yì yǔ tiān de zhǔn gù néng mí lún tiān dì zhī dào
《易》与天地准，故能弥纶天地之道。
yǎng yǐ guān yú tiān wén fǔ yǐ chá yú dì lǐ shì gù zhī yōu míng zhī gù
仰以观于天文，俯以察于地理，是故知幽明之故；
yuán shǐ fǎn zhōng gù zhī sǐ shēng zhī shuō
原始反终，故知死生之说；
jīng qì wèi wù yóu hún wèi biàn shì gù zhī guǐ shén zhī qíng zhuàng
精气为物，游魂为变，是故知鬼神之情状。
yǔ tiān de xiāng sì gù bù wéi
与天地相似，故不违；
zhī zhōu hu wàn wù ér dào jì tiān xià gù bù guò
知周乎万物，而道济天下，故不过；
páng xíng ér bù liú lè tiān zhī mìng gù bù yōu
旁行而不流，乐天知命，故不忧；
ān tǔ dūn hu rén gù néng ài
安土敦乎仁，故能爱。
fàn wéi tiān dì zhī huà ér bù guò qū chéng wàn wù ér bù yí tōng hu zhòu yè zhī dào ér zhī gù shén wú fāng ér yì wú tǐ
范围天地之化而不过，曲成万物而不遗，通乎昼夜之道而知，故神无方而《易》无体。