mèng zǐ jiāng cháo wáng wáng shǐ rén lái yuē guǎ rén rú jiù jiàn zhě yě yǒu hán jí bù kě yǐ fēng
孟子将朝王，王使人来曰：“寡人如就见者也，有寒疾，不可以风。
cháo jiāng shì cháo bù shí kě shǐ guǎ rén de jiàn hu
朝，将视朝，不识可使寡人得见乎？
duì yuē bù xìng ér yǒu jí bù néng zào cháo
对曰：“不幸而有疾，不能造朝。
míng rì chū diào yú dōng guō shì
明日，出吊于东郭氏。
gōng sūn chǒu yuē xī zhě cí yǐ bìng jīn rì diào huò zhě bù kě hu
公孙丑曰：“昔者辞以病，今日吊，或者不可乎？
yuē xī zhě jí jīn rì yù rú zhī hé bù diào
曰：“昔者疾，今日愈，如之何不吊？
wáng shǐ rén wèn jí yī lái
王使人问疾，医来。
mèng zhòng zǐ duì yuē xī zhě yǒu wáng mìng yǒu cǎi xīn zhī yōu bù néng zào cháo
孟仲子对曰：“昔者有王命，有采薪之忧，不能造朝。
jīn bìng xiǎo yù qū zào yú cháo wǒ bù shí néng zhì fǒu hu
今病小愈，趋造于朝，我不识能至否乎。
shǐ shù rén yào yú lù yuē qǐng bì wú guī ér zào yú cháo
使数人要于路，曰：“请必无归，而造于朝！
bù dé yǐ ér zhī jǐng chǒu shì sù yān
不得已而之景丑氏宿焉。
jǐng zǐ yuē nèi zé fù zǐ wài zé jūn chén rén zhī dà lún yě
景子曰：“内则父子，外则君臣，人之大伦也。
fù zǐ zhǔ ēn jūn chén zhǔ jìng
父子主恩，君臣主敬。
chǒu jiàn wáng zhī jìng zi yě wèi jiàn suǒ yǐ jìng wáng yě
丑见王之敬子也，未见所以敬王也。
yuē è
曰：“恶！
shì hé yán yě
这是什么话！
qí rén wú yǐ rén yì yǔ wáng yán zhě qǐ yǐ rén yì wèi bù měi yě
齐人无以仁义与王言者，岂以仁义为不美也？
qí xīn yuē shì hé zú yǔ yán rén yì yě yún ěr zé bù jìng mò dà hu shì
其心曰：‘是何足与言仁义也’云尔，则不敬莫大乎是。
wǒ fēi yáo shùn zhī dào bù gǎn yǐ chén yú wáng qián gù qí rén mò rú wǒ jìng wáng yě
我非尧舜之道，不敢以陈于王前，故齐人莫如我敬王也。
jǐng zǐ yuē fǒu fēi cǐ zhī wèi yě
景子曰：“否，非此之谓也。
lǐ yuē fù zhào wú nuò
礼曰：‘父召无诺；
jūn mìng zhào bù sì jià
君命召不俟驾。
gù jiāng cháo yě wén wáng mìng ér suì bù guǒ yi yǔ fu lǐ ruò bù xiāng sì rán
’固将朝也，闻王命而遂不果，宜与夫礼若不相似然。
yuē qǐ wèi shì yǔ
曰：“岂谓是与？
zēng zǐ yuē jìn chu zhī fù bù kě jí yě
曾子曰：‘晋楚之富，不可及也；
bǐ yǐ qí fù wǒ yǐ wú rén
彼以其富，我以吾仁；
bǐ yǐ qí jué wǒ yǐ wú yì wú hé xián hū zāi
彼以其爵，我以吾义，吾何慊乎哉？
fu qǐ bù yì ér zēng zǐ yán zhī
’夫岂不义而曾子言之？
shì huò yī dào yě
是或一道也。
tiān xià yǒu dá zūn sān jué yī chǐ yī dé yī
天下有达尊三：爵一，齿一，德一。
cháo tíng mò rú jué xiāng dǎng mò rú chǐ fǔ shì zhǎng mín mò rú dé
朝廷莫如爵，乡党莫如齿，辅世长民莫如德。
è de yǒu qí yī yǐ màn qí èr zāi
恶得有其一以慢其二哉？
gù jiāng dà yǒu wéi zhī jūn bì yǒu suǒ bù zhào zhī chén
故将大有为之君，必有所不召之臣；
yù yǒu móu yān zé jiù zhī
欲有谋焉，则就之。
qí zūn dé lè dào bù rú shì bù zú yǔ yǒu wéi yě
其尊德乐道，不如是，不足与有为也。
gù tāng zhī yú yī yǐn xué yān ér hòu chén zhī gù bù láo ér wáng
故汤之于伊尹，学焉而后臣之，故不劳而王；
huán gōng zhī yú guǎn zhòng xué yān ér hòu chén zhī gù bù láo ér bà
桓公之于管仲，学焉而后臣之，故不劳而霸。
jīn tiān xià dì chǒu dé qí mò néng xiāng shàng wú tā hǎo chén qí suǒ jiào ér bù hǎo chén qí suǒ shòu jiào
今天下地丑德齐，莫能相尚，无他，好臣其所教，而不好臣其所受教。
tāng zhī yú yī yǐn huán gōng zhī yú guǎn zhòng zé bù gǎn zhào
汤之于伊尹，桓公之于管仲，则不敢召。
guǎn zhòng qiě yóu bù kě zhào ér kuàng bù wéi guǎn zhòng zhě hu
管仲且犹不可召，而况不为管仲者乎？