jiǎ yì shàng shū wén dì yuē shēng wèi míng dì méi wèi míng shén
这句话大意是：贾谊上疏文帝曰：“生为明帝，没为明神。
shǐ gù chéng zhī miào chēng wéi tài zōng shàng pèi tài zǔ yǔ hàn wáng jí
这句话大意是：使顾成之庙，称为太宗，上配太祖，与汉亡极。
suī yǒu yú yòu bù guāng zhī sì yóu de méng yè ér ān
这句话大意是：虽有愚幼不光之嗣，犹得蒙业而安；。
zhí yí fù cháo wěi qiú ér tiān xià bù luàn
这句话大意是：植遗腹，朝委裘，而天下不乱。
yòu yún wàn nián zhī hòu chuán zhī lǎo mǔ ruò zǐ
这句话大意是：”又云：“万年之后，传之老母弱子。
cǐ jì yú shēng shí tán sǐ shì zhì yún chuán zhī lǎo mǔ zé shì yán qí dāng zhōng yú tài hòu zhī qián yòu mù qí sì wèi yú yòu bù xiào kě wèi zhǐ chì ér dì bù yǐ wèi guò yì bù yǐ wèi yí
这句话大意是：”此既于生时谈死事，至云：“传之老母”，则是言其当终于太后之前，又目其嗣为“愚幼不肖”，可谓指斥，而帝不以为过，谊不以为疑。
liú xiàng shàng shū chéng dì jiàn wáng shì shì yuē wáng shì yǔ liú shì qiě bù bìng lì bì xià wéi rén zǐ sūn shǒu chí zōng miào ér lìng guó zuò yí yú wài qīn jiàng wèi zào lì zòng bù wéi shēn nài zōng miào hé
这句话大意是：刘向上书成帝谏王氏事曰：“王氏与刘氏，且不并立，陛下为人子孙，守持宗庙，而令国祚移于外亲，降为皂隶，纵不为身，奈宗庙何？
yòu yún tiān mìng suǒ shòu zhě bó fēi dú yī xìng
这句话大意是：”又云：“天命所授者博，非独一姓。
cǐ nǎi yú guó cún shí shuō wáng yǔ ér dì bù yǐ wèi guò xiàng bù yǐ wèi yí zhì qǐ yuán jìn zōng shì jǐ yú zì shòu yì bù yǐ wèi xián yě
这句话大意是：”此乃于国存时说亡语，而帝不以为过，向不以为疑，至乞援近宗室，几于自售，亦不以为嫌也。
liǎng rén jiē chū yú zhōng jīng zhì chéng gù jìn yán chù jì huì ér bù zì jué
这句话大意是：两人皆出于忠精至诚，故尽言触忌讳而不自觉。
wén dì yǐ kuān dài xià shèng dé gù ěr
现代白话：文帝以宽待下，圣德固你；。
ér chéng dì yì néng róng zhī hòu shì nán jí yě
这句话大意是：而成帝亦能容之，后世难及也。