第四十五回 — 红楼梦 — 曹雪芹

jīn lán qì hù pōu jīn lán yǔ fēng yǔ xī mèn zhì fēng yǔ cí

金兰契互剖金兰语风雨夕闷制风雨词

huà shuō fèng jiě ér zhèng fǔ xù píng r hū jiàn zhòng zǐ mèi jìn lái máng ràng zuò le píng r zhēn shàng chá lái

话说凤姐儿正抚恤平儿，忽见众姊妹进来，忙让坐了，平儿斟上茶来。

fèng jiě ér xiào dào jīn ér lái de zhè me qí dào xiàng xià tiē zǐ qǐng le lái de

凤姐儿笑道：“今儿来的这么齐，倒像下贴子请了来的。

tàn chūn xiào dào wǒ men yǒu liǎng jiàn shì yī jiàn shì wǒ de yī jiàn shì sì mèi mei de hái jiā zhe lǎo tài tài de huà

”探春笑道：“我们有两件事：一件是我的，一件是四妹妹的，还夹着老太太的话。

fèng jiě ér xiào dào yǒu shén me shì zhè me yào jǐn

”凤姐儿笑道：“有什么事，这么要紧？

tàn chūn xiào dào wǒ men qǐ le gè shī shè tóu yī shè jiù bù qí quán zhòng rén liǎn ruǎn suǒ yǐ jiù luàn le

”探春笑道：“我们起了个诗社，头一社就不齐全，众人脸软，所以就乱了。

wǒ xiǎng bì de nǐ qù zuò gè jiān shè yù shǐ tiě miàn wú sī cái hǎo

我想必得你去作个监社御史，铁面无私才好。

zài sì mèi mei wèi huà yuán zǐ yòng de dōng xī zhè bān nà bān bù quán huí le lǎo tài tài lǎo tài tài shuō zhǐ pà hòu tou lóu dǐ xià hái yǒu dāng nián shèng xià de zhǎo yī zhǎo ruò yǒu ne ná chū lái ruò méi yǒu jiào rén mǎi qù

再四妹妹为画园子，用的东西这般那般不全，回了老太太，老太太说：‘只怕后头楼底下还有当年剩下的，找一找，若有呢拿出来，若没有，叫人买去。

fèng jie xiào dào wǒ yòu bú huì zuò shén me shī de gàn de yào wǒ chī dōng xī qù bù chéng

’”凤姐笑道：“我又不会作什么湿的干的，要我吃东西去不成？

tàn chūn dào nǐ suī bú huì zuò yě bú yào nǐ zuò

”探春道：“你虽不会作，也不要你作。

nǐ zhǐ jiān chá zhe wǒ men lǐ tou yǒu tōu ān dài duò de gāi zěn me yàng fá tā jiù shì le

你只监察着我们里头有偷安怠惰的，该怎么样罚他就是了。

fèng jiě ér xiào dào nǐ men bié hōng wǒ wǒ cāi zháo le nà lǐ shì qǐng wǒ zuò jiān shè yù shǐ

”凤姐儿笑道：“你们别哄我，我猜着了，那里是请我作监社御史！

fēn míng shì jiào wǒ zuò gè jìn qián de tóng shāng

分明是叫我作个进钱的铜商。

nǐ men nòng shén me shè bì shì yào lún liú zuò dōng dào de

你们弄什么社，必是要轮流作东道的。

nǐ men de yuè qián bù gòu huā le xiǎng chū zhè gè fǎ zǐ lái ǎo le wǒ qù hǎo hé wǒ yào qián

你们的月钱不够花了，想出这个法子来拗了我去，好和我要钱。

kě shì zhè gè zhǔ yì

可是这个主意？

yī xí huà shuō de zhòng rén dōu xiào qǐ lái le

”一席话说的众人都笑起来了。

li wán xiào dào zhēn zhēn nǐ shì gè shuǐ jīng xīn gān bō li rén

李纨笑道：“真真你是个水晶心肝玻璃人。

fèng jiě ér xiào dào kuī nǐ shì gè dà sǎo zi ne

”凤姐儿笑道：“亏你是个大嫂子呢！

bǎ gū niáng men yuán jiāo gěi nǐ dài zhe niàn shū xué guī ju zhēn xiàn de tā men bù hǎo nǐ yào quàn

把姑娘们原交给你带着念书学规矩针线的，他们不好，你要劝。

zhè huì zǐ tā men qǐ shī shè néng yòng jǐ gè qián nǐ jiù bù guǎn le

这会子他们起诗社，能用几个钱，你就不管了？

lǎo tài tài tài tài bà le yuán shì lǎo fēng jūn

老太太，太太罢了，原是老封君。

nǐ yí gè yuè shí liǎng yín zi de yuè qián bǐ wǒ men duō liǎng bèi yín zi

你一个月十两银子的月钱，比我们多两倍银子。

lǎo tài tài tài tài hái shuō nǐ guǎ fù shī yè de kě lián bù gòu yòng yòu yǒu gè xiǎo zi zú de yòu tiān le shí liǎng hé lǎo tài tài tài tài píng děng

老太太、太太还说你寡妇失业的，可怜，不够用，又有个小子，足的又添了十两，和老太太，太太平等。

yòu gěi nǐ yuán zǐ de gè rén qǔ zū zǐ

又给你园子地，各人取租子。

nián zhōng fēn nián lì nǐ yòu shì shàng shàng fēn ér

年终分年例，你又是上上分儿。

nǐ niáng r men zhǔ zi nú cái gòng zǒng méi shí gè rén chī de chuān de réng jiù shì guān zhōng de

你娘儿们，主子奴才共总没十个人，吃的穿的仍旧是官中的。

yī nián tōng gòng suàn qǐ lái yě yǒu sì wǔ bǎi yín zi

一年通共算起来，也有四五百银子。

zhè huì zǐ nǐ jiù měi nián ná chū yī èr bǎi liǎng yín zi lái péi tā men wán wán néng jǐ

这会子你就每年拿出一二百两银子来陪他们顽顽，能几

nián de xiàn

年的限？

tā men gè rén chū le gé nán dào hái yào nǐ péi bù chéng

他们各人出了阁，难道还要你赔不成？

zhè huì zǐ nǐ pà huā qián tiáo suō tā men lái nào wǒ wǒ lè de qù chī yí gè hé kū hǎi gàn wǒ hái tōng bù zhī dào ne

这会子你怕花钱，调唆他们来闹我，我乐得去吃一个河枯海干，我还通不知道呢！

li wán xiào dào nǐ men tīng tīng wǒ shuō le yī jù tā jiù fēng le shuō le liǎng chē de wú lài ní tuǐ shì sú zhuān huì dǎ xì suàn pán fēn jīn bō liǎng de huà chū lái

李纨笑道：“你们听听，我说了一句，他就疯了，说了两车的无赖泥腿市俗专会打细算盘分斤拨两的话出来。

zhè dōng xī kuī tā tuō shēng zài shī shū dà huàn míng mén zhī jiā zuò xiǎo jie chū le jià yòu shì zhè yàng tā hái shì zhè me zhāo

这东西亏他托生在诗书大宦名门之家做小姐，出了嫁又是这样，他还是这么着；

ruò shì shēng zài pín hán xiǎo hù rén jiā zuò gè xiǎo zi hái bù zhī zěn me xià zuò pín zuǐ è shé de ne

若是生在贫寒小户人家，作个小子，还不知怎么下作贫嘴恶舌的呢！

tiān xià rén dōu bèi nǐ suàn jì le qù

天下人都被你算计了去！

zuó ér hái dǎ píng r ne kuī nǐ shēn de chū shǒu lái

昨儿还打平儿呢，亏你伸的出手来！

nà huáng tāng nán dào guàn sàng le gǒu dǔ zi lǐ qù le

那黄汤难道灌丧了狗肚子里去了？

qì de wǒ zhǐ yào gěi píng r dǎ bào bù píng r

气的我只要给平儿打报不平儿。

cǔn duó le bàn rì hǎo róng yì gǒu zhǎng wěi ba jiān r de hǎo rì zi yòu pà lǎo tài tài xīn lǐ bù shòu yòng yīn cǐ méi lái jiū jìng qì hái wèi píng

忖夺了半日，好容易‘狗长尾巴尖儿’的好日子，又怕老太太心里不受用，因此没来，究竟气还未平。

nǐ jīn ér yòu zhāo wǒ lái le

你今儿又招我来了。

gěi píng r shi xié yě bú yào nǐ men liǎng gè zhī gāi huàn yí gè guò zǐ cái shì

给平儿拾鞋也不要，你们两个只该换一个过子才是。

shuō de zhòng rén dōu xiào le

”说的众人都笑了。

fèng jiě ér máng xiào dào jìng bú shì wèi shī wèi huà lái zhǎo wǒ zhè liǎn zǐ jìng shì wèi píng r lái bào chóu de

凤姐儿忙笑道：“竟不是为诗为画来找我，这脸子竟是为平儿来报仇的。

jìng bù chéng wàng píng r yǒu nǐ zhè yī wèi zhàng yāo zi de rén

竟不承望平儿有你这一位仗腰子的人。

zǎo zhī dao biàn yǒu guǐ lā zhe wǒ de shǒu dǎ tā wǒ yě bù dǎ le

早知道，便有鬼拉着我的手打他，我也不打了。

píng gū niáng guò lái

平姑娘，过来！

wǒ dāng zhe dà nǎi nai gū niáng men tì nǐ péi gè bú shì dān dài wǒ jiǔ hòu wú dé ba

我当着大奶奶姑娘们替你赔个不是，担待我酒后无德罢。

shuō zhe zhòng rén yòu dōu xiào qǐ lái le

”说着，众人又都笑起来了。

li wán xiào wèn píng r dào rú hé

李纨笑问平儿道：“如何？

wǒ shuō bì dìng yào gěi nǐ zhēng zhēng qì cái ba

我说必定要给你争争气才罢。

píng r xiào dào suī rú cǐ nǎi nai men qǔ xiào wǒ jīn bù qǐ

”平儿笑道：“虽如此，奶奶们取笑，我禁不起。

li wán dào shén me jīn bù qǐ yǒu wǒ ne

”李纨道：“什么禁不起，有我呢。

kuài ná le yào shi jiào nǐ zhǔ zi kāi le lóu fáng zhǎo dōng xī qù

快拿了钥匙叫你主子开了楼房找东西去。

fèng jiě ér xiào dào hǎo sǎo zi nǐ qiě tóng tā men huí yuán zǐ lǐ qù

凤姐儿笑道：“好嫂子，你且同他们回园子里去。

cái yào bǎ zhè mǐ zhàng hé suàn yī suàn nà biān dà tài tài yòu dǎ fā rén lái jiào yòu bù zhī yǒu shén me huà shuō xū de guò qù zǒu yī tàng

才要把这米帐合算一算，那边大太太又打发人来叫，又不知有什么话说，须得过去走一趟。

hái yǒu nián xià nǐ men tiān bǔ de yī fú hái méi dǎ diǎn gěi tā men zuò qù

还有年下你们添补的衣服，还没打点给他们做去。

li wán xiào dào zhèi xiē shì wǒ dōu bù guǎn nǐ zhǐ bǎ wǒ de shì wán le wǒ hǎo xiē zhe qù shěng de zhèi xiē gū niáng xiǎo jiě nào wǒ

”李纨笑道：“这些事我都不管，你只把我的事完了我好歇着去，省得这些姑娘小姐闹我。

fèng jiě ér máng xiào dào hǎo sǎo zi shǎng wǒ yì diǎn kòng ér

”凤姐儿忙笑道：“好嫂子，赏我一点空儿。

nǐ shì zuì téng wǒ de zěn me jīn ér wèi píng r jiù bù téng wǒ le

你是最疼我的，怎么今儿为平儿就不疼我了？

wǎng cháng nǐ hái quàn wǒ shuō shì qíng suī duō yě gāi bǎo yǎng shēn zi jiǎn diǎn zhe tōu kòng r xiē xiē nǐ jīn ér fǎn dào bī wǒ de mìng le

往常你还劝我说，事情虽多，也该保养身子，捡点着偷空儿歇歇，你今儿反倒逼我的命了。

kuàng qiě wù le bié rén de nián xià yī shang wú ài tā zǐ mèi men de ruò wù le què shì nǐ de zé rèn lǎo tài tài qǐ bù guài nǐ bù guǎn xián shì zhè yī jù xiàn chéng de huà yě bù shuō

况且误了别人的年下衣裳无碍，他姊妹们的若误了，却是你的责任，老太太岂不怪你不管闲事，这一句现成的话也不说？

wǒ nìng kě zì jǐ luò bú shì qǐ gǎn dài lèi nǐ ne

我宁可自己落不是，岂敢带累你呢。

li wán xiào dào nǐ men tīng tīng shuō de hǎo bù hǎo

”李纨笑道：“你们听听，说的好不好？

bǎ tā huì shuō huà de

把他会说话的！

wǒ qiě wèn nǐ zhè shī shè nǐ dào dǐ guǎn bù guǎn

我且问你，这诗社你到底管不管？

fèng jiě ér xiào dào zhè shì shén me huà wǒ bù rù shè huā jǐ gè qián bù chéng le dà guān yuán de fǎn pàn le hái xiǎng zài zhè lǐ chī fàn bù chéng

”凤姐儿笑道：“这是什么话，我不入社花几个钱，不成了大观园的反叛了，还想在这里吃饭不成？

míng ér yī zǎo jiù dào rèn xià mǎ bài le yìn xiān fàng xià wǔ shí liǎng yín zi gěi nǐ men màn màn zuò huì shè dōng dào

明儿一早就到任，下马拜了印，先放下五十两银子给你们慢慢作会社东道。

guò hòu jǐ tiān wǒ yòu bù zuò shī zuò wén zhǐ bù guò shì gè sú rén bà le

过后几天，我又不作诗作文，只不过是个俗人罢了。

jiān chá yě bà bù jiān chá yě bà yǒu le qián le nǐ men hái niǎn chū wǒ lái

‘监察’也罢，不‘监察’也罢，有了钱了，你们还撵出我来！

shuō de zhòng rén yòu dōu xiào qǐ lái

”说的众人又都笑起来。

fèng jiě ér dào guò huì zi wǒ kāi le lóu fáng fán yǒu zhèi xiē dōng xī dōu jiào rén bān chū lái nǐ men kàn ruò shǐ de liú zhe shǐ ruò shǎo shén me zhào nǐ men dān zi wǒ jiào rén tì nǐ men mǎi qù jiù shì le

凤姐儿道：“过会子我开了楼房，凡有这些东西都叫人搬出来你们看，若使得，留着使，若少什么，照你们单子，我叫人替你们买去就是了。

huà juàn wǒ jiù cái chū lái

画绢我就裁出来。

nà tú yàng méi yǒu zài tài tài gēn qián hái zài nà biān zhēn dà yé nà lǐ ne

那图样没有在太太跟前，还在那边珍大爷那里呢。

shuō gěi nǐ men bié pèng dìng zǐ qù

说给你们，别碰钉子去。

wǒ dǎ fā rén qǔ le lái yī bìng jiào rén lián juàn jiāo gěi xiàng gōng men fán qù rú hé

我打发人取了来，一并叫人连绢交给相公们矾去，如何？

li wán diǎn shǒu xiào dào zhè nán wéi nǐ guǒ rán zhè yàng hái bà le

”李纨点首笑道：“这难为你，果然这样还罢了。

jì rú cǐ zán men jiā qù ba děng zhe tā bù sòng le qù zài lái nào tā

既如此，咱们家去罢，等着他不送了去再来闹他。

shuō zhe biàn dài le tā zǐ mèi jiù zǒu

”说着，便带了他姊妹就走。

fèng jiě ér dào zhèi xiē shì zài méi liǎng gè rén dōu shì bǎo yù shēng chū lái de

凤姐儿道：“这些事再没两个人，都是宝玉生出来的。

li wán tīng le máng huí shēn xiào dào zhèng shì wèi bǎo yù lái fǎn wàng le tā

”李纨听了，忙回身笑道：“正是为宝玉来，反忘了他。

tóu yī shè shì tā wù le

头一社是他误了。

wǒ men liǎn ruǎn nǐ shuō gāi zěn me fá tā

我们脸软，你说该怎么罚他？

fèng jie xiǎng le yī xiǎng shuō dào méi yǒu bié de fǎ zǐ zhǐ jiào tā bǎ nǐ men gè rén wū zi lǐ de de fá tā sǎo yī biàn cái hǎo

”凤姐想了一想，说道：“没有别的法子，只叫他把你们各人屋子里的地罚他扫一遍才好。

zhòng rén dōu xiào dào zhè huà bù chà

”众人都笑道：“这话不差。

shuō zhe cái yào huí qù zhī jiàn yí gè xiǎo yā tou fú le lài mó mó jìn lái

说着才要回去，只见一个小丫头扶了赖嬷嬷进来。

fèng jiě ér děng máng zhàn qǐ lái xiào dào dà niáng zuò

凤姐儿等忙站起来，笑道：“大娘坐。

yòu dōu xiàng tā dào xǐ

”又都向他道喜。

lài mó mó xiàng kàng yán shàng zuò le xiào dào wǒ yě xǐ zhǔ zi men yě xǐ

赖嬷嬷向炕沿上坐了，笑道：“我也喜，主子们也喜。

ruò bù shì zhǔ zi men de ēn diǎn wǒ men zhè xǐ cóng hé lái

若不是主子们的恩典，我们这喜从何来？

zuó ér nǎi nai yòu dǎ fā cǎi gē ér shǎng dōng xī wǒ sūn zi zài mén shàng cháo shàng kē le tóu le

昨儿奶奶又打发彩哥儿赏东西，我孙子在门上朝上磕了头了。

li wán xiào dào duō zǎo wǎn shàng rèn qù

”李纨笑道：“多早晚上任去？

lài mó mó tàn dào wǒ nà lǐ guǎn tā men yóu tā men qù ba

”赖嬷嬷叹道：“我那里管他们，由他们去罢！

qián ér zài jiā lǐ gěi wǒ kē tóu wǒ méi hǎo huà wǒ shuō gē ge r nǐ bié shuō nǐ shì guān r le héng xíng bà dào de

前儿在家里给我磕头，我没好话，我说：‘哥哥儿，你别说你是官儿了，横行霸道的！

nǐ jīn nián huó le sān shí suì

你今年活了三十岁，

suī rán shì rén jiā de nú cái

虽然是人家的奴才，

yī luò niáng tāi bāo

一落娘胎胞，

zhǔ zi ēn diǎn

主子恩典，

fàng nǐ chū lái

放你出来，

shàng tuō zhe zhǔ zi de hóng fú

上托着主子的洪福，

xià tuō zhe nǐ lǎo zi niang

下托着你老子娘，

yě shì gōng zǐ gē ér shì de dú shū rèn zì

也是公子哥儿似的读书认字，

yě shì yā tou

也是丫头，

lǎo pó

老婆，

nǎi zǐ pěng fèng huáng shì de

奶子捧凤凰似的，

zhǎng le zhè me dà

长了这么大。

nǐ nà lǐ zhī dào nà nú cái liǎng zì shì zěn me xiě de

你那里知道那‘奴才’两字是怎么写的！

zhǐ zhī dào xiǎng fú yě bù zhī dào nǐ yé ye hé nǐ lǎo zi shòu de nà kǔ nǎo áo le liǎng sān bèi zi hǎo róng yì zhēng chū nǐ zhè mǒ gè dōng xī lái

只知道享福，也不知道你爷爷和你老子受的那苦恼，熬了两三辈子，好容易挣出你这么个东西来。

cóng xiǎo r sān zāi bā nàn huā de yín zi yě zhào yàng dǎ chū nǐ zhè mǒ gè yín rén ér lái le

从小儿三灾八难，花的银子也照样打出你这么个银人儿来了。

dào èr shí suì shàng yòu méng zhǔ zi de ēn diǎn xǔ nǐ juān gè qián chéng zài shēn shàng

到二十岁上，又蒙主子的恩典，许你捐个前程在身上。

nǐ kàn nà zhèng gēn zhèng miáo de rěn jī ái è de yào duō shǎo

你看那正根正苗的忍饥挨饿的要多少？

nǐ yí gè nú cái yāng zǐ zǐ xì zhé le fú

你一个奴才秧子，仔细折了福！

rú jīn lè le shí nián bù zhī zěn me nòng shén nòng guǐ de qiú le zhǔ zi yòu xuǎn le chū lái

如今乐了十年，不知怎么弄神弄鬼的，求了主子，又选了出来。

zhōu xiàn guān r suī xiǎo shì qíng què dà wèi nà yī zhōu de zhōu guān jiù shì nà yī fāng de fù mǔ

州县官儿虽小，事情却大，为那一州的州官，就是那一方的父母。

nǐ bù ān fèn shǒu jǐ jìn zhōng bào guó xiào jìng zhǔ zi zhǐ pà tiān yě bù róng nǐ

你不安分守己，尽忠报国，孝敬主子，只怕天也不容你。

li wán fèng jiě ér dōu xiào dào nǐ yě duō lǜ

”李纨凤姐儿都笑道：“你也多虑。

wǒ men kàn tā yě jiù hǎo le

我们看他也就好了。

xiān nà jǐ nián hái jìn lái le liǎng cì zhè yǒu hǎo jǐ nián méi lái le nián xià shēng rì zhī jiàn tā de míng zì jiù bà le

先那几年还进来了两次，这有好几年没来了，年下生日，只见他的名字就罢了。

qián ér gěi lǎo tài tài tài tài kē tóu lái zài lǎo tài tài nà yuàn lǐ jiàn tā yòu chuān zhe xīn guān de fú sè dào fā de wēi wǔ le bǐ xiān shí yě pàng le

前儿给老太太，太太磕头来，在老太太那院里，见他又穿着新官的服色，倒发的威武了，比先时也胖了。

tā zhè yī de le guān zhèng gāi nǐ lè ne fǎn dào chóu qǐ zhèi xiē lái

他这一得了官，正该你乐呢，反倒愁起这些来！

tā bù hǎo hái yǒu tā fù qīn ne nǐ zhǐ shòu yòng nǐ de jiù wán le

他不好，还有他父亲呢，你只受用你的就完了。

xián le zuò gè jiào zi jìn lái hé lǎo tài tài dòu yī rì pái shuō yì tiān huà r shuí hǎo yì sī de wěi qū le nǐ

闲了坐个轿子进来，和老太太斗一日牌，说一天话儿，谁好意思的委屈了你。

jiā qù yì bān yě shì lóu fáng shà tīng shuí bù jìng nǐ zì rán yě shì lǎo fēng jūn shì de le

家去一般也是楼房厦厅，谁不敬你，自然也是老封君似的了。

píng r zhēn shàng chá lái lài mó mó máng zhàn qǐ lái jiē le xiào dào gū niáng bù guǎn jiào nà gè hái zi dào lái bà le yòu shé shòu wǒ

平儿斟上茶来，赖嬷嬷忙站起来接了，笑道：“姑娘不管叫那个孩子倒来罢了，又折受我。

shuō zhe yī miàn chī chá yī miàn yòu dào nǎi nai bù zhī dào

”说着，一面吃茶，一面又道：“奶奶不知道。

zhèi xiē xiǎo hái zi men quán yào guǎn de yán

这些小孩子们全要管的严。

ráo zhè me yán tā men hái tōu kòng r nào gè luàn zǐ lái jiào dà rén cāo xīn

饶这么严，他们还偷空儿闹个乱子来叫大人操心。

zhī dào de shuō xiǎo hái zi men táo qì bù zhī dào de rén jiā jiù shuō zhàng zhe cái shì qī rén lián zhǔ zi míng shēng yě bù hǎo

知道的说小孩子们淘气，不知道的，人家就说仗着财势欺人，连主子名声也不好。

hèn de wǒ méi fǎ ér cháng bǎ tā lǎo zi jiào lái mà yī dùn cái hǎo xiē

恨的我没法儿，常把他老子叫来骂一顿，才好些。

yīn yòu zhǐ bǎo yù dào bù pà nǐ xián wǒ rú jīn lǎo yé bù guò zhè me guǎn nǐ yī guǎn lǎo tài tài hù zài tóu lǐ

”因又指宝玉道：“不怕你嫌我，如今老爷不过这么管你一管，老太太护在头里。

dāng rì lǎo yé xiǎo shí āi nǐ yé ye de dǎ shuí méi kàn jiàn de

当日老爷小时挨你爷爷的打，谁没看见的。

lǎo yé xiǎo shí hé zēng xiàng nǐ zhè me tiān bù pà dì bù pà de le

老爷小时，何曾像你这么天不怕地不怕的了。

hái yǒu nà dà lǎo yé suī rán táo qì yě méi xiàng nǐ zhè zā wō zǐ de yàng ér yě shì tiān tiān dǎ

还有那大老爷，虽然淘气，也没像你这紥窝子的样儿，也是天天打。

hái yǒu dōng fǔ lǐ nǐ zhēn gē ér de yé ye nà cái shì huǒ shàng jiāo yóu de xìng zi shuō shēng nǎo le shén me ér zi jìng shì shěn zéi

还有东府里你珍哥儿的爷爷，那才是火上浇油的性子，说声恼了，什么儿子，竟是审贼！

rú jīn wǒ yǎn lǐ kàn zhe ěr duǒ lǐ tīng zhe nà zhēn dà yé guǎn ér zi dào yě xiàng dāng rì lǎo zǔ zōng de guī ju zhǐ shì guǎn de dào sān bù zháo liǎng de

如今我眼里看着，耳朵里听着，那珍大爷管儿子倒也像当日老祖宗的规矩，只是管的到三不着两的。

tā zì jǐ yě bù guǎn yī guǎn zì jǐ zhèi xiē xiōng dì zhí ér zěn me yuàn de bù pà tā

他自己也不管一管自己，这些兄弟侄儿怎么怨的不怕他？

nǐ xīn lǐ míng bái xǐ huan wǒ shuō bù míng bái zuǐ lǐ bù hǎo yì sī xīn lǐ bù zhī zěn me mà wǒ ne

你心里明白，喜欢我说，不明白，嘴里不好意思，心里不知怎么骂我呢。

zhèng shuō zhe zhī jiàn lài dà jiā de lái le jiē zhe zhōu ruì jiā de zhāng cái jiā de dōu jìn lái huí shì qíng

正说着，只见赖大家的来了，接着周瑞家的张材家的都进来回事情。

fèng jiě ér xiào dào xí fù lái jiē pó pó lái le

凤姐儿笑道：“媳妇来接婆婆来了。

lài dà jiā de xiào dào bú shì jiē tā lǎo rén jiā dǎo shì dǎ tīng dǎ tīng nǎi nai gū niáng men shǎng liǎn bù shǎng liǎn

”赖大家的笑道：“不是接他老人家，倒是打听打听奶奶姑娘们赏脸不赏脸？

lài mó mó tīng le xiào dào kě shì wǒ hú tú le zhèng jīng shuō de huà qiě bù shuō qiě shuō chén gǔ zi làn zhī má de hùn dǎo shú

”赖嬷嬷听了，笑道：“可是我糊涂了，正经说的话且不说，且说陈谷子烂芝麻的混捣熟。

yīn wèi wǒ men xiǎo zi xuǎn le chū lái zhòng qīn yǒu yào gěi tā hè xǐ shào bù dé jiā lǐ bǎi gè jiǔ

因为我们小子选了出来，众亲友要给他贺喜，少不得家里摆个酒。

wǒ xiǎng bǎi yī rì jiǔ qǐng zhè gè yě bú shì qǐng nà gè yě bú shì

我想，摆一日酒，请这个也不是，请那个也不是。

yòu xiǎng le yī xiǎng tuō zhǔ zi hóng fú xiǎng bú dào de zhè yàng róng yào jiù qīng le jiā wǒ yě shì yuàn yì de

又想了一想，托主子洪福，想不到的这样荣耀，就倾了家，我也是愿意的。

yīn cǐ fēn fù tā lǎo zi lián bǎi sān rì jiǔ tóu yī rì zài wǒ men pò huā yuán zǐ lǐ bǎi jǐ xí jiǔ yī tái xì qǐng lǎo tài tài tài tài men nǎi nai gū niáng men qù sàn yī rì mèn wài tou dà tīng shàng yī tái xì bǎi jǐ xí jiǔ qǐng lǎo yé men yé men qù zēng zēng guāng

因此吩咐他老子连摆三日酒：头一日，在我们破花园子里摆几席酒，一台戏，请老太太，太太们，奶奶姑娘们去散一日闷，外头大厅上一台戏，摆几席酒，请老爷们，爷们去增增光；

dì èr rì zài qǐng qīn yǒu dì sān rì zài bǎ wǒ men liǎng fǔ lǐ de bàn r qǐng yī qǐng

第二日再请亲友，第三日再把我们两府里的伴儿请一请。

rè nào sān tiān yě shì tuō zhe zhǔ zi de hóng fú yī chǎng guāng huī guāng huī

热闹三天，也是托着主子的洪福一场，光辉光辉。

li wán fèng jiě ér dōu xiào dào duō zǎo wǎn de rì zi

”李纨凤姐儿都笑道：“多早晚的日子？

wǒ men bì qù zhǐ pà lǎo tài tài gāo xìng yào qù yě dìng bù dé

我们必去，只怕老太太高兴要去也定不得。

lài dà jiā de máng dào zé le shí sì de rì zi zhǐ kàn wǒ men nǎi nai de lǎo liǎn bà le

”赖大家的忙道：“择了十四的日子，只看我们奶奶的老脸罢了。

fèng jie xiào dào bié rén bù zhī dào wǒ shì yí dìng qù de

”凤姐笑道：“别人不知道，我是一定去的。

xiān shuō xià wǒ shì méi yǒu hè lǐ de yě bù zhī dào fàng shǎng chī wán le yī zǒu kě bié xiào huà

先说下，我是没有贺礼的，也不知道放赏，吃完了一走，可别笑话。

lài dà jiā de xiào dào nǎi nai shuō nà lǐ huà

”赖大家的笑道：“奶奶说那里话？

nǎi nai yào shǎng shǎng wǒ men sān èr wàn yín zi jiù yǒu le

奶奶要赏，赏我们三二万银子就有了。

lài mó mó xiào dào wǒ cái qù qǐng lǎo tài tài lǎo tài tài yě shuō qù kě suàn wǒ zhè liǎn hái hǎo

”赖嬷嬷笑道：“我才去请老太太，老太太也说去，可算我这脸还好。

shuō bì yòu dīng níng le yī huí fāng qǐ shēn yào zǒu yīn kàn jiàn zhōu ruì jiā de biàn xiǎng qǐ yī shì lái yīn shuō dào kě shì hái yǒu yī jù huà wèn nǎi nai zhè zhōu sǎo zi de ér zi fàn le shén me bú shì niǎn le tā bù yòng

”说毕又叮咛了一回，方起身要走，因看见周瑞家的，便想起一事来，因说道：“可是还有一句话问奶奶，这周嫂子的儿子犯了什么不是，撵了他不用？

fèng jiě ér tīng le xiào dào zhèng shì wǒ yào gào sù nǐ xí fù shì qíng duō yě wàng le

”凤姐儿听了，笑道：“正是我要告诉你媳妇，事情多也忘了。

lài sǎo zi huí qù shuō gěi nǐ lǎo tóu zi liǎng fǔ lǐ bù xǔ shōu liú tā xiǎo zi jiào tā gè rén qù ba

赖嫂子回去说给你老头子，两府里不许收留他小子，叫他各人去罢。

lài dà jiā de zhǐ de dā yìng zhe

赖大家的只得答应着。

zhōu ruì jiā de máng guì xià yāng qiú

周瑞家的忙跪下央求。

lài mó mó máng dào shén me shì

赖嬷嬷忙道：“什么事？

shuō gěi wǒ píng píng

说给我评评。

fèng jiě ér dào qián rì wǒ shēng rì lǐ tou hái méi chī jiǔ tā xiǎo zi xiān zuì le

”凤姐儿道：“前日我生日，里头还没吃酒，他小子先醉了。

lǎo niáng nà biān sòng le lǐ lái tā bù shuō zài wài tóu zhāng luo tā dǎo zuò zhe mà rén lǐ yě bù sòng jìn lái

老娘那边送了礼来，他不说在外头张罗，他倒坐着骂人，礼也不送进来。

liǎng gè nǚ rén jìn lái le tā cái dài zhe xiǎo yāo men wǎng lǐ tái

两个女人进来了，他才带着小幺们往里抬。

xiǎo yāo men dǎo hǎo tā ná de yī hé zi dǎo shī le shǒu sā le yī yuàn zi mán tou

小幺们倒好，他拿的一盒子倒失了手，撒了一院子馒头。

rén qù le dǎ fā cǎi míng qù shuō tā tā dào mà le cǎi míng yī dùn

人去了，打发彩明去说他，他倒骂了彩明一顿。

zhè yàng wú fǎ wú tiān de wàng bā gāo zǐ bù niǎn le zuò shén me

这样无法无天的忘八羔子，不撵了作什么！

lài mó mó xiào dào wǒ dāng shén me shì qíng yuán lái wèi zhè gè

”赖嬷嬷笑道：“我当什么事情，原来为这个。

nǎi nai tīng wǒ shuō tā yǒu bú shì dǎ tā mà tā shǐ tā gǎi guò niǎn le qù duàn hū shǐ bù dé

奶奶听我说：他有不是，打他骂他，使他改过，撵了去断乎使不得。

tā yòu bǐ bù dé shì zán men jiā de jiā shēng zǐ r tā xiàn shì tài tài de péi fáng

他又比不得是咱们家的家生子儿，他现是太太的陪房。

nǎi nai zhǐ gù niǎn le tā tài tài liǎn shàng bù hǎo kàn

奶奶只顾撵了他，太太脸上不好看。

yī wǒ shuō nǎi nai jiào dǎo tā jǐ bǎn zi yǐ jiè xià cì réng jiù liú zhe cái shì

依我说，奶奶教导他几板子，以戒下次，仍旧留着才是。

bù kàn tā niáng yě kàn tài tài

不看他娘，也看太太。

fèng jiě ér tīng shuō biàn xiàng lài dà jiā de shuō dào jì zhè yàng dǎ tā sì shí gùn yǐ hòu bù xǔ tā chī jiǔ

”凤姐儿听说，便向赖大家的说道：“既这样，打他四十棍，以后不许他吃酒。

lài dà jiā de dā yìng le

”赖大家的答应了。

zhōu ruì jiā de kē tóu qǐ lái yòu yào yǔ lài mó mó kē tóu lài dà jiā de lā zhe fāng ba

周瑞家的磕头起来，又要与赖嬷嬷磕头，赖大家的拉着方罢。

rán hòu tā sān rén qù le li wán děng yě jiù huí yuán zhōng lái

然后他三人去了，李纨等也就回园中来。

zhì wǎn guǒ rán fèng jie mìng rén zhǎo le xǔ duō jiù shōu de huà jù chū lái sòng zhì yuán zhōng

至晚，果然凤姐命人找了许多旧收的画具出来，送至园中。

bǎo chāi děng xuǎn le yī huí gè sè dōng xī kě yòng de zhǐ yǒu yī bàn jiāng nà yī bàn yòu kāi le dān zi yǔ fèng jiě ér qù zhào yàng zhì mǎi bù bì xì shuō

宝钗等选了一回，各色东西可用的只有一半，将那一半又开了单子，与凤姐儿去照样置买，不必细说。

yī rì wài miàn fán le juàn qǐ le gǎo zi jìn lái

一日，外面矾了绢，起了稿子进来。

bǎo yù měi rì biàn zài xī chūn zhè lǐ bāng máng

宝玉每日便在惜春这里帮忙。

tàn chūn li wán yíng chūn bǎo chāi děng yě duō wǎng nà lǐ xián zuò yī zé guān huà èr zé biàn yú huì miàn

探春，李纨，迎春，宝钗等也多往那里闲坐，一则观画，二则便于会面。

bǎo chāi yīn jiàn tiān qì liáng shuǎng yè fù jiàn zhǎng suì zhì mǔ qīn fáng zhōng shāng yì dǎ diǎn xiē zhēn xiàn lái

宝钗因见天气凉爽，夜复渐长，遂至母亲房中商议打点些针线来。

rì jiān zhì gǔ mǔ chù wáng fū rén chù shěng hòu liǎng cì bù miǎn yòu chéng sè péi zuò xián huà bàn shí yuán zhōng zǐ mèi chù yě yào dù shí xián huà yī huí gù rì jiān bù dà dé xián měi yè dēng xià nǚ gōng bì zhì sān gēng fāng qǐn

日间至贾母处王夫人处省候两次，不免又承色陪坐闲话半时，园中姊妹处也要度时闲话一回，故日间不大得闲，每夜灯下女工必至三更方寝。

dài yù měi suì zhì chūn fēn qiū fēn zhī hòu bì fàn sou jí jīn qiū yòu yù gǔ mǔ gāo xìng duō yóu wán le liǎng cì wèi miǎn guò láo le shén jìn rì yòu fù sou qǐ lái jué de bǐ wǎng cháng yòu zhòng suǒ yǐ zǒng bù chū mén zhī zài zì jǐ fáng zhōng jiāng yǎng

黛玉每岁至春分秋分之后，必犯嗽疾，今秋又遇贾母高兴，多游玩了两次，未免过劳了神，近日又复嗽起来，觉得比往常又重，所以总不出门，只在自己房中将养。

yǒu shí mèn le yòu pàn gè zǐ mèi lái shuō xiē xián huà pái qiǎn jí zhì bǎo chāi děng lái wàng hòu tā shuō bù dé sān wǔ jù huà yòu yàn fán le

有时闷了，又盼个姊妹来说些闲话排遣，及至宝钗等来望候他，说不得三五句话又厌烦了。

zhòng rén dōu tǐ liàng tā bìng zhōng qiě sù rì xíng tǐ jiāo ruò jīn bù dé yī xiē wěi qū suǒ yǐ tā jiē dài bù zhōu lǐ shù cū hū yě dōu bù kē zé

众人都体谅他病中，且素日形体娇弱，禁不得一些委屈，所以他接待不周，礼数粗忽，也都不苛责。

zhè rì bǎo chāi lái wàng tā yīn shuō qǐ zhè bìng zhèng lái

这日宝钗来望他，因说起这病症来。

bǎo chāi dào zhè lǐ zǒu de jǐ gè tài yī suī dōu hái hǎo zhǐ shì nǐ chī tā men de yào zǒng bú jiàn xiào bù rú zài qǐng yí gè gāo míng de rén lái qiáo yī qiáo zhì hǎo le qǐ bù hǎo

宝钗道：“这里走的几个太医虽都还好，只是你吃他们的药总不见效，不如再请一个高明的人来瞧一瞧，治好了岂不好？

měi nián jiān nào yī chūn yī xià yòu bù lǎo yòu bù xiǎo chéng shén me

每年间闹一春一夏，又不老又不小，成什么？

bú shì gè cháng fǎ

不是个常法。

dài yù dào bù zhōng yòng

”黛玉道：“不中用。

wǒ zhī dào wǒ zhè yàng bìng shì bù néng hǎo de le

我知道我这样病是不能好的了。

qiě bié shuō bìng zhǐ lùn hǎo de rì zi wǒ shì zěn me xíng jǐng jiù kě zhī le

且别说病，只论好的日子我是怎么形景，就可知了。

bǎo chāi diǎn tóu dào kě zhèng shì zhè huà

”宝钗点头道：“可正是这话。

gǔ rén shuō shí gǔ zhě shēng nǐ sù rì chī de jìng bù néng tiān yǎng jīng shén qì xuè yě bú shì hǎo shì

古人说‘食谷者生’，你素日吃的竟不能添养精神气血，也不是好事。

dài yù tàn dào sǐ shēng yǒu mìng fù guì zài tiān yě bú shì rén lì kě qiáng de

”黛玉叹道：“‘死生有命，富贵在天’，也不是人力可强的。

jīn nián bǐ wǎng nián fǎn jué yòu zhòng le xiē shì de

今年比往年反觉又重了些似的。

shuō huà zhī jiān yǐ ké sòu le liǎng sān cì

”说话之间，已咳嗽了两三次。

bǎo chāi dào zuó ér wǒ kàn nǐ nà yào fāng shàng rén shēn ròu guì jué de tài duō le

宝钗道：“昨儿我看你那药方上，人参肉桂觉得太多了。

suī shuō yì qì bǔ shén yě bù yí tài rè

虽说益气补神，也不宜太热。

yī wǒ shuō xiān yǐ píng gān jiàn wèi wèi yào gān huǒ yī píng bù néng kè tǔ wèi qì wú bìng yǐn shí jiù kě yǐ yǎng rén le

依我说，先以平肝健胃为要，肝火一平，不能克土，胃气无病，饮食就可以养人了。

měi rì zǎo qǐ ná shàng děng yàn wō yī liǎng bīng táng wǔ qián yòng yín yáo zǐ áo chū zhōu lái ruò chī guàn le bǐ yào hái qiáng zuì shì zī yīn bǔ qì de

每日早起拿上等燕窝一两，冰糖五钱，用银铫子熬出粥来，若吃惯了，比药还强，最是滋阴补气的。

dài yù tàn dào nǐ sù rì dài rén gù rán shì jí hǎo de rán wǒ zuì shì gè duō xīn de rén zhǐ dāng nǐ xīn lǐ cáng jiān

黛玉叹道：“你素日待人，固然是极好的，然我最是个多心的人，只当你心里藏奸。

cóng qián rì nǐ shuō kàn zá shū bù hǎo yòu quàn wǒ nèi xiē hǎo huà jìng dà gǎn jī nǐ

从前日你说看杂书不好，又劝我那些好话，竟大感激你。

wǎng rì jìng shì wǒ cuò le shí zài wù dào rú jīn

往日竟是我错了，实在误到如今。

xì xì suàn lái wǒ mǔ qīn qù shì de zǎo yòu wú zǐ mèi xiōng dì wǒ zhǎng le jīn nián shí wǔ suì jìng méi yī gè rén xiàng nǐ qián rì de huà jiào dǎo wǒ

细细算来，我母亲去世的早，又无姊妹兄弟，我长了今年十五岁，竟没一个人像你前日的话教导我。

yuàn bù dé yún yā tou shuō nǐ hǎo wǒ wǎng rì jiàn tā zàn nǐ wǒ hái bù shòu yòng zuó ér wǒ qīn zì jīng guò cái zhī dào le

怨不得云丫头说你好，我往日见他赞你，我还不受用，昨儿我亲自经过，才知道了。

bǐ rú ruò shì nǐ shuō le nà gè wǒ zài bù qīng fàng guò nǐ de nǐ jìng bù jiè yì fǎn quàn wǒ nèi xiē huà kě zhī wǒ jìng zì wù le

比如若是你说了那个，我再不轻放过你的，你竟不介意，反劝我那些话，可知我竟自误了。

ruò bù shì cóng qián rì kàn chū lái jīn rì zhè huà zài bù duì nǐ shuō

若不是从前日看出来，今日这话，再不对你说。

nǐ fāng cái shuō jiào wǒ chī yàn wō zhōu de huà suī rán yàn wō yì de dàn zhǐ wǒ yīn shēn shàng bù hǎo le měi nián fàn zhè gè bìng yě méi shén me yào jǐn de qù chù

你方才说叫我吃燕窝粥的话，虽然燕窝易得，但只我因身上不好了，每年犯这个病，也没什么要紧的去处。

qǐng dài fū áo yào rén shēn ròu guì yǐ jīng nào le gè tiān fān dì fù zhè huì zǐ wǒ yòu xìng chū xīn wén lái áo shén me yàn wō zhōu lǎo tài tài tài tài fèng jiě jie zhè sān gè rén biàn méi huà shuō nèi xiē dǐ xià de pó zǐ yā tou men wèi miǎn bù xián wǒ tài duō shì le

请大夫，熬药，人参肉桂，已经闹了个天翻地覆，这会子我又兴出新文来熬什么燕窝粥，老太太、太太、凤姐姐这三个人便没话说，那些底下的婆子丫头们，未免不嫌我太多事了。

nǐ kàn zhè lǐ zhèi xiē rén yīn jiàn lǎo tài tài duō téng le bǎo yù hé fèng yā tou liǎng gè tā men shàng hǔ shì dān dān bèi dì lǐ yán sān yǔ sì de hé kuàng yú wǒ

你看这里这些人，因见老太太多疼了宝玉和凤丫头两个，他们尚虎视耽耽，背地里言三语四的，何况于我？

kuàng wǒ yòu bú shì tā men zhè lǐ zhèng jīng zhǔ zi yuán shì wú yī wú kào tóu bèn le lái de tā men yǐ jīng duō xián zhe wǒ le

况我又不是他们这里正经主子，原是无依无靠投奔了来的，他们已经多嫌着我了。

rú jīn wǒ hái bù zhī jìn tuì hé kǔ jiào tā men zhòu wǒ

如今我还不知进退，何苦叫他们咒我？

bǎo chāi dào zhè yàng shuō wǒ yě shì hé nǐ yí yàng

”宝钗道：“这样说，我也是和你一样。

dài yù dào nǐ rú hé bǐ wǒ

”黛玉道：“你如何比我？

nǐ yòu yǒu mǔ qīn yòu yǒu gē ge zhè lǐ yòu yǒu mǎi mài dì tǔ jiā lǐ yòu réng jiù yǒu fáng yǒu de

你又有母亲，又有哥哥，这里又有买卖地土，家里又仍旧有房有地。

nǐ bù guò shì qīn qī de qíng fēn bái zhù le zhè lǐ yī yīng dà xiǎo shì qíng yòu bù zhān tā men yī wén bàn ge yào zǒu jiù zǒu le

你不过是亲戚的情分，白住了这里，一应大小事情，又不沾他们一文半个，要走就走了。

wǒ shì yī wú suǒ yǒu chī chuān yòng dù yī cǎo yī zhǐ jiē shì hé tā men jiā de gū niáng yí yàng nà qǐ xiǎo rén qǐ yǒu bù duō xián de

我是一无所有，吃穿用度，一草一纸，皆是和他们家的姑娘一样，那起小人岂有不多嫌的。

bǎo chāi xiào dào jiāng lái yě bù guò duō fèi dé yī fù jià zhuāng bà le rú jīn yě chóu bú dào zhè lǐ

”宝钗笑道：“将来也不过多费得一副嫁妆罢了，如今也愁不到这里。

dài yù tīng le bù jué hóng le liǎn xiào dào rén jiā cái ná nǐ dāng gè zhèng jīng rén bǎ xīn lǐ de fán nán gào sù nǐ tīng nǐ fǎn ná wǒ qǔ xiào r

”黛玉听了，不觉红了脸，笑道：“人家才拿你当个正经人，把心里的烦难告诉你听，你反拿我取笑儿。

bǎo chāi xiào dào suī shì qǔ xiào r què yě shì zhēn huà

”宝钗笑道：“虽是取笑儿，却也是真话。

nǐ fàng xīn wǒ zài zhè lǐ yī rì wǒ yǔ nǐ xiāo qiǎn yī rì

你放心，我在这里一日，我与你消遣一日。

nǐ yǒu shén me wěi qū fán nán zhǐ guǎn gào sù wǒ wǒ néng jiě de zì rán tì nǐ jiě yī rì

你有什么委屈烦难，只管告诉我，我能解的，自然替你解一日。

wǒ suī yǒu gè gē ge nǐ yě shì zhī dào de zhǐ yǒu gè mǔ qīn bǐ nǐ lüè qiáng xiē

我虽有个哥哥，你也是知道的，只有个母亲比你略强些。

zán men yě suàn tóng bìng xiāng lián

咱们也算同病相怜。

nǐ yě shì gè míng bái rén hé bì zuò sī mǎ niú zhī tàn

你也是个明白人，何必作‘司马牛之叹’？

nǐ cái shuō de yě shì duō yī shì bù rú shěng yī shì

你才说的也是，多一事不如省一事。

wǒ míng rì jiā qù hé mā ma shuō le zhǐ pà wǒ men jiā lǐ hái yǒu yǔ nǐ sòng jǐ liǎng měi rì jiào yā tou men jiù áo le yòu pián yí yòu bù jīng shī dòng zhòng de

我明日家去和妈妈说了，只怕我们家里还有，与你送几两，每日叫丫头们就熬了，又便宜，又不惊师动众的。

dài yù máng xiào dào dōng xī shì xiǎo nán de nǐ duō qíng rú cǐ

”黛玉忙笑道：“东西事小，难得你多情如此。

bǎo chāi dào zhè yǒu shén me fàng zài kǒu lǐ de

”宝钗道：“这有什么放在口里的！

zhǐ chóu wǒ rén rén gēn qián shī yú yìng hòu bà le

只愁我人人跟前失于应候罢了。

zhǐ pà nǐ fán le wǒ qiě qù le

只怕你烦了，我且去了。

dài yù dào wǎn shàng zài lái hé wǒ shuō jù huà r

”黛玉道：“晚上再来和我说句话儿。

bǎo chāi dā yìng zhe biàn qù le bù zài huà xià

”宝钗答应着便去了，不在话下。

zhè lǐ dài yù hē le liǎng kǒu xī zhōu réng wāi zài chuáng shàng bù xiǎng rì wèi luò shí tiān jiù biàn le xī xī lì lì xià qǐ yǔ lái

这里黛玉喝了两口稀粥，仍歪在床上，不想日未落时天就变了，淅淅沥沥下起雨来。

qiū lín mò mò yīn qíng bù dìng nà tiān jiàn jiàn de huáng hūn qiě yīn de chén hēi jiān zhe nà yǔ dī zhú shāo gèng jué qī liáng

秋霖脉脉，阴晴不定，那天渐渐的黄昏，且阴的沉黑，兼着那雨滴竹梢，更觉凄凉。

zhī bǎo chāi bù néng lái biàn zài dēng xià suí biàn ná le yī běn shū què shì yuè fǔ zá gǎo yǒu qiū guī yuàn bié lí yuàn děng cí

知宝钗不能来，便在灯下随便拿了一本书，却是《乐府杂稿》，有《秋闺怨》《别离怨》等词。

dài yù bù jué xīn yǒu suǒ gǎn yì bù jīn fā yú zhāng jù suì chéng dài bié lí yī shǒu nǐ chūn jiāng huā yuè yè zhī gé nǎi míng qí cí yuē qiū chuāng fēng yǔ xī

黛玉不觉心有所感，亦不禁发于章句，遂成《代别离》一首，拟《春江花月夜》之格，乃名其词曰《秋窗风雨夕》。

qí cí yuē

其词曰：

qiū huā cǎn dàn qiū cǎo huáng gěng gěng qiū dēng qiū yè zhǎng

秋花惨淡秋草黄，耿耿秋灯秋夜长。

yǐ jué qiū chuāng qiū bù jìn nà kān fēng yǔ zhù qī liáng

已觉秋窗秋不尽，那堪风雨助凄凉！

zhù qiū fēng yǔ lái hé sù

助秋风雨来何速！

jīng pò qiū chuāng qiū mèng lǜ

惊破秋窗秋梦绿。

bào de qiū qíng bù rěn mián zì xiàng qiū píng yí lèi zhú

抱得秋情不忍眠，自向秋屏移泪烛。

lèi zhú yáo yáo ruò duǎn qíng qiān chóu zhào hèn dòng lí qíng

泪烛摇摇爇短檠，牵愁照恨动离情。

泪烛摇摇𦶟短檠，牵愁照恨动离情。

shuí jiā qiū yuàn wú fēng rù

谁家秋院无风入？

hé chǔ qiū chuāng wú yǔ shēng

何处秋窗无雨声？

luō qīn bù nài qiū fēng lì cán lòu shēng cuī qiū yǔ jí

罗衾不奈秋风力，残漏声催秋雨急。

lián xiāo mò mò fù sōu sōu dēng qián shì bàn lí rén qì

连宵脉脉复飕飕，灯前似伴离人泣。

hán yān xiǎo yuàn zhuǎn xiāo tiáo shū zhú xū chuāng shí dī lì

寒烟小院转萧条，疏竹虚窗时滴沥。

bù zhī fēng yǔ jǐ shí xiū yǐ jiào lèi sǎ chuāng shā shī

不知风雨几时休，已教泪洒窗纱湿。

yín ba gē bǐ fāng yào ān qǐn yā huán bào shuō bǎo èr yé lái le

吟罢搁笔，方要安寝，丫鬟报说：“宝二爷来了。

yī yǔ wèi wán zhī jiàn bǎo yù tóu shàng dài zhe dà ruò lì shēn shàng pī zhe suō yī

”一语未完，只见宝玉头上带着大箬笠，身上披着蓑衣。

dài yù bù jué xiào le nà lǐ lái de yú wēng

黛玉不觉笑了：“那里来的渔翁！

bǎo yù máng wèn jīn ér hǎo xiē

”宝玉忙问：“今儿好些？

chī le yào méi yǒu

吃了药没有？

jīn ér yī rì chī le duō shǎo fàn

今儿一日吃了多少饭？

yī miàn shuō yī miàn zhāi le lì tuō le suō yī máng yī shǒu jǔ qǐ dēng lái yī shǒu zhē zhù dēng guāng xiàng dài yù liǎn shàng zhào le yī zhào qù zhe yǎn xì qiáo le yī qiáo xiào dào jīn ér qì sè hǎo le xiē

”一面说，一面摘了笠，脱了蓑衣，忙一手举起灯来，一手遮住灯光，向黛玉脸上照了一照，觑着眼细瞧了一瞧，笑道：“今儿气色好了些。

dài yù kàn tuō le suō yī lǐ miàn zhǐ chuān bàn jiù hóng líng duǎn ǎo xì zhe lǜ hàn jīn zi xī xià lù chū yóu lǜ chóu sā huā kù zi dǐ xià shì qiā jīn mǎn xiù de mián shā wà zi sǎ zhe hú dié luò huā xié

黛玉看脱了蓑衣，里面只穿半旧红绫短袄，系着绿汗巾子，膝下露出油绿绸撒花裤子，底下是掐金满绣的绵纱袜子，靸著蝴蝶落花鞋。

dài yù wèn dào shàng tou pà yǔ dǐ xià zhè xié wà zi shì bù pà yǔ de

黛玉问道：“上头怕雨，底下这鞋袜子是不怕雨的？

yě dào gān jìng

也倒干净。

bǎo yù xiào dào wǒ zhè yī tào shì quán de

”宝玉笑道：“我这一套是全的。

yǒu yī shuāng táng mù jī cái chuān le lái tuō zài láng yán shàng le

有一双棠木屐，才穿了来，脱在廊檐上了。

dài yù yòu kàn nà suō yī dǒu lì bú shì xún cháng shì mài de shí fēn xì zhì qīng qiǎo yīn shuō dào shì shén me cǎo biān de

”黛玉又看那蓑衣斗笠不是寻常市卖的，十分细致轻巧，因说道：“是什么草编的？

guài dào chuān shang bù xiàng nà cì wèi shì de

怪道穿上不像那刺猬似的。

bǎo yù dào zhè sān yàng dōu shì běi jìng wáng sòng de

”宝玉道：“这三样都是北静王送的。

tā xián le xià yǔ shí zài jiā lǐ yě shì zhè yàng

他闲了下雨时在家里也是这样。

nǐ xǐ huan zhè gè wǒ yě nòng yī tào lái sòng nǐ

你喜欢这个，我也弄一套来送你。

bié de dōu bà le wéi yǒu zhè dǒu lì yǒu qù jìng shì huó de

别的都罢了，惟有这斗笠有趣，竟是活的。

shàng tou de zhè dǐng r shì huó de dōng tiān xià xuě dài shàng mào zi jiù bǎ zhú xìn zǐ chōu le qù xià dǐng zǐ lái zhǐ shèng le zhè quān zi

上头的这顶儿是活的，冬天下雪，带上帽子，就把竹信子抽了，去下顶子来，只剩了这圈子。

xià xuě shí nán nǚ dōu dài de wǒ sòng nǐ yī dǐng dōng tiān xià xuě dài

下雪时男女都戴得，我送你一顶，冬天下雪戴。

dài yù xiào dào wǒ bú yào tā

”黛玉笑道：“我不要他。

dài shang nà gè chéng gè huà er shàng huà de hé xì shàng ban de yú pó le

戴上那个，成个画儿上画的和戏上扮的渔婆了。

jí shuō le chū lái fāng xiǎng qǐ huà wèi cǔn duó yǔ fāng cái shuō bǎo yù de huà xiāng lián hòu huǐ bù jí xiū de liǎn fēi hóng biàn fú zài zhuō shàng sou gè bú zhù

”及说了出来，方想起话未忖夺，与方才说宝玉的话相连，后悔不及，羞的脸飞红，便伏在桌上嗽个不住。

bǎo yù què bù liú xīn yīn jiàn àn shàng yǒu shī suì ná qǐ lái kàn le yī biàn yòu bù jīn jiào hǎo

宝玉却不留心，因见案上有诗，遂拿起来看了一遍，又不禁叫好。

dài yù tīng le máng qǐ lái duó zài shǒu nèi xiàng dēng shàng shāo le

黛玉听了，忙起来夺在手内，向灯上烧了。

bǎo yù xiào dào wǒ yǐ bèi shú le shāo yě wú ài

宝玉笑道：“我已背熟了，烧也无碍。

dài yù dào wǒ yě hǎo le xǔ duō xiè nǐ yì tiān lái jǐ cì qiáo wǒ xià yǔ hái lái

”黛玉道：“我也好了许多，谢你一天来几次瞧我，下雨还来。

zhè huì zǐ yè shēn le wǒ yě yào xiē zhe nǐ qiě qǐng huí qù míng ér zài lái

这会子夜深了，我也要歇着，你且请回去，明儿再来。

bǎo yù tīng shuō huí shǒu xiàng huái zhōng tāo chū yí gè hé táo dà xiǎo de yí gè jīn biǎo lái qiáo le yī qiáo nà zhēn yǐ zhǐ dào xū mò hài chū zhī jiān máng yòu chuāi le shuō dào yuán gāi xiē le yòu rǎo de nǐ láo le bàn rì shén

”宝玉听说，回手向怀中掏出一个核桃大小的一个金表来，瞧了一瞧，那针已指到戌末亥初之间，忙又揣了，说道：“原该歇了，又扰的你劳了半日神。

shuō zhe pī suō dài lì chū qù le yòu fān shēn jìn lái wèn dào nǐ xiǎng shén me chī gào sù wǒ wǒ míng ér yī zǎo huí lǎo tài tài qǐ bù bǐ lǎo pó zǐ men shuō de míng bái

”说着，披蓑戴笠出去了，又翻身进来问道：“你想什么吃，告诉我，我明儿一早回老太太，岂不比老婆子们说的明白？

dài yù xiào dào děng wǒ yè lǐ xiǎng zhe le míng ér zǎo qǐ gào sù nǐ

”黛玉笑道：“等我夜里想着了，明儿早起告诉你。

nǐ tīng yǔ yuè fā jǐn le kuài qù ba

你听雨越发紧了，快去罢。

kě yǒu rén gēn zhe méi yǒu

可有人跟着没有？

yǒu liǎng gè pó zǐ dā yìng yǒu rén wài miàn ná zhe sǎn diǎn zháo dēng lóng ne

”有两个婆子答应：“有人，外面拿着伞点着灯笼呢。

dài yù xiào dào zhè gè tiān diǎn dēng lóng

”黛玉笑道：“这个天点灯笼？

bǎo yù dào bù xiāng gān shì míng wǎ de bù pà yǔ

”宝玉道：“不相干，是明瓦的，不怕雨。

dài yù tīng shuō huí shǒu xiàng shū jià shàng bǎ gè bō li xiù qiú dēng ná le xià lái mìng diǎn yī zhī xiǎo là lái dì yǔ bǎo yù dào zhè gè yòu bǐ nà gè liàng zhèng shì yǔ lǐ diǎn de

”黛玉听说，回手向书架上把个玻璃绣球灯拿了下来，命点一支小蜡来，递与宝玉，道：“这个又比那个亮，正是雨里点的。

bǎo yù dào wǒ yě yǒu zhè me yí gè pà tā men shī jiǎo huá dǎo le dǎ pò le suǒ yǐ méi diǎn lái

”宝玉道：“我也有这么一个，怕他们失脚滑倒了打破了，所以没点来。

dài yù dào diē le dēng zhí qián diē le rén zhí qián

”黛玉道：“跌了灯值钱，跌了人值钱？

nǐ yòu chuān bù guàn mù jī zi

你又穿不惯木屐子。

nà dēng lóng mìng tā men qián tou zhào zhe

那灯笼命他们前头照着。

zhè gè yòu qīng qiǎo yòu liàng yuán shì yǔ lǐ zì jǐ ná zhe de nǐ zì jǐ shǒu lǐ ná zhe zhè gè qǐ bù hǎo

这个又轻巧又亮，原是雨里自己拿着的，你自己手里拿着这个，岂不好？

míng ér zài sòng lái

明儿再送来。

jiù shī le shǒu yě yǒu xiàn de zěn me hū rán yòu biàn chū zhè pōu fù cáng zhū de pí qì lái

就失了手也有限的，怎么忽然又变出这‘剖腹藏珠’的脾气来！

bǎo yù tīng shuō lián máng jiē le guò lái qián tou liǎng gè pó zǐ dǎ zhe sǎn tí zhe míng wǎ dēng hòu tou hái yǒu liǎng gè xiǎo yā huán dǎ zhe sǎn

”宝玉听说，连忙接了过来，前头两个婆子打着伞提着明瓦灯，后头还有两个小丫鬟打着伞。

bǎo yù biàn jiāng zhè gè dēng dì yǔ yí gè xiǎo yā tou pěng zhe bǎo yù fú zhe tā de jiān yī jìng qù le

宝玉便将这个灯递与一个小丫头捧着，宝玉扶着他的肩，一径去了。

jiù yǒu héng wú yuàn de yí gè pó zǐ yě dǎ zhe sǎn tí zhe dēng sòng le yī dà bāo shàng děng yàn wō lái hái yǒu yī bāo zi jié fěn méi piàn xuě huā yáng táng

就有蘅芜苑的一个婆子，也打着伞提着灯，送了一大包上等燕窝来，还有一包子洁粉梅片雪花洋糖。

shuō zhè bǐ mǎi de qiáng

说：“这比买的强。

gū niáng shuō le gū niáng xiān chī zhe wán le zài sòng lái

姑娘说了：姑娘先吃着，完了再送来。

dài yù dào huí qù shuō fèi xīn

”黛玉道：“回去说‘费心’。

mìng tā wài tou zuò le chī chá

”命他外头坐了吃茶。

pó zǐ xiào dào bù chī chá le wǒ hái yǒu shì ne

婆子笑道：“不吃茶了，我还有事呢。

dài yù xiào dào wǒ yě zhī dào nǐ men máng

”黛玉笑道：“我也知道你们忙。

rú jīn tiān yòu liáng yè yòu zhǎng yuè fā gāi huì gè yè jú tòng dǔ liǎng chǎng le

如今天又凉，夜又长，越发该会个夜局，痛赌两场了。

pó zǐ xiào dào bù mán gū niáng shuō jīn nián wǒ dà zhān guāng r le

”婆子笑道：“不瞒姑娘说，今年我大沾光儿了。

héng shù měi yè gè chù yǒu jǐ gè shàng yè de rén wù le gèng yě bù hǎo bù rú huì gè yè jú yòu zuò le gèng yòu jiě mèn r

横竖每夜各处有几个上夜的人，误了更也不好，不如会个夜局，又坐了更，又解闷儿。

jīn ér yòu shì wǒ de tóu jiā rú jīn yuán mén guān le jiù gāi shàng chǎng le

今儿又是我的头家，如今园门关了，就该上场了。

dài yù tīng shuō xiào dào nán wéi nǐ

”黛玉听说笑道：“难为你。

wù le nǐ fā cái mào yǔ sòng lái

误了你发财，冒雨送来。

mìng rén gěi tā jǐ bǎi qián dǎ xiē jiǔ chī bì bì yǔ qì

”命人给他几百钱，打些酒吃，避避雨气。

nà pó zǐ xiào dào yòu pò fèi gū niáng shǎng jiǔ chī

那婆子笑道：“又破费姑娘赏酒吃。

shuō zhe kē le yí gè tóu wài miàn jiē le qián dǎ sǎn qù le

”说着，磕了一个头，外面接了钱，打伞去了。

zǐ juān shōu qǐ yàn wō rán hòu yí dēng xià lián fú shì dài yù shuì xià

紫鹃收起燕窝，然后移灯下帘，伏侍黛玉睡下。

dài yù zì zài zhěn shàng gǎn niàn bǎo chāi yī shí yòu xiàn tā yǒu mǔ xiōng yī miàn yòu xiǎng bǎo yù suī sù xí hé mù zhōng yǒu xián yí

黛玉自在枕上感念宝钗，一时又羡他有母兄，一面又想宝玉虽素习和睦，终有嫌疑。

yòu tīng jiàn chuāng wài zhú shāo jiāo yè zhī shàng yǔ shēng xī lì qīng hán tòu mù bù jué yòu dī xià lèi lái

又听见窗外竹梢焦叶之上，雨声淅沥，清寒透幕，不觉又滴下泪来。

zhí dào sì gēng jiāng lán fāng jiàn jiàn de shuì le

直到四更将阑，方渐渐的睡了。

zàn qiě wú huà

暂且无话。

yào zhī duān dì

要知端的