qiáng huān xiào héng wú qìng shēng chén sǐ chán mián xiāo xiāng wén guǐ kū
强欢笑蘅芜庆生辰死缠绵潇湘闻鬼哭
què shuō gǔ zhèng xiān qián céng jiāng fáng chǎn bìng dà guān yuán zòu qǐng rù guān nèi tíng bù shōu yòu wú rén jū zhù zhǐ hǎo fēng suǒ
却说贾政先前曾将房产并大观园奏请入官，内廷不收，又无人居住，只好封锁。
yīn yuán zǐ jiē lián yóu shì xī chūn zhù zhái tài jué kuàng kuò wú rén suì jiāng bāo yǒng fá kàn huāng yuán
因园子接连尤氏惜春住宅，太觉旷阔无人，遂将包勇罚看荒园。
cǐ shí gǔ zhèng lǐ jiā yòu fèng le gǔ mǔ zhī mìng jiāng rén kǒu jiàn cì jiǎn shǎo zhū fán shěng jiǎn shàng qiě bù néng zhī chí
此时贾政理家，又奉了贾母之命将人口渐次减少，诸凡省俭，尚且不能支持。
xìng xǐ fèng jie wèi gǔ mǔ téng xī wáng fū rén děng suī zé bù dà xǐ huan ruò shuō zhì jiā bàn shì shàng néng chū lì suǒ yǐ jiāng nèi shì réng jiāo fèng jie bàn lǐ
幸喜凤姐为贾母疼惜，王夫人等虽则不大喜欢，若说治家办事尚能出力，所以将内事仍交凤姐办理。
dàn jìn lái yīn bèi chāo yǐ hòu zhū shì yùn yòng bù lái yě shì měi xíng jié jū
但近来因被抄以后，诸事运用不来，也是每形拮据。
nèi xiē fáng tóu shàng xià rén děng yuán shì kuān yù guàn de rú jīn jiào zhī wǎng rì shí qù qí qī zěn néng zhōu dào bù miǎn yuàn yán bù jué
那些房头上下人等原是宽裕惯的，如今较之往日，十去其七，怎能周到，不免怨言不绝。
fēng jie yě bù gǎn tuī cí fú bìng chéng huān gǔ mǔ
风姐也不敢推辞，扶病承欢贾母。
guò le xiē shí gǔ shè gǔ zhēn gè dào dāng chāi dì fāng shì yǒu yòng dù zàn qiě zì ān xiě shū huí jiā dōu yán ān yì jiā zhōng bù bì guà niàn
过了些时，贾赦贾珍各到当差地方，恃有用度，暂且自安，写书回家，都言安逸，家中不必挂念。
yú shì gǔ mǔ fàng xīn xíng fū rén yóu shì yě lüè lüè kuān huái
于是贾母放心，邢夫人尤氏也略略宽怀。
yī rì shǐ xiāng yún chū jià huí mén lái gǔ mǔ zhè biān qǐng ān
一日，史湘云出嫁回门，来贾母这边请安。
gǔ mǔ tí qǐ tā nǚ xù shén hǎo shǐ xiāng yún yě jiāng nà lǐ guò rì píng ān de huà shuō le qǐng lǎo tài tài fàng xīn
贾母提起他女婿甚好，史湘云也将那里过日平安的话说了，请老太太放心。
yòu tí qǐ dài yù qù shì bù miǎn dà jiā lèi luò
又提起黛玉去世，不免大家泪落。
gǔ mǔ yòu xiǎng qǐ yíng chūn kǔ chǔ yuè jué bēi shāng qǐ lái
贾母又想起迎春苦楚，越觉悲伤起来。
shǐ xiāng yún quàn jiě yī huí yòu dào gè jiā qǐng ān wèn hǎo bì réng dào gǔ mǔ fáng zhōng ān xiē yán jí xuē jiā zhè yàng rén jiā bèi xuē dà gē nào de jiā pò rén wáng
史湘云劝解一回，又到各家请安问好毕，仍到贾母房中安歇，言及“薛家这样人家被薛大哥闹的家破人亡。
jīn nián suī shì huǎn jué rén fàn míng nián bù zhī kě néng jiǎn děng
今年虽是缓决人犯，明年不知可能减等？
gǔ mǔ dào nǐ hái bù zhī dào ne zuó ér pán ér xí fù sǐ de bù míng bái jī hū yòu nào chū yī chǎng dà shì lái
”贾母道：“你还不知道呢，昨儿蟠儿媳妇死的不明白，几乎又闹出一场大事来。
hái xìng kuī lǎo fó yé yǒu yǎn jiào tā dài lái de yā tou zì jǐ gōng chū lái le nà xià nǎi nai cái méi de nào le zì jiā lán zhù xiāng yàn
还幸亏老佛爷有眼，叫他带来的丫头自己供出来了，那夏奶奶才没的闹了，自家拦住相验。
nǐ yí mā zhè lǐ cái jiāng pí guǒ ròu de dǎ fā chū qù le
你姨妈这里才将皮裹肉的打发出去了。
nǐ shuō shuo zhēn zhēn shì liù qīn tóng yùn
你说说，真真是六亲同运！
xuē jiā shì zhè yàng le yí tài tài shǒu zhe xuē kē guò rì wèi zhè hái zi yǒu liáng xīn tā shuō gē ge zài jiān lǐ shàng wèi jié jú bù kěn qǔ qīn
薛家是这样了，姨太太守着薛蝌过日，为这孩子有良心他说哥哥在监里尚未结局，不肯娶亲。
nǐ xíng mèi mei zài dà tài tài nà biān yě jiù hěn kǔ
你邢妹妹在大太太那边也就很苦。
qín gū niáng wèi tā gōng gōng sǐ le shàng wèi mǎn fú méi jiā shàng wèi qǔ qù
琴姑娘为他公公死了尚未满服，梅家尚未娶去。
èr tài tài de niáng jiā jiù tài yé yī sǐ fèng yā tou dī gē gē yě bù chéng rén nà èr jiù tài yé yě shì gè xiǎo qì de yòu shì guān xiàng bù qīng yě shì dǎ jī huāng
二太太的娘家舅太爷一死，凤丫头的哥哥也不成人，那二舅太爷也是个小气的，又是官项不清，也是打饥荒。
zhēn jiā zì cóng chāo jiā yǐ hòu bié wú xìn xī
甄家自从抄家以后别无信息。
xiāng yún dào sān jiě jie qù le céng yǒu shū zì huí jiā me
”湘云道：“三姐姐去了曾有书字回家么？
gǔ mǔ dào zì cóng jià le qù èr lǎo ye huí lái shuō nǐ sān jiě jie zài hǎi jiāng shén hǎo
”贾母道：“自从嫁了去，二老爷回来说，你三姐姐在海疆甚好。
zhǐ shì méi yǒu shū xìn wǒ yě rì yè diàn jì
只是没有书信，我也日夜惦记。
wéi zhe wǒ men jiā lián lián de chū xiē bù hǎo shì suǒ yǐ wǒ yě gù bù lái
为着我们家连连的出些不好事，所以我也顾不来。
rú jīn sì yā tou yě méi yǒu gěi tā tí qīn
如今四丫头也没有给他提亲。
huán r ne shuí yǒu gōng fu tí qǐ tā lái
环儿呢，谁有功夫提起他来。
rú jīn wǒ men jiā de rì zi bǐ nǐ cóng qián zài zhè lǐ de shí hóu gèng kǔ xiē
如今我们家的日子比你从前在这里的时侯更苦些。
zhǐ kě lián nǐ bǎo jiě jie zì guò le mén mò guò yì tiān ān yì rì zi
只可怜你宝姐姐，自过了门，没过一天安逸日子。
nǐ èr gē gē hái shì zhè yàng fēng fēng diān diān zhè zěn me chù ne
你二哥哥还是这样疯疯颠颠，这怎么处呢！
xiāng yún dào wǒ cóng xiǎo r zài zhè lǐ zhǎng dà de zhè lǐ nèi xiē rén de pí qì wǒ dōu zhī dào de
”湘云道：“我从小儿在这里长大的，这里那些人的脾气我都知道的。
zhè yī huí lái le jìng dōu gǎi le yàng zi le
这一回来了，竟都改了样子了。
wǒ dǎ liang wǒ gé le hǎo xiē shí méi lái tā men shēng shū wǒ
我打量我隔了好些时没来，他们生疏我。
wǒ xì xiǎng qi lai jìng bú shì de jiù shì jiàn le wǒ qiáo tā men de yì sī yuán yào xiàng xiān qián yí yàng de rè nào bù zhī dào zěn me shuō shuo jiù shāng xīn qǐ lái le
我细想起来，竟不是的，就是见了我，瞧他们的意思原要像先前一样的热闹，不知道怎么，说说就伤心起来了。
wǒ suǒ yǐ zuò zuò jiù dào lǎo tài tài zhè lǐ lái le
我所以坐坐就到老太太这里来了。
gǔ mǔ dào rú jīn zhè yàng rì zi zài wǒ yě bà le nǐ men nián qīng qīng r de rén hái liǎo de
”贾母道：“如今这样日子在我也罢了，你们年轻轻儿的人还了得！
wǒ zhèng yào xiǎng gè fǎ ér jiào tā men hái rè nào yì tiān cái hǎo zhǐ shì dǎ bù qǐ zhè gè jīng shén lái
我正要想个法儿叫他们还热闹一天才好，只是打不起这个精神来。
xiāng yún dào wǒ xiǎng qi lai le bǎo jiě jie bú shì hòu ér de shēng rì ma wǒ duō zhù yì tiān gěi tā bài guò shòu dà jiā rè nào yì tiān
”湘云道：“我想起来了，宝姐姐不是后儿的生日吗，我多住一天，给他拜过寿，大家热闹一天。
bù zhī lǎo tài tài zěn me yàng
不知老太太怎么样？
gǔ mǔ dào wǒ zhēn zhèng qì hú tú le
”贾母道：“我真正气糊涂了。
nǐ bù tí wǒ jìng wàng le hòu rì kě bú shì tā de shēng rì
你不提我竟忘了，后日可不是他的生日！
wǒ míng rì ná chū qián lái gěi tā bàn gè shēng rì
我明日拿出钱来，给他办个生日。
tā méi yǒu dìng qīn de shí hóu dào zuò guò hǎo jǐ cì rú jīn tā guò le mén dào méi yǒu zuò
他没有定亲的时侯倒做过好几次，如今他过了门，倒没有做。
bǎo yù zhè hái zi tóu lǐ hěn líng lì hěn táo qì rú jīn wéi zhe jiā lǐ de shì bù hǎo bǎ zhè hái zi yuè fā nòng de huà dōu méi yǒu le
宝玉这孩子头里很伶俐很淘气，如今为着家里的事不好，把这孩子越发弄的话都没有了。
dǎo shì zhū ér xí fù hái hǎo tā yǒu de shí hóu shì zhè me zhāo méi de shí hóu tā yě shì zhè me zhāo dài zhe lán r jìng jìng r de guò rì zi dào nán wéi tā
倒是珠儿媳妇还好，他有的时侯是这么着，没的时侯他也是这么着，带着兰儿静静儿的过日子，倒难为他。
xiāng yún dào bié rén hái bù lí dú yǒu liǎn èr sǎo zi lián mú yàng r dōu gǎi le shuō huà yě bù líng lì le
”湘云道：“别人还不离，独有琏二嫂子连模样儿都改了，说话也不伶俐了。
míng rì děng wǒ lái yǐn dǎo tā men kàn tā men zěn me yàng
明日等我来引导他们，看他们怎么样。
dàn shì tā men zuǐ lǐ bù shuō xīn lǐ yào bào yuàn wǒ shuō wǒ yǒu le xiāng yún shuō dào nà lǐ què bǎ liǎn fēi hóng le
但是他们嘴里不说，心里要抱怨我，说我有了－－”湘云说到那里，却把脸飞红了。
gǔ mǔ huì yì dào zhè pà shén me
贾母会意，道：“这怕什么。
yuán lái zǐ mèi men dōu shì zài yī chù lè guàn le de shuō shuo xiào xiào zài bié yào liú zhèi xiē xīn
原来姊妹们都是在一处乐惯了的，说说笑笑，再别要留这些心。
dà fán yī gè rén yǒu yě bà méi yě bà zǒng yào shòu de fù guì nài de pín jiàn cái hǎo
大凡一个人，有也罢没也罢，总要受得富贵耐得贫贱才好。
nǐ bǎo jiě jie shēng lái shì gè dà fāng de rén tóu lǐ tā jiā zhè yàng hǎo tā yě yī diǎn er bù jiāo ào hòu lái tā jiā huài le shì tā yě shì shū shū tǎn tǎn de
你宝姐姐生来是个大方的人，头里他家这样好，他也一点儿不骄傲，后来他家坏了事，他也是舒舒坦坦的。
rú jīn zài wǒ jiā lǐ bǎo yù dài tā hǎo tā yě shì nà yàng ān dùn
如今在我家里，宝玉待他好，他也是那样安顿；
yī shí dài tā bù hǎo bú jiàn tā yǒu shén me fán nǎo
一时待他不好，不见他有什么烦恼。
wǒ kàn zhè hái zi dǎo shì gè yǒu fú qì de
我看这孩子倒是个有福气的。
nǐ lín jiě jie nà shi gè zuì xiǎo xìng ér yòu duō xīn de suǒ yǐ dào dǐ bù cháng mìng
你林姐姐那是个最小性儿又多心的，所以到底不长命。
fèng yā tou yě jiàn guò xiē shì hěn bù gāi lüè jiàn xiē fēng bō jiù gǎi le yàng zi tā ruò zhè yàng méi jiàn shí yě jiù shì xiǎo qì le
凤丫头也见过些事，很不该略见些风波就改了样子，他若这样没见识，也就是小器了。
hòu ér bǎo yā tou de shēng rì wǒ tì lìng ná chū yín zi lái rè rè nào nào gěi tā zuò gè shēng rì yě jiào tā huān xǐ zhè yì tiān
后儿宝丫头的生日，我替另拿出银子来，热热闹闹给他做个生日，也叫他欢喜这一天。
xiāng yún dā yìng dào lǎo tài tài shuō de hěn shì
”湘云答应道：“老太太说得很是。
suǒ xìng bǎ nèi xiē jiě mèi men dōu qǐng lái le dà jiā xù yī xù
索性把那些姐妹们都请来了，大家叙一叙。
gǔ mǔ dào zì rán yào qǐng de
”贾母道：“自然要请的。
yī shí gāo xìng dào jiào yuān yāng ná chū yī bǎi yín zi lái jiāo gěi wài tou jiào tā míng rì qǐ yù bèi liǎng tiān de jiǔ fàn
”一时高兴道：“叫鸳鸯拿出一百银子来交给外头，叫他明日起预备两天的酒饭。
yuān yāng lǐng mìng jiào pó zǐ jiāo le chū qù
”鸳鸯领命，叫婆子交了出去。
yī xiǔ wú huà
一宿无话。
cì rì chuán huà chū qù dǎ fā rén qù jiē yíng chūn yòu qǐng le xuē yí mā bǎo qín jiào dài le xiāng líng lái
次日传话出去，打发人去接迎春，又请了薛姨妈宝琴，叫带了香菱来。
yòu qǐng li shěn niáng
又请李婶娘。
bù duō bàn rì li wén li qǐ dōu lái le
不多半日，李纹李绮都来了。
bǎo chāi běn méi yǒu zhī dào tīng jiàn lǎo tài tài de yā tou lái qǐng shuō xuē yí tài tài lái le qǐng èr nǎi nǎi guò qù ne
宝钗本没有知道，听见老太太的丫头来请，说：“薛姨太太来了，请二奶奶过去呢。
bǎo chāi xīn lǐ xǐ huan biàn shì suí shēn yī fú guò qù yào jiàn tā mǔ qīn
”宝钗心里喜欢，便是随身衣服过去，要见他母亲。
zhī jiàn tā mèi zǐ bǎo qín bìng xiāng líng dōu zài zhè lǐ yòu jiàn li shěn niáng děng rén yě dōu lái le
只见他妹子宝琴并香菱都在这里，又见李婶娘等人也都来了。
xīn xiǎng nèi xiē rén bì shì zhī dào wǒ men jiā de shì qíng wán le suǒ yǐ lái wèn hóu de
心想：“那些人必是知道我们家的事情完了，所以来问侯的。
biàn qù wèn le li shěn niáng hǎo jiàn le gǔ mǔ rán hòu yǔ tā mǔ qīn shuō le jǐ jù huà biàn yǔ lǐ jiā jiě mèi men wèn hǎo
”便去问了李婶娘好，见了贾母，然后与他母亲说了几句话，便与李家姐妹们问好。
xiāng yún zài páng shuō dào tài tài men qǐng dōu zuò xià ràng wǒ men jiě mèi men gěi jiě jie bài shòu
湘云在旁说道：“太太们请都坐下，让我们姐妹们给姐姐拜寿。
bǎo chāi tīng le dào dāi le yī dāi huí lái yī xiǎng kě bú shì míng rì shì wǒ de shēng rì ma
”宝钗听了倒呆了一呆，回来一想：“可不是明日是我的生日吗！
biàn shuō mèi mei men guò lái qiáo lǎo tài tài shì gāi de ruò shuō wèi wǒ de shēng rì shì duàn duàn bù gǎn de
”便说：“妹妹们过来瞧老太太是该的，若说为我的生日，是断断不敢的。
zhèng tuī ràng zhe bǎo yù yě lái qǐng xuē yí mā li shěn niáng de ān
”正推让着，宝玉也来请薛姨妈李婶娘的安。
tīng jiàn bǎo chāi zì jǐ tuī ràng tā xīn lǐ běn zǎo dǎ suàn guò bǎo chāi shēng rì yīn jiā zhōng nào de qī diān bā dǎo yě bù gǎn zài gǔ mǔ chù tí qǐ jīn jiàn xiāng yún děng zhòng rén yào bài shòu biàn xǐ huan dào míng rì cái shì shēng rì wǒ zhèng yào gào sù lǎo tài tài lái
听见宝钗自己推让，他心里本早打算过宝钗生日，因家中闹得七颠八倒，也不敢在贾母处提起，今见湘云等众人要拜寿，便喜欢道：“明日才是生日，我正要告诉老太太来。
xiāng yún xiào dào chě sào lǎo tài tài hái děng nǐ gào sù
”湘云笑道：“扯臊，老太太还等你告诉。
nǐ dǎ liang zhèi xiē rén wéi shén me lái
你打量这些人为什么来？
shì lǎo tài tài qǐng de
是老太太请的！
bǎo chāi tīng le xīn xià wèi xìn
”宝钗听了，心下未信。
zhǐ tīng gǔ mǔ hé tā mǔ qīn dào kě lián bǎo yā tou zuò le yī nián xīn xí fù jiā lǐ jiē èr lián sān de yǒu shì zǒng méi yǒu gěi tā zuò guò shēng rì
只听贾母合他母亲道：“可怜宝丫头做了一年新媳妇，家里接二连三的有事，总没有给他做过生日。
jīn rì wǒ gěi tā zuò gè shēng rì qǐng yí tài tài tài tài men lái dà jiā shuō shuo huà r
今日我给他做个生日，请姨太太、太太们来大家说说话儿。
xuē yí mā dào lǎo tài tài zhèi xiē shí xīn lǐ cái ān tā xiǎo rén er jiā hái méi yǒu xiào jìng lǎo tài tài dào yào lǎo tài tài cāo xīn
”薛姨妈道：“老太太这些时心里才安，他小人儿家还没有孝敬老太太，倒要老太太操心。
xiāng yún dào lǎo tài tài zuì téng de sūn zi shì èr gē gē nán dào èr sǎo zi jiù bù téng le me
”湘云道：“老太太最疼的孙子是二哥哥，难道二嫂子就不疼了么！
kuàng qiě bǎo jiě jie yě pèi lǎo tài tài gěi tā zuò shēng rì
况且宝姐姐也配老太太给他做生日。
bǎo chāi dī tóu bù yǔ
”宝钗低头不语。
bǎo yù xīn lǐ xiǎng dào wǒ zhǐ shuō shǐ mèi mei chū le gé shì huàn le yī gè rén le wǒ suǒ yǐ bù gǎn qīn jìn tā tā yě bù lái lǐ wǒ
宝玉心里想道：“我只说史妹妹出了阁是换了一个人了，我所以不敢亲近他，他也不来理我。
rú jīn tīng tā de huà yuán shì hé xiān qián yí yàng de
如今听他的话，原是和先前一样的。
wèi shén me wǒ men nà gè guò le mén gèng jué de miǎn tiǎn le huà dōu shuō bu chū lái le ne
为什么我们那个过了门更觉得腼腆了，话都说不出来了呢？
zhèng xiǎng zhe xiǎo yā tou jìn lái shuō èr gū nǎi nai huí lái le
正想着，小丫头进来说：“二姑奶奶回来了。
suí hòu li wán fèng jie dōu jìn lái dà jiā sī jiàn yī fān
”随后李纨凤姐都进来，大家厮见一番。
yíng chūn tí qǐ tā fù qīn chū mén shuō běn yào gǎn lái jiàn jiàn zhǐ shì tā lán zhe bù xǔ lái shuō shì zán men jiā zhèng shì huì qì shí hóu bú yào zhān rǎn zài shēn shàng
迎春提起他父亲出门，说：“本要赶来见见，只是他拦着不许来，说是咱们家正是晦气时侯，不要沾染在身上。
wǒ niǔ bù guò méi yǒu lái zhí kū le liǎng sān tiān
我扭不过，没有来，直哭了两三天。
fèng jie dào jīn ér wèi shén me kěn fàng nǐ huí lái
”凤姐道：“今儿为什么肯放你回来？
yíng chūn dào tā yòu shuō zán men jiā èr lǎo ye yòu xí le zhí hái kě yǐ zǒu zǒu bù fáng shì de suǒ yǐ cái fàng wǒ lái
”迎春道：“他又说咱们家二老爷又袭了职，还可以走走，不妨事的，所以才放我来。
shuō zhe yòu kū qǐ lái
”说着，又哭起来。
gǔ mǔ dào wǒ yuán wéi qì de huāng jīn rì jiē nǐ men lái gěi sūn zi xí fù guò shēng rì shuō shuo xiào xiào jiě gè mèn r
贾母道：“我原为气得慌，今日接你们来给孙子媳妇过生日，说说笑笑解个闷儿。
nǐ men yòu tí qǐ zhèi xiē fán shì lái yòu zhāo qǐ wǒ de fán nǎo lái le
你们又提起这些烦事来，又招起我的烦恼来了。
yíng chūn děng dōu bù gǎn zuò shēng le
”迎春等都不敢作声了。
fèng jie suī miǎn qiǎng shuō le jǐ jù yǒu xīng de huà zhōng bù shì xiān qián shuǎng lì zhāo rén fā xiào
凤姐虽勉强说了几句有兴的话，终不似先前爽利，招人发笑。
gǔ mǔ xīn lǐ yào bǎo chāi xǐ huan gù yì de ǒu fèng jiě ér shuō huà
贾母心里要宝钗喜欢，故意的呕凤姐儿说话。
fèng jie yě zhī gǔ mǔ zhī yì biàn jié lì zhāng luo shuō dào jīn ér lǎo tài tài xǐ huan xiē le
凤姐也知贾母之意，便竭力张罗，说道：“今儿老太太喜欢些了。
nǐ kàn zhèi xiē rén hǎo jǐ shí méi yǒu jù zài yī chù jīn ér qí quán
你看这些人好几时没有聚在一处，今儿齐全。
shuō zhe huí guò tóu qù kàn jiàn pó pó yóu shì bù zài zhè lǐ yòu suō zhù le kǒu
”说着回过头去，看见婆婆、尤氏不在这里，又缩住了口。
gǔ mǔ wéi zhe qí quán liǎng zì yě xiǎng xíng fū rén děng jiào rén qǐng qù
贾母为着“齐全”两字，也想邢夫人等，叫人请去。
xíng fū rén yóu shì xī chūn děng tīng jiàn lǎo tài tài jiào bù gǎn bù lái xīn nèi yě shí fēn bù yuàn yì xiǎng zhe jiā yè líng bài piān yòu gāo xìng gěi bǎo chāi zuò shēng rì dào dǐ lǎo tài tài piān xīn biàn lái le yě shì wú jīng dǎ cǎi de
邢夫人、尤氏、惜春等听见老太太叫，不敢不来，心内也十分不愿意，想着家业零败，偏又高兴给宝钗做生日，到底老太太偏心，便来了也是无精打采的。
gǔ mǔ wèn qǐ xiù yān lái xíng fū rén jiǎ shuō bìng zhe bù lái
贾母问起岫烟来，邢夫人假说病着不来。
gǔ mǔ huì yì zhī xuē yí mā zài zhè lǐ yǒu xiē bù biàn yě bù tí le
贾母会意，知薛姨妈在这里有些不便，也不提了。
yī shí bǎi xià guǒ jiǔ
一时摆下果酒。
gǔ mǔ shuō yě bù sòng dào wài tou jīn rì zhǐ xǔ zán men niáng ér men lè yī lè
贾母说：“也不送到外头，今日只许咱们娘儿们乐一乐。
bǎo yù suī rán qǔ guò qīn de rén yīn gǔ mǔ téng ài réng zài lǐ tou dǎ hùn dàn bù yǔ xiāng yún bǎo qín děng tóng xí biàn zài gǔ mǔ shēn páng shè zhe yí gè zuò r tā dài bǎo chāi lún liú jìng jiǔ
”宝玉虽然娶过亲的人，因贾母疼爱，仍在里头打混，但不与湘云宝琴等同席，便在贾母身旁设着一个坐儿，他代宝钗轮流敬酒。
gǔ mǔ dào rú jīn qiě zuò xia dà jiā hē jiǔ dào āi wǎn r zài dào gè chù xíng lǐ qù
贾母道：“如今且坐下大家喝酒，到挨晚儿再到各处行礼去。
ruò rú jīn xíng qǐ lái le dà jiā yòu nào guī ju bǎ wǒ de xìng tou dǎ huí qù jiù méi qù le
若如今行起来了，大家又闹规矩，把我的兴头打回去就没趣了。
bǎo chāi biàn yī yán zuò xia
”宝钗便依言坐下。
gǔ mǔ yòu jiào rén lái dào zán men jīn ér suǒ xìng sǎ tuō xiē gè liú yī liǎng gè rén cì hòu
贾母又叫人来道：“咱们今儿索性洒脱些，各留一两个人伺侯。
wǒ jiào yuān yāng dài le cǎi yún yīng ér xí rén píng r děng zài hòu jiān qù yě hē yī zhōng jiǔ
我叫鸳鸯带了彩云、莺儿、袭人、平儿等在后间去，也喝一钟酒。
yuān yāng děng shuō wǒ men hái méi yǒu gěi èr nǎi nǎi kē tóu zěn me jiù hǎo hē jiǔ qù ne
”鸳鸯等说：“我们还没有给二奶奶磕头，怎么就好喝酒去呢。
gǔ mǔ dào wǒ shuō le nǐ men zhǐ guǎn qù yòng de zhe nǐ men zài lái
”贾母道：“我说了，你们只管去，用的着你们再来。
yuān yāng děng qù le
”鸳鸯等去了。
zhè lǐ gǔ mǔ cái ràng xuē yí mā děng hē jiǔ jiàn tā men dōu bú shì wǎng cháng de yàng zi gǔ mǔ zháo jí dào nǐ men dào dǐ shì zěn me zhāo
这里贾母才让薛姨妈等喝酒，见他们都不是往常的样子，贾母着急道：“你们到底是怎么着？
dà jiā gāo xìng xiē cái hǎo
大家高兴些才好。
xiāng yún dào wǒ men yòu chī yòu hē hái yào zěn yàng
”湘云道：“我们又吃又喝，还要怎样！
fèng jie dào tā men xiǎo de shí hóu r dōu gāo xìng rú jīn dōu ài zhe liǎn bù gǎn hùn shuō suǒ yǐ lǎo tài tài qiáo zhe lěng jìng le
”凤姐道：“他们小的时侯儿都高兴，如今都碍着脸不敢混说，所以老太太瞧着冷净了。
bǎo yù qīng qīng de gào sù gǔ mǔ dào huà shì méi yǒu shén me shuō de zài shuō jiù shuō dào bù hǎo de shàng tou lái le
宝玉轻轻的告诉贾母道：“话是没有什么说的，再说就说到不好的上头来了。
bù rú lǎo tài tài chū gè zhǔ yì jiào tā men xíng gè lìng r ba
不如老太太出个主意，叫他们行个令儿罢。
gǔ mǔ cè zhe ěr duǒ tīng le xiào dào ruò shì xíng lìng yòu de jiào yuān yāng qù
”贾母侧着耳朵听了，笑道：“若是行令，又得叫鸳鸯去。
bǎo yù tīng le bù dài zài shuō jiù chū xí dào hòu jiān qù zhǎo yuān yāng shuō lǎo tài tài yào xíng lìng jiào jiě jie qù ne
”宝玉听了，不待再说，就出席到后间去找鸳鸯，说：“老太太要行令，叫姐姐去呢。
yuān yāng dào xiǎo yé ràng wǒ men shū shu fu fu de hē yī bēi ba hé kǔ lái yòu lái jiǎo shén me
”鸳鸯道：“小爷，让我们舒舒服服的喝一杯罢，何苦来又来搅什么。
bǎo yù dào dàng zhēn lǎo tài tài shuō de jiào nǐ qù ne yǔ wǒ shén me xiāng gān
”宝玉道：“当真老太太说，得叫你去呢，与我什么相干。
yuān yāng méi fǎ shuō dào nǐ men zhǐ guǎn hē wǒ qù le jiù lái
”鸳鸯没法，说道：“你们只管喝，我去了就来。
biàn dào gǔ mǔ nà biān
”便到贾母那边。
lǎo tài tài dào nǐ lái le bú shì yào xíng lìng ma
老太太道：“你来了，不是要行令吗。
yuān yāng dào tīng jiàn bǎo èr yé shuō lǎo tài tài jiào wǒ gǎn bù lái ma
”鸳鸯道：“听见宝二爷说老太太叫，我敢不来吗。
bù zhī lǎo tài tài yào xíng shén me lìng r
不知老太太要行什么令儿？
gǔ mǔ dào nà wén de guài mèn de huāng wǔ de yòu bù hǎo nǐ dǎo shì xiǎng gè xīn xiān wán yì r cái hǎo
”贾母道：“那文的怪闷的慌，武的又不好，你倒是想个新鲜顽意儿才好。
yuān yāng xiǎng le xiǎng dào rú jīn yí tài tài yǒu le nián jì bù kěn fèi xīn dào bù rú ná chū lìng pán tóu zǐ lái dà jiā zhì gè qǔ pái míng er dǔ shū yíng jiǔ ba
”鸳鸯想了想道：“如今姨太太有了年纪，不肯费心，倒不如拿出令盘骰子来，大家掷个曲牌名儿赌输赢酒罢。
gǔ mǔ dào zhè yě shǐ de
”贾母道：“这也使得。
biàn mìng rén qǔ tóu pén fàng zài zhuō shàng
”便命人取骰盆放在桌上。
yuān yāng shuō rú jīn yòng sì gè tóu zǐ zhì qù zhì bù chū míng r lái de fá yī bēi zhì chū míng r lái měi rén hē jiǔ de bēi shù r zhì chū lái zài dìng
鸳鸯说：“如今用四个骰子掷去，掷不出名儿来的罚一杯，掷出名儿来，每人喝酒的杯数儿掷出来再定。
zhòng rén tīng le dào zhè shì róng yì de wǒ men dōu suí zhe
”众人听了道：“这是容易的，我们都随着。
yuān yāng biàn dǎ diǎn r
”鸳鸯便打点儿。
zhòng rén jiào yuān yāng hē le yī bēi jiù zài tā shēn shàng shù qǐ qià shì xuē yí mā xiān zhì
众人叫鸳鸯喝了一杯，就在他身上数起，恰是薛姨妈先掷。
xuē yí mā biàn zhì le yī xià què shì sì gè yāo
薛姨妈便掷了一下，却是四个幺。
yuān yāng dào zhè shì yǒu míng de jiào zuò shāng shān sì hào
鸳鸯道：“这是有名的，叫做‘商山四皓’。
yǒu nián jì de hē yī bēi
有年纪的喝一杯。
yú shì gǔ mǔ li shěn niáng xíng wáng èr fū rén dōu gāi hē
”于是贾母、李婶娘、邢王二夫人都该喝。
gǔ mǔ jǔ jiǔ yào hē yuān yāng dào zhè shì yí tài tài zhì de hái gāi yí tài tài shuō gè qǔ pái míng er xià jiā r jiē yī jù qiān jiā shī
贾母举酒要喝，鸳鸯道：“这是姨太太掷的，还该姨太太说个曲牌名儿，下家儿接一句《千家诗》。
shuō bu chū de fá yī bēi
说不出的罚一杯。
xuē yí mā dào nǐ yòu lái suàn jì wǒ le wǒ nà lǐ shuō de shàng lái
”薛姨妈道：“你又来算计我了，我那里说得上来。
gǔ mǔ dào bù shuō dào dǐ jì mò hái shì shuō yī jù de hǎo
”贾母道：“不说到底寂寞，还是说一句的好。
xià jiā r jiù shì wǒ le ruò shuō bu chū lái wǒ péi yí tài tài hē yī zhōng jiù shì le
下家儿就是我了，若说不出来，我陪姨太太喝一钟就是了。
xuē yí mā biàn dào wǒ shuō gè lín lǎo rù huā cóng
”薛姨妈便道：“我说个‘临老入花丛’。
gǔ mǔ diǎn diǎn tou er dào jiāng wèi tōu xián xué shào nián
”贾母点点头儿道：“将谓偷闲学少年。
shuō wán tóu pén guò dào li wén biàn zhì le liǎng gè sì liǎng gè èr
”说完，骰盆过到李纹，便掷了两个四两个二。
yuān yāng shuō yě yǒu míng le zhè jiào zuò liú ruǎn rù tiān tāi
鸳鸯说：“也有名了，这叫作‘刘阮入天台’。
li wén biàn jiē zhe shuō le gè èr shì rù táo yuán
”李纹便接着说了个“二士入桃源。
xià shǒu r biàn shì li wán shuō dào xún de táo yuán hǎo bì qín
”下手儿便是李纨，说道：“寻得桃源好避秦。
dà jiā yòu hē le yī kǒu
”大家又喝了一口。
tóu pén yòu guò dào gǔ mǔ gēn qián biàn zhì le liǎng gè èr liǎng gè sān
骰盆又过到贾母跟前，便掷了两个二两个三。
gǔ mǔ dào zhè yào hē jiǔ le
贾母道：“这要喝酒了？
yuān yāng dào yǒu míng r de zhè shì jiāng yàn yǐn chú
”鸳鸯道：“有名儿的，这是‘江燕引雏’。
zhòng rén dōu gāi hē yī bēi
众人都该喝一杯。
fèng jie dào chú shì chú dǎo fēi le hǎo xiē le
”凤姐道：“雏是雏，倒飞了好些了。
zhòng rén chǒu le tā yī yǎn fèng jie biàn bù yán yǔ
”众人瞅了他一眼，凤姐便不言语。
gǔ mǔ dào wǒ shuō shí mǒ ne gōng lǐng sūn ba
贾母道：“我说什么呢，‘公领孙’罢。
xià shǒu shì li qǐ biàn shuō dào xián kàn ér tóng zhuō liǔ huā
”下手是李绮，便说道：“闲看儿童捉柳花。
zhòng rén dōu shuō hǎo
”众人都说好。
bǎo yù bā bù dé yào shuō zhǐ shì lìng pén lún bú dào zhèng xiǎng zhe qià hǎo dào le gēn qián biàn zhì le yí gè èr liǎng gè sān yī gè yāo biàn shuō dào zhè shì shén me
宝玉巴不得要说，只是令盆轮不到，正想着，恰好到了跟前，便掷了一个二两个三一个幺，便说道：“这是什么？
yuān yāng xiào dào zhè shì gè chòu xiān hē yī bēi zài zhì ba
”鸳鸯笑道：“这是个‘臭’，先喝一杯再掷罢。
bǎo yù zhǐ de hē le yòu zhì zhè yī zhì zhì le liǎng gè sān liǎng gè sì yuān yāng dào yǒu le zhè jiào zuò zhāng chǎng huà méi
”宝玉只得喝了又掷，这一掷掷了两个三两个四，鸳鸯道：“有了，这叫做‘张敞画眉’。
bǎo yù míng bái dǎ qù tā bǎo chāi de liǎn yě fēi hóng le
”宝玉明白打趣他，宝钗的脸也飞红了。
fèng jie bù dà dǒng de hái shuō èr xiōng dì kuài shuō le zài zhǎo xià jiā r shì shuí
凤姐不大懂得，还说：“二兄弟快说了，再找下家儿是谁。
bǎo yù míng zhī nán shuō zì rèn fá le ba wǒ yě méi xià jiā
”宝玉明知难说，自认“罚了罢，我也没下家。
guò le lìng pén lún dào li wán biàn zhì le yī xià er
”过了令盆轮到李纨，便掷了一下儿。
yuān yāng dào dà nǎi nai zhì de shì shí èr jīn chāi
鸳鸯道：“大奶奶掷的是‘十二金钗’。
bǎo yù tīng le gǎn dào li wán shēn páng kàn shí zhī jiàn hóng lǜ duì kāi biàn shuō zhè yí gè hǎo kàn de hěn
”宝玉听了，赶到李纨身旁看时，只见红绿对开，便说：“这一个好看得很。
hū rán xiǎng qǐ shí èr chāi de mèng lái biàn dāi dāi de tuì dào zì jǐ zuò shàng xīn lǐ xiǎng zhè shí èr chāi shuō shì jīn líng de zěn me jiā lǐ zhèi xiē rén rú jīn qī dà bā xiǎo de jiù shèng le zhè jǐ gè
”忽然想起十二钗的梦来，便呆呆的退到自己座上，心里想，“这十二钗说是金陵的，怎么家里这些人如今七大八小的就剩了这几个。
fù yòu kàn kàn xiāng yún bǎo chāi suī shuō dōu zài zhǐ shì bú jiàn le dài yù yī shí àn nà bù zhù yǎn lèi biàn yào xià lái
”复又看看湘云宝钗，虽说都在，只是不见了黛玉，一时按捺不住，眼泪便要下来。
kǒng rén kàn jiàn biàn shuō shēn shàng zào de hěn tuì tuì yī fú qù guà le chóu chū xí qù le
恐人看见，便说身上躁的很，脱脱衣服去，挂了筹出席去了。
zhè shǐ xiāng yún kàn jiàn bǎo yù zhè bān guāng jǐng dǎ liang bǎo yù zhì bù chū hǎo de bèi bié rén zhì le qù xīn lǐ bù xǐ huan biàn qù le
这史湘云看见宝玉这般光景，打量宝玉掷不出好的，被别人掷了去，心里不喜欢，便去了；
yòu xián nà gè lìng r méi qù biàn yǒu xiē fán
又嫌那个令儿没趣，便有些烦。
zhī jiàn li wán dào wǒ bù shuō le xí jiān de rén yě bù qí bù rú fá wǒ yī bēi
只见李纨道：“我不说了，席间的人也不齐，不如罚我一杯。
gǔ mǔ dào zhè gè lìng r yě bù rè nào bù rú juān le ba
”贾母道：“这个令儿也不热闹，不如蠲了罢。
ràng yuān yāng zhì yī xià kàn zhì chū gè shén me lái
让鸳鸯掷一下，看掷出个什么来。
xiǎo yā tou biàn bǎ lìng pén fàng zài yuān yāng gēn qián
”小丫头便把令盆放在鸳鸯跟前。
yuān yāng yī mìng biàn zhì le liǎng gè èr yí gè wǔ nà yí gè tóu zǐ zài pén zhōng zhǐ guǎn zhuǎn yuān yāng jiào dào bú yào wǔ
鸳鸯依命便掷了两个二一个五，那一个骰子在盆中只管转，鸳鸯叫道：“不要五！
nà tóu zǐ dān dān zhuǎn chū yí gè wǔ lái
”那骰子单单转出一个五来。
yuān yāng dào liǎo bù dé
鸳鸯道：“了不得！
wǒ shū le
我输了。
gǔ mǔ dào zhè shì bù suàn shén me de ma
”贾母道：“这是不算什么的吗？
yuān yāng dào míng er dào yǒu zhǐ shì wǒ shuō bù shàng qǔ pái míng lái
”鸳鸯道：“名儿倒有，只是我说不上曲牌名来。
gǔ mǔ dào nǐ shuō míng er wǒ gěi nǐ zhōu
”贾母道：“你说名儿，我给你诌。
yuān yāng dào zhè shì làng sǎo fú píng
”鸳鸯道：“这是浪扫浮萍。
gǔ mǔ dào zhè yě bù nán wǒ tì nǐ shuō gè qiū yú rù líng kē
”贾母道：“这也不难，我替你说个‘秋鱼入菱窠’。
yuān yāng xià shǒu de jiù shì xiāng yún biàn dào bái píng yín jǐn chu jiāng qiū
”鸳鸯下手的就是湘云，便道：“白萍吟尽楚江秋。
zhòng rén dōu dào zhè jù hěn què
”众人都道：“这句很确。
gǔ mǔ dào zhè lìng wán le
”贾母道：“这令完了。
zán men hē liǎng bēi chī fàn ba
咱们喝两杯吃饭罢。
huí tóu yī kàn jiàn bǎo yù hái méi jìn lái biàn wèn dào bǎo yù nà lǐ qù le hái bù lái
”回头一看，见宝玉还没进来，便问道：“宝玉那里去了，还不来？
yuān yāng dào huàn yī fú qù le
”鸳鸯道：“换衣服去了。
gǔ mǔ dào shuí gēn le qù de
”贾母道：“谁跟了去的？
nà yīng ér biàn shàng lái huí dào wǒ kàn jiàn èr yé chū qù wǒ jiào xí rén jiě jie gēn le qù le
”那莺儿便上来回道：“我看见二爷出去，我叫袭人姐姐跟了去了。
gǔ mǔ wáng fū rén cái fàng xīn
”贾母王夫人才放心。
děng le yī huí wáng fū rén jiào rén qù zhǎo lái
等了一回，王夫人叫人去找来。
xiǎo yā tou zi dào le xīn fáng zhī jiàn wǔ r zài nà lǐ chā là
小丫头子到了新房，只见五儿在那里插蜡。
xiǎo yā tou biàn wèn bǎo èr yé nà lǐ qù le
小丫头便问：“宝二爷那里去了？
wǔ r dào zài lǎo tài tài nà biān hē jiǔ ne
”五儿道：“在老太太那边喝酒呢。
xiǎo yā tou dào wǒ zài lǎo tài tài nà lǐ tài tài jiào wǒ lái zhǎo de
”小丫头道：“我在老太太那里，太太叫我来找的。
qǐ yǒu zài nà lǐ dào jiào wǒ lái zhǎo de lǐ
岂有在那里倒叫我来找的理。
wǔ r dào zhè jiù bù zhī dào le nǐ dào bié chù zhǎo qù ba
”五儿道：“这就不知道了，你到别处找去罢。
xiǎo yā tou méi fǎ zhǐ de huí lái yù jiàn qiū wén biàn dào nǐ jiàn èr yé nà lǐ qù le
”小丫头没法，只得回来，遇见秋纹，便道：“你见二爷那里去了？
qiū wén dào wǒ yě zhǎo tā
”秋纹道：“我也找他。
tài tài men děng tā chī fàn zhè huì zǐ nà lǐ qù le ne
太太们等他吃饭，这会子那里去了呢？
nǐ kuài qù huí lǎo tài tài qù bù bì shuō bù zài jiā zhǐ shuō hē le jiǔ bù dà shòu yòng bù chī fàn le lüè tǎng yī tǎng zài lái qǐng lǎo tài tài men chī fàn ba
你快去回老太太去，不必说不在家，只说喝了酒不大受用不吃饭了，略躺一躺再来，请老太太们吃饭罢。
xiǎo yā tou yī yán huí qù gào sù zhēn zhū zhēn zhū yī yán huí le gǔ mǔ
”小丫头依言回去告诉珍珠，珍珠依言回了贾母。
gǔ mǔ dào tā běn lái chī bù duō bù chī yě bà le
贾母道：“他本来吃不多，不吃也罢了。
jiào tā xiē xiē ba
叫他歇歇罢。
gào sù tā jīn ér bù bì guò lái yǒu tā xí fù zài zhè lǐ
告诉他今儿不必过来，有他媳妇在这里。
zhēn zhū biàn xiàng xiǎo yā tou dào nǐ tīng jiàn le
”珍珠便向小丫头道：“你听见了？
xiǎo yā tou dā yìng zhe bù biàn shuō míng zhǐ de zài bié chù zhuǎn le yī zhuǎn shuō gào sù le
”小丫头答应着，不便说明，只得在别处转了一转，说告诉了。
zhòng rén yě bù lǐ huì biàn chī bì fàn dà jiā sàn zuò shuō huà
众人也不理会，便吃毕饭，大家散坐说话。
bù tí
不题。
qiě shuō bǎo yù yī shí shāng xīn zǒu le chū lái zhèng wú zhǔ yì zhī jiàn xí rén gǎn lái wèn shì zěn me le
且说宝玉一时伤心，走了出来，正无主意，只见袭人赶来，问是怎么了。
bǎo yù dào bù zěn me zhǐ shì xīn lǐ fán de huāng
宝玉道：“不怎么，只是心里烦得慌。
hé bù chèn tā men hē jiǔ zán men liǎng gè dào zhēn dà nǎi nai nà lǐ guàng guang qù
何不趁他们喝酒咱们两个到珍大奶奶那里逛逛去。
xí rén dào zhēn dà nǎi nai zài zhè lǐ qù zhǎo shuí
”袭人道：“珍大奶奶在这里，去找谁？
bǎo yù dào bù zhǎo shuí qiáo qiáo tā xiàn zài zhè lǐ zhù de fáng wū zěn me yàng
”宝玉道：“不找谁，瞧瞧他现在这里住的房屋怎么样。
xí rén zhǐ de gēn zhe yī miàn zǒu yī miàn shuō
”袭人只得跟着，一面走，一面说。
zǒu dào yóu shì nà biān yòu yí gè xiǎo mén ér bàn kāi bàn yǎn bǎo yù yě bù jìn qù
走到尤氏那边，又一个小门儿半开半掩，宝玉也不进去。
zhī jiàn kàn yuán mén de liǎng gè pó zǐ zuò zài mén kǎn shàng shuō huà r
只见看园门的两个婆子坐在门槛上说话儿。
bǎo yù wèn dào zhè xiǎo mén kāi zhe mǒ
宝玉问道：“这小门开着么？
pó zǐ dào tiān tiān shì bù kāi de
”婆子道：“天天是不开的。
jīn ér yǒu rén chū lái shuō jīn rì yù bèi lǎo tài tài yào yòng yuán lǐ de guǒ zǐ gù kāi zhe mén děng zhe
今儿有人出来说，今日预备老太太要用园里的果子，故开着门等着。
bǎo yù biàn màn màn de zǒu dào nà biān guǒ jiàn yāo mén bàn kāi bǎo yù biàn zǒu le jìn qù
”宝玉便慢慢的走到那边，果见腰门半开，宝玉便走了进去。
xí rén máng lā zhù dào bù yòng qù yuán lǐ bù gān jìng cháng méi yǒu rén qù bú yào zhuàng jiàn shén me
袭人忙拉住道：“不用去，园里不干净，常没有人去，不要撞见什么。
bǎo yù zhàng zhe jiǔ qì shuō wǒ bù pà nèi xiē
”宝玉仗着酒气，说：“我不怕那些。
xí rén kǔ kǔ de lā zhù bù róng tā qù
”袭人苦苦的拉住不容他去。
pó zǐ men shàng lái shuō dào rú jīn zhè yuán zǐ ān jìng de le
婆子们上来说道：“如今这园子安静的了。
zì cóng nà rì dào shì ná le yāo qù wǒ men zhāi huā ér dǎ guǒ zǐ yī gè rén cháng zǒu de
自从那日道士拿了妖去，我们摘花儿、打果子一个人常走的。
èr yé yào qù zán men dōu gēn zhe yǒu zhèi xiē rén pà shén me
二爷要去，咱们都跟著，有这些人怕什么。
bǎo yù xǐ huan xí rén yě bù biàn xiāng qiáng zhǐ de gēn zhe
”宝玉喜欢，袭人也不便相强，只得跟着。
bǎo yù jìn de yuán lái zhī jiàn mǎn mù qī liáng nèi xiē huā mù kū wěi gèng yǒu jǐ chù tíng guǎn cǎi sè jiǔ jīng bō luò yuǎn yuǎn wàng jiàn yī cóng xiū zhú dǎo hái mào shèng
宝玉进得园来，只见满目凄凉，那些花木枯萎，更有几处亭馆，彩色久经剥落，远远望见一丛修竹，倒还茂盛。
bǎo yù yī xiǎng shuō wǒ zì bìng shí chū yuán zhù zài hòu biān yī lián jǐ gè yuè bù zhǔn wǒ dào zhè lǐ shùn xī huāng liáng
宝玉一想，说：“我自病时出园住在后边，一连几个月不准我到这里，瞬息荒凉。
nǐ kàn dú yǒu nà jǐ gān cuì zhú jīng cōng zhè bu shì xiāo xiāng guǎn me
你看独有那几杆翠竹菁葱，这不是潇湘馆么！
xí rén dào nǐ jǐ gè yuè méi lái lián fāng xiàng dōu wàng le
”袭人道：“你几个月没来，连方向都忘了。
zán men zhǐ guǎn shuō huà bù jué jiāng yí hóng yuàn zǒu guò le
咱们只管说话，不觉将怡红院走过了。
huí guò tóu lái yòng shǒu zhǐ zhe dào zhè cái shì xiāo xiāng guǎn ne
”回过头来用手指着道：“这才是潇湘馆呢。
bǎo yù shùn zhe xí rén de shǒu yī qiáo dào kě bú shì guò le ma
”宝玉顺着袭人的手一瞧，道：“可不是过了吗！
zán men huí qù qiáo qiáo
咱们回去瞧瞧。
xí rén dào tiān wǎn le lǎo tài tài bì shì děng zhe chī fàn gāi huí qù le
”袭人道：“天晚了，老太太必是等着吃饭，该回去了。
bǎo yù bù yán zhǎo zháo jiù lù jìng wǎng qián zǒu
”宝玉不言，找着旧路，竟往前走。
nǐ dào bǎo yù suī lí le dà guān yuán jiāng jí yī zài qǐ suì wàng le lù jìng
你道宝玉虽离了大观园将及一载，岂遂忘了路径？
zhǐ yīn xí rén kǒng tā jiàn le xiāo xiāng guǎn xiǎng qǐ dài yù yòu yào shāng xīn suǒ yǐ yòng yán hùn guò
只因袭人恐他见了潇湘馆，想起黛玉又要伤心，所以用言混过。
qǐ zhī bǎo yù zhǐ wàng lǐ zǒu tiān yòu wǎn kǒng zhāo le xié qì gù bǎo yù wèn tā zhǐ shuō yǐ zǒu guò le yù bǎo yù bù qù
岂知宝玉只望里走，天又晚，恐招了邪气，故宝玉问他，只说已走过了，欲宝玉不去。
bù liào bǎo yù de xīn wéi zài xiāo xiāng guǎn nèi
不料宝玉的心惟在潇湘馆内。
xí rén jiàn tā wǎng qián jí zǒu zhǐ de gǎn shàng jiàn bǎo yù zhàn zhe shì yǒu suǒ jiàn rú yǒu suǒ wén biàn dào nǐ tīng shén me
袭人见他往前急走，只得赶上，见宝玉站着，似有所见，如有所闻，便道：“你听什么？
bǎo yù dào xiāo xiāng guǎn dào yǒu rén zhù zhe me
”宝玉道：“潇湘馆倒有人住着么？
xí rén dào dà yuē méi yǒu rén ba
”袭人道：“大约没有人罢。
bǎo yù dào wǒ míng míng tīng jiàn yǒu rén zài nèi tí kū zěn me méi yǒu rén
”宝玉道：“我明明听见有人在内啼哭，怎么没有人！
xí rén dào nǐ shì yí xīn
”袭人道：“你是疑心。
sù cháng nǐ dào zhè lǐ cháng tīng jiàn lín gū niáng shāng xīn suǒ yǐ rú jīn hái shì nà yàng
素常你到这里，常听见林姑娘伤心，所以如今还是那样。
bǎo yù bù xìn hái yào tīng qù
”宝玉不信，还要听去。
pó zǐ men gǎn shàng shuō dào èr yé kuài huí qù ba
婆子们赶上说道：“二爷快回去罢。
tiān yǐ wǎn le bié chù wǒ men hái gǎn zǒu zǒu zhǐ shì zhè lǐ lù yòu yǐn pì yòu tīng dé rén shuō zhè lǐ lín gū niáng sǐ hòu cháng tīng jiàn yǒu kū shēng suǒ yǐ rén dōu bù gǎn zǒu de
天已晚了，别处我们还敢走走，只是这里路又隐僻，又听得人说这里林姑娘死后常听见有哭声，所以人都不敢走的。
bǎo yù xí rén tīng shuō dōu chī le yī jīng
”宝玉袭人听说，都吃了一惊。
bǎo yù dào kě bú shì
宝玉道：“可不是。
shuō zhe biàn dī xià lèi lái shuō lín mèi mei lín mèi mei hǎo hǎo ér de shì wǒ hài le nǐ le
”说着，便滴下泪来，说：“林妹妹，林妹妹，好好儿的是我害了你了！
nǐ bié yuàn wǒ zhǐ shì fù mǔ zuò zhǔ bìng bù shì wǒ fù xīn
你别怨我，只是父母作主，并不是我负心。
yù shuō yù tòng biàn dà kū qǐ lái
”愈说愈痛，便大哭起来。
xí rén zhèng zài méi fǎ zhī jiàn qiū wén dài zhe xiē rén gǎn lái duì xí rén dào nǐ hǎo dà dǎn zěn me lǐng le èr yé dào zhè lǐ lái
袭人正在没法，只见秋纹带着些人赶来对袭人道：“你好大胆，怎么领了二爷到这里来！
lǎo tài tài tài tài tā men dǎ fā rén gè chù dōu zhǎo dào le gāng cái yāo mén shàng yǒu rén shuō shì nǐ tóng èr yé dào zhè lǐ lái le hu de lǎo tài tài tài tài men liǎo bù dé mà zhe wǒ jiào wǒ dài rén gǎn lái hái bù kuài huí qù me
老太太、太太他们打发人各处都找到了，刚才腰门上有人说是你同二爷到这里来了，唬得老太太、太太们了不得，骂着我，叫我带人赶来，还不快回去么！
bǎo yù yóu zì tòng kū
”宝玉犹自痛哭。
xí rén yě bù gù tā kū liǎng gè rén lā zhe jiù zǒu yī miàn tì tā shì yǎn lèi gào sù tā lǎo tài tài zháo jí
袭人也不顾他哭，两个人拉着就走，一面替他拭眼泪，告诉他老太太着急。
bǎo yù méi fǎ zhǐ de huí lái
宝玉没法，只得回来。
xí rén zhī lǎo tài tài bù fàng xīn jiāng bǎo yù réng sòng dào gǔ mǔ nà biān
袭人知老太太不放心，将宝玉仍送到贾母那边。
zhòng rén dōu děng zhe wèi sàn
众人都等着未散。
gǔ mǔ biàn shuō xí rén wǒ sù cháng zhī nǐ míng bái cái bǎ bǎo yù jiāo gěi nǐ zěn me jīn ér dài tā yuán lǐ qù
贾母便说：“袭人，我素常知你明白，才把宝玉交给你，怎么今儿带他园里去！
tā de bìng cái hǎo tǎng huò zhuàng zhe shén me yòu nào qǐ lái zhè biàn zěn me chù
他的病才好，倘或撞着什么，又闹起来，这便怎么处？
xí rén yě bù gǎn fēn biàn zhǐ de dī tóu bù yǔ
”袭人也不敢分辩，只得低头不语。
bǎo chāi kàn bǎo yù yán sè bù hǎo xīn lǐ zhuó shí de chī jīng
宝钗看宝玉颜色不好，心里着实的吃惊。
dǎo hái shì bǎo yù kǒng xí rén shòu wěi qū shuō dào qīng tiān bái rì pà shén me
倒还是宝玉恐袭人受委屈，说道：“青天白日怕什么。
wǒ yīn wèi hǎo xiē shí méi dào yuán lǐ guàng guang jīn ér chèn zhe jiǔ xìng zǒu zǒu
我因为好些时没到园里逛逛，今儿趁着酒兴走走。
nà lǐ jiù zhuàng zhe shén me le ne
那里就撞着什么了呢！
fèng jie zài yuán lǐ chī guò dà kuī de tīng dào nà lǐ hán máo dào shù shuō bǎo xiōng dì dǎn zi tè dà le
”凤姐在园里吃过大亏的，听到那里寒毛倒竖，说：“宝兄弟胆子忒大了。
xiāng yún dào bú shì dǎn dà dǎo shì xīn shí
”湘云道：“不是胆大，倒是心实。
bù zhī shì huì fú róng shén qù le hái shì xún shén me xiān qù le
不知是会芙蓉神去了，还是寻什么仙去了。
bǎo yù tīng zhe yě bù dá yán
”宝玉听着，也不答言。
dú yǒu wáng fū rén jí de yī yán bù fā
独有王夫人急的一言不发。
gǔ mǔ wèn dào nǐ dào yuán lǐ kě zēng hu zhe mǒ
贾母问道：“你到园里可曾唬着么？
zhè huí bú yòng shuō le yǐ hòu yào guàng dào dǐ duō dài jǐ gè rén cái hǎo
这回不用说了，以后要逛，到底多带几个人才好。
bù rán dà jiā zǎo sàn le
不然大家早散了。
huí qù hǎo hǎo de shuì yī yè míng rì yī zǎo guò lái wǒ hái yào zhǎo bǔ jiào nǐ men zài lè yì tiān ne
回去好好的睡一夜，明日一早过来，我还要找补，叫你们再乐一天呢。
bú yào wèi tā yòu nào chū shén me yuán gù lái
不要为他又闹出什么原故来。
zhòng rén tīng shuō cí le gǔ mǔ chū lái
”众人听说，辞了贾母出来。
xuē yí mā biàn dào wáng fū rén nà lǐ zhù xià
薛姨妈便到王夫人那里住下。
shǐ xiāng yún réng zài gǔ mǔ fáng zhōng
史湘云仍在贾母房中。
yíng chūn biàn wǎng xī chūn nà lǐ qù le
迎春便往惜春那里去了。
yú zhě gè zì huí qù
余者各自回去。
bù tí
不题。
dú yǒu bǎo yù huí dào fáng zhōng ài shēng tàn qì
独有宝玉回到房中，嗳声叹气。
bǎo chāi míng zhī qí gù yě bù lǐ tā zhǐ shì pà tā yōu mèn gōu chū jiù bìng lái biàn jìn lǐ jiān jiào xí rén lái xì wèn tā bǎo yù dào yuán zěn me de guāng jǐng
宝钗明知其故，也不理他，只是怕他忧闷，勾出旧病来，便进里间叫袭人来细问他宝玉到园怎么的光景。
wèi zhī xí rén zěn shēng huí shuō xià huí fēn jiě
未知袭人怎生回说，下回分解。