hè qí zì gōng miáo kuài jī shān yīn rén yě
贺齐字公苗，会稽山阴人也。
shǎo wèi jùn lì shǒu yǎn zhǎng
少为郡吏，守剡长。
xiàn lì sī cóng qīng xiá wèi jiān qí yù zhì zhī
县吏斯从轻侠为奸，齐欲治之。
zhǔ bù jiàn yuē cóng xiàn dà zú shān yuè suǒ fù jīn rì zhì zhī míng rì kòu zhì
主簿谏曰：“从，县大族，山越所附，今日治之，明日寇至。
qí wén dà nù biàn lì zhǎn zhòng
”齐闻大怒，便立斩众。
cóng zú dǎng suì xiāng jiū hé zhòng qiān yú rén jǔ bīng gōng xiàn
从族党遂相纠合，众千余人，举兵攻县。
qí lǜ lì mín kāi chéng mén tū jī dà pò zhī wēi zhèn shān yuè
齐率吏民，开城门突击，大破之，威震山越。
hòu tài mò fēng pǔ mín fǎn zhuǎn shǒu tài mò zhǎng zhū è yǎng shàn qī yòng jìn píng
后太末、丰浦民反，转守太末长，诛恶养善，期用尽平。
jiàn ān yuán nián sūn cè lín jùn chá qí xiào lián
建安元年，孙策临郡，察齐孝廉。
shí wáng lǎng bēn dōng yě hóu guān zhǎng shāng shēng wèi lǎng qǐ bīng
时王朗奔东冶，侯官长商升为朗起兵。
cè qiǎn yǒng níng zhǎng hán yàn lǐng nán bù dū wèi jiàng bīng tǎo shēng yǐ qí wèi yǒng níng zhǎng
策遣永宁长韩晏领南部都尉，将兵讨升，以齐为永宁长。
yàn wèi shēng suǒ bài qí yòu dài yàn lǐng dū wèi shì
晏为升所败，齐又代晏领都尉事。
shēng wèi qí wēi míng qiǎn shǐ qǐ méng
升畏齐威名，遣使乞盟。
qí yīn gào yù wèi chén huò fú shēng suì sòng shàng yìn shòu chū shè qiú xiáng
齐因告喻，为陈祸福，升遂送上印绶，出舍求降。
zéi shuài zhāng yā zhān qiáng děng bù yuàn shēng jiàng fǎn gòng shā shēng yǎ chēng wú shàng jiàng jūn qiáng chēng kuài jī tài shǒu
贼帅张雅、詹强等不愿升降，反共杀升，雅称无上将军，强称会稽太守。
zéi shèng bīng shǎo wèi zú yǐ tǎo qí zhù jūn xī bīng
贼盛兵少，未足以讨，齐住军息兵。
yā yǔ nǚ xù hé xióng zhēng shì liǎng guāi qí lìng yuè rén yīn shì jiāo gòu
雅与女婿何雄争势两乖，齐令越人因事交构。
suì zhì yí xì zǔ bīng xiàng tú
遂至疑隙，阻兵相图。
qí nǎi jìn tǎo yī zhàn dà pò yā qiáng dǎng zhèn jù lǜ zhòng chū jiàng
齐乃进讨，一战大破雅，强党震惧，率众出降。
hóu guān jì píng
侯官既平。
ér jiàn ān hàn xìng nán píng fù luàn qí jìn bīng jiàn ān lì dū wèi fǔ shì suì bā nián yě
而建安、汉兴、南平复乱，齐进兵建安，立都尉府，是岁八年也。
jùn fā shǔ xiàn wǔ qiān bīng gè shǐ běn xiàn zhǎng jiāng zhī jiē shòu qí jié dù
郡发属县五千兵，各使本县长将之，皆受齐节度。
zéi hóng míng hóng jìn yuàn yù wú miǎn huá dāng děng wǔ rén lǜ gè wàn hù lián tún hàn xìng wú wǔ liù qiān hù bié tún dà tán
贼洪明、洪进、苑御、吴免、华当等五人，率各万户，连屯汉兴，吴五六千户别屯大潭。
zōu lín liù qiān hù bié tún gài zhú dà tán tóng chū yú hàn
邹临六千户别屯盖竹，大潭同出馀汗。
jūn tǎo hàn xìng jīng yú hàn
军讨汉兴，经馀汗。
qí yǐ wéi zéi zhòng bīng shǎo shēn rù wú jì kǒng wèi suǒ duàn lìng sōng yáng zhǎng dīng fán liú bèi yú hàn
齐以为贼众兵少，深入无继，恐为所断，令松阳长丁蕃留备余汗。
fán běn yǔ qí lín chéng chǐ jiàn bù wǔ cí bù kěn liú
蕃本与齐邻城，耻见部伍，辞不肯留。
qí nǎi zhǎn fán yú shì jūn zhōng zhèn lì
齐乃斩蕃，于是军中震栗。
wú bù yòng mìng
无不用命。
suì fēn bīng liú bèi jìn tǎo míng děng lián dà pò zhī
遂分兵留备，进讨明等，连大破之。
lín chén zhǎn míng qí miǎn dāng jìn yù jiē jiàng
临陈斩明，其免、当、进、御皆降。
zhuǎn jī gài zhú jūn xiàng dà tán sān jiāng yòu jiàng
转击盖竹，军向大潭，三将又降。
fán tǎo zhì zhǎn shǒu liù qiān jí míng shuài jǐn qín
凡讨治斩首六千级，名帅尽擒。
fù lì xiàn yì liào chū bīng wàn rén bài wèi píng dōng xiào wèi
复立县邑，料出兵万人，拜为平东校尉。
shí nián zhuǎn tǎo shàng ráo fēn yǐ wéi jiàn píng xiàn
十年，转讨上饶，分以为建平县。
shí sān nián qiān wēi wǔ zhōng láng jiàng tǎo dān yáng yī xī
十三年，迁威武中郎将，讨丹阳黟、歙。
shí wǔ qiáng yè xiāng dōng yáng fēng pǔ sì xiāng xiān jiàng qí biǎo yán yǐ yè xiāng wèi shǐ xīn xiàn
时武强、叶乡、东阳、丰浦四乡先降，齐表言以叶乡为始新县。
ér xī zéi shuài jīn qí wàn hù zhūn ān lēi shān máo gān wàn hù zhūn wū liáo shān yī shuài chén pū zǔ shān děng èr wàn hù zhūn lín lì shān
而歙贼帅金奇万户屯安勒山，毛甘万户屯乌聊山，黟帅陈仆，祖山等二万户屯林历山。
lín lì shān sì miàn bì lì gāo shù shí zhàng jìng lù wēi xiá bù róng dāo dùn zéi lín gāo xià shí bù kě de gōng
林历山四面壁立，高数十丈，径路危狭，不容刀楯，贼临高下石，不可得攻。
jūn zhù jīng rì jiāng lì huàn zhī
军住经日，将吏患之。
qí shēn chū zhōu xíng guān shì xíng biàn yīn mù qīng jié shì wéi zuò tiě yì mì yú yǐn xiǎn zéi suǒ bù bèi chù yǐ gē zhí zhǎn shān wèi yuán dào yè lìng qián shàng nǎi duō xiàn bù yǐ yuán xià rén de shàng bǎi shù rén sì miàn liú bù jù míng gǔ jiǎo qí lè bīng dài zhī
齐身出周行，观视形便，阴募轻捷士，为作铁弋，密于隐险贼所不备处，以戈拓斩山为缘道，夜令潜上，乃多县布以援下人，得上百数人，四面流布，俱鸣鼓角，齐勒兵待之。
zéi yè wén gǔ shēng sì hé wèi dà jūn xī yǐ de shàng jīng jù huò luàn bù zhī suǒ wéi shǒu lù bèi xiǎn zhě jiē zǒu hái yī zhòng
贼夜闻鼓声四合，谓大军悉已得上，惊惧惑乱，不知所为，守路备险者，皆走还依众。
dà jūn yīn shì de shàng dà pò pū děng qí yú jiē jiàng fán zhǎn shǒu qī qiān
大军因是得上，大破仆等，其余皆降，凡斩首七千。
qí fù biǎo fēn xī wèi xīn dìng
齐复表分歙为新定；
lí yáng xiū yáng
黎阳、休阳。
bìng yī xī fán liù xiàn
并黟、歙凡六县。
quán suì gē wèi xīn dū jùn qí wèi tài shǒu lì fǔ yú shǐ xīn jiā piān jiàng jūn
权遂割为新都郡，齐为太守，立府于始新，加偏将军。
shí liù nián wú jùn yú háng mín láng zhì hé zōng qǐ zéi fù shù qiān rén qí chū tǎo zhī
十六年，吴郡余杭民郎稚合宗起贼，复数千人，齐出讨之。
jí fù pò zhì biǎo yán fēn yú háng wèi lín shuǐ xiàn
即复破稚，表言分余杭为临水县。
bèi mìng yì suǒ zài jí dāng hái jùn quán chū zǔ dào zuò yuè wǔ xiàng
被命诣所在，及当还郡，权出祖道，作乐舞象。
cì qí pēng chē jùn mǎ ba zuò zhù jià shǐ qí jiù chē
赐齐𫐌车骏马，罢坐住驾，使齐就车。
qí cí bù gǎn quán shǐ zuǒ yòu fú qí shàng chē lìng dǎo lì zú bīng qí rú zài jùn yí
齐辞不敢，权使左右扶齐上车，令导吏卒兵骑，如在郡仪。
quán wàng zhī xiào yuē rén dāng nǔ lì fēi jī xíng lèi qín cǐ bù kě de
权望之笑曰：“人当努力，非积行累勤，此不可得。
qù bǎi yú bù nǎi xuán
”去百余步乃旋。
shí bā nián yù zhāng dōng bù mín péng cái li yù wáng hǎi děng qǐ wèi zéi luàn zhòng wàn yú rén
十八年，豫章东部民彭材、李玉、王海等起为贼乱，众万余人。
qí tǎo píng zhī zhū qí shǒu è yú jiē xiáng fú
齐讨平之，诛其首恶，余皆降服。
jiǎn qí jīng jiàn wèi bīng cì wèi xiàn hù
拣其精健为兵，次为县户。
qiān fèn wǔ jiāng jūn
迁奋武将军。
èr shí nián cóng quán zhēng hé féi
二十年，从权征合肥。
shí chéng zhōng chū zhàn xú shèng bèi chuàng shī máo qí yǐn bīng jù jī de shèng suǒ shī
时城中出战，徐盛被创失矛，齐引兵拒击，得盛所失。
èr shí yī nián pó yáng mín yóu tū shòu cáo gōng yìn shòu huà mín wèi zéi líng yáng shǐ ān jīng xiàn jiē yǔ tū xiāng yìng
二十一年，鄱阳民尤突受曹公印绶，化民为贼，陵阳、始安、泾县皆与突相应。
qí yǔ lù xùn tǎo pò tū zhǎn shǒu shù qiān yú dǎng zhèn fú dān yáng sān xiàn jiē jiàng liào de jīng bīng bā qiān rén
齐与陆逊讨破突，斩首数千，余党震服，丹杨三县皆降，料得精兵八千人。
bài ān dōng jiāng jūn fēng shān yīn hóu chū zhèn jiāng shàng dū fú zhōu yǐ shàng zhì huàn
拜安东将军，封山阴侯，出镇江上，督扶州以上至皖。
huáng wǔ chū wèi shǐ cáo xiū lái fá
黄武初，魏使曹休来伐。
qí yǐ dào yuǎn hòu zhì yīn zhù xīn shì wèi jù
齐以道远后至，因住新市为拒。
huì dòng kǒu zhū jūn zāo fēng liú ruò suǒ wáng zhōng fēn jiàng shì shī sè lài qí wèi jì piān jūn dú quán zhū jiāng yǐ yǐ wéi shì
会洞口诸军遭风流溺，所亡中分，将士失色，赖齐未济，偏军独全，诸将倚以为势。
qí xìng shē qǐ yóu hǎo jūn shì bīng jiǎ qì xiè jí wéi jīng hǎo suǒ chéng chuán diāo kè dān lòu qīng gài jiàng chān gān lǔ gē máo pā zhǎo wén huà gōng nǔ shǐ jiàn xián qǔ shàng cái méng chōng dòu jiàn zhī shǔ wàng zhī ruò shān
齐性奢绮，尤好军事，兵甲器械极为精好，所乘船雕刻丹镂，青盖绛襜，干橹戈矛，葩爪文画，弓弩矢箭，咸取上材，蒙冲斗舰之属，望之若山。
xiū děng dàn zhī suì yǐn jūn hái
休等惮之，遂引军还。
qiān hòu jiāng jūn jiǎ jié lǐng xú zhōu mù
迁后将军，假节领徐州牧。
chū jìn zōng wèi xì kǒu jiāng yǐ zhòng pàn rú wèi hái wèi qí chūn tài shǒu tú xí ān lè qǔ qí bǎo zhì
初，晋宗为戏口将，以众叛如魏，还为蕲春太守，图袭安乐，取其保质。
quán yǐ wéi chǐ fèn yīn jūn chū ba liù yuè shèng xià chū qí bù yì zhào qí dū mí fāng xiān yú dān děng xí qí chūn suì shēng lǔ zōng
权以为耻忿，因军初罢，六月盛夏、出其不意，诏齐督麋芳、鲜于丹等袭蕲春，遂生虏宗。
hòu sì nián zú zi dá jí dì jǐng jiē yǒu lìng míng wèi jiā jiāng
后四年卒，子达及弟景皆有令名，为佳将。
quán zōng zì zi huáng wú jùn qián táng rén yě
全综字子璜，吴郡钱唐人也。
fù róu hàn líng dì shí jǔ xiào lián
父柔，汉灵帝时举孝廉。
bǔ shàng shū láng yòu chéng dǒng zhuó zhī luàn qì guān guī
补尚书郎右丞，董卓之乱，弃官归。
zhōu pì bié jià cóng shì zhào shū jiù bài huì jī dōng bù dū wèi
州辟别驾从事，诏书就拜会稽东部都尉。
sūn cè dào wú róu jǔ bīng xiān fù cè biǎo róu wèi dān yáng dū wèi
孙策到吴，柔举兵先附，策表柔为丹杨都尉。
sūn quán wèi chē qí jiāng jūn yǐ róu wèi zhǎng shǐ xǐ guì yáng tài shǒu
孙权为车骑将军，以柔为长史，徙桂阳太守。
róu cháng shǐ cóng jī mǐ shù qiān hú dào wú yǒu suǒ shì yì
柔尝使琮赍米数千斛到吴，有所市易。
cóng zhì jiē sàn yòng kōng chuán ér hái
琮至，皆散用，空船而还。
róu dà nù cóng dùn shǒu yuē yú yǐ suǒ shì fēi jí ér shì dà fū fāng yǒu dǎo xiàn zhī huàn gù biàn zhèn shàn bù jí qǐ bào
柔大怒，琮顿首曰：“愚以所市非急，而士大夫方有倒县之患，故便振赡，不及启报。
róu gèng yǐ qí zhī
”柔更以奇之。
shì shí zhōng zhōu shì rén bì luàn ér nán yī cóng jū zhě yǐ bǎi shù cóng qīng jiā gěi jì yǔ gòng yǒu wú suì xiǎn míng yuǎn jìn
是时中州士人避乱而南，依琮居者以百数，琮倾家给济，与共有无，遂显名远近。
hòu quán yǐ wéi fèn wēi xiào wèi shòu bīng shù qiān rén shǐ tǎo shān yuè
后权以为奋威校尉，授兵数千人，使讨山越。
yīn kāi mù zhào de jīng bīng wàn yú rén chū zhūn niú zhǔ shāo qiān piān jiàng jūn
因开募召，得精兵万余人，出屯牛渚，稍迁偏将军。
jiàn ān èr shí sì nián liú bèi jiāng guān yǔ wéi fán xiāng yáng cóng shàng shū chén yǔ kě tǎo zhī jì quán shí yǐ yǔ lǚ méng yīn yí xí zhī kǒng shì xiè gù qǐn cóng biǎo bù dá
建安二十四年，刘备将关羽围樊、襄阳，琮上疏陈羽可讨之计，权时已与吕蒙阴仪袭之，恐事泄，故寝琮表不答。
jí qín yǔ quán zhì jiǔ gōng ān
及禽羽，权置酒公安。
gù wèi cóng yuē jūn qián chén cǐ gū suī bù xiāng dá jīn rì zhī jié yì yì jūn zhī gōng yě
顾谓琮曰：“君前陈此，孤虽不相答，今日之捷，抑亦君之功也。
yú shì fēng yáng huá tíng hòu
”于是封阳华亭侯。
huáng wǔ yuán nián wèi yǐ zhōu jūn dà chū dòng kǒu quán shǐ lǚ fàn dū zhū jiāng jù zhī jūn yíng xiāng wàng
黄武元年，魏以舟军大出洞口，权使吕范督诸将拒之，军营相望。
dí shù yǐ qīng chuán chāo jī cóng cháng dài jiǎ zhàng bīng cì hou bù xiū
敌数以轻船抄击，琮常带甲仗兵，伺候不休。
qǐng zhī dí shù qiān rén chū jiāng zhōng cóng jī pò zhī xiāo qí jiāng jūn yǐn lú
顷之，敌数千人出江中，琮击破之，枭其将军尹卢。
qiān cóng suí nán jiāng jūn jìn fēng qián táng hóu
迁琮绥南将军，进封钱唐侯。
sì nián jiǎ jié lǐng jiǔ jiāng tài shǒu
四年，假节领九江太守。
qī nián quán dào huàn shǐ cóng yǔ fǔ guó jiāng jūn lù xùn jī cáo xiū pò zhī yú shí tíng
七年，权到皖，使琮与辅国将军陆逊击曹休，破之于石亭。
shì shí dān yáng wú huì shān mín fù wèi kòu zéi gōng méi shǔ xiàn quán fēn sān jùn xiǎn dì wèi dōng ān jùn cóng lǐng tài shǒu
是时丹杨、吴、会山民复为寇贼，攻没属县，权分三郡险地为东安郡，琮领太守。
zhì míng shǎng fá
至，明赏罚。
zhāo yòu jiàng fù shù nián zhōng de wàn yú rén
招诱降附，数年中，得万余人。
quán zhào cóng hái niú zhǔ ba dōng ān jùn
权召琮还牛渚，罢东安郡。
huáng lóng yuán nián qiān wèi jiāng jūn zuǒ hù jūn xú zhōu mù shàng gōng zhǔ
黄龙元年，迁卫将军、左护军、徐州牧，尚公主。
jiā hé èr nián dū bù qí wǔ wàn zhēng lù ān lù ān mín jiē sàn zǒu zhū jiāng yù fēn bīng bǔ zhī
嘉禾二年，督步骑五万征六安，六安民皆散走，诸将欲分兵捕之。
cóng yuē fu chéng wēi jiǎo xìng jǔ bù bǎi quán zhě fēi guó jiā dà tǐ yě
琮曰：“夫乘危侥幸，举不百全者，非国家大体也。
jīn fēn bīng bǔ mín dé shī xiāng bàn qǐ kě wèi quán zāi
今分兵捕民，得失相半，岂可谓全哉？
zòng yǒu suǒ huò yóu bù zú yǐ ruò dí ér fù guó wàng yě
纵有所获，犹不足以弱敌而副国望也。
rú huò xiè hòu kuī sǔn fēi xiǎo yǔ qí huò zuì cóng níng yǐ shēn shòu zhī
如或邂逅，亏损非小，与其获罪，琮宁以身受之。
bù gǎn jiǎo gōng yǐ fù guó yě
不敢徼功以负国也。
chì wū jiǔ nián qiān yòu dà sī mǎ zuǒ jūn shī
赤乌九年，迁右大司马、左军师。
wéi rén gōng shùn shàn yú chéng yán nà guī yán cí wèi cháng qiè wǔ
为人恭顺，善于承颜纳规，言辞未尝切迕。
chū quán jiāng wéi zhū yá jí yí zhōu jiē xiān wèn cóng
初，权将围珠崖及夷州，皆先问琮。
cóng yuē yǐ shèng cháo zhī wēi hé xiàng ér bù kè
琮曰：“以圣朝之威，何向而不克？
rán shū fāng yì yù gé jué zhàng hǎi shuǐ tǔ qì dú zì gǔ yǒu zhī bīng rù mín chū bì shēng jí bìng zhuǎn xiāng wū rǎn wǎng zhě jù bù néng fǎn suǒ huò hé kě duō zhì
然殊方异域，隔绝障海，水土气毒，自古有之，兵入民出，必生疾病，转相污染，往者惧不能反，所获何可多致？
wěi kuī jiāng àn zhī bīng yǐ jì wàn yī zhī lì yú chén yóu suǒ bù ān
猥亏江岸之兵，以冀万一之利，愚臣犹所不安。
quán bù tīng
”权不听。
jūn xíng jīng suì shì zhòng jí yì sǐ zhě shí yǒu bā jiǔ quán shēn huǐ zhī
军行经岁，士众疾疫死者十有八九，权深悔之。
hòu yán cì jí zhī cóng duì yuē dàng shì shí qún chén yǒu bù jiàn zhě chén yǐ wéi bù zhōng
后言次及之，琮对曰：“当是时，群臣有不谏者，臣以为不忠。
cóng jì qīn zhòng zōng zú zǐ dì bìng méng chǒng guì cì lèi qiān jīn rán yóu qiān xū jiē shì mào wú jiāo sè
”琮既亲重，宗族子弟并蒙宠贵，赐累千金，然犹谦虚接士，貌无骄色。
shí èr nián zú zi yì sì
十二年卒，子怿嗣。
hòu xí yè lǐng bīng jiù zhū gě dàn yú shòu chūn chū chéng xiān jiàng wèi yǐ wéi píng dōng jiāng jūn fēng lín xiāng hóu
后袭业领兵，救诸葛诞于寿春，出城先降，魏以为平东将军，封临湘侯。
yì xiōng zi yī yí jìng děng yì jiàng wèi jiē lì jùn shǒu liè hóu
怿兄子祎、仪、静等亦降魏，皆历郡守列侯。
lǚ dài zì dìng gōng guǎng líng hǎi líng rén yě wèi jùn xiàn lì bì luàn nán dù
吕岱字定公，广陵海陵人也，为郡县吏，避乱南渡。
sūn quán tǒng shì dài yì mù fǔ chū shǒu wú chéng
孙权统事，岱诣幕府，出守吴丞。
quán qīn duàn zhū xiàn cāng kù jí qiú xì zhǎng chéng jiē jiàn dài chǔ fǎ yīng wèn shén chēng quán yì zhào shǔ lù shì chū bǔ yú yáo zhǎng zhào mù jīng jiàn de qiān yú rén
权亲断诸县仓库及囚系，长丞皆见，岱处法应问，甚称权意，召署录事，出补余姚长，召募精健，得千余人。
kuài jī dōng yě wǔ xiàn zéi lǚ hé qín láng děng wéi luàn quán yǐ dài wèi dū jūn xiào wèi yǔ jiāng jūn jiǎng qīn děng jiàng bīng tǎo zhī suì qín hé láng wǔ xiàn píng dìng bài zhāo xìn zhōng láng jiàng
会稽东冶五县贼吕合、秦狼等为乱，权以岱为督军校尉，与将军蒋钦等将兵讨之，遂擒合、狼，五县平定，拜昭信中郎将。
jiàn ān èr shí nián dū sūn mào děng shí jiāng cóng qǔ cháng shā sān jùn
建安二十年，督孙茂等十将从取长沙三郡。
yòu ān chéng yōu yǒng xīn chá líng sì xiàn lì gòng rù yīn shān chéng hé zhòng jù dài dài gōng wéi jí jiàng sān jùn kè dìng
又安成、攸、永新、茶陵四县吏共入阴山城，合众拒岱，岱攻围，即降，三郡克定。
quán liú dài zhèn cháng shā
权留岱镇长沙。
ān chéng zhǎng wú dàng jí zhōng láng jiàng yuán lóng děng shǒu wěi guān yǔ fù wèi fǎn luàn
安成长吴砀及中郎将袁龙等首尾关羽，复为反乱。
dàng jù yōu xiàn lóng zài lǐ líng
砀据攸县，龙在醴陵。
quán qiǎn héng jiāng jiāng jūn lǔ sù gōng yōu dàng de tū zǒu
权遣横江将军鲁肃攻攸，砀得突走。
dài gōng lǐ líng suì qín zhǎn lóng
岱攻醴陵，遂禽斩龙。
qiān lú líng tài shǒu
迁庐陵太守。
yán kāng yuán nián dài bù zhì wèi jiāo zhōu cì shǐ
延康元年，代步骘为交州刺史。
dào zhōu gāo liáng zéi shuài qián bó qǐ xiáng dài yīn chéng zhì yǐ bó wèi gāo liáng xī bù dū wèi
到州，高凉贼帅钱博乞降，岱因承制，以博为高凉西部都尉。
yòu yù lín yí zéi gōng wéi jùn xiàn dài tǎo pò zhī
又郁林夷贼攻围郡县，岱讨破之。
shì shí guì yáng zhēn yáng zéi wáng jīn hé zhòng yú nán hǎi jiè shàng shǒu luàn wéi hài quán yòu zhào dài tǎo zhī shēng fù jīn chuán sòng yì dōu zhǎn shǒu huò shēng fán wàn yú rén
是时桂阳、浈阳贼王金合众于南海界上，首乱为害，权又诏岱讨之，生缚金，传送诣都，斩首获生凡万余人。
qiān ān nán jiāng jūn jiǎ jié fēng dōu xiāng hòu
迁安南将军，假节，封都乡侯。
jiāo zhǐ tài shǒu shì xiè zú quán yǐ xiè zi huī wèi ān yuǎn jiāng jūn lǐng jiǔ zhēn tài shǒu yǐ xiào wèi chén shí dài xiè
交址太守士燮卒，权以燮子徽为安远将军，领九真太守，以校尉陈时代燮。
dài biǎo fēn hǎi nán sān jùn wèi jiāo zhōu yǐ jiāng jūn dài liáng wèi cì shǐ hǎi dōng sì jùn wèi guǎng zhōu dài zì wèi cì shǐ
岱表分海南三郡为交州，以将军戴良为刺史，海东四郡为广州，岱自为刺史。
qiǎn liáng yǔ shí nán rù ér huī bù chéng mìng jǔ bīng shù hǎi kǒu yǐ jù liáng děng
遣良与时南入，而徽不承命，举兵戍海口以拒良等。
dài yú shì shàng shū qǐng tǎo huī zuì dū bīng sān qiān rén chén yè fú hǎi
岱于是上疏请讨徽罪，督兵三千人晨夜浮海。
huò wèi dài yuē huī jiè lěi shì zhī ēn wèi yī zhōu suǒ fù wèi yì qīng yě
或谓岱曰：“徽藉累世之恩，为一州所附，未易轻也。
dài yuē jīn huī suī huái nì jì wèi yú wú zhī zú zhì ruò wǒ qián jūn qīng jǔ yǎn qí wú bèi pò zhī bì yě
”岱曰：“今徽虽怀逆计，未虞吾之卒至，若我潜军轻举，掩其无备，破之必也。
jī liú bù sù shǐ de shēng xīn yīng chéng gù shǒu qī jùn bǎi mán yún hé xiǎng yìng suī yǒu zhì zhě shuí néng tú zhī
稽留不速，使得生心，婴城固守，七郡百蛮，云合响应，虽有智者，谁能图之？
suì xíng guò hé pǔ yǔ liáng jù jìn
”遂行，过合浦，与良俱进。
huī wén dài zhì guǒ dà zhèn bù bù zhī suǒ chū jí lǜ xiōng dì liù rén ròu tǎn yíng dài
徽闻岱至，果大震怖，不知所出，即率兄弟六人肉袒迎岱。
dài jiē zhǎn sòng qí shǒu huī dà jiàng gān lǐ huán zhì děng lǜ lì mín gōng dài dài fèn jī dà pò zhī jìn fēng pān yú hóu
岱皆斩送其首，徽大将甘醴，桓治等率吏民攻岱，岱奋击大破之，进封番禺侯。
yú shì chú guǎng zhōu fù wèi jiāo zhōu rú gù
于是除广州，复为交州如故。
dài jì dìng jiāo zhōu fù jìn tǎo jiǔ zhēn zhǎn huò yǐ wàn shù
岱既定交州，复进讨九真，斩获以万数。
yòu qiǎn cóng shì nán xuān guó huà jì jiǎo wài fú nán lín yì táng míng zhū wáng gè qiǎn shǐ fèng gòng
又遣从事南宣国化，暨徼外扶南、林邑、堂明诸王，各遣使奉贡。
quán jiā qí gōng jìn bài zhèn nán jiāng jūn
权嘉其功，进拜镇南将军。
huáng lóng sān nián yǐ nán tǔ qīng dìng zhào dài hái tún zhǎng shā ōu kǒu
黄龙三年，以南土清定，召岱还屯长沙沤口。
huì wǔ líng mán yí chǔn dòng dài yǔ tài cháng pān jùn gòng tǎo dìng zhī
会武陵蛮夷蠢动，岱与太常潘浚共讨定之。
jiā hé sān nián quán lìng dài lǐng pān zhāng shì zhòng zhūn lù kǒu hòu xǐ pú qí
嘉禾三年，权令岱领潘璋士众，屯陆口，后徙蒲圻。
sì nián lú líng zéi li huán lù hé kuài jī dōng yě zéi suí chūn nán hǎi zéi luō lì děng yī shí bìng qǐ
四年，庐陵贼李桓、路合、会稽东冶贼随春、南海贼罗厉等一时并起。
quán fù zhào dài dū liú zuǎn táng zī děng fēn bù tǎo jī chūn jí shí shǒu jiàng dài bài chūn piān jiàng jūn shǐ lǐng qí zhòng suì wèi liè jiāng huán lì děng jiē jiàn zhǎn huò chuán shǒu yì dōu
权复诏岱督刘纂、唐咨等分部讨击，春即时首降，岱拜春偏将军，使领其众，遂为列将，桓、厉等皆见斩获，传首诣都。
quán zhào dài yuē lì fù xiǎn zuò luàn zì zhì xiāo shǒu
权诏岱曰：“厉负险作乱，自致枭首；
huán xiōng jiǎo fǎn fù yǐ xiáng fù pàn
桓凶狡反复，已降复叛。
qián hòu tǎo fá lì nián bù qín fēi jūn guī lüè shuí néng xiāo zhī
前后讨伐，历年不禽，非君规略，谁能枭之？
zhōng wǔ zhī jié yú shì yì zhě
忠武之节，于是益者。
yuán è jì chú dà xiǎo zhèn shè qí yú xì lèi sǎo dì zú yǐ
元恶既除，大小震慑，其余细类，扫地族矣。
zì jīn sì qù guó jiā yǒng wú nán gù zhī yú sān jùn yàn rán wú chù tì zhī jīng
自今巳去，国家永无南顾之虞，三郡晏然，无怵惕之惊。
yòu de è mín yǐ gòng fù yì zhòng yòng tàn xī
又得恶民以供赋役，重用叹息。
shǎng bù yú yuè guó zhī cháng diǎn zhì dù suǒ yí jūn qí cái zhī
赏不逾月，国之常典，制度所宜，君其裁之。
pān jùn zú dài dài jùn lǐng jīng zhōu wén shū yǔ lù xùn jǐng zài wǔ chāng gù dū pú qí
潘浚卒，岱代浚领荆州文书，与陆逊井在武昌，故督蒲圻。
qǐng zhī liáo shì zuò luàn
顷之，廖式作乱。
gōng wéi chéng yì líng líng cāng wú yù lín zhū jùn sāo rǎo dài zì biǎo zhé xíng xīng yè jiān lù
攻围城邑，零陵、苍梧、郁林诸郡骚扰，岱自表辄行，星夜兼路。
quán qiǎn shǐ zhuī bài dài jiāo zhōu mù jí qiǎn zhū jiāng táng zī děng luò yì xiāng jì gōng tǎo yī nián pò zhī zhǎn shì jí qiǎn zhū suǒ wěi shǔ lín hè tài shǒu fèi yáng děng bìng qí zhī dǎng jùn xiàn xī píng fù huán wǔ chāng
权遣使追拜岱交州牧，及遣诸将唐咨等骆驿相继，攻讨一年破之，斩式及遣诸所伪署临贺太守费杨等，并其支党，郡县悉平，复还武昌。
shí nián yǐ bā shí rán tǐ sù jīng qín gōng qīn wáng shì
时年已八十，然体素精勤，躬亲王事。
fèn wēi jiāng jūn zhāng chéng yǔ dài shū yuē xī dàn shì yì tóng èr nán zuò gē jīn zé zú xià yǔ lù zi yě
奋威将军张承与岱书曰：“昔旦奭翼同，《二南》作歌，今则足下与陆子也。
zhōng qín xiāng xiān láo qiān xiāng ràng gōng yǐ quán chéng huà yǔ dào hé jūn zǐ tàn qí dé xiǎo rén yuè qí měi
忠勤相先，劳谦相让，功以权成，化与道合，君子叹其德，小人悦其美。
jiā yǐ wén shū yāng zhǎng bīn kè zhōng rì ba bù shě shì láo bù yán juàn
加以文书鞅掌，宾客终日，罢不舍事，劳不言倦。
yòu zhī shàng mǎ zhé zì chāo chéng bù yóu kuà niè rú cǐ zú xià guò lián pō yě
又知上马辄自超乘，不由跨蹑，如此足下过廉颇也。
hé qí shì shì jué yě
何其事事决也。
zhōu yì yǒu zhī lǐ yán gōng dé yán shèng zú xià hé yǒu jǐn cǐ měi yé
《周易》有之，礼言恭，德言盛，足下何有尽此美耶！
jí lù xùn zú zhū gě kè dài xùn quán nǎi fēn wǔ chāng wèi liǎng bù dài dū yòu bù zì wǔ chāng shàng zhì pú qí
”及陆逊卒，诸葛恪代逊，权乃分武昌为两部，岱督右部，自武昌上至蒲圻。
qiān shàng dà jiàng jūn bài zi kǎi fù jūn xiào wèi jiān bīng pú qí sūn liàng jí wèi bài dà sī mǎ
迁上大将军，拜子凯副军校尉，监兵蒲圻，孙亮即位，拜大司马。
dài qīng shēn fèng gōng suǒ zài kě shù
岱清身奉公，所在可述。
chū zài jiāo zhōu lì nián bù xiǎng jiā qī zǐ jī fá
初在交州，历年不饷家，妻子饥乏。
quán wén zhī tàn xī yǐ ràng qún chén yuē lǚ dài chū shēn wàn lǐ wèi guó qín shì jiā mén nèi kùn ér gū bù zǎo zhī
权闻之叹息，以让群臣曰：“吕岱出身万里，为国勤事，家门内困，而孤不早知。
gǔ gōng ěr mù qí zé ān zài
股肱耳目，其责安在？
yú shì jiā cì qián mǐ bù juàn suì yǒu cháng xiàn
”于是加赐钱米布绢，岁有常限。
shǐ dài qīn jìn wú jùn xú yuán kāng kǎi yǒu cái zhì dài zhī qí kě chéng cì jīn gōu yǔ gòng yán lùn hòu suì jiàn bá guān zhì shì yù shǐ
始，岱亲近吴郡徐原，慷慨有才志，岱知其可成，赐巾褠，与共言论，后遂荐拔，官至侍御史。
yuán xìng zhōng zhuàng hǎo zhí yán dài shí yǒu de shī yuán zhé jiàn zhèng yòu gōng lùn zhī rén huò yǐ gào dài dài tàn yuē shì wǒ suǒ yǐ guì dé yuān zhě yě
原性忠壮，好直言，岱时有得失，原辄谏诤，又公论之，人或以告岱，岱叹曰：“是我所以贵德渊者也。
jí yuán sǐ dài kū zhī shén āi
”及原死，岱哭之甚哀。
yuē dé yuān lǚ dài zhī yì yǒu jīn bù xìng dài fù yú hé wén guò
曰：“德渊，吕岱之益友，今不幸，岱复于何闻过？
tán zhě měi zhī
”谈者美之。
tài píng yuán nián nián jiǔ shí liù zú zi kǎi sì
太平元年，年九十六卒，子凯嗣。
qiǎn lìng bìn yǐ sù guān shū jīn bù gōu zàng sòng zhī zhì wu cóng jiǎn yuē kǎi jiē fèng xíng zhī
遣令殡以素棺，疏巾布褠，葬送之制，务从俭约，凯皆奉行之。
zhōu fáng zì zǐ yú wú jùn yáng xiàn rén yě
周鲂字子鱼，吴郡阳羡人也。
shǎo hào xué jǔ xiào lián wèi níng guó zhǎng zhuǎn zài huái ān
少好学，举孝廉，为宁国长，转在怀安。
qián táng dà shuài péng shì děng yǐ jù wèi kòu yǐ fáng wèi qián táng hóu xiāng xún yuè zhī jiān zhǎn shì shǒu jí qí zhī dǎng qiān dān yáng xī bù dū wèi
钱唐大帅彭式等蚁聚为寇，以鲂为钱唐侯相，旬月之间，斩式首及其支党，迁丹杨西部都尉。
huáng wǔ zhōng
黄武中。
pó yáng dà shuài péng qǐ zuò luàn gōng méi shǔ chéng nǎi yǐ fáng wèi pó yáng tài shǒu yǔ hú zōng lù lì gōng tǎo suì shēng qín qǐ sòng yì wǔ chāng jiā zhāo yì xiào wèi
鄱阳大帅彭绮作乱，攻没属城，乃以鲂为鄱阳太守，与胡综戮力攻讨，遂生禽绮，送诣武昌，加昭义校尉。
bèi mìng mì qiú shān zhōng jiù zú míng shuài wèi běi dí suǒ wén zhī zhě lìng jué tiāo wèi dà sī mǎ yáng zhōu mù cáo xiū
被命密求山中旧族名帅为北敌所闻知者，令谲挑魏大司马扬州牧曹休。
fáng dá kǒng mín shuài xiǎo chǒu bù zú zhàng rèn shì huò lòu xiè bù néng zhì xiū qǐ qiǎn qīn rén jī jiān qī tiáo yǐ yòu xiū
鲂答，恐民帅小丑不足仗任，事或漏泄，不能致休，乞遣亲人赍笺七条以诱休。
qí yī yuē fáng yǐ qiān zǎi ráo xìng de bèi zhōu mín yuǎn gé jiāng chuān jìng kè wèi xiǎn zhān wàng yún jǐng tiān shí wèi zhī
其一曰：“鲂以千载饶幸，得备州民，远隔江川，敬恪未显，瞻望云景，天实为之。
jīng chéng wēi bó míng wèi bù zhāo suī huái jiāo kě hé yuán jiàn míng
精诚微薄，名位不昭，虽怀焦渴，曷缘见明？
hú sǐ shǒu qiū rén qíng liàn běn ér bī suǒ zhì fèng dí lǐ wéi
狐死首丘，人情恋本，而逼所制，奉觌礼违。
měi dú jiǎo shǒu xi gù wèi cháng bù wù mèi láo tàn zhǎn zhuǎn fǎn cè yě
每独矫首西顾，未尝不寤寐劳叹，展转反侧也。
jīn yīn xì xué zhī jì de chén sù xī zhī zhì fēi shén qǐ zhī qǐ néng zhì cǐ
今因隙穴之际，得陈宿昔之志，非神启之，岂能致此！
bù shèng qiáo qǐ wàn lǐ tuō mìng
不胜翘企，万里托命。
jǐn qiǎn qīn rén dǒng cén shào nán děng tuō pàn fèng jiān
谨遣亲人董岑、邵南等托叛奉笺。
shí shì biàn gǔ liè yú bié zhǐ wéi míng gōng jūn hòu chuí rì yuè zhī guāng zhào yuǎn mín zhī qù yǒng lìng guī mìng zhě yǒu suǒ dài lài
时事变故，列于别纸，惟明公君侯垂日月之光，照远民之趣，永令归命者有所戴赖。
qí èr yuē fáng yuǎn zài biān yú jiāng sì fēn jué
其二曰：“鲂远在边隅，江汜分绝；
ēn zé jiào huà wèi méng fǔ jí ér yú shān gǔ zhī jiān yáo chén suǒ huái jù yǐ dà yì wèi jiàn xìn nà
恩泽教化，未蒙抚及，而于山谷之间，遥陈所怀，惧以大义，未见信纳。
fu wù yǒu gǎn jī jì yīn biàn shēng gǔ jīn tóng kuí
夫物有感激，计因变生，古今同揆；
fáng shì dōng diǎn jùn shǐ yuàn yǐ huò míng xīn lì bào yǒng yǐ wú èr
鲂仕东典郡，始愿已获，铭心立报，永矣无贰。
qǐ tú qīng zhě zhōng bèi héng qiǎn huò zài lòu kè wēi yú tóu luǎn jìn yǒu lí hé qù jiù zhī yi tuì yǒu wū wǎng wǎng sǐ zhī jiù suī zhì xíng qīng wēi cún méi yī jié gù fēi qí suǒ néng bù chàng rán
岂图顷者中被横谴，祸在漏刻，危于投卵，进有离合去就之宜，退有诬罔枉死之咎，虽志行轻微，存没一节，顾非其所，能不怅然！
gǎn yuán gǔ rén yīn zhī suǒ guī quán quán shū qíng chén lù gān gé
敢缘古人，因知所归，拳拳输情，陈露肝膈。
qǐ xiáng chūn tiān zhī rùn āi zhěng qí jí bù fù cāi yí jué qí wěi mìng
乞降春天之润，哀拯其急，不复猜疑，绝其委命。
shì zhī xuān xiè
事之宣泄。
shòu zuì bù cè yī zé shāng cí sǔn jì èr zé dù jué xiàng huà zhě xīn wéi míng shǐ jūn yuǎn lǎn qián shì qín ér mǐn zhī liú shén suǒ zhì sù cì mì bào
受罪不测，一则伤慈损计，二则杜绝向化者心，惟明使君远览前世，矜而愍之，留神所质，速赐秘报。
fáng dāng hòu wàng jǔ dòng sì xū xiǎng yìng
鲂当候望举动，俟须响应。
qí sān yuē fáng suǒ dài gù tài shǒu guǎng líng wáng jìng wǎng zhě yì yǐ jùn mín wèi biàn yǐ jiàn qiǎn zé jìng qín zì chén shì ér zhōng bù jiě yīn lì mì jì yù běi guī mìng bù xìng shì lù zhū jí yīng hái
其三曰：“鲂所代故太守广陵王靖，往者亦以郡民为变，以见谴责，靖勤自陈释，而终不解，因立密计，欲北归命，不幸事露，诛及婴孩。
fáng jì mù jiàn jìng shì qiě guān dōng zhǔ yī suǒ fēi báo huà bù fù hòu suī huò zàn shě zhōng jiàn jiǎn chú
鲂既目见靖事，且观东主一所非薄，婳不复厚，虽或暂舍，终见翦除。
jīn yòu lìng fáng lǐng jùn zhě shì yù zé hòu xiào bì shā fáng zhī qù yě
今又令鲂领郡者，是欲责后效，必杀鲂之趣也。
suī shàng shì xī yōu tì jiāo zhuó wèi zhī qū mìng jìng zài hé shí
虽尚视息，忧惕焦灼，未知躯命，竟在何时。
rén jū shì jiān yóu bái jū guò xì ér cháng bào wēi bù qí kě yán hu
人居世间，犹白驹过隙，而常抱危怖，其可言乎！
wéi dāng chén yú zhòng zì pī jǐn jù yǐ bēi jiàn wèi néng cǎi nà
惟当陈愚，重自披尽，惧以卑贱，未能采纳。
yuàn míng shǐ jūn shǎo chuí xiáng chá cǔn duó qí yán
愿明使君少垂详察，忖度其言。
jīn cǐ jùn mín suī wài míng jiàng shǒu ér gù zài shān cǎo kàn sì kòng xì yù fù wéi luàn
今此郡民，虽外名降首，而故在山草，看伺空隙，欲复为乱。
wéi luàn zhī rì fáng mìng qì yǐ
为乱之日，鲂命讫矣。
dōng zhǔ qīng zhě qián bù fèn zhū jiāng tú yù běi jìn
东主顷者潜部分诸将，图欲北进。
lǚ fàn sūn sháo děng rù huái quán cóng zhū huán qū hé féi zhū gě jǐn bù zhì zhū rán dào xiāng yáng
吕范、孙韶等入淮，全琮、朱桓趋合肥，诸葛瑾、步骘、朱然到襄阳。
lù yì pān zhāng děng tǎo méi fū
陆议、潘璋等讨梅敷。
dōng zhǔ zhōng yíng zì yǎn shí yáng bié qiǎn cóng sūn huàn zhì ān lù chéng xiū lì dǐ gé niǎn zī yùn liáng yǐ wéi jūn chǔ yòu mìng zhū gě liàng jìn zhǐ guān xī jiāng biān zhū jiāng wú fù zài zhě cái liú sān qiān suǒ bīng shǒu wǔ chāng ěr
东主中营自掩石阳，别遣从孙奂治安陆城，修立邸阁，辇赀运粮，以为军储，又命诸葛亮进指关西，江边诸将无复在者，才留三千所兵守武昌耳。
ruò míng shǐ jūn yǐ wàn bīng cóng huàn nán shǒu jiāng zhǔ fáng biàn cóng cǐ lǜ lì lì mín yǐ wéi nèi yìng
若明使君以万兵从皖南首江渚，鲂便从此率厉吏民，以为内应。
cǐ fāng zhū jùn qián hòu jǔ shì chuí chéng ér bài zhě yóu wú wài yuán shǐ qí rán ěr
此方诸郡，前后举事，垂成而败者，由无外援使其然耳；
ruò běi jūn lín jìng chuán xí shǔ chéng sī yǒng zhī mín shuí bù qǐ zhǒng
若北军临境，传檄属城，思咏之民，谁不企踵？
yuàn míng shǐ jūn shàng guān tiān shí xià chá rén shì zhōng cān shī guī zé zú zhāo wǎng yán zhī bù xū yě
愿明使君上观天时，下察人事，中参蓍龟，则足昭往言之不虚也。
qí sì yuē suǒ qiǎn dǒng cén shào nán shào zhǎng jiā mén
其四曰：“所遣董岑、邵南少长家门。
qīn zhī xìn zhī yǒu rú ér zi
亲之信之，有如儿子。
shì yǐ tè lìng jī jiān tuō pàn wèi cí mù yǔ xīn jì bù xuān chún chǐ gǔ ròu zhì qīn wú yǒu zhī zhě
是以特令赍笺，托叛为辞，目语心计，不宣唇齿，骨肉至亲，无有知者。
yòu yǐ chì zhī dào zhōu dāng yán wǎng jiàng yù běi pàn lái zhě de chuán zhī yě
又已敕之，到州当言往降，欲北叛来者得传之也。
fáng jiàn cǐ jì rèn zhī yú tiān ruò qí jì yě zé yǒu shēng quán zhī fú
鲂建此计，任之于天，若其济也，则有生全之福。
xiè hòu xiè lòu zé shòu yí miè zhī huò
邂逅泄漏，则受夷灭之祸。
cháng zhōng yè yǎng tiān gào shì xīng chén
常中夜仰天，告誓星辰。
jīng chéng zhī wēi qǐ néng shàng gǎn rán shì jí gū qióng wéi tiān shì su ěr
精成之微，岂能上感，然事急孤穷，惟天是诉耳。
qiǎn shǐ zhī rì zǎi shēng zài sǐ xíng cún qì wáng pò shuǎng huǎng hū
遣使之日，载生载死，形存气亡，魄爽恍惚。
sī kǒng shǐ jūn wèi shēn bǎo míng cén nán èr rén kě liú qí yī yǐ wéi hòu xìn
私恐使君未深保明，岑、南二人可留其一，以为后信。
yī jī jiào hái jiào hái gù dāng yán huǐ pàn hái shǒu
一赍教还，教还故当言悔叛还首。
dōng zhǔ yǒu cháng kē huǐ pàn hái zhě jiē zì yuán zuì
东主有常科，悔叛还者，皆自原罪。
rú shì bǐ cǐ jù sāi yǒng wú duān yuán
如是彼此俱塞，永无端原。
xiàn mìng xi wàng tì bǐ jù xià
县命西望，涕笔俱下。
qí wǔ yuē pó yáng zhī mín shí duō yú jìn shuài zhī fù yì
其五曰：“鄱阳之民，实多愚劲，帅之赴役。
wèi jí yìng rén chàng zhī wèi biàn wén shēng xiǎng biàn jīn suī jiàng shǒu pán jié wèi jiě shān qī cǎo cáng luàn xīn yóu cún
未即应人，倡之为变，闻声响拚.今虽降首，盘节未解，山栖草藏，乱心犹存。
ér jīn dōng zhǔ tú xìng dà zhòng jǔ guó xī chū
而今东主图兴大众，举国悉出。
jiāng biān kōng kuàng tún wù xū sǔn wéi yǒu zhū cì jiān ěr
江边空旷，屯坞虚损，惟有诸刺奸耳。
ruò yīn shì jì ér sāo dòng cǐ mín yī dàn kě de gèng huì rán yào shì wài yuán biǎo lǐ jī hù bù ěr yǐ wǎng wú suǒ chéng yě
若因是际而骚动此民，一旦可得更会，然要恃外援，表里机互，不尔以往，无所成也。
jīn shǐ jūn ruò cóng huàn dào jìn zhù jiāng shàng fáng dāng cóng nán duì àn lì kǒu wèi yīng
今使君若从皖道进住江上，鲂当从南对岸历口为应。
ruò wèi jìng dào jiāng àn kě zhù bǎi lǐ shàng
若未径到江岸，可住百里上。
lìng cǐ jiān mín zhī běi jūn zài bǐ jí zì shàn yě
令此间民知北军在彼，即自善也。
cǐ jiān mín fēi kǔ jī hán ér gān bīng kòu kǔ yú zhēng tǎo lè de běi shǔ dàn qióng kùn jǔ shì bù shí jiàn yīng xún shòu qí huò ěr
此间民非苦饥寒而甘兵寇，苦于征讨，乐得北属，但穷困举事，不时见应，寻受其祸耳。
rú shǐ shí yáng jí qīng xú zhū jūn shǒu wěi xiāng xián qiān zhuì wǎng bīng shǐ bù dé sù tuì zhě zé shàn zhī shàn yě
如使石阳及青、徐诸军首尾相衔，牵缀往兵，使不得速退者，则善之善也。
fáng shēng zài jiāng huái cháng yú shí shì jiàn qí biàn lì bǎi jǔ bǎi jié shí bù zài lái gǎn bù fù xīn
鲂生在江、淮，长于时事，见其便利，百举百捷，时不再来，敢布腹心。
qí liù yuē dōng zhǔ zhì hèn qián zhě bù bá shí yáng jīn cǐ hòu jǔ dà hé xīn bīng bìng shǐ pān jùn fā yí mín rén shù shén duō wén yù shè kē tiáo dāng yǐ xīn léi bīng zhì qián hǎo bīng zài hòu gōng chéng zhī rì
其六曰：“东主致恨前者不拔石阳，今此后举，大合新兵，并使潘浚发夷民，人数甚多，闻豫设科条，当以新羸兵置前，好兵在后，攻城之日。
yún yù yǐ léi bīng tián qiàn shǐ jí shí pò suī wèi néng rán shì shì dà qù yě
云欲以羸兵填堑，使即时破，虽未能然，是事大趣也。
sī kǒng shí yáng chéng xiǎo bù néng jiǔ liú wǎng bīng míng shǐ jūn sù chuí jiù jì shì yi jí mì
私恐石阳城小，不能久留往兵，明使君速垂救济，试宜疾密。
wáng jìng zhī biàn qí jiàn bù yuǎn
王靖之变，其鉴不远。
jīn fáng guī mìng fēi fù zài tiān zhèng zài míng shǐ jūn ěr
今鲂归命，非复在天，正在明使君耳。
ruò jiàn jiù yǐ wǎng zé gōng kě bì chéng rú jiàn jiù bù shí zé yǔ jìng děng tóng huò
若见救以往，则功可必成，如见救不时，则与靖等同祸。
qián péng qǐ shí wén qí huī zài féng lóng cǐ jùn mín dà xiǎo huān xǐ bìng sī lì xiào ruò liú yī yuè rì jiān shì dāng dà chéng hèn qù diàn sù dōng de zēng zhòng zhuān lì tǎo qǐ qǐ shǐ bài ěr
前彭绮时，闻旗麾在逢龙，此郡民大小欢喜，并思立效，若留一月日间，事当大成，恨去电速，东得增众专力讨绮，绮始败耳。
yuàn shǐ jūn shēn chá cǐ yán
愿使君深察此言。
qí qī yuē jīn jǔ dà shì
其七曰：“今举大事，
zì fēi jué hào wú yǐ quàn zhī
自非爵号无以劝之，
qǐ qǐng jiāng jūn hòu yìn gè wǔ shí niǔ
乞请将军、侯印各五十纽，
láng jiàng yìn bǎi niǔ
郎将印百纽，
xiào wèi dū wèi yìn gè èr bǎi niǔ
校尉、都尉印各二百纽，
dé yǐ jiǎ shòu zhū kuí shuài
得以假授诸魁帅，
jiǎng lì qí zhì
奖厉其志，
bìng qǐ qǐng zhuàng huī shù shí
并乞请幢麾数十，
yǐ wéi biǎo zhì
以为表帜，
shǐ shān bīng lì mín
使山兵吏民，
mù zhān jiàn zhī
目瞻见之，
zhī qù jiù zhī fēn jǐ jué
知去就之分己决，
chéng yǐn suǒ jiù huà dìng
承引所救画定。
yòu bǐ cǐ jiàng pàn rì yuè yǒu rén kuò xiá zhī jiān zhé de wén zhī
又彼此降叛，日月有人，阔狭之间，辄得闻知。
jīn zhī dà shì shì yí shén mì ruò shěng fáng jiān qǐ jiā yǐn mì
今之大事，事宜神密，若省鲂笺，乞加隐秘。
fú zhī zhì dù yǒu cháng fáng lǜ bì shēn fáng huái yōu zhèn zhuó qǐ shì zhēng réng qǐ wèi zuì guài
伏知智度有常，防虑必深，鲂怀忧震灼，启事蒸仍，乞未罪怪。
fáng yīn bié wèi mì biǎo yuē fāng běi yǒu bū kòu gù zǔ hé luò jiǔ jī wáng zhū zì shàn shuò tǔ chén céng bù néng tǔ qí jǔ shàn
鲂因别为密表曰：“方北有逋寇，固阻河洛，久稽王诛，自擅朔土，臣曾不能吐奇举善。
shàng yǐ guāng zàn hóng huà xià yǐ shū zhǎn wàn yī yōu xīn rú dǎo jiǎ mèi wàng qǐn
上以光赞洪化，下以输展万一，忧心如捣，假寐忘寝。
shèng cháo tiān fù hán chén wú xiào wěi fā yōu mìng
圣朝天覆，含臣无效，猥发优命。
chì chén yǐ qián yòu zhì zéi xiū hèn bù rú jì lìng yú jùn jiè qiú shān gǔ kuí shuài wèi běi zéi suǒ wén zhī zhě
敕臣以前诱致贼休，恨不如计，令于郡界求山谷魁帅为北贼所闻知者。
lìng yǔ běi tōng
令与北通。
chén fú sī wéi xǐ bù jiāo jí
臣伏思惟，喜怖交集。
qiè kǒng cǐ rén bù kě zú de jiǎ shǐ de zhī jù bù kě xìn bù rú lìng chén jué xiū yú jì wèi biàn
窃恐此人不可卒得，假使得之，惧不可信，不如令臣谲休，于计为便。
cǐ chén dé yǐ jīng nián zhī jì yuàn
此臣得以经年之冀愿。
féng zhí qiān zǎi zhī yī huì zhé zì dū jié jié jìn wán bì zhuàn lì jiān cǎo yǐ kuáng yòu xiū zhě rú bié zhǐ
逢值千载之一会，辄自督竭，竭尽顽蔽，撰立笺草以诳诱休者，如别纸。
chén zhī wú gǔ rén dān fù zhī shù jiā zú fèng dà lüè zhōng méng láng bèi jù yǐ qīng yú tiǎn fù tè shī
臣知无古人单复之术，加卒奉大略，伀蒙狼狈，惧以轻愚，忝负特施。
yù huái yōu zhuó
豫怀忧灼。
chén wén táng yáo xiān tiān ér tiān fú wéi bó xún chú ráo yǐ chéng shèng xūn
臣闻唐尧先天而天弗违，博询刍荛，以成盛勋。
cháo tíng shén mó yù bì zhì xiū yú bù dù zhī zhōng líng zàn shèng guī xiū bì zì sòng shǐ liù jūn náng kuò lǔ wú jié yí wēi fēng diàn mài tiān xià xìng shèn
朝廷神谟，欲必致休于步度之中，灵赞圣规，休必自送，使六军囊括，虏无孑遗，威风电迈，天下幸甚。
jǐn bài biǎo yǐ wén bìng chéng jiān cǎo jù yú qiǎn jú zhuī yòng sǒng xī
谨拜表以闻，并呈笺草，惧于浅局，追用悚息。
bèi bào shī xíng
”被报施行。
xiū guǒ xìn fáng shuài bù qí shí wàn zī zhòng mǎn dào jìng lái rù huàn
休果信鲂，帅步骑十万，辎重满道，径来入皖。
fáng yì hé zhòng suí lù xùn héng jié xiū xiū fú liè wǎ jiě zhǎn huò wàn jì
鲂亦合众，随陆逊横截休，休幅裂瓦解，斩获万计。
fáng chū jiàn mì jì shí pín yǒu láng guān fèng zhào jié wèn zhū shì fáng nǎi yì bù jùn mén xià yīn xià fā xiè gù xiū wén zhī bù fù yí lǜ
鲂初建密计时，频有郎官奉诏诘问诸事，鲂乃诣部郡门下，因下发谢，故休闻之，不复疑虑。
shì jié jūn xuán quán dà huì zhū jiāng huān yàn jiǔ hān
事捷军旋，权大会诸将欢宴，酒酣。
wèi fáng yuē jūn xià fā zài yì chéng gū dà shì jūn zhī gōng míng dāng shū zhī zhú bó
谓鲂曰：“君下发载义，成孤大事，君之功名，当书之竹帛。
jiā pí jiàng jūn cì jué guān nèi hóu
”加裨将军，赐爵关内侯。
zéi shuài dǒng sì fù zǔ jié chāo yù zhāng lín chuān bìng shòu qí hài
贼帅董嗣负阻劫钞，豫章、临川并受其害。
wú càn táng zī cháng yǐ sān qiān bīng gōng shǒu lián yuè bù néng bá
吾粲、唐咨尝以三千兵攻守，连月不能拔。
fáng biǎo qǐ bà bīng dé yǐ biàn yí cóng shì
鲂表乞罢兵，得以便宜从事。
fáng qiǎn jiàn dié shòu yǐ fāng cè yòu jū shā sì
鲂遣间谍，授以方策，诱狙杀嗣。
sì dì bù jù yì wǔ chāng jiàng yú lù xùn qǐ chū píng dì zì gǎi wéi shàn yóu shì shù jùn wú fù yōu tì
嗣弟怖惧，诣武昌降于陆逊，乞出平地，自改为善，由是数郡无复忧惕。
fáng zài jùn shí sān nián zú shǎng shàn fá è
鲂在郡十三年卒，赏善罚恶。
wēi ēn bìng xíng
威恩并行。
zi chù yì yǒu wén wǔ cái gàn tiān jì zhōng wèi dōng guān jīn wú nán dū
子处，亦有文武材干，天纪中为东观今、无难督。
zhōng lí mù zì zi gàn kuài jī shān yīn rén hàn lǔ xiāng yì qī shì sūn yě
钟离牧字子干，会稽山阴人，汉鲁相意七世孙也。
shǎo yuán jū yǒng xīng gōng zì kěn tián zhòng dào èr shí yú mǔ
少爰居永兴，躬自垦田，种稻二十余亩。
lín shú xiàn mín yǒu shí rèn zhī
临熟，县民有识认之。
mù yuē běn yǐ tián huāng gù kěn zhī ěr
牧曰：“本以田荒，故垦之耳。
suì yǐ dào yǔ xiàn rén
”遂以稻与县人。
xiàn zhǎng wén zhī zhào mín xì yù yù shéng yǐ fǎ mù wèi zhī qǐng
县长闻之，召民系狱，欲绳以法，牧为之请。
zhǎng yuē jūn mù chéng gōng zì xíng yì shì pū wèi mín zhǔ dāng yǐ fǎ lǜ xià hé de qǐn gōng xiàn ér cóng jūn yá
长曰：“君慕承宫，自行义事，仆为民主，当以法率下，何得寝公宪而从君邪？
mù yuē cǐ shì jùn jiè yuán jūn yì gù gù lái zàn zhù
”牧曰：“此是郡界，缘君意顾，故来暂住。
jīn yǐ shǎo dào ér shā cǐ mín hé xīn fù liú
今以少稻而杀此民，何心复留？
suì chū zhuāng hái shān yīn zhǎng zì wǎng zhǐ zhī wèi shì xì mín
”遂出装，还山阴，长自往止之，为释系民。
mín cán jù lǜ qī zǐ chōng suǒ qǔ dào de liù shí hú mǐ sòng hái mù mù bì mén bù shòu
民惭惧，率妻子舂所取稻得六十斛米，送还牧，牧闭门不受。
mín shū zhì dào páng mò yǒu qǔ zhě
民输置道旁，莫有取者。
mù yóu cǐ fā míng
牧由此发名。
chì wū wǔ nián cóng láng zhōng bǔ tài zǐ fǔ yì dū wèi qiān nán hǎi tài shǒu
赤乌五年，从郎中补太子辅义都尉，迁南海太守。
hái wèi chéng xiàng zhǎng shǐ zhuǎn sī zhí qiān zhōng shū lìng
还为丞相长史，转司直，迁中书令。
huì jiàn ān pó yáng xīn dū sān jùn shān mín zuò luàn chū mù wèi jiān jūn shǐ zhě tǎo píng zhī
会建安、鄱阳、新都三郡山民作乱，出牧为监军使者，讨平之。
zéi shuài huáng luàn cháng jù chóu chū qí bù wǔ yǐ chōng bīng yì
贼帅黄乱、常俱筹出其部伍，以充兵役。
fēng qín tíng hòu bài yuè qí xiào wèi
封秦亭侯，拜越骑校尉。
yǒng ān liù nián shǔ bìng yú wèi wǔ líng wǔ xī yí yǔ shǔ jiē jiè
永安六年，蜀并于魏，武陵五溪夷与蜀接界。
shí lùn jù pàn luàn nǎi yǐ mù wèi píng wèi jiāng jūn lǐng wǔ líng tài shǒu wǎng zhī jùn
时论惧叛乱，乃以牧为平魏将军，领武陵太守，往之郡。
wèi qiǎn hàn jiā xiàn zhǎng guō chún shì shǒu wǔ líng tài shǒu lǜ fú líng mín rù shǔ qiān líng jiè zhūn yú chì shā yòu zhì zhū yí yì jūn huò qǐ yīng chún yòu jìn gōng yǒu yáng xiàn jùn zhōng zhèn jù
魏遣汉葭县长郭纯试守武陵太守，率涪陵民入蜀迁陵界，屯于赤沙，诱致诸夷邑君，或起应纯，又进攻酉阳县，郡中震惧。
mù wèn cháo lì yuē xī shǔ qīng fù biān jìng jiàn qīn hé yǐ yù zhī
牧问朝吏曰：“西蜀倾覆，边境见侵，何以御之？
jiē duì yuē jīn èr xiàn shān xiǎn zhū yí zǔ bīng bù kě yǐ jūn jīng rǎo jīng rǎo zé zhū yí pán jié
”皆对曰：“今二县山险，诸夷阻兵，不可以军惊扰，惊扰则诸夷盘结。
yi yǐ jiàn ān kě qiǎn ēn xìn lì xuān jiào wèi láo
宜以渐安，可遣恩信吏宣教慰劳。
mù yuē bù rán
”牧曰：“不然。
wài jìng nèi qīn kuáng yòu rén mín dāng jí qí gēn dǐ wèi shēn ér pū qǔ zhī cǐ jiù huǒ guì sù zhī shì yě
外境内侵，诳诱人民，当及其根柢未深而扑取之，此救火贵速之势也。
chì wài qù yán yuàn shǐ jū yí zhě biàn xíng jūn fǎ
”敕外趣严，掾史沮仪者便行军法。
fǔ yí jiāng jūn shàng shuō mù yuē xī pān tài cháng dū bīng wǔ wàn rán hòu yǐ tǎo wǔ xī yí ěr
抚夷将军尚说牧曰：“昔潘太常督兵五万，然后以讨五溪夷耳。
shì shí liú shì lián hé zhū yí lǜ huà jīn jì wú wǎng rì zhī yuán ér guō chún yǐ jù qiān líng ér míng fǔ yǐ sān qiān bīng shēn rù shàng wèi jiàn qí lì yě
是时刘氏连和，诸夷率化，今既无往日之援，而郭纯已据迁陵，而明府以三千兵深入，尚未见其利也。
mù yuē fēi cháng zhī shì hé de xún jiù
”牧曰：“非常之事，何得循旧？
jí lǜ suǒ lǐng chén yè jìn dào yuán shān xiǎn xíng chuí èr qiān lǐ cóng sāi shàng zhǎn è mín huái yì xīn zhě kuí shuài bǎi yú rén jí qí zhī dǎng fán yú yú jí chún děng sàn wǔ xī píng
”即率所领，晨夜进道，缘山险行，垂二千里，从塞上，斩恶民怀异心者魁帅百余人及其支党凡于余级，纯等散，五溪平。
qiān gōng ān dū yáng wǔ jiàng jūn fēng dōu xiāng hòu xǐ rú xū dū
迁公安督、扬武将军，封都乡侯，徙濡须督。
fù yǐ qián jiāng jūn jiǎ jié lǐng wǔ líng tài shǒu
复以前将军假节，领武陵太守。
zú guān
卒官。
jiā wú yú cái shì mín sī zhī
家无余财，士民思之。
zi huī sì dài lǐng bīng
子袆嗣，代领兵。
píng yuē shān yuè hǎo wèi pàn luàn nán ān yì dòng shì yǐ sūn quán bù huáng wài yù bēi cí wèi shì
评曰：山越好为叛乱，难安易动，是以孙权不遑外御，卑词魏氏。
fán cǐ zhū chén jiē kè níng nèi nán suí jìng bāng yù zhě yě
凡此诸臣，皆克宁内难，绥静邦域者也。
lǚ dài qīng kè zài gōng
吕岱清恪在公；
zhōu fáng jué lüè duō qí
周鲂谲略多奇；
zhōng lí mù dǎo zhǎng zhě zhī guī
钟离牧蹈长者之规；
quán cóng yǒu dāng shì zhī cái guì zhòng yú shí rán bù jiǎn jiān zi huò jī huǐ míng yún
全琮有当世之才，贵重于时，然不检奸子，获讥毁名云。