pū zhī shī biàn nǎi duàn qiān bǎi nián gōng àn chéng jīng shì jué sú zhī tán zhì dāng guī yī zhī lùn
这句话大意是：仆之诗辩乃断千百年公案，诚惊世绝俗之谈，至当归一之论。
qí jiān shuō jiāng xī shī bìng zhēn qǔ xīn gān guì zǐ shǒu yǐ chán yù shī mò cǐ qīn qiè shì zì jiā shí zhèng shí wù zhě shì zì jiā bì mén záo pò cǐ piàn tián dì jí fēi bàng rén lí bì shí rén tì tuò de lái zhě lǐ dù fù shēng bù yì wú yán yǐ
现代白话：其间说江西诗病，真取心肝刽子手，以禅喻诗，莫此亲切，是自家实证实悟者，是自家闭门凿迫此片田地，即非傍人篱壁、拾人涕唾得来者，李杜复生不易我言了。
ér wú shū jìn jìn yí zhī kuàng tā rén hu
现代白话：而我叔靳靳疑之，况他人吗？
suǒ jiàn nán hé gù rú cǐ shēn kě tàn yě
这句话大意是：所见难合固如此，深可叹也！
wú shū wèi shuō chán fēi wén rén rú zhě zhī yán běn yì dàn yù shuō de shī tòu chè chū wú yì yú wéi wén qí hé wén rén rú zhě zhī yán yǔ fǒu bù wèn yě
现代白话：我叔谓说禅非文人儒者之言本意，但欲说得诗透彻，初无意于为文，其合文人儒者之言与否不问也。
gāo yì yòu shǐ huí hù wú zhí zhì bāo biǎn pū yì wèi biàn bái shì fēi dìng qí zōng zhǐ zhèng dāng míng mù zhāng dǎn ér yán shǐ qí cí shuō chén zhù tòng kuài shēn qiè zhù míng xiǎn rán yì jiàn
这句话大意是：高意又使回护毋直致褒贬，仆意谓辩白是非、定其宗旨，正当明目张胆而言，使其词说沉著痛快，深切著明、显然易见。
suǒ wèi bù zhí zé dào bú jiàn suī dé zuì yú shì zhī jūn zǐ bù cí yě
现代白话：所谓不直则道不见，虽得罪于世之有德行的人不辞也。
wú shū shī shuō qí wén suī shèng rán zhǐ shì shuō shī zhī yuán liú shì biàn zhī gāo xià ěr suī qǔ shèng táng ér wú de rán shǐ rén zhī suǒ qū xiàng chù qí jiān
现代白话：我叔诗说其文虽胜，然只是说诗之源流、世变之高下耳，虽取盛唐而无的，然使人知所趋向处其间。
yì hù tóng mén zhī shuō nǎi yī piān zhī yào lǐng rán wǎn táng běn cháo wèi qí rú cǐ kě yě wèi táng chū yǐ lái zhì dà lì zhī shī yì hù tóng mén yǐ bù kě yǐ
现代白话：异户同门之说乃一篇之要领，然晚唐本朝谓其如此可也，谓唐初以来至大历之诗异户同门已不可了；。
zhì wū hàn wèi jìn sòng qí liáng zhī shī qí pǐn dì xiāng qù gāo xià xuán jué nǎi hùn ér chēng zhī wèi zī zhū ér jiào shí yǒu bù tóng chù dà shuài yì hù ér tóng mén qǐ qí rán hu
这句话大意是：至于汉魏晋宋齐梁之诗，其品第相去高下悬绝，乃混而称之，谓锱铢而较实有不同处，大率异户而同门，岂其然吗？
yòu wèi hán liǔ bù dé wèi shèng táng yóu wèi luò wǎn táng yǐ qí shí zé kě yǐ
现代白话：又谓韩柳不得为盛唐，犹未落晚唐，以其时则可了。
hán tuì zhī gù dāng bié lùn ruò liǔ zi hòu wǔ yán gǔ shī shàng zài wéi sū zhōu zhī shàng qǐ yuán bái tóng shí zhū gōng suǒ kě wàng yé
这句话大意是：韩退之固当别论，若柳子厚五言古诗尚在韦苏州之上，岂元白同时诸公所可望耶？
gāo jiàn rú cǐ wú guài lái shū yǒu shèn bù xǐ fēn zhū tǐ zhì zhī shuō wú shū chéng yú cǐ wèi liǎo rán yě
现代白话：高见如此，毋怪来书有甚不喜分诸体制之说，我叔诚于此未了然也。
zuò shī zhèng xū biàn jǐn zhū jiā tǐ zhì rán hòu bù wéi páng mén suǒ huò
这句话大意是：作诗正须辨尽诸家体制，然后不为旁门所惑。
jīn rén zuò shī chà rù mén hù zhě zhèng yǐ tǐ zhì mò biàn yě
这句话大意是：今人作诗差入门户者，正以体制莫辨也。
shì zhī jì yì yóu gè yǒu jiā shù shì jiān bó zhě bì fēn dào de rán hòu zhī yōu liè kuàng wén zhāng hu
这句话大意是：世之技艺犹各有家数，市缣帛者，必分道地，然后知优劣，况文章吗？
pū yú zuò shī bù gǎn zì fù zhì shí zé zì wèi yǒu yī rì zhī cháng yú gǔ jīn tǐ zhì ruò biàn cāng sù shèn zhě wàng ér zhī zhī
这句话大意是：仆于作诗不敢自负，至识，则自谓有一日之长，于古今体制若辨苍素，甚者望而知之。
lái shū yòu wèi hū bèi rén zhuō pò fā wèn hé yǐ dá zhī
现代白话：来书又谓忽被人捉破发问，凭什么答之？
pū zhèng yù rén fā wèn ér bù kě de zhě bù yù pán gēn ān bié lì qì
这句话大意是：仆正欲人发问而不可得者，不遇盘根安别利器？
wú shū shì yǐ shù shí piān shī yǐn qí xìng míng jǔ yǐ xiāng shì wèi néng bié dé tǐ zhì fǒu
现代白话：我叔试以数十篇诗隐其姓名，举以相试，为能别得体制否？
wéi biàn zhī wèi jīng gù suǒ zuò huò zá ér bù chún
这句话大意是：惟辨之未精，故所作惑杂而不纯。
jīn guān shèng táng jí zhōng shàng yǒu yī èr běn cháo lì zuò chù wú nǎi zuò shì ér rán yé
这句话大意是：今观盛唐集中尚有一二本朝立作处，毋乃坐是而然耶？
yòu wèi shèng táng zhī shī xióng shēn yǎ jiàn pū wèi cǐ sì zì dàn kě píng wén yú shī zé yòng jiàn zì bù dé bù ruò shī biàn xióng hún bēi zhuàng zhī yǔ wèi de shī zhī tǐ yě
这句话大意是：又谓盛唐之诗雄深雅健，仆谓此四字但可评文，于诗则用“健”字不得，不若诗辩雄浑悲壮之语为得诗之体也。
háo lí zhī chà bù kě bù biàn pō gǔ zhū gōng zhī shī rú mǐ yuán zhāng zhī zì suī bǐ lì jìn jiàn zhōng yǒu zǐ lù shì fū zǐ shí qì xiàng
现代白话：毫厘之差不可不辨，坡谷诸公之诗，如米元章之字，虽笔力劲健，终有子路事孔子时气象；。
shèng táng zhū gōng zhī shī rú yán lǔ gōng shū jì bǐ lì xióng zhuàng yòu qì xiàng hún hòu qí bù tóng rú cǐ zhī cǐ yī zì biàn jiàn wú shū jiǎo gēn wèi diǎn dì chù yě
现代白话：盛唐诸公之诗如颜鲁公书，既笔力雄壮，又气象浑厚，其不同如此，只此一字便见我叔脚根未点地处也。
suǒ lùn qū yuán lí sāo zé shēn de zhī shí qián bèi zhī suǒ wèi fā cǐ yī duàn wén yì shén jiā dà gài lùn wǔ dì yǐ qián jiē hǎo wú kě yì zhě
这句话大意是：所论屈原离骚则深得之，实前辈之所未发，此一段文亦甚佳，大概论武帝以前皆好，无可议者。
dàn lǐ líng zhī shī fēi lǔ zhōng gǎn gù rén hái hàn ér zuò kǒng wèi shēn kǎo gù dōng pō yì huò jiāng hàn zhī yǔ yí fēi shǎo qīng zhī shī ér bù kǎo qí hú zhōng yě
这句话大意是：但李陵之诗非虏中感故人还汉而作，恐未深考，故东坡亦惑江汉之语，疑非少卿之诗，而不考其胡中也。
miào xǐ shì jìng shān míng sēng zōng gǎo yě zì wèi cān chán jīng zǐ pū yì zì wèi cān shī jīng zǐ
这句话大意是：妙喜（是径山名僧宗杲也）自谓参禅精子，仆亦自谓参诗精子。
cháng yè li you shān lùn gǔ jīn rén shī jiàn pū biàn xī háo máng měi xiāng jī shǎng yīn wèi zhī yuē wú lùn shī ruò nà zhā tài zǐ xī gǔ hái fù xī ròu hái mǔ
现代白话：尝谒李友山论古今人诗，见仆辨析毫芒，每相激赏，因谓之曰：“我论诗若那查太子析骨还父，析肉还母。
you shān shēn yǐ wéi rán
这句话大意是：”友山深以为然。
dāng shí lín chuān xiāng huì cōng cōng suǒ xī duō shùn qíng fàng guò gài qīng gài zhí shǒu wú xiá yǐn rě kǒng wèi néng zú jìng biàn yě
这句话大意是：当时临川相会匆匆，所惜多顺情放过，盖倾盖执手，无暇引惹，恐未能卒竟辨也。
bǐ jiàn ruò cǐ ruò bù yǐ wéi rán què yuàn yǒu yǐ xiāng fù
这句话大意是：鄙见若此，若不以为然，却愿有以相复。
xìng shèn
这句话大意是：幸甚！