guǎng chéng zǐ pò jīn guāng zhèn
广成子破金光阵
shī yuē
诗曰：
xiān fó cóng lái shǎo yuàn yóu zhǐ yīn fán nǎo rě xián chóu shì qiáng zì qì qiān nián yè yòng bào xū biàn wàn jié xiū
仙佛从来少怨尤，只因烦恼惹闲愁，恃强自弃千年业，用暴须拚万劫修。
jǐ dù kàn lái bēi wǎng shì cóng qián sī shěng wèi shuí chóu kě lián yǔ huà fēng shén rì jù zuò nán kē mèng lǐ yóu
几度看来悲往事，从前思省为谁雠，可怜羽化封神日，俱作南柯梦里游。
huà shuō rán dēng dào rén cì rì yǔ shí èr dì zǐ pái bān xià peng jiāng jīn zhōng yù qìng pín qiāo yī qí chū zhèn
话说燃灯道人次日与十二弟子排班下篷，将金钟、玉磬频敲，一齐出阵。
zhī jiàn chéng tāng yíng lǐ yī shēng pào xiǎng wén tài shī chéng qí zǎo zhì yuán mén kàn zi yá pò fēng hǒu zhèn
只见成汤营里一声炮响，闻太师乘骑早至辕门，看子牙破“风吼阵”。
dǒng tiān jūn bó gē ér lái
董天君伯歌而来；
qí bā chā lù tí liǎng kǒu tài ē jiàn
骑八叉鹿，提两口太阿剑。
gē yuē
歌曰：
dé dào qīng píng yǒu shèn yōu dān lú gàn mǎ pèi kūn niú
“得到清平有甚忧，丹炉干马配坤牛；
cóng lái kàn pò fēn fēn luàn yì diǎn yún tái zhī zì yóu
从来看破纷纷乱，一点云台只自由。
huà shuō dǒng tiān jūn lù zǒu rú fēi zhèn qián gāo jiào
话说董天君鹿走如飞，阵前高叫。
rán dēng guān zuǒ yòu wú rén kě xiān rù fēng hǒu zhèn
燃灯观左右无人可先入“风吼阵”；
hū rán jiàn huáng fēi hǔ lǐng fāng bì fāng xiāng lái jiàn zi yá bǐng yuē mò jiāng cuī liáng shōu cǐ èr jiāng nǎi zhòu wáng jià xià zhèn diàn dà jiàng jūn fāng bì fāng xiāng xiōng dì èr rén
忽然见黄飞虎领方弼、方相来见子牙，禀曰：“末将催粮，收此二将，乃纣王驾下镇殿大将军方弼、方相兄弟二人。
zi yá dà xǐ měng rán jiān rán dēng dào rén kàn jiàn liǎng gè dà hàn wèn zi yá yuē cǐ shì hé rén
”子牙大喜，猛然间，燃灯道人看见两个大汉，问子牙曰：“此是何人？
zi yá yuē huáng fēi hǔ xīn shōu èr jiāng nǎi shì fāng bì fāng xiāng
”子牙曰：“黄飞虎新收二将，乃是方弼、方相。
rán dēng tàn yuē tiān shù yǐ dìng wàn wù nán táo
”燃灯叹曰：“天数已定，万物难逃！
jiù mìng fāng bì pò fēng hǒu zhèn zǒu yī zāo
就命方弼破“风吼阵”走一遭。
zi yá suì lìng fāng bì pò fēng hǒu zhèn
”子牙遂令方弼破“风吼阵”。
kě lián
可怜！
fāng bì bù guò shì sú zǐ fán fū nà lǐ zhī dào qí zhōng huàn shù biàn yīng shēng yuàn wǎng
方弼不过是俗子凡夫，那里知道其中幻术，便应声：“愿往！
chí jǐ zhuài bù rú fēi zǒu zhì zhèn qián
”持戟拽步如飞，走至阵前。
dǒng tiān jūn yī jiàn dà hàn gāo sān zhàng yǒu yú miàn rú zhòng zǎo yī bù luò sāi zī rán sì zhī yǎn jing shèn shì xiōng è
董天君一见大汉，高三丈有余，面如重枣，一部落腮髭髯，四只眼睛，甚是凶恶。
dǒng tiān jūn kàn ba zhuó shí hài rán zěn jiàn de yǒu zàn wèi zhèng zàn yuē
董天君看罢，着实骇然，怎见得，有赞为证，赞曰：
sān chā guān wū yún dàng yàng tiě yǎn xīn qì jiù lóng lín cuì lán páo tuán huā càn làn
三叉冠，乌云荡漾，铁掩心，砌就龙鳞，翠蓝袍，团花灿烂；
huà gān jǐ liè liè zhēng yún
画杆戟，烈烈征云。
sì mù shēng guāng zhēn xiǎn yào liǎn rú zhòng zǎo xiàng xiā hóng
四目生光真显耀，脸如重枣像虾红；
yī bù luò sāi piāo nǎo hòu píng shēng zhèng zhí zuì yīng xióng
一步落腮飘脑后，平生正直最英雄。
céng fǎn zhāo gē bǎo tài zǐ pán hé dù kǒu yù yi shēng guī zhōu wèi shòu fēng guān jué fēng hǒu zhèn shàng jiàn qí gōng
曾反朝歌保太子，盘河渡口遇宜生，归周未受封官爵：“风吼阵”上见奇功。
zhǐ yīn qián dìng chuí tiān xiàng xiǎn dào fēng shén jiǔ zhù míng
只因前定垂天象，显道封神久注名。
huà shuō fāng bì jiàn dǒng tiān jūn dà hū yuē yāo dào màn lái
话说方弼见董天君大呼曰：“妖道慢来！
jiù shì yī jǐ
”就是一戟。
dǒng tiān jūn nà lǐ zhāo jià de zhù zhǐ shì yī hé biàn wǎng zhèn lǐ qù le
董天君那里招架的住，只是一合，便往阵里去了。
zi yá mìng zuǒ yòu léi gǔ fāng bì ěr wén gǔ shēng xiǎng tuō jǐ gǎn lái zhì fēng hǒu zhèn mén qián jìng chōng jiāng jìn qù
子牙命左右擂鼓，方弼耳闻鼓声响，拖戟赶来，至“风吼阵”门前，径冲将进去。
tā nà lǐ zhī dào zhèn nèi wú qióng ào miào zhī jiàn dǒng tiān jūn shàng le bǎn tái jiāng hēi fān yáo dòng hēi fēng juǎn qǐ yǒu wàn qiān bīng rèn shā jiāng xià lái
他那里知道阵内无穷奥妙，只见董天君上了板台，将黑旛摇动，黑风卷起，有万千兵刃，杀将下来。
zhǐ tīng dé yī shēng xiǎng fāng bì sì zhī yǐ wéi shù duàn diē dǎo zài dì
只听得一声响，方弼四肢已为数段，跌倒在地。
yī dào líng hún wǎng fēng shén tái qīng fú shén bǎi jiàn yǐn jìn qù le
──一道灵魂往封神台，清福神柏鉴引进去了。
dǒng tiān jūn mìng shì zú jiāng fāng bì shī shǒu tuō chū zhèn lái dǒng quán cuī lù fù zhì zhèn qián dà hū yuē yù xū dào yǒu
董天君命士卒将方弼尸首拖出阵来，董全催鹿，复至阵前，大呼曰：“玉虚道友！
ěr děng bǎ yī fán fū wù sòng xìng mìng rǔ xīn ān hu
尔等把一凡夫误送性命，汝心安乎！
jì shì gāo míng dào dé zhī shì lái huì wú zhèn biàn jiàn yù shí yě
既是高明道德之士，来会吾阵，便见玉石也。
rán dēng nǎi mìng cí háng dào rén nǐ jiāng dìng fēng zhū ná qù pò cǐ fēng hǒu zhèn
”燃灯乃命慈航道人：“你将定风珠拿去，破此‘风吼阵’。
cí háng dào rén lǐng fǎ zhǐ nǎi zuò gē yuē
”慈航道人领法旨，乃作歌曰：
zì yǐn xuán dōu bù jì chūn jǐ huí cāng hǎi biàn chéng chén
“自隐玄都不记春，几回苍海变成尘。
yù jīng jīn què cháo yuán shǐ zǐ fǔ dān xiāo wù miào zhēn
玉京金阙朝元始，紫府丹霄悟妙真。
xǐ jí huà chéng qiān suì hè xián lái gāo wò wàn nián shēn wú jīn yǐ de cháng shēng shù wèi kěn qīng chuán yǔ shì rén
喜集化成千岁鹤，闲来高卧万年身，吾今已得长生术，未肯轻传与世人。
huà shuō cí háng dào rén wèi dǒng quán yuē dào yǒu wú bèi féng cǐ shā jiè ěr děng zuì shì xiāo yáo hé kǔ bǎi cǐ zhèn shì zì qǔ miè wáng
话说慈航道人谓董全曰：“道友，吾辈逢此杀戒，尔等最是逍遥，何苦摆此阵势，自取灭亡！
dāng shí qiān yā fēng shén bǎng nǐ kě zēng zài bì yóu gōng tīng nǐ zhǎng jiào shī zūn shuō yǒu liǎng jù jì yán tiè zài gōng mén jìng sòng huáng tíng jǐn bì dòng rú rǎn xī tǔ shòu zāi yāng
当时佥押‘封神榜’，你可曾在碧游宫，听你掌教师尊说有两句偈言，帖在宫门：‘静诵“黄庭”紧闭洞，如染西土受灾殃。
dǒng tiān jūn yuē nǐ chǎn jiào mén xià zì yǐ dào shù jīng qí lǚ lǚ jiāng wú bèi miǎo shì wǒ děng fāng cái xià shān
’”董天君曰：“你阐教门下，自倚道术精奇，屡屡将吾辈藐视，我等方才下山。
dào yǒu nǐ shì wéi shàn hǎo lè zhī kè sù huí qù zài zhe bié gè lái xiū rě kǔ nǎo
道友，你是为善好乐之客，速回去，再着别个来，休惹苦恼！
cí háng yuē lián nǐ yī shēn yě gù bù lái hái yào gù wǒ
”慈航曰：“连你一身也顾不来，还要顾我！
dǒng quán dà nù zhí bǎo jiàn wàng cí háng zhí qǔ
”董全大怒，执宝剑望慈航直取。
cí háng jià jiàn kǒu chēng shàn zāi
慈航架剑，口称：“善哉！
fāng cái yòng jiàn xiāng hái
”方才用剑相还。
lái wǎng yǒu sān wǔ huí hé dǒng tiān jūn wǎng zhèn zhōng biàn zǒu cí háng dào rén suí hòu gǎn lái dào de zhèn mén qián yì bù gǎn shàn rù lǐ miàn qù
来往有三五回合，董天君往阵中便走，慈航道人随后赶来，到得阵门前，亦不敢擅入里面去；
zhǐ tīng de nǎo hòu zhōng shēng pín cuī nǎi xú xú ér rù zhī jiàn dǒng tiān jūn shàng le bǎn tái duì hēi fān yáo dòng hēi fēng juǎn qǐ yóu rú huài fāng bì yì bān
只听得脑后钟声频催，乃徐徐而入，只见董天君上了板台，对黑旛摇动，黑风卷起，犹如坏方弼一般。
cí háng dào rén dǐng shàng yǒu dìng fēng zhū cǐ fēng yān néng de zhì
慈航道人顶上有定风珠，此风焉能得至。
bù zhī cǐ fēng bù zhì dāo rèn zěn me de lái cí háng jiāng qīng jìng liú lí píng jì yú kōng zhōng mìng lì shì jiāng píng dǐ cháo tiān píng kǒu cháo de
不知此风不至，刀刃怎么得来，慈航将清净琉璃瓶祭于空中，命力士将瓶底朝天，瓶口朝地。
zhī jiàn píng zhōng yī dào hēi qì yī shēng xiǎng jiāng dǒng quán xī zài píng zhōng qù le
只见瓶中一道黑气，一声响，将董全吸在瓶中去了。
cí háng mìng lì shì jiāng píng kǒu zhuǎn shàng dài chū fēng hǒu zhèn lái zhī jiàn wén tài shī zuò zài hēi qí lín shàng zhuān tīng zhèn zhōng xiāo xī zhī jiàn cí háng dào rén chū lái duì wén tài shī yuē fēng hǒu zhèn yǐ bèi wú pò yǐ
慈航命力士将瓶口转上，带出“风吼阵”来，只见闻太师坐在黑麒麟上，专听阵中消息，只见慈航道人出来，对闻太师曰：“‘风吼阵’已被吾破矣。
mìng huáng jīn lì shì jiāng píng qīng xià lái zhī jiàn
”命黄巾力士将瓶倾下来，只见：
sī tāo dào fú má xié zài hún shēn pí ròu huà chéng nóng
丝绦道服麻鞋在，浑身皮肉化成脓。
dǒng quán yī dào líng hún wǎng fēng shén tái lái qīng fú shén bǎi jiàn yǐn jìn qù le
董全一道灵魂往封神台来，清福神柏鉴引进去了。
wén tài shī jiàn ér dà hū yuē qì shā wú yě
闻太师见而大呼曰：“气杀吾也！
jiāng hēi qí lín kē kāi tí jīn biān chōng shā guò lái yǒu huáng lóng zhēn rén chéng hè jí zhǐ zhī yuē wén tài shī nǐ shí zhèn lì pò sān zhèn hé bì dòng wú míng lái luàn wú bān cì
”将黑麒麟磕开，提金鞭冲杀过来，有黄龙真人乘鹤急止之曰：“闻太师你十阵力破三阵，何必动无明，来乱吾班次！
zhǐ tīng de hán bīng zhèn zhǔ dà jiào wén tài shī qiě bú yào zhēng xiān dài wú lái yě
”只听得“寒冰阵”主大叫：“闻太师，且不要争先，待吾来也！
nǎi xìn kǒu zuò gē yuē
”乃信口作歌曰：
xuán zhōng ào miào rén shǎo zhī biàn huà suí jī shì shì qí jiǔ zhuàn gōng chéng lú nèi bǎo cóng lái yīng xiào shì rén chī
“玄中奥妙人少知，变化随机事事奇，九转功成炉内宝，从来应笑世人痴。
huà shuō wén tài shī zhǐ de lì zhù
话说闻太师只得立住。
nà hán bīng zhèn nèi yuán tiān jūn gē ba dà jiào chǎn jiào mén xià shuí lái huì wú cǐ zhèn
那“寒冰阵”内袁天君歌罢，大叫：“阐教门下，谁来会吾此阵？
rán dēng dào rén mìng dào héng tiān zūn mén tú xuē è hǔ nǐ pò hán bīng zhèn zǒu yī zāo
”燃灯道人命道行天尊门徒薛恶虎：“你破“寒冰阵”走一遭。
xuē è hǔ lǐng mìng tí jiàn fēng yōng ér lái
”薛恶虎领命，提剑蜂拥而来。
yuán tiān jūn jiàn shì yí gè dào tóng nǎi yuē nà dào tóng sù zì tuì qù zhe nǐ shī fu lái
袁天君见是一个道童，乃曰：“那道童速自退去，着你师父来！
xuē è hǔ nù yuē fèng mìng ér lái qǐ yǒu shàn huí zhī lǐ
”薛恶虎怒曰：“奉命而来，岂有善回之理！
zhí jiàn kǎn lái yuán tiān jūn dà nù jiāng jiàn lái yíng
”执剑砍来，袁天君大怒，将剑来迎；
zhàn yǒu shù hé biàn zǒu rù zhèn nèi qù le
战有数合，便走入阵内去了。
xuē è hǔ suí hòu gǎn rù zhèn lái zhī jiàn yuán tiān jūn shàng le bǎn tái yòng shǒu jiāng hēi fān yáo dòng shàng yǒu bīng shān jí shì dāo shān yí yàng wǎng xià kē lái
薛恶虎随后赶入阵来，只见袁天君上了板台，用手将黑旛摇动，上有冰山，──即似刀山一样，往下磕来；
xià yǒu bīng kuài rú láng yá yì bān wǎng shàng còu hé
下有冰块，──如狼牙一般，往上凑合。
rèn nǐ shì shèn me rén tāng zhī jí wéi jī fěn
任你是甚么人，汤之即为虀粉。
xuē è hǔ yī rù qí zhōng zhǐ tīng dé yī shēng xiǎng kē chéng ròu ní yī dào líng hún jìng wǎng fēng shén tái qù le
薛恶虎一入其中，只听得一声响，磕成肉泥，──一道灵魂径往封神台去了。
zhèn zhōng hēi qì shàng shēng dào héng tiān zūn tàn yuē mén rén liǎng gè jīn jué yú èr zhèn zhī zhōng
阵中黑气上升，道行天尊叹曰：“门人两个，今绝于二阵之中！
yòu jiàn yuán tiān jūn kuà lù ér lái biàn jiào nǐ men shí èr wèi zhī nèi nǎi shì shàng xiān míng shì yǒu shuí lái huì wú cǐ zhèn
”又见袁天君跨鹿而来，便叫：“你们十二位之内，乃是上仙名士，有谁来会吾此阵？
nǎi lìng cǐ wú shén dào shù zhī rén lái sòng xìng mìng
乃令此无甚道术之人来送性命！
rán dēng dào rén mìng pǔ xián zhēn rén zǒu yī zāo pǔ xián zhēn rén zuò gē ér lái gē yuē
”燃灯道人命普贤真人走一遭，普贤真人作歌而来，歌曰：
dào dé gēn yuán bù gǎn wàng hán bīng kàn pò huǒ xiāo shuāng chén xīn bù jiě zāo mó zhàng kān shāng
“道德根源不敢忘，寒冰看破火消霜，尘心不解遭魔障，堪伤！
yǎn qián zhǐ chǐ shī tiān táng
眼前咫尺失天堂。
pǔ xián zhēn rén gē ba yuán tiān jūn nù qì fēn fēn chí jiàn ér zhì
普贤真人歌罢，袁天君怒气纷纷，持剑而至。
pǔ xián zhēn rén yuē yuán jiǎo nǐ hé kǔ zuò niè bǎi cǐ è zhèn
普贤真人曰：“袁角，你何苦作孽，摆此恶阵！
pín dào cǐ lái rù zhèn shí yī zé kāi wú le shā jiè èr zé nǐ dào héng gōng fū yī dàn shī què hòu huǐ hé jí
贫道此来入阵时，一则开吾了杀戒，二则你道行功夫一旦失却，后悔何及！
yuán tiān jūn dà nù zhàng jiàn zhí qǔ
”袁天君大怒，仗剑直取。
pǔ xián zhēn rén jiāng shǒu zhōng jiàn jià zhù kǒu chēng shàn zāi
普贤真人将手中剑架住，口称：“善哉！
èr rén zhàn yǒu sān wǔ hé yuán jiǎo biàn zǒu rù zhèn zhōng qù le
”二人战有三五合，袁角便走入阵中去了。
pǔ xián zhēn rén suí jí zǒu jìn zhèn lái yuán tiān jūn shàng le bǎn tái jiāng hēi fān zhāo dòng shàng yǒu bīng shān yī zuò dǎ jiāng xià lái
普贤真人随即走进阵来，袁天君上了板台，将黑旛招动，上有冰山一座打将下来。
pǔ xián zhēn rén yòng zhǐ shàng fàng yī dào bái guāng rú xiàn zhǎng chū yī duo qìng yún gāo yǒu shù zhàng
普贤真人用指上放一道白光如线，长出一朵庆云，高有数丈；
shàng yǒu bā jiǎo
上有八角；
jiǎo shàng nǎi shì jīn dēng yīng luò chuí zhū hù chí dǐng shàng
角上乃是金灯，璎珞垂珠，护持顶上；
qí bīng jiàn jīn dēng zì rán xiāo huà háo bù néng shāng
其冰见金灯自然消化，毫不能伤。
yǒu yí gè shí chén yuán tiān jūn jiàn qí zhèn yǐ pò fāng yù chōu shēn
有一个时辰，袁天君见其阵已破，方欲抽身；
pǔ xián zhēn rén yòng wú gōu jiàn fēi lái jiāng yuán tiān jūn zhǎn yú tái xià
普贤真人用吴钩剑飞来，将袁天君斩于台下。
yuán jiǎo yī dào líng hún bèi qīng fú shén yǐn jìn fēng shén tái qù le
──袁角一道灵魂被清福神引进封神台去了。
pǔ xián shōu le yún guāng dà xiù yíng fēng piāo piāo ér chū
普贤收了云光，大袖迎风，飘飘而出。
wén tài shī yòu jiàn pò le hán bīng zhèn yù wèi yuán jiǎo bào chóu zhī jiàn jīn guāng zhèn zhǔ nǎi jīn guāng shèng mǔ sā kāi wǔ diǎn bān bào jū lì shēng zuò gē ér lái gē yuē
闻太师又见破了“寒冰阵”，欲为袁角报雠，只见“金光阵”主，乃金光圣母，撒开五点斑豹驹，厉声作歌而来，歌曰：
zhēn dà dào bù duō yán yùn yòng zhī jiān héng zì rán fàng kāi èr mù jiàn tiān yuán cǐ jí shì shén xiān
“真大道，不多言，运用之间恒自然，放开二目见天元，此即是神仙。
huà shuō jīn guāng shèng mǔ qí wǔ diǎn bān bào jū tí fēi jīn jiàn dà hū yuē chǎn jiào mén rén shuí lái pò wú jīn guāng zhèn
话说金光圣母骑五点斑豹驹，提飞金剑，大呼曰：“阐教门人谁来破吾‘金光阵’？
rán dēng dào rén kàn zuǒ yòu wú rén xiān pò cǐ zhèn
”燃灯道人看左右无人先破此阵；
zhèng méi jì jiào zhī jiàn kōng zhōng piāo rán zhuì xià yī wèi dào rén miàn rú fǔ fěn chún shì dān zhū
正没计较，只见空中飘然坠下一位道人，面如傅粉，唇似丹朱。
zěn jiàn de yǒu shī wèi zhèng shī yuē
怎见得，有诗为证，诗曰：
dào fú xiān tiān qì gài áng zhú guān má lǚ yì xún cháng sī tāo yāo xià fēi luán wěi bǎo jiàn fēng zhōng qǐ yè guāng
道服先天气盖昂，竹冠麻履异寻常，丝绦腰下飞鸾尾，宝剑锋中起烨光。
quán qì quán shén zhēn dào shì fú lóng fú hǔ zhàng xiān fāng xiù cáng qí bǎo qīn shén guǐ fēng shén bǎng shàng bǎ míng yáng
全气全神真道士，伏龙伏虎仗仙方，袖藏奇宝钦神鬼：“封神榜”上把名扬。
huà shuō zhòng dào rén kàn shí nǎi shì yù xū gōng mén xià xiāo zhēn
话说众道人看时，乃是玉虚宫门下萧臻。
xiāo zhēn duì zhòng xian qǐ shǒu yuē wú fèng shī mìng xià shān tè lái pò jīn guāng zhèn
萧臻对众仙稽首曰：“吾奉师命下山，特来破‘金光阵’。
zhī jiàn jīn guāng shèng mǔ dà hū yuē chǎn jiào mén xià shuí lái huì wú cǐ zhèn
”只见金光圣母大呼曰：“阐教门下谁来会吾此阵？
yán wèi bì xiāo zhēn zhuǎn shēn yuē wú lái yě
”言未毕，萧臻转身曰：“吾来也！
jīn guāng shèng mǔ rèn bù dé xiāo zhēn wèn yuē lái zhě shì shuí
”金光圣母认不得萧臻，问曰：“来者是谁？
xiāo zhēn xiào yuē nǐ lián wǒ yě rèn bù dé le
”萧臻笑曰：“你连我也认不得了！
wú nǎi xià xū mén xià xiāo zhēn de biàn shì
吾乃下虚门下萧臻的便是。
jīn guāng shèng mǔ yuē ěr yǒu hé dào héng gǎn lái huì wú cǐ zhèn
”金光圣母曰：“尔有何道行，敢来会吾此阵？
zhí jiàn lái qǔ xiāo zhēn sā bù fù miàn jiāo hái èr rén zhàn wèi jí sān wǔ hé jīn guāng shèng mǔ bō mǎ wǎng zhèn zhōng fēi zǒu
”执剑来取，萧臻撒步，赴面交还，二人战未及三五合，金光圣母拨马往阵中飞走。
xiāo zhēn dà jiào bú yào zǒu
萧臻大叫：“不要走！
wú lái le
吾来了！
jìng gǎn rù jīn guāng zhèn nèi
”径赶入金光阵内。
zhì yī tái xià
至一台下，
jīn guāng shèng mǔ xià jū shàng tái
金光圣母下驹上台，
jiāng èr shí yī gēn gān shàng diào zhe jìng zi
将二十一根杆上吊着镜子，
jìng zi shàng měi miàn yǒu yī tào
──镜子上每面有一套，
tào zhù jìng zi
套住镜子，
shèng jiē jiāng shéng zi yè qǐ
──圣接将绳子拽起，
qí jìng xiàn chū
其镜现出，
bǎ shǒu yī fàng
把手一放，
míng léi xiǎng chù
明雷响处，
zhèn dòng jìng zi
振动镜子，
lián zhuǎn shù cì
连转数次，
fàng chū jīn guāng
放出金光，
shè zhe xiāo zhēn
射着萧臻，
dà jiào yī shēng
大叫一声。
kě lián
可怜！
zhèng shì
正是：
bǎi nián dào héng cóng jīn miè yī páo shēn tǐ yǐng wú zōng
百年道行从今灭，衣袍身体影无踪。
xiāo zhēn yī dào líng hún qīng fú shén bǎi jiàn yǐn jìn fēng shén tái qù
萧臻一道灵魂，清福神柏鉴引进封神台去。
jīn guāng shèng mǔ fù shàng le bān bào jū zǒu zhì zhèn qián yuē xiāo zhēn yǐ jué
金光圣母复上了斑豹驹，走至阵前曰：“萧臻已绝。
shuí gǎn huì wú cǐ zhèn
谁敢会吾此阵？
rán dēng dào rén mìng guǎng chéng zǐ nǐ qù zǒu yī zāo
”燃灯道人命广成子：“你去走一遭。
guǎng chéng zǐ lǐng mìng zuò gē yuē
”广成子领命，作歌曰：
yǒu yuán de wù běn lái zhēn céng zài zhōng nán yù shèng rén
“有缘得悟本来真，曾在终南遇圣人。
zhǐ chū cháng shēng qiān gǔ xiù shēng chéng yù ruǐ wàn nián xīn
指出长生千古秀，生成玉蕊万年新。
hún shēn shì kǒu nán wéi dào dà dì fēi chén bié yǒu chūn wú dào liǎo rán chéng yī guàn bù míng yī zì zuì jiān xīn
浑身是口难为道，大地飞尘别有春，吾道了然成一贯，不明一字最艰辛。
huà shuō jīn guāng shèng mǔ jiàn guǎng chéng zǐ piāo rán ér lái dà hū yuē guǎng chéng zǐ nǐ yě gǎn huì wú cǐ zhèn
话说金光圣母见广成子飘然而来，大呼曰：“广成子，你也敢会吾此阵？
guǎng chéng zǐ yuē cǐ zhèn yǒu hé nán pò liáo wèi ér xì ěr
”广成子曰：“此阵有何难破，聊为儿戏耳！
jīn guāng shèng mǔ dà nù zhàng jiàn lái qǔ
”金光圣母大怒，仗剑来取。
guǎng chéng zǐ zhí jiàn xiāng yíng zhàn wèi jí sān wǔ hé jīn guāng shèng mǔ zhuǎn shēn wǎng zhèn zhōng zǒu le
广成子执剑相迎，战未及三五合，金光圣母转身往阵中走了。
guǎng chéng zǐ suí hòu gǎn rù jīn guāng zhèn nèi jiàn tái qián yǒu fān gān èr shí yī gēn shàng yǒu wù jiàn guà zhe jīn guāng shèng mǔ shàng tái jiāng shéng zi lǎn zhù yè qǐ tào lái xiàn chū jìng zi fā léi zhèn dòng jīn guāng shè jiāng xià lái
广成子随后赶入“金光阵”内，见台前有旛杆二十一根，上有物件挂着，金光圣母上台，将绳子揽住，拽起套来，现出镜子，发雷振动，金光射将下来。
guǎng chéng zǐ máng jiāng bā guà xian yī dǎ kāi lián tóu guǒ dìng bú jiàn qí shēn
广成子忙将八卦仙衣打开，连头裹定，不见其身。
jīn guāng zǒng yǒu jīng qí ào miào qīn bù dé bā guà zǐ shòu yī
金光总有精奇奥妙，侵不得八卦紫寿衣。
yǒu yí gè shí chén jīn guāng bù néng tòu rù qí shēn léi shēng bù néng zhèn dòng qí xíng
有一个时辰，金光不能透入其身，雷声不能振动其形。
guǎng chéng zǐ àn jiāng fān tiān yìn wǎng bā guà xian yī dǐ xià dǎ jiāng xià lái yī shēng xiǎng bǎ jìng zi dǎ suì le shí jiǔ miàn
广成子暗将番天印往八卦仙衣底下打将下来，一声响，把镜子打碎了十九面。
jīn guāng shèng mǔ zháo huāng máng ná liǎng miàn jìng zi zài shǒu fāng yù yáo dòng jí fā jīn guāng lái zhào guǎng chéng zǐ
金光圣母着慌，忙拿两面镜子在手，方欲摇动，急发金光来照广成子；
zǎo bèi guǎng chéng zǐ fù jì fān tiān yìn dǎ jiāng lái jīn guāng shèng mǔ duǒ bù jí zhèng zhōng dǐng mén nǎo jiāng bèng chū
早被广成子复祭番天印打将来，金光圣母躲不及，正中顶门，脑浆迸出。
yī dào líng hún zǎo jìn fēng shén tái qù le
──一道灵魂早进封神台去了。
guǎng chéng zǐ pò le jīn guāng zhèn fāng chū zhèn mén wén tài shī dé zhī jīn guāng shèng mǔ yǐ sǐ dà jiào yuē guǎng chéng zǐ xiū zǒu
广成子破了“金光阵”，方出阵门，闻太师得知金光圣母已死，大叫曰：“广成子休走！
wú yǔ jīn guāng shèng mǔ bào chóu
吾与金光圣母报雠！
qí lín zǒu dòng rú fēi zhī jiàn huà xuè zhèn nèi sūn tiān jūn dà jiào yuē wén xiōng bù bì dòng nù dài wú qín tā yǔ jīn guāng shèng mǔ bào chóu
”麒麟走动如飞，只见“化血阵”内孙天君大叫曰：“闻兄不必动怒，待吾擒他与金光圣母报雠。
sūn tiān jūn miàn rú zhòng zǎo yī bù duǎn rán dài hǔ tóu guān chéng huáng bān lù fēi gǔn ér lái
”孙天君面如重枣，一部短髯，戴虎头冠，乘黄斑鹿，飞滚而来。
rán dēng dào rén gù zuǒ yòu bìng wú yī rén qù de
燃灯道人顾左右，并无一人去得；
ǒu rán jiàn yī dào rén huāng máng ér zhì yǔ zhòng rén dǎ jī shǒu yuē zhòng wèi dào xiōng qǐng le
偶然见一道人，慌忙而至，与众人打稽首，曰：“众位道兄请了！
rán dēng yuē dào zhě hé lái
”燃灯曰：“道者何来？
gāo xìng dà míng
高姓，大名？
dào rén yuē nà zi nǎi wǔ yí shān bái yún dòng sǎn rén qiáo kūn shì yě
”道人曰：“衲子乃五夷山白云洞散人乔坤是也。
wén shí jué zhèn nèi huà xuè zhèn wú dāng xié zhù zi yá
闻十绝阵内‘化血阵’，吾当协助子牙。
yán wèi liǎo sūn tiān jūn jiào yuē shuí lái huì wú cǐ zhèn
”言未了，孙天君叫曰：“谁来会吾此阵？
qiáo kūn dǒu sǒu jīng shén yuē wú lái le
”乔坤抖擞精神曰：“吾来了！
zhàng jiàn zài shǒu xiàng qián wèn yuē ěr děng suī shì jié jiào zǒng shì chū jiā rén wèi hé qǐ xīn bù liáng bǎi cǐ è zhèn
”仗剑在手，向前问曰：“尔等虽是截教，总是出家人，为何起心不良，摆此恶阵？
sūn tiān jūn yuē ěr shì hé rén gǎn lái pò wǒ huà xuè zhèn
”孙天君曰：“尔是何人，敢来破我‘化血阵’？
kuài kuài huí qù miǎn zāo wǎng sǐ
快快回去，免遭枉死！
qiáo kūn dà nù mà yuē sūn liáng nǐ xiū kuā hǎi kǒu wú dìng pò ěr zhèn ná nǐ xiāo shǒu hào lìng xī qí
”乔坤大怒，骂曰：“孙良，你休夸海口，吾定破尔阵，拿你枭首，号令西岐。
sūn tiān jūn dà nù zòng lù zhàng jiàn lái qǔ qiáo kūn fù miàn jiāo hái wèi jí shù hé sūn tiān jūn bài rù zhèn qiáo kūn suí hòu gǎn lái rù zhèn zhōng sūn tiān jūn shàng tái jiāng yī piàn hēi shā wǎng xià dǎ lái zhèng zhōng qiáo kūn
”孙天君大怒，纵鹿仗剑来取，乔坤赴面交还，未及数合，孙天君败入阵，乔坤随后赶来入阵中，孙天君上台，将一片黑砂往下打来，正中乔坤。
zhèng shì
正是：
shā zhān páo fú shēn wéi xuè huà zuò jīn jīn biàn dì hóng
砂沾袍服身为血，化作津津遍地红。
qiáo kūn yī dào líng hún yǐ jìn fēng shén tái qù le
乔坤一道灵魂已进封神台去了。
sūn tiān jūn fù chū zhèn qián dà hū yuē rán dēng dào yǒu nǐ zhe wú míng xià shì lái pò wú zhèn wang sàng qí shēn
孙天君复出阵前，大呼曰：“燃灯道友，你着无名下士来破吾阵，枉丧其身！
rán dēng mìng tài yǐ zhēn rén nǐ qù zǒu yī zāo
”燃灯命太乙真人：“你去走一遭。
tài yǐ zhēn rén zuò gē ér lái
”太乙真人作歌而来。
gē yuē
歌曰：
dāng nián yǒu zhì xué zhǎng shēng jīn rì fāng zhī dào héng jīng yùn dòng qián kūn diān dǎo lǐ zhuǎn yí rì yuè hù wéi míng
“当年有志学长生，今日方知道行精：运动乾坤颠倒理，转移日月互为明。
cāng lóng yǒu yì guī lí wò bái hǔ duō qíng mì kǎn xíng yù liàn jiǔ hái hé chǔ shì zhèn gōng léi dòng wàng xī chéng
苍龙有意归离卧，白虎多情觅坎行，欲炼九还何处是，震宫雷动望西成。
tài yǐ zhēn rén gē ba sūn tiān jūn yuē dào xiōng nǐ fēi shì jiàn wú cǐ zhèn zhī shì
太乙真人歌罢，孙天君曰：“道兄，你非是见吾此阵之士。
tài yǐ zhēn rén xiào yuē dào yǒu xiū kuā dà kǒu wú jìn cǐ zhèn rú rén wú rén zhī jìng ěr
”太乙真人笑曰：“道友休夸大口，吾进此阵如人无人之境耳。
sūn tiān jūn dà nù cuī lù zhàng jiàn zhí qǔ
”孙天君大怒，催鹿仗剑直取。
tài yǐ zhēn rén yòng jiàn xiāng hái wèi jí sān wǔ hé sūn tiān jūn biàn wǎng zhèn zhōng qù le
太乙真人用剑相还，未及三五合，孙天君便往阵中去了。
tài yǐ zhēn rén tīng nǎo hòu jīn zhōng cuī xiǎng zhì zhèn mén jiāng shǒu wǎng xià yī zhǐ de xiàn liǎng duo qīng lián zhēn rén jiǎo tà èr huā téng téng ér rù
太乙真人听脑后金钟催响，至阵门，将手往下一指，地现两朵青莲，真人脚踏二花，腾腾而入。
zhēn rén yòng zuǒ shǒu yī zhǐ zhǐ shàng fàng chū yī dào bái guāng gāo yǒu yī èr zhàng
真人用左手一指，指上放出一道白光，高有一二丈；
dǐng shàng xiàn yǒu yī duo qìng yún xuán zài kōng zhōng hù yú dǐng shàng
顶上现有一朵庆云，旋在空中，护于顶上。
sūn tiān jūn zài tái shàng zhuā yī bǎ hēi shā dǎ jiāng xià lái
孙天君在台上抓一把黑砂打将下来。
qí shā fāng zhì dǐng yún rú yún jiàn liè yàn yì bān zì miè wú zōng
其砂方至顶云，如云见烈焰一般，自灭无踪。
sūn tiān jūn dà nù jiāng yī dòu hēi shā wǎng xià yī po qí shā fēi yáng ér qù zì miè zì xiāo
孙天君大怒，将一斗黑砂往下一泼，其砂飞扬而去，自灭自消。
sūn tiān jūn jiàn cǐ shù bù yīng chōu shēn táo dùn tài yǐ zhēn rén máng jiāng jiǔ lóng shén huǒ zhào jì yú kōng zhōng sūn tiān jūn hé gāi rú cǐ jiāng shēn zhào zhù
孙天君见此术不应，抽身逃遁，太乙真人忙将九龙神火罩祭于空中，孙天君合该如此，将身罩住。
zhēn rén shuāng shǒu yī pāi zhī jiàn xiàn chū jiǔ tiáo huǒ lóng jiāng zhào pán rào qǐng kè shāo chéng huī jìn yī dào líng hún wǎng fēng shén tái qù le
真人双手一拍，只见现出九条火龙，将罩盘绕，顷刻烧成灰烬，──一道灵魂往封神台去了。
wén tài shī zài lǎo yíng wài jiàn tài yǐ zhēn rén yòu pò le huà xuè zhèn dà jiào yuē tài yǐ zhēn rén xiū huí qù
闻太师在老营外，见太乙真人又破了“化血阵”，大叫曰：“太乙真人休回去！
wú lái le
吾来了！
zhī jiàn huáng lóng zhēn rén chéng hè ér zhì lì zǔ wén tài shī yuē dà rén zhī yǔ qǐ de shī xìn
”只见黄龙真人乘鹤而至，立阻闻太师曰：“大人之语，岂得失信！
shí zhèn fāng cái pò liù ěr qiě zàn huí míng rì zài huì rú jīn bù bì zhè děng shì qiáng cí xióng zì yǒu fēn dìng
十阵方才破六，尔且暂回，明日再会，如今不必这等恃强，雌雄自有分定。
wén tài shī qì chōng dǒu niú shén mù guāng huī bìn fà jiē shù huí jìn lǎo yíng máng qǐng sì zhèn zhǔ rù zhàng tài shī qì duì sì tiān jūn yuē wú shòu guó ēn guān jū jí pǐn yǐ shēng bào guó lǐ zhī dāng rán
”闻太师气冲斗牛，神目光辉，鬓发皆竖，回进老营，忙请四阵主入帐，太师泣对四天君曰：“吾受国恩，官居极品，以身报国，理之当然。
jīn rì liù you zāo yāng wú xīn hé rěn
今日六友遭殃，吾心何忍！
sì wèi qǐng huí hǎi dǎo dài wú yǔ jiāng shàng jué yī sǐ zhàn shì bù jù shēng
四位请回海岛，待吾与姜尚决一死战，誓不俱生！
tài shī dào ba lèi rú yǔ xià
”太师道罢，泪如雨下。
sì tiān jūn yuē wén xiōng qiě zì kuān wèi cǐ shì tiān shù
四天君曰：“闻兄且自宽慰，此是天数。
wú děng gè yǒu zhǔ zhāng
吾等各有主张。
jù huí běn zhèn qù le
”俱回本阵去了。
qiě shuō rán dēng yǔ tài yǐ zhēn rén huí zhì lú peng mò zuò bù yán
且说燃灯与太乙真人回至芦篷，默坐不言。
zi yá dǎ diǎn qián hòu
子牙打点前后。
huà shuō wén tài shī dú zì xún sī wú jì kě shī hū rán xiǎng qǐ é méi shān luó fú dòng zhào gōng míng xīn xià chóu chú ruò de cǐ rén lái dà shì shù jī kě dìng
话说闻太师独自寻思，无计可施，忽然想起峨嵋山罗浮洞赵公明，心下踌蹰：“若得此人来，大事庶几可定。
máng huàn jí lì yú qìng hǎo shēng shǒu yíng wǒ shàng é méi shān qù lái
”忙唤吉立、余庆：“好生守营，我上峨嵋山去来。
èr rén lǐng mìng
”二人领命。
tài shī suí shàng hēi qí lín guà jīn biān jiè fēng yún wǎng luó fú dòng lái
太师随上黑麒麟，挂金鞭，借风云，往罗浮洞来。
zhèng shì
正是：
shén fēng yī zhèn xíng qiān lǐ fāng xiǎn xuán mén dào shù gāo
神风一阵行千里，方显玄门道术高。
shà shí dào le é méi shān luó fú dòng xià le qí lín tài shī guān kàn qí shān zhēn qīng yōu pì jìng hè lù fēn yún yuán hóu lái wǎng dòng mén qián xuán guà téng luó tài shī wèn yǒu rén fǒu
霎时到了峨嵋山罗浮洞，下了麒麟，太师观看其山，真清幽僻净：鹤鹿纷纭，猿猴来往，洞门前悬挂藤萝，太师问：“有人否？
shǎo shí yǒu yī tóng ér chū lái jiàn tài shī sān zhī yǎn wèn yuē lǎo yé nà lǐ lái de
”少时有一童儿出来，见太师三只眼，问曰：“老爷那里来的？
tài shī yuē nǐ shī fu kě zài me
”太师曰：“你师父可在么？
tóng ér dá yuē zài dòng lǐ jìng zuò
”童儿答曰：“在洞里静坐。
tài shī yuē nǐ shuō shāng dū wén tài shī lái fǎng
”太师曰：“你说商都闻太师来访。
tóng ér jìn lái jiàn shī fu bào yuē yǒu wén tài shī lái bài fǎng
”童儿进来，见师父报曰：“有闻太师来拜访。
zhào gōng míng tīng shuō máng chū dòng yíng jiē jiàn wén tài shī dà xiào yuē wén dào xiōng nà yī zhèn fēng chuī nǐ dào cǐ
”赵公明听说，忙出洞迎接，见闻太师大笑曰：“闻道兄，那一阵风吹你到此？
nǐ xiǎng rén jiān fù guì shòu yòng jīn wū fán huá quán bù niàn dào mén guāng jǐng qīng dàn jiā fēng
你享人间富贵，受用金屋繁华，全不念道门光景，清淡家风！
èr rén xié shǒu jìn dòng xíng lǐ zuò xia
”二人携手进洞，行礼坐下。
wén tài shī cháng xū le yī shēng wèi jí kāi yán zhào gōng míng wèn yuē dào xiōng wèi hé cháng xū
闻太师长吁了一声，未及开言，赵公明问曰：“道兄为何长吁？
wén tài shī yuē wǒ wén zhòng fèng zhào zhēng xi tǎo fá pàn nì bù yì kūn lún jiào xià jiāng shàng shàn néng móu mó zhù è zhě zhòng péng dǎng zuò jiān
”闻太师曰：“我闻仲奉诏征西，讨伐叛逆，不意昆仑教下姜尚，善能谋谟，助恶者众，朋党作奸。
lǚ lǚ shī jī wú jì kě shī
屡屡失机，无计可施。
bù dé yǐ wǎng jīn áo dǎo yāo qín wán děng shí yǒu xié zhù nǎi bǎi shí jué zhèn
不得已，往金鳌岛，邀秦完等十友协助，乃摆十绝阵；
zhǐ wàng qín huò jiāng shàng shú zhī jīn pò qí liù fǎn sǔn liù wèi dào yǒu wú gù zāo yāng shí wèi kě hèn
指望擒获姜尚，孰知今破其六，反损六位道友，无故遭殃，实为可恨！
jīn rì zì sī wú mén kě tóu tiǎn kuì dào cǐ fán xiōng yī wǎng bù zhī dào xiōng zūn yì rú hé
今日自思，无门可投，忝愧到此，烦兄一往，不知道兄尊意如何？
gōng míng yuē nǐ dāng shí zěn bù zǎo lái
”公明曰：“你当时怎不早来？
jīn rì zhī bài nǎi zì qǔ zhī yě jì rán rú cǐ xiōng qiě xiān huí wú suí hòu jí zhì
今日之败，乃自取之也，既然如此，兄且先回，吾随后即至。
tài shī dà xǐ cí le gōng míng shàng qí jiè fēng yún huí yíng bù biǎo
”太师大喜，辞了公明，上骑，借风云回营，不表。
qiě shuō zhào gōng míng huàn mén tú chén jiǔ gōng yáo shǎo sī suí wǒ wǎng xī qí qù
且说赵公明唤门徒陈九公、姚少司：“随我往西岐去。
liǎng gè mén tú lǐng mìng
”两个门徒领命。
gōng míng dǎ diǎn qǐ shēn huàn tóng ér hǎo shēng kān shǒu dòng fǔ wú qù jiù lái
公明打点起身，唤童儿：“好生看守洞府，吾去就来。
dài liǎng gè mén rén jiè tǔ dùn wǎng xī qí
”带两个门人，借土遁往西岐。
zhèng xíng zhī jiān hū rán xià lái shì yī zuò gāo shān
正行之间，忽然下来，是一座高山。
zhèng shì
正是：
yì jǐng qí huā guān bù jìn fēn míng shēng jiù xiǎo péng lái
异景奇花观不尽，分明生就小蓬莱。
zhào gōng míng zhèng kàn shān zhōng jǐng zhì měng rán shān jiǎo xià yī zhèn kuáng fēng dà zuò juǎn qǐ huī chén fēn míng kàn shí zhī jiàn yī zhī měng hǔ lái le
赵公明正看山中景致，猛然山脚下一阵狂风大作，卷起灰尘，分明看时，只见一只猛虎来了。
xiào yuē cǐ qù yě wú zuò qí kuà hǔ dēng shān zhèng shì hǎo shì
笑曰：“此去也无坐骑，跨虎登山，正是好事。
zhī jiàn nà hǔ jiǎn wěi yáo tóu ér lái zěn jiàn de yǒu shī wèi zhèng shī yuē
”只见那虎剪尾摇头而来，怎见得，有诗为证，诗曰：
páo xiào yǒng yuè chū shēn shān jǐ diǎn yīng xióng hàn xuè bān lì zhuǎ rú gōu xīn dǎn zhuàng gāng yá shì jiàn shì xiōng wán
咆哮踊跃出深山，几点英雄汗血斑，利爪如钩心胆壮，钢牙似剑势凶顽。
wèi zēng xíng chǔ fēng xiān dòng cái zuò bēn téng cǎo zì bān rèn shì shòu qún yīng wèi fú gǎn yīng wēi měng děng xián jiān
未曾行处风先动，才作奔腾草自扳，任是兽群应畏服，敢撄威猛等闲间。
huà shuō zhào gōng míng jiàn yī hēi hǔ ér lái xǐ bù zì shèng zhèng yòng de zháo nǐ
话说赵公明见一黑虎而来，喜不自胜：“正用得着你！
diào bù xiàng qián jiāng èr zhǐ fú hǔ zài dì yòng sī tāo tào zhù hǔ xiàng kuà zài hǔ bèi shàng bǎ hǔ tóu yī pāi
”掉步向前，将二指伏虎在地，用丝绦套住虎项，跨在虎背上，把虎头一拍；
yòng fú yìn yī dào huà zài hǔ xiàng shàng
用符印一道画在虎项上。
nà hǔ sì zú jiù qǐ fēng yún shà shí jiān lái dào chéng tāng yíng yuán mén xià hǔ zhòng jūn dà jiào hǔ lái le
那虎四足就起风云，霎时间来到成汤营，辕门下虎，众军大叫：“虎来了！
chén jiǔ gōng yuē bù fáng
”陈九公曰：“不妨！
nǎi shì jiā hǔ kuài bào yù wén tài shī zhào lǎo yé yǐ zhì yuán mén
乃是家虎，快报与闻太师：赵老爷已至辕门。
tài shī wén bào máng chū yíng yíng yà èr rén zhì zhōng jūn zhàng zuò xia yǒu sì zhèn zhǔ lái xiāng jiàn gòng tán jūn wù zhī shì
”太师闻报，忙出营迎迓，二人至中军帐坐下，有四阵主来相见，共谈军务之事。
zhào gōng míng yuē sì wèi dào xiōng rú hé bǎi shí jué zhèn fǎn sǔn le liù wèi dào yǒu
赵公明曰：“四位道兄，如何摆十绝阵，反损了六位道友？
cǐ qíng zhēn shì kě hèn
此情真是可恨！
zhèng shuō jiān měng rán tái tóu zhī jiàn zi yá lú peng shàng diào zhe zhào jiāng gōng míng wèn yuē nà peng shàng diào de shì shuí
”正说间，猛然抬头，只见子牙芦篷上吊着赵江，公明问曰：“那篷上吊的是谁？
bái tiān jūn yuē dào xiōng nà jiù shì de liè zhèn zhǔ zhào jiāng
”白天君曰：“道兄，那就是‘地烈阵’主赵江。
gōng míng dà nù qǐ yǒu cǐ lǐ
”公明大怒：“岂有此理！
sān jiào yuán lái zǒng yī bān bǐ jiāng zhào jiāng rú cǐ líng rǔ wú bèi tǐ miàn mù hé cún
三教原来总一般，彼将赵江如此凌辱，吾辈体面目何存！
dài wú yě jiāng tā de rén ná yí gè lái diào zhe kàn tā yì xià rú hé
待吾也将他的人拿一个来吊着，看他意下如何！
suí shàng hǔ tí biān wén tài shī tóng sì zhèn zhǔ chū yíng kàn zhào gōng míng lái huì jiāng zǐ yá
”随上虎提鞭，闻太师同四阵主出营，看赵公明来会姜子牙。
bù zhī shèng fù rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě
不知胜负如何，且听下回分解。