cáo jiāo wèn yuē rén jiē kě yǐ wéi yáo shùn yǒu zhū
曹交问曰：“人皆可以为尧舜，有诸？
mèng zǐ yuē rán
”孟子曰：“然。
jiāo wén wén wáng shí chǐ tāng jiǔ chǐ jīn jiāo jiǔ chǐ sì cùn yǐ zhǎng shí sù ér yǐ rú hé zé kě
”“交闻文王十尺，汤九尺，今交九尺四寸以长，食粟而已，如何则可？
yuē xī yǒu yú shì
曰：“奚有于是？
yì wèi zhī ér yǐ yǐ
亦为之而已矣。
yǒu rén yú cǐ lì bù néng shèng yī pǐ chú zé wèi wú lì rén yǐ
有人于此，力不能胜一匹雏，则为无力人矣；
jīn yuē jǔ bǎi jūn zé wèi yǒu lì rén yǐ
今曰举百钧，则为有力人矣。
rán zé jǔ wū huò zhī rèn shì yì wèi wū huò ér yǐ yǐ
然则举乌获之任，是亦为乌获而已矣。
fū rén qǐ yǐ bù shèng wéi huàn zāi
夫人岂以不胜为患哉？
fú wèi ěr
弗为耳。
xú xíng hòu zhǎng zhě wèi zhī dì jí xíng xiān zhǎng zhě wèi zhī bù dì
徐行后长者谓之弟，疾行先长者谓之不弟。
fu xú xíng zhě qǐ rén suǒ bù néng zāi
夫徐行者，岂人所不能哉？
suǒ bù wéi yě
所不为也。
yáo shùn zhī dào xiào dì ér yǐ yǐ
尧舜之道，孝弟而已矣。
zǐ fú yáo zhī fú sòng yáo zhī yán xíng yáo zhī xíng shì yáo ér yǐ yǐ
子服尧之服，诵尧之言，行尧之行，是尧而已矣；
zǐ fú jié zhī fú sòng jié zhī yán xíng jié zhī xíng shì jié ér yǐ yǐ
子服桀之服，诵桀之言，行桀之行，是桀而已矣。
yuē jiāo de jiàn yú zōu jūn kě yǐ jiǎ guǎn yuàn liú ér shòu yè yú mén
曰：“交得见于邹君，可以假馆，愿留而受业于门。
yuē fu dào ruò dà lù rán qǐ nán zhī zāi
曰：“夫道，若大路然，岂难知哉？
rén bìng bù qiú ěr
人病不求耳。
zi guī ér qiú zhī yǒu yú shī
子归而求之，有余师。