fān zhèn zhèn jì
籓镇镇冀
li bǎo chén zì wèi fǔ běn fàn yáng nèi shǔ xī yě
李宝臣字为辅，本范阳内属奚也。
shàn qí shè
善骑射。
fàn yáng jiāng zhāng suǒ gāo chù wèi jiǎ zǐ gù mào qí xìng míng zhōng zhì
范阳将张锁高畜为假子，故冒其姓， 名忠志。
wèi lú lóng fǔ guǒ yì cháng chān lǔ yīn shān zhuī qí jí shè liù rén jǐn yì nǎi hái
为卢龙府果毅，常觇虏阴山，追骑及，射六人尽殪，乃还。
wèi ān lù shān shè shēng cóng rù cháo liú wèi shè shēng zǐ dì chū rù jìn zhōng
为安禄山射生， 从入朝，留为射生子弟，出入禁中。
lù shān fǎn dùn guī gèng wéi lù shān jiǎ zǐ shǐ jiāng xiāo qí shí bā rén jié tài yuán yǐn yáng guāng huì xié yǐ chū zhuī bīng wàn yú bù gǎn bī
禄山反，遁归，更为禄山假子，使将骁骑十八人，劫太原尹杨光翙，挟以出，追兵万馀不敢逼。
yòu dū jīng jiá jūn tǔ mén yǐ è jǐng xíng
又督精甲军土门，以扼井陉。
shì ān qìng xù wèi héng zhōu cì shǐ
事安庆绪为恒州刺史。
jiǔ jié dù shī wéi xiāng zhōu yě zhōng zhì jù guī mìng yú cháo sù zōng jí shòu gù guān fēng mì yún jùn gōng
九节度师围相州也，忠志惧，归命于朝，肃宗即授故官，封密云郡公。
shǐ sī míng dù hé zhōng zhì fù pàn lè bīng sān wàn gù shǒu zéi jiāng xīn wàn bǎo zhūn héng zhōu xiāng jǐ jiǎo
史思明度河，忠志复叛，勒兵三万固守，贼将辛万宝屯恒州相掎角。
sī míng sǐ zhōng zhì bù kěn shì cháo yì shǐ pí jiàng wáng wǔ jùn shā wàn bǎo qiè héng zhào shēn dìng yì wǔ zhōu yǐ xiàn
思明死，忠志不肯事朝义，使裨将王武俊杀万宝，挈恒、赵、深、定、易五州以献。
yōng wáng dōng tǎo kāi tǔ mén nà wáng shī zhù gōng mò zhōu
雍王东讨，开土门纳王师，助攻莫州。
cháo yì píng zhuó lǐ bù shàng shū fēng zhào guó gōng míng qí jūn yuē chéng dé jí bài jié dù shǐ cì tiě quàn xǔ bù sǐ tā jī yǔ bù zī cì xìng jí míng
朝义平，擢礼部尚书，封赵国公，名其军曰成德，即拜节度使，赐铁券许不死，它赍与不赀，赐姓及名。
yú shì suì yǒu héng dìng yì zhào shēn jì liù zhōu de mǎ wǔ qiān bù zú wǔ wàn cái yòng fēng yǎn yì zhāo lái wáng mìng xióng guān shān dōng
于是遂有恒、定、易、 赵、深、冀六州地，马五千，步卒五万，财用丰衍，益招来亡命，雄冠山东。
yǔ xuē sōng tián chéng sì li zhèng jǐ liáng chóng yì xiāng yīn jià jí rè wèi biǎo guǒ
与薛嵩、田承嗣、李正己、梁崇义相姻嫁，急热为表裹。
xiān shì tiān bǎo zhōng xuán zōng yě jīn zì wèi xiàng zhōu lǜ zhì cí gèng zéi luàn xī huǐ yǐ wéi zī ér héng dú cún gù jiàn chǒng yì jiā cì shí fēng
先是天宝中，玄宗冶金自为象， 州率置祠，更贼乱，悉毁以为赀，而恒独存，故见宠异，加赐实封。
shǐ bǎo chén yǔ zhèng jǐ sù wèi chéng sì suǒ yì
始，宝臣与正己素为承嗣所易。
qí dì bǎo zhèng chéng sì xù yě wǎng yī wèi yǔ chéng sì zi wéi jī qiú mǎ hài chù wéi sǐ chéng sì nù qiú zhī yǐ gào bǎo chén bǎo chén xiè jiào bù jǐn jìn zhàng yù shǐ shì zé ér chéng sì suì biān shā zhī yóu shì jiāo wù
其弟宝正，承嗣婿也，往依魏，与承嗣子维击球，马骇，触维死，承嗣怒，囚之，以告宝臣，宝臣谢教不谨，进杖，欲使示责， 而承嗣遂鞭杀之，由是交恶。
nǎi yǔ zhèng jǐ gòng hé chéng sì kě tǎo zhuàng
乃与正己共劾承嗣可讨状。
dài zōng yù qí zì xiāng tú zé shì lí yì zhì jí zhào bǎo chén yǔ zhū tāo jí tài yuán bīng gōng qí běi zhèng jǐ yǔ huá bó hé yáng jiāng huái bīng gōng qí nán
代宗欲其自相图，则势离易制，即诏宝臣与朱滔及太原兵攻其北，正己与滑亳、河阳、江淮兵攻其南。
shī huì zǎo qiáng zhuī niú xiǎng jūn bǎo chén hòu cì shì ér zhèng jǐ pō hú jūn yuàn wàng zhèng jǐ jù yǒu biàn jí yǐn qù
师会枣强，椎牛飨军，宝臣厚赐士，而正己颇觳，军怨望，正己惧有变，即引去。
wéi tāo bǎo chén gōng cāng zhōu lì nián wèi xià jī zōng chéng cán zhī zhǎn èr qiān jí
惟滔、 宝臣攻沧州，历年未下，击宗城，残之，斩二千级。
chéng sì dì tíng lín fāng shǒu bèi zhōu qiǎn gāo sōng yán jiàng bīng sān qiān shù zōng chéng bǎo chén shǐ zhāng xiào zhōng gōng pò zhī zhǎn sōng yán yì suǒ zhí jiāng sì shí yú rén
承嗣弟廷琳方守贝州，遣高嵩岩将兵三千戍宗城，宝臣使张孝忠攻破之，斩嵩岩，逸所执将四十馀人。
huì wáng wǔ jùn zhí zéi dà jiàng lú zǐ qī suì jiàng míng yíng
会王武俊执贼大将卢子期，遂降洺、瀛。
dàng shì shí hé nán zhū jiāng bài tián yuè yú chén liú zhèng jǐ qǔ dé zhōu yù pō qióng tǎo
当是时，河南诸将败田悦于陈留，正己取德州，欲颇穷讨。
chéng sì jù nǎi gān yán dài zhèng jǐ zhèng jǐ zhǐ zhūn zhū jūn yì mò gǎn jìn
承嗣惧，乃甘言绐正己，正己止屯，诸军亦莫敢进。
yú shì tiān zǐ qiǎn zhōng rén mǎ xī qiàn láo bǎo chén bǎo chén guī shǐ zhě bǎi jiān shǐ zhě huì dǐ zhū dào bǎo chén gù zuǒ yòu kuì shén
于是天子遣中人马希倩劳宝臣，宝臣归使者百缣，使者恚，抵诸道，宝臣顾左右愧甚。
zhū jiāng yǐ xiū dú wǔ jùn pèi dāo lì suǒ xià yǔ zhī gù
诸将已休，独武俊佩刀立所下，语之故。
wǔ jùn jì yuē zhào bīng yǒu gōng shàng ěr shǐ zéi píng tiān zǐ fú zhǐ zhào zhì jīng shī yì pǐ fu ěr
武俊计曰：“赵兵有功尚尔，使贼平，天子幅纸召置京师，一匹夫耳。
yuē nài hé
”曰：“奈何？
duì yuē yǎng wèi yǐ wéi zī shàng cè yě
”对曰：“养魏以为资，上策也。
bǎo chén yuē zhào wèi yǒu xìn hé cóng ér kě
”宝臣曰：“赵、魏有衅，何从而可？
duì yuē shì tóng huàn jūn zhuǎn kòu chóu wèi fù zǐ ké tuò jiān ěr
”对曰：“势同患均，转寇雠为父子， 咳唾间耳。
zhū tāo zhūn cāng zhōu qǐng qín sòng wèi kě yǐ qǔ xìn
朱滔屯沧州，请禽送魏，可以取信。
bǎo chén rán zhī
”宝臣然之。
xiān shì chéng sì zhī bǎo chén shào zhǎng fàn yáng xīn cháng yù de zhī
先是，承嗣知宝臣少长范阳，心常欲得之。
nǎi lè shí ruò chèn zhě yì zhī jìng jiào wàng qì zhě yún yǒu wáng qì
乃勒石若谶者瘗之境，教望气者云有王气。
bǎo chén jué de zhī wén yuē èr dì tóng gōng shì wàn quán jiāng tián zuò bàn rù yōu yàn
宝臣掘得之，文曰：’二帝同功势万全，将田作伴入幽燕。
dì wèi bǎo chén yǔ zhèng jǐ wèi èr
”“帝”谓宝臣与正己为二。
ér yīn shǐ kè shuō yuē gōng yǔ tāo gòng gōng cāng jí yǒu gōng lì guī tiān zi gōng yú hé lài
而阴使客说曰：“公与滔共攻沧，即有功，利归天子，公于何赖？
chéng néng shè chéng sì zuì qǐng fèng cāng zhōu rù zhū zhào yuàn qǔ fàn yáng yǐ bào
诚能赦承嗣罪，请奉沧州入诸赵，愿取范阳以报。
gōng yǐ qí qián qū chéng sì yǐ bù zú cóng cǐ wàn quán shì yě
公以骑前驱，承嗣以步卒从，此万全势也。
bǎo chén xǐ de cāng zhōu yòu jiàn yǔ yǔ chèn huì suì yīn jiāo chéng sì ér tú yōu zhōu chéng sì chén bīng chū cì yǐ zì yàn
”宝臣喜得沧州，又见语与谶会，遂阴交承嗣而图幽州，承嗣陈兵出次以自验。
bǎo chén miù wèi tāo shǐ yuē wú wén zhū gōng mào ruò shén yuàn huì ér guān kě hu
宝臣谬谓滔使曰：“吾闻朱公貌若神，愿绘而观可乎？
tāo jí tú yǐ shì zhī
”滔即图以示之。
bǎo chén zhì tú shè táng dà huì zhū jiāng shú shì yuē xìn shén rén yě
宝臣置图射堂，大会诸将，熟视曰：“信神人也！
mì xuǎn jīng zú èr qiān yè chí sān bǎi lǐ yù jié tāo jiè yuē qǔ bǐ mào rú shè táng zhě
”密选精卒二千，夜驰三百里欲劫滔，戒曰：“取彼貌如射堂者。
shí èr jūn bù xiāng yú hū wén biàn tāo dà hài zhàn wǎ qiáo bài yī tuó fú de tuō qín lèi tāo zhě yǐ guī chéng sì
”时二军不相虞，忽闻变，滔大骇，战瓦桥，败， 衣佗服得脱，禽类滔者以归承嗣。
chéng sì zhī xìn chéng hái jūn rù bǎo shǐ rén xiè bǎo chén yuē hé nèi fāng yǒu jǐng wèi xiá cóng gōng
承嗣知衅成，还军入堡，使人谢宝臣曰：“河内方有警，未暇从公。
shí chèn wú xì wèi ěr
石谶，吾戏为耳！
bǎo chén cán ér hái
”宝臣惭而还。
é jìn fēng lǒng xī jùn wáng yòu bài tóng zhōng shū mén xià píng zhāng shì
俄进封陇西郡王，又拜同中书门下平章事。
dé zōng lì bài sī kōng
德宗立，拜司空。
bǎo chén wǎn jié yóu cāi jì zì gù zi wéi yuè qiě àn ruò kǒng xià bù fú jí shā gǔ gěng jiāng xīn zhōng yì lú chù xǔ chóng jùn zhāng nán róng zhāng péng lǎo děng èr shí yú rén jí rù qí zī zhòng nǎi xié èr
宝臣晚节尤猜忌，自顾子惟岳且暗弱，恐下不服，即杀骨鲠将辛忠义、卢俶、 许崇俊、张南容、张彭老等二十馀人，籍入其赀，众乃携贰。
bǎo chén jì zhù yì zhì yǐn yāo rén zuò chèn zhào wèi dān shū líng zhī zhū cǎo zhāi bié shì zhù tán zhì yín pán jīn yí yù wěi yuē nèi chǎn gān lù yè shén jiǔ
宝臣既贮异志，引妖人作谶兆，为丹书、灵芝、朱草，斋别室，筑坛置银盘、金匜、玉，猥曰：“内产甘露液神酒。
kè yù yìn gào qí xià yuē tiān ruì zì zhì
”刻玉印，告其下曰：“天瑞自至。
zhòng mò gǎn biàn zhě
”众莫敢辨者。
yāo rén fù yán dāng yǒu yù yìn zì tiān xià hǎi nèi bù zhàn ér dìng
妖人复言： “当有玉印自天下，海内不战而定。
bǎo chén dà yuè hòu jī jīn bó
”宝臣大悦，厚赍金帛。
jì ér wèi shì lù qiě zhū zhà yuē gōng yǐn gān lù yè kě yǔ tiān shén jiē
既而畏事露且诛，诈曰：“公饮甘露液，可与天神接。
mì zhì jǐn yú yè bǎo chén yǐ yǐn jí yīn sān rì sǐ nián liù shí sì
”密置堇于液，宝臣已饮即瘖，三日死，年六十四。
wéi yuè xī zhū shā yāo rén shí jiàn zhōng èr nián yě
惟岳悉诛杀妖人，时建中二年也。
yí biǎo qǐng yǐ wéi yuè lǐng jūn yí shū zhí zhèng wěi jiā shì guī jié yú cháo zhào zèng tài fù
遗表请以惟岳领军，诒书执政诿家事，归节于朝，诏赠太傅。
wéi yuè shǎo wéi xíng jūn sī mǎ héng zhōu cì shǐ bǎo chén sǐ jūn zhōng tuī wèi liú hòu qiú xí fù wèi dì bù xǔ
惟岳少为行军司马、恒州刺史，宝臣死，军中推为留后，求袭父位，帝不许。
qù hù sàng hái jīng shī yǐ zhāng xiào zhōng dài zhī
趣护丧还京师，以张孝忠代之。
tián yuè wèi qǐng bù tīng
田悦为请，不听。
suì yǔ yuè li zhèng jǐ móu jù mìng
遂与悦、李正己谋拒命。
fǔ xiǎo shǐ hú zhèn sī rén wáng tā nú děng zhuān huà fǎn jì
府小史胡震、私人王他奴等专画反计。
fǔ shǔ shào zhēn qì yuē xiān gōng wèi jiàng xiàng ēn shén hòu ér dài fū wéi mìng cuī dié zhōng yú gù huò yān
府属邵真泣曰：“先公位将相，恩甚厚，而大夫违命缞绖中，愚固惑焉。
wèi jìn qiě yǔ guó bù kě jù jué jué zhī sù huò qǐng hòu lǐ qiǎn qí shǐ xú gèng tú zhī
魏近且与国，不可遽绝，绝之速祸，请厚礼遣其使，徐更图之；
qí yuǎn ér jiāo shū bù rú xiè shǐ zhě sòng jīng shī qiě qǐng zhì tǎo
齐远而交疏，不如械使者送京师，且请致讨。
shàng jiā dài fū zhōng suǒ qǐng yi xǔ
上嘉大夫忠，所请宜许。
wéi yuè wù shǐ zhēn zuò zòu
”惟岳寤，使真作奏。
zhèn yǔ jiāng lì yì bù kě wéi yuè yòu cóng zhī
震与将吏议不可，惟岳又从之。
qí jiù gǔ cóng zhèng háo jùn shì yě qiē jiàn bù nà
其舅谷从政，豪俊士也，切谏不纳。
yú shì zhāng xiào zhōng yǐ yì zhōu guī tiān zi tiān zǐ zhào zhū tāo yǔ xiào zhōng hé bīng tǎo wéi yuè jǐn shè lì shì gòu wéi yuè shǒu yǒu shǎng
于是张孝忠以易州归天子，天子诏朱滔与孝忠合兵讨惟岳，尽赦吏士，购惟岳首有赏。
wéi yuè yǔ tāo zhàn shù lù dà bēn
惟岳与滔战束鹿，大奔。
suì wéi shēn zhōu
遂围深州。
míng nián zhēng yuè lǜ bīng wàn yú shǐ wáng wǔ jùn zhēng shù lù tián yuè yì qiǎn mèng yòu lái zhù
明年正月，率兵万馀，使王武俊争束鹿，田悦亦遣孟祐来助。
wǔ jùn yǐ jīng bīng xiān xiàn zhèn shī què
武俊以精兵先陷阵，师却。
tāo huì bó wèi suān ní shǐ zhuàng shì bǎi rén méng yǐ zào qū wéi yuè jūn mǎ hài jūn luàn yīn dà bài huǒ qí yíng qù
滔缋帛为狻猊，使壮士百人蒙以噪，趋惟岳军，马骇军乱，因大败，火其营去。
yú shì shēn zhōu rì jí yuè yì yīng chéng yǐ
于是深州日急，悦亦婴城矣。
wéi yuè jù zhào zhēn yì qiǎn shǐ yì hé dōng mǎ suì lìng qí dì wéi jiǎn jiàn dì zhǎn dà jiàng xiè zuì yǐ bīng shǔ zhèng shēn shēn cháo jīng shī
惟岳惧，召真议遣使诣河东马燧，令其弟惟简见帝，斩大将谢罪，以兵属郑诜，身朝京师。
mèng yòu zhī qí móu zǒu gào yuè yuè shǐ hù jí lái ràng yuē bì yì bào bīng běn wèi jūn suǒ mìng jié qǐ wèi pàn nì yé
孟祐知其谋，走告悦，悦使扈岌来让曰：“敝邑暴兵，本为君索命节，岂为叛逆耶？
suī jiàn pò yú mǎ suì ér gǎn jī shì dài fū chéng chéng jù shǒu yǐ wéi hòu tú
虽见破于马燧，而感激士大夫乘城拒守，以为后图。
jīn jūn xìn shào zhēn chán jiān yù guī yuè zhī zuì yǐ zì jiān dàng hé fù ér rán
今君信邵真谗间，欲归悦之罪，以自湔荡，何负而然！
bù zé qiǎn yòu hái jūn wú yí wáng shī qín
不则遣祐还军，无遗王师禽。
ruò néng zhū zhēn yǐ xùn qǐng shì gōng rú chū
若能诛真以徇，请事公如初。
wéi yuè nuò bù néng jué bì huá jiàn yuē dài fū yǔ wèi méng wèi jiǔ wèi suī bèi wéi bǐ duō xù jī wèi kě xià
”惟岳懦不能决，毕华见曰：“大夫与魏盟未久，魏虽被围，彼多蓄积， 未可下。
qí bīng jìn de guǎng jū dài shān hé suǒ wèi dōng qín xiǎn gù zhī guó yǔ xiāng chí wéi zú yǐ kàng tiān xià
齐兵劲地广，裾带山河，所谓东秦险固之国，与相持维，足以抗天下。
fu bèi yì bù xiáng qīng lǜ shēng huò
夫背义不详，轻虑生祸。
qiě mèng yòu xiāo jiàng wáng wǔ jùn shàn zhàn qián rì zhú tāo tāo jǐn miǎn jīn hé liǎng jiāng pò tāo bì yǐ
且孟祐骁将，王武俊善战，前日逐滔，滔仅免，今合两将， 破滔必矣。
wéi shěn tú zhī
惟审图之！
wéi yuè jiàn shēn wéi wèi jiě wèi yòu hái nǎi zhǎn zhēn yǐ xiè yuè
”惟岳见深围未解，畏祐还，乃斩真以谢悦。
míng rì fù zhàn yòu dà bài
明日复战，又大败。
ér kāng rì zhī jǔ zhào zhōu tīng mìng wéi yuè yì kùn nǎi fù yá jiāng wèi cháng níng bīng wǔ qiān ér bǐ wáng wǔ jùn qí bā bǎi gōng rì zhī
而康日知举赵州听命，惟岳益困，乃付牙将卫常宁兵五千，而俾王武俊骑八百攻日知。
wǔ jùn cái xióng sù wèi wéi yuè jì jí shī xíng wèi cháng níng yuē dài fū xìn chán wú cháo bù tú yàn shì xíng shèng yǔ fǒu wú bù fù rù héng yǐ
武俊才雄，素为惟岳忌，及师行，谓常宁曰：“大夫信谗，吾朝不图晏，是行胜与否，吾不复入恒矣！
jiāng yǐ shēn tuō dìng zhōu zhāng gōng ān néng chí jǐng jiù dāo hu
将以身托定州张公，安能持颈就刀乎？
cháng níng yǔ fù li xiàn chéng yuē jūn bù wén zhào shū hu
”常宁与副李献诚曰：“君不闻诏书乎？
zhǎn dài fū shǒu yǐ qí guān bì zhī
斩大夫首以其官畀之。
guān dài fū shì zhōng wèi tāo miè ruò dǎo gē hái fǔ shì shí yì tú yǒu rú bù jié zhāng gōng kě guī yě
观大夫势终为滔灭，若倒戈还府，事实易图，有如不捷，张公可归也。
wǔ jùn rán zhī
”武俊然之。
wéi yuè shǐ yào jiè guān xiè zūn zhì wǔ jùn bì yì shì wǔ jùn yǔ móu shǐ nèi yìng
惟岳使要藉官谢遵至武俊壁议事， 武俊与谋，使内应。
zhì qī qǐ chéng mén wǔ jùn rù shā rén tíng zhōng wú gāng zhě
至期，启城门，武俊入，杀人廷中，无亢者。
nǎi chuán lìng yuē dà fu pàn mìng jīn qiě qǔ zhī gǎn jù zhě zú
乃传令曰：“大夫叛命，今且取之，敢拒者族！
shì bù gǎn dòng
”士不敢动。
wǔ jùn shǐ bì xiào rèn yuè qiān wéi yuè chū yì zhī jǐ mén xià bìng shā zhèng shēn tā nú děng shù shí rén shǐ zi shì zhēn chuán shǒu jīng shī
武俊使裨校任越牵惟岳出，缢之戟门下，并杀郑诜、他奴等数十人，使子士真传首京师。
dì jǐn shè qí fǔ jiàng shì gěi bù zhōng zū yì sān nián
帝尽赦其府将士，给部中租役三年。
zhēn shǐ shì bǎo chén zhǎng wén jì wǔ jùn biǎo qí zhōng zèng hù bù shàng shū
真始事宝臣，掌文记，武俊表其忠，赠户部尚书。
qí xi lǚ zhuó jì zhōu zhǎng shǐ
其息吕擢冀州长史。
cháng níng zài wǔ jùn shí yòng shì wèi nèi shǐ jiān qí hòu móu luàn zhū
常宁在武俊时用事，为内史监，其后谋乱，诛。
wéi yuè yì mǔ xiōng wéi chéng shàng rú shù qiān yù bǎo chén ài zhī shǐ jué jūn shì yǐ wéi yuè zhèng dí gù ràng bù kěn dāng
惟岳异母兄惟诚，尚儒术，谦裕，宝臣爱之，使决军事，以惟岳正嫡，固让不肯当。
qí mèi qī li nà gù bǎo chén qǐng wéi chéng fù gù xìng ér shì zhū yùn wèi nà yíng tián fù shǐ sì wèi zhōu cì shǐ
其妹妻李纳，故宝臣请惟诚复故姓，而仕诸郓，为纳营田副使，四为州刺史。
chū wéi yuè pàn dì wéi jiǎn yǐ jiā tóng piào shì bǎi yú fèng mǔ zhèng bēn jīng shī dì jū yú kè shěng
初，惟岳叛，弟惟简以家僮票士百馀奉母郑奔京师，帝拘于客省。
jí chū fèng tiān wéi jiǎn jiāng fù nàn móu yú zhèng zhèng yuē ěr fù lì gōng hé shuò wèi zǎi xiàng shēn wèi cháng zhì jīng shī xiōng sǐ yú rén shǒu
及出奉天， 惟简将赴难，谋于郑，郑曰：“尔父立功河朔，位宰相，身未尝至京师，兄死于人手。
ěr rù cháo wèi shi tiān zǐ bù néng xiào zhōng wú bù zǐ rǔ yǐ
尔入朝，未识天子，不能效忠，吾不子汝矣！
dū qí xíng yuē ér néng sǐ wáng shì wú bù xiǔ yǐ
”督其行曰：“而能死王事，吾不朽矣！
nǎi zhǎn guān chū dào gèng qī zhàn de jí xíng zài
”乃斩关出，道更七战，得及行在。
dì jiàn hòu fǔ zhī bài tài zǐ yù dé tǎo zéi yǒu gōng
帝见厚抚之，拜太子谕德，讨贼有功。
dì xǐ shān nán wéi jiǎn yǐ sān shí qí cóng yè shī dào chí zhì zhōu zhì xi wén zhōng rén yǔ wèn tiān zi suǒ zài mì yǔ yuē shàng zài cǐ
帝徙山南，惟简以三十骑从，夜失道，驰至盩厔西，闻中人语，问天子所在，密语曰：“上在此。
dì jiàn zhī liú tì zhí qí shǒu yuē ěr yǒu mǔ nǎi néng cóng zhèn yé
”帝见之流涕，执其手曰：“尔有母，乃能从朕耶？
duì yuē chén shì yǐ sǐ
”对曰：“臣誓以死！
bǐ míng běi fāng yǒu chén qǐ dì yōu
”比明，北方有尘起，帝忧。
wéi jiǎn dēng gāo yuē hún jiān yǐ qí lái
惟简登高曰：“浑瑊以骑来。
jiān zhì suì jué qū xìng yuán wéi jiǎn qián dǎo
”瑊至，遂决趋兴元，惟简前导。
jí dì hái fēng wǔ ān jùn wáng hào yuán cóng gōng chén tú xíng líng yān gé cì tiě quàn
及帝还，封武安郡王，号元从功臣，图形凌烟阁，赐铁券。
xiàn zōng shí wèi zuǒ jīn wú wèi dà jiàng jūn zhǎng shǐ wàn guó jùn duó xīng píng mín tián lì wèi bù gǎn zhì zhì shì su yú wéi jiǎn jí rì fèi guó jùn yǐ de yǔ mín
宪宗时，为左金吾卫大将军，长史万国俊夺兴平民田，吏畏不敢治，至是诉于惟简， 即日废国俊，以地与民。
chū wèi fèng xiáng jié dù shǐ shì gēng niú tián jù gěi nóng suì zēng kěn shù shí wàn mǔ
出为凤翔节度使，市耕牛佃具给农，岁增垦数十万亩。
zú nián wǔ shí wǔ zèng shàng shū yòu pú yè
卒， 年五十五，赠尚书右仆射。
zi yuán běn qīng báo wú xíng
子元本，轻薄无行。
cháng qìng mò yǔ xuē hún sī shì xiāng yáng gōng zhǔ shì bài zhǔ yōu jìn zhōng yuán běn yǐ gōng chén zi dài sǐ liú lǐng nán
长庆末，与薛浑私侍襄阳公主，事败，主幽禁中，元本以功臣子，贷死，流岭南。
dì zhū hào xué duō shí yǒu rú zhě fēng
弟铢，好学多识，有儒者风。
wáng wǔ jùn zì yuán yīng běn chū qì dān nù jiē bù
王武俊字元英，本出契丹怒皆部。
fù lù jù kāi yuán zhōng yǔ ráo lè fǔ dū du li shī děng wǔ qiān zhàng qiú xí guàn dài rù jū jì
父路俱，开元中，与饶乐府都督李诗等五千帐求袭冠带，入居蓟。
wǔ jùn fu shí wǔ shàn qí shè yǔ zhāng xiào zhōng qí míng lì li bǎo chén zhàng xià wèi pí jiàng
武俊甫十五，善骑射，与张孝忠齐名，隶李宝臣帐下为裨将。
bǎo yìng chū wáng shī rù jǐng xíng wǔ jùn wèi bǎo chén yuē yǐ guǎ dí zhòng qū yù zhí zhàn zé lí shǒu zé kuì ruì shī yuǎn dòu yōng kě yù hu
宝应初，王师入井陉，武俊谓宝臣曰：“以寡敌众，曲遇直，战则离，守则溃，锐师远斗，庸可御乎！
bǎo chén suì yǐ héng dìng děng wǔ zhōu zì guī gòng píng yú zéi wǔ jùn móu yě
”宝臣遂以恒、定等五州自归，共平馀贼，武俊谋也。
zòu jiān yù shǐ zhōng chéng fēng wéi chuān jùn wáng
奏兼御史中丞，封维川郡王。
qí zi shì zhēn yì shěn hàn yǒu duàn bǎo chén yǐ ài chū rù zhàng zhōng yǐ nǚ qī zhī
其子士真，亦沈悍有断，宝臣倚爱，出入帐中，以女妻之。
bǎo chén yǐ yí shā xǔ chóng jùn děng shì zhēn mì jié zuǒ yòu gù wǔ jùn miǎn yú nán
宝臣以疑杀许崇俊等，士真密结左右，故武俊免于难。
wéi yuè jù mìng huò yán wǔ jùn yǒu tā zhì wǔ jùn zhī zhī chū rù dǎo cóng cái yī èr wèi cháng jiē bīn kè
惟岳拒命，或言武俊有他志，武俊知之，出入导从才一二，未尝接宾客。
wéi yuè suī nèi yí rán jiàn qí qū sǔn yòu xī shàn dòu mò rěn shā
惟岳虽内疑，然见其屈损，又惜善斗，末忍杀。
kāng rì zhī yǐ zhào zhōu jiàng wéi yuè móu fá zhī jiē yuē wǔ jùn gù xīn lǚ xiān jūn mìng zhī shǐ zuǒ dài fū ér shì zhēn yòu dài fū nǚ dì xù jīn shì jí yi qù cāi xián yǐ rèn zhī bù rán shàng shuí shǐ
康日知以赵州降，惟岳谋伐之，皆曰： “武俊故心膂，先君命之使佐大夫，而士真又大夫女弟婿，今事急，宜去猜嫌以任之，不然，尚谁使？
nǎi qiǎn yǔ wèi cháng níng jiàng bīng wǎng
”乃遣与卫常宁将兵往。
yīn móu zhí wéi yuè ér rì zhī yì qiǎn rén yāo shuō yǐ huò fú wǔ jùn nǎi hái bīng shǐ rén wèi wéi yuè yuē dài fū yǔ qí wèi tóng wù jīn wèi bīng yǐ bài qí wèi zhào zhōu suǒ xiàn yōu zhōu bīng jìn zài dìng sān jūn qiě jiù sǐ
因谋执惟岳，而日知亦遣人邀说以祸福，武俊乃还兵，使人谓惟岳曰：“大夫与齐、魏同恶，今魏兵已败，齐为赵州所限，幽州兵近在定，三军且救死。
wén yǒu zhào zhào dài fū yi jí guī
闻有诏召大夫，宜亟归。
wéi yuè huáng jù chū suì yì
”惟岳惶遽出，遂缢。
jí qiǎn qí shǔ mèng huá zòu tiān zǐ
即遣其属孟华奏天子。
huá biàn duì chèn zhǐ dé zōng zhuó wèi bīng bù láng zhōng shòu wǔ jùn jiǎn jiào mì shū jiān jiān yù shǐ dài fū héng jì guān chá shǐ
华辩对称旨，德宗擢为兵部郎中，授武俊检校秘书监兼御史大夫、恒冀观察使。
shì shí wéi yuè jiāng yáng zhèng yì yǐ dìng jiàng yáng róng guó yǐ shēn jiàng zhū tāo shòu ér shù zhī
是时，惟岳将杨政义以定降，杨荣国以深降，朱滔受而戍之。
dì yǐ dìng cì zhāng xiào zhōng ér rì zhī wèi shēn zhào guān chá shǐ
帝以定赐张孝忠， 而日知为深赵观察使。
wǔ jùn yuàn bù dé jié dù ér shī zhào dìng tāo yì yuàn shī shēn zhōu èr rén xiāng jié
武俊怨不得节度而失赵、定，滔亦怨失深州，二人相结。
wǔ jùn jí fù shǐ zhě sòng tāo yǔ zhī pàn
武俊即缚使者送滔，与之叛。
dì wén zhào huá yù jiě bù tīng
帝闻，诏华谕解，不听。
shí mǎ suì li bào zhēn li péng li shèng tǎo tián yuè yuè fāng kùn wǔ jùn tāo jiù zhī zhūn lián qiè shān
时马燧、李抱真、李芃、李晟讨田悦，悦方困，武俊、滔救之，屯连箧山。
dì zhào li huái guāng dū shén cè bīng zhù tǎo zéi jūn jiù shě qì ruì shén wèi suì yuē fèng zhào wú yǎng kòu jí bì lěi wèi chéng jī zhī kě miè yě
帝诏李怀光督神策兵助讨贼，军就舍，气锐甚，谓燧曰：“奉诏毋养寇，及壁垒未成击之，可灭也。
nǎi zòng bīng rù tāo bì shā qiān yú rén
”乃纵兵入滔壁，杀千馀人。
yuè jūn jì lǚ běi bù néng zhèn
悦军既屡北，不能阵。
huái guāng huǎn pèi guān zhī wǔ jùn chéng qí dài shǐ zhào wàn dí děng yǐ èr qiān jì héng tū ér tāo jūn zhǒng chí wáng shī luàn xiāng dǎo jí sǐ shī gěng hé wèi bù liú
怀光缓辔观之， 武俊乘其怠，使赵万敌等以二千骑横突，而滔军踵驰，王师乱，相蹈藉死，尸梗河为不流。
huái guāng hái zǒu bì
怀光还走壁。
wǔ jùn yè jué hé zhù wáng mǎng qú duàn suì xiǎng lù
武俊夜决河注王莽渠，断燧饷路。
suì jì qióng ér yǔ tāo sù yīn jiā nǎi qiǎn shǐ mán xiè tāo yuē lǎo fū bù zì liàng yǔ zhū jūn yù
燧计穷，而与滔素姻家， 乃遣使谩谢滔曰：“老夫不自量，与诸君遇。
wáng dài fū shàn zhàn tiān xià wú qián wú gù yi bài xìng gōng tú zhī shǐ lǎo fū de hái hé dōng zhū jiāng yì bà bīng wú wéi yán tiān zǐ yǐ hé běi de fù gōng
王大夫善战，天下无前，吾固宜败， 幸公图之，使老夫得还河东，诸将亦罢兵，吾为言天子，以河北地付公。
tāo yì yīn jì wǔ jùn shèng qiě bù zhì jí wèi wǔ jùn yuē wáng shī jì bài mǎ gōng bēi yuē rú cǐ bù yí pò rén yǐ xiǎn
”滔亦阴忌武俊胜且不制，即谓武俊曰：“王师既败，马公卑约如此，不宜迫人以险。
dá yuē suì děng jiē guó míng chén lián bīng shí wàn yī zhàn ér běi yí xiū guó jiā bù zhī hé miàn mù jiàn tiān zi yé
”答曰：“燧等皆国名臣，连兵十万，一战而北，贻羞国家，不知何面目见天子耶？
bǐ xíng bù wǔ shí lǐ bì fǎn jù wǒ
彼行不五十里，必反拒我。
tāo gù xǔ zhī
”滔固许之。
suì zhì wèi xiàn jiān bì zì gù shī fù zhèn
燧至魏县，坚壁自固，师复振。
tāo cán xiè xián xì shǐ gòu yǐ
滔惭谢，嫌隙始构矣。
wǔ jùn shǐ zhāng zhōng kuí gōng zhào zhōu rì zhī zhǎn qí shǒu yǐ wén
武俊使张钟葵攻赵州，日知斩其首以闻。
yú shì wǔ jùn yǔ tián yuè děng shàn xiāng wáng
于是武俊与田悦等擅相王。
wǔ jùn guó hào zhào yǐ héng wéi zhēn dìng fǔ mìng shì zhēn liú shǒu jiān yuán shuài
武俊国号赵，以恒为真定府，命士真留守兼元帅；
yǐ bì huá zhèng rú wèi zuǒ yòu nèi shǐ wáng shì liáng sī xíng wáng yòu sī wén shì qīng sī wǔ bìng wèi shàng shū
以毕华、郑儒为左右内史，王士良司刑，王佑司文，士清司武，并为尚书；
shì zé sī wén shì láng sòng duān jǐ shì zhōng wáng qià nèi shǐ shě rén zhāng shì qīng zhí xiàn dài fū wèi cháng níng nèi shǐ jiān huáng fǔ zhù shàng shū yòu pú yè yú yǐ cì fēng bài
士则司文侍郎，宋端给事中，王洽内史舍人，张士清执宪大夫，卫常宁内史监，皇甫祝尚书右仆射，馀以次封拜。
jiàn zhōng sì nián bào zhēn shǐ kè gǔ lín zhà xiáng wǔ jùn jì jiàn yuē wú lái chuán zhào fēi jiàng yě
建中四年，抱真使客贾林诈降武俊，既见，曰：“吾来传诏，非降也。
wǔ jùn sè dòng lín yuē tiān zǐ zhī dài fū dēng tán jiàn guó fǔ yīng gù zuǒ yòu yuē wǒ běn zhōng yì tiān zǐ bù xǐng gù zhì shì
”武俊色动，林曰：“天子知大夫登坛建国抚膺顾左右曰：‘我本忠义，天子不省，故至是。
jīn zhū jūn shù biǎo dài fū zhì chéng shàng jiàn biǎo dòng sè yuē zhèn qián wù wú jí yǐ
’今诸军数表大夫至诚，上见表动色曰：‘朕前误无及矣。
péng yǒu shī yì shàng kě xiè zhèn sì hǎi zhǔ háo máng guò shī fǎn bù dé zì xīn yé
朋友失意尚可谢， 朕四海主，毫芒过失，返不得自新耶！
jīn dài fū qīn duàn nì shǒu ér zǎi xiàng dū yú shì yí guó jiā yǔ dài fū wū yǒu xì gù zāi
’今大夫亲断逆首，而宰相阇于事宜，国家与大夫乌有细故哉？
zhū tāo yǐ lì xiāng dòng gōng hé qǔ yān
朱滔以利相动，公何取焉？
chéng néng yǔ zhāo yì tóng xīn kuàng rán gǎi tú shàng bù shī jūn chén zhī yì xià yǐ wéi zǐ sūn jì
诚能与昭义同心，旷然改图，上不失君臣之义，下以为子孙计。
wǔ jùn yuē pú lǔ rén yě shàng zhī fǔ bǎi xìng tiān zǐ gù bù wu shā rén yǐ ān tiān xià
”武俊曰：“仆虏人也，尚知抚百姓，天子固不务杀人以安天下。
jīn shān dōng lián bīng bǐ zhàn gǔ jǐn bào yě suī shèng shàng shuí yǔ jū
今山东连兵比战，骨尽暴野，虽胜尚谁与居？
jīn bù dàn guī guó yè yǔ zhū jūn méng lǔ xìng piáo jiāng bù yù qū zài wǒ tiān zǐ ruò néng yǐ ēn dàng shuā zhī wǒ shǒu chàng guī mìng yǒu bù cóng zhě fèng cí fá zhī hé běi bù wǔ shí rì kě dìng
今不惮归国，业与诸军盟，虏性朴强，不欲曲在我，天子若能以恩荡刷之，我首倡归命，有不从者，奉辞伐之，河北不五十日可定。
huì dì chū fèng tiān bào zhēn jiāng hái zé lù yuè shuō wǔ jùn tāo zhǒng xí zhī
”会帝出奉天，抱真将还泽潞，悦说武俊、滔踵袭之。
lín yuē fu tuì jūn qián zī zhòng hòu ruì shī rén xīn gù yī bù kě tú yě
林曰：“夫退军，前辎重，后锐师，人心固壹，不可图也。
shǐ zhàn shèng de dì lì guī yú wèi bù xìng sàng shī zhào shòu qí zāi
使战胜得地，利归于魏， 不幸丧师，赵受其灾。
jīn cāng zhào nǎi gù dì gù bù qǔ zhī
今沧、赵乃故地，故不取之？
wǔ jùn suì yǐn ér běi lín fù jī zhī yuē gōng yì bāng háo yīng bù yīng móu zhōng xià
”武俊遂引而北，林复激之曰： “公异邦豪英，不应谋中夏。
yàn wèi yōu xiǎn bǐ wáng shì qiáng zé xū gōng zhī yuán xuē zé jǐ yù bìng tūn
燕、魏幽险，彼王室强则须公之援，削则己欲并吞。
qiě hé běi wéi yǒu zhào wèi yàn ěr tāo nǎi chēng jì xīn tú gōng jì zhōu yǐ
且河北惟有赵、魏、燕耳，滔乃称冀，心图公冀州矣。
shǐ tāo néng zhì shān dōng dài fū dāng chén shì zhī fǒu zé jiàn gōng
使滔能制山东，大夫当臣事之，否则见攻。
néng chén tāo hu
能臣滔乎？
wǔ jùn tóu mèi yuē èr bǎi nián tiān zǐ yóu bù néng shì ān néng chén shù zǐ yé
”武俊投袂曰：“二百年天子犹不能事，安能臣竖子耶！
nǎi dìng jì tōng hǎo bào zhēn ér yuē mǎ suì méng
” 乃定计通好抱真，而约马燧盟。
xìng yuán yuán nián shè tiān xià wǔ jùn dà jí qí jūn chù wěi hào
兴元元年赦天下，武俊大集其军，黜伪号。
zhào guó zǐ jì jiǔ dǒng jìn yǔ zhōng rén xuān wèi bài jiǎn xiào gōng bù shàng shū héng jì shēn zhào jié dù shǐ yòu jiā jiǎn jiào sī kōng tóng zhōng shū mén xià píng zhāng shì jiān yōu zhōu lú lóng jié dù shǐ láng yá jùn wáng
诏国子祭酒董晋与中人宣慰，拜检校工部尚书、恒冀深赵节度使，又加检校司空、同中书门下平章事，兼幽州卢龙节度使、琅邪郡王。
shì shí tāo xī yōu jì bīng yǔ huí hé wéi bèi zhōu jiāng jué bái mǎ jīn nán qū luò li huái guāng jù hé zhōng li xī liè xiàn biàn nán lüè jiāng huái li nà fāng pàn wéi li shèng jūn wèi shàng
是时，滔悉幽、蓟兵与回纥围贝州，将绝白马津，南趋洛，李怀光据河中，李希烈陷汴，南略江淮，李纳方叛，唯李晟军渭上。
yǔ shū diào fā tiān xià shí zhī sān rén xīn zhuì kǒng
羽书调发天下十之三，人心惴恐。
jí tián xù shā yuè lín fù shuō wǔ jùn yuē tāo sù yù de wèi bó huì yuè sǐ wèi rén qì yīn gōng bù jiù wèi qiě xià
及田绪杀悦，林复说武俊曰：“滔素欲得魏博，会悦死，魏人气𬮱，公不救，魏且下。
tāo yì jiǎ shù wàn zhāng xiào zhōng jiāng běi miàn shì tāo sān dào lián héng jì yǐ huí hé cháng qū ér nán zhāo yì jūn bì bǎo shān xi zé hé shuò jǔ rù tāo yǐ
滔益甲数万，张孝忠将北面事滔，三道连衡，济以回纥，长驱而南，昭义军必保山西，则河朔举入滔矣。
jīn wèi shàng wán xiào zhōng wèi fù gōng yǔ zhāo yì hé bīng pò zhī shēng zhèn guān zhōng jīng yì kě zuò fù tiān zǐ fǎn zhèng bù xiǔ zhī yè shuí yǔ gōng cān
今魏尚完，孝忠未附，公与昭义合兵破之，声振关中， 京邑可坐复，天子反正，不朽之业，谁与公参！
wǔ jùn dà xǐ yǔ bào zhēn xiāng wén zì jiāng zhūn nán gōng bào zhēn zhūn jīng chéng liǎng jūn xiāng jù shí lǐ ér shě
”武俊大喜，与抱真相闻，自将屯南宫，抱真屯经城，两军相距十里而舍。
wǔ jùn qián huì bào zhēn yú jūn chén shuō kāng kǎi bào zhēn yì qīng yì jié nà yuē wèi xiōng dì suì jù dōng bì bèi zhōu jù chéng sān shí lǐ zhǐ
武俊潜会抱真于军，陈说忼慨，抱真亦倾意结纳，约为兄弟，遂俱东壁贝州，距城三十里止。
tāo yù yíng zhàn wǔ jùn jiè shì bǎo shí yuē jūn wèi hé wú wàng dòng
滔欲迎战，武俊戒士饱食曰： “军未合，毋妄动！
qiǎn zhào lín zhào wàn dí bīng wǔ bǎi bì lín yǐ dài
”遣赵琳、赵万敌兵五百蔽林以待。
tāo shǐ piào jiāng mǎ shí lú nán shǐ zhèn ér xi li shào chéng yǐn huí hé yì zhī
滔使票将马寔、卢南史阵而西，李少成引回纥翼之。
rì zhōng bīng jiē wǔ jùn yǔ zi shì qīng yǐn jīng qí wàng shào chéng jūn bào zhēn cì zhī tāo chí qí èr bǎi chū wǔ jùn dōng nán chéng gāo gǔ zào
日中兵接，武俊与子士清引精骑望少成军，抱真次之， 滔驰骑二百出武俊东南，乘高鼓噪。
wǔ jùn shǐ bù bīng jué zhàn ér zì yǐ qí dāng huí hé lè bīng bì qí ruì
武俊使步兵决战，而自以骑当回纥，勒兵避其锐。
huí hé mǎ nù tū ér guò wèi jí fǎn wǔ jùn jí jī lín děng bīng yì chū huí hé jīng zhōng duàn suì xiān bēn
回纥马怒突而过，未及返，武俊急击，琳等兵亦出，回纥惊，中断，遂先奔。
chū tāo bīng cù wǔ jùn jūn bù néng shāng huí hé jì què jí yù yǐn hái yīn áo bù néng zhǐ jūn dà bēn tāo zǒu hái bì
初，滔兵蹙武俊军，不能伤，回纥既却，即欲引还，因嚣不能止，军大奔，滔走还壁。
wǔ jùn zhōng liú shǐ wèi bào zhēn yuē shì shǎo shuāi hé yǐ qí jì shī cháo xué kě fù yě
武俊中流矢，谓抱真曰：“士少衰，盍以骑济师，巢穴可覆也。
bào zhēn shǐ lái xī hào lǜ jìn qí báo tāo yíng lú xuán zhēn chéng qí hòu tāo jù yǐn zhòng qù xī hào pò zhī wǔ jùn yāo yú ài tāo dà bài miǎn zhě bā qiān rén
”抱真使来希皓率劲骑薄滔营，卢玄真乘其后，滔惧，引众去，希皓迫之，武俊邀于隘，滔大败， 免者八千人。
huì yè gè àn tún wǔ jùn yíng tāo dōng běi bào zhēn yíng xī běi
会夜，各按屯，武俊营滔东北，抱真营西北。
tāo zhī bù zhī yè bàn fén chē liáng dùn guī yōu zhōu huǒ rú zhòu shī dà zào qí shēng yīn de
滔知不支，夜半焚车粮， 遁归幽州，火如昼，师大噪，其声殷地。
bào zhēn yǐ shān dōng huáng shí shǎo guī yú lù wǔ jùn yì hái
抱真以山东蝗，食少，归于潞，武俊亦还。
huì yǒu zhào fù tāo guān jué wǔ jùn shàng hái yōu zhōu lú lóng jié dù
会有诏复滔官爵，武俊上还幽州卢龙节度。
yòu zhào yǐ héng zhōu wèi dà dū dū fǔ jí shòu wǔ jùn zhǎng shǐ cì dé dì èr zhōu yǐ shì zhēn wèi guān chá shǐ qīng hé jùn wáng
又诏以恒州为大都督府，即授武俊长史，赐德、棣二州，以士真为观察使、清河郡王。
tiān zǐ zhì zì liáng yù wǔ jùn yì hòu zi dì suī qiǎng bǎo xī guān zhī
天子至自梁，遇武俊益厚，子弟虽襁褓，悉官之。
é jìn jiǎn jiào tài wèi jiān zhōng shū lìng de jiàn miào jīng shī yǒu sī gòng nǐ
俄进检校太尉兼中书令，得建庙京师，有司供拟。
wǔ jùn shàn shè cháng yǔ bīn kè liè yī rì shè jī tù jiǔ shí wǔ guān zhě hài fú
武俊善射，尝与宾客猎，一日射鸡兔九十五，观者骇伏。
zhēn yuán shí qī nián sǐ nián liù shí qī
贞元十七年死，年六十七。
qún chén fèng wèi tiān zǐ rú hún jiān gù shì zèng tài shī
群臣奉慰天子，如浑瑊故事，赠太师。
yǒu sī shì wēi liè dì gèng wéi zhōng liè
有司谥威烈，帝更为忠烈。
shì zhēn xí wèi
士真袭位。
shì zhēn qí zhǎng zǐ yě
士真，其长子也。
shǎo zuǒ fù lì gōng gèng huàn nàn
少佐父立功，更患难。
jì dé jié dù xī bīng shàn shǒu suī shàn zhì lì sī fù rù ér suì gòng shù shí wàn mín bǐ yàn wèi wèi gōng
既得节度，息兵善守，虽擅置吏，私赋入，而岁贡数十万缗，比燕、魏为恭。
yuán hé chū jí bài tóng zhōng shū mén xià píng zhāng shì
元和初，即拜同中书门下平章事。
sì nián sǐ zèng sī tú shì yuē jǐng xiāng
四年死， 赠司徒，谥曰景襄。
jūn zhōng tuī qí zi chéng zōng wèi liú hòu
军中推其子承宗为留后。
shǐ hé běi sān zhèn zì zhì fù dà shǐ cháng chǔ dí cháng gù chéng zōng yǐ yù shǐ dài fū wèi zhī
始，河北三镇自置副大使，常处嫡长，故承宗以御史大夫为之。
jí zǒng liú shì xiàn zōng jiǔ bù bào cì qí biàn
及总留事，宪宗久不报，伺其变。
chéng zōng shù shàng shū zì yán
承宗数上疏自言。
dì wén liú jì tián jì ān jù dà bìng yì gèng jiàn jié dù
帝闻刘济、田季安俱大病，议更建节度。
hàn lín xué shì li jiàng yuē zhèn zhōu shì xiàng jì rén suǒ niǔ xí wéi jù mìng zé tǎo zhī
翰林学士李绛曰：“镇州世相继，人所狃习，惟拒命则讨之。
qiě zhū dào zhī shǎng kuì bǎi wàn shì yòu yàn wèi zī qīng shì tóng bì hé
且诸道之赏馈百万士， 又燕、魏、淄青，势同必合。
fāng jiāng huái shuǐ lǎo cái lì wán kùn yi jí zhào chéng zōng sì lǐng
方江、淮水潦，财力刓困，宜即诏承宗嗣领。
jì ān děng suī bìng xú tú suǒ yí
季安等虽病，徐图所宜。
dìng sì fāng yǒu tiān shí bù kě sù yě
定四方有天时，不可速也。
dì rán zhī yù xī zhèn fēn jiàn jié dù shǐ chéng zōng suì shū fù rú li shī dào
”帝然之，欲析镇分建节度，使承宗岁输赋如李师道。
jiàng yuē jiǎ lìng chéng zōng fèng zhào zhū dào yǐ gē dì tóng yuàn shì guān jué xū chū ér wú dàng yě
绛曰：“假令承宗奉诏，诸道以割地同怨，是官爵虚出而无当也。
bù rú lìng shǐ zhě yù zhī wú chū shàng yì
不如令使者谕之，无出上意。
dì nǎi zhào jīng zhào yǐn péi wǔ wèi fǔ chéng zōng fèng zhào gōng shén qǐng shàng dé dì èr zhōu suì yǐ jiǎn jiào gōng bù shàng shū sì lǐng jié dù ér yǐ dé zhōu cì shǐ xuē chāng cháo wèi bǎo xìn jūn jié dù shǐ tǒng dé dì
”帝乃诏京兆尹裴武慰抚，承宗奉诏恭甚，请上德、 棣二州，遂以检校工部尚书嗣领节度，而以德州刺史薛昌朝为保信军节度使，统德、 棣。
chāng cháo sōng zi yě yǔ chéng zōng gù yīn jiā dì yīn yù lí qí qīn jiāng gù mìng zhī
昌朝，嵩子也，与承宗故姻家，帝因欲离其亲将，故命之。
zhào wèi zhì chéng zōng chí qí jié ér guī qiú zhī
诏未至，承宗驰骑劫而归，囚之。
zhào gèng yòng dì zhōu cì shǐ tián huàn wèi èr zhōu tuán liàn shǒu zhuō shǐ qiǎn zhōng rén chuán zhào lìng guī chāng cháo chéng zōng jù mìng dì nù zhào xuē guān jué qiǎn zhōng rén tǔ tū chéng cuǐ jiāng zuǒ yòu shén cè lǜ hé zhōng hé yáng zhè xi xuān xī bīng tǎo zhī
诏更用棣州刺史田涣为二州团练守捉使，遣中人传诏令归昌朝，承宗拒命，帝怒，诏削官爵，遣中人吐突承璀将左右神策，率河中、河阳、浙西、宣歙兵讨之。
zhào wàn dí zhě gù wǔ jùn jiāng yǐ jiàn dòu wén shì zhēn shí rù cháo shàng yán tǎo zhī bì jié lìng yǔ chéng cuǐ xié
赵万敌者，故武俊将，以健斗闻，士真时入朝，上言讨之必捷，令与承璀偕。
yǒu zhào wǔ jùn zhōng jié mào zhe qí yǐ shí fēng cì zi shì zé wú huǐ fén mù
有诏：“武俊忠节茂著，其以实封赐子士则，毋毁坟墓。
chéng cuǐ zhì jūn wú wēi lüè shī bù zhèn
承璀至军，无威略，师不振。
shén cè dà jiàng lì dìng jìn hào xiāo jiàng yǐ qín liú pì gōng wáng yáng shān jùn zhì shì zhàn běi chí ér fèn zhào rén yuē lì wáng yě hài zhī shī qì yì zhé
神策大将郦定进号骁将，以禽刘辟功，王阳山郡， 至是战北，驰而偾，赵人曰：“郦王也”，害之，师气益折。
jí wú shǎo chéng sǐ li jiàng zòu cài wú sì lín yuán gōng tǎo shì yì bù rú shè chéng zōng zhuān shì huái xi
及吴少诚死，李绛奏： “蔡无四邻援，攻讨势易，不如赦承宗，专事淮西。
dì bù tīng
”帝不听。
zhāo yì jié dù shǐ lú cóng shǐ shì chéng zōng wài zì gù nèi shí yǔ zhī
昭义节度使卢从史市承宗，外自固，内实与之。
tài cháng qīng quán dé yú jiàn yuē shén cè bīng shì jǐng tú fàn bù gēng zhàn zhèn kǒng yīn láo dàn yuǎn kuì wèi dào zéi
太常卿权德舆谏曰：“神策兵市井屠贩，不更战阵， 恐因劳惮远，溃为盗贼。
héng jì qí zhuàng bīng duō gōng zhī bì yǐn shí yuè xī róng chéng jiàn zé jìn wèi bù kě dùn xū
恒冀骑壮兵多，攻之必引时月，西戎乘间，则禁卫不可顿虚。
shān dōng jiè xuǎn yě
山东，疥癣也；
jīng shī xīn fù yě
京师，心腹也。
bù kě bù shēn niàn
不可不深念。
qiě shī chū bàn nián fèi mín qián wǔ bǎi wàn
且师出半年，费缗钱五百万。
fāng xià shén shǔ shuǐ lǎo jí yì qiě jiàng chéng lǜ yǒu kuì ráo zhī biàn
方夏甚暑水潦，疾疫且降，诚虑有溃桡之变。
yòu yán shān dōng zhū hóu jiē yǐ xi zì fù rén xīn bù yuǎn shuí kěn wèi bì xià jìn lì zhě
”又言：“山东诸侯，皆以息自副，人心不远，谁肯为陛下尽力者。
yòu lú cóng shǐ yǐ kòu wèi yuán xù chéng cuǐ yāo chǒng lì yi zhào xíng yíng shàn jiāng lìng bèi yì chí dù zhì bàn dào shòu yǐ zé lù ér xǐ cóng shǐ tā zhèn pò qí jiān tú rán hòu shè chéng zōng zhòng qíng bì fú
又卢从史倚寇为援，訹承璀邀宠利，宜召行营善将， 令倍驿驰，度至半道，授以泽潞，而徙从史它镇，破其奸图，然后赦承宗，众情必服。
dì wèi xǔ
”帝未许。
wǔ nián hé dōng jūn bá qí yī zhūn zhāng mào zhāo pò zhī mù dāo gōu
五年，河东军拔其一屯，张茂昭破之木刀沟；
dì huàn cóng shǐ zhà zú yǐ jì fù sòng jīng shī
帝患从史诈，卒以计缚送京师；
liú jì yòu bá ān píng
刘济又拔安平。
chéng zōng jù qiǎn qí shǔ cuī suì shàng shū xiè zuì qiě yán wǎng nián nà de pò sān jūn bù dé zhuān ér wèi lú cóng shǐ mài yǐ qiú lì yuàn qǐng lì rù fù de zì xīn
承宗惧，遣其属崔遂上书谢罪，且言：“往年纳地，迫三军不得专， 而为卢从史卖以求利，愿请吏入赋得自新。
shì shí sù shī jiǔ wú gōng xiǎng bù shǔ dì yōu zhī
”是时宿师久无功，饷不属，帝忧之。
ér zī qīng lú lóng shù biǎo qǐng shè nǎi zhào huàn xuě jǐn yǐ gù de bì zhī ba zhū dào bīng
而淄青、卢龙数表请赦，乃诏浣雪，尽以故地畀之，罢诸道兵。
chāng cháo guī jīng shī shòu yòu wǔ wèi jiāng jūn
昌朝归京师，授右武卫将军。
chéng zōng jiàn bīng báo jìng yǐ ér ba guī zuì cóng shǐ dé bù jí zì wèi jì de áo rán wú gù dàn
承宗见兵薄境，已而罢，归罪从史，得不诘，自谓计得，謷然无顾惮。
qī nián jūn kù huǒ qì kǎi dài jìn shā shǒu lì bǎi yú rén bù zì ān
七年，军库火，器铠殆尽，杀守吏百馀人，不自安。
jí wú yuán jì fǎn chéng zōng yǔ li shī dào shàng shū qǐng yòu jiào qí jiāng yǐn shǎo qīng wèi cài yóu shuì jiàn zǎi xiàng yǔ bù xùn wǔ yuán héng nù huà qiǎn zhī
及吴元济反，承宗与李师道上书请宥，教其将尹少卿为蔡游说，见宰相语不逊，武元衡怒，叱遣之。
chéng zōng yuàn shén yǔ shī dào móu qiǎn è shào nián shù shí cáo fú hé yīn chéng hūn shè lì lì bēn kuì yīn huǒ cáo yuàn rén qù huǒ suǒ dòu sǐ zhě shí yú bèi xiàn dà fā mín bǔ dào wáng qù bù huò fán bài qián sān shí wàn mín sù shù wàn hú
承宗怨甚，与师道谋，遣恶少年数十曹伏河阴，乘昏射吏，吏奔溃，因火漕院，人趣火所， 斗死者十馀辈，县大发民捕盗，亡去不获，凡败钱三十万缗、粟数万斛。
wèi jǐ zhāng yàn děng zéi zǎi xiàng yuán héng jīng shī dà suǒ tiān zǐ wèi gàn shí
未几，张晏等贼宰相元衡，京师大索，天子为旰食。
chéng zōng cháng shū yuán héng guò jiù liú zhōng
承宗尝疏元衡过咎，留中。
zhì shì dì chū biǎo shì qún chén dà yì xián qǐng shēng qí zuì fá zhī
至是帝出表示群臣大议，咸请声其罪伐之。
zhào nǎi jué chéng zōng cháo gòng cuàn qí dì chéng xì chéng dí chéng róng yú yuǎn fāng yǐ bó yě lè shòu gù fàn yáng dì mìng guī liú zǒng
诏乃绝承宗朝贡，窜其弟承系、承迪、承荣于远方， 以博野、乐寿故范阳地，命归刘总。
ér suǒ qiǎn dào chǔ chù qiè fā duàn jiàn líng mén jǐ fán xiàn líng qǐn gōng fú jiǎ yù fǎn luò yáng bù kè
而所遣盗处处窃发，断建陵门戟，燔献陵寝宫， 伏甲欲反洛阳，不克。
chéng zōng shǔ chū bīng lüè lín bǐ tián hóng zhèng shàng yán chéng zōng yi zhū dì shǐ lǜ shī yā jìng
承宗数出兵掠邻鄙，田弘正上言承宗宜诛，帝使率师压境。
chéng zōng chuāi zhào zhǐ bīng bù jí jìn jí sì piāo cāng jǐng yì dìng jiān rén kǔ zhī
承宗揣诏旨兵不即进，即肆剽沧、景、易、定间，人苦之。
shí yī nián zhào xuē jué yǐ shí fēng cì tǔ píng shǐ fèng wǔ jùn hòu
十一年，诏削爵，以实封赐土平，使奉武俊后。
lìng hé dōng yì wǔ lú lóng héng hǎi wèi bó zhāo yì liù jié dù bīng jìn tǎo dà dǐ shù shí wàn huán dì shù qiān lǐ yǐ fēn qí shì
令河东、义武、卢龙、横海、 魏博、昭义六节度兵进讨，大抵数十万，环地数千里，以分其势。
rán yíng tún lí zhì zhǔ yuē bù dé yī gù shì guān wàng dú zhāo yì xī shì měi báo zéi jìng zéi bù gǎn fàn
然营屯离置，主约不得一，故士观望，独昭义郗士美薄贼境，贼不敢犯。
shǐ chéng zōng bù néng yè zhū fù jiē bēn jīng shī
始，承宗不能叶诸父，皆奔京师。
shì zé wèi shén cè dà jiàng jūn wén qí pàn qǐng zhàn shù jīng zhào péi dù qǐng yòng wèi xíng zhōu cì shǐ shǐ lì zhāo yì yǐ qīng zhào rén
士则为神策大将军，闻其叛，请占数京兆，裴度请用为邢州刺史，使隶昭义，以倾赵人。
yǒu wáng yí zhě wǔ jùn cóng zǐ wèi chéng zōng shǒu nán gōng shì zé zhāo zhī yuē guī mìng móu xiè yù hài
有王怡者，武俊从子，为承宗守南宫，士则招之，约归命，谋泄遇害；
zi yuán bó bēn hái zhuó jiān chá yù shǐ zhào zèng yí shàng shū zuǒ pú yè
子元伯奔还，擢监察御史，诏赠怡尚书左仆射。
míng nián yuán jì píng chéng zōng dà kǒng shǐ yá jiāng shí fàn fèng èr zi zhì wèi bó yīn tián hóng zhèng qiú rù shì qiě qǐng guī dé dì èr zhōu rù zū fù dài tiān zǐ shǔ lì
明年元济平，承宗大恐，使牙将石泛奉二子至魏博，因田弘正求入侍，且请归德、棣二州，入租赋，待天子署吏。
hóng zhèng qiǎn zhī gǎn zhī xìn yì què xià qǐng mìng
弘正遣知感、知信诣阙下请命。
qián cǐ dì shǐ shàng shū yòu chéng cuī cóng cì zhào shū xǔ zì xīn chéng zōng sù fú dài zuì
前此，帝使尚书右丞崔从赐诏书许自新，承宗素服待罪。
jí shì nǎi zhào fù guān jué yǐ huá zhōu cì shǐ zhèng quán wèi héng hǎi jié dù shǐ tǒng dé dì cāng jǐng děng zhōu fù chéng zōng shí fēng hù sān bǎi yǐ suǒ bù jī cì bó wàn pǐ
及是乃诏复官爵，以华州刺史郑权为横海节度使，统德、棣、沧、景等州，复承宗实封户三百，以所部饥，赐帛万匹。
li shī dào píng fèng fǎ yì jǐn biǎo suǒ lǐng zhōu lù shì cān jūn pàn sī xiàn zhǔ bù lìng jiē gài wáng guān
李师道平，奉法益谨，表所领州录事、参军、判司、县主簿、令，皆丐王官。
shí wǔ nián sǐ zèng shì zhōng
十五年死，赠侍中。
jūn zhōng tuī qí dì chéng yuán wèi liú hòu
军中推其弟承元为留后。
chéng yuán bù gǎn shì yú zhèn zhào yòng wèi yì chéng jūn jié dù shǐ shì jiàn běn chuán
承元不敢世于镇，诏用为义成军节度使，事见本传。
wáng tíng còu běn huí hé ā bù sī zhī zú lì ān dōng dōu hù fǔ
王廷凑，本回纥阿布思之族，隶安东都护府。
zēng zǔ wǔ gē zhī wèi li bǎo chén zhàng xià xiāo guǒ shàn dòu wáng wǔ jùn yǎng wèi zi gù mào xìng wáng shì wèi pí jiàng
曾祖五哥之，为李宝臣帐下，骁果善斗，王武俊养为子，故冒姓王，世为裨将。
tíng còu shēng pián xié shěn zhì shǎo yán xǐ dú guǐ gǔ bīng jiā zhū shū
廷凑生骈胁，沈鸷少言，喜读《鬼谷》、兵家诸书。
wáng chéng zōng shí wèi bīng mǎ shǐ
王承宗时，为兵马使。
tián hóng zhèng zhì zhèn zhōu zhào yǐ dù zhī mín qián bǎi wàn láo jūn bù shí zhì tíng còu bào qí jī yǐ guān zhòng xīn zhòng guǒ yuàn yóu shì hài hóng zhèng zì chēng liú hòu xié jiān jūn biǎo qǐng jié
田弘正至镇州，诏以度支缗钱百万劳军，不时致，廷凑暴其稽以观众心，众果怨，由是害弘正，自称留后，胁监军表请节。
yòu qǔ jì zhōu shā cì shǐ wáng jìn jí
又取冀州，杀刺史王进岌。
mù zōng nù yǐ hóng zhèng zi bù wèi wèi bó jié dù shǐ shuài jūn jìn tǎo réng chì héng hǎi zhāo yì hé dōng yì wǔ jūn bìng lì
穆宗怒，以弘正子布为魏博节度使，率军进讨，仍敕横海、昭义、河东、义武军并力。
yú shì dà jiàng wáng wèi děng móu zhí tíng còu bù kè sǐ zhě sān qiān yú rén
于是大将王位等谋执廷凑，不克，死者三千馀人。
huì zhū kè róng qiú zhāng hóng jìng yǐ yōu zhōu luàn nǎi hé zòng jù wáng shī
会朱克融囚张弘靖，以幽州乱，乃合从拒王师。
yǒu zhào yì gōng tǎo xiān hòu jiàn nán dōng chuān jié dù shǐ wáng yá yǐ wéi fàn yáng luàn fēi sù móu kě xiān shì zhèn zhōu yòu yǒu wèi bó zhī yuàn jì yǐ jìn yáng cāng dé jǐ jiǎo ér jìn
有诏议攻讨先后，剑南东川节度使王涯以为“范阳乱非宿谋，可先事镇州，又有魏博之怨，济以晋阳、沧德，掎角而进。
fu yòng bīng ruò dòu rán xiān è hóu lǐng
夫用兵若斗然，先扼喉领。
jīn yíng mò yì dìng shí zéi yān hóu yi zhūn zhòng bīng bǐ sǐ shēng bù dé xiāng wén jiàn dié bù rù cǐ mò shèng zhī cè
今瀛莫、易定实贼咽喉，宜屯重兵，俾死生不得相闻，间谍不入，此莫胜之策。
dì nǎi zhào yì wǔ jié dù shǐ chén chu bì jìng dū zhū jūn sān dào gōng
”帝乃诏义武节度使陈楚闭境，督诸军三道攻。
ér cāng dé wū zhòng yìn zuì sù jiàng dāng yī miàn
而沧德乌重胤最宿将，当一面。
péi dù yǐ hé dōng jié dù shǐ jiān yōu zhèn zhāo fǔ shǐ zhūn chéng tiān jūn
裴度以河东节度使兼幽、镇招抚使，屯承天军。
zhòng yìn zhī shí bù kě àn bīng wèi kěn qián dì fú yú tīng shòu ruì kè fá gèng yǐ shēn jì xíng yíng jié dù shǐ dù shū liáng dài zhī
重胤知时不可，案兵未肯前，帝浮于听受，锐克伐， 更以深冀行营节度使杜叔良代之。
shū liáng sù jié zhōng rén rù jiàn dì dà yán yuē zéi bù zú pò
叔良素结中人，入见帝，大言曰：“贼不足破！
huì dù zhú tíng còu bīng yú huì xīng yòu rù yuán shì fén bì èr shí èr
” 会度逐廷凑兵于会星，又入元氏，焚壁二十二。
shū liáng lǜ zhū dào bīng jiù shēn zhōu zhàn bó yě dà bēn shī suǒ chí jié yǐ shēn miǎn biǎn guī zhōu cì shǐ
叔良率诸道兵救深州，战博野，大奔，失所持节，以身免，贬归州刺史。
shū liáng zhě jiāng jiā zi běn yǐ fù huì zhì líng wǔ jié dù shǐ zuò bù zhí ba fù jiē guì jìn shuài cāng jǐng
叔良者，将家子，本以附会至灵武节度使， 坐不职罢，复阶贵近，帅沧景。
tíng còu zhī qí qiè gù xiān fàn zhī shī yóu shì bài
廷凑知其怯，故先犯之，师由是败。
dàng shì shí dì cì lài wú yì fǔ tǎng kōng jì jí zhū dào bīng diào fā huǒ chí mín bù kān qí láo
当是时，帝赐赉无艺，府帑空，既集诸道兵，调发火驰，民不堪其劳。
yǎng dù zhī zhě dà dǐ bīng shí wǔ wàn yǒu sī jù bù gěi zhì nán běi gōng jūn yuàn
仰度支者大抵兵十五万，有司惧不给，置南北供军院。
jì báo zéi bǐ xiǎng dào gěng jí qiáo sū bù jì bīng fān xiū qǔ chú zhēng
既薄贼鄙，饷道梗棘，樵苏不继， 兵番休取刍蒸。
tíng còu chéng jiàn duó zhuǎn yùn chē liù bǎi shèng shí yù kùn zhì suǒ xū yī bó wèi bàn dào zhū jūn qiáng qǔ zhī yǒu sī fú néng zhì
廷凑乘间夺转运车六百乘，食愈困，至所须衣帛，未半道，诸军强取之，有司弗能制。
qí xiàn shī shēn rù zhě bù dé yī shí
其县师深入者，不得衣食。
yòu jiān jūn huàn rén xī qǔ jīng piào shì zì suí pí suǒ zhě bèi háng zhèn zhàn zhé kuì
又监军宦人，悉取精票士自随，疲琐者备行阵，战辄溃。
èr zéi zhòng bù guò wàn yú wáng shī tǒng zhì bù yī qì wú gōng
二贼众不过万馀，王师统制不一，讫无功。
zǎi xiàng bù zhī bīng wèi yì yì yáo xù cái bào guāi lì shēn zhōu wéi yì jí
宰相不知兵，为异议摇訹，裁报乖戾，深州围益急。
míng nián wèi yá jiāng shǐ xiàn chéng pàn tián bù zhòng kuì yú nán gōng
明年，魏牙将史宪诚叛，田布众溃于南宫。
dì bù dé yǐ nǎi shè tíng còu jiǎn jiào yòu sàn qí cháng shì chéng dé jūn jié dù shǐ
帝不得已，乃赦廷凑，检校右散骑常侍、成德军节度使。
huì niú yuán yì chū bēn tíng còu suì qǔ shēn zhōu zhào bīng bù shì láng hán yù wèi qí jūn
会牛元翼出奔，廷凑遂取深州，诏兵部侍郎韩愈慰其军。
tíng còu jì yuán zé shāo tǐng yǔ kè róng xiàn chéng shēn xiāng jié wèi fǔ chē yuán
廷凑既原，则稍挺，与克融、宪诚深相结，为辅车援。
cāng zhōu li quán lüè sǐ zi tóng jié qiú xí wén zōng bù xǔ gēng shòu yǎn hǎi jié dù shǐ
沧州李全略死，子同捷求袭，文宗不许，更授兖海节度使。
tóng jié nì mìng nǎi yǐ zhēn bì zǐ nǚ hòu jié tíng còu dì yú qí biàn gù shòu jiǎn jiào sī tú
同捷逆命，乃以珍币子女厚结廷凑，帝虞其变， 故授检校司徒。
jí yōu wèi xú yǎn bīng tǎo tóng jié tíng còu ráo wèi běi bǐ yǐ qiān zhì zhī ér kuì cāng jǐng cuó liáng qiú lín dào shǐ zhě bù qiǎn
及幽、魏、徐、兖兵讨同捷，廷凑桡魏北鄙以牵制之，而馈沧景鹾粮，囚邻道使者不遣。
dì nù zhào jué qí shū gòng
帝怒，诏绝其输贡。
yú shì yì dìng liǔ gōng jì zhàn xīn lè zhǎn shǒu sān qiān jí
于是易定、柳公济战新乐，斩首三千级。
zhāo yì liú cóng jiàn zhàn lín chéng bài zhī yǐn zhāng zhù shēn jì
昭义刘从谏战临城，败之，引漳注深、冀。
yǒu zhào tóng jié luàn tíng còu tóng wù yi xuē guān jué zhū dào yǐ bīng jìn tǎo yǒu néng zhǎn tíng còu zhě cì qián èr wàn mín yōu bì zhī guān
有诏：“同捷乱，廷凑同恶，宜削官爵， 诸道以兵进讨，有能斩廷凑者，赐钱二万缗，优畀之官；
yǐ zhōu zhèn jiàng zhě děng chà wéi bǐ
以州镇降者，等差为比。
gōng jì zài zhàn xíng táng jiē kè fén zhà shí wǔ
” 公济再战行唐，皆克，焚栅十五。
tíng còu shè là shū qiú jiù yú yōu zhōu xíng yíng li zài yì huò zhī
廷凑射蜡书求救于幽州，行营李载义获之；
yòu nà wèi pàn jiāng jī zhì zhǎo
又纳魏叛将丌志沼。
huì tóng jié píng tíng còu shāo wèi biǎo shàng jǐng zhōu ér gōng gāo lè líng cháng hé sān xiàn gù shǒu fù shàng shū xiè
会同捷平，廷凑稍畏，表上景州，而弓高、乐陵、长河三县固守， 复上书谢。
dì fāng yàn bīng shè zhī xī fù guān jué hái suǒ shàng zhōu
帝方厌兵，赦之，悉复官爵，还所上州。
jiǔ zhī jìn jiān tài zǐ tài fù tài yuán jùn gōng
久之，进兼太子太傅、太原郡公。
zhèn jì zì wéi yuè yǐ lái jù tiān zǐ mìng rán zhòng lín hǎo wèi fǎ shāo qū zé qí zì xīn
镇冀自惟岳以来，拒天子命，然重邻好，畏法，稍屈则祈自新。
zhì tíng còu còu zī xiōng bèi sì dú gān luàn bù chén bù rén suī yí dí bù ruò yě
至廷凑凑资凶悖，肆毒甘乱，不臣不仁，虽夷狄不若也。
dà hé bā nián sǐ zèng tài wèi
大和八年死，赠太尉。
jūn zhōng yǐ yuán kuǐ qǐng mìng dì tīng xí jié dù
军中以元逵请命， 帝听袭节度。
yuán kuǐ qí cì zi yě
元逵，其次子也。
shi lǐ fǎ suì shí gòng xiàn rú zhí
识礼法，岁时贡献如职。
dì yuè zhào shàng jiàng wáng wù nǚ shòu ān gōng zhǔ
帝悦，诏尚绛王悟女寿安公主。
yuán kuǐ qiǎn rén nà pìn què xià jìn qiān pán shí liáng mǎ zhǔ zhuāng zé lián jù nú bì yì zhě jiā qí gōng
元逵遣人纳聘阙下，进千盘食、良马、主妆泽奁具、奴婢，议者嘉其恭。
qí hòu liú zhěn pàn wǔ zōng zhào yuán kuǐ wèi běi miàn zhāo tǎo shǐ
其后刘稹叛， 武宗诏元逵为北面招讨使。
zhào xià jí rì shī yǐn dào bá xuān wu bì pò yuán jūn yáo shān gōng xíng zhōu jiàng zhī lèi qiān jiǎn jiào sī tú tóng zhōng shū mén xià píng zhāng shì
诏下，即日师引道，拔宣务壁，破援军尧山，攻邢州降之，累迁检校司徒、同中书门下平章事。
zhěn píng jiā jiān tài zǐ tài shī fēng tài yuán jùn gōng shí shí fēng hù èr bǎi jìn zhì jiān tài fù
稹平，加兼太子太师，封太原郡公，食实封户二百，进至兼太傅。
dà zhōng bā nián sǐ nián sì shí sān zèng tài shī shì yuē zhōng
大中八年死，年四十三，赠太师，谥曰忠。
zi shào dǐng xí zì sì xiān lèi zhuó jiǎn jiào shàng shū zuǒ pú yè
子绍鼎袭，字嗣先，累擢检校尚书左仆射。
qí wéi rén yín miǎn zì fàng xìng bào hòu póu liǎn shēng lóu tán shè lù rén yǐ wéi lè
其为人淫湎自放，性暴，厚裒敛， 升楼弹射路人以为乐。
zhòng fèn qí nüè yù zhú zhī
众忿其虐，欲逐之。
huì bìng sǐ zèng sī kōng
会病死，赠司空。
zi yòu wèi néng shì xuān zōng yǐ yuán kuǐ cì zǐ shào yì wèi liú hòu yǐ sì é wèi jié dù shǐ lèi fēng tài yuán xiàn bó jiā jiǎn jiào sī kōng
子幼未能事，宣宗以元逵次子绍懿为留后以嗣，俄为节度使，累封太原县伯， 加检校司空。
zhèng jiǎn yì xián tōng qī nián sǐ zèng sī tú
政简易，咸通七年死，赠司徒。
yǐ shào dǐng zi jǐng chóng sì
以绍鼎子景崇嗣。
chū shào yì bìng dǔ zhào jǐng chóng yuē xiān jūn yǐ zhèng shǔ wǒ xū ěr zhǎng jiāng shòu zhī
初，绍懿病笃，召景崇曰：“先君以政属我，须尔长，将授之。
jīn jí shèn ěr suī shǎo miǎn zǒng jūn wù lǐ fān lín fèng cháo tíng zé jiā yè bù zhuì yǐ
今疾甚，尔虽少，勉总军务，礼籓邻， 奉朝廷，则家业不坠矣。
jiān jūn shàng zhuàng yì zōng yuè zhuó jǐng chóng wèi liú hòu xún jìn jié dù shǐ
”监军上状，懿宗悦，擢景崇为留后，寻进节度使。
jǐng chóng zì mèng ān yǐ gōng zhǔ dí sūn yóu bèi chǒng
景崇，字孟安，以公主嫡孙，尤被宠。
páng xūn fǎn jǐng chóng qiǎn bīng huì wáng shī píng zéi jìn jiǎn jiào shàng shū yòu pú yè
庞勋反，景崇遣兵会王师平贼，进检校尚书右仆射。
zhǔ hōng shì yuē zhāng huì jǐng chóng jū sāng rú lǐ
主薨，谥曰章惠，景崇居丧如礼。
mǔ zhāng zú hào mù léi xin zhuó dāng shí chēng zhī
母张卒，号慕羸忄叕，当时称之。
yǐ zhèng wěi bīn zuǒ jiǎn jiè qīn shǔ bù dé yǔ
以政委宾佐，检戒亲属不得与。
cháng yù yǐn mǔ kūn dì wèi yá jiāng qí zuǒ zhāng wèi yuē jūn zhōng yòng rén yǒu láo yǒu néng ruò sī qí rén hòu bì tián zhái lù shí kě yě hé bì yǐ guān
尝欲引母昆弟为牙将，其佐张位曰：“军中用人， 有劳有能，若私其人，厚畀田宅禄食可也，何必以官。
jǐng chóng xiè
”景崇谢。
jìn tóng zhōng shū mén xià píng zhāng shì jiǎn jiào tài wèi jiān zhōng shū lìng fēng zhào guó gōng
进同中书门下平章事、检校太尉兼中书令，封赵国公。
qián fú wǔ nián jìn wáng cháng shān
干符五年，进王常山。
huáng cháo fǎn dì xī shòu wěi shǐ jī zhào zhì jǐng chóng zhǎn yǐ xùn yīn fā bīng chí xí zhū dào hé dìng zhōu chù cún lián shī xi rù guān wèn xíng zài gòng shū xiāng zhǒng
黄巢反，帝西狩，伪使赍诏至，景崇斩以徇，因发兵驰檄诸道，合定州处存连师西入关，问行在，贡输相踵。
měi yǔ jí zōng miào yuán líng zhé liú tì
每语及宗庙园陵，辄流涕。
wèi zhōu cì shǐ sū yòu wèi shā tuó suǒ gōng qǐ shī yú yōu zhōu zhūn měi nǚ gǔ bīng bù lì
蔚州刺史苏祐为沙陀所攻，乞师于幽州，屯美女谷，兵不利。
yòu jiāng chū bēn huì zhào xǐ pú zhōu cì shǐ yōng bīng zhī guān dào yú zhèn jǐng chóng guǎn yú líng shòu sì qí xià piāo duó jǐng chóng shā zhī
祐将出奔，会诏徙濮州刺史，拥兵之官，道于镇，景崇馆于灵寿，肆其下剽夺，景崇杀之。
sì jié dù fán shí sì nián shí sān qiān zhì jiǎn jiào tài fù
嗣节度凡十四年，十三迁至检校太傅。
zhōng hé sān nián sǐ nián sān shí qī zèng tài fù shì yuē zhōng mù
中和三年死，年三十七，赠太傅，谥曰忠穆。
zi róng
子镕。
róng nián shí suì jūn zhōng tuī wèi liú hòu shòu jiǎn jiào gōng bù shàng shū
镕年十岁，军中推为留后，授检校工部尚书。
li kè yòng yáng fù guāng gōng huáng cháo róng fán zài kuì sù yǐ jì shī
李克用、杨复光攻黄巢，镕凡再馈粟以济师。
xī zōng hái zì shǔ xiàn mǎ niú róng xiè wàn jì
僖宗还自蜀，献马牛戎械万计。
yú shì kè yòng fāng jī mèng fāng lì yú xíng zhōu róng guī chú liáng
于是克用方击孟方立于邢州，镕归刍粮。
xíng zhōu píng kè yòng suì móu shān dōng zhūn cháng shān xi yǐn qīng jì shè hū tuó dié jūn huì dà shù píng dì shuǐ chū róng bīng yǎn zhì kè yòng nì lín zhōng yǐ miǎn
邢州平，克用遂谋山东，屯常山西， 引轻骑涉滹沱谍军，会大澍，平地水出，镕兵奄至，克用匿林中以免。
shì shí yōu zhōu li kuāng wēi yì móu qǔ yì dìng fēn qí de
是时，幽州李匡威亦谋取易、定分其地。
wáng chù cún fāng hòu shì kè yòng kè yòng chǒng jiāng li cún xiào yǐ bá xíng zé lüè róng nán bǐ bié jiāng li cún xìn děng chū jǐng xíng huì zhī
王处存方厚事克用，克用宠将李存孝已拔邢，则略镕南鄙，别将李存信等出井陉会之。
róng qīn yáo shān cún xiào jī bài zhī suì zhì shēn yuè
镕侵尧山，存孝击败之，遂至深、越。
róng qiú jiù yú kuāng wēi
镕求救于匡威。
cún xiào fāng gōng lín chéng děng shù xiàn wén kuāng wēi zhūn hào yǐn shī qù
存孝方攻临城等数县，闻匡威屯鄗，引师去。
cún xìn sù jì cún xiào wàng yuē wú jī zéi yì
存信素忌存孝，妄曰“无击贼意。
kè yòng xìn zhī
”克用信之。
cún xiào fēi hú rén suǒ wèi ān jìng sī zhě shàn qí shè gōng gé cóng zhōu bài zhāng jùn hán jiàn shù yǒu jī gōng
存孝，飞狐人，所谓安敬思者，善骑射，攻葛从周，败张浚、韩建，数有奇功。
zhì shì jù chán qiè xíng zhōu guī zhū quán zhōng bìng jié róng wèi zhù
至是惧谗，挈邢州归朱全忠，并结镕为助。
tiān zǐ zhào chū zhèn yōu wèi bīng yuán zhī
天子诏出镇、幽、魏兵援之。
jǐng fú yuán nián kè yòng jiǎ dào yú róng yǐ tǎo cún xiào róng bù dá nǎi yǔ chù cún lián bīng qīn róng bá jiān gù zhèn gōng xīn shì
景福元年，克用假道于镕，以讨存孝，镕不答，乃与处存连兵侵镕，拔坚固镇，攻新市。
róng qín kè yòng jiāng xuē wàn jīn
镕禽克用将薛万金。
kuāng wēi yǐ bīng sān wàn jiù róng
匡威以兵三万救镕。
kè yòng zì gōng cháng shān dù hū tuó
克用自攻常山，度滹沱。
róng yǐn qí shí wàn yè jì cí shuǐ xí bài zhī zhǎn èr wàn jí duó kǎi qì sān bǎi chéng kè yòng tuì bì luán chéng
镕引骑十万夜济礠水，袭败之，斩二万级，夺铠器三百乘，克用退壁栾城。
tiān zǐ yǒu zhào hé jiě sān zhèn kè yòng hái rán wèi dé zhì gù fù fá róng
天子有诏和解三镇，克用还，然未得志，故复伐镕。
kuāng wēi yǐ wǔ qiān jì bài kè yòng yú yuán shì róng jù niú jiǔ huì kuāng wēi gǎo chéng xiǎng jīn èr shí wàn yǐ xiè
匡威以五千骑败克用于元氏，镕具牛酒会匡威槁城，饷金二十万以谢。
é ér kuāng wēi wèi dì kuāng chóu suǒ zhú róng dé qí zhù jǐ yíng ér guǎn zhī
俄而匡威为弟匡筹所逐，镕德其助己，迎而馆之。
kuāng wēi qīn jì rì róng wǎng diào fú qǐ shā qí fǔ shǔ yáng qià jí qīn lì dàn cóng yǒu jiǎ zhě qiān róng xiù
匡威亲忌日，镕往吊，伏起， 杀其府属杨洽及亲吏淡从，有甲者牵镕袖。
kuāng wēi yuē yǔ wǒ sì zhōu kě bù sǐ
匡威曰：“与我四州，可不死！
róng xǔ zhī
”镕许之。
jiāng róng rù yá chéng zhèn jūn zào ér hé zuǒ mén kǎn yuán chū zhàn
将镕入牙城，镇军噪而阖左门，坎垣出战。
huì dà yǔ fēng mù bá wǎ fēi
会大雨风，木拔瓦飞。
bīng xiāng jiē yǒu tú zhě mò jūn hé tǎn ér báo zéi zhòng pī mǐ nǎi xié róng yú chéng rù
兵相接，有屠者墨君和袒而薄贼，众披靡，乃挟镕逾城入。
jì miǎn shǎng qiān jīn yǔ dì yī qū yuē yòu shí sǐ
既免，赏千金，与第一区，约宥十死。
kuāng wēi zǒu dōng yuán bīng wéi zhī yǔ cóng shì li bào zhēn jù sǐ
匡威走东园，兵围之，与从事李抱贞俱死。
míng rì róng yǐ lǐ liǎn kuāng wēi sù fú kū zhū tíng qiǎn shǐ gào kuāng chóu
明日，镕以礼敛匡威，素服哭诸廷， 遣使告匡筹。
kuāng chóu nù yí shū jí xiōng suǒ yǐ sǐ zhuàng biǎo tiān zǐ qǐng tǎo róng zhào zhǐ zhī
匡筹怒，移书诘兄所以死状，表天子请讨镕，诏止之。
yòu zhào zhū quán zhōng píng yōu zhèn yuàn
又诏朱全忠平幽、镇怨。
kè yòng wén kuāng wēi sǐ zì lǜ bīng fu chéng xià
克用闻匡威死，自率兵傅城下。
róng dà jīng nà jiān èr shí wàn nǎi tuì
镕大惊，纳缣二十万，乃退。
kuāng chóu gōng lè shòu wǔ qiáng kè yòng chū fù mǎ guān bài zhèn bīng yú píng shān yīn jìn gōng róng wài lěi
匡筹攻乐寿、武强，克用出缚马关，败镇兵于平山，因进攻镕外垒。
róng nèi shī yōu zhōu zhù yīn qǐ méng jìn bì wǔ shí wàn guī liáng èr shí wàn qǐng chū bīng zhù tǎo cún xiào nǎi de jiě
镕内失幽州助，因乞盟，进币五十万，归粮二十万，请出兵助讨存孝，乃得解。
kè yòng zhūn luán chéng cún xìn zhūn liú lí bēi wèi xíng rén yè xí qí yíng cún xìn jūn luàn bù kè zhuī
克用屯栾城，存信屯琉璃陂，为邢人夜袭其营，存信军乱，不克追。
kè yòng jìn báo xíng huán chéng wèi gōu dié yù shì jiǔ wéi zhě
克用进薄邢，环城为沟堞，欲示久围者；
chéng zhōng bīng shǔ chū gōu lěi bù kě chéng
城中兵数出，沟垒不可成。
pí jiàng yuán fèng tāo dài cún xiào yuē jūn suǒ wèi wéi wáng ěr wáng yù gōu dié chéng zé xī guī gōng hé bù tīng zhī
裨将袁奉韬绐存孝曰： “君所畏唯王耳，王欲沟堞成则西归，公何不听之？
cún xiào bīng bù chū lěi chéng gōng yì jí chéng zhōng shí jǐn
”存孝兵不出，垒成，攻益急， 城中食尽。
cún xiào dēng chéng kū yuē wǒ wù jì shǐ wǒ shēng jiàn wáng sǐ bù hèn
存孝登城哭曰：“我误计，使我生见王，死不恨！
kè yòng qiǎn jiā yù zhāo zhī cún xiào chū ní shǒu yán wèi cún xìn wū gòu kè yòng yuē ěr yǔ róng shū mà wǒ duō yǐ
”克用遣家妪招之， 存孝出，泥首言为存信诬构，克用曰：“尔与镕书，骂我多矣！
xuān ér shī yú shì
”轩而尸于市。
guāng huà zhōng quán zhōng tǎo yōu zhōu liú rén gōng róng qiǎn bīng tún tiáo chéng é ér rén gōng bài jī qí guī de shí bā
光化中，全忠讨幽州刘仁恭，镕遣兵屯蓚城，俄而仁恭败，击其归，得十八。
quán zhōng jì qǔ xíng míng cí yòu de lù yīn tú hé dōng
全忠既取邢、洺、礠，又得潞，因图河东。
shǐ luō shào wēi fěng róng jué tài yuán gòng zūn quán zhōng
使罗绍威讽镕绝太原，共尊全忠。
róng yī wéi quán zhōng bú yuè
镕猗违，全忠不悦。
huì kè yòng jiāng li sì zhāo gōng míng zhōu quán zhōng zì jiāng jī zǒu zhī de róng yǔ sì zhāo shū quán zhōng nù yǐn jūn gōng róng cì yuán shì
会克用将李嗣昭攻洺州，全忠自将击走之，得镕与嗣昭书，全忠怒， 引军攻镕，次元氏。
róng wèi qí shǔ yuē guó wēi yǐ nài hé
镕谓其属曰：“国危矣，奈何？
zhōu shì qǐng jiàn quán zhōng kě yǐ kǒu shé ba yě xǔ zhī
”周式请见全忠，可以口舌罢也，许之。
quán zhōng yíng zhé yuē ěr gōng péng fù tài yuán jīn wú shè yǐ
全忠迎折曰：“尔公朋附太原，今无赦矣！
jí chū shū shì shì yuē sì zhāo zài zhě yi sù qiǎn
”即出书示式曰：“嗣昭在者，宜速遣。
shì yuē wáng gōng suǒ yǔ hé zhě xī rén fēng dí jiān ěr
”式曰：“王公所与和者，息人锋镝间耳。
kuàng jì fèng tiān zi zhào hé jiě néng wú yī fān zhǐ zhuì běi lù hu
况继奉天子诏和解，能无一番纸坠北路乎？
tài yuán yǔ zhào běn wú ēn sì zhāo yōng kěn rù yé
太原与赵本无恩，嗣昭庸肯入耶？
gōng wèi táng huán wén fāng yǐ rén yì chéng bà yè níng kùn rén yú xiǎn yé
公为唐桓、文，方以仁义成霸业，宁困人于险耶？
quán zhōng xǐ bǎ shì mèi yuē wú tè xì ěr
”全忠喜，把式袂曰：“吾特戏耳！
yán rù zhàng zhōng yì xiū hǎo
”延入帐中，议修好。
róng yǐ bì èr shí wàn lù shī qiǎn zi zhāo zuò zhì shì quán zhōng fǔ quán zhōng yīn qī zhī
镕以币二十万赂师，遣子昭祚质仕全忠府，全忠因妻之。
róng pàn guān zhāng zé móu yuē shī huǒ zhī jiā bù kě shì yuǎn jiù
镕判官张泽谋曰：“失火之家，不可恃远救。
jīn dìng mì ěr yǔ tài yuán qīn yi shǐ quán zhōng tú zhī
今定密迩，与太原亲，宜使全忠图之。
róng qiǎn shì shǐ quán zhōng quán zhōng nǎi qǔ dìng zhōu wáng gào suì bēn tài yuán
”镕遣式使全忠，全忠乃取定州，王郜遂奔太原。
róng mǔ hé yǒu fù dé xun róng yán
镕母何，有妇德，训镕严。
zhì mǔ wáng róng shǐ dú huò cái jī shì qiān rén yí fú jiàn shàng
至母亡，镕始黩货财，姬侍千人，仪服僭上。
yòu yǐ fáng shān yǒu xī wáng mǔ cí shù yóu lǎn wàng qiú cháng nián shì yú yuè bù hái
又以房山有西王母祠，数游览，妄求长年事，逾月不还。
shǐ tíng còu jiàn wēi shí yè yǒu dào shì wèi bo de qián zhī kūn yuē jūn jiāng yǒu tǔ
始廷凑贱微时，邺有道士为卜，得《干之坤》，曰：“君将有土。
jí de zhèn yíng shì shén jǐn
”及得镇， 迎事甚谨。
fù wèn shòu jǐ hé
复问寿几何？
zǐ sūn jǐ hé
子孙几何？
dá yuē gōng sān shí nián hòu dāng yǒu èr wáng
”答曰：“公三十年后，当有二王。
yǐ ér tíng còu lì shí sān nián sǐ gài sōu wén yě jǐng chóng róng jiē wáng
”已而廷凑立十三年死，盖廋文也，景崇、镕皆王。
tíng còu cháng shǐ zhì hé yáng zuì qǐn yú lù yǒu guò qí suǒ zhě shì zhī yuē fēi cháng rén yě
廷凑尝使至河阳，醉寝于路，有过其所者视之曰：“非常人也！
cóng zhě yǐ gào tíng còu chí jí zhī wèn qí gù yuē wú jiàn jūn bí zhī xi zuǒ ruò lóng yòu ruò hǔ zǐ sūn dāng wáng bǎi nián
”从者以告廷凑，驰及之，问其故，曰：“吾见君鼻之息， 左若龙，右若虎，子孙当王百年。
jiā yǒu dà shù fù jí táng gōng xìng yǐ jí hài hóng zhèng ér shù shì bì qǐn
家有大树，覆及堂，公兴矣，”及害弘正，而树适庇寝。
zì tíng còu qì róng fán bǎi nián
自廷凑讫镕，凡百年。
zàn yuē zhū tāo wáng wǔ jùn nán miàn chēng wáng de lián jiāo nì
赞曰：朱滔、王武俊南面称王，地联交昵。
jí cǐ jiàn tiān zǐ tāo jiāng yīng zhī dāng shí wēi yǐ
及泚僭天子，滔将应之，当时危矣。
gǔ lín yǐ yī yǔ wù wǔ jùn yà bīng xiāng chóu zhé yōu jì zhī ruì cǐ shī qí péng bù chū gū chéng zhōng dǐ fù yí yòng lín zhī gōng shǎng bù jí shēn dé zōng wèi bù míng zāi
贾林以一语寤武俊，轧兵相仇，折幽、蓟之锐，泚失其朋，不出孤城，终底覆夷， 用林之功，赏不及身，德宗为不明哉！