zhū zhì zì jūn lǐ dān yáng gù zhāng rén yě
朱治字君理，丹杨故鄣人也。
chū wèi xiàn lì hòu chá xiào lián zhōu pì cóng shì suí sūn jiān zhēng fá
初为县吏，后察孝廉，州辟从事，随孙坚征伐。
zhōng píng wǔ nián bài sī mǎ
中平五年，拜司马。
cóng tǎo cháng shā líng guì děng sān jùn zéi zhōu cháo sū mǎ děng
从讨长沙、零、桂等三郡贼周朝、苏马等。
yǒu gōng jiān biǎo zhì xíng dū wèi
有功，坚表治行都尉。
cóng pò dǒng zhuó yú yáng rén rù luò yáng
从破董卓于阳人，入洛阳。
biǎo zhì xíng dū jūn xiào wèi tè jiāng bù qí dōng zhù xú zhōu mù táo qiān tǎo huáng jīn
表治行督军校尉，特将步骑，东助徐州牧陶谦讨黄巾。
huì jiān hōng zhì fú jì cè yī jiù yuán shù
会坚薨，治扶冀策，依就袁术。
hòu zhī shù zhèng dé bù lì nǎi quàn cè hái píng jiāng dōng
后知术政德不立，乃劝策还平江东。
shí tài fù mǎ mì bēi zài shòu chūn pì zhì wèi yuàn qiān wú jùn dū wèi
时太傅马日碑在寿春，辟治为掾，迁吴郡都尉。
shì shí wú jǐng yǐ zài dān yáng ér cè wèi shù gōng lú jiāng
是时吴景已在丹杨，而策为术攻庐江。
yú shì liú yáo kǒng wèi yuán sūn suǒ bìng suì gòu xián xì
于是刘繇恐为袁、孙所并，遂构嫌隙。
ér cè jiā mén jǐn zài zhōu xià zhì nǎi shǐ rén yú qǔ ā yíng tài fēi jí quán xiōng dì
而策家门尽在州下，治乃使人于曲阿迎太妃及权兄弟。
suǒ yǐ gòng fèng fǔ hù shén yǒu ēn jì
所以供奉辅护，甚有恩纪。
zhì cóng qián táng yù jìn dào wú wú jùn tài shǒu xǔ gòng jù zhī yú yóu quán zhì yǔ zhàn dà pò zhī
治从钱唐欲进到吴，吴郡太守许贡拒之于由拳，治与战，大破之。
gòng nán jiù shān zéi yán zì hǔ zhì suì rù jùn lǐng tài shǒu shì
贡南就山贼严自虎，治遂入郡，领太守事。
cè jì zǒu liú yáo dōng dìng kuài jī
策既走刘繇，东定会稽。
quán nián shí wǔ zhì jǔ wèi xiào lián
权年十五，治举为孝廉。
hòu cè hōng zhì yǔ zhāng zhāo děng gòng zūn fèng quán
后策薨，治与张昭等共尊奉权。
jiàn ān qī nián quán biǎo zhì wèi jiǔ zhēn tài shǒu xíng fú yì jiāng jūn gē lóu yóu quán wú xī
建安七年，权表治为（九真）太守，行扶义将军，割娄、由拳、无锡。
pí líng wèi fèng yì zhì zhǎng lì
毗陵为奉邑，置长吏。
zhēng tǎo yí yuè zuǒ dìng dōng nán qín jié huáng jīn yú lèi chén bài wàn bǐng děng
征讨夷越，佐定东南，禽截黄巾余类陈败、万秉等。
huáng wǔ yuán nián fēng pí líng hóu lǐng jùn rú gù
黄武元年，封毗陵侯，领郡如故。
èr nián bài ān guó jiāng jūn jīn yìn zǐ shòu xǐ fēng gù zhāng
二年，拜安国将军，金印紫绶，徙封故鄣。
quán lì wèi shàng jiàng jí wèi wú wáng zhì měi jìn jiàn quán cháng qīn yíng
权历位上将，及为吴王，治每进见，权常亲迎。
zhí bǎn jiāo bài xiǎng yàn zèng cì ēn jìng tè lóng zhì cóng xíng lì jiē de fèng zhì sī dí qí jiàn yì rú cǐ
执版交拜，飨宴赠赐，恩敬特隆，至从行吏，皆得奉贽私觌，其见异如此。
chū quán dì yì xìng qiào jí xǐ nù kuài yì zhì shù zé shù yù yǐ dào yì
初，权弟翊，性峭急，喜怒快意，治数责数，谕以道义。
quán cóng xiōng yù zhāng tài shǒu bēn nǚ wèi cáo gōng zǐ fù jí cáo gōng pò jīng zhōu wēi zhèn nán tǔ bēn wèi jù yù qiǎn zi rù zhì
权从兄豫章太守贲，女为曹公子妇，及曹公破荆州，威震南土，贲畏惧，欲遣子入质。
zhì wén zhī qiú wǎng jiàn bēn wèi chén ān wēi bēn yóu cǐ suì zhǐ
治闻之，求往见贲，为陈安危，贲由此遂止。
quán cháng tàn zhì yōu qín wáng shì
权常叹治忧勤王事。
xìng jiǎn yuē suī zài fù guì chē fú wéi gòng shì
性俭约，虽在富贵，车服惟供事。
quán yōu yì zhī zì lìng dū jūn yù shǐ diǎn shǔ chéng wén shū zhì lǐng sì xiàn zū shuì ér yǐ
权优异之，自令督军御史典属城文书，治领四县租税而已。
rán gōng zú zǐ dì jí wú sì xìng duō chū shì jùn jùn lì cháng yǐ qiān shù zhì lǜ shù nián yī qiǎn yì wáng fǔ
然公族子弟及吴四姓多出仕郡，郡吏常以千数，治率数年一遣诣王府。
suǒ qiǎn shù bǎi rén měi suì shí gòng xiàn yù quán dá bào guò hòu
所遣数百人，每岁时贡献御，权答报过厚。
shì shí dān yáng shēn de pō yǒu jiān pàn yì yǐ nián xiàng lǎo sī liàn tǔ fēng zì biǎo zhūn gù zhāng zhèn fú shān yuè
是时丹杨深地，颇有奸叛，亦以年向老，思恋土风，自表屯故鄣，镇扶山越。
zhū fù lǎo gù rén mò bù yì mén zhì jiē yǐn jìn yǔ gòng yǐn yàn xiāng dǎng yǐ wéi róng
诸父老故人，莫不诣门，治皆引进，与共饮宴，乡党以为荣。
zài gù zhāng suì yú hái wú
在故鄣岁余，还吴。
huáng wǔ sān nián zú zài jùn sān shí yī nián nián liù shí jiǔ
黄武三年卒，在郡三十一年，年六十九。
zi cái sù wèi xiào wèi lǐng bīng jì sì fù jué qiān piān jiàng jūn
子才，素为校尉领兵，既嗣父爵，迁偏将军。
cái dì jì quán yǐ cè nǚ qī zhī yì yǐ xiào wèi lǐng bīng
才弟纪，权以策女妻之，亦以校尉领兵。
jì dì wěi wàn suì jiē zǎo yāo
纪弟纬、万岁，皆早夭。
cái zǐ wǎn xí jué wèi jiāng zhì zhèn xi jiāng jūn
才子琬，袭爵为将，至镇西将军。
zhū rán zì yì fēng zhì zǐ zi yě běn xìng shī shì
朱然字义封，治姊子也，本姓施氏。
chū zhì wèi yǒu zi rán nián shí sān nǎi qǐ cè qǐ yǐ wéi sì
初治未有子，然年十三，乃启策乞以为嗣。
cè mìng dān yáng jùn yǐ yáng jiǔ zhào rán rán dào wú cè yōu yǐ lǐ hè
策命丹杨郡以羊酒召然，然到吴，策优以礼贺。
rán cháng yǔ quán tóng xué shū jié ēn ài
然尝与权同学书，结恩爱。
zhì quán tǒng shì yǐ rán wèi yú yáo zhǎng shí nián shí jiǔ
至权统事，以然为馀姚长，时年十九。
hòu qiān shān yīn lìng jiā zhé chōng xiào wèi dū wǔ xiàn
后迁山阴令，加折冲校尉，督五县。
quán qí qí néng fēn dān yáng wèi lín chuān jùn rán wèi tài shǒu shòu bīng èr qiān rén
权奇其能，分丹杨为临川郡，然为太守，授兵二千人。
huì shān zéi shèng qǐ rán píng tǎo xún yuè ér dìng
会山贼盛起，然平讨，旬月而定。
cáo gōng chū rú xū rán bèi dà wù jí sān guān zhūn bài piān jiàng jūn
曹公出濡须，然备大坞及三关屯，拜偏将军。
jiàn ān èr shí sì nián cóng tǎo guān yǔ bié yǔ pān zhāng dào lín jū qín yǔ qiān zhāo wǔ jiāng jūn fēng xī ān xiāng hòu
建安二十四年，从讨关羽，别与潘璋到临沮禽羽，迁昭武将军，封西安乡侯。
hǔ wēi jiāng jūn lǚ méng bìng dǔ
虎威将军吕蒙病笃。
quán wèn yuē qīng rú bù qǐ shuí kě dài zhě
权问曰：“卿如不起，谁可代者？
méng duì yuē zhū rán dǎn shǒu yǒu yú yú yǐ wéi kě rèn
”蒙对曰：“朱然胆守有余，愚以为可任。
méng zú quán jiǎ rán jié zhèn jiāng líng
”蒙卒，权假然节，镇江陵。
huáng wǔ yuán nián liú bèi jǔ bīng gōng yí dū
黄武元年，刘备举兵攻宜都。
rán dū wǔ qiān rén yǔ lù xùn bìng lì jù bèi
然督五千人与陆逊并力拒备。
rán bié gōng pò bèi qián fēng duàn qí hòu dào bèi suì pò zǒu
然别攻破备前锋，断其后道，备遂破走。
bài zhēng běi jiāng jūn fēng yǒng ān hóu
拜征北将军，封永安侯。
wèi qiǎn cáo zhēn xià hóu shàng zhāng hé děng gōng jiāng líng wèi wén dì zì zhù wǎn wèi qí shì yuán lián tún wéi chéng
魏遣曹真、夏侯尚、张合等攻江陵，魏文帝自住宛，为其势援，连屯围城。
quán qiǎn jiàng jūn sūn shèng dū wàn rén bèi zhōu shàng lì wéi wù wéi rán wài jiù
权遣将军孙盛督万人备州上，立围坞，为然外救。
hé dù bīng gōng shèng shèng bù néng jù jí shí yù tuì hé jù zhōu shàng wéi shǒu rán zhōng wài duàn jué
合渡兵攻盛，盛不能拒，即时欲退，合据州上围守，然中外断绝。
quán qiǎn pān zhāng yáng càn děng jiě ér wéi bù jiě
权遣潘璋、杨粲等解而围不解。
shí rán chéng zhōng bīng duō zhǒng bìng kān zhàn zhě cái wǔ qiān rén
时然城中兵多肿病，堪战者裁五千人。
zhēn děng qǐ tǔ shān záo dì dào lì lóu lǔ lín chéng gōng shǐ yǔ zhù jiàng shì jiē shī sè rán yàn rú ér wú kǒng yì fāng lì lì shì cì jiàn xì gōng pò liǎng zhūn
真等起土山，凿地道，立楼橹临城，弓矢雨注，将士皆失色，然晏如而无恐意，方厉吏士，伺间隙攻破两屯。
wèi gōng wéi rán fán liù yuè rì wèi tuì
魏攻围然凡六月日，未退。
jiāng líng lìng yáo tài lǐng bīng bèi chéng běi mén jiàn wài bīng shèng chéng zhōng rén shǎo gǔ shí yù jǐn
江陵令姚泰领兵备城北门，见外兵盛，城中人少，谷食欲尽。
yīn yǔ dí jiāo tōng móu wèi nèi yìng
因与敌交通，谋为内应。
chuí fà shì jué rán zhì lù tài
垂发，事觉，然治戮泰。
shàng děng bù néng kè nǎi chè gōng tuì huán
尚等不能克，乃彻攻退还。
yóu shì rán míng zhèn yú dí guó gǎi fēng dāng yáng hóu
由是然名震于敌国，改封当阳侯。
liù nián quán zì lǜ zhòng gōng shí yáng jí zhì xuán shī pān zhāng duàn hòu
六年，权自率众攻石阳，及至旋师，潘璋断后。
yè chū cuò luàn dí zhuī jī zhāng zhāng bù néng jìn
夜出错乱，敌追击璋，璋不能禁。
rán jí hái zhù jù dí shǐ qián chuán de yǐn jí yuǎn xú nǎi hòu fā
然即还住拒敌，使前船得引极远，徐乃后发。
huáng lóng yuán nián bài chē qí jiāng jūn yòu hù jūn lǐng yǎn zhōu mù
黄龙元年，拜车骑将军、右护军、领兖州牧。
qǐng zhī yǐ yǎn zhōu zài shǔ fēn jiě mù zhí
顷之，以兖州在蜀分，解牧职。
jiā hé sān nián quán yǔ shǔ kè qī dà jǔ quán zì xiàng xīn chéng rán yǔ quán cóng bèi shòu fǔ yuè wèi zuǒ yòu dū
嘉禾三年，权与蜀克期大举，权自向新城，然与全琮备受斧钺，为左右督。
huì lì shì jí bìng gù wèi gōng ér tuì
会吏士疾病，故未攻而退。
chì wū wǔ nián zhēng zhā zhōng wèi jiāng pú zhōng hú zhì gè jiāng shù qiān rén zhōng yào zhē xiǎn ài
赤乌五年，征柤中，魏将蒲忠、胡质各将数千人，忠要遮险隘。
tú duàn rán hòu zhì wèi zhōng jì yuán
图断然后，质为忠继援。
shí rán suǒ dū bīng jiāng xiān sì chū wén wèn bù xiá shōu hé biàn jiāng zhàng xià jiàn bīng bā bǎi rén nì yǎn
时然所督兵将先四出，闻问不暇收合，便将帐下见兵八百人逆掩。
zhōng zhàn bù lì zhì děng jiē tuì
忠战不利，质等皆退。
jiǔ nián fù zhēng zhā zhōng wèi jiāng li xìng děng wén rán shēn rù lǜ bù qí liù qiān duàn rán hòu dào rán yè chū nì zhī jūn yǐ shèng fǎn
九年，复征柤中，魏将李兴等闻然深入，率步骑六千断然后道，然夜出逆之，军以胜反。
xiān shì guī yì mǎ mào huái jiān jué zhū quán shēn fèn zhī
先是，归义马茂怀奸，觉诛，权深忿之。
rán lín xíng shàng shū yuē mǎ mào xiǎo zi gǎn fù ēn yǎng
然临行上疏曰：“马茂小子，敢负恩养。
chén jīn fèng tiān wēi shì méng kè jié yù lìng suǒ huò zhèn yào yuǎn jìn fāng zhōu sāi jiāng shǐ zú kě guān yǐ jiě shàng xià zhī fèn
臣今奉天威，事蒙克捷，欲令所获，震耀远近，方舟塞江，使足可观，以解上下之忿。
wéi bì xià shi chén xiān yán zé chén hòu xiào
惟陛下识臣先言，责臣后效。
quán shí yì biǎo bù chū
”权时抑表不出。
rán jì xiàn jié qún chén shàng hè quán nǎi jǔ jiǔ zuò yuè ér chū rán biǎo yuē cǐ jiā qián chū yǒu biǎo gū yǐ wéi nán bì jīn guǒ rú qí yán kě wèi míng yú jiàn shì yě
然既献捷，群臣上贺，权乃举酒作乐，而出然表曰：“此家前初有表，孤以为难必，今果如其言，可谓明于见事也。
qiǎn shǐ bài rán wèi zuǒ dà sī mǎ yòu jūn shī
遣使拜然为左大司马、右军师。
rán zhǎng bù yíng qī chǐ qì hòu fēn míng
然长不盈七尺，气候分明。
nèi háng xiū jié qí suǒ wén cǎi wéi shī jūn qì yú jiē zhì sù
内行修洁，其所文采，惟施军器，余皆质素。
zhōng rì qīn qīn cháng zài zhàn chǎng lín jí dǎn dìng
终日钦钦，常在战场，临急胆定。
yóu guò jué rén
尤过绝人。
suī shì wú shì měi zhāo xī yán gǔ bīng zài yíng zhě xián xíng zhuāng jiù duì
虽世无事，每朝夕严鼓，兵在营者，咸行装就队。
yǐ cǐ wán dí shǐ bù zhī suǒ bèi gù chū zhé yǒu gōng
以此玩敌，使不知所备，故出辄有功。
zhū gě jǐn zi róng bù zhì zi xié suī gè xí rèn quán tè fù shǐ rán zǒng wèi dà dū
诸葛瑾子融，步骘子协，虽各袭任，权特复使然总为大督。
yòu lù xùn yì běn gōng chén míng jiàng cún zhě wéi rán mò yǔ bǐ lóng
又陆逊亦本，功臣名将存者惟然，莫与比隆。
qǐn jí èr nián hòu jiàn zēng dǔ quán zhòu wèi jiǎn shàn
寝疾二年，后渐增笃，权昼为减膳。
yè wèi bú mèi zhōng shǐ yī yào kǒu shí zhī wù xiāng wàng yú dào
夜为不寐，中使医药口食之物，相望于道。
rán měi qiǎn shǐ biǎo jí bìng xiāo xī quán zhé zhào jiàn kǒu zì wèn xùn
然每遣使表疾病消息，权辄召见，口自问讯。
rù cì jiǔ shí chū sòng bù bó
入赐酒食，出送布帛。
zì chuàng yè gōng chén jí bìng quán yì zhī suǒ zhōng lǚ méng líng tǒng zuì zhòng rán qí cì yǐ
自创业功臣疾病，权意之所钟，吕蒙、凌统最重，然其次矣。
nián liù shí bā chì wū shí èr nián zú quán sù fú jǔ āi wèi zhī gǎn tòng
年六十八，赤乌十二年卒，权素服举哀，为之感恸。
zi jī sì
子绩嗣。
jī zì gōng xù yǐ fù rèn wèi láng hòu bài jiàn zhōng dū wèi
绩字公绪，以父任为郎，后拜建忠都尉。
shū fù cái zú jī lǐng qí bīng suí tài cháng pān jùn tǎo wǔ xī yǐ dǎn lì chēng
叔父才卒，绩领其兵，随太常潘浚讨五溪，以胆力称。
qiān piān jiàng jūn yíng xià dū lǐng dào zéi shì chí fǎ bù qīng
迁偏将军营下督，领盗贼事，持法不倾。
lǔ wáng bà zhù yì jiāo jī cháng zhì qí xiè jiù zhī zuò yù yǔ jié hǎo jī xià dì zhù lì cí ér bù dàng
鲁王霸注意交绩，尝至其廨，就之坐，欲与结好，绩下地住立，辞而不当。
rán zú
然卒。
jī xí yè bài píng wèi jiāng jūn lè xiāng dū
绩袭业，拜平魏将军，乐乡督。
míng nián wèi zhēng nán jiāng jūn wáng chǎng lǜ zhòng gōng jiāng líng chéng bù kè ér tuì
明年，魏征南将军王昶率众攻江陵城，不克而退。
jī yǔ fèn wēi jiāng jūn zhū gě róng shū yuē chǎng yuǎn lái pí kùn mǎ wú suǒ shí lì qū ér zǒu cǐ tiān zhù yě
绩与奋威将军诸葛融书曰：“昶远来疲困，马无所食，力屈而走，此天助也。
jīn zhuī zhī lì shǎo kě yǐn bīng xiāng jì wú yù pò zhī yú qián zú xià chéng zhī yú hòu qǐ yī rén zhī gōng zāi yi tóng duàn jīn zhī yì
今追之力少，可引兵相继，吾欲破之于前，足下乘之于后，岂一人之功哉，宜同断金之义。
róng dá xǔ jī
”融答许绩。
jī biàn yǐn bīng jí chǎng yú jì nán jì nán qù chéng sān shí lǐ jī xiān zhàn shèng ér róng bù jìn jī hòu shī lì
绩便引兵及昶于纪南，纪南去城三十里，绩先战胜而融不进，绩后失利。
quán shēn jiā jī shèng zé nù róng róng xiōng dà jiàng jūn kè guì zhòng gù róng dé bù fèi
权深嘉绩，盛责怒融，融兄大将军恪贵重，故融得不废。
chū jī yǔ kè róng bù píng jí cǐ shì biàn wèi xì yì shén
初绩与恪、融不平，及此事变，为隙益甚。
jiàn xìng yuán nián qiān zhèn dōng jiāng jūn
建兴元年，迁镇东将军。
èr nián chūn kè xiàng xīn chéng yào jī bìng lì ér liú zhì bàn zhōu shǐ róng jiān qí rèn
二年春，恪向新城，要绩并力，而留置半州，使融兼其任。
dōng kè róng bèi hài jī fù huán lè xiāng jiǎ jié
冬，恪、融被害，绩复还乐乡，假节。
tài píng èr nián bài piào qí jiāng jūn
太平二年，拜骠骑将军。
sūn chēn bǐng zhèng dà chén yí èr jī kǒng wú bì rǎo luàn ér zhōng guó chéng xìn nǎi mì shū jié shǔ shǐ wèi bìng jiān zhī lǜ
孙𬘭秉政，大臣疑贰，绩恐吴必扰乱，而中国乘衅，乃密书结蜀，使为并兼之虑。
shǔ qiǎn yòu jiāng jūn yán yǔ jiàng bīng wǔ qiān zēng bái dì shǒu yǐ xū jī zhī hòu mìng
蜀遣右将军阎宇将兵五千，增白帝守，以须绩之后命。
yǒng ān chū qiān shàng dà jiàng jūn dū hù dū zì ba qiū shàng qì xī líng yuán xìng yuán nián jiù bài zuǒ dà sī mǎ
永安初，迁上大将军、都护督，自巴丘上迄西陵，元兴元年，就拜左大司马。
chū rán wèi zhì xíng sàng jìng qǐ fù běn xìng quán bù xǔ jī yǐ wǔ fèng zhōng biǎo hái wèi shī shì jiàn héng èr nián zú
初，然为治行丧竟，乞复本姓，权不许，绩以五凤中表还为施氏，建衡二年卒。
lǚ fàn zì zi héng rǔ nán xì yáng rén yě
吕范字子衡，汝南细阳人也。
shǎo wèi xiàn lì yǒu róng guān zī mào
少为县吏，有容观姿貌。
yì rén liú shì jiā fù nǚ měi fàn qiú zhī
邑人刘氏，家富女美，范求之。
nǚ mǔ xián yù wù yǔ liú shì yuē guān lǚ zi héng níng dāng jiǔ pín zhě yá
女母嫌，欲勿与，刘氏曰：“观吕子衡，宁当久贫者邪？
suì yǔ zhī hūn
”遂与之婚。
hòu bì luàn shòu chūn sūn cè jiàn ér yì zhī fàn suì zì wěi nì jiāng sī kè bǎi rén guī cè
后避乱寿春，孙策见而异之，范遂自委昵，将私客百人归策。
shí tài fēi zài jiāng dū cè qiǎn fàn yíng zhī
时太妃在江都，策遣范迎之。
xú zhōu mù táo qiān wèi fàn wèi yuán shì chān hòu fěng xiàn lüě kǎo fàn fàn qīn kè jiàn ér cuàn qǔ yǐ guī
徐州牧陶谦谓范为袁氏觇候，讽县掠考范，范亲客健儿篡取以归。
shí wéi fàn yǔ sūn hé cháng cóng cè kuà shè xīn kǔ wēi nàn bù bì cè yì qīn qī dài zhī měi yǔ shēng táng yǐn yàn yú tài fēi qián
时唯范与孙河常从策，跨涉辛苦，危难不避，策亦亲戚待之，每与升堂饮宴于太妃前。
hòu cóng cè gōng pò lú jiāng hái jù dōng dù dào héng jiāng dāng lì pò zhǎng yīng yú mí xià xiǎo dān yáng hú shú lǐng hú shú xiāng
后从策攻破庐江，还俱东渡，到横江、当利，破长英、于麋，下小丹杨、湖孰，领湖孰相。
cè dìng mò líng qǔ ā shōu zé róng liú yáo yú zhòng zēng fàn bīng èr qiān qí wǔ shí pǐ
策定秣陵、曲阿，收笮融，刘繇余众，增范兵二千，骑五十匹。
hòu lǐng wǎn líng lìng tǎo pò dān yáng zéi hái wú qiān dū dū
后领宛陵令，讨破丹杨贼，还吴，迁都督。
shì shí xià pī chén yǔ zì hào wú dōu tài shǒu zhù hǎi xī yǔ qiáng zú yán bái hǔ jiāo tōng
是时下邳陈瑀自号吴都太守，住海西，与强族严白虎交通。
cè zì jiāng tǎo hǔ bié qiǎn fàn yǔ xú yì gōng yǔ yú hǎi xī xiāo qí dà jiàng chén mù
策自将讨虎，别遣范与徐逸攻瑀于海西，枭其大将陈牧。
yòu cóng gōng zǔ láng yú líng yáng tài shǐ cí yú yǒng lǐ
又从攻祖郎于陵阳，太史慈于勇里。
qī xiàn píng dìng bài zhēng lǔ zhōng láng jiàng zhēng jiāng xià hái píng pó yáng
七县平定，拜征虏中郎将，征江夏，还平鄱阳。
cè hōng bēn sāng yú wú
策薨，奔丧于吴。
hòu quán fù zhēng jiāng xià fàn yǔ zhāng zhāo liú shǒu
后权复征江夏，范与张昭留守。
cáo gōng zhì chì bì yǔ zhōu yú děng jù jù pò zhī bài pí jiàng jūn lǐng péng zé tài shǒu yǐ péng zé chái sāng lì yáng wèi fèng yì
曹公至赤壁，与周瑜等俱拒破之，拜裨将军，领彭泽太守，以彭泽、柴桑、历阳为奉邑。
liú bèi yì jīng jiàn quán fàn mì qǐng liú bèi
刘备诣京见权，范密请留备。
hòu qiān píng nán jiāng jūn zhūn chái sāng
后迁平南将军，屯柴桑。
quán tǎo guān yǔ guò fàn guǎn
权讨关羽，过范馆。
wèi yuē xī zǎo cóng qīng yán wú cǐ láo yě
谓曰：“昔早从卿言，无此劳也。
jīn dāng shàng qǔ zhī qīng wèi wǒ shǒu jiàn yè
今当上取之，卿为我守建业。
quán pò yǔ hái dōu wǔ chāng bài fàn jiàn wēi jiāng jūn fēng wǎn líng hou lǐng dān yáng tài shǒu zhì jiàn yè dū fú zhōu yǐ xià zhì hǎi zhuǎn yǐ lì yáng huái ān níng guó wèi fèng yì
”权破羽还，都武昌，拜范建威将军，封宛陵候，领丹杨太守，治建业，督扶州以下至海，转以溧阳、怀安、宁国为奉邑。
cáo xiū zhāng liáo zāng bà děng lái fá fàn dū xú shèng quán cóng sūn sháo děng yǐ zhōu shī jù xiū děng yú dòng kǒu
曹休、张辽，臧霸等来伐，范督徐盛、全琮、孙韶等，以舟师拒休等于洞口。
qiān qián jiāng jūn jiǎ jié gǎi fēng nán chāng hou
迁前将军，假节，改封南昌候。
shí zāo dà fēng chuán rén fù nì sǐ zhě shù qiān hái jūn bài yáng zhōu mù
时遭大风，船人覆溺，死者数千，还军，拜扬州牧。
xìng hǎo wēi yí zhōu mín rú lù xùn quán cóng jí guì gōng zi jiē xiū jìng qián sù bù gǎn qīng tuō
性好威仪，州民如陆逊、全琮及贵公子，皆修敬虔肃，不敢轻脱。
qí jū chǔ fú shì yú shí shē mí rán qín shì fèng fǎ gù quán yuè qí zhōng bù guài qí chǐ
其居处服饰，于时奢靡，然勤事奉法，故权悦其忠，不怪其侈。
chū cè shǐ fàn qǔ zhǔ cái jì quán shí nián shào sī cóng yǒu qiú fàn bì guān bái bù gǎn zhuān xǔ dāng shí yǐ cǐ jiàn wàng
初策使范曲主财计，权时年少，私从有求，范必关白，不敢专许，当时以此见望。
quán shǒu yáng xiàn zhǎng yǒu suǒ sī yòng cè huò liào fù gōng cáo zhōu gǔ zhé wèi fù zhe báo shū shǐ wú qiǎn wèn
权守阳羡长，有所私用，策或料覆，功曹周谷辄为傅着薄书，使无谴问。
quán lín shí yuè zhī jí hòu tǒng shì yǐ fàn zhōng chéng hòu jiàn xìn rèn yǐ gǔ néng qī gèng bù shū bù yòng yě
权临时悦之，及后统事，以范忠诚，厚见信任，以谷能欺更簿书，不用也。
huáng wǔ qī nián fàn qiān dà sī mǎ yìn shòu wèi xià jí zú
黄武七年，范迁大司马，印绶未下，疾卒。
quán sù fú jǔ āi qiǎn shǐ zhě zhuī zèng yìn shòu
权素服举哀，遣使者追赠印绶。
jí hái dōu jiàn yè quán guò fàn mù hū yuē zi héng
及还都建业，权过范墓呼曰：“子衡！
yán jí liú tì sì yǐ tài láo
”言及流涕，祀以太牢。
fàn zhǎng zǐ xiān zú cì zǐ jù sì
范长子先卒，次子据嗣。
jù zì shì yì
据字世议。
yǐ fù rèn wèi láng hòu fàn qǐn jí bài fù jūn xiào wèi zuǒ lǐng jūn shì
以父任为郎，后范寝疾，拜副军校尉，佐领军事。
fàn zú qiān ān jūn zhōng láng jiàng
范卒，迁安军中郎将。
shù tǎo shān zéi zhū shēn è jù de suǒ jī jiē pò suí tài cháng pān jùn tǎo wǔ xī fù yǒu gōng
数讨山贼，诸深恶剧地，所击皆破、随太常潘浚讨五溪，复有功。
zhū rán gōng fán jù yǔ zhū yì pò chéng wài wéi hái bài piān jiàng jūn
朱然攻樊，据与朱异破城外围，还拜偏将军。
rù bǔ mǎ xián yòu bù dū qiān yuè qí xiào wèi
入补马闲右部督，迁越骑校尉。
tài yuán yuán nián dà fēng jiāng shuǐ yì liú jiàn yān chéng mén quán shǐ shì shuǐ dú jiàn jù shǐ rén qǔ dà chuán yǐ bèi hài
太元元年，大风，江水溢流，渐淹城门，权使视水，独见据使人取大船以备害。
quán jiā zhī bài dàng wèi jiāng jūn
权嘉之，拜荡魏将军。
quán qǐn jí yǐ jù wèi tài zǐ yòu bù dū
权寝疾，以据为太子右部督。
tài zǐ jí wèi bài yòu jiāng jūn
太子即位，拜右将军。
wèi chū dōng xīng jù fù tǎo yǒu gōng
魏出东兴，据赴讨有功。
míng nián sūn jùn shā zhū gě kè qiān jù wèi piào qí jiāng jūn píng xī gōng shì
明年，孙峻杀诸葛恪，迁据为骠骑将军，平西宫事。
wǔ fèng èr nián jiǎ jié yǔ jùn děng xí shòu chūn hái yù wèi jiāng cáo zhēn pò zhī yú gāo tíng
五凤二年，假节，与峻等袭寿春，还遇魏将曹珍，破之于高亭。
tài píng yuán nián shuài shī qīn wèi wèi jí huái wén sūn jùn sǐ yǐ cóng dì chēn zì dài jù dà nù yǐn jūn hái yù fèi chēn chēn wén zhī shǐ zhōng shū fèng zhào zhào wén qīn liú zuǎn táng zī děng shǐ qǔ jù yòu qiǎn cóng xiōng lǜ yǐ dū xià bīng nì jù yú jiāng dū
太平元年，帅师侵魏，未及淮，闻孙峻死，以从弟𬘭自代，据大怒，引军还，欲废𬘭.𬘭闻之，使中书奉诏，诏文钦、刘纂，唐咨等使取据，又遣从兄虑以都下兵逆据于江都。
zuǒ yòu quàn jù jiàng wèi jù yuē chǐ wèi pàn chén
左右劝据降魏，据曰：“耻为叛臣。
suì zì shā
于是自杀了。
yí sān zú
夷三族。
zhū huán zì xiū mù wú jùn wú rén yě
朱桓字休穆，吴郡吴人也。
sūn quán wèi jiāng jūn huán jǐ shì mù fǔ chú yú yáo zhǎng
孙权为将军，桓给事幕府，除馀姚长。
wǎng yù yì lì gǔ shí huāng guì huán fēn bù liáng lì yǐn qīn yī yào cān zhōu xiāng jì shì mín gǎn dài zhī
往遇疫疠，谷食荒贵，桓分部良吏，隐亲医药，飧粥相继，士民感戴之。
qiān tāng kòu xiào wèi shòu bīng èr qiān rén shǐ bù wǔ wú huì èr jùn jiū hé yí sàn jī nián zhī jiān de wàn yú rén
迁汤寇校尉，授兵二千人，使部伍吴、会二郡，鸠合遗散，期年之间，得万余人。
hòu dān yáng pó yáng shān zéi fēng qǐ gōng méi chéng guō shā lüè zhǎng lì chǔ chù tún jù
后丹杨、鄱阳山贼蜂起，攻没城郭，杀略长吏，处处屯聚。
huán dū lǐng zhū jiāng zhōu xuán fù tǎo yīng jiē píng dìng
桓督领诸将，周旋赴讨，应皆平定。
shāo qiān pí jiàng jūn fēng xīn chéng tíng hòu
稍迁裨将军，封新城亭候。
hòu dài zhōu tài wèi rú xū dū
后代周泰为濡须督。
huáng wǔ yuán nián wèi shǐ dà sī mǎ cáo rén bù qí shù wàn xiàng rú xū rén yù yǐ bīng xí qǔ zhōu shàng wěi xiān yáng shēng yù dōng gōng xiàn xī
黄武元年，魏使大司马曹仁步骑数万向濡须，仁欲以兵袭取州上，伪先扬声欲东攻羡溪；
huán fēn bīng jiāng fù xiàn xī jì fā zú de rén jìn jūn jù rú xū qī shí lǐ wèn
桓分兵将赴羡溪，既发，卒得仁进军拒濡须七十里问。
huán qiǎn shǐ zhuī huán xiàn xī bīng bīng wèi dào ér rén yǎn zhì
桓遣使追还羡溪兵，兵未到而仁奄至。
shí huán shǒu xià jí suǒ bù bīng zài zhě wǔ qiān rén zhū jiāng yè yè gè yǒu jù xīn huán yù zhī yuē fán liǎng jūn jiāo duì shèng fù zài jiāng bù zài zhòng guǎ
时桓手下及所部兵，在者五千人，诸将业业，各有惧心，桓喻之曰：“凡两军交对，胜负在将，不在众寡。
zhū jūn wén cáo rén yòng bīng xíng shī shú yǔ huán yá
诸君闻曹仁用兵行师，孰与桓邪？
bīng fǎ suǒ yǐ chēng kè bèi ér zhǔ rén bàn zhě wèi jù zài píng yuán
兵法所以称客倍而主人半者，谓俱在平原。
wú chéng chí zhī shǒu yòu wèi shì zhòng yǒng qiè qí děng gù ěr
无城池之守，又谓士众勇怯齐等故耳。
jīn rén jì fēi zhì yǒng jiā qí shì zú shén qiè yòu qiān lǐ bù shè rén mǎ bà kùn huán yǔ zhū jūn
今人既非智勇，加其士卒甚怯，又千里步涉，人马罢困，桓与诸军。
gòng jù gāo chéng nán lín dà jiāng běi bèi shān líng yǐ yì dài láo wéi zhǔ zhì kè cǐ bǎi zhàn bǎi shèng zhī shì yě
共据高城，南临大江，北背山陵，以逸待劳，为主制客，此百战百胜之势也。
suī cáo pī zì lái shàng bù zú yōu kuàng rén děng yá
虽曹丕自来，尚不足忧，况仁等邪！
huán yīn yǎn qí gǔ wài shì xū ruò yǐ yòu zhì rén
“桓因偃旗鼓，外示虚弱，以诱致仁。
rén guǒ qiǎn qí zi tài gōng rú xū chéng fēn qiǎn jiāng jūn cháng diāo dū zhū gě qián wáng shuāng děng chéng yóu chuán bié xí zhōng zhōu
仁果遣其子泰攻濡须城，分遣将军常雕督诸葛虔、王双等，乘油船别袭中洲。
zhōng zhōu zhě bù qǔ qī zǐ suǒ zài yě
中洲者，部曲妻子所在也。
rén zì jiāng wàn rén liú tuó gāo fù wèi tài děng hòu jù
仁自将万人留橐皋，复为泰等后拒。
huán bù bīng jiāng gōng qǔ yóu chuán huò bié jī diāo děng huán děng shēn zì jù tài shāo yíng ér tuì suì xiāo diāo shēng lǔ shuāng sòng wǔ chāng lín chén zhǎn nì sǐ zhě qiān yú
桓部兵将攻取油船，或别击雕等，桓等身自拒泰，烧营而退，遂枭雕，生虏双，送武昌，临陈斩溺死者千余。
quán jiā huán gōng fēng jiā xīng hóu qiān fèn wǔ jiāng jūn lǐng péng chéng xiāng
权嘉桓功，封嘉兴侯，迁奋武将军，领彭城相。
huáng wǔ qī nián pó yáng tài shǒu zhōu fáng jué yòu wèi dà sī mǎ cáo xiū xiū jiāng bù qí shí wàn zhì huàn chéng yǐ yíng fáng
黄武七年，鄱阳太守周鲂谲诱魏大司马曹休，休将步骑十万至皖城以迎鲂。
shí lù xùn wèi yuán shuài quán cóng yǔ huán wèi zuǒ yòu dū gè dū sān wàn rén jī xiū
时陆逊为元帅，全琮与桓为左右督，各督三万人击休。
xiū zhī jiàn qī dāng yǐn jūn hái zì fù zhòng shèng yāo yú yī zhàn
休知见欺，当引军还，自负众盛，邀于一战。
huán jìn jì yuē xiū běn yǐ qīn qī jiàn rèn fēi zhì yǒng míng jiàng yě
桓进计曰：“休本以亲戚见任，非智勇名将也。
jīn zhàn bì bài bài bì dìng
今战必败，败必定。
zǒu dāng yóu jiā shí guà chē cǐ liǎng dào jiē xiǎn è ruò yǐ wàn bīng zhài lù zé bǐ zhòng kě jǐn
走当由夹石、挂车，此两道皆险厄，若以万兵柴路，则彼众可尽。
ér xiū kě shēng lǔ chén qǐng jiāng suǒ bù yǐ duàn zhī
而休可生虏，臣请将所部以断之。
ruò méng tiān wēi dé yǐ xiū zì xiào biàn kě chéng shèng cháng qū jìn qǔ shòu chūn gē yǒu huái miàn yǐ guī xǔ luò cǐ wàn shì yī shí bù kě shī yě
若蒙天威，得以休自效，便可乘胜长驱，近取寿春，割有淮面，以规许、洛，此万世一时，不可失也。
quán xiān yǔ lù xùn yì xùn yǐ wéi bù kě gù jì bù shī xíng
“权先与陆逊议，逊以为不可，故计不施行。
huáng lóng yuán nián bài huán qián jiāng jūn lǐng qīng zhōu mù jiǎ jié
黄龙元年，拜桓前将军，领青州牧，假节。
jiā hé liù nián wèi lú jiāng zhǔ bù lǚ xí qǐng dà bīng zì yíng yù kāi mén wèi yīng
嘉禾六年，魏庐江主簿吕习请大兵自迎，欲开门为应。
huán yǔ wèi jiāng jūn quán cóng jù yǐ shī yíng
桓与卫将军全琮俱以师迎。
jì zhì shì lù jūn dāng yǐn hái
既至，事露，军当引还。
chéng wài yǒu xī shuǐ qù chéng yī lǐ suǒ guǎng sān shí yú zhàng shēn zhě bā jiǔ chǐ qiǎn zhě bàn zhī zhū jūn lè bīng dù qù huán zì duàn hòu
城外有溪水，去城一里所，广三十余丈，深者八九尺，浅者半之，诸军勒兵渡去，桓自断后。
shí lú jiāng tài shǒu li yīng zhěng yán bīng qí yù xū zhū jūn bàn dù yīn pǎi jī zhī
时庐江太守李膺整严兵骑，欲须诸军半渡，因迫击之。
jí jiàn huán jié gài zài hòu zú bù gǎn chū qí jiàn dàn rú cǐ
及见桓节盖在后，卒不敢出，其见惮如此。
shì shí quán cóng wèi dū quán yòu lìng piān jiàng jūn hú zōng xuān chuán zhào mìng cān yù jūn shì
是时全琮为督，权又令偏将军胡综宣传诏命，参与军事。
cóng yǐ jūn chū wú huò yì yù bù fèn zhū jiāng yǒu suǒ yǎn xí
琮以军出无获，议欲部分诸将，有所掩袭。
huán sù qì gāo chǐ jiàn bù wǔ nǎi wǎng jiàn cóng wèn xíng yì gǎn jī fā nù yǔ cóng xiào jì
桓素气高，耻见部伍，乃往见琮，问行意，感激发怒，与琮校计。
cóng yù zì jiě yīn yuē shàng zì lìng hú zōng wèi dū zōng yì yǐ wéi yi ěr
琮欲自解，因曰：“上自令胡综为督，综意以为宜尔。
huán yù huì hèn hái nǎi shǐ rén hū zōng
”桓愈恚恨，还乃使人呼综。
zōng zhì jūn mén huán chū yíng zhī gù wèi zuǒ yòu yuē wǒ zòng shǒu rǔ děng gè zì qù
综至军门，桓出迎之，顾谓左右曰：“我纵手，汝等各自去。
yǒu yī rén páng chū yǔ zōng shǐ hái
”有一人旁出，语综使还。
huán chū bú jiàn zōng zhī zuǒ yòu suǒ wéi yīn zhuó shā zhī
桓出，不见综，知左右所为，因斫杀之。
huán zuǒ jūn jìn jiàn cì shā zuǒ jūn suì tuō kuáng fā yì jiàn yè zhì bìng
桓佐军进谏，刺杀佐军，遂托狂发，诣建业治病。
quán xī qí gōng néng gù bù zuì
权惜其功能，故不罪。
shǐ zi yì shè lǐng bù qǔ lìng yī shì hù shù yuè fù qiǎn hái zhōng zhōu
使子异摄领部曲，令医视护，数月复遣还中洲。
quán zì chū zǔ sòng wèi yuē jīn kòu lǔ shàng cún wáng tú wèi yī gū dāng yǔ jūn gòng dìng tiān xià yù lìng dū wǔ wàn rén zhuān dāng yī miàn yǐ tú jìn qǔ xiǎng jūn jí wèi fù fā yě
权自出祖送，谓曰：“今寇虏尚存，王涂未一，孤当与君共定天下，欲令督五万人专当一面，以图进取，想君疾未复发也。
huán yuē tiān shòu bì xià shèng zī dāng jūn lín sì hǎi wěi zhòng rèn chén yǐ chú jiān nì chén jí dāng zì yù
”桓曰：“天授陛下圣姿，当君临四海，猥重任臣，以除奸逆，臣疾当自愈。
huán xìng hù qián chǐ wéi rén xià měi lín dí jiāo zhàn jié dù bù dé zì yóu zhé tián huì fèn jī
桓性护前，耻为人下，每临敌交战，节度不得自由，辄嗔恚愤激。
rán qīng cái guì yì jiān yǐ qiáng zhì
然轻财贵义，兼以强识。
yú rén yī miàn shù shí nián bù wàng bù qǔ wàn kǒu qī zǐ jǐn shi zhī
与人一面，数十年不忘，部曲万口，妻子尽识之。
ài yǎng lì shì shàn hù liù qīn fèng lù chǎn yè jiē yǔ gòng fēn
爱养吏士，赡护六亲，俸禄产业，皆与共分。
jí huán jí kùn jǔ yíng yōu qī
及桓疾困，举营忧戚。
nián liù shí èr chì wū yuán nián zú
年六十二，赤乌元年卒。
lì shì nán nǚ wú bù hào mù
吏士男女，无不号慕。
yòu jiā wú yú cái quán cì yán wǔ qiān hú yǐ zhōu sāng shì
又家无余财，权赐盐五千斛以周丧事。
zi yì sì
子异嗣。
yì zì jì wén yǐ fù rèn chú láng hòu bài qí dū wèi dài huán lǐng bīng chì wū sì nián suí zhū rán gōng wèi fán chéng jiàn jì pò qí wài wéi hái bài piān jiàng jūn
异字季文，以父任除郎，后拜骑都尉，代桓领兵，赤乌四年，随朱然攻魏樊城，建计破其外围，还拜偏将军。
wèi lú jiāng tài shǒu wén qīn yíng zhù lù ān duō shè zhūn zhài zhì zhū dào yào yǐ zhāo yòu wáng pàn wèi biān kòu hài
魏庐江太守文钦营住六安，多设屯寨，置诸道要，以招诱亡叛，为边寇害。
yì nǎi shēn lǜ qí shǒu xià èr qiān rén yǎn pò qīn qī zhūn zhǎn shǒu shù bǎi qiān yáng wǔ jiàng jūn
异乃身率其手下二千人，掩破钦七屯，斩首数百，迁扬武将军。
quán yǔ lùn gōng zhàn cí duì chēng yì
权与论攻战，辞对称意。
quán wèi yì cóng fù piào qí jiāng jūn jù yuē běn zhī jì wén dìng jiàn zhī fù guò suǒ wén
权谓异从父骠骑将军据曰：“本知季文定，见之复过所闻。
shí sān nián wén qīn zhà xiáng mì shū yǔ yì yù lìng zì yíng
十三年，文钦诈降，密书与异，欲令自迎。
yì biǎo chéng qīn shū yīn chén qí wěi bù kě biàn yíng
异表呈钦书，因陈其伪，不可便迎。
quán zhào yuē fāng jīn běi tǔ wèi yī qīn yún yù guī mìng yi qiě yíng zhī
权诏曰：”方今北土未一，钦云欲归命，宜且迎之。
ruò xián qí yǒu jué zhě dàn dāng shè jì wǎng yǐ luō zhī shèng zhòng bīng yǐ fáng zhī ěr
若嫌其有谲者，但当设计网以罗之，盛重兵以防之耳。
nǎi qiǎn lǚ jù dū èr wàn rén yǔ yì bìng lì zhì běi jiè qīn guǒ bù jiàng
“乃遣吕据督二万人，与异并力，至北界，钦果不降。
jiàn xìng yuán nián qiān zhèn nán jiāng jūn
建兴元年，迁镇南将军。
shì suì wèi qiǎn hú zūn pǔ gé dàn děng chū dōng xīng yì dū shuǐ jūn gōng fú liáng huài zhī wèi jūn dà pò
是岁魏遣胡遵、谱葛诞等出东兴，异督水军攻浮梁，坏之，魏军大破。
tài píng èr yuán nián jiǎ jié wèi dà dū dū jiù shòu chūn wéi bù jiě
太平二元年，假节，为大都督，救寿春围，不解。
hái jūn wèi sūn chēn suǒ wǎng hài
还军，为孙𬘭所枉害。
píng yuē zhū zhì lǚ fàn yǐ jiù chén rèn yòng zhū rán zhū huán yǐ yǒng liè zhe wén lǚ jù zhū yì shī jī xián yǒu jiàng lǐng zhī cái kè shào táng gòu
评曰：朱治、吕范以旧臣任用，朱然、朱桓以勇烈着闻，吕据、朱异、施绩咸有将领之才，克绍堂构。
ruò fàn huán zhī yuè ài dé yǐ jí zhōng zhì yú jù yì wú cǐ zhī yóu ér fǎn lí yāng zhě suǒ yù zhī shí shū yě
若范、桓之越隘，得以吉终，至于据、异无此之尤而反罹殃者，所遇之时殊也。