céng xī shì yáng zǎo ér zēng zǐ bù rěn shí yáng zǎo
曾皙嗜羊枣，而曾子不忍食羊枣。
gōng sūn chǒu wèn yuē kuài zhì yǔ yáng zǎo shú měi
公孙丑问曰：“脍炙与羊枣孰美？
mèng zǐ yuē kuài zhì zāi
”孟子曰：“脍炙哉！
gōng sūn chǒu yuē rán zé zēng zǐ hé wéi shí kuài zhì ér bù shí yáng zǎo
公孙丑曰：“然则曾子何为食脍炙而不食羊枣？
yuē kuài zhì suǒ tóng yě yáng zǎo suǒ dú yě
”曰：“脍炙所同也，羊枣所独也。
huì míng bù huì xìng xìng suǒ tóng yě míng suǒ dú yě
讳名不讳姓，姓所同也，名所独也。