mài fú wèi fēng mài jǐn wèi hán zhòng jǐng fēn wéi liǎng tu gù yǒu má huáng guì zhī zhī shuō cǐ wù yě
这句话大意是：脉浮为风，脉紧为寒，仲景分为两涂，故有麻黄、桂枝之说，此误也。
rán shāng hán nǎi tài yáng běn qì shòu shāng bù kě dà hán dàn fú jiāng fù tāng zì yù bù bì chuān záo tā qiú yǐ wéi jīng yě
这句话大意是：然伤寒乃太阳本气受伤，不可大汗，但服姜附汤自愈，不必穿凿他求，以为精也。
fú fēng jǐn hán gǔ rén tōng lùn jiě jī fā biǎo dìng fǎ nán mó zhòng jǐng bù kě zǐ yě
这句话大意是：（浮风紧寒，古人通论，解肌发表，定法难磨，仲景不可訾也。
zhì ruò jǐn ér jìng jí huò wēi huò chén shén zhì shāo shī qí cháng xíng qì bù néng zhèn zuò zé xiān shēng zhī fǎ duàn bù kě huǎn
这句话大意是：至若紧而劲急，或微，或沉，神志稍失其常，形气不能振作，则先生之法，断不可缓。
shāng fēng qīng qiǎn zhī zhèng chū qǐ yàn téng hóu tòng bí zhōng huǒ chū cǐ fēng xié wài shāng máo còu yì è yáng qì gù xiàn cǐ ěr
这句话大意是：伤风轻浅之证，初起咽疼喉痛，鼻中火出，此风邪外伤毛腠，抑遏阳气，故现此耳。
yī zhě bù míng wù yòng hán liáng xùn zhì zhòng dà
这句话大意是：医者不明，误用寒凉，驯致重大。