ zhī
春秋时诸侯有危者，桓公不能救则耻之。
jīn sī tú shēng zhèn yǔ zhòu xióng lüè mìng shì jiù lín zhī jí fēi tú lì yì qiě yǒu lì yě
今司徒声振宇宙，雄略命世，救邻之急，非徒立义，且有利也。
shàng shū yǐ bèi zhōu fèng sī tú mìng mǒu sòng kǒng mù wéi sī tú shú jì zhī
尚书以贝州奉司徒，命某送孔目，惟司徒熟计之。
tāo jì yǒu èr yú guó xīn rán cóng zhī
”滔既有贰于国，欣然从之。
nǎi mìng pàn guān wáng yǐng yǔ xǔ shì zé tóng wǎng héng zhōu shuō wáng wǔ jùn réng xǔ hái wǔ jùn shēn zhōu
乃命判官王郢与许士则同往恒州说王武俊，仍许还武俊深州。
wǔ jùn dà xǐ jí lìng pàn guān wáng jù yuán bào tāo réng zhī shēn zhōu shì
武俊大喜，即令判官王巨源报滔， 仍知深州事。
wǔ jùn yòu shuō zhāng xiào zhōng tóng yuán yuè xiào zhōng bù cóng kǒng wèi hòu huàn nǎi qiǎn xiǎo xiào zhèng qiè zhù lěi yú běi jìng yǐ jù xiào zhōng
武俊又说张孝忠同援悦，孝忠不从，恐为后患，乃遣小校郑朅筑垒于北境，以拒孝忠；
réng lìng qí zi shì zhēn wèi héng jì shēn sān zhōu liú hòu yǐ bīng wéi zhào zhōu
仍令其子士真为恒、冀、深三州留后，以兵围赵州。
sān nián wǔ yuè yuè yǐ jiù jūn jiāng zhì lǜ qí zhòng chū zhàn yú yù hé zhī shàng dà bài ér hái
三年五月，悦以救军将至，率其众出战于御河之上，大败而还。
sì yuè zhū tāo wǔ jùn sōu jūn yú níng jìn xiàn gòng bù qí sì wàn
四月，朱滔、 武俊搜军于宁晋县，共步骑四万。
wǔ yuè shí sì rì qǐ jūn nán xià cì zōng chéng tāo pàn guān zhèng yún kuí jí dì fāng kuǐ bèi tāo guī mǎ suì
五月十四日，起军南下，次宗城，滔判官郑云逵及弟方逵背滔归马燧。
liù yuè èr shí bā rì tāo wǔ jùn zhī shī zhì wèi zhōu huì shén cè jiāng li huái guāng jūn yì zhì
六月二十八日，滔、武俊之师至魏州，会神策将李怀光军亦至。
huái guāng ruì qì bù kě è jiān yù yǔ zéi zhàn suì jìng báo zhū tāo zhèn shā qiān yú rén
怀光锐气不可遏，坚欲与贼战，遂径薄朱滔阵，杀千余人。
wáng wǔ jùn yǔ qí jiāng zhào lín zhào wàn dí děng èr qiān jì héng jī huái guāng zhèn tāo jūn jì zhǒng ér jìn jìn jūn dà bài rén xiāng dǎo jí tóu shī yú hé sān shí lǐ hé shuǐ wèi zhī bù liú
王武俊与骑将赵琳、 赵万敌等二千骑横击怀光阵，滔军继踵而进，禁军大败，人相蹈藉，投尸于河三十里，河水为之不流。
mǎ suì děng shōu jūn bǎo lěi
马燧等收军保垒。
shì yè wáng wǔ jùn jué hé shuǐ rù wáng mǎng gù hé yù gé guān jūn shuǐ yǐ shēn sān chǐ liáng xiǎng lù jué
是夜，王武俊决河水入王莽故河，欲隔官军， 水已深三尺，粮饷路绝。
wáng shī jì wú cóng chū nǎi qiǎn rén gào zhū tāo yuē bǐ fū zhé bù zì liàng yǔ zhū rén hé zhàn
王师计无从出，乃遣人告朱滔曰：“鄙夫辄不自量，与诸人合战。
wáng dài fū shàn zhàn tiān xià wú dí
王大夫善战，天下无敌；
sī tú wǔ láng yǔ wáng jūn tú zhī fàng lǎo fū guī zhèn bì děi wén zòu yǐ hé běi zhī shì wěi wǔ láng
司徒五郎与王君图之，放老夫归镇，必得闻奏， 以河北之事委五郎。
shí wǔ jùn zhàn shèng tāo xīn jì zhī jí yuē dài fū èr xiōng bài guān jūn mǎ sī tú bēi qū ruò cǐ bù yí pò rén yú xiǎn yě
”时武俊战胜，滔心忌之，即曰：“大夫二兄败官军，马司徒卑屈若此，不宜迫人于险也。
wǔ jùn yuē suì děng lián bīng shí wàn jiē shì guó zhī míng chén yī zhàn ér běi yí guó zhī chǐ bù zhī cǐ děng hé miàn jiàn tiān zǐ yé
”武俊曰：“燧等连兵十万，皆是国之名臣，一战而北，贻国之耻，不知此等何面见天子耶！
rán wú bù xī fàng hái dàn bù xíng wǔ shí lǐ bì fǎn xiāng jù
然吾不惜放还，但不行五十里，必反相拒。
suì děng zhì wèi xiàn jūn yú hé xī
” 燧等至魏县，军于河西；
wǔ jùn děng sān jiāng bì yú hé dōng
武俊等三将，壁于河东。
liǎng jūn xiāng chí zì qī yuè zhì shí yuè shèng fù wèi jué
两军相持，自七月至十月，胜负未决。
yuè gǎn zhū tāo jiù zhù yù tuī wèi méng zhǔ
悦感朱滔救助，欲推为盟主。
tāo pàn guān lǐ zǐ móu wǔ jùn pàn guān zhèng rú děng yì yuē gǔ yǒu zhàn guó lián héng shì yuē yǐ kàng qín qǐng yī zhōu mò qī xióng gù shì bìng jiàn guó hào wèi zhū hóu yòng guó jiā zhēng shuò
滔判官李子牟、武俊判官郑儒等议曰：“古有战国，连衡誓约以抗秦，请依周末七雄故事，并建国号为诸侯，用国家正朔。
jīn nián hào bù kě gǎi yě
今年号不可改也。
yú shì zhū tāo chēng jì wáng yuè chēng wèi wáng wǔ jùn chēng zhào wáng yòu qǐng li nà chēng qí wáng
”于是朱滔称冀王，悦称魏王，武俊称赵王，又请李纳称齐王。
shí yī yuè yī rì zhù tán yú wèi xiàn zhōng gào tiān shòu zhī
十一月一日，筑坛于魏县中，告天受之。
tāo wèi méng zhǔ chēng gū
滔为盟主，称孤；
wǔ jùn yuè nà chēng guǎ rén
武俊、悦、纳称寡人。
tāo yǐ yōu zhōu wèi fàn yáng fǔ héng zhōu wéi zhēn dìng fǔ wèi zhōu wèi dà míng fǔ yùn zhōu wèi dōng píng fǔ jiē yǐ zhǎng zǐ wèi yuán shuài
滔以幽州为范阳府，恒州为真定府，魏州为大名府，郓州为东平府，皆以长子为元帅。
wěi cè zhī rì qí jūn shàng yǒu yún wù shāo yì mǎ suì děng wàng ér xiào yuē cǐ yún wú zhī nǎi wèi zéi ruì
伪册之日，其军上有云物稍异，马燧等望而笑曰：“此云无知，乃为贼瑞。
yòu qí yíng de qián sān nián tǔ zhǎng gāo sān chǐ yú wèi zhōu hù cáo wéi rěn wèi tǔ zhǎng sòng yuē yì tǔ zhī zhào yě
”又其营地前三年土长高三尺余，魏州户曹韦稔为《土长颂》曰：“益土之兆也。
sì nián shí yuè jīng shī fàn quē zhū shī gè huán běn zhèn
四年十月，泾师犯阙，诸师各还本镇。
yuè tāo wǔ jùn hù xiāng yí huò gè qù wáng hào qiǎn shǐ guī guó
悦、滔、武俊互相疑惑，各去王号，遣使归国。
yuè yì zhì shū yú bào zhēn qiǎn shǐ wén zòu
悦亦致书于抱真，遣使闻奏。
xìng yuán yuán nián zhēng yuè jiā yuè jiǎn jiào shàng shū yòu pú yè fēng jì yáng wáng shǐ bìng rú gù
兴元元年正月，加悦检校尚书右仆射，封济阳王，使并如故。
réng lìng jǐ shì zhōng jiān yù shǐ dài fū kǒng cháo fù wǎng wèi zhōu xuān wèi
仍令给事中、兼御史大夫孔巢父往魏州宣慰。
shí yuè zǔ bīng sì nián shēn suī xiāo měng ér xìng bì wú móu
时悦阻兵四年，身虽骁猛，而性愎无谋。
yǐ gù pín zhì pò bài shì zhòng sǐ zhě shí qī bā
以故频致破败，士众死者十七八。
wèi rén kǔ yú bīng gé yuàn xī jiān yān
魏人苦于兵革，愿息肩焉；
wén cháo fù zhì mò bù wǔ biàn
闻巢父至，莫不舞忭。
yuè fāng yàn cháo fù wèi qí cóng dì xù suǒ shā
悦方宴巢父，为其从弟绪所杀。
xù chéng sì dì liù zǐ
绪，承嗣第六子。
dà lì mò shòu jīng zhào fǔ cān jūn
大历末，授京兆府参军。
chéng sì zú shí xù nián yòu zhì
承嗣卒时，绪年幼稚。
chéng sì lǜ zhū zǐ bù rèn jūn zhèng yǐ cóng zǐ yuè biàn gōng mǎ xìng jiǎo xiá gù rèn yù zhī bǐ dài wéi shuài shǒu
承嗣虑诸子不任军政，以从子悦便弓马，性狡黠，故任遇之，俾代为帅守。
jí xù nián zhǎng yuè yǐ chéng sì wěi yù zhī hòu dài xù děng wú jiān lìng zhǔ yá jūn
及绪年长，悦以承嗣委遇之厚，待绪等无间，令主衙军。
xù xiōng xiǎn duō guò yuè bù rěn cháng chī ér jū zhī
绪凶险多过，悦不忍，尝笞而拘之。
xù pō yuàn wàng cháng sì xìn xì
绪颇怨望，常俟衅隙。
huì xìng yuán yuán nián cháo tíng yòu yuè réng lìng kǒng cháo fù wǎng xuān wèi
会兴元元年，朝廷宥悦，仍令孔巢父往宣慰。
yuè jì shùn mìng mén jiē chè jǐng
悦既顺命，门阶彻警。
yuè yàn cháo fù yè guī xù lǜ zuǒ yòu shù shí rén xiān shā yuè fù xīn cài jì hù è xǔ shì zé děng tǐng jiàn ér rù
悦宴巢父夜归，绪率左右数十人先杀悦腹心蔡济、扈崿、许士则等，挺剑而入。
qí liǎng dì zhǐ zhī
其两弟止之；
xù zhǎn zhǐ zhě suì jìng shēng táng
绪斩止者，遂径升堂。
yuè fāng chén zuì xù shǒu rèn yuè bìng yuè qī gāo shì yòu rù bié yuàn shā yuè mǔ mǎ shì
悦方沉醉，绪手刃悦并悦妻高氏，又入别院杀悦母马氏。
zì hé běi zhū dào cán hài gǔ ròu wú kù yú xù zhě
自河北诸盗残害骨肉，无酷于绪者。
xù jù zhòng bù fù bēn chū běi mén
绪惧众不附，奔出北门。
xíng cáo jùn mèng xī yòu děng lǐng tú shù bǎi zhuī jí zhī
邢曹俊、孟希祐等领徒数百追及之。
yáo hū zhī yuē jié dù shǐ xū láng jūn wèi zhī tā rén gù bù kě yě
遥呼之曰：“节度使须郎君为之，他人固不可也。
nǎi yǐ xù guī yá tuī wèi liú hòu
”乃以绪归衙，推为留后。
míng rì guī zuì yú hù è yǐ qí shǒu xùn
明日，归罪于扈崿，以其首徇；
rán hòu bǐng yú kǒng cháo fù qiǎn shǐ yǐ wén
然后禀于孔巢父，遣使以闻。
shí xù xiōng lún jū zhǎng wéi luàn bīng suǒ shā suì yǐ xù wèi liú hòu
时绪兄纶居长，为乱兵所杀，遂以绪为留后。
cháo tíng shòu xù yín qīng guāng lù dài fu wèi zhōu dà dū dū fǔ zhǎng shǐ jiān yù shǐ dài fū wèi bó jié dù shǐ
朝廷授绪银青光禄大夫、魏州大都督府长史、兼御史大夫、魏博节度使。
shí zhū tāo lǜ bīng jiān yǐn huí hé zhī zhòng nán qīn xù qiǎn bīng zhù wáng wǔ jùn li bào zhēn dà pò zhū tāo yú jīng chéng yǐ gōng shòu jiǎn jiào gōng bù shàng shū
时朱滔率兵兼引回纥之众南侵，绪遣兵助王武俊、李抱真，大破朱滔于泾城，以功授检校工部尚书。
zhēn yuán yuán nián yǐ jiā chéng gōng zhǔ chū jiàng xù jiā fù mǎ dū wèi
贞元元年，以嘉诚公主出降绪，加驸马都尉。
xún qiān jiǎn jiào zuǒ pú yè fēng cháng shān jùn wáng shí yì sān qiān hù
寻迁检校左仆射，封常山郡王，食邑三千户。
gǎi fēng yàn mén jùn wáng shí shí fēng wǔ bǎi hù
改封雁门郡王，食实封五百户。
xún jiā tóng píng zhāng shì
寻加同平章事。
chū tián yuè xìng jiǎn sè yī fú yǐn shí jiē yǒu jié dù
初，田悦性俭啬，衣服饮食，皆有节度；
ér xù děng xiōng dì xīn cháng bù zú
而绪等兄弟，心常不足。
xù jì dé zhì pō zòng háo chǐ jiǔ sè wú dù
绪既得志， 颇纵豪侈，酒色无度。
zhēn yuán shí èr nián sì yuè bào zú shí nián sān shí sān zèng sī kōng fù lài jiā děng
贞元十二年四月，暴卒，时年三十三，赠司空，赙赉加等。
zi sān rén jì hé jì zhí jì ān
子三人：季和、季直、季安。
jì hé wèi chán zhōu cì shǐ
季和为澶州刺史；
jì zhí wèi yá jiāng
季直为衙将；
jì ān zuì yòu wèi dí sì
季安最幼，为嫡嗣。
jì ān zì kuí
季安，字夔。
mǔ wēi jiàn jiā chéng gōng zhǔ xù wèi jǐ zi gù chǒng yì zhū xiōng
母微贱，嘉诚公主蓄为己子，故宠异诸兄。
nián shù suì shòu zuǒ wèi zhòu cáo cān jūn gǎi zhù zuò zuǒ láng jiān shì yù shǐ chōng wèi bó jié dù fù dà shǐ
年数岁，授左卫胄曹参军，改著作佐郎、兼侍御史，充魏博节度副大使。
lèi jiā zhì shì guāng lù shǎo qīng jiān yù shǐ dà fu
累加至试光禄少卿、兼御史大夫。
xù zú shí jì ān nián cái shí wǔ jūn rén tuī wèi liú hòu cháo tíng yīn shòu qǐ fù zuǒ jīn wú wèi jiāng jūn jiān wèi zhōu dà dū dū fǔ zhǎng shǐ wèi bó jié dù yíng tián guān chá chǔ zhì děng shǐ
绪卒时，季安年才十五，军人推为留后，朝廷因授起复左金吾卫将军，兼魏州大都督府长史、魏博节度营田观察处置等使。
fú quē bài yín qīng guāng lù dài fu jiǎn jiào shàng shū yòu pú yè jìn wèi jiǎn jiào sī kōng xí fēng yàn mén jùn wáng
服阙，拜银青光禄大夫、检校尚书右仆射，进位检校司空，袭封雁门郡王。
wèi jǐ jiā jīn zǐ guāng lù dài fu yǐ běn guān tóng zhōng shū mén xià píng zhāng shì
未几，加金紫光禄大夫，以本官同中书门下平章事。
jì ān yòu shǒu fù yè jù jiā chéng zhī yán suī wú tā cái néng yì cū xiū lǐ fǎ
季安幼守父业，惧嘉诚之严，虽无他才能，亦粗修礼法。
jí gōng zhǔ hōng suì pō zì zì jī jū cóng qín sè zhī yú
及公主薨，遂颇自恣， 击鞠、从禽色之娱。
qí jūn zhōng zhèng wù dà dǐ rèn xùn qíng yì bīn liáo jiàng xiào yán jiē bù cóng
其军中政务，大抵任徇情意，宾僚将校，言皆不从。
miǎn gōng zhǔ sàng jiā jiǎn jiào sī tú
免公主丧， 加检校司徒。
yuán hé zhōng wáng chéng zōng shàn xí róng shuài xiàn zōng mìng tǔ tū chéng cuǐ wèi zhāo fǔ shǐ huì zhū jūn jìn tǎo
元和中，王承宗擅袭戎帅，宪宗命吐突承璀为招抚使，会诸军进讨。
jì ān yì qiǎn dà jiàng lǜ bīng fù huì réng zì gòng liáng xiǎng
季安亦遣大将率兵赴会，仍自供粮饷。
shī hái jiā tài zǐ tài bǎo
师还，加太子太保。
jì ān xìng rěn kù wú suǒ wèi jù
季安性忍酷，无所畏惧。
yǒu jìn shì qiū jiàng zhě cháng wèi tián xù cóng shì jí jì ān wèi shuài jiàng yǔ tóng zhí hóu zāng bù xié xiāng chí zhēng quán
有进士丘绛者，尝为田绪从事，及季安为帅，绛与同职侯臧不协，相持争权。
jì ān nù chì jiàng wéi xià xiàn wèi
季安怒，斥绛为下县尉；
shǐ rén zhào hái xiān jué kǎn yú lù zuǒ jì zhì kǎn suǒ huó pái ér yì zhī qí xiōng bào rú cǐ
使人召还，先掘坎于路左，既至坎所，活排而瘗之，其凶暴如此！
yuán hé qī nián zú shí nián sān shí èr zèng tài wèi
元和七年卒，时年三十二，赠太尉。
zi huái jiàn huái lǐ huái xún huái ràng
子怀谏、怀礼、怀询、怀让。
huái jiàn mǔ yuán yì nǚ
怀谏母，元谊女。
jí jì ān zú yuán shì zhào zhū jiāng yù lì huái jiàn zhòng jiē wěi wěi
及季安卒，元氏召诸将欲立怀谏，众皆唯唯。
huái jiàn yòu wèi néng yù shì jūn zhèng wú jù xì jiē qǔ jué yú sī bái shēn jiǎng shì zé shù yǐ ài zēng yí yì jiàng xiào
怀谏幼，未能御事，军政无巨细皆取决于私白身蒋士则，数以爱憎移易将校。
yá jūn nù qǔ qián lín qīng zhèn jiāng tián xīng wéi liú hòu qiǎn huái jiàn guī dì shā jiǎng shì zé děng shí yú rén
衙军怒，取前临清镇将田兴为留后，遣怀谏归第，杀蒋士则等十余人。
tián xìng zàng jì ān bì sòng huái jiàn yú jīng shī nǎi qǐ fù shòu yòu jiān mén wèi jiāng jūn cì dì yī qū chú mǐ shén hòu
田兴葬季安毕，送怀谏于京师， 乃起复授右监门卫将军，赐第一区，刍米甚厚。
tián shì zì chéng sì jù wèi zhōu zhì huái jiàn sì shì xiāng chuán xí sì shí jiǔ nián ér tián xīng dài yān
田氏自承嗣据魏州至怀谏，四世相传袭四十九年，而田兴代焉。
tián hóng zhèng běn míng xìng
田弘正，本名兴。
zǔ yán yùn wèi bó jié dù shǐ chéng sì zhī jì fù yě wèi zhōng ān dōng dōu hù fǔ sī mǎ
祖延恽，魏博节度使承嗣之季父也，位终安东都护府司马。
yán yùn shēng tíng jiè yòu dūn rú yǎ bù lè jūn zhí qǐ jiā wèi píng shū chéng
延恽生廷玠，幼敦儒雅，不乐军职，起家为平舒丞。
qiān lè shòu qīng chí shù chéng hé jiān sì xiàn lìng suǒ zhì yǐ liáng lì chēng
迁乐寿、清池、束城、河间四县令，所至以良吏称。
dà lì zhōng lèi guān zhì tài fǔ qīng cāng zhōu bié jià qiān cāng zhōu cì shǐ jiān yù shǐ zhōng chéng chōng héng hǎi jūn shǐ
大历中，累官至太府卿、沧州别驾，迁沧州刺史、兼御史中丞，充横海军使。
chéng sì yǔ zī qīng li zhèng jǐ héng zhōu li bǎo chén bù xié chéng sì jì lìng tíng jiè shǒu cāng zhōu ér bǎo chén zhū tāo bīng gōng jī yù jiān qí tǔ yǔ
承嗣与淄青李正己、恒州李宝臣不协，承嗣既令廷玠守沧州，而宝臣、朱滔兵攻击，欲兼其土宇。
tíng jiè yīng chéng gù shǒu lián nián shòu dí bīng jǐn shí jié rén yì zi ér shí zú wú pàn zhě zú néng bǎo quán chéng shǒu
廷玠婴城固守，连年受敌，兵尽食竭，人易子而食，卒无叛者，卒能保全城守。
cháo tíng jiā zhī qiān míng zhōu cì shǐ yòu gǎi xiāng zhōu
朝廷嘉之，迁洺州刺史，又改相州。
shǔ xuē è zhī luàn chéng sì cán shí xuē sōng suǒ bù
属薛崿之乱， 承嗣蚕食薛嵩所部。
tíng jiè shǒu zhèng zì mín bù yǐ zōng mén huí bì ér gǎi jié
廷玠守正字民，不以宗门回避而改节。
jiàn zhōng chū zú zhí yuè dài chéng sì lǐng jūn zhèng zhì tú xiōng nì lǜ tíng jiè bù cóng zhào wèi jié dù fù shǐ
建中初，族侄悦代承嗣领军政，志图凶逆，虑廷玠不从，召为节度副使。
yuè jiān móu pō lù tíng jiè wèi yuè yuē ěr jiè bó fù yí yè kě bǐng shǒu cháo tíng fǎ dù zuò xiǎng fù guì hé kǔ yǔ héng yùn tóng wèi pàn chén
悦奸谋颇露，廷玠谓悦曰：“尔藉伯父遗业，可禀守朝廷法度，坐享富贵，何苦与恒、郓同为叛臣？
zì bīng luàn yǐ lái móu pàn guó jiā zhě kě yǐ lì shǔ xiǎn yǒu bǎo wán zōng zú zhě
自兵乱已来， 谋叛国家者，可以历数，鲜有保完宗族者。
ěr ruò kuáng zhì bù quān kě xiān shā wǒ wú lìng wǒ jiàn tián shì zhī chì zú yě
尔若狂志不悛，可先杀我，无令我见田氏之赤族也。
nǎi xiè bìng bù chū
”乃谢病不出。
yuè guò qí dì ér xiè zhī
悦过其第而谢之；
tíng jiè dù mén bù nà jiāng lì qǐng nà
廷玠杜门不纳，将吏请纳。
jiàn zhōng sān nián yù fèn ér zú
建中三年，郁愤而卒。
hóng zhèng tíng jiè zhī dì èr zi
弘正，廷玠之第二子。
shǎo xí rú shū pō tōng bīng fǎ shàn qí shè yǒng ér yǒu lǐ bó fù chéng sì ài zhòng zhī
少习儒书，颇通兵法，善骑射，勇而有礼，伯父承嗣爱重之。
dāng jì ān zhī shì wèi yá nèi bīng mǎ shǐ
当季安之世，为衙内兵马使。
jì ān wéi wu chǐ mí bù xù jūn wù lǚ xíng shā fá
季安惟务侈靡，不恤军务，屡行杀罚；
hóng zhèng měi cóng róng guī fěng jūn zhōng shén lài zhī
弘正每从容规讽，军中甚赖之。
jì ān yǐ rén qíng guī fù nǎi chū wèi lín qīng zhèn jiāng yù jùn zhí qí guò hài zhī
季安以人情归附，乃出为临清镇将，欲捃摭其过害之。
hóng zhèng jiǎ yǐ fēng bì qǐng gào jiǔ zhuó mǎn shēn jì ān wèi qí wú néng wéi
弘正假以风痹请告，灸灼满身，季安谓其无能为。
jí jì ān bìng dǔ qí zi huái jiàn yòu sì nǎi zhào hóng zhèng shǔ qí jiù zhí
及季安病笃，其子怀谏幼𫘤，乃召弘正署其旧职。
jì ān zú huái jiàn wěi jiā tóng jiǎng shì zé gǎi yì jūn zhèng rén qíng bú yuè xián yuē dōu zhī bīng mǎ shǐ tián xìng kě wèi wú shuài yě
季安卒，怀谏委家僮蒋士则改易军政，人情不悦，咸曰：“都知兵马使田兴， 可为吾帅也！
yá bīng shù qiān yì xìng sī dì chén qǐng xìng jù guān bù chū zhòng hū zào bù yǐ
”衙兵数千诣兴私第陈请，兴拒关不出，众呼噪不已。
xìng chū zhòng huán ér bài qǐng rù fǔ shǔ
兴出，众环而拜，请入府署。
xìng dùn pú yú de jiǔ zhī
兴顿仆于地，久之。
dù zhōng bù miǎn nǎi lìng yú jūn zhōng yuē sān jūn bù yǐ xìng bù xiào lìng zhǔ jūn wù yù yǔ zhū jūn qián yuē dāng tīng mìng fǒu
度终不免，乃令于军中曰：“三军不以兴不肖， 令主军务，欲与诸军前约，当听命否？
xián yuē wéi mìng shì cóng
”咸曰：“惟命是从！
xìng yuē wú yù shǒu tiān zi fǎ yǐ liù zhōu bǎn jí qǐng lì wù fàn fù dà shǐ kě hu
”兴曰：“吾欲守天子法，以六州版籍请吏，勿犯副大使，可乎？
jiē yuē nuò
”皆曰：“诺！
shì rì rù fǔ shì shì shā jiǎng shì zé shí shù rén ér yǐ
”是日，入府视事， 杀蒋士则十数人而已。
wǎn zì fǔ guī dì qí xiōng róng zé xìng yuē ěr zú bù néng zì huì qǔ huò zhī dào yě
晚自府归第，其兄融责兴曰：“尔卒不能自晦，取祸之道也！
yì rì jù shì shàng wén
” 翌日，具事上闻。
xiàn zōng jiā zhī jiā xìng yín qīng guāng lù dài fu jiǎn jiào gōng bù shàng shū wèi zhōu dà dū dū fǔ zhǎng shǐ jiān yù shǐ dài fū shàng zhù guó yí guó gōng chōng wèi bó děng zhōu jié dù guān chá chǔ zhì zhī dù yíng tián děng shǐ réng cì míng hóng zhèng
宪宗嘉之，加兴银青光禄大夫、检校工部尚书、魏州大都督府长史、兼御史大夫、上柱国、沂国公，充魏、博等州节度观察、处置、支度、营田等使，仍赐名弘正。
réng lìng zhōng shū shè rén péi dù shǐ wèi zhōu xuān wèi cì wèi bó sān jūn shǎng qián yī bǎi wǔ shí wàn guàn
仍令中书舍人裴度使魏州宣慰，赐魏博三军赏钱一百五十万贯。
hóng zhèng jì shòu jié yuè shàng biǎo yuē
弘正既受节钺，上表曰：
chén wén jūn chén fù zǐ shì wèi dà lún yuán lì jì gāng yǐ zhèng shàng xià
臣闻君臣父子，是谓大伦，爰立纪纲，以正上下。
qí huò zi bù wéi zi chén bù wéi chén fù zǎi mò kě de róng yōu míng suǒ yí gòng jí
其或子不为子，臣不为臣， 覆载莫可得容，幽明所宜共殛。
chén jiā běn biān sài lěi dài táng rén
臣家本边塞，累代唐人；
cóng nǎi zǔ nǎi fù yǐ lái mù wén zi wén sūn zhī huà
从乃祖乃父以来，沐文子文孙之化。
chén xìng yīn zōng zú zǎo liè piān pí qū chí róng mǎ zhī xiāng bù dǔ cháo tíng zhī lǐ
臣幸因宗族，早列偏裨，驱驰戎马之乡，不睹朝廷之礼。
wéi zhōng yǔ xiào tiān yǔ chén xīn
惟忠与孝，天与臣心。
cháng sī fèn bù gù shēng yǐ shēng xùn guó wú yóu shàng dá sī zì gǎn shāng
常思奋不顾生，以身殉国，无由上达，私自感伤。
qǐ yì mìng ǒu chāng shí shì yuán nán gù bái rèn zhī xià miù jiàn tuī chóng
岂意命偶昌时，事缘难故，白刃之下，谬见推崇。
tiān cí jù lín miǎn shū zuì lèi cháo zhāng jiàn jí réng wěi qí máo
天慈遽临，免书罪累，朝章荐及，仍委旗旄。
xī fēng rǎng yú quán fān liè bān róng yú bā zuò
锡封壤于全籓，列班荣于八座；
jūn fù zhī ēn yǐ jí sī háo zhī xiào wèi shēn dàn yǐ tiǎn mào zhī xiū dī huí zì kuì
君父之恩已极，丝毫之效未伸，但以腼冒知羞，低回自愧。
shì zhī gōng róng suǒ zhe bì sì wēi luàn zhī shí
是知功荣所著，必俟危乱之时；
jiǎo xìng zhī lái què zài qīng píng zhī rì
徼幸之来，却在清平之日。
xún yá chuāi fēn yǐ chǒng wèi yōu
循涯揣分，以宠为忧。
fú zì tiān bǎo yǐ hái yōu líng zhào luàn shān dōng ào rǎng xī huà róng xū
伏自天宝已还，幽陵肇乱，山东奥壤，悉化戎墟。
wài fǔ chē mǎ nèi huái xiāo jìng guān fēng dài xí xíng shǎng zì zhuān guó jiā hán gòu nì xiá chuí liù shí zài
外抚车马，内怀枭獍，官封代袭， 刑赏自专，国家含垢匿瑕，垂六十载。
chén měi sī cǐ shì dāng shí wàng cān
臣每思此事，当食忘餐。
ruò shāo jiǎ tiān nián de fèng chén suàn jiān ruò gōng mèi pī kàng dǎo xū
若稍假天年，得奉宸算，兼弱攻昧，批亢捣虚；
jié yīng quǎn zhī zī zhǎn huò qín zhī yòng dǎo yáng hé qì xǐ dí wěi fēng rán hòu tuì guī tián yuán yǐ bì xián lù
竭鹰犬之资，展获禽之用，导扬和气，洗涤伪风，然后退归田园，以避贤路。
chén huái cǐ zhì bì xià chá zhī
臣怀此志，陛下察之！
yōu zhào bāo měi
优诏褒美。
hóng zhèng lè wén qián dài zhōng xiào lì gōng zhī shì yú fǔ shè qǐ shū lóu jù shū wàn yú juǎn shì shì zhī xì yǔ bīn zuǒ jiǎng lùn gǔ jīn yán xíng kě fǒu
弘正乐闻前代忠孝立功之事，于府舍起书楼，聚书万余卷，视事之隙，与宾佐讲论古今言行可否。
jīn hé shuò yǒu yí gōng shǐ lì shí juǎn hóng zhèng kè wèi hóng zhèng suǒ zhe yě
今河朔有《沂公史例》十卷，弘正客为弘正所著也。
wèi zhōu zì chéng sì yǐ lái guǎn yǔ fú wán yǒu yú cháng zhì zhě xī mìng chè huǐ zhī yǐ zhèng dà chǐ bù jū nǎi shì shì yú cǎi fǎng shǐ
魏州自承嗣已来，馆宇服玩有逾常制者，悉命彻毁之，以正大侈不居，乃视事于采访使。
bīn liáo cān zuǒ qǐng zhī yú cháo
宾僚参佐，请之于朝。
pō hǎo rú shū yóu néng shǐ shì zuǒ zhuàn guó shǐ zhī qí dà lüè
颇好儒书，尤能史氏，《左传》、《国史》，知其大略。
zì hóng zhèng guī guó yōu héng jūn fù cài yǒu chǐ hán zhī jù lǚ qiǎn kè jiān shuō duō fāng yòu zǔ ér hóng zhèng zhōng shǐ bù yí qí cāo
自弘正归国，幽、恒、军阝、蔡有齿寒之惧，屡遣客间说，多方诱阻，而弘正终始不移其操。
péi dù míng lǐ tǐ cí shuō xióng biàn
裴度明理体，词说雄辩；
hóng zhèng tīng qí yán zhōng xī bù juàn
弘正听其言，终夕不倦。
suì shēn xiāng jié nà yóu shì fèng shàng zhī yì yú jǐn
遂深相结纳，由是奉上之意逾谨。
yuán hé shí nián cháo tíng yòng bīng tǎo wú yuán jì hóng zhèng qiǎn zi bù lǜ bīng sān qiān jìn tǎo lǚ zhàn yǒu gōng
元和十年，朝廷用兵讨吴元济，弘正遣子布率兵三千进讨，屡战有功。
li shī dào yǐ hóng zhèng xiào zhōng yòu xí qí hòu bù gǎn xiǎn zhù yuán jì gù jué qí jǐ jiǎo zhī yuán wáng shī de zhì tǎo yān
李师道以弘正效忠，又袭其后，不敢显助元济，故绝其掎角之援，王师得致讨焉。
é ér wáng chéng zōng pàn zhào hóng zhèng yǐ quán shī yā jìng
俄而王承宗叛，诏弘正以全师压境。
chéng zōng jù qiǎn shǐ qiú jiù yú hóng zhèng suì biǎo qí shì chéng zōng suì nà èr zi xiàn dé dì èr zhōu yǐ zì jiě
承宗惧，遣使求救于弘正，遂表其事， 承宗遂纳二子，献德、棣二州以自解。
shí sān nián wáng shī jiā bīng yú yùn zhào hóng zhèng yǔ xuān wǔ yì chéng wǔ níng héng hǎi děng wǔ zhèn zhī shī huì jūn qí jìn
十三年，王师加兵于郓，诏弘正与宣武、义成、武宁、横海等五镇之师会军齐进。
shí yī yuè hóng zhèng zì shuài quán shī zì yáng liú dù hé zhù lěi jù yùn sì shí lǐ
十一月，弘正自帅全师自杨刘渡河筑垒，距郓四十里。
shī dào qiǎn dà jiàng liú wù lǜ zhòng bīng yǐ kàng hóng zhèng jié lěi xiāng wàng
师道遣大将刘悟率重兵以抗弘正，结垒相望。
qián hòu hé zhàn wèi jūn dà jié
前后合战，魏军大捷。
ér li yùn li guāng yán sān miàn jìn gōng zéi jiē cuò bài qí shì jiāng wēi
而李酝、李光颜三面进攻，贼皆挫败， 其势将危。
shí sì nián sān yuè liú wù yǐ hé shàng zhī zhòng dǎo gē rù yùn zhǎn shī dào shǒu yì hóng zhèng qǐng xiáng
十四年三月，刘悟以河上之众倒戈入郓，斩师道首，诣弘正请降。
zī qīng shí èr zhōu píng lùn gōng jiā jiǎn jiào sī tú tóng zhōng shū mén xià píng zhāng shì
淄青十二州平，论功加检校司徒、同中书门下平章事。
shì nián bā yuè hóng zhèng rù jìn xiàn zōng dài zhī lóng yì duì yú lín dé diàn cān zuǒ jiàng xiào èr bǎi yú rén jiē yǒu bān xī jìn jiā jiǎn jiào sī tú jiān shì zhōng shí fēng sān bǎi hù
是年八月，弘正入觐，宪宗待之隆异，对于麟德殿，参佐将校二百余人皆有颁锡，进加检校司徒、兼侍中，实封三百户。
réng yǐ qí xiōng jiǎn jiào xíng bù shàng shū xiāng zhōu cì shǐ róng wèi tài zǐ bīn kè dōng dōu liú sī
仍以其兄检校刑部尚书、相州刺史融为太子宾客，东都留司。
hóng zhèng sān shàng zhāng yuàn liú què xià xiàn zōng láo zhī yuē zuó hán hóng zhì cháo chēng jí kěn cí róng wù zhèn bù dé bù cóng
弘正三上章， 愿留阙下，宪宗劳之曰：“昨韩弘至朝，称疾恳辞戎务，朕不得不从。
jīn qīng fù qǐng liú yì chéng kě shàng rán wèi tǔ lè qīng zhī zhèng lín jìng fú qīng zhī wēi wèi wǒ cháng chéng bù kě cí yě
今卿复请留， 意诚可尚，然魏土乐卿之政，邻境服卿之威，为我长城，不可辞也。
kě jí guī fān
可亟归籓。
hóng zhèng měi jù yǒu yī dàn zhī yōu sì xí zhī fēng bù gé xiōng dì zǐ zhí xī shì yú cháo xiàn zōng jiē zhuó jū bān liè zhū zǐ yíng tíng dāng shí róng zhī
” 弘正每惧有一旦之忧，嗣袭之风不革，兄弟子侄，悉仕于朝，宪宗皆擢居班列，朱紫盈庭，当时荣之。
shí wǔ nián shí yuè zhèn zhōu wáng chéng zōng zú mù zōng yǐ hóng zhèng jiǎn jiào sī tú jiān zhōng shū lìng zhèn zhōu dà dū dū fǔ zhǎng shǐ chōng chéng dé jūn jié dù zhèn jì shēn zhào guān chá děng shǐ
十五年十月，镇州王承宗卒，穆宗以弘正检校司徒、兼中书令、镇州大都督府长史，充成德军节度、镇冀深赵观察等使。
hóng zhèng yǐ xīn yǔ zhèn rén zhàn fá yǒu fù xiōng zhī yuàn nǎi yǐ wèi bīng èr qiān wèi wèi cóng
弘正以新与镇人战伐，有父兄之怨，乃以魏兵二千为卫从。
shí yī yuè èr shí liù rì zhì zhèn zhōu shí cì zhèn zhōu sān jūn shǎng qián yī bǎi wàn guàn bù shí zhì jūn zhòng xuān téng yǐ wéi yán
十一月二十六日，至镇州，时赐镇州三军赏钱一百万贯，不时至，军众喧腾以为言。
hóng zhèng qīn zì fǔ yù rén qíng shāo ān
弘正亲自抚喻，人情稍安。
réng biǎo qǐng liú wèi bīng wèi jì gāng zhī pū yǐ chí zhòng xīn qí liáng cì qǐng gěi yú yǒu sī
仍表请留魏兵为纪纲之仆，以持众心，其粮赐请给于有司。
shí dù zhī shǐ cuī lèng bù zhī dà tǐ gù zǔ qí qǐng fán sì shàng biǎo bù bào
时度支使崔倰不知大体，固阻其请，凡四上表不报。
míng nián qī yuè guī zú yú wèi zhōu shì yuè èr shí bā rì yè jūn luàn hóng zhèng bìng jiā shǔ cān zuǒ jiāng lì děng sān bǎi yú kǒu bìng yù hài
明年七月，归卒于魏州，是月二十八日夜军乱，弘正并家属、参佐、将吏等三百余口并遇害。
mù zōng wén zhī zhèn dào cè zèng tài wèi fèng fù jiā děng
穆宗闻之震悼，册赠太尉，赗赙加等。
hóng zhèng xiào yǒu cí huì gǔ ròu zhī ēn shén hòu
弘正孝友慈惠，骨肉之恩甚厚。
xiōng dì zǐ zhí zài liǎng dū zhě shù shí rén jìng wèi chóng shì rì fèi yuē èr shí wàn wèi zhèn zhōu zhī cái jiē niǎn shǔ yú dào
兄弟子侄在两都者数十人，竞为崇饰，日费约二十万，魏、镇州之财，皆辇属于道。
hé běi jiāng zú xīn bù píng zhī gù bù néng jǐn biàn qí sú jìng yǐ cǐ zhì luàn
河北将卒心不平之，故不能尽变其俗，竟以此致乱。
hóng zhèng zǐ bù qún móu
弘正子布、群、牟。
bù hóng zhèng dì sān zi
布，弘正第三子。
shǐ hóng zhèng wèi tián jì ān pí jiàng zhèn lín qīng bù nián shàng yòu zhī jì ān shēn shì bì wēi mì bái qí fù shuài qí suǒ zhèn zhī zhòng guī cháo hóng zhèng shén qí zhī
始，弘正为田季安裨将，镇临清，布年尚幼，知季安身世必危，密白其父帅其所镇之众归朝，弘正甚奇之。
jí hóng zhèng jié zhì wèi bó bù zhǎng qīn bīng guó jiā tǎo huái cài bù lǜ piān shī lì yán shòu jūn yú táng zhōu shòu jiǎn jiào mì shū jiān jiān diàn zhōng shì yù shǐ
及弘正节制魏博，布掌亲兵，国家讨淮、蔡，布率偏师隶严绶，军于唐州，授检校秘书监、兼殿中侍御史。
qián hòu shí bā zhàn pò líng yún zhà xià yǎn chéng bù jiē yǒu gōng zhuó shòu yù shǐ zhōng chéng
前后十八战，破凌云栅，下郾城，布皆有功，擢授御史中丞。
shí péi dù wèi xuān fǔ shǐ cháng guān bīng yú tuó kǒu zéi jiāng dǒng zhòng zhì lǐng xiāo qí jù zhì bù yǐ èr bǎi qí tū chū gōu zhōng jī zhī
时裴度为宣抚使，尝观兵于沱口，贼将董重质领骁骑遽至，布以二百骑突出沟中击之；
é ér zhū jūn dà jí zéi nǎi tuì qù
俄而诸军大集，贼乃退去。
huái xī píng bài zuǒ jīn wú wèi jiāng jūn jiān yù shǐ dài fū
淮西平，拜左金吾卫将军、兼御史大夫。
shí sān nián dīng mǔ yōu qǐ fù jiù guān
十三年，丁母忧，起复旧官。
shí wǔ nián dōng hóng zhèng yí zhèn chéng dé jūn réng yǐ bù wèi hé yáng sān chéng huái jié dù shǐ fù zǐ jù yōng jié máo tóng rì bài mìng
十五年冬， 弘正移镇成德军，仍以布为河阳三城怀节度使，父子俱拥节旄，同日拜命。
shí hán hóng yì yǔ zǐ gōng wǔ jù wèi jié dù shǐ rán rén yǐ zhōng qín duō tián shì
时韩弘亦与子公武俱为节度使，然人以忠勤多田氏。
cháng qìng yuán nián chūn yí zhèn jīng yuán
长庆元年春，移镇泾原。
qí qiū zhèn zhōu jūn luàn hài hóng zhèng dōu zhī bīng mǎ shǐ wáng tíng còu wèi liú hòu
其秋，镇州军乱，害弘正，都知兵马使王廷凑为留后。
shí wèi bó jié dù shǐ li yùn bìng bù néng jūn wú yǐ hàn tíng còu zhī luàn
时魏博节度使李酝病不能军，无以捍廷凑之乱；
qiě yǐ wèi jūn tián shì jiù lǚ nǎi jí zhào bù zhì qǐ fù wèi wèi bó jié dù shǐ réng qiān jiǎn jiào gōng bù shàng shū lìng bù chéng chuán zhī zhèn
且以魏军田氏旧旅，乃急诏布至， 起复为魏博节度使，仍迁检校工部尚书，令布乘传之镇。
bù sāng fú jū è shì qù jīng jié dǎo cóng zhī shì
布丧服居垩室，去旌节导从之饰；
jí rù wèi zhōu jū sāng yù shì dòng jiē de lǐ
及入魏州，居丧御事，动皆得礼。
qí lù fèng yuè rù bǎi wàn yī wú suǒ qǔ yòu jí wèi zhōng jiù chǎn wú jù xì jì qián shí yú wàn guàn jiē chū zhī yǐ bān jūn shì
其禄俸月入百万，一无所取，又籍魏中旧产，无巨细计钱十余万贯，皆出之以颁军士。
yá jiāng shǐ xiàn chéng chū jǐ huī xià wèi bì néng shū chéng bào xiào yòng wèi xiān fēng bīng mǎ shǐ jīng ruì xī wěi zhī
牙将史宪诚出己麾下，谓必能输诚报效，用为先锋兵马使，精锐悉委之。
shí lǚ yǒu jí zhào cù lìng jìn jūn
时屡有急诏促令进军。
shí yuè bù yǐ wèi jūn sān wàn qī qiān tǎo zhī jié lěi yú nán gōng xiàn zhī nán
十月，布以魏军三万七千讨之，结垒于南宫县之南。
shí èr yuè jìn jūn xià zéi èr zhà
十二月，进军，下贼二栅。
shí zhū kè róng qiú zhāng hóng jìng jù yōu zhōu yǔ tíng còu jǐ jiǎo jù mìng
时朱克融囚张弘靖，据幽州，与廷凑掎角拒命。
hé shuò sān zhèn sù xiāng lián héng xiàn chéng yīn yǒu yì zhì
河朔三镇，素相连衡，宪诚阴有异志。
ér wèi jūn jiāo chǐ qiè yú gé zhàn yòu shǔ xuě hán liáng xiǎng bù gěi yǐ cǐ yù wú dòu zhì xiàn chéng cóng ér jiān zhī
而魏军骄侈，怯于格战，又属雪寒，粮饷不给，以此愈无斗志，宪诚从而间之。
é yǒu zhào fēn bù jūn yǔ li guāng yán hé shì dōng jiù shēn zhōu qí zhòng zì kuì duō wèi xiàn chéng suǒ yǒu bù de qí zhòng bā qiān
俄有诏分布军与李光颜合势，东救深州，其众自溃，多为宪诚所有，布得其众八千。
shì yuè shí rì hái wèi zhōu
是月十日，还魏州。
shí yī rì huì zhū jiāng fù yì xīng shī ér jiāng zú yì jù xián yuē shàng shū néng xíng hé shuò jiù shì zé sǐ shēng yǐ zhī
十一日，会诸将复议兴师，而将卒益倨，咸曰：“尚书能行河朔旧事，则死生以之；
ruò shǐ fù zhàn jiē bù néng yě
若使复战，皆不能也。
bù yǐ xiàn chéng lí jiàn dù zhòng zhōng bù wéi yòng tàn yuē gōng wú chéng yǐ
”布以宪诚离间，度众终不为用，叹曰：“功无成矣！
jí rì mì biǎo chén jūn qíng qiě chēng yí biǎo lüè yuē chén guān zhòng yì zhōng fù guó ēn chén jì wú gōng bù gǎn wàng sǐ
”即日，密表陈军情，且称遗表，略曰：“臣观众意，终负国恩，臣既无功，不敢忘死。
fú yuàn bì xià sù jiù guāng yán yuán yì bù rán zé yì shì zhōng chén jiē wèi hé shuò tú hài
伏愿陛下速救光颜、元翼，不然，则义士忠臣，皆为河朔屠害。
fèng biǎo hào kū bài shòu qí cóng shì li shí
”奉表号哭，拜授其从事李石。
nǎi rù qǐ fù líng chōu dāo zì cì yuē shàng yǐ xiè jūn fù xià yǐ shì sān jūn
乃入启父灵，抽刀自刺，曰：“上以谢君父，下以示三军。
yán qì ér jué
”言讫而绝。
shí yì yǐ bù cái suī bù zú néng yǐ sǐ xiè jiā guó xīn zhì jué liè de yàn zhào zhī gǔ fēng yān
时议以布才虽不足，能以死谢家国，心志决烈，得燕、赵之古风焉。
mù zōng wén zhī hài tàn fèi cháo sān rì zhào yuē
穆宗闻之骇叹，废朝三日，诏曰：
gù wèi bó jié dù shǐ qǐ fù níng yuǎn jiāng jūn jiǎn jiào gōng bù shàng shū jiān wèi zhōu dà dū dū fǔ zhǎng shǐ yù shǐ dà fu cì zǐ jīn yú dài tián bù
故魏博节度使、起复宁远将军、检校工部尚书、兼魏州大都督府长史、御史大夫、赐紫金鱼袋田布，
zhèn yǐ guǎ mèi
朕以寡昧，
lín yù wàn bāng
临御万邦，
wēi xíng bù néng jìn gàn jì zhī tú
威刑不能禁干纪之徒，
dào huà bù néng xún duō pì zhī sú
道化不能驯多僻之俗，
zhì shǐ shàng gōng lí huò
致使上公罹祸，
tián shì xián yuān
田氏衔冤。
yuán zhěng lǚ yǐ cú zhēng měi zhōng shí ér hào tàn zì cí diào fá zhòu lì hán xuān
爰整旅以徂征，每终食而浩叹，自兹吊伐，骤历寒暄。
suī liáng jiàng ruì shī lǜ jiē xié lì
虽良将锐师，率皆协力；
ér sì shí guān xìn wèi jí qí qū
而俟时观衅，未即齐驱。
jiē wǒ chéng chén jié qí āi fèn yǐn qiān yán zhī jiù yǐ zì kè zé fèn jué liè zhī zhì yǐ xiè jūn qīn
嗟我诚臣，结其哀愤， 引迁延之咎以自刻责，奋决烈之志以谢君亲。
bái rèn zhì yú gān xīn hóng máo lùn qí shēng sǐ zhōng chén xiào zǐ yī jǔ liǎng quán
白刃置于肝心，鸿毛论其生死，忠臣孝子，一举两全。
jìn chēng biàn shì zhī mén hàn biǎo shī xiāng zhī jié bǐ fāng yú bù jīn gǔ wèi lín
晋称卞氏之门，汉表尸乡之节，比方于布，今古为邻。
kuàng qí lín mìng xū yú chù zhī bù náo
况其临命须臾，处之不挠；
zài xíng zhāng biǎo yì shēn zhōng kǔn
载形章表，益深衷悃。
jiàn shǐ fā jiān dào xīn jí shǒu
间使发缄，悼心疾首。
cóng xiān chén yú hòu zǎi ěr zé wú kuì
从先臣于厚载，尔则无愧；
dǔ yí xiàng yú lín gé yǔ hé suǒ kān
睹遗像于麟阁，予何所堪！
duān gǒng chóng míng zhí chuí yí diǎn jù sī yǐ bào liáo shū yǒng huái
端拱崇名，职垂彝典，据斯以报，聊摅永怀。
kě zèng shàng shū yòu pú yè
可赠尚书右仆射。
bù zǐ zài yòu dà zhōng nián wèi ān nán dū hù pō lì biān gōng
布子在宥，大中年为安南都护，颇立边功。
qún tài hé bā nián wèi shào fǔ shǎo jiān chōng rù tǔ bō shǐ lì dì zhōu cì shǐ ān nán dū hù
群，太和八年为少府少监，充入吐蕃使，历棣州刺史、安南都护。
móu huì chāng chū wèi fēng zhōu cì shǐ tiān dé jūn shǐ lì wǔ níng jūn jié dù shǐ
牟，会昌初为丰州刺史、天德军使，历武宁军节度使。
dà zhōng cháo wèi yǎn hǎi jié dù shǐ yí zhèn tiān píng jūn
大中朝为兖海节度使， 移镇天平军。
zhū zǐ jiē yǐ biān shàng lì gōng lèi gèng fān zhèn yǐ zhōng yì wèi tán zhě suǒ chēng
诸子皆以边上立功，累更籓镇，以忠义为谈者所称。
zhāng xiào zhōng běn xī zhī zhǒng lèi
张孝忠，本奚之种类。
zēng zǔ jìng zǔ xùn dài yǐ shī huó bù luò qiú shuài
曾祖靖，祖逊，代乙失活部落酋帅。
fù mì kāi yuán zhōng yǐ zhòng guī guó shòu hóng lú qīng tóng zhèng yǐ xiào zhōng guì zèng hù bù shàng shū
父谧，开元中以众归国，授鸿胪卿同正，以孝忠贵，赠户部尚书。
xiào zhōng yǐ yǒng wén yú yàn zhào
孝忠以勇闻于燕、赵。
shí hào zhāng ā láo wáng méi nuò gàn èr rén qí míng
时号张阿劳、 王没诺干，二人齐名。
ā láo xiào zhōng běn zì
阿劳，孝忠本字；
méi nuò gàn wáng wǔ jùn běn zì
没诺干，王武俊本字。
xiào zhōng xíng tǐ kuí wěi zhǎng liù chǐ yú xìng kuān yù shì qīn gōng xiào
孝忠形体魁伟，长六尺余，性宽裕，事亲恭孝。
tiān bǎo mò yǐ shàn shè shòu nèi gòng fèng
天宝末，以善射授内供奉。
ān lù shān zòu wèi piān jiàng pò jiǔ xìng tū jué xiān dēng xiàn zhèn yǐ gōng shòu guǒ yì zhé chōng
安禄山奏为偏将，破九姓突厥，先登陷阵，以功授果毅折冲。
lù shān shǐ sī míng jì xiàn hé luò xiào zhōng jiē wèi qí qián fēng
禄山、史思明继陷河洛，孝忠皆为其前锋。
shǐ cháo yì bài rù li bǎo chén zhàng xià
史朝义败，入李宝臣帐下。
shàng yuán zhōng zòu shòu zuǒ lǐng jūn láng jiàng lèi jiā zuǒ jīn wú wèi jiāng jūn tóng zhèng shì diàn zhōng jiān réng cì míng xiào zhōng lì fēi hú gāo yáng èr jūn shǐ
上元中，奏授左领军郎将，累加左金吾卫将军同正、试殿中监，仍赐名孝忠，历飞狐、高阳二军使。
li bǎo chén yǐ xiào zhōng jǐn zhòng xiāo yǒng shén wěi xìn zhī yǐ qī mèi mèi gǔ shì qī yān réng xī yǐ yì zhōu zhū zhèn bīng mǎ lìng qí tǒng zhì
李宝臣以孝忠谨重骁勇，甚委信之，以妻妹昧谷氏妻焉，仍悉以易州诸镇兵马令其统制。
qián hòu jū chéng zhèn shí yú nián shén zhe wēi huì
前后居城镇十余年，甚著威惠。
tián chéng sì zhī kòu jì zhōu yě bǎo chén bǐ xiào zhōng yǐ jīng qí shù qiān yù zhī
田承嗣之寇冀州也，宝臣俾孝忠以精骑数千御之。
chéng sì jiàn qí zhěng sù tàn yuē zhāng ā láo zài yān jì zhōu wèi yì tú yě
承嗣见其整肃，叹曰：“张阿劳在焉，冀州未易图也！
nǎi fén yíng xiāo dùn
”乃焚营宵遁。
jí bǎo chén yǔ zhū tāo zhàn yú wǎ qiáo cháng lǜ tāo lái gōng gù yǐ xiào zhōng wèi yì zhōu cì shǐ xuǎn jīng qí qī qiān pèi yān shǐ hàn yōu zhōu
及宝臣与朱滔战于瓦桥，常虑滔来攻， 故以孝忠为易州刺史，选精骑七千配焉，使扞幽州。
zòu shòu tài zǐ bīn kè jiān yù shǐ zhōng chéng fēng fàn yáng jùn wáng
奏授太子宾客、兼御史中丞， 封范阳郡王。
jì ér bǎo chén yí jì dà jiàng shā li xiàn chéng děng sì wǔ rén shǐ zhào xiào zhōng xiào zhōng jù bù wǎng
既而宝臣疑忌大将，杀李献诚等四五人，使召孝忠，孝忠惧不往。
bǎo chén shǐ xiào zhōng dì xiào jié zhào yān
宝臣使孝忠弟孝节召焉。
xiào zhōng mìng xiào jié fù mìng yuē zhū jiāng wú zhuàng lián jǐng shòu lù xiào zhōng jù sǐ bù gǎn wǎng yì bù gǎn pàn yóu gōng zhī bù jìn yú cháo lǜ huò ér yǐ wú tā zhì yě
孝忠命孝节复命曰：“诸将无状，连颈受戮，孝忠惧死不敢往，亦不敢叛，犹公之不觐于朝，虑祸而已，无他志也。
xiào jié qì yuē xiōng bù xíng wú guī sǐ yǐ
”孝节泣曰：“兄不行， 吾归死矣！
xiào zhōng yuē xié wǎng zé bìng mìng wú liú wú huàn yě
”孝忠曰：“偕往则并命，吾留无患也。
nǎi guī guǒ wú huàn
”乃归，果无患。
wú jǐ bǎo chén sǐ qí zi wéi yuè zǔ bīng bù shòu mìng cháo tíng zhào yōu zhōu jié dù shǐ tǎo zhī
无几，宝臣死，其子惟岳阻兵不受命，朝廷诏幽州节度使讨之。
tāo yǐ xiào zhōng sù jiàng shàn zhàn yǒu jīng bīng bā qiān zài yì zhōu lǜ jūn xīng zé náo qí hòu nǎi shǐ pàn guān cài xióng shuō xiào zhōng yuē wéi yuè xiǎo zi jiāo guì bù dá rén shì zhé jù cháo mìng
滔以孝忠宿将善战，有精兵八千在易州，虑军兴则挠其后，乃使判官蔡雄说孝忠曰：“惟岳小子骄贵，不达人事，辄拒朝命。
tāo fèng mìng fá zuì shǐ jūn hé yòng zhù nì bù zì qiú duō fú yé
滔奉命伐罪，使君何用助逆，不自求多福耶！
jīn zhāo yì hé dōng gōng pò tián yuè huái xi li pú yè shōu xià xiāng yáng liáng chóng yì tóu jǐng ér zú lín hàn jiāng ér zhū zhě wǔ qiān rén jí hé nán jūn jì rì běi shǒu zhào wèi miè wáng kě jiàn yě
今昭义、 河东攻破田悦，淮西李仆射收下襄阳，梁崇义投井而卒，临汉江而诛者五千人，即河南军计日北首，赵、魏灭亡可见也。
shǐ jūn chéng néng qù nì xiào shùn bì shòu zhòng rèn yǒu xiān guī guó zhī gōng yǐ
使君诚能去逆效顺，必受重任，有先归国之功矣！
xiào zhōng rán zhī nǎi qiǎn yá guān suí xióng bào tāo yòu qiǎn yì zhōu lù shì cān jūn dǒng zhěn rù cháo
”孝忠然之，乃遣衙官随雄报滔，又遣易州录事参军董稹入朝。
dé zōng jiā zhī shòu xiào zhōng jiǎn jiào gōng bù shàng shū héng zhōu cì shǐ jiān yù shǐ dài fū chōng chéng dé jūn jié dù shǐ biàn lìng yǔ tāo hé bīng gōng wéi yuè réng cì shí fēng èr bǎi hù
德宗嘉之， 授孝忠检校工部尚书、恒州刺史、兼御史大夫，充成德军节度使，便令与滔合兵攻惟岳，仍赐实封二百户。
qí dì xiào yì jí xiào zhōng sān nǚ yǐ shì rén zài héng zhōu zhě xī wèi wéi yuè suǒ hài
其弟孝义及孝忠三女已适人在恒州者，悉为惟岳所害。
xiào zhōng shén dé tāo zhī bǎo jiàn yǐ qí zi mào hé pìn tāo zhī nǚ qì yuē shén mì suì hé bīng pò wéi yuè zhī shī yú shù lù wéi yuè dùn guī héng zhōu
孝忠甚德滔之保荐，以其子茂和聘滔之女，契约甚密，遂合兵破惟岳之师于束鹿，惟岳遁归恒州。
tāo qǐng chéng shèng xí zhī xiào zhōng réng yǐn jūn xī běi hái yíng yì fēng tāo dà hài
滔请乘胜袭之，孝忠仍引军西北，还营义丰，滔大骇。
xiào zhōng jiàng zuǒ yuē shàng shū bù chì xīn yú zhū sī tú xiāng xìn zhì yǐ
孝忠将佐曰： “尚书布赤心于朱司徒，相信至矣。
jīn nì kòu yǐ kuì bù zhōng qí gōng qiè suǒ wèi yù
今逆寇已溃，不终其功，窃所未喻。
xiào zhōng yuē běn qiú pò zéi zéi yǐ pò yǐ
”孝忠曰： “本求破贼，贼已破矣。
rán héng zhōu sù jiàng shàng duō pò zhī zé kùn shòu yóu dòu huǎn zhī bì fān rán gǎi tú
然恒州宿将尚多，迫之则困兽犹斗，缓之必翻然改图。
yòu zhū tāo yán dà shi qiǎn kě yǐ lǜ shǐ nán yǔ shǒu chéng
又朱滔言大识浅，可以虑始，难与守成。
wú bì yì fēng zuò dài wéi yuè zhī tiǎn miè ěr
吾壁义丰，坐待惟岳之殄灭耳！
jì ér zhū tāo zhūn shù lù bù gǎn jìn jūn
”既而朱滔屯束鹿，不敢进军。
yuè yú wáng wǔ jùn guǒ zhǎn wéi yuè shǒu yǐ xiàn rú xiào zhōng suǒ liào
月余，王武俊果斩惟岳首以献，如孝忠所料。
hòu dìng zhōu cì shǐ yáng zhèng yì yǐ zhōu jiàng xiào zhōng suì yǒu yì dìng zhī de
后定州刺史杨政义以州降，孝忠遂有易、定之地。
shí jì zhū wéi yuè fēn sì zhōu gè zhì guān chá shǐ wǔ jùn de héng zhōu kāng rì zhī de shēn zhào èr zhōu xiào zhōng de yì zhōu
时既诛惟岳，分四州各置观察使，武俊得恒州， 康日知得深、赵二州，孝忠得易州。
yǐ chéng dé jūn é zài héng zhōu xiào zhōng jì jiàng zhèng yì cháo tíng nǎi yú dìng zhōu zhì yì wǔ jūn yǐ xiào zhōng jiǎn jiào bīng bù shàng shū wèi yì wǔ jūn jié dù yì dìng cāng děng zhōu guān chá děng shǐ
以成德军额在恒州，孝忠既降政义，朝廷乃于定州置义武军，以孝忠检校兵部尚书，为义武军节度、易定沧等州观察等使。
jí zhū tāo wáng wǔ jùn móu pàn jiāng jiù tián yuè yú wèi zhōu lǜ xiào zhōng zhǒng hòu tāo jūn jiāng fā fù qiǎn cài xióng wǎng shuō zhī
及朱滔、王武俊谋叛，将救田悦于魏州，虑孝忠踵后，滔军将发，复遣蔡雄往说之。
xiào zhōng yuē li wéi yuè bèi guó zuò nì xiào zhōng guī guó jīn wèi zhōng chén
孝忠曰：“李惟岳背国作逆，孝忠归国，今为忠臣。
xiào zhōng xìng zhí yè yǐ xiào zhōng bù fù zhù nì yǐ
孝忠性直，业已效忠， 不复助逆矣！
wǎng yǔ wǔ jùn tóng háng qiě xiào zhōng yǔ wǔ jùn jù chū fán bù shào zhǎng xiāng xiá shēn zhì qí xīn pì néng fān fù yǔ sī tú dāng jì bǐ yán hū yǒu cuō diē shǐ xiāng yì yě
往与武俊同行，且孝忠与武俊俱出蕃部，少长相狎，深知其心僻，能翻覆语，司徒当记鄙言，忽有蹉跌，始相忆也！
tāo yòu dàn yǐ jīn bó zhōng jù ér bù cóng
”滔又啖以金帛，终拒而不从。
yì dìng jū èr xiōng zhī jiān sì miàn shòu dí xiào zhōng xiū jùn gōu lěi gǎn lì jiàng shì jìng bù shòu èr xiōng zhī yíng huò yì zhě duō zhī
易定居二凶之间，四面受敌，孝忠修峻沟垒，感励将士，竟不受二凶之荧惑，议者多之。
yòu jiā jiǎn jiào zuǒ pú yè shí fēng zhì sān bǎi hù
又加检校左仆射，实封至三百户。
hòu xiào zhōng wèi zhū tāo qīn bī zhào shén cè bīng mǎ shǐ li shèng zhōng guān dòu wén chǎng lǜ shī yuán zhī
后孝忠为朱滔侵逼，诏神策兵马使李晟、中官窦文场率师援之。
xiào zhōng yǐ nǚ qī shèng zi píng yǔ shèng lù lì tóng xīn zhěng xùn shì zhòng jìng quán yì dìng zéi bù gǎn shēn rù
孝忠以女妻晟子凭，与晟戮力同心，整训士众，竟全易定，贼不敢深入。
jí shàng xìng fèng tiān lìng dà jiàng yáng róng guó tí ruì zú liù bǎi cóng shèng rù guān fù nàn shōu jīng chéng róng guó yǒu gōng
及上幸奉天，令大将杨荣国提锐卒六百从晟入关赴难，收京城，荣国有功。
xìng yuán yuán nián zhēng yuè zhào yǐ běn guān tóng píng zhāng shì
兴元元年正月，诏以本官同平章事。
cāng zhōu běn lì chéng dé jūn jì yí lì yì wǔ qí cì shǐ li gù liè zhě wéi yuè qī xiōng yě qǐng hái héng zhōu
沧州本隶成德军，既移隶义武，其刺史李固烈者，惟岳妻兄也，请还恒州。
shì suì xiào zhōng qiǎn yá jiāng chéng huá wǎng cāng zhōu jiāo jiǎn fǔ cáng
是岁，孝忠遣牙将程华往沧州交检府藏。
gù liè zī chē shù shí chéng shàng lù cāng zhōu jūn shì hū yuē shì jiē cài sè cì shǐ bù chuí zhèn xù nǎi kǔn zài ér guī guān wù bù kě de yě
固烈辎车数十乘上路，沧州军士呼曰：“士皆菜色，刺史不垂赈恤，乃稇载而归，官物不可得也！
shā gù liè ér piào zhī
”杀固烈而剽之。
chéng huá wén luàn yóu dòu ér dùn jiàng shì zhuī zhī wèi yuē gù liè tān bào yǐ zhū zhī yǐ yā yá qiě zhī zhōu wu
程华闻乱，由窦而遁，将士追之，谓曰：“固烈贪暴， 已诛之矣，押牙且知州务。
xiào zhōng jí lìng shè cì shǐ shì
”孝忠即令摄刺史事。
jí zhū tāo wáng wǔ jùn chēng wěi guó huá yǔ xiào zhōng zǔ jué bù néng xiāng yuán
及朱滔、王武俊称伪国，华与孝忠阻绝，不能相援。
huá yīng chéng jù zéi yī zhōu huò quán cháo tíng jiā zhī nǎi bài huá cāng zhōu cì shǐ yù shǐ zhōng chéng chōng héng hǎi jūn shǐ réng gǎi míng rì huá lìng měi suì yǐ cāng zhōu shuì qián shí èr wàn guàn gōng yì wǔ jūn
华婴城拒贼，一州获全，朝廷嘉之，乃拜华沧州刺史、御史中丞，充横海军使，仍改名日华，令每岁以沧州税钱十二万贯供义武军。
zhēn yuán èr nián hé běi huáng hàn mǐ dòu yī qiān wǔ bǎi wén
贞元二年，河北蝗旱，米斗一千五百文。
fù dà bīng zhī hòu mín wú xù jī è piǎo xiāng zhěn
复大兵之后，民无蓄积，饿殍相枕。
xiào zhōng suǒ shí dòu ér yǐ qí xià jiē gān cū lì rén jiē fú qí qín jiǎn xiào zhōng wèi yī shí zhī xián jiāng yě
孝忠所食，豆而已，其下皆甘粗粝，人皆服其勤俭，孝忠为一时之贤将也。
sān nián jiā jiǎn jiào sī kōng réng yǐ qí zi mào zōng shàng yì zhāng gōng zhǔ
三年， 加检校司空，仍以其子茂宗尚义章公主。
xiào zhōng qiǎn qí qī shān guó fū rén mèi gǔ shì rù cháo zhí qīn yíng zhī lǐ
孝忠遣其妻邓国夫人昧谷氏入朝，执亲迎之礼。
shàng jiā zhī shǎng lài lóng hòu
上嘉之，赏赉隆厚。
wǔ nián qī yuè wèi jiàng zuǒ suǒ huò yǐ bīng rù wèi zhōu
五年七月，为将佐所惑，以兵入蔚州。
xún zhào guī zhèn réng yǐ shàn xìng xuē jiǎn jiào sī kōng
寻诏归镇，仍以擅兴削检校司空。
qī nián sān yuè zú shí nián liù shí èr fèi cháo sān rì zhuī fēng shàng gǔ jùn wáng zèng tài fù zài zèng wèi zhōu dà dū dū cè zèng tài shī shì yuē zhēn wǔ
七年三月卒，时年六十二，废朝三日，追封上谷郡王，赠太傅， 再赠魏州大都督，册赠太师，谥曰贞武。
zi mào zhāo mào zōng mào hé
子茂昭、茂宗、茂和。
mào zhāo běn míng shēng yún
茂昭，本名升云。
yòu yǒu zhì qì hǎo rú shū yǐ fù yìn lèi guān zhì jiǎn jiào gōng bù shàng shū
幼有志气，好儒书，以父荫累官至检校工部尚书。
zhēn yuán qī nián xiào zhōng zú dé zōng yǐ yōng wáng liàng wèi yì wǔ jūn jié dù dà shǐ yì dìng guān chá shǐ
贞元七年， 孝忠卒，德宗以邕王谅为义武军节度大使、易定观察使；
yǐ shēng yún wèi dìng zhōu cì shǐ qǐ fù zuǒ jīn wú wèi dà jiàng jūn chōng jié dù guān chá liú hòu réng cì míng mào zhāo
以升云为定州刺史，起复左金吾卫大将军，充节度观察留后，仍赐名茂昭。
jiǔ nián zhēng yuè shòu jié dù shǐ lèi qiān jiǎn jiào pú yè sī kōng
九年正月，授节度使，累迁检校仆射、司空。
èr shí nián shí yuè rù cháo lèi chén zòu hé běi jí xī běi biān shì cí qíng zhōng qiē dé shì sǒng tīng tàn yuē hèn jiàn qīng zhī wǎn
二十年十月，入朝，累陈奏河北及西北边事，词情忠切，德示耸听， 叹曰：“恨见卿之晚！
xī yàn yú lín dé diàn cì liáng mǎ jiǎ dì qì yòng zhēn bì shén hòu réng yǐ qí dì sān nán kè lǐ shàng jìn kāng jùn zhǔ
”锡宴于麟德殿，赐良马、甲第、器用、珍币甚厚，仍以其第三男克礼尚晋康郡主。
dé zōng fāng yù wěi zhī yǐ biān rèn míng nián yàn jià mào zhāo rù lín yú tài jí diàn měi cháo bū yù liè shēng āi qì yàn rén jiē jiǎng qí zhōng kěn
德宗方欲委之以边任，明年晏驾，茂昭入临于太极殿，每朝晡预列，声哀气咽，人皆奖其忠恳。
shùn zōng tīng zhèng jiā zhōng shū mén xià píng zhāng shì qiě lìng hái zhèn cì nǚ lè èr rén sān biǎo cí ràng
顺宗听政，加中书门下平章事，且令还镇， 赐女乐二人，三表辞让。
jí zhōng shǐ yā dú chē zhì dì mào zhāo lì wèi zhōng shǐ yuē nǚ lè chū zì jìn zhōng fēi chén xià suǒ yí mù dǔ
及中使押犊车至第，茂昭立谓中使曰：“女乐出自禁中， 非臣下所宜目睹。
xī fén yáng xián níng xī píng běi píng cháng shòu cǐ cì bù ràng wèi yi
昔汾阳、咸宁、西平、北平尝受此赐，不让为宜。
mào zhāo wú sì xián zhī gōng shù zhí rù jìn rén chén cháng lǐ nài hé dāng cǐ chǒng cì
茂昭无四贤之功，述职入觐，人臣常礼，奈何当此宠赐！
hòu yǒu lì gōng zhī chén bì xià hé yǐ jiā shǎng
后有立功之臣，陛下何以加赏？
shùn zōng wén zhī shēn jiā lǐ yì yǔn qí suǒ ràng
”顺宗闻之，深加礼异，允其所让。
yòu xī ān rén lǐ dì yì gù ràng bù shòu
又锡安仁里第，亦固让不受。
yuán hé èr nián yòu qǐng rù jìn wǔ shàng zhāng kěn qiè xiàn zōng xǔ zhī
元和二年，又请入觐， 五上章恳切，宪宗许之。
dōng shí yuè zhì jīng shī liú shù yuè zhào lìng guī zhèn
冬十月，至京师，留数月，诏令归镇。
mào zhāo yuàn fèng cháo qǐng yú quē xià bù xǔ
茂昭愿奉朝请于阙下，不许；
jiā tài zǐ tài bǎo fù lìng hái zhèn
加太子太保，复令还镇。
sì nián wáng chéng zōng pàn zhào hé dōng hé zhōng zhèn wǔ sān zhèn zhī shī hé yì wǔ jūn wèi héng zhōu běi dào zhāo tǎo
四年，王承宗叛，诏河东、河中、振武三镇之师，合义武军，为恒州北道招讨。
mào zhāo chuàng lǐn jiù kāi dào lù yǐ dài xi jūn
茂昭创廪厩，开道路，以待西军。
shǔ zhēng yuè wàng yè jūn lì qǐng yuē jiù lì shàng yuán qián hòu sān yè bù zhǐ xíng rén bù bì lǐ mén
属正月望夜，军吏请曰：“旧例，上元前后三夜， 不止行人，不闭里门。
jīn wài dào jūn róng fāng jí qǐng rú jūn lìng
今外道军戎方集，请如军令。
mào zhāo yuē sān zhèn bīng mǎ guān jūn yě ān dé yán wài dào
”茂昭曰：“三镇兵马，官军也，安得言外道！
fàng dēng yī rú cháng suì
放灯一如常岁。
shǐ cháng nán kè ràng yǔ zhū jūn fēn dào bìng jìn
”使长男克让与诸军分道并进。
kè ràng dù mù dāo gōu yǔ zéi jiē zhàn lǚ shèng
克让渡木刀沟， 与贼接战屡胜。
mào zhāo qīn huàn jiǎ zhòu wèi zhū jūn qián fēng lèi xiàn róng jié jǐ fù chéng zōng
茂昭亲擐甲胄，为诸军前锋，累献戎捷，几覆承宗。
huì cháo tíng xǐ xuě chéng zōng nǎi zhào bān shī jiā jiǎn jiào tài wèi jiān tài zǐ tài fù
会朝廷洗雪承宗，乃诏班师，加检校太尉，兼太子太傅。
zì ān shǐ zhī luàn liǎng hé fān shuài duō zǔ mìng zì gù fù sǐ zǐ dài wéi mào zhāo biǎo qǐng jǔ zú hái cháo
自安、史之乱，两河籓帅多阻命自固，父死子代，唯茂昭表请举族还朝。
lín fān lèi qiǎn yóu kè jiān shuō mào zhāo zhì yì jiān jué bài biǎo qiú dài zhě shù sì
邻籓累遣游客间说，茂昭志意坚决，拜表求代者数四。
shàng nǎi mìng zuǒ shù zǐ rèn dí jiǎn wèi qí xíng jūn sī mǎ chéng yì fù zhī
上乃命左庶子任迪简为其行军司马，乘驿赴之。
yǐ liǎng jùn zhī bù shū guǎn yuè fú yìn fù dí jiǎn qiǎn qí qī jì shì nán kè ràng kè gōng děng xiān jiù lù
以两郡之簿书、管钥、符印付迪简，遣其妻季氏、男克让、克恭等先就路。
jiāng xíng jiè zhī yuē wú shǐ ěr cáo shì qīn chū yì zhě zhù hòu zhī zǐ sūn bù wéi fēng sú suǒ rǎn zé wú wú hèn yǐ
将行，诫之曰：“吾使尔曹侍亲出易者，庶后之子孙不为风俗所染，则吾无恨矣！
shí wǔ nián dōng yě
”时五年冬也。
xíng jí jìn zhōu bài jiǎn jiào tài wèi jiān zhōng shū lìng chōng hé zhōng jìn jiàng cí xí děng zhōu jié dù guān chá děng shǐ
行及晋州，拜检校太尉、兼中书令，充河中晋绛慈隰等州节度观察等使。
shí èr yuè shí èr rì zhì jīng shī
十二月十二日，至京师。
gù shì shuāng rì bù zuò shì rì tè kāi yán yīng diàn duì mào zhāo wǔ kè nǎi ba
故事双日不坐，是日特开延英殿对茂昭， 五刻乃罢。
yòu shàng biǎo qǐng qiān zǔ kǎo zhī gǔ mù yú jīng zhào
又上表请迁祖考之骨墓于京兆。
zài cháo liǎng yuè wèi zhī zhèn
在朝两月，未之镇。
liù nián èr yuè jū fā yú shǒu zú shí nián wǔ shí
六年二月，疽发于首，卒，时年五十。
fèi cháo wǔ rì cè zèng tài shī fù juàn sān qiān pǐ bù yī qiān duān mǐ sù sān qiān shuò sāng shì suǒ xū guān gěi zhào jīng zhào yǐn jiān hù shì yuē xiàn wǔ
废朝五日，册赠太师，赙绢三千匹、布一千端、米粟三千硕， 丧事所须官给，诏京兆尹监护，谥曰献武。
xiàn zōng niàn qí zhōng jìn zhū kūn zhòng zǐ zhí jiē jū zhí zhì réng zhào měi nián gěi juàn èr qiān pǐ chūn qiū fēn gěi
宪宗念其忠荩，诸昆仲子侄皆居职秩，仍诏每年给绢二千匹，春秋分给。
kè ràng kè gōng guān zhì zhū wèi dà jiàng jūn
克让、 克恭官至诸卫大将军。
xiǎo nán kè qín cháng qìng zhōng zuǒ wǔ wèi dà jiàng jūn
小男克勤，长庆中左武卫大将军。
shí yǒu shè wén xǔ yī zi wǔ pǐn guān kè qín yǐ zi yòu qǐng zhǔn jìn lì huí shòu wài shēng
时有赦文许一子五品官， 克勤以子幼，请准近例回授外甥。
zhuàng zhì zhōng shū xià lì bù yuán wài láng pàn fèi zhì péi yí zhí duàn yuē yī zi guān ēn zài niàn gōng guì yú yán shǎng
状至中书，下吏部员外郎判废置，裴夷直断曰： “一子官，恩在念功，贵于延赏；
ruò wú jǐ zi xǔ jí zōng nán
若无己子，许及宗男。
jīn zhāng kè qín zì yǒu xī nán wàng yǐ wài shēng zòu qǐng yí yú tā zú zhī shì hé rén
今张克勤自有息男，妄以外甥奏请，移于他族，知是何人！
tǎng shè mài guān shí wéi luàn fǎ
傥涉卖官，实为乱法。
suī yuán jìn rì chì lì nán pò zhe dìng gé wén guó zhāng jì zài bì xíng zhái xiāng kǒng nán xū shòu
虽援近日敕例，难破著定格文，国章既在必行，宅相恐难虚授。
jù zhuàng shàng zhōng shū mén xià kè qín suǒ qǐng wàng yi bù yǔn
具状上中书门下，克勤所请，望宜不允。
suì wèi dìng lì
” 遂为定例。
mào zōng yǐ fù yìn lèi guān zhì guāng lù shǎo qīng tóng zhèng
茂宗以父荫累官至光禄少卿同正。
zhēn yuán sān nián xǔ shàng gōng zhǔ bài yín qīng guāng lù dài fu běn guān fù mǎ dū wèi yǐ gōng zhǔ yòu dài nián shí sān
贞元三年，许尚公主，拜银青光禄大夫、本官驸马都尉，以公主幼，待年十三。
shǔ mào zōng mǔ wáng yí biǎo qǐng zhōng jiā lǐ
属茂宗母亡，遗表请终嘉礼。
dé zōng niàn mào zhāo zhī xūn jí rì shòu yún huī jiāng jūn qǐ fù shòu zuǒ wèi jiāng jūn tóng zhèng fù mǎ dū wèi
德宗念茂昭之勋， 即日授云麾将军，起复授左卫将军同正、驸马都尉。
jiàn guān jiǎng yì děng lùn yuē zì gǔ yǐ lái wèi wén yǒu fù mǎ qǐ fù ér shàng gōng zhǔ zhě
谏官蒋乂等论曰：“自古以来， 未闻有驸马起复而尚公主者。
shàng yuē qīng suǒ yán gǔ lǐ yě
”上曰：“卿所言，古礼也；
rú jīn rén jiā wǎng wǎng yǒu jiè jí wèi hūn jià zhě qīng hé kǔ gù zhí
如今人家往往有借吉为婚嫁者，卿何苦固执？
yòu zòu yuē chén wén jìn rì rén jiā yǒu bù shèn zhī lǐ jiào zhě huò nǚ jū fù mǔ fú jiā jì pín fá qiě wú qiáng jìn zhì qīn jí yǒu jiè jí yǐ jiù qīn zhě
”又奏曰：“臣闻近日人家有不甚知礼教者，或女居父母服， 家既贫乏，且无强近至亲，即有借吉以就亲者。
zhì yú nán zǐ jiè jí hūn qǔ cóng gǔ wèi wén jīn hū lìng fù mǎ qǐ fù chéng lǐ shí kǒng jīng hài wù tīng
至于男子借吉婚娶，从古未闻，今忽令驸马起复成礼，实恐惊骇物听。
kuàng gōng zhǔ nián yòu gèng sì yī nián chū jiàng shí jì wèi shī qiě hé lǐ jīng
况公主年幼，更俟一年出降，时既未失，且合礼经。
tài cháng bó shì wéi tóng péi kān yuē fú jiàn fù mǎ dū wèi zhāng mào zōng yóu zài mǔ sāng shèng ēn niàn qí wáng mǔ yí biǎo suǒ qǐng xǔ gōng zhǔ chū jiàng réng lìng mào zōng jí jí jiù hūn zhě
”太常博士韦彤、裴堪曰：“伏见驸马都尉张茂宗犹在母丧，圣恩念其亡母遗表所请，许公主出降，仍令茂宗即吉就婚者。
fú yǐ fū fù zhī yì rén lún dà duān suǒ yǐ guān jū guān yú shī shǒu zhě wáng huà suǒ xiān yě
伏以夫妇之义，人伦大端，所以 《关雎》冠于《诗》首者，王化所先也。
tiān shǔ zhī qīn xiào xíng wèi běn suǒ yǐ qí zhǎn wǔ fú zhī zhòng zhě rén dào zhī hòu yě
天属之亲，孝行为本，所以齐斩五服之重者，人道之厚也。
shèng rén zhī cǐ èr duān wèi xùn rén zhī běn bù kě biàn yě gù zhì hūn lǐ shàng yǐ chéng zōng miào xià yǐ jì hòu sì zhì ruò mò shuāi duó qíng shì yuán jīn gé
圣人知此二端为训人之本，不可变也，故制婚礼，上以承宗庙， 下以继后嗣，至若墨衰夺情，事缘金革。
ruò shǐ mào zōng shì shuāi fú ér yī miǎn shang qù è shì ér wèi qīn yíng suī yún chuò āi jiè jí shì yì yǐ xiōng dú jiā
若使茂宗释衰服而衣冕裳，去垩室而为亲迎，虽云辍哀借吉，是亦以凶渎嘉。
fú yuàn yì mào zōng wáng mǔ zhī qǐng gù diǎn zhāng bù yì zhī yì dài qí zhōng zhì rán hòu cì hūn
伏愿抑茂宗亡母之请，顾典章不易之义，待其终制，然后赐婚。
dé zōng bù nà jìng yǐ yì zhāng gōng zhǔ jiàng mào zōng
”德宗不纳，竟以义章公主降茂宗。
zì shì yǐ qī lǐ zhī qīn pō chéng ēn gù
自是以戚里之亲，颇承恩顾。
yuán hé zhōng wèi xián jiù shǐ
元和中，为闲厩使。
guó jiā zì zhēn guàn zhōng zhì yú lín dé guó mǎ sì shí wàn pǐ zài hé lǒng jiān
国家自贞观中至于麟德，国马四十万匹在河、陇间。
kāi yuán zhōng shàng yǒu èr shí qī wàn zá yǐ niú yáng zá chù bù chì bǎi wàn zhì bā shǐ sì shí bā jiān zhàn lǒng yòu jīn chéng píng liáng tiān shuǐ sì jùn fú yuán qiān lǐ zì cháng ān zhì lǒng yòu zhì qī mǎ fāng wèi kuài jì dōu lǐng
开元中尚有二十七万，杂以牛羊杂畜，不啻百万，置八使四十八监，占陇右、金城、平凉、天水四郡，幅员千里，自长安至陇右，置七马坊，为会计都领。
qí lǒng jiān shàn shuǐ cǎo jí yú tián jiē shǔ qī mǎ fāng
岐、陇间善水草及腴田，皆属七马坊。
zhì lín dé yǐ hòu xī róng xiàn lǒng yòu guó mǎ jǐn sàn jiān mù shǐ yǔ qī mǎ fāng míng é jǐn fèi qí dì lì yīn guī yú xián jiù shǐ
至麟德以后，西戎陷陇右，国马尽散，监牧使与七马坊名额尽废，其地利因归于闲厩使。
bǎo yìng zhōng fèng xiáng jié dù shǐ qǐng yǐ jiān mù fù gěi pín mín wèi yè tǔ zhù xiāng chéng shí shù nián yǐ
宝应中，凤翔节度使请以监牧赋给贫民为业，土著相承，十数年矣。
yòu yǒu bié chì cì zhū sì guàn fán qiān yú qǐng
又有别敕赐诸寺观凡千余顷。
jí mào zōng zhǎng xián jiù yǔ zhōng wèi tǔ tū chéng cuǐ shàn suì shì ēn jǔ jiù shì bìng yǐ jiān mù dì zū guī xián jiù sī
及茂宗掌闲厩，与中尉吐突承璀善， 遂恃恩举旧事，并以监牧地租归闲厩司。
mào zōng yòu zòu lín yóu xiàn yǒu qí yáng mǎ fāng àn jiù tú dì fāng sān bǎi sì shí qǐng zhì xià xián jiù sī jiǎn jì
茂宗又奏麟游县有岐阳马坊，按旧图地方三百四十顷，制下闲厩司检计。
bǎi xìng fēn yún lùn sù jié dù shǐ li wéi jiǎn jù shì shàng wén zhào jiān chá yù shǐ sūn gé wǎng àn wèn zhī
百姓纷纭论诉，节度使李惟简具事上闻，诏监察御史孙革往按问之。
gé hái zòu yuē tiān xīng xiàn dōng wǔ lǐ yǒu duò gù qí yáng mǎ fāng de zài qí cè gài yīn jiān wèi míng yǔ jīn qí yáng suǒ zhǐ bǎi xìng qīn zhàn chù bù xiāng jiē jiē yǒu míng yàn
革还奏曰：“天兴县东五里有隋故岐阳马坊，地在其侧，盖因监为名，与今岐阳所指百姓侵占处不相接，皆有明验。
mào zōng nù shì yǒu zhōng zhù wū gé suǒ zòu bù shí
”茂宗怒，恃有中助，诬革所奏不实。
yòu lìng shì yù shǐ fàn chuán shì fù àn nǎi fù mào zōng jǐn fān qián zòu suì duó jū rén tián yè jiē shǔ xián jiù nǎi ba gé guān
又令侍御史范传式复按，乃附茂宗，尽翻前奏，遂夺居人田业，皆属闲厩， 乃罢革官。
cháng qìng chū qí rén lùn sù bù yǐ zhào yù shǐ àn yàn míng bái nǎi fù yǐ qí de hái bǎi xìng biǎn chuán shì guān
长庆初，岐人论诉不已，诏御史按验明白，乃复以其地还百姓，贬传式官。
mào zōng é shòu zuǒ jīn wú wèi dà jiàng jūn
茂宗俄授左金吾卫大将军。
cháng qìng èr nián jiǎn jiào gōng bù shàng shū jiān yǎn zhōu cì shǐ yù shǐ dài fū chōng yǎn hǎi yí jié dù děng shǐ jiā jiǎn jiào bīng bù shàng shū
长庆二年，检校工部尚书，兼兖州刺史、御史大夫， 充兖海沂节度等使，加检校兵部尚书。
tài hé wǔ nián rù wèi zuǒ jīn wú wèi dà jiàng jūn chōng zuǒ wèi shǐ zhuǎn zuǒ lóng wǔ tǒng jūn zú
太和五年，入为左津吾卫大将军，充左卫使， 转左龙武统军卒。
mào hé yuán hé zhōng wèi zuǒ wǔ wèi jiāng jūn
茂和，元和中为左武卫将军。
péi dù wèi huái xi xíng yíng chǔ zhì yòng bīng tǎo wú yuán jì jiàn yá fù xíng yíng zòu yòng mào hé wèi dōu yā yá
裴度为淮西行营处置，用兵讨吴元济，建牙赴行营，奏用茂和为都押衙。
mào hé cháng yǐ dǎn qì cái lüè zì zàn yú xiāng fǔ gù dù zòu yòng zhī
茂和尝以胆气才略自赞于相府，故度奏用之。
mào hé lǜ dù wú gōng huái cài bù kě píng nǎi cí zhī yǐ jí
茂和虑度无功，淮、蔡不可平，乃辞之以疾。
dù nù shén zòu qǐng zhǎn mào hé yǐ lì xíng zhě
度怒甚，奏请斩茂和以励行者。
xiàn zōng yuē yǔ yǐ qí jiā mén zhōng shùn wèi qīng yuǎn biǎn
宪宗曰：“予以其家门忠顺，为卿远贬。
hòu fù yòng wèi zhū wèi jiāng jūn zú
”后复用为诸卫将军，卒。
chén chu zhě dìng zhōu rén mào zhāo zhī shēng
陈楚者，定州人，茂昭之甥。
shǎo yǒu wǔ gàn wèi yì yǒng yá jiāng shì mào zhāo měi chū zhēng fá bì lìng diǎn jīng zú
少有武干，为义勇牙将，事茂昭，每出征伐，必令典精卒。
suí mào zhāo rù cháo shòu zhū wèi dà jiàng jūn
随茂昭入朝，授诸卫大将军。
yuán hé shí èr nián yì wǔ jūn jié dù shǐ hún gǎo sàng shī dìng zhōu bīng luàn nǎi chú chu yì dìng jié dù lìng chí chuán fù rèn
元和十二年，义武军节度使浑镐丧师，定州兵乱，乃除楚易定节度，令驰传赴任。
luàn yóu wèi mí chu yè chí rù zhōu chéng
乱犹未弥，楚夜驰入州城。
chu jiā shì jiǔ zài dìng zhōu jūn zhōng bù xiào jiē chu zhī jiù zú rén qíng dà yuè jūn zú tiè rán
楚家世久在定州，军中部校皆楚之旧卒，人情大悦，军卒帖然。
zhuǎn hé yáng sān chéng huái jié dù shǐ
转河阳三城怀节度使。
qián hòu jí lì zhàn gōng rù wèi lóng wǔ tǒng jūn
前后亟立战功，入为龙武统军。
cháng qìng sān nián zú
长庆三年卒。
shǐ chén yuē cháo tíng zhì luàn zài fǎ zhì dāng fǒu xíng shì dé shī ér yǐ
史臣曰：朝廷治乱，在法制当否，形势得失而已。
qín rén pàn shàng fǎ zhì shī yě
秦人叛上，法制失也；
hàn dào bó xīng xíng shì de yě
汉道勃兴，形势得也。
chén guān kāi yuán zhī zhèng jǔ zuò zhì bǎi mán
臣观开元之政举，坐制百蛮；
tiān bǎo zhī fǎ shuāi suì lún sì hǎi
天宝之法衰，遂沦四海。
xuán zōng yī shī qí shì héng liú mò jiù dì fēn yú qún dào shēn bō yú jiǔ yí
玄宗一失其势，横流莫救，地分于群盗，身播于九夷。
hé shuò èr shí yú zhōu jìng wèi dào xué zhū tián xiōng xiǎn bù jìn wù qíng
河朔二十余州，竟为盗穴，诸田凶险， 不近物情。
ér hóng zhèng xiào zhōng pō dá rén chén zhī jié yí guó lì shàn wú bào dài tiān yì zhī hǎo luàn è zhì yú
而弘正、孝忠，颇达人臣之节，沂国力善无报，殆天意之好乱恶治欤！
mào zhāo zhōng gěng yǒu lǐ míng huò fú dà duān jìn dài zhī xián hòu yě
茂昭忠梗有礼，明祸福大端，近代之贤侯也！
zàn yuē tián zōng bù lìng huò yín wú yīng
赞曰：田宗不令，祸淫无应。
wèi tiān fǔ rén hú fù hóng zhèng
谓天辅仁，胡覆弘正。
mào zhāo zhī zhǐ zhōng yǐ shàn shèng
茂昭知止，终以善胜。
shú shēng lì jiē shàng shī wēi bǐng
孰生厉阶，上失威柄。